تبریزیان برای روایت این واقعه، از تعلیق استفاده کرده، در دقایق نخست ابتدا ویرانی را به نمایش می‌گذارد، اما به مرور شخصیت‌ها و ماجراها را معرفی و روشن می‌کند، و در پایان، با اشاره به بزرگ شدن ریحانه، شهادت و آسمانی شدن این دختر نوجوان را گوشزد می‌کند. فیلم او از آن دست مستندهای مجموعه «ایران» است که مستقیم به جنگ دوازده روزه و قربانی شدن غیرنظامیان و دانشمندان پرداخته‌اند و نسبت به آثاری مانند «آرش در قلمرو ما» که غیرمستقیم به موضوع جنگ اشاره دارند، رویکردی نزدیک‌تر به این رخداد دارد.

«پرده آبی» گفتار متنی دل‌نشین دارد و از طریق نمایش وضعیت پدربزرگ و اعضای سوگوار خانواده، می‌کوشد همدلی تماشاگر را برانگیزد و در این امر موفق است. در مجموعه مستندهای «ایران» آثار کوتاه با یک بحران مواجه بوده‌اند، گاهی سوژه کشش تبدیل‌شدن به یک فیلم بلند را نداشته، گاه فیلمساز متریال فراوانی داشته اما زمان برای روایت اندک بوده، در «پرده آبی» میرتبریزیان کمبود متریال داستانی را با نمایش جزئیات پر کرده و کوشیده از قالب گزارشی دور شده و به روایتی کوتاه و داستانی و تأثیرگذار تبدیل شود.

«پرده آبی» به رابطه عاطفی پدر و دختر بیش از شخصیت علمی قربانی اصلی ماجرا پرداخته و با انتخاب ریحانه، فیلم را رنگ و عطری نوجوانانه داده است. «پرده آبی» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی در «هاشور» و «فیلم‌نت» عرضه شده است.

نوشته درباره مستند «پرده آبی»/ روایت یک جنایت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.