نوشته استقبال سینمادوستان از «یحیی سکوت نکرد» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: کاوه ابراهیم‌پور اولین تجربه بلند سینمایی خود را روی پرده سینماهای «هنر و تجربه» دارد. کارگردانی که دیدن فیلمش در عین حال که شاید فضایی تلخ را در ذهن یادآوری کند بیننده را ملول و ناامید نمی‌کند. ابراهیم‌پور در فیلم خود به سوژه‌ای پرداخته که اگر چه در برخی آثار سینمایی به آن اشاره می‌شود اما کمتر به این شکل، جذاب و همراه با جزئیات دیده‌ایم. فیلم روابط آشکار و پنهان انسان‌ها را نشان می‌دهد و از رازهایی می‌گوید که گاه فاش می‌شوند و گاه مخفی می‌مانند.

ایده فیلم از کجا و چگونه شکل گرفت؟ «یحیی سکوت نکرد» در سینمای ایران فیلمی جسورانه است چون تمام کلیشه های ذهن مخاطب را برهم میزند. قصه‌گوست اما پیچیده. در تجربیات تصویری شما قبل از سینما این موضوع و فضا وجود داشت؟

کاوه ابراهیم‌پور: ایده اولیه فیلم داستانی سه خطی بود که مازیار حبیبی‌نیا سردبیر مجله شبکه آفتاب برایم تعریف کرد و این آغازی شد برای من که خاطرات کودکی ام را مرور کنم و المان‌های تاثیر گذار زندگی ام را بکاوم و به داستانی برسم که نتیجه ی آن «یحیی سکوت نکرد» است. شاید حذر کردن از هر گونه ساختار کلاسیک دکوپاژ که به ما می آموزد چگونه سکانس را از یک مستر شات شروع کنیم و سپس به اقتضای داستان و ملزومات قصه ، از کلوزآپ و مدیوم شات بهره ببریم باعث شده که فیلم جسور به نظر بیاید. در مورد توالی داستان‌گویی هم این روال را دنبال کردم یعنی از اول با بیننده رو بازی کردم و آخر داستان را برایش تعریف کردم و این هم خلاف آموخته‌های سنتی سینماست که با فرمول راضی نگه داشتن مخاطب با بازکردن گره‌های کوچک کاشته شده در روایت او را به همراه می‌کشد. من سینما خوانده ام و متاسفانه و شاید هم خوشبختانه مدت زیادی بعد از فارغ‌التحصیل شدن از دانشگاه مشغول ساخت آگهی‌های تبلیغاتی و گهگاه فیلم کوتاه بوده‌ام و این شاید کمک بزرگی بوده برای من که بدانم در زمان محدود چگونه داستان بگویم و طوری بگویم که مخاطب حتی کم فراز و نشیب‌ترین قصه‌ها را بدون از دست دادن انگیزه دنبال کند و همراهم شود. پیچیدگی «یحیی سکوت نکرد» را بیشتر در روابط آدم‌ها می‌بینم و نه فضا. این در هم تنیدگی کاراکترهای داستان بافتی را سرو شکل می‌دهند که نشان دهنده جامعه آماری کوچکی از همه آدم‌هایی هستند که کم و بیش در زندگی دیده‌ایم و همیشه دلم می‌خواست که به آن بپردازم.

بازی مسلط و ماهرانه معتمدآریا اگرچه مثل همیشه کم‌نظیر است، اما چنان در نقش نشسته که این گمان بوجود می آید از ابتدا نقش را برای ایشان نوشتید. چقدر این حدس من صحت دارد؟

خانم معتمد آریا را از ابتدای نگارش به عنوان نقش عمه در ذهن تصور می‌کردم. خانم طلا معتضدی حتی در نگارش فیلمنامه از حرکات و سکنات خانم معتمدآریا که در حافظه بصری داشت استفاده بسیار برده است. حتی تکیه کلام هایی که از ایشان به یاد داشتیم در سناریو استفاده کردیم و عدم حضور خانم معتمدآریا می‌توانست خیلی از محاسبات فیلمنامه را به هم بریزد که شکر خدا اینگونه نشد.

قبول دارید اگر کسی به جز او در نقش عمه بازی می‌کرد شخصیت عمه این قدر خوب و باورپذیر نمی‌شد؟

کاراکتر عمه را نمی‌توان با قطعیت دوست داشت یا نداشت و این به ماهیت پیچیده او برمی‌گردد. قطعا هیچ کس دیگری نمی‌توانست این نقش را که ترکیبی از خوبی و بدی است اینگونه استادانه اجرا کند.

اول فیلم پایان آن را فاش می‌کنید. در طول قصه مخاطب را با کاراکترها همراه ولی در انتها غافلگیر می‌کنید. نگران نبودید با فاش کردن بخش پایانی . فیلم از دست برود؟

تعریف کردن سلسله وار وقایع داستان ، کمی برای بشر امروز که در لحظه به همه اطلاعات دسترسی دارد و در برخورد روزمره اش با دنیای مجازی بمباران اطلاعات می شود به نظر من کمی کهنه و کلاسیک است. ترجیح دادم کتاب بازی را پیش روی مخاطب قرار بدهم که به میل خود آن را ورق بزند و هیچ خطی از خطوط کتاب را برایش هایلایت نکردم که توجه اش را به چیزی که میخواهم معطوف کنم. منظورم استفاده از لانگ شات و لانگ تیک در دکوپاژ است که عامدانه از آن استفاده کردم تا بیننده در زمان طولانی ای که در اختیار دارد خود در پی یافتن جزییات بر آید.

پسربچه را چطور پیدا کردید؟ یکی از ضعف‌های سینمای ما تربیت هنری کودکان برای دنیای سینماست. اما ماهان خیلی خوب از عهده نقش برآمده و رابطه او با عمه‌اش به زیبایی درآمده است.

ماهان نصیری ندا پسر بچه بسیار باهوش و مستعدی است که شک ندارم آینده درخشانی در انتظار اوست. ماهان برای من در چند آگهی تبلیغاتی بازی کرده بود و من از قبل می‌شناختمش. ناگفته نماند که برای انتخاب این نقش او از میان حدود دویست کودک هم سن و سالش انتخاب شد و به حق هم بازی درخشانی ارایه داد.

کار در محله قدیمی ایده خوب و بجایی بود. از فیلمنامه آمد یا به اقتضای شکل گیری روابط و آشنایی آدم‌ها شکل گرفت؟

محله قدیمی، محله کودکی‌های من است. من خاطره های بسیار از گوشه و کنار آن دارم. دوچرخه سواری، بچه‌ها، دوستی‌ها و دعوا های بسیار در آن دیده ام و در آن بزرگ شده‌ام. در نتیجه کودکی کاراکتر فیلمم را هم در همان فضا تصور می‌کردم و این کمک بزرگی بود که در مرحله پیش‌تولید، پلان های فیلم را با فضاهای نوستالژیک ذهنم سرو شکل بدهم.

چه مخاطبی را برای فیلمتان تعریف کردید؟ به نظر می رسد «یحیی…» قابلیت جذب نوجوانان را هم دارد و به آنها یاد بدهد چطور و چه وقت تصمیم بگیرند.

محدوده سنی خاصی برای مخاطب فیلم متصور نیستم. کاراکتر کودک با اینکه به نظر کاراکتر محوری داستان میاید، اصل ماجرا نیست. کودک داستان من بیشتر یک راوی بی‌طرف است که ما را به گشت و گذار در دنیای آدمهای اطرافش می برد. بدون اینکه در سیر روایی داستان جلوتر یا عقب تر از ما باشد. داستان فیلم داستان آدمهایی است که جهان شان ، دوست داشتنی‌هایشان را از آنان می‌ستاند و باز پس نمیدهد چه آنها کودک باشند چه پیر و چه جوان. فیلم حتی سعی نمی‌کند به کسی چیزی یاد بدهد یا قضاوت کند که در این جدال مداوم آدمها با سرنوشت چه کسی بر حق است. من سعی کرده ام که فقط روایت کنم و هر گونه قضاوت را به بیننده بسپارم چه او بزرگسال باشد و چه نوجوان یا خردسال.

در فضاسازی چقدر دخالت داشتید؟ به عنوان مثال خانه عمه چیدمان خوبی دارد. این لوکیشن صفرتا صد ساخته شده؟

از آنجایی که محله ، همان محله کودکی هایم است ، خانه را خودم یافتم. خانه متروکه بود و خالی از وسایل و زندگی. آقای علی عابدینی عزیز طراح صحنه پیشکسوت سینما آن را از خانه‌ای خالی به این شکل در آوردند و نه تنها چیدمان کردند که تغییرات معماری اساسی نیز در آن انجام دادند تا مقتضیات فیلمنامه درآن رعایت شده باشد.

معمولا فیلمسازهای جوان متاثر از یک سینماگر هستند اما سینمای شما در گام نخست قائم به ذات و مستقل به نظر می‌رسد. ممکن است از فیلمسازهای مورد علاقه‌تان بگویید؟

این از آن سوال هایی است که هیچ جواب قطعی برای آن ندارم، معتقدم که می‌توان یک فیلم را دوست داشت و نه لزوما تمام کارهای یک فیلمساز را. چه بسا فیلمسازهایی که عاشق یک کارشان هستم و سر خورده از دیدن کار دیگرشان. اکنون کم نیستند از این کارگردان‌های صاحب نام قدیمی سینما که دیگر حتی قادر به تکرار تجربیات گذشته خود نیستند. ساختن فیلم یا به صورت کلی‌تر خلق اثر هنری امروزه تبدیل شده به گونه ای از کولاژ همه آن چیزهایی که در طول زمان با آن برخورد داشته ایم. بین همه فیلم‌ها، موسیقی ها و نقاشی هایی که دیده‌ایم آنهایی موفق ترند که بتوانند منابع الهام گرفتنشان را ماهرانه مخفی کنند! از این که فیلم «یحیی سکوت نکرد» قائم به ذات و مستقل از آب در آمده بسیار خوشنودم!

اکران فیلم در گروه «هنر و تجربه» چطور است؟

زمان زیادی از اکران «یحیی…» در سینماهای «هنر و تجربه» نمی‌گذرد و برای قضاوت کردن کمی زود است، ولی از برآیند کلی ماجرا راضی هستم و جای این جریان پشتیبان سینمای مستقل را در ایران بسیار خالی می‌دیدم. امیدوارم با برطرف کردن ضعف‌های این جریان نوپا، آینده روشنی برای سینمایی که لزوما برای سرگرم کردن نیست ساخته شود.

از الان به کار بعد فکر می‌کنید؟

طرح‌هایی در ذهن دارم که انتخاب از بین آنها بستگی به بازخوردی دارد که از تماشاگران و منتقدان «یحیی سکوت نکرد» خواهم گرفت. پس ترجیح می‌دهم عجله نکنم!

نوشته نقشی که برای معتمدآریا نوشته شد/ زنده کردن خاطرات کودکی فیلمساز اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – نام فیلم، قلابی است که مخاطب را با خود همراه می‌کند: «یحیی سکوت نکرد». در نگاه اول و تصور کلی، سکوت نکردن واجد ارزش است. معمولا سکوت نکردن، اقدامی است علیه ظلم، اجحاف و ملال. پس تماشاگر وقتی با یحیی و عمه‌اش (فاطمه معتمدآریا) همراه شده و زندگی غریب آنها در عمارت قدیمی را دنبال می‌کند، منتظر است تا اتفاقی بیفتد و قهرمان خردسال فیلم، با اقدام شجاعانه اش این روزهای ملال آور را پایان دهد.

روایت فیلم، بر این تصور صحه می‌گذارد. آنچه یحیی می‌بیند ماجراهایی عادی و ساده نیست. رفت و آمدهای مشکوک لیلا (ندا جبرائیلی) و رفتارهای خشن مسعود، ادبیات پدر مسعود (صالح میرزاآقایی) و کاری که مخفیانه و غیرقانونی عمه انجام می‌دهد، تصویری هولناک از جامعه اطراف یحیی می‌سازد. به ویژه که پدر یحیی هم رفته و به نظر نمی‌رسد راهی برای بازگشت او وجود داشته باشد. کنجکاوی و معصومیت یحیی که در حال کشف و شهود است، فیلم را پیش می‌برد و تماشاگر سمت این پسر ایستاده است. پسر شیرین و دوست داشتنی که در آن بلبشو، قطعه‌ای جواهر به نظر می‌رسد.

«یحیی سکوت نکرد» بر خلاف بسیاری از فیلم‌های سینمای ایران، قهرمان، شخصیت‌هایی قابل باور، جذاب و البته پرکشش دارد. شخصیت‌هایی که عمق دارند و شناختشان ساده و پیش‌بینی فرجامشان ساده نیست، به فیلم گرما داده‌اند. ارتباط یحیی و عمه‌اش به تدریج شکل می‌گیرد، زن از پوسته تنهایی خارج می‌شود و به زندگی می‌آمیزد. قرار است حرفه‌اش را کنار بگذارد و آیا همه این‌ها به خاطر موهبت حضور یحیی نیست؟ یحیایی که خاطره پسر از دست رفته زن را جبران می‌کند و به آن خانه قدیمی نور زندگی می‌پاشد.

فیلم که پیش می‌رود، تماشاگر نمی‌تواند شخصیت‌ها را رها کند. همراه آقای اردکانی (تورج منصوری) اندوهگین می‌شود، همراه لیلا سرگشته است و آرزو می‌کند بلاخره مسعود دست از سر یحیی بردارد. با آنکه فرم روایت فیلم سکانس پایانی را برملا کرده، اما وسوسه برای دنبال کردن سرنوشت شخصیت‌ها تمام نمی‌شود و این کارگردان است که هوشمندانه برگ برنده را در انتها رو می‌کند. با صدای یحیی که یک سال از هشت سالگی‌اش را پشت سر گذاشته و در برابر یک سو تفاهم سکوت نکرده است. یحیی همان طور که پیش‌بینی می‌کردیم مهر پایان را به قصه کوچه و آدم‌هایش زده. اما چالش فیلم این است: اگر او سکوت می‌کرد، زندگی خود و عمه‌اش را نجات می‌داد.

فیلم با غافلگیری تمام می‌شود و تاثیرش را روی مخاطب می‌گذارد. «یحیی سکوت نکرد» اثری است دوست داشتنی و سرشار از فصل‌های گرم و به یادماندنی. مثل سکانسی که یحیی و عمه در اتاق بارش باران را نگاه می‌کنند. یا سکانس وداع عمه با یحیی در شلوغی و ازدحام جمعیتی که نفرتشان را نثار زن می‌کنند. سکانسی که آقای اردکانی تکیه داده به دیوار و تلاش می‌کند فاجعه مرگ لیلا را باور کند. ابراهیم‌پور جوان، صاحب سلیقه است. انتخاب فاطمه معتمدآریا برای نقش زنی که باید میان مرز خوب و بد بودن، حرکت کند و دست آخر قربانی قضاوتی ناعادلانه شود، هوشمندانه بوده. بازی معتمدآریا در «یحیی سکوت نکرد» یادآور روزهای اوج بازیگری بزرگ و درخشان است که حضورش در هر فیلم، به آن غنای مضاعف می‌داد. و بازیگر نوجوان فیلم قطعا در ارتباط با معتمدآریا، توانسته همه ظرفیت و استعدادش را به نمایش بگذارد و اینچنین تاثیرگذار باشد.

تماشای «یحیی سکوت نکرد» یادآور این نکته است که سینمای ایران هنوز زنده است و چه ذخایر عظیمی برای جذب مخاطب دارد. می‌توان از تجربه‌های پیش پاافتاده فاصله گرفت، و قصه گفت. از بازیگر حرفه‌ای استفاده کرد و به مخاطب باج نداد. «یحیی سکوت نکرد» باطراوت است و این طراوت بر جان مخاطب می‌نشیند.

نوشته یک تجربه تازه در سینمای ملال‌آور این روزها/ داستان‌های پسرک و کوچه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار سوره سینما- در این مراسم که ساعت ۲۱ برگزار شد، تینا پاکروان تهیه‌کننده این فیلم به حاضران خوشامد گفت، از همراهی همکارانش برای تولید این فیلم تشکر کرد و ابراز خرسندی کرد که «یحیی سکوت نکرد» روی پرده رفته است. فاطمه معتمدآریا، رضا حداد، شبنم فرشادجو، امیر عابدی، محمدرضا غفاری، مهرداد صدیقیان، سروش صحت، بهاره رهنما، ندا جبرائیلی، کاوه ابراهیم‌پور و … در این مراسم حضور داشتند.

نمایش «یحیی سکوت نکرد» با استقبال حاضران مواجه شد. اکران عمومی این فیلم به تازگی در گروه «هنر و تجربه» شروع شده است. فاطمه معتمدآریا، صالح میرزاآقایی، ندا جرائیلی، تورج منصوری و … بازیگران این فیلم هستند.

نوشته اکران ویژه «یحیی سکوت نکرد» در سینما فرهنگ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته «یحیی سکوت نکرد» به سینماها رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کاوه ابراهیم پور به سوره سینما گفت: «یحیی سکوت نکرد» اوایل مرداد در گروه هنر و تجربه به نمایش در می آید. از این اتفاق خوشحال هستم و فروش خوبی را برای این فیلم پیش بینی می کنم. دایره مخاطبان «یحیی سکوت نکرد» دایره محدودی نیست؛ به عبارت بهتر احساس می کنم هم در جذب تماشاگر خاص موفق عمل کند و هم در جذب تماشاگر عام. برای امور تبلیغاتی فیلم هم فکرهایی در سر داریم و قرار است تیزرهای تلویزیونی و بیلبوردهای شهری به کمک ما بیایند تا فروش بهتری داشته باشیم.

وی در پاسخ به این سوال که دومین فیلم خود را چه وقت می سازد، افزود: همه چیز به اکران فیلم اول و بازخوردهایی که می گیرم بستگی دارد. در حال حاضر همه فکر من معطوف اکران «یحیی سکوت نکرد» شده و با اینکه طرح هایی هم در ذهن دارم نمی توانم روی آنها متمرکز شوم. بازتاب این فیلم نوع نگرش من برای تجربه بعدی و همینطور مضمون و محتوا و ساختار آن را شکل خواهد داد.

ابراهیم پور درباره اینکه آیا تمایلی برای شرکت دادن فیلم در جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان دارد، توضیح داد: بازیگر اصلی فیلم من یک کودک هشت ساله است اما این به آن معنی نیست که مخاطب فیلم را هم کودکان تشکیل بدهند هرچند که آنان هم می توانند فیلم را تماشا کنند و به درک کاملی از آن برسند. «یحیی سکوت نکرد» فیلمی برای بزرگسالان است اما من هیچ محدودیت سنی برای مخاطب آن قائل نمی شوم. اگر امکان شرکت دادن اثر در جشنواره فیلم کودک و نوجوان وجود داشته باشد از این موضوع استقبال می کنم زیرا دوست دارم بازی خوب بازیگر کودک بیشتر دیده شود.

کارگردان «یحیی سکوت نکرد» همچنین گفت: ماهان نصیری از میان ۲۰۰ کودک دیگر که برای تست آمده بودند انتخاب شد. البته او را از قبل می شناختم. ماهان در چند تیزر تلویزیونی برای من بازی کرده بود و به توانایی هایش واقف بودم.

فیلم سینمایی «یحیی سکوت نکرد» به کارگردانی کاوه ابراهیم پور درباره کودکی به نام یحیی است که نزد عمه خود زندگی می کند. فاطمه معتمد آریا، رابعه اسکویی، ندا جبرائیلی، مریم شیرازی، تورج منصوری و … در آن بازی کرده اند.

نوشته «یحیی سکوت نکرد» بازیگر کودک دارد و مخاطب بزرگسال/ به اکران فیلم امیدوارم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش روابط عمومی انجمن، اولین ساخته کاوه ابراهیم پور سه شنبه ۱۶ تیر ساعت ۱۷ در سالن سیف الله داد خانه سینما به نمایش درمی آید. «یحیی سکوت نکرد» در بخش هنر و تجربه سی و سومین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و از بازیگران آن می توان به فاطمه معتمد آریا، ماهان نصیری، ندا جبرائیلی، تورج منصوری، صالح میرزا آقایی و رابعه اسکویی اشاره کرد.

این فیلم در داوری نهمین جشن انجمن منتقدان لحاظ می‌شود. حضور اعضای انجمن منتقدان، اهالی رسانه و اعضای صنوف خانه سینما در این برنامه آزاد است.

نوشته نمایش ویژه «یحیی سکوت نکرد» در خانه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم «یحیی سکوت نکرد» قصه و ساختاری قابل توجه دارد و یکی از آثار شاخص این دوره جشنواره فجر است.

سوره سینما- میثم محمدی: تیم برگزار کننده جشنواره فیلم فجر برنامه های اکران در سالن همایش‌های برج میلاد را بر اساس یک الگوی مشخص معین می‌کند و به این ترتیب حدود ۶ فیلم در روز روی پرده می‌رود که به طور طبیعی در صورت دنبال کردن مداوم کارها یکی پس از دیگری مخاطب به مرور دچار یک خستگی ذهنی خواهد شد. در این صورت معمولا بخش عمده ای از مخاطبان در سانس پایانی یا وارد سالن نمی‌شوند و یا اینکه بدلیل اختصاص این سانس به آثار گروه «هنر و تجربه» برنامه ریزی و انتظار ویژه ای برای آن ندارند. غافل از اینکه گاهی آثاری در این زمان روی پرده می‌رود که به لحاظ ساختار و روایت و فرم، قابل احترام هستند و حتی با توجه به برخی از خروجی‌های نگاه نو و سودای سیمرغ ما را متوجه کج‌سلیقگی هیات انتخاب می کند.

یکی از این فیلم‌ها که در روز پنجم روی پرده رفت، «یحیی سکوت نکرد» به کارگردانی کاوه ابراهیم پور بود که در جدول گروه هنر و تجربه قرار داشت و بر خلاف انتظار اکثر حاضران در سالن، اثری قابل تامل و دوست داشتنی بود. «یحیی سکوت نکرد» جزو آن دسته از آثار سینمایی است که داستان خود را در قاعده ای استاندارد و دور از پیچیدگی روایت می کند و از همان ابتدا با مخاطب رو بازی می کند و با این شرایط کشش درام خود را نیز دچار لغزش نکرده و روان پیش می رود. فیلمنامه «یحیی سکوت نکرد» را طلا معتضدی نوشته که در صورت پالایش دقیق تر و بازنگری مجدد در بالانس کردن و جای گذاری هوشمندانه تر ماجراها در پرده‌های اثر ، تاثیرگذارتر عمل می کرد، هر چند که با تمام این شرایط موضوع بکر و نگاه صادقانه به آن از زاویه دید یک کودک کار خود را می کند و تماشاچی بدون احساس کسالت و رخوت با اثر همراه می شود.

 

در این بین نمی توان در کنار حضور فاطمه معتمدآریا به نقش آفرینی کودک این فیلم اشاره نکرد که از جنس حضورهای جذاب و خیره کننده ای است که با بهره گیری از هوش سرشار خود جذابیت کاراکتر مورد نظر را دوچندان کرده و به یکی از برجسته ترین نقاط اتکاء اثر تبدیل شده است. «یحیی سکوت نکرد» متعلق به سینمای داستانگویی است که با مخاطب خود معامله نمی کند و ترفندها و پنهان کاری های مرسوم را واسطه و دستمایه قرار نمی دهد تا بر ذهن او زخم و اثر بگذارد ، بلکه مماس با او و موازی با ذهن مخاطب داستانش را سر راست روایت می کند و حتی در فرم خود نیز به این قاعده پایبند است و با استانداردها پیش می‌رود.

در پایان نکته ای که باید عنوان کرد این است که چطور این اثر در بین آثار هنر و تجربه قرار گرفته، اما برخی آثاری که به نظر از مقدمات تبدیل شدن به یک فیلم هم برخوردار نیستند در بخش نگاه نو جشنواره کام مخاطب را تلخ می کنند. «یحیی سکوت نکرد» قصه ، ساختار و سر و شکل قابل توجهی دارد و از طرفی هم با بهره گیری از بازی فاطمه معتمدآریا می تواند در اکران وسیع تری به مخاطب عرضه شود و با متر و معیار شخصی برخی از دوستان وارد گروه هنر و تجربه نشود.

نوشته چرا «یحیی سکوت نکرد» در جدول نمایش گروه «هنر و تجربه» است؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته آنونس فیلم‌های جشنواره فجر ۳۳/ فیلم سینمایی «یحیی سکوت نکرد» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.