۱۰ چالش فرهنگی پیش روی دولت آینده

وی با اشاره به این چالش‌ها افزود: مرگ متخصصان و حذف فرزانگان، عدم فهم ایران فرهنگی، پولشویی فرهنگی، طبقاتی شدن فرهنگ، سپردن فرهنگ به دست سلبریتی‌ها، رانت‌جویی حزبی و انحصارات رسانه‌ای، تبدیل صنعت سرگرمی به کارخانه تولید حماقت، نابودی روزنامه نگاری مستقل. نامعلوم بودن معنای آزادی فرهنگی در جمهوری اسلامی هم چالش دیگری‌ است که بر دولت‌ها اثر گذاشته است و بهانه خوبی برای دولت‌ها و نامزدها فراهم کرده که در این عرصه تبلیغات سیاسی کنند و وعده‌هایی بدهند که در نهایت هم اجرایی نمی‌شود؛ چرا که آن اعتقادی ندارند و فرهنگ را معطوف به قدرت می‌دانند.

فضلی‌نژاد بیان داشت: رئیس جمهور آینده باید شجاعت و جسارت برای گفت‌وگوهای سخت با اصحاب اندیشه را داشته باشد. پیشنهادی که به ستاد انتخاباتی در صداوسیما هم شد، اما موافقت صورت نگرفت. در این گفت‌وگوها عیار فرهنگی نامزدهای سنجیده می‌شد.

وی ادامه داد: کار به جایی رسیده که رئیس جمهورهای ما به دلیل فقدان بینش فرهنگی، اصولاً مناصب فرهنگی را به شرکای انتخاباتی خودشان پاداش سیاسی می‌دهند، آن هم در حد وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

وزیر ارشادهایی که اهل فرهنگ نبودند

این پژوهشگر و محقق خاطرنشان کرد: حسن روحانی وزرات ارشاد را به علی جنتی که یک دیپلمات و استاندار و بی‌ربط‌ترین فرد در حوزه فرهنگ است، می‌سپارد. در دوره بعد وضع بدتر می‌شود و وزارت را به صالحی‌امیری که سابقه امنیتی و شبه امنیتی دارد، واگذار می‌کند. عدم شناخت درست از فضای فرهنگی به جایی رسید که وزرای فرهنگ ۲ دولت روحانی، هیچ ربطی به فرهنگ نداشتند.

وی گفت: خاتمی در سال ۱۳۸۳ سازمان میراث فرهنگی را در اختیار حسین مرعشی که یک سیاست‌مدار تاجر صفت است قرار می‌دهد. احمدی‌نژاد هم ریاست سازمان میراث فرهنگی آن زمان را به مشایی و بقایی با سابقه امنیتی می‌دهد. این افراد اصلاً در فضای فرهنگی نبودند و نیستند.

این روزنامه‌نگار بیان داشت: دولت‌ها فرزندحکومت‌ها هستند و حکومت‌ها دولت‌ها را متولد می‌کنند و مردم را مجبور می‌کنند تا براساس یک سری مناسبات سیاسی و اجتماعی این دولت‌ها را انتخاب کنند. بنابراین وقتی صحبت از نقد فرهنگی دولت‌ها می‌کنیم، باید نقطه دید را بالا ببریم و کل فرهنگ حکمرانی جمهوری اسلامی را نقد کنیم.

هر چیزی را به عنوان فرهنگ به خورد مردم می‌دهند

وی افزود: در نگاه فرهنگی حکمرانی ما، فهمی از جغرافیای ایران فرهنگی وجود ندارد؛ به این معنی که اکثر وزرای ارشاد و خارجه و ارتباطات کشورمان، ایران را در چارچوب مرزهای جغرافیایی خودش دیده‌اند و دیدگاه منطقه‌ای و فرا منطقه‌ای در این زمینه نداشته‌اند. نهایتاً به فارسی زبانان، عید نوروز را تبریک می‌گویند.

پیام فضلی‌نژاد ابراز داشت: در یک مونگولیسم فرهنگی، آیین‌ها و گنجینه‌های ملی ما فراموش شده و در پی آن سطح ذائقه عمومی پایین آمده و هر چیزی را به عنوان فرهنگ به خورد مردم می‌دهند.

رئیس جمهور آینده باید بتواند قدرت فرهنگی را عادلانه توزیع کند

وی در تعریف چالش مرگ متخصصان و نخبگان گفت: مرگ تدریجی در دیوان سالاری اتفاق می‌افتد، یعنی دیوان سالاری باعث می‌شود در ذهن هنرمند، فرهنگ‌مرد و آفرینش‌گران این عرصه یک رکودی شکل ‌گیرد و دچار مرگ خلاقیت ‌شوند. مرگ متخصصان نتیجه گردش ناعادلانه توزیع قدرت فرهنگی است. رئیس جمهور آینده باید بتواند قدرت فرهنگی را عادلانه توزیع کند.

این کارشناس حوزه فرهنگ بیان داشت: فرهنگستان‌های ما نهادهای فوق دانشگاهی هستند. در طی ۲۰ سال گذشته نهادهای فرهنگی ما افول کرده‌اند و نهادهای فوق دانشگاهی ما در حال از بین رفتن هستند و اثری روی سیاست‌های فرهنگی ندارند، همان‌طور که شورای عالی انقلاب فرهنگی ندارد.

دولت‌ها بگذارند گردش نخبگان رخ دهد

وی ادامه داد: پیشنهاد من به نامزدها این است که علاوه بر معرفی وزرای ارشاد، آموزش عالی، آموزش و پرورش، ارتباطات و ورزش و جوانان، بیایند و نامزدهای دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی، رئیس بنیاد نخبگان و رئیس کتابخانه ملی و مرکز استاد را هم پیشنهاد کنند تا مردم با نگاه فرهنگی دولت آشنایی پیدا کنند. دولت‌ها بگذارند گردش نخبگان رخ دهد. متأسفانه برخی افراد در نهادهایی مثل فرهنگستان بیش از ۲۰ سال با داشتن سمت‌های دیگر، ماندگار شده‌اند و این باعث قفل و رکود در این نهاد شده است.

متن کامل سرقت عدالت فرهنگی

نوشته ۱۰ چالش فرهنگی دولت آینده/ آیین‌های ما در یک مونگولیسم فرهنگی فراموش شده‌اند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او که از سال ۱۳۶۴ ساکن آمریکا و مقیم فیلادلفیا است و ریاست مرکز اسلامی این منطقه را نیز برعهده دارد، در ابتدای ایران هنگام سلام دادن به ملت ایران و تنها امام مدفون در ایران امام علی‌بن موسی‌الرضا(ع) اشک در چشمانش حلقه زد. وی گفت: من ۳۵ سال است که جسمم در آمریکاست و روحم در ایران. من همه چیزم در ایران است و این توفیق را داشته باشم که قبل از مرگ عتبه‌بوسی علی‌بن موسی‌الرضا(ع) قسمتم شود و پیکرم در مشهد دفن شود.

مهدوی دامغانی درباره اینکه آیا با پایان چهره‌های ادبی بزرگ ایران‌زمین در عصر معاصر، اندیشه و فرهنگ در ایران کم‌فروغ خواهد شد، گفت: من ۳۵ سال است که از ایران دورم و شاید قضاوت درست نداشته باشم اما ان‌شاءالله خداوند به استاد محمدرضا شفیعی کدکنی ـ که به علوم اسلامی احاطه دارند ـ عمر طولانی عنایت کند که تا وقتی ایشان باشند، روح و واقعیت ادب فارسی و ایران‌دوستی باقی خواهد ماند. ان‌شاءالله کسانی خواهند بود که بتوانند این رویه را ادامه دهند و خودشان را وقف ترویج فرهنگ و معارف ایرانی اسلامی کنند. امیدوارم از حوزه‌های علمیه کسانی برخیزند که بر علوم انسانی تسلط کافی داشته باشند. چون برای فهم فردوسی و حافظ و …، اول باید قرآن دانست و سپس عربیت. تا عربیت را درست ندانیم، ادبیات فارسی را نخواهیم دانست. لذا باید در دبستان‌ها قرآن بیشتر تدریس شود؛ در دوره دبیرستان هم همین‌طور.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا غلبه نقل‌گرایی بر عقل‌گرایی را ترویج می‌کنید، گفت: به قول مولانا «عقل قربان کن به پای مصطفی». دین با عقل کاری ندارد، دین با عشق است. عقل مخلوق خداست، به خالقش (خدا) راه نمی‌برد.

مهدوی دامغانی تصریح کرد: من در همه عمرم همیشه با کلمه روشنفکر مشکل داشته‌ام. نمی‌خواهم راجع به این حرف بزنم که مستمسکی برای تحقیر یا حمله به خودم درست کنم. نمی‌دانم چه عرض کنم؟ من با لفظ روشنفکر مشکل داشته‌ام و هیچ‌وقت نتوانستم درک کنم روشنفکری یعنی چه؟ خداوند ان‌شاءالله خودش آن‌ها را هدایت کند و امیدوارم روشنفکری مانع از اعتقاد به قرآن و اسلام و حقانیت مذهب شیعه نشود. چون هیچ مذهبی مانند شیعه به عشق و عاطفه مبتنی نیست.

این متفکر اسلامی تصریح کرد: با فلسفه نمی‌شود خدا را شناخت، می‌شود اثبات کرد ولی نمی‌شود شناخت!

فضلی‌نژاد گفت: آیا این زیرسؤال بردن دستاوردهای فیلسوفان مسلمان نیست؟ مهدوی دامغانی پاسخ داد: همه فلاسفه اسلامی آخر کار خودشان گفته‌اند، وحی از عالم خلق نیست، از عالم امر است. ابن سینا می‌گوید: آخر به کمال ذره‌ای راه نیافت. البته این به معنای بی‌اعتنایی به عقل نیست. عقل برای کار این دنیاست که به حکم عقل زندگی کنیم. فلسفه و حکمت هیچ‌گاه متکفل اداره اجتماع نبوده است. آقای دکتر دینانی الان فلسفه و حکمت درس می‌دهند، حالا بعد از ۳۰ سال تدریس فلسفه ذهنش متوجه عرفان شده است؛ یعنی استدلالات عقلی را پشت سر گذاشته و سراغ عشق و عاطفه (مثلاً تدریس گلشن راز) آمده است. برای تبلیغ اسلام هم باید مسائل عاطفی اسلام و سیره رحمانی پیامبر(ص) را ترویج کرد.

رئیس مرکز اسلامی فیلادلفیا در اواسط شوکران بیست و هفتم، هنگام یادکردن از استاد شهید مطهری، اشک در چشمانش حلقه زد و خا‌طره‌ای از آخرین دیدارش با آیت‌الله مطهری ۱۲ روز پیش از ترور بیان کرد. مهدوی دامغانی گفت: «دلم برایش می‌سوزد و بعد از ۴۰ سال هنوز که نامش را می‌آورم، گریه‌ام می‌گیرد.»

وی در پاسخ به این پرسش که چرا خاک ایران دیگر آنقدر حاصلخیز نیست که سعدی و حافظ و مولانا پرورش دهد، پاسخ داد: به نمی‌دانیم، لابد اراده حق‌تعالی است که اینچنین باشد. به قول باباطاهر «بهر الفی، الف قدی بر آیو». ان‌شاءالله خداوند باز به خاک ایران عنایت کند. ۱۴۰۰ سال است که نظرش به ایران است و سایه علی‌بن موسی‌الرضا(ع) بر سر ایران است.

مهدوی دامغانی در پایان ضمن التماس دعا از بینندگان شوکران، تصریح کرد اگر مقدر شود که برای عقیده‌اش جام شوکران بنوشد، طبعاً آماده است. وی گفت: جان ناقابل من ارزشی ندارد، ولی در آمریکا چنین چیزی پیش نخواهد آمد. تقیه تا وقتی است که پای خون میان نباشد. «مرگ اگر مرد است آید پیش من / تا کشم خوش در کنارش تنگ تنگ» ان‌شاءالله خداوند مرا حفظ کند و با این عقیده‌ای که بیان کردم، بمیراند.

«شوکران» که به اساسی‌ترین مسایل فکری کشور می‌پردازد، محصول مشترک شبکه چهار سیما و حوزه هنری است. این برنامه دوشنبه هرهفته ساعت ۲۱ شامگاه با سردبیری و اجرای پیام فضلی‌نژاد روی آنتن تلویزیون می‌رود. بازپخش «شوکران» روزهای سه‌شنبه ۱۰ صبح، جمعه ۱۴ ظهر، شنبه ۱ بامداد است.

نوشته برای فهم ادبیات، اول باید قرآن دانست/ با فلسفه نمی‌شود خدا را شناخت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پروفسور شیرین هانتر، دانشمند علوم سیاسی، عضو شورای روابط خارجی آمریکا و استاد دانشگاه جورج تاون واشنگتن دی سی، در بیست‌و پنجمین برنامه «شوکران» برای اولین‌بار پس از انقلاب اسلامی با حضور در صداوسیما و شبکه چهار  پیرامون شرایط سیاسی و جهانی امروز ایران به بحث و گفت‌وگو پرداخته است.

«آیا یک حکومت سکولار در ایران، مردم را از تنش با غرب نجات می‌دهد؟»، «چگونه ایران باید از ایدئولوژی انقلابی دست بکشد تا به رابطه عادی با جهان بازگردد؟» و «آیا جنگ جهانی تازه‌ای در راه است؟» از جمله اساسی‌ترین پرسش‌های پیام فضلی‌نژاد سردبیر شوکران از این عضو ۷۴ ساله شورای روابط خارجی آمریکا و استاد علوم سیاسی دانشگاه جرج تاون در واشنگتن دی سی است.

همچنین، پیوستگی تاریخ و سیاست و فلسفه، نقش ایدئولوژی‌ انقلابی در سیاست‌ خارجی کشور و تاثیر آن بر استراتژی خارجی، کیفیت دیپلماسی و روابط بین‌الملل، نقش سکولاریسم و مذهب در تنش‌زدایی با جهان، تغییر شکل استعمار در دوران معاصر و… از کلیدی‌ترین محورهای مورد بحث در این برنامه به شمار می‌رود.

شیرین طهماسب معروف به «شیرین هانتر» متولد ۱۳۲۳ در تبریز از نخستین دیپلمات‌های زن ایرانیِ پیش از انقلاب است که در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۸ به عنوان نماینده وزارت امور خارجه ایران در لندن و ژنو فعالیت می‌کرد.

وی مقطع کارشناسی رشته‌ علوم سیاسی را در دانشگاه تهران پشت سر گذاشت و مدرک کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل را در سال ۱۹۷۹ از مدرسه اقتصادی لندن و مدرک دکترای روابط بین‌الملل را در سال ۱۹۸۳ از موسسه تحصیلات تکمیلی مطالعات بین‌المللی (HEI) ژنو اخذ کرد.

هانتر پس از انقلاب به آمریکا مهاجرت و از سال ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۵ در مرکز مطالعات راهبردی و بین‌الملل در واشنگتن فعالیت کرد. وی از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ در این مرکز به عنوان مدیر برنامه اسلام و از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۲ به عنوان قائم مقام برنامه خاورمیانه مشغول به کار بود.

هانتر همچنین در دوره‌ای در اندیشکده کارنگی به عنوان محقق مشغول به کار شد و در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ به عنوان تحلیل‌گر ارشد در مرکز مطالعات سیاستگذاری اروپا حضور داشت. فعالیت در موسسه بروکینگز و مرکز امور بین‌الملل دانشگاه هاروارد از دیگر تجربیات این بانوی سیاست‌مدار است.

از شیرین هانتر کتاب‌ها و مقالات تخصصی بسیاری درباره ایران و اسلام به زبان انگلیسی به چاپ رسیده است که برخی از آنها همچون کتاب «آینده اسلام و غرب: برخورد تمدن‌ها یا همزیستی مسالمت‌آمیز»، «اسلام در روسیه: سیاست‌های هویتی و امنیتی» و «سیاست خارجی ایران در دوران بعد از فروپاشی شوروی» در ایران ترجمه و منتشر شده است.

در فصل جدید  برنامه «شوکران» که از آبان ۹۸ روی آنتن شبکه چهار سیما رفته است، اندیشمندان برجسته داخلی و خارجی از جمله سیدحسین نصر، احمد مهدوی دامغانی، شیرین هانتر، منصوره اتحادیه، آیت‌الله سیدمحمد مهدی میرباقری، کریم مجتهدی، حاتم قادری، مهدی محسنیان‌راد، باقر ساروخانی، لوریس چکناواریان، ابوالحسن تنهایی به همراه دیگر دانشوران برجسته ایرانی حضور دارند.

«شوکران» که به اساسی‌ترین مسایل فکری کشور می‌پردازد، به تهیه‌کنندگی و سردبیری پیام فضلی‌نژاد، محصول مشترک شبکه چهار سیما و حوزه هنری است.

بازپخش «شوکران» روزهای سه‌شنبه ۱۰ صبح، جمعه ۱۴ ظهر و شنبه ۱ بامداد است.

نوشته پروفسور شیرین هانتر به بیست‌وپنجمین قسمت برنامه «شوکران» می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با ذکر مثالی از کتاب مقدس، موسیقی را زبان مشترک آدمیان دانست و گفت: این زبان به راحتی احساس را بیان می‌کند و قدرت یک ارتش را دارد، می‌تواند آباد کند یا ویران سازد. مثلا فنلاند را موسیقی مجددا سرپا کرد، یا در آلمان بعد از جنگ جهانی، ساخت اپراها و مدارس موسیقی رونق گرفت تا فرهنگسازی شود و خشونت ناشی از جنگ کم شود. آمریکا آن زمان از مسائل فرهنگی دور بود و ضرورت این موضوع را درک نمی‌کرد.

چکناواریان در پاسخ به پرسش پیام فضلی‌نژاد سردبیر شوکران درباره نقش موسیقی در بازسازی فرهنگ و اشاره به زلزله دهه ۱۹۸۰ ارمنستان گفت: چون پدرم از زندان استالین فرار کرده بود و در ارمنستان پدرم را کشته بودند، همیشه دوست داشتم آنجا یک خدمتی کنم. در یک کنفرانس گفتم به جای ساخت خیابان و… اول باید فرهنگ را ساخت. معادل ۲۵ میلیون دلار کمک مردمی جمع کردم، مدرسه هنر، ارکستر سمفونیک، اپرا، کر و باله را ساختیم و روح مردم بازسازی شد. با اینکه هنوز بعد از بیست و اندی سال برخی ساختمان‌ها کامل بازسازی نشده‌اند.

خالق سمفونی پرسپولیس گفت: ارامنه اصالت ایرانی دارند اما لنین مرزهای ارمنستان را از ایران دور کرد. ۴۸ ساعت قبل از رأی‌گیری برای استقلال، با ارکستر در شهرهای مختلف رفتم و کنسرت گذاشتم، نتیجه این شد که ۹۶ درصد رأی دادند، در حالیکه قبل از آن فقط ۳۰ درصد قصد مشارکت مثبت در رفراندوم را داشتند.

چکناواریان که اصالتا اهل بروجرد است، افزود: البته برخی از موسیقی سوءاستفاده می‌کنند و افرادی هستند که می‌خواهند جوانان را منحرف کنند. اینجا وزارت ارشاد باید کمک کند، باید بیشترین بودجه را داشته باشد، چون از فرهنگ مردم حراست می‌کند. من همیشه ناراحتم که چرا مردم دنیا فکر می‌کنند مولانا ترکیه‌ای است، می‌گویم کتاب‌ها چاپ کنید و کنفرانس‌ها برگزار کنید تا مولانا را به عنوان یک ایرانی بشناسند اما ارشاد می‌گوید بودجه نداریم. چرا نباید بودجه نداشته باشد؟

این رهبر ارکستر گفت: ۹۹ درصد موسیقی علم و هنر است و یک درصد آن روح. اما این ۹۹ درصد را ساخته‌اند که آن پرنده زیبای روح در آن سکونت کند. هیچ آهنگساز، نقاش و شاعری نمی‌تواند خلق کند، خلق مخصوص خداست. مانند بچه‌ای که می‌گرید تا مادر به او شیر بدهد، آن هنرمند وقتی خیلی گریه می‌کند، خدا به او می‌بخشد و الهام می‌کند. البته همه هنرها آسمانی نیست، هنر زمینی هم داریم، مثلا در موسیقی، موسیقی پاپ زمینی است.

چکناواریان در واکنش به اشاره فضلی‌نژاد به نظریه کپلر فیزیکدان بزرگ که معتقد بود خداوند با موسیقی زمین را خلق کرده است، ادامه داد: حتی کلیسا هم ضرورت موسیقی را درک کرد و آن را به کلیسا افزود. موسیقی آدم‌ها را بهدهم نزدیک می‌کند اما حرف زدن این اثر را الزاماً ندارد. موسیقی را اگر از یک ملت برداریم، برابر با خودکشی است.

خالق اپرای «رستم و اسفندیار» تصریح کرد: اگر فرهنگ و موسیقی را در مدارس بیاموزند، فرهنگ رانندگی ما اصلاح می‌شود. عشق و میهن‌پرستی هم بدون موسیقی بی‌معنی است.

چکناواریان در پاسخ به این پرسش که آیا هنرهای دیگر را در قبال موسیقی نادیده گرفته است، گفت: هر بقالی جنس خودش را تبلیغ می‌کند. البته که هنرهای دیگر از جمله تئاتر، نقاشی و شعر هم فوق‌العاده هستند. اما اگر روی اشعار ماندگار موسیقی بگذاریم، ماندگارتر می‌شود. البته از بچگی در سینما بزرگ شدم، چون پدرم سینمادار بود. خودم هم ۴۵ موسیقی فیلم ساخته‌ام اما چون سینما کار یک نفر نیست و تکنیکال است، به همین دلیل نمی‌دانم واقعا هنر است یا صنعت؟

این آهنگساز اضافه کرد: البته بینندگان برنامه باید بر ما ببخشند که صحبت‌های ما چندان علمی نیست. خودمان را با علم و مقررات بند نکنیم، زندگی اینطوری جهنم می‌شود. شاید این را سانسور کنید اما باید بگویم که هر کس باید دیوانه شود تا به جایی برسد، آدم نرمال به جایی نمی‌رسد. نباید از دیوانگی خودتان خجالت بکشید. خوش به حال آدم‌های دیوانه، آدم عاقل که از زندگی لذت نمی‌برد!

چکناواریان اذعان کرد: اپرای مولانا را نوشته‌ام اما متأسفانه اسپانسر ندارم که آن را اجرا کنم. قرار بود کیارستمی کارگردانی اپرا را انجام دهد و فیلمش را بسازد اما فرصت نیافت. با هم دوست بودیم و کسی بود که به او می‌گفتم فیلم‌هایت خودش آهنگین است و نیازی به موسیقی ندارد.

وی گفت: تمام ارکسترها و اپراهای دنیا توسط دولت‌ها حمایت می‌شوند تا بلیت ارزان داشته باشند و مردم بتوانند بروند و ببینند. اما وزارت ارشاد بودجه کافی ندارد. دولت باید مشخص کند که ایرانِ بافرهنگ می‌خواهد یا ایران تجاری؟ مگر مسجد و کلیسا می‌رویم پول می‌خواهد؟ بنابراین هیچ بچه‌ای نباید نگران این باشد که برای کنسرت و تئاتر پول ندارد. زمانی در ارمنستان بود که در شبانه‌روز یکی – دو ساعت بیشتر برق نداشتیم اما هر هفته کنسرت داشتیم با نرخ بلیت ۱ روبل و من هزینه‌ها را از طرق دیگر تأمین می‌کردم، چون لازم بود، چون فرهنگ‌ساز بود.

این هنرمند ۸۲ ساله تأکید کرد: هنر باید در خدمت باشد. وزارت ارشاد باید اینجا مانند ارتش بایستد و روی هنرمندان جوان هزینه کند، چون این‌ها آینده کشور هستند. دولت باید این فکر را بکند، کاری که آلمانی‌ها، اتریشی ها، فرانسوی و آمریکایی ها کردند، چون می‌دانند اگر فرهنگ نباشد، از بین می‌روند.

چکناواریان بر نقش محوری زنان در تربیت هنرمندان تأکید کرد و گفت: زنان قدرتمندترین آفریده خدا هستند و به همین دلیل مردان از زنان می‌ترسند. پشت همه انقلاب‌های دنیا، همیشه زنان بوده‌اند، بی‌جهت نیست می‌گویند پشت هر مرد بزرگ، یک زن بزرگ حضور دارد. چرا زن قدرتمند است؟ چون بزرگترین هنرمندان را به دنیا می‌آورد! همه الهامات هنر از وجود زن سرچشمه می‌گیرد؛ اگر زن را از هنر برداریم، هنر از هم می‌پاشد. معتقدم زنان هر چقدر قدرت پیدا کنند، راحت‌تر زندگی می‌کنیم. هر کشوری در مقابل زنان ایستاده است، پیشرفت نمی‌کند.

وی در پایان در پاسخ به این پرسش که آیا حاضر است جام شوکران را برای نیل به آرمان‌ها بنوشد یا نه، گفت: نمی‌توانم پاسخ قاطع دهم، باید در موقعیتش قرار بگیرم و آنموقع مشخص می‌شود.

«شوکران» که به اساسی‌ترین مسایل فکری کشور می‌پردازد، محصول مشترک شبکه چهار سیما و حوزه هنری است. این برنامه دوشنبه هرهفته ساعت ۲۱ شامگاه با سردبیری و اجرای پیام فضلی‌نژاد روی آنتن تلویزیون می‌رود.

بازپخش «شوکران» روزهای سه‌شنبه ۱۰ صبح، جمعه ۱۴ ظهر، شنبه ۱ بامداد است.

نوشته میهن‌پرستی بدون موسیقی بی‌معنی است/ موسیقی قدرت بازسازی فرهنگ را دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نسبت موسیقی و علم در تاریخ، قدرت هنر برای بازسازی جامعه و فرهنگ، دادوستد عشق و موسیقی، قدرت زنان در تاریخ هنر و اندیشه، ماجرای انقلاب و استقلال ارمنستان توسط موسیقی، آسیب‌شناسی موسیقی ملی ایران، از کلیدی‌ترین پرسش‌های سردبیر برنامه شوکران از استاد چکناواریان است.

لوریس چکناواریان متولد ٢١ مهر ۱۳۱۶ در بروجرد، موسیقیدان، آهنگساز، رهبر ارکستر، نویسنده و نقاش ایرانیِ ارمنی‌تبار، استاد افتخاری کنسرواتوار کومیتاس در ایروان، دارنده نشان طلایی دانشگاه ارمنستان و نشان درجه یک هنر از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است.

چکناواریان تحصیلات موسیقی خود را سال ۱۳۳۲ از هنرستان عالی موسیقی در ایران آغاز کرد، آهنگسازی را در آکادمی موسیقی وین آموخت و سال ۱۳۴۴به آمریکا رفت و در دانشگاه میشیگان به مطالعه و تحصیل پرداخت و پس از فارغ‌التحصیلی در رشته رهبری ارکستر از این دانشگاه، به ایران بازگشت.

او که در مقاطعی رهبری ارکستر فیلارمونیک ارمنستان، ارکستر سمفونیک تهران و ارکستر اپرای تهران را برعهده داشته، ساخت بیش از ۷۵ اثر شامل سمفونی، اپرا، موسیقی مجلسی، کنسرتو برای پیانو، ویولن، گیتار، ویولنسل و پیپا، موسیقی باله، آثاری برای گروه کُر، یک رکوئیم، و یک اوراتوریو فیلم را در کارنامه دارد.

از جمله برخی آثار استاد لوریس چکناواریان می توان به اپراهای «پردیس و پریسا»، «رستم و سهراب»، «شمس و مولانا»، «رستم و اسفندیار»، «ضحاک» و «سیاوش»، در بخش باله به «سیمرغ»، « فانتاستیک»، «سمفونی پرسپولیس»، «سمفونی برای باله اتللو» و «کوروش کبیر» و در بخش موسیقی فیلم به «بی‌تا» (هژیر داریوش)، «هشتمین روز هفته» (حسین رجاییان)، «تنگسیر» (امیر نادری)، «به امید دیدار» (محمد رسول‌اف) و … اشاره کرد.

از لوریس چکناواریان همچنین کتاب طنزی با عنوان «خرستان» در ۱۶۸ صفحه شامل مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه طنز، توسط نشر صدای معاصر منتشر شده است.

در فصل جدید برنامه «شوکران» اندیشمندان برجسته داخلی و خارجی از جمله سیدحسین نصر، احمد مهدوی دامغانی، شیرین هانتر، منصوره اتحادیه، آیت‌الله سیدمحمد مهدی میرباقری، کریم مجتهدی، حاتم قادری، مهدی محسنیان‌راد، باقر ساروخانی، لوریس چکناواریان، ابوالحسن تنهایی جامعه‌شناس به همراه دیگر دانشوران برجسته ایرانی حضور دارند.

«شوکران» که به اساسی‌ترین مسایل فکری کشور می‌پردازد، محصول مشترک شبکه چهار سیما و حوزه هنری به تهیه‌کنندگی و سردبیری پیام فضلی‌نژاد است.

نوشته لوریس چکناواریان به بیست‌ودومین قسمت برنامه «شوکران» می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در ابتدای این برنامه در تعریف فلسفه گفت: جست‌وجوی امکانات برای بنیان کردن آینده معقول، یکی از کارکردهای اصلی فلسفه است.

فیلسوف سعی خود را می‌کند، نمی‌گویم حتما موفق می‌شود اما نفس کوشش او در جامعه نوعی از آگاهی منجر به امید می‌آفریند.

فلسفه، عقل صوری را توسعه نمی‌دهد، بلکه عقلی را توسعه می‌دهد که می‌خواهد خودش را بسازد. فلسفه آگاه کننده است، نه اصلاح‌گر. فلسفه همه چیز نیست اما تفکر لازم است.

این استاد پیشکسوت دانشگاه گفت: دانشگاه‌ سه وظیفه مهم دارد: آموزش، پژوهش، انعکاس نتایج آن آموزش و پژوهش در کل جامعه.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا فلسفه توانسته در جامعه امروز به حل مسائل کمک کند، گفت: فلسفه در سنت خودمان نقش بزرگی داشته است. اما در عصر معاصر علاوه بر فلسفه خودمان، فلسفه هایی متکی بر علوم جدید غربی داریم و بحران اینجا به وجود می‌آید، تقابل میان سنت فکری اسلامی با فلسفه‌هایی که از علوم جدید دم می‌زنند. به نظر من تنها راهی که آینده‌ساز می‌تواند باشد، شناخت سنت و تجدد در کنار هم است.

وی با تاکید بر اینکه غرب‌شناسی با غربزدگی متفاوت است، توضیح داد: این توهم گاهی به وجود می‌آید که شناخت تفکر غربی مثلا فلسفه کانت ممکن است مضر باشد. من می‌گویم ممکن است مضر باشد اما می‌تواند در عین حال مضر نباشد و حتی مفید باشد. برای فهم عمیق فلسفه خودمان، نیازمند شناخت فلسفه‌های جدید هم هستیم.

چهره ماندگار فلسفه تصریح کرد: متأسفانه کمی تا حدودی فلسفه در دانشگاه‌های ما نمایشی شده است و از تبعات شوم آن، سرازیر شدن لغتهای خارجی به زبان فارسی است. حتی نوعی جهل مرکب است که با دست خودمان ایجاد می‌کنیم. هر جوان تحصیلکرده خوب است زبان خارجی یاد بگیرد اما بدون یادگیری زبان، مفردات آن‌ها را به کار بردن کار درستی نیست. اینکه در کودکستان زبان انگلیسی یاد می‌دهند، کار درستی نیست.

مجتهدی در بخش دیگری از شوکران بیست و یکم تصریح کرد: تعجیل در تفکر ایرانی به یک خصلت ایرانیان تبدیل شده است. از قاجار به این سمت، به دلیل همین تعجیل در مواجهه با غرب، راه درست گم شد و نوعی «تجدد کاذب» به وجود آمد که حاصلش تظاهر به علم است. در حالی که غربی‌ها با مطالعه و تجدیدنظر مرتبا از آن بهره می‌گیرند، اما ما این را نداریم. باید از تعجیل جلوگیری کنیم و خودنماییها را کنار بگذاریم و به اسم دانش و هنر، خودپرستی نکنیم! شخص جلوی اثر هنری‌اش می‌ایستد که خودش دیده شود.

عضو پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی در بخش دیگری از گفتگوی خود پیام فضلی‌نژاد در پاسخ به اینکه آیا فرهنگ ما فروپاشید است، گفت: من درباره دانشگاه‌ها این را می‌توانم بگویم آنطور که باید نتیجه مطلوب بدهند، نمی‌دهند.

این فیلسوف ۹۰ ساله  اذعان کرد: برای من که یک عمر معلم بوده‌ام، ناامید شدن از آینده، گناه است و اگر کسی بخواهد جوانی را از شناخت و یادگیری باز دارد، بزرگترین دشمنی را به او کرده است. من به آینده فرهنگی ایران امیدوارم و باید امیدوار بود. این امید اراده است و تصنعی نیست. ایرانی بودن نه به شناسنامه و کد ملی است نه به خانواده؛ ایرانی بودن فقط اراده به ایرانی ماندن است. یعنی جایی که اراده کنیم ایرانی بمانیم، ایرانی می‌مانیم. ایرانی بودن صوری نباید باشد، من وقتی ایرانی تلقی می‌شوم که اراده در من بجوشد.

مجتهدی  خاطرنشان کرد: مردم اسیر افکار خودشان هستند. می‌گویند عدالت نیست اما یک معلم نمی‌تواند آن را تحلیل کند، فقط می‌تواند کوشش کند جنبه‌های به وجود آمدن این امر دور از عدل را نشان دهد. هیچ معلمی در دنیا نمی‌تواند مسائل روزمره مردم را در کوتاه‌مدت حل کند.

این استاد دانشگاه، سقراط را فیلسوف واقعی دانست و گفت: به او خرمگس می‌گفتند، چون آدمی را نیش می‌زد. او خودش سراغ مردم می‌رفت چون مردم علاقه‌ای به صحبت با او نداشتند. فیلسوف در کشورهای غربی بدون اینکه سطح اجتماعی بالایی داشته باشد، خادم جامعه محسوب می‌شود و گاهی ازش انتقاد هم می‌کنند. اما در ایران اینگونه نیست، چون میان سنت و تجدد تقابل وجود دارد. به همین دلیل نباید بگوییم فیلسوف می‌تواند جامعه را بیدار کند، او باید مسئولیت کارش را انجام دهد، چه نتیجه بگیرد، چه نگیرد.

مجتهدی در پایان در پاسخ به اینکه آیا حاضر به نوشیدن جام شوکران هستید، گفت: جام شوکران جنبه نمادین دارد، ممکن است جام شوکران را عملا ننوشید اما هر لحظه برای گفتن سخنتان خطر را بپذیرید. جام شوکران نماد شهامت است، البته سقراط شوکران را احترام به قانون می‌داند اما من اگر قانون را قبول نداشته باشم، به آن احترام نمی‌گذارم. جام شوکران را شهامت خود بودن و اراده به ایرانی بودن می‌دانم.

«شوکران» که به اساسی‌ترین مسایل فکری کشور می‌پردازد، محصول مشترک شبکه چهار سیما و حوزه هنری است. این برنامه دوشنبه هرهفته ساعت ۲۱ شامگاه با سردبیری و اجرای پیام فضلی‌نژاد روی آنتن تلویزیون می‌رود.

بازپخش «شوکران» روزهای سه‌شنبه ۱۰ صبح، جمعه ۱۴ ظهر، شنبه ۱ بامداد است.

نوشته جامعه با فیلسوفان آگاهی‌دهنده بیدار می‌شود/ به آینده فرهنگی ایران باید امیدوار بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نسبت فلسفه و دین، علل بحران فلسفه معاصر، ترس از تفکر در ایران امروز، عدم توسعه عقل، محافظه‌گری متفکران و فیلسوفان و … از مهم‌ترین پرسش‌های پیام فصلی‌نژاد، سردبیر برنامه شوکران از دکتر کریم مجتهدی است.

کریم مجتهدی متولد ۱۳۰۹ در تبریز، فیلسوف، غرب‌شناس، استاد پیشکسوت دانشگاه تهران و عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، دارنده لوح تقدیر یونسکو و مدال طلای جهانی ابن‌سینا است.

بیش از صد مقاله به زبان فارسی و فرانسه و ده‌ها کتاب حاصل عمر متفکر ایرانی است.

از جمله برخی آثار و تالیفات دکتر کریم مجتهدی می توان به «فلسفه و ادبیات»، «فیلسوف، دانشجو است»، «مغولان و سرنوشت فرهنگی ایران»، «افلاطونیان متأخر»، «فلسفه نقادی کانت»، «سهروردی و افکار او (تأملی در منابع فلسفه اشراق)»، «فلسفه در دوره تجدید حیات فرهنگی غرب»، «لایب‌نیتس و مفسران فلسفه او»، «افکار هگل»، «فلسفه و فرهنگ»، «فلسفه در آلمان»، «افکار کانت»، «فلسفه وتجدد»، «فلسفه تاریخ»  و «فلسفه و غرب» اشاره کرد.

در فصل جدید برنامه «شوکران»، اندیشمندان برجسته داخلی و خارجی از جمله سیدحسین نصر، احمد مهدوی دامغانی، شیرین هانتر، منصوره اتحادیه، آیت‌الله سیدمحمد مهدی میرباقری، کریم مجتهدی، حاتم قادری، مهدی محسنیان‌راد، باقر ساروخانی، لوریس چکناواریان، ابوالحسن تنهایی جامعه‌شناس ۶۸ ساله به همراه دیگر دانشوران برجسته ایرانی از مهمانان فصل جدید برنامه «شوکران» هستند.

«شوکران» که به اساسی‌ترین مسایل فکری کشور می‌پردازد، محصول مشترک شبکه چهار سیما و حوزه هنری است.

بازپخش «شوکران» روزهای سه‌شنبه ۱۰ صبح، جمعه ۱۴ ظهر، شنبه ۱ بامداد است.

نوشته دکتر کریم مجتهدی به «شوکران» بیست‌و‌یکم می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تنهایی در ابتدای این برنامه گفت: خوشحالم که فهم و تفسیر مشترک مردم به کنش تازه پیوسته‌ای انجامیده است. آغاز جنبش مطالبه‌گری را از سال ۹۵ می‌دانم و فکر می‌کنم وقایعی مانند اعتراض کارگران هپکو نشان داد جامعه در حال رشد است. چون قبلا هم مطالبه‌گری بود اما سریع به مسئله سیاسی و شورش تبدیل می‌شد.

وی افزود: معتقدم مطالبه‌گری سال ۹۵ صنفی بود و اتفاقا موفق هم بود و مسئولان ارشد نظام در جهت ترمیم مشکلات کارگران اقدام کردند و طی آن یک دیالکتیک مثبت هم‌کنشی میان کارگر و کارفرما به وجود آمد. اگر بخواهیم همبستگی و وحدت ملی اتفاق بیفتد باید بفهمیم یک پایه آن مردم هستند، چون جامعه یعنی فهم مشترک و این با گفتگو به دست می‌آید. اما اگر فهم مشترک نباشد، شکاف میان مردم و مسئولان بیشتر می‌شود. در این مواقع، دولت به ویژه وزارت کشور باید ورود کند و نشان دهد دارد کمک می‌کند. ما به این جامعه‌شناسی درمانی می‌گوییم.

تنهایی خاطرنشان کرد: اگر این گفتگو نباشد، تضاد به تناقض تبدیل می‌شود و به ناکجاآباد می‌رویم. یعنی جایی که دولت و ملت نمی‌توانند به وفاق برسند و در یک جایی، همدیگر را رها می‌کنند و به نابودی می‌روند. اگر منافع متضاد کارگر و کارفرما را به رسمیت نشناسیم و اعتماد ملی را حفظ نکنیم، شکست قطعی است. جامعه چیزی جز مردم کوچه و بازار نیست که هر روز هم‌کنشی می‌کنند و این جامعه با نگاه‌های پوزیتیویستی رشد نمی‌کند.

این استاد دانشگاه در پاسخ به پرسش فضلی‌نژاد مبنی بر اینکه «آیا نشنیدن صدای مردم و درک نشدن آن‌ها از سوی مسئولان آیا خطرناک نیست و جنگ طبقاتی پیش نمی‌آید؟» گفت: این خطر جدی نیست، چون تعدادش هنوز زیاد نیست. تضاد که فقط در مملکت ما نیست، همه جهان وجود دارد اما حاکمان در مواجهه با مردم صدایشان را می‌شنوند و نشانه‌هایش را هم بیان می‌کنند تا این تضاد رفع شود. قوای سه‌گانه نباید فکر کنند آن‌ها جامعه را می‌فهمند اما مردم نمی‌فهمند. کنفسیوس درباره دوام یک دولت، سه نیاز تأمین غذا، امنیت نظامی و اعتماد را مطرح می‌کند و اعتماد را از عوامل دیگر مهم‌تر می‌داند، چون اگر سلب شود با هیچ قدرت نظامی یا تأمین خوراک و پوشاک نمی‌توان دولت را حفظ کرد.

وی در بخش دیگری از برنامه شوکران به سیل‌های ابتدای سال اشاره کرد و افزود: الان ببینید چند منطقه آسیب‌دیده از سیل یا زلزله ترمیم شده است؟ خب همین می‌تواند عاملی برای کاهش اعتماد مردم به مسئولان باشد. توقع مردم از مسئولان این است که منابع خود را درست و در راستای مردم هزینه کنند.

شاگرد «هربرت بلومر» جامعه‌شناس آمریکایی افزود: اگر مردم و مسئولان نتوانند همدیگر را درک کنند، مانند یک آتشفشان می‌ماند که یا از بیرون فوران می‌کند یا از درون و در هر دو حالت خطرناک است. مسئولان باید با مردم صحبت کنند و به آن‌ها اجازه حرف زدن بدهند. می‌توان با گفتگو بهترین راه را انتخاب کرد و به طرف توسعه رفت، نه واگشت‌گرایی.

این جامعه‌شناس تفسیرگرا اظهار کرد: من برخلاف بسیاری از جامعه‌شناسان کشورمان که میان مردم نمی‌روند و فقط سوار بر خودروی خود از خانه به محل کار و تدریس می‌روند و بالعکس، زیاد با مردم صحبت می‌کنم. مردم شاید خیلی ناراحت باشند و انتقادهای تندی هم از حکومت و حتی دین داشته باشند، اما ته حرفشان مطالبات اقتصادی است. مردم ما سیاسی نیستند، سیاست‌زده شده‌اند، چون می‌بینند هر چه داد می‌زنند کسی توجه نمی‌کند. دولت هم با انفعال نشان داده که اهل عمل نیست. سیاست‌زدگی، شعار دادن و غیر از سیاست‌دانی است، مانند غرب‌زدگی که مرحوم جلال آل احمد می‌گفت.

تنهایی در بخش دیگری از این برنامه تصریح کرد: تجربیات کشورهای پیشرفته نشان می‌دهد دوقطبی به سمت واگشت می‌رود. در سال‌های اخیر جنبش‌های بی‌سر (بدون رهبر)، موفق‌تر بوده‌اند، چون مطالبه‌گری صنفی دارند نه سیاسی. به جای دوقطبی کردن جامعه، باید نظام سندیکایی را رواج دهیم و سندیکاها طبق قانون با هم همکاری کنند. حتی مارکس – که درباره او میان اساتید دانشگاهی هنوز کج‌فهمی وجود دارد – به این نتیجه رسیده بود که اتحادیه‌ها از پرولتاریا موفق‌ترند.

وی با تأکید بر اینکه  سخنان ژورنالیستی نمی‌گوید و حرف‌هایش پایه علمی دارد، اضافه کرد: برای نقد کردن کسی، باید کل آثارش را نقد کرد. اینکه یک جمله از کسی را بگیریم و نقد کنیم، این نقد نیست، فاجعه است! من امسال یک حرفی می‌زنم و سال دیگر آن را اصلاح می‌کنم و این را افتخار می‌دانم نه اشکال. بنابراین من، تنهاییِ یک سال پیش و ۱۰ سال پیش نیستم.

این جامعه‌شناس در پاسخ به اینکه گسست میان متفکران چه آسیب‌هایی به همراه دارد، گفت: فاجعه است! البته مسئولان مشکل را حل کرده‌اند و از جامعه‌شناسانی دعوت می‌کنند که مثل خودشان حرف بزنند! در حالی که اصل رکن را که مردم هستند، رها کرده‌اند.

تنهایی در پایان تصریح کرد: جامعه‌شناسی نمی‌میرد، چون یک علم پویا و در حال رشد است، اما مرگ جامعه‌شناسان در حوزه نظری ممکن است و بسیاری از جامعه‌شناسان ما مرده‌اند، چون میان مردم نیستند و در تاریخ از آن‌ها چیزی نخواهد ماند.

«شوکران» که به اساسی‌ترین مسایل فکری کشور می‌پردازد، محصول مشترک شبکه چهار سیما و حوزه هنری است. این برنامه دوشنبه هرهفته ساعت ۲۱ شامگاه با سردبیری و اجرای پیام فضلی‌نژاد روی آنتن تلویزیون می‌رود.

بازپخش «شوکران» روزهای سه‌شنبه ۱۰ صبح، جمعه ۱۴ ظهر، شنبه ۱ بامداد است.

نوشته مردم سیاسی نیستند، سیاست‌زده شده‌اند/ دوقطبی‌کردن جامعه، مطالبات صنفی را سیاسی می‌کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برنامه «شوکران» شامل گفتگوهای چالشی با متفکران ایران امروز است که نوزده قسمت آن از مرداد سال گذشته به مدت پنج‌ماه روی آنتن شبکه چهار سیما رفت. فصل جدید شوکران از ۱۳ آبان ۱۳۹۸ آغاز خواهد شد و طی بیست قسمت تا ۲۶ اسفند ادامه خواهد داشت.

در فصل جدید برنامه «شوکران»، اندیشمندان برجسته داخلی و خارجی از جمله دکتر «سیدحسین نصر» فیلسوف ۸۶ ساله و استاد دانشگاه جرج واشنگتن، دکتر «احمد مهدوی دامغانی» اسلام‌شناس ۹۵ ساله و استاد دانشگاه هاروارد و دکتر «شیرین هانتر» متفکر سیاسی ۷۴ ساله، عضو شورای روابط خارجی آمریکا برای اولین بار در یک گفتگوی تفصیلی با رسانه ملی شرکت کرده‌اند.

همچنین دکتر «منصوره اتحادیه» بانوی ۸۶ ساله تاریخ ایران، آیت‌الله «سیدمحمد مهدی میرباقری» رئیس فرهنگستان علوم اسلامی قم، دکتر کریم مجتهدی فیلسوف ۹۰ ساله، دکتر «حاتم قادری» سیاست‌پژوه ۶۳ ساله، دکتر «مهدی محسنیان‌راد» رسانه‌شناس ۷۴ ساله، دکتر «باقر ساروخانی» متفکر ۸۰ ساله و پدر جامعه‌شناسی ارتباطات، استاد «لوریس چکناواریان» موسیقی‌دان ۸۲ ساله، دکتر «ابوالحسن تنهایی» جامعه‌شناس ۶۸ ساله به همراه دیگر دانشوران برجسته ایرانی از میهمانان فصل جدید برنامه شوکران هستند.

«شوکران» که به اساسی‌ترین مسایل فکری کشور می‌پردازد، دوشنبه هر هفته ساعت ۲۱ شامگاه با سردبیری و اجرای پیام فضلی‌نژاد روی آنتن تلویزیون می‌رود و محصول مشترک حوزه هنری و شبکه چهار سیما است. بازپخش این برنامه روزهای سه‌شنبه ۱۰ صبح، جمعه ۱۴ ظهر، شنبه ۱ بامداد و یکشنبه ۱۹ شامگاه است.

برنامه «شوکران» در فصل نخست خود میزبان شخصیت‌هایی چون عبدالله انوار، ایران درودی، مهدی محقق، منوچهر آشتیانی، ابوالقاسم علیدوست، غلامرضا اعوانی، نوش‌آفرین انصاری، مهدی گلشنی، حمید پارسانیا، هوشنگ ماهرویان، احمد واعظی و… بود که به سبب «ترویج آزاداندیشی» کاندیدای جشن هنر انقلاب و همچنین برای بهترین اجرا نامزد جشنواره جام جم شد. در آخرین نظرسنجی صداوسیما، «شوکران» به عنوان پرمخاطب‌ترین برنامه شبکه چهار در سال ۱۳۹۷ معرفی شد.

نوشته آغاز فصل جدید «شوکران»‌ از ۱۳ آبان/ متفکران به صحنه باز می‌گردند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کریستین بونو، متولد ١٣٣۶ در شهر فرایبورگ آلمان در خانواده‌ای مسیحی و فرانسوی‌الاصل به دنیا آمد. از ١٠ سالگی به استراسبورگ فرانسه رفت و از نوجوانی به سفرهای متعدد به اسپانیا، مراکش، ایتالیا، بلژیک، هلند، آلمان و… پرداخت. بونو در سیر جستجوهای خود با آثار «رنه گنون» فیلسوف مسلمان فرانسوی و هانری کربن دیگر متفکر فرانسوی آشنا شد. او ابتدا در رشته زبان و ادبیات عرب و اسلام‌شناسی به تحصیل پرداخت و سپس تحت راهنمایی‌های «احمد حمپاته» عارف آفریقایی و از رؤسای سلسله تیجانیه به مذهب شیعه درآمد.

بونو سال ١٩٨٧ درجه پروفسور اگرژه را گرفت و در سال ۱۹۹۵ از رساله دکتری خود تحت عنوان الهیات در آثار فلسفی و عرفانی امام خمینی در دانشگاه سوربن فرانسه دفاع کرد که در سال ۱۹۹۹ نیز به عنوان پژوهش برتر سال برگزیده شد. او دوره فوق دکترای خود را نیز در دانشگاه سوربن در زمینه «حکمت متعالیه ملاصدرا، پاسخی به انتظارات صدرالدین قونوی» به پایان رساند. بونو به مدت ٧ سال از سال ١٩٩١ از شاگردان برجسته استاد سید جلال الدین آشتیانی در مشهد بوده است.

از جمله آثار این الهی‌دان و اسلام‌شناس فرانسوی می‌توان به «تفسیر و ترجمه قرآن مجید به فرانسوی» اشاره کرد که جلد نخست آن در ۶٠٠ صفحه به چاپ رسید و به عنوان کتاب اول قرآنی سال انتخاب شد. این مجموعه جمعا در ٧ جلد در یک پروژه‌ ٢٠ ساله به اتمام خواهد رسید.

«تصوف و عرفان اسلامی (به زبان فرانسه) پاریس، ۱۹۹۱»، «امام خمینی عارف ناشناخته قرن بیستم (به زبان فرانسه) پاریس – بیروت، ۱۹۹۷»، «آیین و اندیشه در دام خودکامگی (ترجمه فرانسه کتابی از سید محمد خاتمی) به زبان فرانسه، پاریس، ۲۰۰۵» و «مبارزه با نفس یا جهاد اکبر، ترجمه اثر امام خمینی (به زبان فرانسه) تهران، ۲۰۰۶» از دیگر تألیفات پرفسور بونو هستند.

بونو معتقد است: مرگ عدالت یعنی مرگ امید! بین این دو محضور، تنها چیزی که به نظرم می‌رسد، آخرین وصیت امیرالمؤمنین(ع) مبنی بر ترک‌نکردن امر به معروف و نهی از منکر است.

«شوکران» محصول مشترک حوزه هنری و شبکه چهار سیما به تهیه‌کنندگی علی قربانی است که دوشنبه‌ها حوالی ساعت ٢١ روی آنتن می‌رود و بازپخش آن نیز روزهای سه‌شنبه ١٠ صبح، جمعه ۱۴ و یکشنبه ساعت ١٩ است.

علاقه‌‌مندان برای تماشای قسمت‌های قبلی برنامه به آرشیو شبکه چهارم سیما یا صفحات شوکران به نشانی  @ShokaranTV در فضای مجازی مراجعه کنند.

نوشته پرفسور کریستین بونو به برنامه «شوکران» می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.