ظریف پس از اکران فیلم سینمایی «سیانور» و طراحی صحنه و لباس بی نقصش بیش از پیش مورد توجه سینماگران، منتقدان و مخاطبان قرار گرفت و از او در پروژه های مختلفی که غالبا روایت تاریخ دهه پنجاه خورشیدی بود دعوت به کار شد اما اکثر پیشنهادها را رد کرد تا توانایی هایش صرفا در یک ژانر خلاصه نماند. البته با سریال «از یادها رفته» بار دیگر به طراحی فضای تاریخی بازگشت اما این بار ۳۰ سال عقب تر و اتمسفری کاملا متفاوت به او سپرده شد. به این بهانه خبرنگار سوره سینما گفتگویی با این هنرمند انجام داده که در زیر می خوانید:

* اگر چه سابقه فعالیت های شما به دو، سه سال اخیر مربوط نمی شود اما به نظر می رسد بعد از کار «سیانور» سینماگران زیادی از شما دعوت به همکاری کردند. چقدر این موضوع می تواند صحت داشته باشد؟

آیدین ظریف: من پیش از «سیانور» دو تجربه تاریخ معاصر را در فیلم سینمایی «صد سال به این سالها» ساخته سامان مقدم و سریال «ششمین نفر» به کارگردانی بهمن گودرزی داشتم که شاید آنها باعث انتخاب من برای «سیانور» شد. اگرچه کار آقای مقدم اکران عمومی نشد اما اهالی سینما آن را دیدند و آن سریال هم با اینکه از نظر بودجه الف ویژه نبود اما در جشنواره تلویزیون بین آثار الف ویژه کاندید شد و وقتی «سیانور» رقم خورد بلافاصله کارهای تاریخی دهه ۵۰ بسیاری به من پیشنهاد شد اما من هیچکدام را کار نکردم تا این سریال که بهرام بهرامیان فضایی در اختیار من گذاشت و من فرصتی پیدا کردم بتوانم مقطع دیگری از تاریخ معاصر یعنی سال های قبل از ۱۳۲۰ که جنگ جهانی دوم شروع شده ولی هنوز به ایران سرایت نکرده را به تصویر بکشم. همین کارهای تحقیقی جذابیت پروژه را برای من بیشتر می کند و دوست دارم اگر باز هم قرار است فضای تاریخی کار کنم آثاری باشد که پیش از این تجربه شان نکردم.

* کارهای هر شبی که از تلویزیون پخش می شود به واسطه این تکرار و بازپخش ها توجه مردم را به صحنه و جزییات کار بیشتر می کند. حتی در آثار تولید شده در شبکه نمایش خانگی هم گاهی با نواقص بصری سریال های محبوب و پربیننده شوخی می شود. در مجموعه «از یادها رفته» چقدر دست تان برای ایده پردازی های تان باز بود؟

– مدیوم تلویزیون با سینمای خانگی فاصله دارد حتی معتقدم جذابیت قصه در مجموعه های محبوب شبکه نمایش خانگی دست دوستان را بیشتر باز گذاشته بود که بخواهند از برخی حساسیت ها بگذرند. آنها به متن شان امیدوار بودند و همین درام زیبا پروژه را نجات داد. در جهان هم شما وقتی به عنوان بیننده درگیر داستان می شوید از خیلی ریزه کاری ها می گذرید و متوجه آن نمی شوید اما ما برای کار خودمان سلسله محدودیت هایی داریم که مجبوریم با آنها کنار آمده و کار را پیش ببریم امیدوارم از این آزمون سربلند بیرون بیاییم.

* ممکن است برخی از این محدودیت ها را بفرمایید؟

– همانطور که اشاره کردم شما وقتی درگیر یک درام جذاب می شوید حواستان از خیلی نکات دیگر پرت می شود و محدودیت های تلویزیون بخشی در تقابل با این شرایط است. بحث های همیشگی مالی و حساسیت های مربوط به متن و کنداکتور باعث شده تکلیف پروژه ما یکسره نباشد و بر طراحی صحنه نیز تاثیر بگذارد. شما مقطع ۱۳۲۰ را بگذارید کنار بی پولی ببینید چه فاجعه ای اتفاق می افتد.  از گرفتاری بر سر شکل گیری هسته اصلی درام که بگذریم می رسیم به لوکیشنی که ۶ ماه پیش در آن کار کردیم و مدت هاست آنجا را ترک کردیم حالا در ۲۰ قسمت بعد برای آن فضا متن می نویسند.

لوکیشنی که از اساس ساخته شده بود و مثل خانه مردم نیست که همه چیز آماده باشد و با یک جابه جایی درست شود. تصور کنید مدت ها پیش لوکیشن واگذار شده و در شرایطی که دیگر چیزی وجود ندارد الان در فصل و شرایط جوی دیگر باز باید سراغش برویم. در نهایت مخاطب که سریال را می بیند این فرصت را دارد که ایرادات کار را بیشتر احساس کند. نواقصی که هنگام اجرا خودمان هم به آن واقفیم ولی گریزی از آن نیست.

* در این میان جلوه های ویژه چقدر می توانند به کمک کار بیایند؟

– من در اکثر کارهایی که انجام دادم صاحبان اثر اعتقاد چندانی به جلوه های ویژه نداشتند و همیشه تلاش کردیم تا جایی که ممکن است همه چیز را به شکل میدانی چیدمان و اجرا کنیم اما خوشبختانه در این پروژه تعامل با جلوه های ویژه پذیرفته شده و من امیدوارم حال که مسئول جلوه های ویژه این پروژه فردی درجه یک و کاربلد است به ما کمک کند هر آنچه امکان ایجاد آن در دکور نیست را جبران کنیم.

جلوه های ویژه دو بخش دارد بخشی در کامپیوتر اتفاق می افتد و بخشی هم در زمان اجرا باید لحاظ شود ما تخصص پست پروداکت را داریم ولی در بخش مربوط به آماده سازی جلوه های ویژه سر صحنه به دلیل کمبود امکانات و بودجه نمی توانیم آنچه مدیر این بخش می خواهد را در اختیارش قرار بدهیم کار نمایشی گروهی است و همه باید بخشی از کار را به عهده بگیرند تا در مجموع فرایند تولید موفقی داشته باشیم.

* اگرچه شما برای اولین بار است که دهه قبل از ۲۰ را به تصویر می آورید اما همکاران زیادی قبل از شما در پروژه های مختلف قصه هایی را در این برهه طراحی کرده اند. در حالیکه تنها فضای موجود شهرک غزالی است شما و همکاران تان چقدر فرصت نشان دادن تصویر متفاوت را دارید و با توجه به بحث بودجه چقدر قناعت به همین امکانات را ترجیح می دهید؟

– اصرار به متفاوت بودن در کار قطعا هست ولی ماجرای قناعت را درباره خودم نمی پذیرم و از آن به اجبار تحمیلی یاد می کنم. بابت محدودیت های مالی و تجهیزات هم مطمئنم که همکارانم خیلی خوشحال نیستند از اینکه باید همیشه در یک دکور ۴۰ ساله کار کنند و ترجیح می دهند خودشان دکور بسازند تا توانایی های شان را بیشتر به معرض نمایش بگذارند. من در این مجموعه تلاش کردم به لحاظ زمانی که در فیلمنامه سپری می شود تا آنجا که می توانم خارج از شهرک غزالی دکور برپا کنم و سکانس های همیشگی خیابان لاله زار کمتر از همیشه باشد تا بینندگان احساس نکنند که باز همان فضای همیشگی و معروف شهرک غزالی را می بینند.

* کدامیک دکورهایی که طی سال ها فعالیت تان طراحی کردید و بعد از پروژه از بین رفت بیشتر از بقیه شما را ناراحت کرد؟

– این سوال تا کنون از من پرسیده نشده بود و دقیقا حضور ذهن ندارم اما دو فضا به خاطرم می آید که بعد از تخریب شان واقعا ناراحت شدم یکی لوکیشن خانه، کافه و مجموعه ای بود که « کافه ستاره» را در آن کار کردیم. بعد از مدتی وقتی به آنجا رفتم و دیدم همه بنا را خراب کرده و از نو ساخته اند حالم گرفته شد. همچنین لوکیشن خانه ایران خانم در فیلم سینمایی «صد سال به این سالها» خانه ویلایی خاصی در انزلی بود که آن هم وقتی دیدم خرابش کردند خیلی دلم سوخت. این دو لوکیشن را از نظر حسی خیلی دوست داشتم چون از نظر معماری هویت داشتند ولی آنها را خراب کرده و به جایش یک آپارتمان مستطیلی ساده ساختند.

نوشته کار کردن در یک دکور ۴۰ساله خوشحال‌کننده نیست/ خراب شدن لوکیشن «کافه ستاره» ناراحتم کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

گرامی در رابطه با تازه‌ترین فعالیت خود به سوره سینما گفت: به تازگی فیلم ویدیویی «عملیات پشت بام» را به پایان رسانده‌ام. این فیلم توسط بهروز معاونیان در مرحله صداگذاری قرار دارد تا برای پخش از شبکه نمایش خانگی آماده شود. علاوه بر آن قرار است فیلم ویدیویی «سه کله پوک» را کلید بزنیم . این پروژه در مرحله انتخاب بازیگر است و احتمال دارد خودم یکی از نقش‌های فرعی را بازی کنم.

این بازیگر  درباره حضور کمرنگ خود در عرصه بازیگری گفت: مثل سابق برای بازیگری انرژی ندارم. با مسایل و مشکلاتی در تهیه و تولید داریم حوصله برای بازی کردن نمی‌ماند. پول اغلب فیلم هایی که این مدت ساختیم هنوز برنگشته است، در این شرایط نمی توان دلخوشی داشت و بازی کرد.

فیلم ویدئویی «عملیات پشت بام» به کارگردانی علی مشهدی ساخته شده و مهران رجبی، شهرزاد عبدالمجید، ساغر گرامی، زهرا عظیمیان، رضا شریف و کیانوش گرامی بازیگران آن هستند. این فیلم مضمونی کمدی دارد و داستان خانواده ای را روایت می‌کند که برای یک عروسی از شهرستان به تهران می آیند غافل از اینکه عروسی یک روز دیرتر برگزار می‌شود. با این حال آنها باید شب را در جایی بگذرانند اما جایی را برای اسکان ندارند.

کیانوش گرامی بازی در فیلم‌های سینمایی «سلطان»، «اعتراض»، «مرسدس»، «کافه ستاره» و … را در کارنامه دارد.

نوشته «عملیات پشت بام» به صداگذاری رسید/ «سه کله پوک» در آستانه تولید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نگار فروزنده بازیگر سینما و تلویزیون درباره حضور کمرنگ خود در بازیگری به سوره سینما گفت: این دوری از بازیگری اجباری نیست و من به اختیار و از سر ناچاری این کار را انجام داده‌ام، به این دلیل که فکر می‌کنم با شرایط موجود انرژی بیهوده صرف می‌کنم و این حضور برآیند مثبتی ندارد. با این حال وقتی یک اثر پخش یا اکران می‌شود و نظر و رضایتم را جلب نمی‌کند، از مخاطب هم نمی‌توان انتظار رضایت داشت و از طرفی هم باید با موضوع، گروه و عوامل یک کار کنار بیایم تا یک اثر را بپذیرم. در کل دوری من از بازیگری مقطعی است و به این معنی نیست که نمی‌خواهم بازی کنم.

این بازیگر با انتقاد از عملکرد برخی از رسانه‌های مجازی و شبکه های اجتماعی ادامه داد: در موارد بسیاری شاهد بوده‌ام که به دروغ و بدون اطلاع در مورد شخصی‌ترین مسائل زندگی من مطالبی را منتشر کرده اند که من اطلاعی از آن ندارم، از مسائلی در مورد عمل جراحی زیبایی گرفته تا اینکه شخصی را به عنوان همسر من معرفی کرده اند که من تا به حال یکبار هم با این فرد مواجه نشده‌ام.

فروزنده ادامه داد: من فکر می کنم که نظارت در بسیاری از موارد لازم است، برخی افراد از فضاهای آزاد و شرایطی که دارند استفاده های نابجا و سوء می‌کنند و در اصل ظرفیت، جنبه و فرهنگ صحیح استفاده از وسایل ارتباط جمعی را ندارند و بدون هیچ دلیلی به قضاوت در مورد انسان‌ها می‌پردازند. همیشه رسانه‌ها و اهالی مطبوعات در روند پیشرفت هنر و سینما تاثیرگذار بوده‌اند و باید تعاملی درست و صحیح میان این دو قشر ایجاد شود و برای کاهش میزان استفاده های نابجا، نظارت و کنترل درستی در این مسیر صورت بگیرد.

نگار فروزنده بازی در فیلم‌های سینمایی «اخراجی‌ها»، «کافه ستاره»، «میکس» و … را در کارنامه دارد.

نوشته انتقاد فروزنده از برخی رسانه‌های مجازی/ دوری‌ام از بازیگری مقطعی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.