زمانی در ابتدای این برنامه گفت: حرف هایی که می زنم تنها نظر شخصی من نسبت به سوالاتی است که در این برنامه از من پرسیده می شود و پاسخ می دهم.

وی ادامه داد: در فضای مجازی این فیلم ها باز نشر شده و برخی از حرف ها را تقطیع می کنند. من در فضای مجازی صفحه ای ندارم و اگر بخواهم اظهار نظر کنم رسانه در اختیار دارم. به نظرم فضای مجازی برای کسانی است که رسانه در اختیار ندارند.

عبدی پور در ادامه ی صحبت های زمانی گفت: خوب است که در فضای مجازی صفحه ای نداری چون مجبور بودی درباره همه چیز نظر بدهی!

زمانی افزود: برخی از همکارانم که در پروژه هایی نیز با آن ها همکاری داشته ام، می خواهند از این برندینگ بودنشان در جهت اعتلای جامعه در فضای مجازی استفاده کنند. به عقیده من اظهار نظر درباره مسائل اجتماعی درست و به جا است ، اما در مسائل دیگر نه.

زمانی با اشاره به این که این روز ها مشغول بازی در سریال نهنگ آبی است توضیح داد: روزی که گریمم در سریال نهنگ آبی در صفحات مجازی رونمایی شد همه آن را با نقش حضرت یوسف قیاس کردند. خیلی از کارها هستند که با مرور زمان از یاد می روند و خیلی  از کارها اصولا به زمان ربطی ندارند و همیشه در ذهن مردم می مانند.

بازیگر فیلم «ملکه» در پاسخ به این سوال که او حالا همان تصورات قبل از بازیگر شدنش است، گفت:  در ابتدا باید بگوییم قبل از دنیای بازی خیلی کار ها را در زندگی ام انجام داده ام. در تمام این مدت به این مصطفی که الان در مقابل دوربین است فکر نمی کردم .

زمانی با اشاره بر اینکه استرس این روزهایش بیشتر از زمانی است که بازیگر نشده بود توضیح داد: در آن زمان یک پدیده ی ناشناخته ای که می توانی هر لحظه انفجار نبوغ داشته باشی . مثل تمام بازیگرانی که به اصطلاح روی بورس هستند. به نظر من وقتی دو-سه سال اول بازیگری ات را می گذرانی، تقریبا بیست-سی سال بازیگری دپو شده درونت را بازی می کنی.

عبدی پور در ادامه صحبت های زمانی گفت: بعد از اینکه بازی های دپو شده دورن بازیگر تمام شد از کجا تغذیه می کند؟

بازیگر سریال « یوسف پیامبر» ادامه داد:  در اینجا بازیگر دچار یک نوع تکرار می شود. تنها چیزی که می تواند بازیگر را شارژ نگه دارد این است که به یک انسانی به نام کارگردان که خودش دغدغه های بازیگر را ندارد و می تواند او را در جای مناسب قرار دهد تکیه کند.

زمانی اظهار داشت: من می خواهم نقشی که دوست دارم را بازی کنم. من پس از سریال حضرت یوسف، در فیلم سینمایی آل بازی کردم. بعد از سریال شهرزاد انتخابم این بود که نقش ناشناخته دیگری را بازی کنم. بازی در نقش های ناشناخته را دوست دارم.

وی در پاسخ به این نکته که سینما چه چیز هایی را به او داده و چه چیزهایی را از او گرفته گفت: سینما همه چیز به من داده است. چیزهایی مانند هدف، شوق زندگی و موقعیت مالی خوب را به من بخشیده است. این قانون طبعیت است در ازای آنچه به تو می دهد یک چیزهایی را از تو بگیرد. سینما از من معصومیت انسانی را گرفت. تنهایی که سراغ آدم مشهور می آید سراغ هیچ کس نمی آید.

زمانی در پایان به این سوال عبدی پور که ممکن است در دوره ای به لیست بازیگران فراموش شده بپیوندی اینطور پاسخ داد: اگر به این موضوع فکر نکنیم مثل این است که بگوییم هیچ وقت نمی میریم.

وی ادامه داد: در طول هشت ماه گذشته فیلم نامه هایی را رد کرده ام که قرار است در همین جشنواره فیلم فجر به نمایش دربیایند. ترجیح می دهم با گروهی کار کنم که افرادش در سینما ریشه داشته اند. این کار ها دلم را زنده نگه می دارد.

کیوسک برنامه ای تحلیلی است که اتفاقات روز حوزه فرهنگ و هنر را بررسی می کند و شنبه ها پس از خبر شبانگاهی از شبکه سه سیما پخش می شود.

نوشته نقش‌های ناشناخته را دوست دارم/ ترجیح می‌دهم با ریشه‌داران سینما کار کنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جواد طوسی با اشاره به این که باشه آهنگر فیلمسازی استثنایی است که کماکان در ژانر دفاع مقدس کار می کند ، گفت:  به عقیده من فیلم «سرو زیر آب» از نظر ساخت و پروداکشن همان شیوه سخت و پر مرارت تولید را دارد و فکر می کنم کمتر تهیه کننده ای حاضر شود با چنین فیلمی کنار بیاید. مهم ترین رکن مثبت این فیلم همان اصراری است که فلیمساز و نویسندگان آن بر پیوند قومیت ها و ادیان با یک رخ داد ملی دارند. شاید به دلیل روایت غیر متعارف داستان است که نمی تواند در گیشه بازگشت سرمایه داشته باشد.

طوسی ادامه داد: «سرو زیر آب» در همان ابتدا برای ورود به داستان به مخاطب در باغ سبزی نشان می دهد . باشه‌آهنگر جنبه‌های مثبت قابل دفاع زیاد دارد ، اما نمی دانم چرا بعضی جاها می خواهد روشن فکر باشد.

محمدتقی فهیم در ادامه صحبت های طوسی با تاکید بر این که «سرو زیر آب» یکی از مهم‌ترین فیلم‌های سینمای ایران است، گفت: کم لطفی هایی نسبت به این فیلم صورت گرفت که بخشی به سیاست گذران است و بخش دیگر به فیلم مربوط می شود. به نظر من بهترین فیلم باشه آهنگر همان فیلم فرزند خاک است . فیلم سروزیر آب و ملکه نتوانستند انسجام، پرداخت و روایت درستی که  در فیلم فرزند خاک شاهد بودیم را داشته باشند. در این جا با اثری روبه رو هستیم که در موقعیت  در جا می زند. فیلم پر لوکیشن و از جذابیت های بصری بر خوردار است ، اما از قصه برخوردار نیست . در جریان فیلم با شخصیت هایی روبه رو هستیم که حذف آن ها اتفاق خاصی را رقم نمی زند. در سینمایی که این روز ها شاهد هستیم، سرو زیر آب فیلم خوبی است، اما اگر در مقایسه با کل سینما هنوز فیلم نشده است.

فهیم ادامه داد: در فیلم های آهنگر به جای اینکه به فیلمنامه و داستان توجه شود، به پروداکشن و میزانسن توجه شده است. فیلم نتوانسته است یک افتتاحیه درست را رقم بزند. مخاطب سی دقیقه منتظر است تا به اصل داستان ورود کند. « سرو زیر آب » تک فصل های جذابی دارد اما باید یک افتتاح ، میانه و اختتامیه در خور داستان داشته باشد .

وی افزود: فیلم از یک جایی به بعد سراغ نماد می رود. در واقع پاشنه آشیل سینما  ما دقیقا همین موضوع است. یعنی جایی که فیلمساز باید قصه اش را بگوید، نماد پردازی می کند و وارد دنیایی می شود که برای قالب داستانش مناسب نیست.

در بخش دوم این گفتگو درباره فیلم سینمایی «بمب یک عاشقانه» محمد تقی فهیم گفت: این فیلم ویژگی هایی دارد که مخاطب آن را می پسندد. این فیلم برای معادی یک اتفاق روبه جلو محسوب می شود. من فیلم برف روی کاج ها را یک فیلم شعار زده می دانم . همان نقد هایی که به فیلم آقای باشه آهنگر  وارد است به این فیلم نیز گرفته می شود. این کار یک فیلم نوستالژی است ، اما شاهد از هم پاشیدگی نوستالژی می شویم.

جواد طوسی بر خلاف فهیم «بمب یک عاشقانه» را فیلمی موفق می دانست و گفت: فیلمنامه این اثر در نوستالژی خلاصه نمی شود. در این فیلم شاهد تاثیر پذیریی نسل ها هستیم. ملودرامی که عامدانه در رابطه میترا و ایرج صورت گرفته است ، تاثیر پذیریی عاشقانه اش را در بین نسل نوجوان فیلم می بینیم. پیمان معادی در « بمب یک عاشقانه» می گوید روابط عاطفی و انسانی برایم از روابط ایدئولوژی مهم تر است .

کیوسک برنامه ای تحلیلی است که اتفاقات روز حوزه فرهنگ و هنر را بررسی می کند و شنبه ها پس از خبر شبانگاهی از شبکه سه سیما پخش می شود.

نوشته طوسی: باشه‌آهنگر جنبه‌های مثبت قابل دفاع زیاد دارد/ فهیم: «سرو زیر آب» یکی از مهم‌ترین فیلم‌های سینمای ایران است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کیوسک» برنامه ای تحلیلی است که اتفاقات روز حوزه فرهنگ و هنر را بررسی می کند . احسان عبدی پور مجری برنامه «کیوسک» امشب در گفتگویی با موضوع بررسی فیلم های در حال اکران  میزبان جواد طوسی و محمدتقی فهیم  است.

مجله فرهنگی- هنری «کیوسک» شنبه ها بعد از اخبار شبانگاهی به مدت ۶۰ دقیقه به تهیه کنندگی محمدامین نوروزی و با  سردبیری امیر ابیلی  روی آنتن شبکه سه سیما می رود.

نوشته برنامه «کیوسک» فیلم‌های در حال اکران را بررسی می‌کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این برنامه ، وحید چاووش از نحوه برگزاری این جشنواره تشکر کرد و گفت:  این جشنواره به نوعی خاص ترین جشنواره سینمایی کشور است . در جشنواره سینماحقیقت مردم به دنبال عکس گرفتن با سلبریتی ها نیستند.

شکیبانیا ادامه داد: صنعت سینمای سرگرمی در دنیا به نسبت سینما مستند گردش مالی بیشتری دارد ، اما اگر بخواهیم میزبان مخاطب های این دو سینما را تخمین بزنیم نمی توانیم بگوییم کدام بیشتر است .

حامد شکیبانیا عضو هیات انتخاب جشنواره سینماحقیقت توضیح داد: در بین آثار راه یافته در این جشنواره شاید یک الی دو فیلم وجود داشت که توانسته بود نظرم را از لحاظ تکنیکی و موضوعی جلب کند . به جز این دو مستند درباره دیگر آثار باید بگویم که دوره قبل کار های بهتری وجود داشته است.  یکی از علت های آن شاید زمان بندی است که برای فیلم ها ایجاد شده است که فیلم ها را به چند دسته بلند ، نیمه بلند و کوتاه تقسیم بندی کرده اند. بسیاری از فیلمسازان نتوانستند خودشان را با این زمانبندی تطبیق دهند. البته این تغییر اثرش را در سال آینده خواهد گذاشت ، مستند سازانی که میخواهند اثرشان در بخش مستند اکران راه پیدا کند باید به این زمان بندی توجه کند.

وی ادامه داد: یک فیلم مستند قبل از آنکه یک فیلم و هنر باشد، یک پژوهشگاه و اعلام نظر راجع به یک ماجرایی است و وقتی با هنر القا می شود ، به یک شاهکار تبدیل می شود.

چاووش در ادامه برنامه با تاکید بر اینکه چند سالی است فیلم هایم را خودم به دفتر جشنواره ارسال نمی کنم توضیح داد: من درباره انتخاب های هیات انتخاب در تمام جشنواره ها حرف دارم. فیلم مستند روزنامه نیست. با چشمان خود دیده ام که هیات داوری درباره آثار سلیقه ای عمل  می کنند.

شکیبانیا ادامه داد: در این بحث باید بگوییم ما با یک مسئله انسانی روبه رو هستیم و نمی توانیم مانند ریاضی برای آن فرمولی داشته باشیم. در داواری و انتخاب آثار یک طیف وسیعی وجود دارد.

چاووش با بیان این موضوع که کشور دچار سیاست زدگی شده است ، گفت: هر جناح سیاسی که بالا می آید ، آثاری که در جناح سیاسی مقابل ساخته می شوند را می زنند.

در ادامه برنامه سامره رضایی بازیگر و فیلمساز روی خط آمد تا درباره نقد خود بر دو فیلمی که درباره زندگی مهاجرین  افغان ساخته شده بود، توضیح دهد:  دو فیلم راه یافته به جشنواره که زندگی مهاجرین افغان را به تصویر کشیده بودند اصلا تصور درستی از آن ها نشان ندادند. به خصوص فیلم خاتمه که خانواده ای را به تصویر کشیده است که درگیر برخی مشکلات روحی هستند و در این فیلم بارها شاهد حرف های بی پرده ی برادر به دختر خانواده بوده ایم.  در این فیلم طوری تعمیم داده می شود که انگار تمام خانواده های مهاجرین افغان دچار این مشکل بوده اند. با توجه به شرایط جامعه ساختن فیلم هایی این چنینی باعث می شود تا جو بدی برای مهاجرین افغان به وجود بیاید .  در فیلم آقای کیارستمی نیز دوربین یک نگاه بالا به پایین داشت که برای مخاطب پوشیده نبود.

«کیوسک» برنامه ای تحلیلی است که اتفاقات روز حوزه فرهنگ و هنر را بررسی می کند و شنبه ها پس از خبر شبانگاهی از شبکه سه سیما پخش می شود.

نوشته جشنواره سینماحقیقت در برنامه «کیوسک» بررسی شد/ سیاست‌زدگی در هنر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

احسان عبدی پور در ابتدای این برنامه  بیان کرد: جشنواره مقاومت بزرگ‌ترین و مهم‌ترین جشنواره موضوعی در سینمای ایران است که بخش بین‌الملل جذاب‌ترین و تازه‌ترین بخش این جشنواره است.

محسن برهمانی درباره بخش بین الملل و ارسال فیلم‌ها از دیگر کشورهای جهان گفت: کمتر فیلمساز خارجی جرات حضور و ارسال فیلمش  به جشنواره مقاومت را دارد، بیشتر فیلمسازان حتی آنهایی که فیلم‌هایی در مورد آزادی خواهی و مقاومت دارند ترجیح می دهند که فیلمشان در این جشنواره حضور نداشته باشند.

او افزود: دو فیلم خوب از کشور امریکا در این جشنواره حضور داشتند که دو روز مانده به آغاز جشنواره فیلمشان را از جشنواره بیرون کشیدند. البته نظام سینما در امریکا به دست توزیع کننده است و نمی توان کارگردان و تهیه کننده را مقصر دانست.

مهمان بعدی برنامه محمد خزاعی دبیر پانزدهمین جشنواره فیلم مقاومت بود که درباره برگزاری این دوره از جشنواره، تعداد آثار رسیده و شرایط برگزاری این دوره به احسان عبدی پور و مخاطبان برنامه کیوسک توضیحاتی را ارائه داد.

خزایی ضمن ابراز خوشحالی از تشکیل بخش بین الملل جشنواره  و حضور حداکثری مخاطبان در جشنواره فیلم مقاومت گفت: قطعا یکی از جدیدترین و بهترین بخش‌های جشنواره بخش بین‌الملل بود. در این دوره از قاره های مختلف فیلم های زیادی داشتیم که با توجه به مشکلات موجود فیلم هایشان را به جشنواره مقاومت ارسال کرده بودند. بحث بعدی استقبال مردم از فیلم ها بود که شاهد بودیم در این دوره برخی از فیلم ها به اکران ویژه رسید.

خزاعی ادامه داد:  در جشنواره فیلم مقاومت هیچ نوع بلیت فروشی وجود ندارد و برای حضور در این جشنواره برای همه دوستان کارت صادر می‌شود.

در ادامه احسان عبدی پور مجری برنامه ضمن تقدیر از دبیر جشنواره گفت: من از طرف  مستندسازان جوان ایران از شما بابت بها دادن به فیلم های مستند در این جشنواره تشکر می‌کنم. تمام این مستند سازان از اینکه جشنواره فیلم مقاومت با آنها تعامل خوبی داشته، از شما تشکر کردند.

خزاعی در پاسخ گفت: ما تمام سعی خود را کردیم که فیلم های مستند خوبی در جشنواره نمایش داده شود و با مشورت با خود فیلمسازان دو سالن مجزا در سینما عصر جدید برای پخش فیلم های مستند در نظر گرفتیم. البته برخی از دوستان مستندساز گلایه داشتند که چرا در سینما فلسطین حضور ندارند.

برهمانی در پاسخ به سوال عبدی پور که چقدر فیلم‌هایی که در این جشنواره حضور دارند در دنیا و دیگر جشنواره ها دیده می شوند گفت: خیلی از فیلم هایی که در ایران تولید می شود در سطح بین الملل نیست و ذائقه مخاطب خارجی  را در بر نمی گیرد. نکته مهمتر این است که واقعا به فیلم هایی با موضوع مقاومت به غیر از چند کشور محدود اجازه اکران داده نمی شود. جشنواره ها محل دیده شدن فیلم هاست اما فیلم هایی با موضوع مقاومت در اکثر جشنواره هانمی توانند حضور پیدا کنند.

خزاعی نیز درباره چرایی عدم حضور فیلم های مقاومت درجشنواره ها و اکران این آثار در دیگر کشورها با اشاره به آثاری که خودش تهیه‌کننده آنها بوده، گفت: برای هر فیلمی که  درباره انقلاب و دفاع مقدس ساختم بازار جهانی وجود نداشت و خیلی از جشنواره ها  این فیلم ها را قبول نمی کردند. راه مقابله با این کارشکنی‌ها نمایش فیلم هایی با موضوع مقاومت در کشورهای دیگر است. واقعیت ۸ سال دفاع مقدس ایران در برابر رژیم بعثی برای مردم دنیا ناشناخته است.

او ادامه داد:  سازمان هایی مثل اوج و فارابی می توانند ما را در تولید این نوع فیلم ها کمک کنند اما واقعیت این است که  هیچ کدام از فیلم های ما پخش جهانی ندارد. به غیر از معدود فیلم هایی که شاخص جهانی را داشته‌اند، اکثر فیلم‌هایی که در ایران تولید می‌شوند فقط در کشور خودمان روی پرده می‌روند. ما نتوانستیم از این دایره خارج شویم و به همین دلیل است که هنوز سینمای ایران صنعتی نشده است.

مدیر بخش بین الملل جشنواره فیلم مقاومت درباره تهدیدهایی که فیلمسازان حاضر در این جشنواره با آن مواجه هستند گفت:  کارگردان فیلم سینمایی «پادشاه شن ها» به شکل‌گیری حکومت سعودی پرداخته و بارها تهدید به قتل شده است. بازیگر بریتانیایی به دلیل ایفای نقش در این فیلم بارها تهدید  شده است. این فیلم حتی اجازه حضور و دانلود در فضای مجازی را پیدا نکرده است.

خزاعی دبیر جشنواره درباره برگزاری سالانه جشنواره مقاومت گفت:  پیشنهاد برگزاری سالانه جشنواره مقاومت داده شده و قرار شد در این باره صحبت شود و بخش بین الملل هر ساله برگزار شود. این جشنواره در همدان، مشهد و کرمان برگزار شده و برای برگزاری دوباره باید شهرستان ها نیز ابراز علاقه کنند.

او در پایان بیان کرد: در این دوره کارگاه ها و نشست های سینمایی خوبی برگزار شد و رییس سازمان سینمایی سوریه و بازیگر فیلم بازمانده نیز در این جلسات حضور داشتند. همچنین دو فیلمساز امریکایی از جمله کسانی بودند که در این جلسات حضور پیدا کردند.

نوشته تهدید فیلمسازان برای حضور در جشنواره فیلم مقاومت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او درباره شرایط اکران این فیلم گفت: به هیچ وجه از اکران فیلم «دریاچه ماهی»راضی نبودم. فیلم‌های سالمی مثل «دریاچه ماهی» به دلیل اینکه مورد حمایت نیستند، نمی توانند فروش خوبی داشته باشند.

دهکردی در پاسخ به سوال عبدی‌پور درباره اینکه آیا دلیل خاصی دارد که در فیلم‌های دفاع مقدسی زیادی ایفای نقش کرده، گفت: در خیلی از فیلم‌ها دوست داشتم نقش منفی بازی کنم اما کمتر کارگردان این ریسک را قبول می‌کرد که به من نقش منفی بدهد. البته در سریال «شیخ بهایی» به کارگردانی شهرام اسدی نقش شاه عباس را بازی کردم که تجربه بسیار خوبی برای من بود. مریم دوستی کارگردان خوبی است و  با ساخت چند فیلم کوتاه خوب پای به عرصه سینمای بلند داستانی گذاشته است. او برای دادن این نقش منفی به من کمی دل‌نگرانی داشت اما خوشبختانه تجربه موفقی در کنار یکدیگر داشتیم.

این بازیگر درباره انتخاب خود برای بازی در فیلم از کرخه تا راین گفت: روند انتخابم برای بازی در این فیلم خیلی سخت بود و از میان تعداد زیادی نابازیگر انتخاب شدم. البته قبل از فیلم «از کرخه تا راین» دو سریال تلویزیونی داشتم و این فیلم اولین کار سینمایی من بود که خوشبختانه فیلم خیلی خوبی بود.

او ضمن بیان اینکه این روزها مشغول بازی در سریال «۷۸ متر» به کلرگردانی کیانوش عیاری است، درباره ساخت فیلم‌های جنگی گفت: از نظر تکنولوژی امروز فیلم‌های بهتری ساخته می‌شود و صحنه‌های جنگی باورپذیرتر شده است، اما این آثار از لحاظ محتوایی به اندازه تکنولوژی پیشرفت نداشته است.

عبدی‌پور عنوان کرد: برگ برنده سینمای دفاع مقدس قهرمان بود که متاسفانه اکنون اینگونه نیست و در به شرح ماوقع میپردازیم.

دهکردی در این زمینه بیان کرد: ما در طول جنگ جوان‌ترین ژنرال‌ها در زمینه جنگ‌های زمینی را داشتیم. ما قهرمانان زیادی داشتیم اما هیچکدام از آنها را نتوانستیم به تصویر بکشیم. اگر امروز روی یک تی‌شرت جوانان ما عکسی از قهرمان ۸ ساله دفاع مقدس نیست، دلیلش به ضعف سینما و فرهنگ ما برمی‌گردد. سینمای آمریکا هنوز درباره جنگ جهانی دوم فیلم می‌سازد و فروش جهانی هم دارد.

مدیر انجمن بازیگران سینمای ایران درباره این صنف گفت: مسئولیت صنفی این حوزه با من است. دوست دارم که روزهای خوبی از راه برسد و دیگر درباره معضلات و مشکلات حرفی نزنیم و وقت و انرژی‌مان صرف این موضوعات نشود.

دهکردی درباره بحث پیش آمده بین پانته‌آ بهرام و تهیه کننده سریال دلدادگان گفت: خوشحال خواهم شد که درباره مشکلات بازیگران و قراردادها در یک برنامه و به صورت مفصل صحبت کنیم. آرزوی من به عنوان یک بازیگر داشتن سینمای پویا و پرکار است. به تمام دست‌اندرکاران جشنواره مقاومت و همچنین به مریم دوستی برای موفقیت فیلم «دریاچه ماهی» در این جشنواره تبریک می‌گویم.

در بخش دوم برنامه دو داور از جشنواره فیلم مقاومت حضور داشتند.

بیژن نوباوه داور بخش مستند و ناصر شفق داور بخش نگاه نو پانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت میهمان این قسمت از برنامه «کیوسک» بودند.

نوباوه در صحبت‌های ابتدایی خود بیان کرد: خوشحالم که بعد از یک عمر مصاحبه این بار با من مصاحبه خواهد شد. خوشبختانه امسال در بخش مستند جشنواره مقاومت کارهای متفاوتی حضور داشت که واقعا از دیدن این آثار بهت‌زده شدم.خوشحلم که  این جشنواره آبرومند برگزار شد و از  ۶۲ اثر فاخری که در بخش مستند حضور داشتند ۶ اثر منتخب دریافت جایزه شدند.

او افزود: امسال نگاه خاصی به فیلم‌های مستند شد و بازتعریف فکری در عرصه مقاومت داشتیم. باید بپذیریم که بزرگ‌ترین استعمار از نظر فکری شکل می‌گیرد و برای این درک صحیح از مقاومت باید از نظر فرهنگی تلاش زیادی کنیم. در مقابل هجمه فکری دشمن مقاومت کردن سخت است و این وظیفه امروز سینمای ماست. اما متاسفانه می‌بینیم فیلمی درباره تغدیه حلال دو سال است که توقیف شده است.

پس از آن ناصر شفق درباره فیلم‌های بخش نگاه نو جشنواره فیلم مقاومت گفت: من خوشحالم که در این برنامه که درباره سینما است، حضور دارم. جشنواره مقاومت بسیار جشنواره خوبی بود و امیدوارم این روند در برگزاری در سال‌های بعد ادامه داتشته باشد.

او ادامه داد: با این امکانات کم باید از برگزارکنندگان جشنواره تشکر کرد. امسال فیلم‌هایی که در روایت نو درباره مقاومت ساخته شده بود، بسیار فیلم‌های خوبی بودند. فیلم‌های خوبی که بسیار خوش ساخت بود و انتخاب از بین آنها کار دشواری بود. فیلمی مثل «دایان» و «ویلایی‌ها» کارهای فاخری بودند و به واقعیت‌ها بسیار نزدیک بودند. «دریاچه ماهی» هم یک فیلم شاعرانه در حوزه مقاومت بود.

در ادامه نوباوه در پاسخ به پرسش عبدی‌پور که پرسید تا به حال چقدر در حوزه فیلم‌های مقاومت موفق بوده‌ایم و توانستیم صادرات خوبی داشته باشیم، گفت: هر چقدر در صادرات فرش و پسته موفق بودیم در حوزه صادرات فیلم هم موفق بوده‌ایم.

او ادامه داد:  در بین داوران جشنواره اشخاص سرشناسی حضور داشتند. هیچ کجای دنیا با عنوان مقاومت جشنواره‌ای برگزار نمی‌شود و این تنها جشنواره در این حوزه در دنیا است. بیشتر کشورها در دنیا نگاه ضد ظلم دارند و ما میتوانیم این نگاه را ترغیب کنیم. یکی از بهترین فیلم‌ها  در جشنواره کار یک کارگردان ایتالیایی بود که به موضوع فلسطین پرداخته بود. مخاطبان زیادی در دنیا هستند که دوست‌دار فیلم‌هایی با موضوع مقاومت هستند.

شفق با بیان اینکه دفاع از کرامت انسانی مقاومت است، گفت: اگر بتوانیم جامعه‌ای ترسیم کنیم که تفکر ظلم‌ستیزی به وجود بیاید سینمای مقاومت تاثیرگذار خواهد بود. ما به دلیل پیشینه بزرگی که داریم می‌توانیم فیلم‌هایی درباره مقاومت بسازیم و صادر کنیم. آثاری که در عرصه دفاع مقدس ساخته می‌شود حتی در کشور خودمان دیده نمی‌شود. باید حمایت کافی از فیلمسازان مقاومت صورت گیرد که البته این حمایت‌ها صرفا پولی نیست، باید امکان دیده شدن برای این نوع فیلم‌ها فراهم شود.

نوباوه ادامه داد: فیلم اگر درست عرضه شود قطعا تاثیرگذار خواهد بود و اگر ارزش‌ها را خوب عنوان کنیم مخاطبان زیادی در آمریکا و اروپا خواهد داشت. این امکان در کشورهای منطقه و خاور نزدیک و آمریکای جنوبی بیشتر است. سریال «یوسف پیامبر» در ۱۰۰ کشور دیده شد. ما کلا در رابطه با صادرات مشکل داریم، همان‌طور که در صادرات زعفران مشکل داریم، در صادرات فیلم‌های مقاومت نیز دچار مشکل هستیم.

او افزود: فیلم‌های زیادی در جشنواره حضور داشت که می‌توانست با سرمایه‌گذاری مناسب به خوبی در دنیا دیده شود. کار بزرگی شروع شده و این کار باید ادامه‌دار باشد.

در ادامه شفق بیان کرد: فیلم «ادواردو» ساخته شد و خیلی از کشورها تلاش داشتند که این فیلم دیده نشود. خیلی از مهمان‌های جشنواره برای حضور در جشنواره مقاومت تهدید شدند. چرا درباره قاسم سلیمانی و دیگر سردارن کشور  فیلم ساخته نمی‌شود؟ کسانی که در عرصه فرهنگ فعالیت می‌کنند شهیدان زنده هستند. ما در زمینه  عرضه و ارتباط با دنیا مشکل داریم. باید یارانه فرهنگی درست و به جا خرج شود.

احسان عبدی‌پور درباره دلشوره مستندسازان گفت: ما با بحران سند مواجهیم و هنوز طبقه بندی‌هایی وجود دارد که مشکل‌ساز است.

شفق بیان کرد: هر فیلمی که بخواهد اوضاع را نقد کند، ده‌ها ارگان صاحبش خواهند بود.

نوباوه در پایان گفت: اسناد کودتای ۲۸ مرداد هنوز هم درست افشا نشده است. ما در حوزه امنیت مقداری مشکل داریم که این بایستی کمتر شود.

نوشته برنامه «کیوسک» ویژه جشنواره فیلم مقاومت روی آنتن رفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کیوسک» برنامه ای تحلیلی است که اتفاقات روز حوزه فرهنگ و هنر را بررسی می کند و احسان عبدی پور اجرای آن را برعهده دارد.

این ویژه برنامه امشب و فردا شب ساعت ۲۳:۲۰ به مدت ۶۰ دقیقه به صورت زنده ، به تهیه کنندگی محمدامین نوروزی و با  سردبیری امیر ابیلی روی انتن شبکه سه سیما می رود.

نوشته ویژه برنامه «کیوسک» با جشنواره فیلم مقاومت روی آنتن زنده می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کیوسک» برنامه ای تحلیلی است که اتفاقات روز حوزه فرهنگ و هنر را بررسی می کند . احسان عبدی پور مجری برنامه «کیوسک» امشب در میزگردی با موضوع بررسی سینمای کمدی، کیفیت آثار و چرخه اکران میزبان علی عطشانی، کاظم راست گفتار و محمدتقی فهیم است.

مجله فرهنگی- هنری «کیوسک» شنبه ها بعد از اخبار شبانگاهی به مدت ۶۰ دقیقه به تهیه کنندگی محمدامین نوروزی و با  سردبیری امیر ابیلی  روی انتن شبکه سه سیما می رود.

نوشته بررسی وضعیت سینمای کمدی در برنامه «کیوسک» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

عبدی پور در ابتدای برنامه ضمن اشاره به این نکته که دکتر ابراهیم داروغه زاده امسال برای دومین سال پیاپی دبیر جشنواره ملی فیلم فجر است ، از ایشان خواست تا گزارشی از تعداد ثبت نام فیلم های متقاضی در جشنواره ی امسال ارائه دهد.

داروغه زاده گفت: به نظرم امسال یکی از بهترین دوره های جشنواره از لحاظ کیفیت فیلم های متقاضی را خوهیم داشت.دلیل این که از تولیدات امسال در مراحل پروانه ساخت و نمایش اطلاع دارم ومی دانم که فیلم هایی با موضوعات و ژانرهای متنوع وبه لحاظ فنی و هنری با کیفیت خواهیم داشت . این موضوع  کار هیات انتخاب امسال را سخت خواهد کرد.وثبت نام فیلم های متقاضی هنوز تمام نشده و فکر می کنم تقریبا تمام فیلمهایی که امسال تولید شده اند متقاضی ثبت نام در جشنواره هستند.

داروغه زاده افزود: ما اسامی فیلمهای متقاضی را اعلام نمی کنیم. به ادلیل این که شاید برخی از فیلم ها تمایل نداشته باشند که ثبت نامشان رسانه ای شود در حالی که انتخاب نشده اند. همانطور که در سال گذشته با توجه به این که تعداد فیلم های انتخابی کم بود و فقط ۲۲ فیلم به جشنواره راه پیدا کردند، ما اسامی فیلم های متقاضی و انتخاب نشده را اعلام نکردیم.

عبدی پوردر ادامه ی این بحث گفت: تولیدات سینمای ایران در سال جاری چیزی حدود ۸۰ تا ۱۰۰ فیلم بوده، آیا همه ی این ها در جشنواره شرکت می کنند؟

داروغه زاده در پاسخ به این پرسش گفت: با توجه به اینکه امسال مجددا بخش فیلمهای اول در جشنواره اضافه شده و در این بخش هم۱۰ فیلم خواهیم داشت، می توان گفت تقریبا بیش ازصد فیلم امسال متقاضی حضور در جشنواره باشند. همه به اشتباه فکر میکنند ما این بخش را حذف کردیم در صورتی که این بخش در دوره ی قبل از ما حذف شده بود و ما دنبال کننده ی مسیر آنها بودیم. در این یک سال  با این مسئله مواجه شدیم که فیلمسازان فیلم اولی نمی توانند سرمایه گذاری پیدا کنند که مثل فیلم های حرفه ای بودجه ی مکفی برای ساخت فیلم را دراختیارشان قرار دهد . در این صورت توانایی رقابت با فیلم های حرفه ای را نخواهند داشت، فکر کردیم بهتر است که یک بخش مجزا برای آنها داشته باشیم .

عبدی پور در ادامه ی این بحث گفت: نادیده گرفتن فیلم اولی ها در دو سال گذشته خیلی عجیب بود. آن هم درسال هایی که آنها خیلی خوب پاسخ اعتماد جشنواره را دادند و فیلمهای خوبی در این بخش دیده شد.  پرسش من از شما این است که چرا دوره ی قبل این بخش را به جشنواره باز نگرداندید؟

دبیر سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر  گفت: آنها از جشنواره حذف نشدند . همه ی آن فیلم ها توسط هیات انتخاب دیده شدند و آثاری که می توانستند حضور داشته باشند، انتخاب شدند.

عبدی پورگفت: برای من عجیب است که ۱۰ فیلم اول در بخش نگاه نو انتخاب می شوند سپس از این ۱۰ فیلم، ۳ فیلم در بخش مسابقه ی ایران و سودای سیمرغ با فیلم های دیگر رقابت می کنند. آیا انتخاب نکردن آن هفت فیلم باعث پیش داوری در باره ی آنها نمی شود؟ چون شما ۳ تا از آنها را وارد رقابت با فیلم های بخش سودای سیمرغ می کنید واگر هدف دیده شدن همه ی فیلم های اول است شما با این کار به مخاطبان می گویید که فقط این ۳ فیلم ارزش دیدن دارند.

ابراهیم داروغه زاده گفت: دلیل انتخاب چند اثر از فیلم اولی ها برای قرار گرفتن در کنار حرفه ای ها این است که آنها امکان دریافت سیمرغ را داشته باشند. مثلا وقتی فیلم “ابد و یک روز” به کارگردانی سعید روستایی علاوه بر بخش فیلم اولی ها در بخش اصلی مورد داوری قرار گرفت چندین سیمرغ دریافت کرد و اگر این اتفاق نمی افتاد سیمرغ از او دریغ شده بود.

عبدی پوردر ادامه ی این برنامه مطرح کرد: نقد دیگر وارد به جشنواره ،  مجموع اکران های  زیاد فیلم ها در تهران و شهرستان است، چه دلیل منطقی برای این کار وجود دارد؟

ابراهیم داروغه زاده گفت: با توجه به توافقی که با شورای عالی تهیه کنندگان داشتیم سال گذشته تعداد اکران ها درتهران را کم کردیم. اما برای اکران شهرستان ها رضایت تهیه کنندگان لازم است. چون هزینه ی اکران شهرستان ها به طور کامل به تهیه کنندگان پرداخت می شود. ولی برای اکران در تهران پولی پرداخت نمی شود مگر برای سانس های فوق العاده.

در ادامه ی این برنامه عبدی پور از داروغه زاده پرسید:  برآورد هزینه امسال جشنواره ملی فیلم فجر چه قدر است؟ وکل هزینه ای که سازمان سینمایی برای یک سال سینمای ایران در نظر گرفته چه قدراست؟

دبیر سی و هفتمین جشنواره فیلم فجردرپاسخ گفت: همانطور که قبلا هم اعلام شده هزینه ی جشنواره ی ما در سال گذشته کمتر از ۵ میلیارد تومان بوده است. درمورد کل هزینه سازمان سینمایی باید بگویم که دقیق نمی دانم ولی فکر می کنم مبلغی حدود ۱۰۰ میلیارد تومان باشد.

عبدی پور گفت: به طور کلی این هزینه ها بیشتر خرج چه بخش یا کانال هایی از سینما می شود و فارابی در چه نقشی در این بخش دارد؟

داروغه زاده گفت: بیشتر این مبلغ  صرف حمایت از تولید می شود که بخش قابل توجهی از آن شامل حمایت های فارابی است. در حقیقت تمام فیلم های سینمایی توسط  فارابی حمایت می شوند. بخشی هم توسط مرکز گسترش سینمای مستند و بخش دیگر هم توسط انجمن سینمای جوانان است.

در ادامه ی این برنامه عبدی پور گفت: شما می گویید همه ی فیلم های تولید شده در سال جاری درجشنواره فجر شرکت می کنند، متاسفانه  باید بگویم حداقل ۳ کارگردان در همین برنامه اعلام کرده اند که فیلم شان در جشنواره شرکت نخواهد کرد، چون حضور در جشنواره برای آنها دردسر ساز است.

داروغه زاده: فقط می توانم این را بگویم که همه ی تهیه کننده ها و کارگردان هایی که در جشنواره شرکت می کنند مدام با ما و هیات انتخاب درتماس و خواهان پذیرفته شدن فیلمشان در جشنواره هستند. وقتی فیلمی انتخاب نمی شود بلافاصله برخی از کارگردان ها به شدت اعتراض می کنند که چرا فیلمشان انتخاب نشده وهمه ی این ها نشانه ی اهمیت جشنواره ی فیلم فجر است.

مثال دیگر اینکه بعضی از فیلم ها سال گذشته ثبت نام کردند و توسط شورای بازبینی انتخاب نشدند و امسال دوباره متقاضی شرکت درجشنواره هستند که البته آیین نامه جشنواره اجازه ی حضور دوباره ی آنها را نمیدهد. این هم نشانه ی اهمیت جشنواره برای فیلم سازان است.

احسان عبدی پوردر ادامه از دکتر ابراهیم داروغه زاده دبیر سی و هفتمین جشنواره ملی فیلم فجر پرسید: هیات انتخاب چگونه انتخاب می شوند؟ آیا لیست ذهنی دارید که بگویید؟

داروغه زاده گفت: این گروه در مشورت با شورای سیاست گذاری جشنواره انتخاب می شود. هیات انتخاب باید از کسانی باشند که در جشنواره فیلمی ندارند و البته مایل به پذیرفتن این مسوولیت هم هستند. البته مسوولیت بزرگ و سختی است و هم زمان زیادی را باید به دیدن فیلم ها اختصاص دهند و انتظاراتی که سینماگران از آنها دارند را برآورده کنند.

عبدی پور: چرا جشنواره ی فجر که امسال دوره ی سی و هفتمش را می گذراند حتی نسبت به جشنواره های نوپا درکشورهای اطراف نتوانسته وجاهت زیادی در دنیا پیدا کند؟ و آیا جدا کردن بخش بین الملل از بخش ملی کمکی به بهبود وجهه جشنواره در دنیا کرد؟

داروغه زاده: شاید یکی از دلایل جدایی بین الملل از بخش ملی جشنواره همین بود. در طول ۳۲ دوره ای که این دو بخش به صورت پیوسته درایام دهه فجر برگزار می شد، تمام توجه وتمرکز  رسانه ها به بخش مسابقه سینمای ایران دربخش ملی بود و کمتر توجهی به بخش بین المل می شد. دلیلش هم رونمایی فیلمهای سینمای ایران در آن بود. و قطعا برای رسانه ها جذاب بود که در آن بخش خبر رسانی کنند. طبیعتا بخش بین الملل تحت الشعاع قرارمی گرفت. بنابراین در آن دوره ها بخش بین الملل واقعا مهجور واقع شد و الان هم نمی توان درباره ی جشنواره  ای که ۳ سال از عمر آن می گذرد نظری داد.

عبدی پور: با این وجود حد جشنواره از یک حد معمولی بالاتر نخواهد رفت ؟

داروغه زاده: اگر بخواهیم در مسابقه ای شرکت کنیم که سینما ی هالیوود هم شرکت میکند بله حرف شما درست است، حتی اگر این جشنواره ها A یا B باشند. اما اگر بتوانیم عناصر هویتی که مزیت محتوایی و مضمونی ایجاد می کنند پر رنگ کنیم ، می توانیم جشنواره ی منحصر به فردی داشته باشیم که در دنیا و برای همه جذاب باشد.

سپس عبدی پوردرباره تصمیم گیری ها ی اکران فیلم ها از داروغه زاده پرسید: برنامه ریزی اکران در سینمای ایران چه قدردرحیطه ی اختیارات وزارت ارشاد و چه قدر در دفاتر پخش و مجموعه های سینمایی  مختلف شکل می گیرد؟

داروغه زاده گفت: وظایف دولت که مربوط به بخش حاکمیتی است شامل بررسی محتوا، فراهم ساختن زیر ساخت ها و توسعه ی سینما در کل کشور است.

در نظام نامه ی اکران هم که دولت آن را تعیین کرده ذی نفع های اصلی  اکران شامل تهیه کننده ها ، پخش کننده ها و سینمادارها مشخص شده اند. در کار گروه اکران نماینده ی همه ی این گروهها به علاوه ی نماینده ی کانون کارگردانان حضور دارند که سهم محتوا هم در تصمیم گیری ها دیده شود. حقوق هر کدام از این ذی نفع ها متفاوت است اما تعامل آنها با هم برای برنامه ریزی هرچه بهتر در راه دیده شدن و فروش بیشتر فیلم ها لازم است. همه فیلم ها باید بتوانند مناسب ترین شرایط اکران وبیشترین فروش را داشته باشند.

وی افزود: ما باید تا آنجا که امکان دارد دولتی بودن را از سینمای ایران کم کنیم تا دخالت دولت به عنوان متصدی کمتر باشد.در این صورت امکان رشد اقتصادی به شکل طبیعی در سینمای ایران چه در بخش تولید و چه در پخش بیشتر خواهد بود.

عبدی پور در ادامه ی موضوع اکران به بحث ارکان فیلم های کمدی پرداخت و اینکه چرا شرایط کنونی سینمای ایران منتج به این شده که ۷۰ درصد سینما ها در حال اکران فیلم کمدی هستند؟ چرا سیاست گذاری در سینما به جایی رسیده که فیلم ها در ژانرهای مختلف ساخته و اکران نشوند و فیلمسازان ترجیح می دهند فیلم کمدی بسازند که برایشان دردسر ساز نباشد و فیلم هایشان به سرنوشت  فیلم های کیانوش عیاری و … دچار نشود؟

معاون نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی در پاسخ گفت: متاسفانه باید به شما به عنوان فیلمسازی که بیشتر فیلم های هنری  می سازید، بگویم که اکثریت قابل توجه مخاطبان سینما جنبه ی سرگرمی برایشان مهم است و بعد مسائل دیگر. تهیه کنندگان با توجه به شرایط موجود سراغ ساخت فیلم می روند. اگر شرایط اقتصادی کشور را درنظر بگیریم ، وقتی در برهه ای شرایط اقتصادی و  حس وحال  افراد  خوب نباشد، طبیعی است که آنها ترجیح می دهند فیلم های سرگرم کننده و مفرح را انتخاب کنند.

داروغه زاده افزود : فیلم هایی که مشکل اکران دارند به تعداد انگشتان دو دست هم نمی رسد. ما سالی حداقل ۱۰۰  مجوز ساخت فیلم صادر می کنیم که تعداد قابل توجهی از آنها  اجتماعی و سیاسی هستند .

وی ادامه داد: صنعت سینمای ما حتی نسبت به کشورهای همسایه بسیار ضعیف است. علی رغم اینکه بیشترین جوایز را در جشنواره های بین المللی کسب می کنیم اما در این بخش ضعف داریم. چرا؟ چون سینمای ما همیشه یک سینمای دولتی و به اصطلاح گلخانه ای بوده است. برای همین معتقدم باید میزان سیاست ها یا دخالت های دولت در سینما کم شود. این میزان از فیلتر و دخالت درکوتاه مدت ممکن است منجر به تولید فیلم های خوبی شود اما در دراز مدت شکست در پی خواهد داشت. با همین وضعیت ما فیلم های شاخص زیادی داشتیم که در دنیا موفق شدند و سر و صدا به پا کردند. اما دراین چهل سال تعداد سالن های سینماهای ما درکشور با توجه به دو یا سه برابر شدن جمعیت همان تعدادی است که اوایل انقلاب تحویل گرفتیم. تنها در یکی دوسال اخیر شاهد سالن سازی در بعضی شهرها بوده ایم. سالن سازی وقتی توسط بخش خصوصی اتفاق می افتد که کسی بداند اگر روی سالن سینما سرمایه گذاری کرد برایش سود آور است و بازگشت سرمایه اش قابل پیش بینی خواهد بود. سال های گذشته کسانی را داشتیم که درخواست تغییر کاربری سینمایشان را داشتند اما الان نه تنها حاضر نیستند تغییر کاربری دهند بلکه توانسته اند با کمک بخش خصوصی تعداد سالن هایش را افزایش دهد.

داروغه زاده اضافه کرد: میزان تولیدات ما نسبت به میزان مصرف مخاطبان از تولیدات صوتی و تصویری بسیار ناچیز است. یک نوجوان ایرانی شاید یک درصد محصولات صوتی و تصویری که مصرف می کند تولیدات خودمان است. اگر ما زیرساختی برای تولید انبوه این محتوا ایجاد نکنیم واقعا نمی توانیم به اعتلا در این زمینه فکر کنیم.  تعداد سالن های سینما باید ۱۰ برابراین تعداد باشد که ما بتوانیم بگوییم سینمای صنعتی داریم که میتوانیم تعداد زیادی فیلم در آن تولید کنیم و فیلم های شاخص برای مخاطب نیز توجیه اقتصادی دارند.

عبدی پور سپس به بحث جشنواره های سینمایی در ایران پرداخت و گفت: به نظر می آید جشنواره های سینمایی خیلی زیادند.

داروغه زاده اظهار کرد: جشنواره هایی که سازمان سینمایی برگزار می کند شامل جشنواره سینما حقیقت مختص فیلم های مستند، جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران ، جشنواره فیلم کودک و جشنواره فیلم فجر در دو بخش ملی و بین الملل است. جشنواره دفاع مقدس نیز سازمان سینمایی فقط به آن کمک می کند و برگزار کننده اش نیست.

وی همچنین افزود: ما نسبت به کشورهایی که در دنیا سینما دارند تعداد جشنواره هایمان کم است. آنها درشهرهای مختلف جشنواره برگزار میکنند. این که کیفیت جشنواره ها باید بهتر شود یک بحث است و این که تعداد آنها زیاد است بحث دیگری است. تعدادی از جشنواره موضوعی هستند که سازمان ها با رویکرد های خودشان برگزار می کنند.

عبدی پور در انتها با اشاره به موضوع اهمیت تولید فیلم نامه در جشنواره های مختلف گفت: امیدوارم بحث تولید فیلمنامه های خوب در جشنواره ها بیشتر مورد توجه قرار بگیرد و همچنین امیدوارم جشنواره ی فجر امسال درجه یک برگزار شود. چون جشنواره فیلم فجر ویترین سینمای ایران است.

برنامه کیوسک  شنبه ها پس از اخبار شبانگاهی از شبکه ۳ سیما و با اجرای احسان عبدی پور پخش می شود.

نوشته وضعیت اکران و سی‌و‌هفتمین جشنواره فیلم فجر در برنامه «کیوسک» بررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کیوسک» برنامه‌ای تحلیلی است که اتفاقات روز حوزه فرهنگ و هنر را بررسی می‌کند .

مجله فرهنگی- هنری «کیوسک» شنبه‌ها بعد از اخبار شبانگاهی به مدت ۶۰ دقیقه به تهیه‌کنندگی محمدامین نوروزی و با سردبیری امیر ابیلی روی انتن شبکه سه سیما می‌رود.

نوشته برنامه «کیوسک» میزبان دبیر جشنواره فیلم فجر می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این برنامه عبدی پور مجری برنامه از محمد تقی فهیم خواست درباره ی رشد رسانه های خانگی در ایران توضیح دهد: اینکه آیا این رشد در ایران متناسب با اتفاقاتی است که در جهان افتاده یا خیر؟ و ایراد اساسی این جریان چیست؟ فهیم در پاسخ به این سوال گفت: تفاوت های زیادی بین نمایش خانگی در ایران و جهان وجود دارد و اصلا شباهتی بین آنها نیست. نمایش خانگی در ایران مانند سینما یک بچه ی ناقص است. چون از ابتدا هدف گزاری درستی در این زمینه نشده. قبل از شکل گیری “نمایش خانگی”، “رسانه های تصویری” بود که اواسط دهه ۷۰ به وجود آمد و تا الان که شکلِ نمایش خانگی دارد، برخی از این رسانه ها تعطیل یا ادغام شده اند. اگر بخواهیم این روند را مرور کنیم متوجه می شویم که چه قدر باید تاسف بخوریم به یک موضوع پر تجربه در جهان که همه ی این راه را رفته و پیشرفت کرده اند اما در کشور ما به عنوان یک امر ابتدایی حتی نتوانستیم سر و سامانی به این موضوع بدهیم.

وی افزود: ایراد اساسی این حوزه  یک میدان به هم ریخته، پر از سواستفاده، بی عدالت، ترویج برخی مبادی مخالف با جامعه و میدانی بدون متولی است.

در ادامه ی این بحث و در پاسخ به سوال مجری که پرسید مگر متولی این حوزه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیست، پروین حسینی گفت: ما تا ۸ سال پیش ۲۸ تا موسسه ی نمایش خانگی بودیم و الان تعدادمان به انگشتان دست هم نمی رسد. این به این معنی است که اگر اینها متولی داشتند و حمایت می شدند، چنین وضعیتی به وجود نمی آمد.

عبدی پور گفت: مگر آن موسسات به خاطر رقابت های اقتصادی کناره گیری نکرده اند؟

فهیم پاسخ داد: خیر. قرار بود وزارت ارشاد و موسسه شبکه نمایش خانگی با مدیریت آقای پارسایی به عنوان مادر در این جریان عمل کنند و حامی این گروه باشند. متاسفانه همه ی اینها به نفع تعدادی آدم خاص از هم پاشیده شد و از بین رفت. از طرفی هم با ورود پولهای کثیف به این حوزه اوضاع بدتر شد.

احسان عبدی پور با توضیح این که از آقای پارسایی مدیر عامل موسسه نمایش خانگی هم دعوت کردیم که در این برنامه در کنار ما حضور داشته باشند، اما ایشان نپذیرفتند، از پروین حسینی پرسید: شما به عنوان کسی که هم اکنون سریال «ساخت ایران ۲» را در حال پخش از شبکه نمایش خانگی دارید تجربه خودتان از شبکه نمایش خانگی و مدیریت اقای پارسایی را بگویید. آیا ایشان وظیفه شان را به درستی انجام میدهند؟ آیا معتقدید که وزارت ارشاد نارسایی  اجرایی و مدیریتی دارد در زمینه ی نمایش خانگی ، فیلم های ویدیویی و رایت فیلمهای سینمایی؟

سید امیر پروین حسینی گفت: دفتر ما جزو  تهیه کنندگان سرسخت هست یعنی چشممان به دست دیگران نیست و متکی به خود هستیم و تنها توقعمان از مدیران این حوزه فقط تنظیم است. من به عنوان کسی که کارهای زیادی در سینما، تلویزیون، شبکه نمایش خانگی و در کشورهای مختلف کرده ام، به استاندارد هایی در این زمینه ها رسیده ام. متاسفانه خیلی از همکاران ما توقعات زیادی دارند، آنها تهیه کنندگانی هستند که از جایی پول می گیرند وآن پول را بین کسانی تقسیم می کنند، اما حتی معمولی ترین وظایف  یک تهیه کننده را هم انجام نمی دهند.

عبدی پور گفت: از سال ۸۵ با ساخت و پخش قلب یخی و قهوه ی تلخ از شبکه نمایش خانگی جریانی در این حوزه به وجود آمد، لطفا این جریان را با توجه به عمر ۱۲ ساله ی خودش و آزمون و خطاهایی که در ابتدای شکل گیری هر کاری وجود دارد بررسی کنید.

پروین حسینی گفت: متاسفانه یک ایراد مدیریتی در کل بخش فرهنگ کشور وجود دارد. و آن فقدان شجاعت است. مدیران نمی توانند پای استراتژی های خودشان بایستند. در گذشته استراتژی ها تکلیفش مشخص بود و نتیجه داشت.

در ادامه ی این بحث خندق آبادی گفت: شما تیراژ «قهوه تلخ» و «ساخت ایران» را با هم مقایسه کنید؟ «قهوه تلخ» که ۲ تا ۳ میلیون تیراژ داشت به چند رسیده است؟ وی افزود: عدم حمایت وزارت ارشاد باعث این اتفاق است.

عبدی پور گفت: زمان پخش «قهوه تلخ» فقط ۲ سریال در شبکه ی نمایش خانگی پخش می شد، اما الان ممکن است همزمان ۵ فیلم در حال پخش باشد، VOD و هجوم فیلمهای سینمایی به رسانه های خانگی، تلویزیون و… را هم در نظر بگیرید و به همین نسبت تیراژ و فروش را حساب کنید، درحقیقت الان بازار شلوغ تر شده است.

خندق آبادی در پاسخ گفت: این دلیل منطقی نیست. وقتی ما فیلمی را در شبکه نمایش خانگی منتشر میکنیم فردای آن روز لینک دانلود فیلم در تمام سایت ها موجود است. از طرفی دیگر شبکه های ماهواره ای چندین بار فیلم را پخش می کنند. یا وجود کپی های غیر قانونی در سراسر شهرها; همه ی اینها دلیلی است بر عدم وجود متولی.

حتی وقتی با رییس ستاد صیانت از محصولات فرهنگی که همان رییس موسسه رسانه ها ی تصویری هستند تماس میگیریم و میگوییم فلان فیلم در خیابان انقلاب در حال فروش است می گوید: پول پلیس را پرداخت نکردیم و پلیس برای مقابله با این افراد از ما حمایت نمیکند. سوال من این است که بودجه ی ستاد صیانت در کجا خرج شده است؟ چرا وقتی سایتی را که دانلود غیرقانونی فیلم را ممکن ساخته به پلیس فتا معرفی میکنیم، ۱۵ روز طول میکشد تا به سایت اعلام کنند فیلم را بردارد؟ در این ۱۵ روز تمام مخاطبان فیلم را دیده اند و دیگر به درد ما نمیخورد. غربتِ نمایشِ خانگی همین بس که مدیرِکلِ آن دغدغه ی تیاتر دارد و از جنس نمایش خانگی نیست.

محمد تقی فهیم در ادامه ی این بحث افزود: من فکر میکنم باید این بحث را به دو بخش تقسیم کرد. بخشی مربوط به مدیریت است که همانطور که گفتیم و جای بحث بیشتری هم دارد مربوط است به مدیر کل نمایش خانگی و تمامی مدیران آن تا رییس سازمان سینمایی.

بخش دیگر مربوط به سازندگان آثار است; اینکه کارها از کیفیت خوبی برخوردار نیستند. برخی از سریال ها در این حوزه فقط قسمت اول و دومشان خوب است و پس از آن دیگر کیفیتی ندارند. در صورتی که قسمت اول و دوم این سریال قابل دفاع بوده وکم کاری نکرده اند اما از قسمت سوم به بعد فقط به فکر خالی کردن جیب مصرف کننده هستند. وقتی شبکه ی نمایش خانگی هدایتش به سمتی است که مرکز پول سازی تلقی می شود تاجایی که سرمایه گذاران و تهیه کنندگان فکر می کنند اگر سرمایه ای وارد این حوزه کنند باید دو برابرش را در بیاوردند، نمایش خانگی محملی می شود برای کلاه گذاشتن سر مصرف کننده.

این منتقد سینما گفت: چرا باید وزارت ارشاد شرایطی را فراهم کند که همه فکر کنند باید با ورود به این حوزه فقط به فکر پول در آوردن باشند به هر قیمتی; حتی به قیمت زیر پا گذاشتن خطوط قرمز رسمی و نه سلیقه

خندق آبادی در پاسخ به این منتقد گفت: بحث محتوای بد طبق مثال شما مربوط به سریال هایی است که ویژه شبکه نمایش خانگی ساخته می شوند. اما چرا در فیلم های سینمایی که پس از اکران وارد شبکه ی نمایش خانگی می شوند تیراژ ۸۰۰ هزار تا بوده و به ۱۵۰هزار کاهش پیدا کرده؟

عبدی پور هم در ادامه ی این سوال از فهیم پرسید، به نظر شما مشکل از هنرمندان است یا مدیریت اجرایی؟ فهیم گفت: در درجه ی اول مدیریت. مدیریتی که ناتوان از اداره ی این حوزه است. اما هنرمندان هم مقصرند.

خندق آبادی در ادامه ی این بحث گفت : کسی که وارد این حوزه می شود تمام تلاشش را می کند که فیلم او دیده شود و مورد پسند مخاطب باشد. پس این افت تیراژ به سبب عدم مدیریتی است که در این حوزه وجود دارد. تیراژ کم شده چون مخاطب با این قیمت دیگر دی وی دی نمی خرد. معمولا تیراژ ها و فروش های بالا مربوط به فیلم های طنز است و بالاترین تیراژ ما تا به حال فیلم سالوادور بوده با تیراژ حدود ۷۰۰ هزار دی وی دی.

وی افزود: افزایش قیمت دی وی دی به ده هزار تومان، تیشه ای بود به ریشه ی خودمان و مقصر وزارت ارشاد است. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می توانست از وزارت بازرگانی بخواهد مقوا را با ارز دولتی به ما بدهند یا برای وارد کردن پلی کربنات برای تولید دی وی دی از ارز دولتی استفاده کنند تا این افزایش قیمت و به دنبال آن ریزش مخاطب را نداشته باشیم.

عبدی پور گفت: خوشبختانه رسانه های خانگی در عرصه ی تولید سریال از آزادترین مشاغل هستند، چرا باید وزارت ارشاد از وزارت بازرگانی بخواهد سوبسید ارز دولتی را برای تولید دی وی دی اختصاص دهد؟ مردم فکر می کنند اول باید مایحتاج اولیه شان مانند مواد غذایی و سلامت تامین باشد و خرید دی وی دی برای آنها اولویت ندارد.

مدیر عامل موسسه هنرهای تصویری سوره در پاسخ گفت: محصول فرهنگی هم نیاز مردم است. آنها باید راهی برای برون ریزی مشکلات داشته باشند، برای همین اتفاقا در همین دوران مردم بیشتر فیلم طنز می بینند. برای اینکه بخندند و برای لحظاتی مشکلاتشان را فراموش کنند.

پروین حسینی در ادامه ی این بحث گفت: متاسفانه نگاه به فرهنگ همین است که آقای عبدی پور می گویند، مردم واقعا فکر میکنند محصول فرهنگی نیاز اولیه ی آنها نیست. اما نظر من این است که اتفاقا در این شرایط مردم باید فیلم ببینند تا حالشان خوب شود. وقتی مردم تحت فشار قرار میگیرند باید وسیله ای برای تسکین آنها باشد و محصول فرهنگی کارش همین است.

وی ادامه داد: ما در زمان فیلمبرداری ساخت ایران ۲ در خارج از ایران مواجه شدیم با گرانی و تغییرات قیمت ارز، و نمی‌توانستیم مبلغی را که آنجا نیاز گروه بود با خودمان ببریم. خیلی هم تلاش کردیم، نامه نگاری با سازمان ها و مراکز مختلف;  اما نتیجه ای نداشت و کار ما به سختی انجام شد.

عبدی پور گفت: می توانیم به این نتیجه برسیم که متاسفانه کماکان سینما برای وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مهم ترین مساله است؟

خندق آبادی: متاسفانه بله، همینطوراست. فیلم تا وقتی در سینما اکران است برای همه مساله است و از آن حمایت میکنند. اما به محض پایین آمدن از پرده ی سینما، دیگر اهمیتی ندارد. به سراغ ما می آیند رایت فیلم را می فروشند و میروند. حتی تهیه کننده فیلم هم دنبال تبلیغاتی برای بیشتر دیده شدن فیلمش در رسانه ی خانگی نیست.

در ادامه ی برنامه احسان عبدی پور از محمد تقی فهیم خواست درباره ی ادامه ی مسیر سینما، تلویزیون، شبکه ی نمایش خانگی و vod و اینکه کجا با هم تلاقی خواهند کرد و کدام یک دیگری را می بلعد یا اصلا قضیه ی بلعیدن در میان هست یا نه توضیحاتی بدهد.

فهیم گفت: قرار بر این است وزارت ارشاد که مدیریت کلان سینما هست در راستای حمایت، از سرمایه داری خٌرد حمایت کند و در کنار سرمایه داری کوچک و صنوف قرار بگیرد. طوری حمایت کند که صنوف مدافع منافع خودشان باشند. اما چیزی که الان اتفاق افتاده شکل قلابی و جعلی از نوع مناسبات نظام سرمایه داری امریکا است که هرکس زورش بیشتر است، سرمایه ی بیشتری دارد، از لابی استفاده میکند یا دنبال پولشویی است در جایی مثل شبکه ی نمایش خانگی جمع می شوند . سرمایه داری به مفهوم کلان اینگونه است که خردها خورده می شوند تا کلان ها بزرگتر شوند.  نفس این مناسبات ضد مردمی اشتباه و بر اساس پول است که حتی باعث تغییر محتوای فیلمها می شود چون مناسبات نادرست افراد را به سمت پول می کشاند و باعث می شود آنها تغییر رویه دهند.

عبدی پور:آیا سوبسید هایی که وزارت ارشاد به سینما می دهد جریان ساز است؟ مگر این سوبسید به جز ۲ یا ۳ فیلمی است که فارابی از آنها حمایت میکند؟

فهیم: متاسفانه باز میگردم به همان حرف خودم که هرکس رابطه اش با فلان مدیر نزدیکتر است یا زورش بیشتر است سوبسید بیشتری میگیرد.

عبدی پور: آیا این تحلیل که عرصه ی ممیزی ها از تلویزیون به سینما و سپس به رسانه های خانگی باز تر و ولنگار تر می شود، صحیح است؟

فهیم: بله، اما منشا آن پول است. ممیزی به مفهومی که رایج است را قبول ندارم. سخت تر از دهه ی ۶۰ و ۷۰ هم مگر ممیزی داشتیم؟ اما بهترین فیلمها در همان زمان ساخته شده. امروز ممیزی بهانه ای است برای سودجویی بیشتر. باز هم تاکیید میکنم که منشا آن پول کثیفی است که وارد و خارج میشود و فیلمسازان فکر میکنند اگر دکمه های لباس بازیگران بیشتر باز باشد حتما فروش بیشتری خواهند داشت چون فلان فیلم که بازیگران در آن حجاب درستی نداشته اند فروش خوبی داشته است.

عبدی پور: حوزه با «گشت ارشاد ۱» خیلی جدی، با «هزار پا» هم تقریبا در فصل اکرانش مشکل داشت اما در زمان خرید رایت فیلم ها موسسه «هنرهای تصویری سوره» نفر اول صف خرید بود، لطفا درباره ی این تعارض کمی توضیح دهید.

خندق آبادی: موسسه هنرهای تصویری یک موسسه خود گردان است. ما از ردیف های بودجه ی حوزه هیچ دریافتی نداریم. ما برای اینکه بتوانیم از فیلم های ارزشی حمایت کنیم مجبوریم چندتا فیلم تجاری هم بخریم تا از درآمد حاصل از این فیلم ها بتوانیم فیلم های ارزشی و دفاع مقدس را حمایت کنیم.

عبدی پور: آقای فهیم لطفا موضوع ماهیت کارکرد سریال های موجود در بازار نمایش خانگی را جمع بندی کنید.

فهیم: تناسب بین سریال هایی که در شبکه ی نمایش خانگی منتشر می شود و نیازهای فرهنگی جامعه ی ما زمین تا آسمان است. مهم ترین هدف ایجاد شبکه ی نمایش خانگی، به نظرم  پر کردن خلا وکمبود سالن های سینمایی کشور بوده. اما آنچه که درونمایه ی این آثار است با کلون های و کانونهای خانواده ی ایرانی تناقض دارد. متاسفانه به خاطر به دست اوردن پول بیشتر محتوای غنی را به نفع سطحی گرایی زیر پا میگذارند. یا به عبارتی می خواهند برای دموکراتیک کردن جامعه ابتذال را رواج دهند. جریان انحرافی فکری راه افتاده که تولیداتی به ما می¬دهد که دچار ابتذال و سطحی گرایی است، از خطوط قرمز رسمی گذشته و روی ارزشهای مردم پا گذاشته است.

مگر در گذشته به دنبال بازار آزاد سینما در شبکه نمایش خانگی نبودید، پس چرا اکنون می گویید قانونی برای نظارت بر آن وجود ندارد؟ چون بازار آزاد در کشور ما  تعریف درستی نشده است.

عبدی پور در انتهای این بحث گفت: کاش آقای پارسایی دعوت ما را می‌پذیرفتند و در این برنامه شرکت میکردند.

نوشته ابعاد شبکه نمایش خانگی در برنامه «کیوسک» بررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

احسان عبدی پور مجری برنامه «کیوسک» امشب در میزگردی با موضوع بررسی وضعیت تولیدات شبکه نمایش خانگی، افت کیفیت کاهش تیراژ آثار، بررسی وی او دی ها و نظارت دولت میزبان سید امیر پروین حسینی، سعید خندق آبادی و محمدتقی فهیم  است.

«کیوسک» برنامه ای تحلیلی است که اتفاقات روز حوزه فرهنگ و هنر را بررسی می کند .

مجله فرهنگی- هنری «کیوسک» شنبه ها بعد از اخبار شبانگاهی به مدت ۶۰ دقیقه به تهیه کنندگی محمدامین نوروزی و با  سردبیری امیر ابیلی روی انتن شبکه سه سیما می رود.

نوشته بررسی وضعیت تولیدات شبکه نمایش خانگی در برنامه «کیوسک» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

*افخمی فرزند صبح را به جشنواره فیلم فجر می برد

بهروز افخمی در بخش اول این برنامه  گفت: در حال حاضر «فرزند صبح» را برای نمایش در جشنواره فیلم فجر امسال آماده می کنم. اما قرار نیست که این فیلم در بخش مسابقه جشنواره شرکت کند. هیچ صحنه تازه ای برای “فرزند صبح” فیلمبرداری نمی شود. این فیلم با هزینه شخصی خودم بازسازی می شود و مسائل فنی اش را انجام می دهم . مسئولیت پخش ، شیوه تبلیغات و…. در اختیار خودم است.

*مهاجرت هنرمندان در همه جای دنیا اتفاق می افتد

افخمی درباره مهاجرت هنرمندان و سینماگران از کشور اظهار کرد : مهاجرت ، در سینماهای دیگر کشورها اتفاق می افتد. در هر جای دنیا اگر فیلمسازان کارشان خوب باشد ، معمولا به آمریکا می روند. البته بعضی ها نیز ممکن است به خاطر سلیقه هایشان به اروپا بروند. برای این مسئله نمی توان یک قاعده کلی را در نظر گرفت.

وی درباره عدم موفقیت فیلمسازان هجرت کرده ایرانی، گفت : این مسئله تقریبا درباره همه فیلمسازان دنیا صدق می کند. آن ها بر اساس دغدغه هایشان فیلم می سازند.

بهروز افخمی درباره حضور فیلم ها و سینماگران ایرانی در جشنواره های خارجی بیان کرد : ممکن است بعضی فیلمسازها موفقیت جهانی واقعی پیدا کنند. اگر فیلمسازی بتواند فیلمی بسازد که مخاطب وادار به دیدن آن شود، کار سخت و استثنایی کرده است. اگر کسی بتواند در جشنواره های خارجی خودش را تثبیت کند و  یک موفقیت استثنایی به دست اورد ، توانسته است از فرهنگ، زبان و نگاه ما به دنیا فیلمی بسازد  که همه بپسندند. ما نباید جلوی کسی را بگیریم. هر فیلمسازی باید بتواند ارزش های خودش را ثابت کند.

افخمی در پایان با بیان اینکه فصل مناسب برای ساخت فیلم پلیسی اش با نام «کاغذ شطرنجی» گذشته است، ابراز امیدواری کرد که بتواند فیلم کمدی اش را کلید بزند.

*سعید ابراهیمی فر: بیکاری به جز ضرر مالی، ضرر روحی و جسمی نیز داشت

در بخش دوم این برنامه سعید ابراهیمی فر  نویسنده، کارگردان و بازیگر  سینما و تلویزیون که این اواخر دو فیلم «مواجهه» و «شاید عشق نبود» را  در گروه هنر و تجربه در اکران داشت، بیان کرد : هنر و تجربه اتفاق بسیار خوبی است. اگر گروه هنر و تجربه نبود، بسیاری از فیلم ها اکران و دیده نمی شدند. در تمام دنیا سینمای هنری و تجربی در کنار سینمای تجاری است.

ابراهیمی فر درباره سفر و پیشنهاد کاری اش به ترکیه گفت: برای اینکه آدم جایی که در آن رشد و نمو کرده را رها کند و برود، باید انگیزه وجود داشته باشد.  آخرین کارگردانی من در سال ۹۰ بود. سریالی  به نام پیشواز برای شبکه دو سیما ساختم و به گفته ی بسیاری ، سریال استانداری بود.

وی ادامه داد: بیکاری به جز ضرر مالی، برای من ضرر روحی و جسمی نیز داشت. وقتی کار از من دریغ می شود یعنی من زنده نیستم. ما با کارکردنمان زنده هستیم و اگر کار نکنیم افسرده می شویم. در این بی کاری فشار روحی بیش از حدی برایم اتفاق افتاد.

ابراهیمی اضافه کرد : من به این فکر کردم که من همان آدمی هستم که همیشه از کارهایم تعریف می شد اما چرا دیگر خبری از کار نیست؟ طبیعتا در این شرایط بد ،  با  پیشنهاد اغوا کننده ساخت یک سریال در ترکیه مواجه شدم. نویسنده را نمیشناختم ولی فیلمنامه ی قابل قبولی بود و خطوط قرمز مرسوم در ایران را هم رد نکرده بود.

وی افزد: ما در مرحله انتخاب بازیگر بودیم. قصه درباره ی ایرانی هایی بود که ترکیه زندگی میکردند . بعد از طولانی شدن پیش تولید بازیگران اصلی کار انصراف دادند. پس از دو ماه تلاش برای این پروژه و پیش تولید به این نتیجه رسیدم که این سریال ساخته نمی شود.  متوجه شدم که آن مجموعه آماتور و کار نابلد است. اصولا یک مدیرت ناتوانی در انجا حاکم است.

*وقتی یک کار فرهنگی، تجاری می شود

ابراهیمی فر  گفت : کارگردانی یک مدیریت فنی است. کارگردان یک فیلمنامه را متناسب با سلیقه و تکنیک و تجربه اش کارگردانی می کند. فیلمسازی یک زبان است و باید به وسیله ی آن دغدغه ی خود را بگوییم. من باید با خط اصلی داستان ارتباط برقرار می کردم و آن را ادامه می دادم. بعد ازچهار تله فیلمی که کار کردم و با توجه به شرایطی که وجود داشت، تصمیم به بازگشت گرفتم.

وی اظهار کرد: در مدتی که بازگشته ام چند فیلمنامه نوشتم. اکنون زمان مناسبی برای فیلمسازی من نیست. این روزها فیلمسازی بیشتر از اینکه یک کار فرهنگی باشد، تجاری شده است. من این ها را به دور از فرهنگ می بینم.

*استخدام غیر قانونی ، بدون بیمه همراه با رعب و وحشت درونی و بیرونی

در بخشی گزارشی از برنامه کیوسک که اختصاص به مصاحبه با سعید ابراهیمی فر در ترکیه داشت ، ابراهیمی فر گفته بود: کسانی که دغدغه فرهنگی دارند، وقتی که تصمیم می گیرند کشورشان را ترک کنند، دو راه دارند.  یا باید مانند دیگر پناه جویان که فاقد این تخصص هنری هستند به کارهای معمول تن بدهند تا اموراتشان بگذرد و یا باید سعی کنند کاری در راستای تخصصی که دارند پیدا کنند.  جاهایی است که به ظاهر کارهای فرهنگی می کنند اما در واقع سیاست کلی یک تبلیغات برای خودشان است. آن ها با ارزان ترین قیمیت این هنرمندان را به شکل غیر قانونی و بدون بیمه استخدام می کنند.

در این گزارش ابراهیمی فر می گوید: مدت ها تحقیق کردم و با بیشتر شدن تحقیقات ، بیشتر به عمق ماجرا پی بردم. متوحه شدم که  بسیاری از این افراد از اولین نیازهای زندگیشان برخوردار نیستند .آن ها دائما در یک فضای رعب و وحشت بیرونی و درونی به سر می برند. و یک روحیه افسردگی جمعی آنان را فراگرفته است. آن ها مدام تهدید می شوند که اگر کاری را انجام ندهند اخراج خواهند شد. اصولا چیزی به اسم فرهنگ برای گردانندگان آن فضا نبود و این سوال وجود داشت که چگونه ادعا می کنند در فرهنگسازی جامعه تاثیر دارند؟

گفتنی است برنامه کیوسک شنبه ها پس از اخبار شبانگاهی با اجرای احسان عبد پور از شبکه سوم سیما پخش می شود. این برنامه مجله ای فرهنگی – هنری است که اتفاقات روز این حوزه را بررسی می کند.

نوشته مهاجرت هنرمندان در برنامه «کیوسک» بررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کیوسک» برنامه‌ای تحلیلی است که اتفاقات روز حوزه فرهنگ و هنر را بررسی می‌کند. احسان عبدی‌پور مجری برنامه «کیوسک» امشب با موضوع بررسی مهاجرت هنرمندان و بازگشت آنان به کشور میزبان  بهروز افخمی و سعید ابراهیمی فر است.

مجله فرهنگی- هنری «کیوسک» شنبه‌ها بعد از اخبار شبانگاهی به مدت ۶۰ دقیقه به تهیه کنندگی محمدامین نوروزی و با  سردبیری امیر ابیلی روی آنتن شبکه سه سیما می رود.

نوشته بررسی مهاجرت سینماگران در برنامه «کیوسک» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

غلامرضا موسوی در جواب عبدی پور گفت: به گمان من خوب است، چون در ۶ماه اول سال از نظر جذب مخاطب پیشرفت داشتیم و از نظر اقتصادی نیز سینما حدود ۶۱میلیارد تومان در آمدزایی داشته است. از نظر من اوضاع خوبی بر چرخه اقتصادی سینمای کشور حاکم است.

لشکری قوچانی گفت: شاید حال کلی چرخه اقتصادی سینما مناسب باشد اما واقعا من برای تامین سرمایه تولید فیلم جدیدم مشکل دارم. در گذشته درآمدی نه به اندازه سود بانکی اما سودی چند درصدی  از ساخت فیلم حاصل میشد اما اکنون واقعا فیلمسازی برای ما ضرر شده است.

موسوی درباره فرمول سود دهی در سینما گفت: دو نوع سود دهی  در سینمای ایران وجود دارد یک نوع درست و منطقی است که شما فیلم را تولید می‌کنید، بعد فیلم را در سینما اکران کرده و بعد از آن وارد بازار سینمای خانگی می شود این نوع سالم است و باید فیلمی باشد که مورد اقبال مخاطبان قرار بگیرد.

اما نوع دیگری هم هست  که بودجه ای به فیلم تعلق می گیرد و فروش اهمیتی ندارد و تهیه کننده قبل از اکران سود خود را برده است.

لشکری قوچانی درباره اینکه جزو کدام دسته از این تهیه کنندگان است گفت: قطعا من جزو دسته اول هستم واکنون هزینه ساخت فیلم جدیدم را ندارم، چون اخرین فیلمی که ساختم قاتل اهلی نتوانست بازگشت سرمایه و سود دهی برای من داشته باشد. با توجه به هزینه‌ها از فروش هر فیلم حدود ۳۸درصد به تهیه کننده می رسد.

موسوی ادامه داد: سینما کارخانه نیست که معلوم باشد چه مقدار سود و ضرر دارد. اکنون برای تولید یک فیلم حدود ۲ونیم میلیارد پول لازم است که نود درصد از فیلم ها در اکران پول ساخت فیلم را هم  در نمی‌آورند. عده ای در سینما دنبال اسم هستند که درامد زایی برای آنها مهم نیست. اما تعدادی هم هستند که واقعا سینمایی هستند اما اشتباه در تولید و اکران دارند و به ضرر دهی می رسند.

عبدی پور گفت: در این برنامه می‌خواهیم به دسته اول که سود و ضرر دهی برای آنها اهمیتی ندارد بپردازیم. آیا شما درباره پول‌های کثیف در سینما چیزی شنیده اید؟؟؟

لشکری قوچانی در جواب این پرسش گفت: قطعا اگر یک نگاه گذرا در سینما داشته باشیم می‌توانیم این افراد را ببینیم. در جایی که خصوصی نیست و می خواهند پول شویی داشته باشند این افراد حضور دارند و جایی بهتر از حوزه فرهنگ و سینما نیست که بخواهند این پولها را مشروع جلوه دهند. جاهایی که دسترسی به نفت دارند و پول هنگفت مملکت دست انهاست اینکارها را انجام می‌دهند.

غلامرضا موسوی در تکمیل صحبتهای قوچانی گفت: منظور لشکری قوچانی این است که این افراد از یک منبع دولتی اختلاس کرده و این پول را به سینما می‌اورند. یکی از اهداف این افراد حضور در تولید سریال در شبکه نمایش خانگی و یا سینماست. پول هایی که منبع ندارد و برای اینکه به این افراد گیری داده نشود و گردش پولی داشته باشند این پولها را وارد سینما می‌کنند. من چندین سال پیش ورود پول‌های کثیف را به سینما مطرح کردم اما متاسفانه به غیر از اهالی رسانه و چندتن از سینماگران هیچ ارگان و سازمانی پیگیر این حرف نشد.

او ادامه داد:  برای پیگیری و پیدا کردن دقیق پولشویی در سینما ورود قوه قضائیه و دستگاهای اطلاعاتی لازم بود.  متاسفانه از ورود این پولها و حضور این آدمها جلوگیری نشد و اکنون تعداداین افراد در سینما افزایش یافته است. من بعید می‌دانم که حتی در شبکه نمایش خانگی برگشت پول و سود دهی برای آنها داشته باشد. اما از نگاه انها همین که در سینما حضور داشتند برایشان کفایت می‌کند. چون این افراد برای سرمایه گذاری درست و سود به سینما نیامده اند.

موسوی درباره گردش مالی سینما گفت: امسال حدود ۲۰میلیارد گردش مالی خواهیم‌داشت که البته این مبلغ هزینه تولید و فروش فیلم‌ها را شامل می شود.

لشکری قوچانی گفت: فقط پولشویی نیست و پول کثیف هم هست. مثلا یک بنگاه بزرگ دولتی با یک تهیه کننده قرار داد می بنند و فیلم او را هفت میلیارد میخرد از این پول ۵میلیارد را به هیات مدیره هدیه می دهد و در ظاهر کار قانونی انجام داده است. این موارد رو به افزایش است. عمر این کارها در سینما بیش از ۴سال است که شروع شده است. این پولها در تمامی عرصه فرهنگ نفود کرده است و فقط شامل سینما نمی شود. امشب بحث ما سینما است اما این اتفاقات در پروژه های عمرانی و جاهای دیگر هم اتفاق افتاده است.

رییس شورای عالی تهیه کنندگان درباره اقدامات این شورا گفت: ما می توانیم هشدار دهیم. ما نمی توانیم کار امنیتی و قضایی انجام دهیم ما نمی توانیم از تهیه کننده بپرسیم پول را  از کجا اورده ای. اگر هزینه ها منطقی باشد ما از حضور سرمایه گذار استقبال می کنیم اما برخی سرمایه گذارهایی وارد می شوند که با پرداخت پول های غیر معقول فقط می خواهند فلان بازیگر در فیلمشان حضور داشته باشد. افرادی وارد شده‌اند که یا عامدانه و یا سهوی تیشه به ریشه سینما و تولید می زنند.

موسوی ادامه داد: وقتی هزینه تولید زیاد میشود فیلمسازهای مستقل کمتر می توانند فیلم تولید کنند و بنابراین یا به دولت یا به چنین افرادی وابسته می شوند. اینها خطراتی است که این روزها سینمای کشور را تهدید می‌کند.  تهیه کننده‌ای که از جیب هزینه ها را پرداخت میکند معمولا هزینه غیرمتعارف پرداخت نمی‌کند. امسال بالاترین فروش فیلم در سینما متعلق به هزارپا به مبلغ ۳۶میلیارد تومان بوده است  که با محاسبات انجام شده ۱۲میلیارد بازگشت سرمایه برای تهیه کننده خواهد داشت.

فیلم هایی که بالای ده میلیارد فروخته است به تعداد انگشتان دست هم نیستند پس اگر هزینه تولید بیش از ۲میلیارد باشد در حقیقت ضرر است. اگر از طرف تهیه کننده به سرمایه گذار اطلاعات غلط داده شود شورای عالی ورود کرده و با تهیه کننده برخورد می کند اما در بیشتر موارد برای سرمایه گذار بازگشت پول اهمیت چندانی ندارد. اگر پولی از کار و زحمت به دست بیاید بعید است که برای این پروژها سرمایه گذاری شود.

لشکری قوچانی ادامه داد: عده ای هستند که عاشق هنر و سینما هستند و یکبار فیلمی میسازند و شکست می خورند و برای همیشه از سینما می روند اما این تعداد هم بسیار اندک هستند. این پول کثیف از نفت می‌آید. کارگردان هایی هم هستند که ۳فیلم تولید کرده و اکران نشده اما دنبال ساخت چهارمین فیلم خود هستند، او نیز سرمایه‌ای دارد که معلوم نیست از کجا وارد سینما شده است.

موسوی درباره تعداد بازیگرانی که دستمزد غیرمتعارف طلب می کنند گفت: تعداد این بازیگران بیش از ۲۰ نفر نیست. ما در شورای عالی تهیه کنندگان اگر بدانیم که تهیه کننده دستمزد نامتعارف پرداخت کرده است با او برخورد خواهیم کرد. این برخوردها با درخواست عدم صدور پروانه نمایش از ارشاد شروع شده و با تاخیر در اکران فیلم ادامه می‌یابد. ما به عنوان صنف فقط در مواردی که صنف متزلزل می شود می توانبم برخورد کنیم. اما اینکه یک سرمایه گذار پول بدهد و معقول هزینه شود ما استقبال هم خواهیم کرد.

موسوی در پاسخ به صحبتهای عبدی پور درباره یکی از سریال های نمایش خانگی که با حضور سوپر استارها هزینه گزاف کرده و سود آوری داشته است گفت:

محاسبات شما اشتباه است و از فروش  این سریال شاید فقط هزینه های تولید درآمده باشد.

لشکری قوچانی درباره این بحث گفت: یک پول زیاد و به تعبیر من کثیفی بدست آمده و برای توجیه آن به فیلمسازی و سریال سازی در شبکه نمایش خانگی می‌پردازند.

موسوی ادامه داد: افرادی که واقعا سرمایه گذار هستند می دانند که هنرمندان دنبال چه چیزی هستند. این جماعت بیشتر در شبکه نمایش خانگی نفوذ کردند و جدیدا این افراد به تئاترهم  ورود کرده اند. ورود پول سالم به سینما لازم است و استقبال هم میکنیم. هشدار ما درباره ۵ آدم است نه ۳۵ آدم که در عرصه سرمایه گذاری و تولید فیلم های سینمایی حضور دارند.

لشکری قوچانی درباره تفاوت سینمای مستقل و دولتی گفت: هر چند سال که دولت‌ها عوض میشود تعبیر سینماگر وابسته تغییر می کند. سینما یکی از کارکردهاش تبلیغات است اما اینکه چقدر موفق خواهند بود مردم باید نظر دهند. هر گروهی به قدرت برسد طبیعی است از هم طیف های خود حمایت را سرکار می‌آورند. افرادی در هنر و سینما ماندگارند که به دور از طیف های سیاسی زحمت کشیده و خون دل خورده اند. فارابی به من ۱۲۰میلیون داد اما ۴۰۰میلیارد منتشر کرد. تنها فیلمی که به من وعده وام و دریافت پول داده شد قاتل اهلی بود. به من گفتند برای جشنواره ۱۵۰۰میلیارد و فارابی ۴۰۰تومان پرداخت می‌کنند که فقط فارابی ۱۲۰میلیون تومان پرداخت کرد. به من که پولی ندادند اما مثل اینکه از طرف جشنواره پول‌های به برخی فیلم‌ها تعلق می‌گیرد. البته وقتی نسخه شبکه خانگی توزیع شد با فارابی تسویه کردم.

موسوی درباره وام و کمک به فیلمسازها توضیح داد: وام و کمک بلاعوض متفاوت است. دریافت وام های بانکی برای فیلمسازی مناسب نیست و دولت به سینماگران وام با بهره کمتر می‌پردازد. این وام باید پس داده شود. در زمان زنده یاد سیف الله داد فیلم‌هایی که از طریق صنف تولید میشد می توانست حداقل وام را دریافت کند. در برخی موارد این وام ها پس داده نمی‌شود. باید وام پس داده شود و این وام باید منطقی پرداخت شود.

لشکری قوچانی درباره فرار مالیاتی توضیح داد: فرار مالیاتی در بخش خصوصی امکان پذیر نیست.

او در پایان اظهار کرد:  با توجه به اتفاقاتی که افتاده فیلم‌های اجتماعی تولید نمی شود. من ترجیح می دهم ژانر اجتماعی کار کنم اما زورم نمی رسد و مجبورم بازگشت داشته باشم به فیلم های اولم که رگه هایی از طنز در آنها وجود داشت. از هشتاد میلیون نفر سه میلیون به سینما می روند و از این ۳میلون بیشتر افراد علاقمند به سینمای کمدی هستند.

نوشته برنامه «کیوسک» روی آنتن رفت/ بررسی اقتصاد سینمای ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.