فریدزاده با اشاره به ویژگی های هنرمندان حوزه دوبله، گفت: با احترام به همه هنرهای عرصه بزرگ صنعت تصویر، هنر دوبله یک شرافت ذاتی دارد و کسانی که وارد این عرصه می شوند به نوعی تعلق خاطر به هنری دارند که بخشی از آن موهبت الهی است که نیاز به استمرار، حفظ، ممارست و حرفه ای بودن دارد که خوشبختانه بزرگانی که در این جمع هستند سمبل هایی هستند که نشان داده‌اند، آدم چگونه می‌تواند از موهبتی که در اختیارشان قرار گرفته، به بهترین نحو مراقبت کند.

دوبله؛ میراث فرهنگی ارزشمند

شهرزاد راستانی مدیر کل دفتر نظارت بر مشاغل، مراکز و مجامع هنری سازمان سینمایی نیز در سخنانی با توضیح اینکه صدای مینو غزنوی در حال حاضر به بخشی از خاطرات مردم تبدیل شده است گفت: ما امروز برای تجلیل از بانویی اینجا گرد هم آمده‌ایم که سالها با تلاش بی وقفه و با حساسیت هنری در کنار بزرگان هنر دوبله باعث شد که دوبله در این کشور نه فقط به عنوان یک حرفه، بلکه به عنوان یک میراث فرهنگی ارزشمند شناخته شود.

وی درادامه خطاب به مینو غزنوی اظهار کرد: ما در جمع مدیران سینمایی کشور، پیشکسوتان عرصه دوبله و هنرمندان این عرصه  به شما می گوییم که نام شما پیش از آنکه در تاریخ دوبله ثبت شود، درقلب تک تک ما ثبت شده است.

در ادامه فرشید شکیبا مدیر واحد دوبلاژ سیما با تشکر از رائدفریدزاده رئیس سازمان سینمایی به خاطر اهتمام در برگزاری چنین جلساتی گفت: از زمان حضور شما در سازمان سینمایی شاهد توجه ویژه به هنر دوبله هستیم و امروز که در این جا جمع شده ایم به خاطر حمایت شما از هنر دوبله و هنرمندان این عرصه است.

شکیبا در ادامه با توضیح اینکه صدای مینو غزنوی روایتگر صدای مهربانی است گفت: ما صدای ایشان را با شاخص مهربانی می شناسیم. در واقع هر نقشی که از ایشان شنیدیم چه در فیلم های خارجی و چه در آثار ایرانی برای ما خاطره ساز بوده است. وقتی در جمع خانواده، به تماشای اثری از ایشان می‌نشینیم صدای ایشان به عنوان یک صدای فوق العاده و خاص مورد توجه است.

وی با توضیح اینکه مینو غزنوی به هنرمندان تازه وارد به این عرصه همواره توجه داشته است، افزود: توجه به هنرمندان کم کار این عرصه و یا کسانی که تازه وارد دوبله می شوند و به دنبال کسب تجربه هستند، از ویژگی های پیشکسوت هاست. خانم غزنوی جزو کسانی است که در این مساله پیشرو است. او سفارش کسانی را می‌کند که کمتر فعالیت می کنند و نیاز دارند که در این حرفه توجه بیشتری به آنها شود.

 صدایی مثل حریر شفاف

همایون اسعدیان مدیرعامل خانه سینما هم در سخنانی با ذکر خاطره ای از اولین دیدارش با هنرمندان حوزه دوبله گفت: من زمانی در کانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان فعالیت می‌کردم. همکاری به نام فریبا شاهین مقدم داشتم که مرا با خود به یکی از استودیوهای دوبله برد. فکر کنم استودیویی در پشت سینما دیاموند سابق بود. من در آنجا صداهایی شنیدم که برایم کاملا جادویی بود. صداهایی که تا آن موقع روی تصویر دیده بودم وحالا خود آن آدم ها را می دیدم. هیچوقت فضای جادویی آن روز ازذهنم بیرون نمی رود.

وی با توضیح اینکه مینو غزنوی را برای اولین بار در استودیوی دوبله دیده است، افزود: هیچوقت فکر نمی کردم که سعادت این را داشته باشم تا ایشان را ببینم. در آن سن آدم با خودش فکر می‌کند که آیا می شود من روزی صاحب این صداها را ببینم؟ و امروز این اتفاق افتاده و همین جا بابت همه تلاش هایتان در عرصه دوبله از شما تشکر می کنم.

حمیدرضا آشتیانی پور رییس انجمن گویندگان و سرپرستان گفتار فیلم هم در این مراسم با اشاره به ویژگی های صدای مینو غزنوی گفت: صدای ایشان مثل یک حریر شفاف است که وقتی پنجره بین سازنده فیلم و بیننده نصب می‌شود، تمام تیزیهای نور را می‌گیرد ویک نور لطیف و زیبا پخش می‌کند و این حس، حسی انحصاری است که تعداد کمی در هنر دوبله صدایشان چنین خاصیتی دارد.

آشتیانی پور افزود: بعضی صدا ها، صداهای بی مزه ایی است. یعنی خاصیت دارد ولی مزه ندارد. ولی صدای خانم غزنوی مثل گل رز است که اگرچشمتان را ببندید شیرینی آن راحس می کنید، بدون اینکه با زبانتان آن را بچشید و این از روح ایشان متجلی است.

هندی ها دوست داشتند غزنوی گویندگی کند

جواد پزشکیان از پیشکسوتان عرصه دوبله نیز در این مراسم با توضیح اینکه حدود پنجاه سال در حوزه دوبله فعالیت می‌کند، به فعالیت مینو غزنوی در ادوار مختلف اشاره کرد و گفت: مینوغزنوی را از کودکی دیده ام و با صدای ایشان از همان زمان آشنا هستم. آن زمان که ایشان نقش بچه می گفت، این نقش ها را خیلی عالی می گفت. بعدها که نقش شخصیت های بزرگتر  را هم گفت، باز آنها را با کیفیت بسیارعالی گویندگی کرد.

پزشکیان با اشاره به اینکه مینوغزنوی وقتی پشت میکروفون حاضر می شود، صدایش مثل جواهر جلوه می کند، گفت: یادم می آید زمانی تعدادی از هندی ها فیلم وارد می کردند. خود هندی ها دوست داشتند که به جای شخصیت های قهرمان فیلم، مینو غزنوی صحبت کند.

زهره شکوفنده پیشکسوت عرصه دوبله نیز با استقبال از برگزاری چنین مراسم‌هایی گفت: خوشحالم که نشان درجه یک هنری به مینو غزنوی اهدا می شود. ما برای هم مثل خواهر هستیم. ما زمانی وارد این حرفه شدیم که معتقد بودند باید «بچه به جای بچه» حرف بزند و امیدوارم الان هم چنین اتفاقی بی افتد.

ناهید امیریان از پیشکسوتان و هنرمندان این عرصه نیز در پیامی صوتی که برای این مراسم فرستاده بود، با اشاره به نقش مینو غزنوی در اعتلای هنر دوبله گفت: امروز مراسم بزرگداشت یکی از ارزشمندترین دوستان دوران کودکی من در واحد دوبلاژ و انجمن گویندگان است. مینو غزنوی، یکی از مهربان ترین، خوش صداترین و مهم ترین هنرمندان این حوزه است. افتخار می کنم که همکارش هستم و امیدوارم سالهای سال سایه اش بر سر دوبلاژ  ایران باشد.

کسی فکر نمی‌کرد فیلم‌ها دوبله شده‌اند

عباس مطمئن زاده از پیشکسوتان و هنرمندان شناخته شده عرصه دوبله نیز درباره مینو غزنوی گفت: ایشان از هشت سالگی وارد حرفه دوبلاژ شد. آن زمان به جای شخصیت بچه ها حرف می زدند. در زمان کودکی چون قدشان به میکروفون نمی رسید، زیر پایشان قوطی فیلم می گذاشتند تا صدایشان شنیده شود.

وی با اشاره به ویژگی صداها و دوبله هایی که ماندگار شدند، گفت: زمانی ایجاب می کرد که یک بچه نقش یک بچه را بگوید.چون خامی حرف‌های یک بچه، بیشتر روی آدم تاثیر می گذارد تا اینکه یک آدم بزرگ بخواهد صدای بچه ها را تقلید کند. به خاطر همین آن صدا ها و آن دوبله ها ماندگار شدند و در ذهن ها ماندند. معمولا این دوبله ها آنقدر طبیعی و خوب از کار در می آمد که بعضی فکر می کردند خود بازیگر دارد حرف می زند. کسی فکر نمی کرد که فیلم دوبله شده و یکنفر دیگر به جای شخصیت ها ی فیلم حرف می زند.

همت مومیوند از هنرمندان عرصه دوبله هم با اشاره به کارنامه درخشان مینو‌غزنوی گفت: خدا را شاکرم که این توفیق نصیب من شد تا زمانی وارد این حرفه شدم که بتوانم کنار عزیزانی چون خانم مینو غزنوی رشد کنم و یاد بگیرم.

داود نماینده هم در سخنانی با توضیح اینکه خداوند به کسانی که هنری عطا می کند، نظر ویژه ای دارد، گفت: من هرچه در حوزه گویندگی دارم از هنرمندان بزرگی مثل مینو غزنوی و زهره شکوفنده است.

فرهاد شریفی از هنرمندان دوبله نیز به نقش معلمی پیشکسوتان هنر دوبله اشاره کرد وگفت: من هنوز وقتی در کنار یکی از هنرمندان پیشکسوت این عرصه می نشینم، خیلی می ترسم. از جمله کسانی که من در این حرفه از آنها خیلی یاد گرفتم مینو غزنوی و زهره شکوفنده بودند.

نرگس فولادوند از هنرمندان حوزه دوبله هم با تقدیر از برگزار کنندگان این مراسم، خواستار تداوم برگزاری چنین مراسم هایی شد و گفت: قبل از اینکه خودم متوجه شوم چقدر به این حرفه علاقمندم و چقدر دلم می خواهد دوبلور شوم، فیلم هایی که آن زمان از تلویزیون پخش می شد را به همراه خواهرم دنبال می‌کردیم. هروقت صدای مینوغزنوی را روی کاراکتری می شنیدیم، می‌فهمیدیم که این شخصیت اصلی فیلم است و آن را تا انتها دنبال می‌کردیم به عبارتی ما از صدای خانم غزنوی جذب فیلم و داستان آن می‌شدیم.

در ادامه مینو غزنوی با تشکر از برگزار کنندگان این مراسم گفت: امیدوارم چنین برنامه هایی تداوم داشته باشند و از پیشکسوتان همه هنرها تقدیر شود قبل از آنکه آنها ستاره شوند و به آسمان ها پر بکشند.

در انتهای این مراسم بااهدای گواهینامه درجه یک هنری به مینو غزنوی از سالها تلاش و فعالیت وی در دوبله آثار مختلف سینمایی و تلویزیونی تقدیر به عمل آمد.

کامران ملکی هنرمند سینما وتلویزیون هم که اجرای این مراسم را بر عهده داشت در سخنانی با اشاره به سختی های هنر دوبله،  گفت: ابتدای دهه شصت بود که من از طریق زنده یادان مهین بزرگی، خسرو شایگان و حسین عرفانی برای دوبله به زنده یاد منوچهر اسماعیلی معرفی شدم. رفتم استودیو رسالت که استاد محمود قنبری مدیر آنجا بود. در آنجا یک برگه ای به دست من دادند که روی آن کلمه « همهمه» نوشته بود. برگه را گرفتم و منتظر ماندم تا نوبتم شود و پشت میکروفون بروم وبگویم همهمه! بعدا متوجه شدم این کلمه داستان دیگری دارد واصلا دیالوگ نیست. با همه کمک هایی که به من شد فهمیدم دوبله کار من نیست چون اساسا این هنر کاری سخت است که از توان خیلی ها خارج است.

وی درادامه از ریاست سازمان سینمایی به خاطر حمایت از دوبله تقدیر کرد و اظهار کرد: من یادم نمی آید که در دوره های مختلف سینمایی به این نحو به دوبله و هنرمندان آن پرداخته شده باشد. یعنی هم سالگرد تاسیس انجمن گویندگان فیلم و هم اهدای نشان درجه یک هنری به هنرمندان این رشته طی یک مراسم رسمی گرامی داشته شود. به این وسیله از آقای فریدزاده به خاطر حمایت تمام عیار از هنرمندان این حرفه مظلوم تشکر می کنم.

پیش از این مراسم فیلم بازمانده اثر ماندگار سیف الله داد با صداپیشگی مینو غزنوی که در فیلمخانه ملی ایران مرمت شده است به نمایش درآمد.

در حین مراسم هم ویدئویی از فعالیت های این گوینده پخش شد.

در این مراسم علاوه بر هنرمندان و مدیران عرصه دوبلاژ، محمد رضا فرجی، فاطمه محمدی سیجانی، سید حجت طباطبایی و مسعود نجفی از مدیران سازمان سینمایی و علیرضا حسینی دبیر هیات رئیسه خانه سینما نیز حضور داشتند.

نوشته اعطای گواهینامه درجه یک هنری به مینو غزنوی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ادامه محسن علی اکبری تهیه کننده سینما با ذکر خاطراتی از همکاری با این بازیگر گفت: جعفردهقان همیشه رفیق خوبی است که با روحیه بسیار بالا و انرژی بسیار مثبتی که به گروه می‌دهد کارهای نشدنی را به شدن تبدیل می‌کند. او پرکارترین و وفادارترین بازیگر سینمای دفاع مقدس است.

در ادامه جهانبخش سلطانی بازیگر سینما در سخنانی اظهار کرد: ما با جعفر دهقان در دفاع مقدس دورانی داشتیم و سینما وسیله‌ای شد که ما با او حتی ارتباط خانوادگی پیدا کنیم. به هر جهت خیلی خوشحالم از بهترین دوستم که اهل عشق و ایمان است تقدیر می‌شود. او واقعاً بسیار زیبا و درست خودش را در مقابل دوربین نشان می‌داد . تشکر و قدردانی می‌کنم از مسئولینی که به جعفر دهقان توجه کردند زیرا او واقعاً اهل خرد و دانش و عشق و زیبایی و ایمان است به همین دلیل باید فعالیت های او در آینده بیشتر باشد تا عشق درونی او شکوفا شود.

سید احمد میرعلایی تهیه کننده سینما از دیگر حاضران در مراسم نیز بیان داشت: درباره جعفر دهقان صحبت‌های مختلفی شد .شهید سلیمانی می‌گفت برای شهید شدن باید شهید زندگی کنیم و برای هنرمند بودن باید هنرمند زندگی کنیم. یکی از کسانی که در کنار همه جنب و جوش و شادی و نشاطی که داشت و هنرمندانه زندگی می‌کند جعفر دهقان است. او هنرمندی است که از موفقیت عزیزانی که کنارش بودند لذت می‌برد و اگر دوستانش مشکل داشتند غصه دار می‌شد. در عین سادگی و همه خوبی‌هایی که از او گفتند، دهقان یک رفیق تمام عیار بود. آقای علی اکبری گفتند یک رفیق اما من می گویم هم پا .

وی ادامه داد: ان شا الله این‌جور مراسم‌ها باعث شود جعفر دهقان کارهای بهتر و بیشتری را انجام بدهد.

محمدرضا شرف الدین تهیه کننده که سالها مسئولیت انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس را بر عهده داشته است گفت: شاید دهقان نقش‌هایی را ایفا کرده باشد که خیلی خشن بوده است اما او یک قلب رئوف دارد و نور علوی و مهدوی در وجودش است که به دل آدم می‌نشیند و مدال غلامی که از امام حسین (ع) گرفته برای دنیا و آخرتش کافیست.

علی رویین تن نویسنده و کارگردان سینما از دیگر مهمانان حاضر در این مراسم نیز بیان داشت: من هم نسل جعفر دهقان، رضا شرف الدین، جهانبخش سلطانی، محسن علی اکبری نیستم اما به نظر من جعفر دهقان و این نسل و این آدم ها اصلا آدم‌ها و سینماگرهای طبیعی نیستند اینها مانند قلندرهای قدیم هستند و مانند نسل آنها دیگر پیدا نمی شود. زیرا آنها با باور و آرمانشان کار هنری کردند و در این جامعه سیاست زده پرتکبر این نسل و این آدم ها هیچ وقت کلاس کاذب نگذاشتند، اگر بلد بودند می‌فهمیدیم که محسن علی اکبری، جهانبخش سلطانی، احمد میرعلایی و … چه ژنرال‌هایی هستند.

وی خاطرنشان کرد: جعفر دهقان این همه نقش متنوع بازی کرده و مشخص است جریان پروپاگاندایی که اینها را از خودش نمی‌داند، او را نپذیرفته که البته مهم نیست اما ما دیگر از این جنس آدم‌ها را پیدا نمی کنیم و سینمای ایران به خودش نخواهد دید. خیلی زیباست هنر به جایی برسد که آدم تکبر نداشته باشد و بفهمد که عین مردم هست و خوشبخت‌ترین آدم، آدم‌هایی هستند که به قلب مردم حکمفرمایی می‌کنند. تمنا می‌کنم به احترام این نسل بلند شوید و برای جعفر دهقان ایستاده دست بزنید.

در ادامه ناصر شفق موسس و اولین مدیر عامل انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس، بیان داشت: نام جعفر همیشه برای من زیباست زیرا آنقدر خاطرات خوبی با او دارم که در هر کجا باشیم با هم شوخی می کنیم.

وی ادامه داد: رائد فرید زاده را دوست دارم و با عموی گرامی شان سال‌ها همکاری داشتیم و عضو هیئت مدیره انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس بودند. آقای فریدزاده متاسفانه سینمای جنگ نادیده گرفته شده و سینمای دفاع مقدس به عنوان بخش بسیار زیبایی از سینما نیز نادیده گرفته شده و البته تقصیر عزیزان فرهنگی نیست زیرا مدیران فرهنگی مانند فرماندهان گردانی هستند که هیچ مهماتی ندارند. زمانی که در انجمن سینمای دفاع مقدس بودیم فیلم «نیاز» ساخته علیرضا داوود نژاد، «بچه‌های آسمان» و «رنگ خدا» ساخته مجید مجیدی را هم جز فیلم های دفاع مقدس می‌دانستیم. زیرا معتقد بودیم هر فیلمی که به نجابت انسانی و به فرهنگ و آیین ایران سرافرازانه نگاه کند فیلم دفاع مقدس است. اگرچه خود سینمای دفاع مقدس شاه بیت سینماست و خیلی خوشحالم که امشب در محضر بزرگان سینمای دفاع مقدس حضور دارم و از سازمان سینمایی که این مراسم را برای آقای دهقان تدارک دیدند تشکر می کنم.

اسماعیل براری کارگردان سینما که با جعفر دهقان همکاری داشته است خطاب به ایشان گفت: از اینکه پایمردی کردید و مثل یک درخت سبز باقی ماندیی و ما الان در سایه‌ات نشستیم و لذت می‌بریم تشکر می‌کنم. شما برای من احترام آمیز هستید زیرا این درجه هنری را به حق کسب کردید اما می‌خواهم بگویم برای شما این پاداش نیست بلکه ارزیابی توان و کلمات ارزشمندی است که از دهانتان بیرون می‌آید. لطفاً بالاتر بروید و ما هم به دنبالت راه می‌افتیم.

داریوش بابائیان دیگر تهیه کننده سینما که در جلسه حاضر بود هم بیان داشت: در زمانی که در سینما و تلویزیون فعالیتم را شروع کردم جنگ بود و بچه‌هایی که در سینمای جنگ کار می‌کردند راه خودشان میرفتند. ما هم در بخش خصوصی سعی می کردیم فعالیت خودمان را داشته باشیم. آنقدر به بازی خوب جعفر دهقان علاقمند بودم که هر چه می‌گشتم جایی در فیلم هایم برای او پیدا کنم نمی‌شد تا به مرور زمان بالاخره در دو سه فیلم افتخار داشتم با او همکاری داشته باشم. جعفر یکی از گرم‌ترین و با ادب‌ترین بازیگرهایی بود که با ما کار کرد. من واقعا از سازمان سینمایی به خاطر ارزشی که برای هنرمندان، برای آدمهایی که کار کردن و جای پایشان مانده، قائل است تشکر می‌کنم.

حبیب الله بهمنی از کارگردان های حاضر در مراسم با تبریک به جعفر دهقان گفت:این حق شما بود. امیدوارم همرزمان شما هم به این موقعیت برسند گرچه این عناوین، عناوین ظاهری هستند و شما دکترای خودتان را قبلا گرفتید. ما تنها در فیلم سینمایی «سیب و سلما» موفق شدیم از حضور ایشان استفاده کنیم و غیر از آن توانایی بازیگری که در کار ارائه دادند و به زیبایی از عهده نقش شان بر آمدند یک انرژی مضاعف برای گروه بودند. بخش عمده‌ای از بار روانی گروه را به دوش گرفته بودند و با حمایت‌های انرژی بخش‌شان گروه را نگاه می‌داشت. جا دارد از جعفر دهقان تشکر کنم زیرا به عنوان یکی از سربازان دفاع مقدس واقعا در جبهه هنر خوش درخشید.

در ادامه مراسم رئیس سازمان سینمایی طی سخنانی با تبریک هفته دفاع مقدس و تقارن آن با این مراسم گفت: هفته دفاع مقدس یادآور رشادت‌های دلاوران و بزرگ مردان در این کشور است که یادشان همیشه گرامی است.

رائد فریدزاده ادامه داد: ما وقتی درباره ژانر سینمای جنگی صحبت می‌کنیم آن را در ترجمان فرهنگی خودمان به نام سینمای دفاع مقدس می‌شناسیم. زیرا دفاع به ذات مقدس است و اینکه بزرگی و عظمت یک ملت در این دفاع به نمایش گذاشته می‌شود و شما به عنوان سینماگرانی که در نشان دادن این عظمت لحن و بوی ملی دارید بسیار مهم است و نشان از اهمیت این مساله دارد.

وی با اشاره به حضور افراد تاثیرگذار سینمای دفاع مقدس در مراسم بیان داشت: در دوره‌ای که آثار دفاع مقدس ساخته می شد همیشه مردم با آن همراهی و هم دلی می‌کردند و امروز سوال بزرگ این است که چگونه است که با پیشرفت تکنولوژی و نوآوری آن قرابت و نزدیکی که پیش از این در این آثار وجود داشت دیگر شاهد نیستیم. با وجود آنکه فیلم‌های بسیار خوبی از نظر کیفی تولید می‌شود اما بیان و لحن صمیمانه‌ای که در آثار وجود داشت امروز کمتر دیده می‌شود.

وی با تمجید از هنرنمایی جعفر دهقان در آثار مختلف گفت: ایشان در آثار مختلف و در مدیوم‌های مختلف از سینما تا تلویزیون نشان داد که بازیگر و هنرمند توانایی است و این توانایی و هنر را در هر نقشی به حق نشان داده است و در هر نقشی که نماینده مردم و یا گروهی بودند، آن را با صفا و صمیمیت ایفا کردند و خلوص نیت در هنر ایشان متجلی می‌شد.

فریدزاده با طرح این پرسش که چرا در برخی آثار سال‌های اخیر ارتباطی که قبلا بین مخاطب و هنرمندان وجود داشت دیگر دیده نمی‌شود، افزود: باید این مساله آسیب شناسی شود و ببینیم که کجا مسئولان اشتباه کردند، کجا بین ما و مردم‌مان فاصله افتاد و کجا لحن و بیانمان متفاوت شد. زیرا این امر یک هشدار جدی است برای کسانی که در عرصه‌های مختلف فرهنگی و به خصوص سینما فعالیت می‌کنند.

وی ادامه داد: برگزاری چنین مراسم هایی و تجلیل از هنرمندان یک هشدار است به ما مسئولان فرهنگی که باید وظیفه خود را بشناسیم و قدردان زحمات بزرگانی باشیم که ما را تا این جا آوردند و هنر کشور را تا به اینجا آورده و رشد دادند. امیدواریم ما هم برای شما امانت دار خوبی باشیم و در حفظ آن بکوشیم و مایه سرافکندگی شما نباشیم.

در ادامه با حضور رائد فریدزاده، ابوالفضل صادق نژاد، جهانبخش سلطانی، حسین طلابیگی مدیر کل پیشین دفتر نظارت بر مراکز، مشاغل و مجامع سازمان سینمایی و شهرزاد راستانی مدیر کل دفتر نظارت بر مراکز، مشاغل و مجامع گواهینامه درجه یک جعفر دهقان اعطا شد.

برای من مردم مهم هستند

جعفر دهقان با تشکر از سازمان سینمایی و کسانی که در این مراسم حضور پیدا کردندگفت: ۱۲ سالم بود کار تئاتر را شروع کردم و قبل از انقلاب یکی از شاگردان زنده یاد سعید کشن فلاح بودم که آن موقع ایشان دانشجوی هنرهای دراماتیک بود و تئاتر می‌خواند. پس از پیروزی انقلاب جذب حوزه هنری شدم و در زمان جنگ به نوعی وظیفه خودم می‌دانستم و می‌گفتم یا باید کار هنری انجام بدهم و یا در کنار رزمنده‌ها بایستم و سلاح به دست بگیرم و بجنگم و اگر پشت خاکریز هستم باید کارهایی را انجام بدم که بتوانم دل بچه‌ها را شاد کنم.

وی ادامه داد: این بود که اولویتم را در انتخاب کارهای دفاع مقدس گذاشتم و خوشبختانه طوری شد که پرکارترین و بهترین بازیگر سینمای دفاع مقدس به انتخاب مردم در سال شدم و متاسفانه یک سری از دوستان سینماگر می‌گفتند بچه‌هایی‌که فیلم‌های دفاع مقدس کار می‌کنند بازیگر نیستند و فقط به درد فیلم‌های جنگی می‌خورند.

دهقان خاطرنشان کرد: جنگ تمام شد و من از آن دسته آدمایی نبودم که سر هر کاری بروم . خودم را مدیون و متعهد نسبت به بچه‌های جنگ می دانستم و بعد از جنگ سمت سینمای دینی آمدم و در «اصحاب کهف»، «مردان آنجلوس»،«حضرت یوسف»، «چهل سرباز»، «مختارنامه» و … نقش آفرینی کردم. زمانی گذشت و گفتند این‌ها بازیگرهایی هستند که فقط برای فیلم‌های تاریخی مناسب هستند. یعنی فیلم‌های دفاع مقدسی را کنار گذاشتند و بازیگر فیلم‌های تاریخی شدند.

دهقان با دفاع از انتخاب هایش در بازیگری گفت: تلاش کردم ژانرهای مختلف کار کنم و با اکثر دوستانی که امشب اینجا حضور دارند همکاری داشتم و تجربه کسب کردم اما هیچ وقت نگفتم که من بازیگرم، گفتم هر که هرچه می‌خواهد بگوید مهم مردم هستند که احساس می‌کنم خیلی محبشان شامل حالم شده است زیرا در کوچه و خیابان و هر کجا که می‌روم آنقدر محبت دارند  و عشق می‌ورزند که آدم خودش خجالت می‌کشد. من برای بچه‌های دفاع مقدس، خانواده شهدا، جانبازان، خانواده مفقودین کار کردم و همانقدر که آنها از من راضی باشند، همان قدر که توانسته باشم کارهای تاریخی و قرآنی انجام بدهم و مردم را به دین و ارزش های انقلاب اسلام آشنا و نزدیکتر کنم برایم کافی بوده است.

این مراسم با عکس یادگاری حاضران و امضاء پوستر مراسم «بزرگداشت مقام والای هنر» توسط جعفر دهقان به پایان رسید.

پیش از آغاز مراسم فیلم «بوی پیراهن یوسف» ساخته ابراهیم حاتمی کیا و بازی جعفر دهقان که توسط فیلمخانه ملی ایران مرمت شده است نمایش داده شد.

گفتنی است، پیش از این در مراسم «بزرگداشت مقام والای هنر»، این نشان به جهانگیر میرشکاری، سیروس الوند، ابوالفضل پورعرب و مجتبی راعی نیز اعطا شده بود.

نوشته گواهینامه درجه یک هنری به جعفر دهقان اهدا شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با بیان اینکه این سومین مراسم برای اعطای درجه یک هنری است، گفت: خوشحالم این مراسم در میان هنرمندان جای خود را پیدا کرده است و ما نیز مراقب خواهیم بود که چنین نشانی به اهل و درجه یک‌های هنر اعطاء شود.

حسینی ادامه داد: راعی به معنای حامی، نگهبان و پشتیبان است و پیش از این هم تجربه بچه‌های مدرسه ملی سینمای ایران همواره حمایت‌گری آقای راعی بوده است. به نظر من ایشان پیش از کارگردان بودن، معلم بسیار خوبی هستند.

در ادامه این مراسم ویدئویی از آثار این هنرمند برجسته به نمایش درآمد.

قصه‌های راعی همیشه تاثیرگذار بوده است

در بخش دیگری از این مراسم حسین زندباف تدوینگر باسابقه سینما نیز درباره این هنرمند گفت: مجتبی راعی جزو افتخارات سینمای ما است. بزرگانی در سینما داریم که دنیا را متحیر کرده‌اند، مانند مجتبی راعی، عباس کیارستمی و … . خاطرم است یکی از فیلم‌های کیارستمی را تهیه کرده بودم و زمانی که به جشنواره‌ها می‌رفتیم، ناخودآگاه اسم کیارستمی می‌آمد همه می‌ایستادند. خوشبختانه ما در تمام حرفه‌ها چنین بزرگانی داریم. یادم می‌آید زمانی جشنواره‌های دنیا افتخارشان این بود که فیلمی از ایران در رویدادهایشان حضور داشته باشد و امیدوارم سینمای ارزشمند ما باز هم به آن روزها بازگردد.

وی با بیان اینکه راعی سینمایی مولف دارد و قصه‌ها را خود می‌نویسد، ادامه داد: به همین دلیل است که قصه‌های تاثیرگذاری دارند و امیدوارم جوان‌های ما این مسیر را از چنین بزرگان و آثارشان یاد بگیرند.

راعی درصدد منافع معیشتی خود نیست

حسین محجوب بازیگر سینما از دیگر سخنران این مراسم نیز گفت: بیش از سی و چند سال است که این هنرمند با ارزش را می‌شناسم و در صدق و راستی او هیچ شکی ندارم. ایشان هیچ وقت درصدد منافع معیشتی خود نیست به همین دلیل هم منزل و آپارتمانی از خود ندارد و می‌دانم بارها خانه‌اش را عوض کرده است.

وی ادامه داد: همیشه از هم صحبتی با ایشان لذت برده‌ام. آقای راعی امیدوارم همواره کارهای والاتری از خود برجای بگذارید.

محمود پاک‌نیت از بازیگرانی که در اکثر آثار راعی نقش‌آفرینی داشته است، نیز گفت: ارزش چنین نشانی این است که چنین مراسمی هم برای آن برگزار شود. در هشت اثر مجتبی راعی حضور داشته‌ام و در طول این مدت درس‌های بسیاری از ایشان آموخته‌ام. ما از چنین عزیزانی که با دل و جان کار می‌کنند، یاد می‌گیریم.

وی خاطرنشان کرد: مجتبی راعی پیش از کارگردان بودن، یک استاد و مدرس است و هر کسی با او کار کرده حتما از او یاد گرفته و در کنار او لذت برده است. جا دارد مسئولان ما بیشتر به فکر این عزیزان باشند.

محمد داوودی فیلمبردار باسابقه سینما نیز بیان داشت: دوستان درباره نداشته‌های آقای راعی گفتند و من از چند ویژگی شاخص ایشان خواهم گفت. درباره سینمای او بحث زیاد شده است. از ویژگی‌های خاص او می‌توان به دغدغه‌مندی، شجاعت، تعامل و پرانرژی بودن اشاره کرد.

در بخش دیگری از این مراسم کامران ملکی که اجرای برنامه را بر عهده داشت گفت: امروز قرار است دو سالن در سازمان سینمایی نامگذاری شود که این هم مراسم خاص خود را نیاز داشت اما آقای راعی از یکی شدن این برنامه در مراسم خود، استقبال کردند. این دو سالن در آستانه روز ملی سینما به نام مرحوم سیف‌الله داد و مرحوم مهدی مسعودشاهی نامگذاری شده است. مدیرانی که نقش ویژه ای در اعتلاء سینمای ایران داشتند و سینماگران خاطرات خیلی خوبی از آنها به یاد دارند.

در ادامه ویدئویی از این دو مدیر سینمایی فقید به نمایش درآمد.

ملکی ادامه داد: خانواده زنده‌یاد سیف‌الله داد در سفر هستند اما خاندان زنده‌یاد مسعود شاهی در جمع ما هستند و از دختر ایشان خواهش می‌کنم به نمایندگی از خانواده درباره پدر برای ما بگویند.

پدرم همیشه قلبش برای فرهنگ و هنر می‌تپید

عطیه مسعودشاهی گفت: حضور در این جلسه برای من سخت و مغتنم است. حسرت‌هایی برای من دارد و در تمام مدت به این فکر می‌کردم که اگر پدر در اینجا ایستاده بود چه می‌گفت و تلاش خواهم کرد تا در خور شان پدر صحبت کنم. آقای فریدزاده از شما سپاسگزارم که قدر هنرمندان را می‌دانید. اگر پدر اینجا بود قطعا از بزرگداشت آقای راعی خوشحال بود و همیشه تاکید بر قدر دیدن هنرمندان داشت.

وی ادامه داد: قریب به شش ماه هست که در فقدان مردی به سر می‌بریم که ما را از آموختن محروم کرده و از کنار ما رفته است. آخرین کلام ایشان در آی سی یو این بود که اگر از اینجا بیرون بیایم با آقای فریدزاده کار خواهم داشت. پدر در تمام لحظات قلبش برای هنر و فرهنگ تپید و اعتقاد داشت می‌توان از این بستر خدمت کرد. پیام همیشگی پدر این بود که ما تا هستیم کار خواهیم کرد و کار را به هر نحوی که ممکن است پیش خواهیم برد و اگر امروز هم بود تاکید داشت برای ایران عزیز هر کاری بتوانیم انجام دهیم.

کامران ملکی هم که سالها در معاونت سینمایی به عنوان مشاور رسانه ای در کنار سیف الله داد بوده است گفت: ایشان بسیار دغدغه مند بودند و گاهی اوقات از همراهی دوستانشان دلگیر می شدند و خیلی جاها آرزو می کردند رستم دستانی همراهشان باشد تا بتوانند منویاتشان را در عرصه سینما پیش ببرند. دعا می کنیم الان این اتفاق بیافتد و این همراهی با آقای فریدزاده باشد تا بتوانند برنامه هایشان را به خوبی پیش ببرند.

نسلی که تعهد و ایمان راسخ داشتند

در ادامه رئیس سازمان سینمایی با تبریک اعیاد پیش رو گفت: قرار گرفتن سه نام بزرگ مجتبی راعی، زنده یادان مهدی مسعودشاهی و سیف‌الله داد حُسن اتفاق است. نسلی که تعهد و ایمان راسخ داشتند که می‌توانند دنیا را تغییر بدهند. نسل عجیب و غریبی که شان معلمی داشتند.

رائد فریدزاده ادامه داد: چیزی در این نسل وجود داشت که فراتر از عقل معاش، به عقل کلی امید داشت. البته وقتی صحبت از مناعت طبع می‌کنیم شاید برای بنده و نسل من ملموس نباشد چون مصادیق آن را ندیده‌ایم.

معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بیان داشت: دوستان و نزدیکانی مانند سیف الله داد، مسعودشاهی و مجتبی راعی و… کم نبودند که با امید به میدان آمدند. آن‌ها همواره امید داشتند که می‌توان فردا را بهتر کرد و همیشه دغدغه داشتند که نسلی درست آموزش ببینند و مسیر خود را پیدا کنند. امیدوارم این تقارن بین نام‌گذاری سالن‌ها و تقدیر از آقای راعی پشتوانه قلبی برای ما باشد که مسیر درستی را با همت همه عزیزان رقم بزنیم.

مسعودشاهی و سیف‌الله داد هیچ وقت دین خود را به فروش نگذاشتند

در بخش دیگر این مراسم مجتبی راعی با بیان اینکه خوشحال است در این مراسم از دوستانش یاد شده است، گفت: یادم می‌آید وقتی فیلم اولم را می‌ساختم آقای انوار گفتند باید فیلم را ببینند و با زنده یاد سلحشور که تهیه کننده فیلم بود، پیش ایشان رفتیم و تا من را دیدند گفتند این می‌تواند.

وی ضمن خوشامدگویی به خانواده مسعودشاهی ادامه داد: من یکی از محصولات مدیریت زنده یاد مسعودشاهی هستم و سیف الله داد هم که از تعریف من بی نیاز است. شهادت می‌دهم که این دو عزیز بسیار متدین بودند و هیچ وقت دین خود را به فروش نگذاشتند. آنها هر کاری می‌کردند باز هم خود را بدهکار می‌دانستند، من واقعا از این بزرگان یاد گرفته‌ام.

راعی با اشاره به گواهینامه هنری بیان داشت: در دولت خدمت به من گفتند بیایید تا این نشان را به شما بدهیم و من قبول نکردم اما الان با امیدهایی پذیرفتم و آمدم.

این کارگردان ادامه داد: در چهل سالگی انقلاب، تلویزیون چند نفر را دعوت کرد و آن‌ها به انوار و بهشتی انتقاد می کردند و عده‌ای هم از دهه شصت به عنوان دهه طلایی سینما یاد می کنند. حال حرف من این است که اگر آن‌ها خیانت کردند چطور دهه طلایی سینمای ما بوده است؟ اگر واقعا چنین است از آقای فریدزاده خواهش می‌کنم شما هم خیانت کنید تا باز دوره‌ای طلایی داشته باشیم . اکثر فیلمسازان مهم بهترین فیلم هایشان را در آن ایام ساختند. در آن دوره بیضایی، تقوایی، تبریزی، میرکریمی و… فیلم می‌ساختند‌. هر دو جناح فعال بودند و هیچ مزاحمتی برای هم نداشتند و کار آسان‌تر بود.

در پایان این مراسم گواهینامه درجه یک هنری با حضور رئیس سازمان سینمایی، عبدالرحیم سعیدی‌راد رئیس امور فرهنگ و ورزش و گردشگری سازمان برنامه و بودجه و عضو شورای ارزشیابی هنرمندان، سید روح‌اله حسینی و شهرزاد راستانی مدیرکل نظارت بر مراکز، مشاغل و مجامع سازمان سینمایی به مجتبی راعی اهدا شد.

احمدرضا گرشاسبی کارگردان، مهوش صبرکن بازیگر، حبیب ایل‌بیگی مدیرعامل موسسه سینماشهر، محمدرضا فرجی مدیرکل امور استان‌ها، محمد حمیدی مقدم مدیرعامل مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، بهروز شعیبی مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران، مهدی شفیعی معاون توسعه مدیریت و منابع، سید حجت طباطبایی مدیرکل حوزه ریاست، مسعود نجفی مدیرکل روابط عمومی، محمد طیب مدیرکل جشنواره‌ها و همکاری های بین‌الملل، حسین یزدان شناس مدیر کل دفتر مطالعات و دانش سینمایی، میثم زندی سرپرست اداره کل دفتر نظارت بر عرضه و نمایش فیلم و خانواده زنده‌یاد مسعودشاهی از دیگر مهمانان در این مراسم بودند.

پیش از این در مراسم «بزرگداشت مقام والای هنر» گواهینامه درجه یک هنری به جهانگیر میرشکاری، سیروس الوند و ابوالفضل پورعرب نیز اهدا شده است.

نوشته گواهینامه درجه یک هنری به مجتبی راعی اهدا شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رییس سازمان سینمایی ادامه داد: تماشای نسخه ترمیم شده فیلم «عروس» من را به یاد صحبت رولان بارت در کتاب «اتاق روشن» انداخت که شخصیت آن با دیدن عکس مادر به دوران کودکی سفر کرد. با دیدن فیلم‌های پورعرب بخشی از خاطرات ما زنده می‌شود. او برای ما یادآور یک شخصیت خوش تیپ، خوش بیان و خوش چهره روی پرده نقره ای است که سوپراستار نسل من بود. فیلم «عروس» در نوع خودش یک فیلم کالت و یگانه است که هنوز هم برای نسل فعلی تاثیر گذار است.

وی با قدردانی از مدیرانی که طی چهار دهه گذشته سبب ساز چنین تولیداتی در سینمای ایران شدند گفت: باید مدیون و قدردان کسانی باشیم که این فرصت را فراهم کردند و اینکه چه کسانی و در چه مقطعی باعث شدند این سینما زنده بماند، افرادی که هر کدام به نوبه خودشان عمر و جوانی خود را برای رشد و ارتقا سینما گذاشتند و اوقات شخصی و خانوادگی خود را صرف حفظ سینما به عنوان یک میراث فرهنگی و هنری کشور کردند و ما باید قدردان آنها باشیم و باید عملکرد هر کدام از آنها در ظرف زمانه خودشان ارزیابی کرد.

درجه هنری برای وفاداری پورعرب به مردم اهدا شد

شهرزاد راستانی مدیرکل اداره نظارت بر مشاغل، مراکز و مجامع هنری سازمان سینمایی در توضیحاتی درباره اهدای گواهینامه درجه یک هنری گفت: یکی از وظایف ما در سازمان سینمایی تشکیل پرونده برای هنرمندانی است که در رشته‌های مختلف هنری در حوزه سینما فعالیت می‌کنند ؛ پس از تشکیل پرونده، فعالیت آن‌ها در کمیته‌ای تخصصی مطرح و در شورای ارزشیابی درجه نهایی تصویب می‌شود.

وی ادامه داد: این مراسم قرار بود به مناسبت زادروز ابوالفضل پورعرب در تیرماه برگزار شود، اما متاسفانه با ضایعه در گذشت مادر ایشان رو به رو شدیم و هم‌زمان کشور درگیر جنگ دوازده روزه شد و امروز کنار یکدیگر قرار گرفتن ما نشان دهنده وجود امید است.

راستانی بیان داشت: با افتخار گواهینامه درجه یک هنری را نه تنها برای فعالیت‌های حوزه بازیگری بلکه برای سال‌ها استقامت، نجابت و وفاداری ابوالفضل پورعرب نسبت به مردم، تقدیم می‌کنیم و امیدوارم سایه او سال‌ها بر سر سینمای ایران مستدام باشد.

پورعرب خدمت زیادی به سینمای ایران کرده است

سپس کامران قدکچیان کارگردان پیشکسوت سینما که در فیلم های «آواز تهران» و «بهشت پنهان» با این بازیگر همکاری داشته است، گفت: تحمل زحمت، کوشش مداوم و استقامت هنرمندان در سینماست که در نهایت باعث تقدیر از آن‌ها می‌شود. سینما حرفه‌ای بسیار بی‌رحم بوده و به شدت زندگی خانوادگی افراد را تحت تاثیر خود قرار می‌دهد. بنابراین یک سینماگر مسیری بسیار دشوار را طی می‌کند تا در نهایت به ماندگاری برسد.

وی ادامه داد: پس از انقلاب، دوره اول سینمای ایران شکل گرفت که مربوط به فیلم‌های جنگی و انقلابی بود. سپس نوبت به فیلم‌های اجتماعی و خانوادگی رسید که دوره درخشان سینمای ایران به شمار می‌رود و فیلم‌های مربوط به آن در دنیا مورد توجه قرار گرفت. آن زمان جشنواره‌های بین‌المللی به لطف حضور فیلم‌هایی از سینمای ایران بود که کامل می‌شدند.

این سینماگر پیشکسوت یادآور شد: بهروز افخمی در آن دوره چهره‌ای را معرفی کرد که بعدها سینمای ایران از وجود او بهره بسیار برد. پورعرب در دوران فعالیت حرفه‌ای خود در آثار بسیار مهم و ارزشمندی از سینمای اجتماعی حضور داشته است. من در چندین فیلم به عنوان کارگردان و یا تدوینگر با او همکاری داشتم و می‌دانم که او بسیار به سینمای ایران خدمت کرده است.

سینما هنر با ارزشی است

محمد متوسلانی، کارگردان و بازیگر پیشکسوت هم با بیان اینکه افتخار داشته در«دو روی سکه» با پورعرب همکار باشد، بیان داشت: برگزاری مراسم تقدیر امر بسیار با ارزشی است اما نیاز دارد تا کلیت سینما مورد تاکید ویژه قرار گرفته و به آن توجه شود. امیدوارم روزی برسد که مردم، سینماگران و تمامی هنرمندان از وضعیت هنر هفتم احساس رضایت کنند.

وی با بیان اینکه سینما هنر بسیار با قدمتی است، ادامه داد: سینما در کشورهای مختلف، تجربیات گوناگونی را پشت سر گذاشته است. نسل جوان فعال در سینما و تئاتر دارای توان و استعداد بسیاری هستند. امیدوارم سینمای ایران بار دیگر به جایگاه شایسته خود دست پیدا کند.

پورعرب یک نفس تازه در سینمای این سرزمین بود

در ادامه ابوالفضل صادق نژاد دبیر شورای ارزشیابی هنرمندان در سخنانی گفت: هنرمندان در دل مردم جای دارند و دستیابی به چنین جایگاهی، اهمیت و ارزش والایی دارد و نعمت ویژه‌ای است که خدا به آن‌ها عطا کرده است.

وی با بیان اینکه پورعرب همچون یک نفس تازه در سینمای این سرزمین بود، ادامه داد: این اتفاق در سال‌هایی رخ داد که سینما در ایران به تازگی جوانه زده بود و امثال پورعرب باعث شدند تا این هنر به درختی تنومند تبدیل شود. امیدوارم سایه او همواره بر سر سینمای ایران مستدام باشد.

پورعرب  در دهه ۶۰یادآور سوپراستارهای سینما در سال‌های گذشته بود

حسین فرح بخش، تهیه‌کننده پیشکسوت سینما نیز گفت: من در چهار فیلم «نیش»، «آواز تهران»، «بهشت پنهان» و «دو روی سکه» با پورعرب همکاری داشتم که همگی آن‌ها از جمله آثار پرفروش بودند. متاسفانه در ابتدای انقلاب با ستاره‌سازی در سینما مخالفت کردند و در چنین شرایطی ظهور پورعرب در سینمای ایران مانند یک نفس تازه بود.

وی با بیان اینکه سینما با حضور آرتیست و ستاره است که شکل می‌گیرد ادامه داد: این روند در دهه ۶۰ به دلیل نوع نگرش مدیران سینمایی متوقف شد. پورعرب در آن مقطع یادآور سوپراستارهای سینما در سال‌های گذشته بود و بسیار خوشحالم که این مراسم برای او برگزار شده است.

همکاری با پورعرب شانس بزرگ من در سینما بود 

در ادامه بهروز افخمی، نویسنده و فیلمساز بیان داشت: ابوالفضل پورعرب بازیگری شیرین بوده و بسیار مورد علاقه دوربین است و این موضوع ارتباطی با شیوه کار یک کارگردان ندارد زیرا او بازیگری به شدت فتوژنیک است.

وی ادامه داد: به نظرم دلیل اینکه برخی هنرمندان این اواخر نتوانسته‌اند به محبوبیت چندانی دست پیدا کنند این است که به اندازه کافی انسان‌های خوبی نیستند. در سال‌های ابتدایی انقلاب با نوعی خوش شانسی مواجه شدم و پورعرب بر سر راه من قرار گرفت. فکر می‌کنم همکاری با او در «عروس» شانس بزرگ من در سینما بود.

در ادامه متنی از سوی سید ضیا هاشمی تهیه‌کننده فیلم «عروس» که به دلیل کسالت نتوانسته بود حضور پیدا کند، توسط کامران ملکی قرائت شد.

در بخشی از متن سید ضیاء هاشمی آمده بود: ابوالفضل پورعرب، نامی آشنا برای همه ماست؛ هنرمندی متعهد و صاحب سبک که با صداقت بازی کرد، با دل زندگی کرد و با هنر ماندگار شد.

افتخار دارم که نخستین حضور سینمایی او در فیلم «عروس» به تهیه‌کنندگی اینجانب، رقم خورد؛ فیلمی که نه‌تنها آغاز درخشش او بود، بلکه یکی از رکوردداران فروش در تاریخ سینمای ایران شد.

پورعرب زمانی آمد که سینما فاقد ستاره بود

سعید سهیلی کارگردان فیلم «مردی شبیه باران» و «مردی از جنس بلور» نیز گفت: پورعرب در کنار جمشید هاشم‌پور و فرامرز قریبیان کار بسیار بزرگی را انجام دادند و جای ستارهایی همچون فردین را پر کردند. آن‌ها در زمانی روی کار آمدند که سینما فاقد ستاره بود و حضور این بازیگران در فیلم‌های مختلف باعث شد تا ستاره سازی در سینمای ایران دوباره صورت اجرایی پیدا کند.

سهیلی با ذکر خاطره‌ای از فیلم «مردی شبیه باران» خاطرنشان کرد: به خاطر دارم که هم‌زمان با روز آخر فیلمبرداری این فیلم، قسط آخر مبلغ قرارداد پورعرب را در قالب یک چک به او تحویل دادم که مبلغی بسیارهنگفتی بود. اما او چک را قبول نکرد و پشت آن نوشت به عشق بچه‌های خراسان مبلغ را به پروژه می‌بخشم.

وی در انتهای صحبت‌های خود به سمت ابوالفضل پورعرب رفت تا دست او را ببوسد و پورعرب او را در آغوش گرفت.

باید منشور اخلاق برای هنرمندان طراحی شود

پژمان بازغی رئیس انجمن بازیگران سینمای ایران نیز گفت: سال‌ها پیش من یک جوان عاشق سینما در شهر رشت بودم و در سودای ورود به سینما به سر می‌بردم. در آن زمان پورعرب یک سوپراستار بود و آرزو داشتم روزی با او کار کنم. خوشبختانه در اولین فیلم خود یعنی«جوانی» توانستم تا با او هم بازی شوم.

وی با بیان اینکه این روزها اخلاق حلقه مفقوده سینمای ایران است، ادامه داد: متاسفانه در نسل جدید این موضوع مورد توجه قرار نمی‌گیرد. به نظر من باید یک منشور اخلاقی در خانه سینما نوشته شود و افراد هنگام ورود به این حرفه قسم یاد کنند. ابوالفضل پورعرب از جمله هنرمندان بسیار با اخلاق سینمای ایران است.

بازغی خاطرنشان کرد: یادم می‌آید سال‌ها پیش در صف سینما برای دیدن فیلم ابوالفضل پورعرب ایستاده بودم او من را دید و پرسید که چرا در صف هستم به او گفتم برای دیدن فیلم شما. من را از صف بیرون آورد و دم در سینما گفت ایشان هر وقت آمد بدون ایستادن در صف فیلم‌ها را ببینند.

بازغی در پایان صحبت‌های خود لوح تقدیری را به نمایندگی از انجمن صنفی بازیگران خانه سینما به ابوالفضل پورعرب تقدیم کرد.

همچنان خود را طلبه بازیگری می‌دانم

درانتهای این مراسم ابوالفضل پورعرب بعد از دریافت گواهینامه درجه یک هنری در سخنانی بیان داشت: این مردم ایران بودند که در این سال‌ها به من قوت کار کردن دادند. از بهروز افخمی به عنوان فردی که به من اعتماد کرد تشکر می‌کنم. همچنین از همه عزیزان حاضر در این جمع بسیار ممنونم. هنرمندان این جمع به گردن من حق معلمی دارند و من همچنان خود را طلبه بازیگری می‌دانم و هنوز خود را لایق عنوان استادی در این حرفه نمی‌دانم.

گفتنی است، در ابتدای این مراسم فیلم «عروس» به کارگردانی بهروز افخمی و تهیه کنندگی سید ضیاء هاشمی که نخستین حضور پورعرب در سینما با این فیلم بود، به نمایش درآمد.

در ابتدای این مراسم کامران ملکی که اجرای برنامه را بر عهده داشت ابوالفضل پورعرب را هنرمندی دانست که حتی در زمان اوج فعالیت‌های حرفه‌ای، فروتنی و تواضع خود را حفظ کرده است و گفت: «بزرگداشت مقام والای هنر» که سازمان سینمایی برای عنوان این مراسم درنظر گرفته است، بسیار پرمعناست. زمانی را به خاطر دارم که نشان درجه هنری و ارزشیابی در سکوت به هنرمندان اهدا می‌شد، در صورتی که این عنوان بسیار با اهمیت است و خوشحالم که در این دوره، دوستان این ارزش را قائل شدند تا گواهینامه درجه یک هنری به صورت رسمی به هنرمندان تعلق گیرد.

وی با اشاره به نمایش نسخه اصلاح شده فیلم «عروس» پیش از آغاز مراسم ادامه داد: سینماگران همواره نگران حفظ آثار خود بوده‌اند و این روند از زمان دور تا کنون ادامه داشته است. خوشبختانه فیلمخانه ملی ایران اقدام‌های موثری  را در این راستا صورت داده است.

از دیگر افراد حاضر در این مراسم می‌توان به ابراهیم اصغری، حبیب الله بهمنی، روح الله حسینی معاون ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی، محمدرضا فرجی، مسعود نجفی، بهمن حبشی، حجت طباطبایی و حسین یزدان‌شناس از مدیران کل سازمان سینمایی نام برد.

پیش از این در مراسم «بزرگداشت مقام والای هنر» گواهینامه درجه یک هنری جهانگیر میرشکاری و سیروس الوند نیز اهدا شد.

نوشته گواهینامه درجه یک هنری به ابوالفضل پورعرب اهدا شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.