به گزارش سوره سینما [1]، نشست پرسش و پاسخ فیلم سینمایی «پروانه» در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر امروز ۱۳ بهمن برگزار شد.
محمد برزوییپور کارگردان، نهال مصلحی سرمایه گذار، بهگام مصلحی مجری طرح، کیوان شعبانی مدیر فیلمبرداری، شایان فصیحزاده طراح متن حاضرین این نشست بودند.
در ابتدای این نشست محمد برزوییپور کارگردان فیلم درباره فرآیند شکلگیری فیلم و خروجی نهایی گفت: «پروانه» ثمره ۱۷ سال تلاش من است. صرف ساخت این فیلم ۵ سال زمان برد که این اثر تولید شود.
وی ادامه داد: ما در پیش تولید و تولید آگاه بودیم که این فیلم، داستان عامه پسندی ندارد اما تلاش کردیم در حد خودمان مخاطب را همراه کنیم. قطعا کارگردانهای کار اولی به سراغ داستانهای سادهتری برای ساخت میروند اما من پیوسته به چالش علاقه داشتم و همین دلیل این انتخاب بود.
در ادامه سرمایهگذار فیلم درباره میزان استقبال احتمالی مخاطب از فیلم در اکران عمومی، تصریح کرد: هدف من بیشتر به این سمت بوده است که اگر بعدها هم این فیلم را ببینیم از دیدن آن لذت ببریم. فاخر بودن قصه و اثر برای من مطرح بود که به نظرم به این امر رسیدیم.
طراح متن «پروانه» درباره میزان مستند و واقعی بودن سوژه مرکزی فیلم، عنوان کرد: بخش عظیمی از سوژه مستند بوده است، اما قطعا تغییراتی در راستای افزایش پیدا کردن وجه دراماتیک اثر بوده است. از فیلم «جزیره شاتر» نیز بسیار استفاده کردیم که بتوانیم وجه روانکاوی فیلم را به شکل مطلوبی ایجاد کنیم. محمد برزویی بسیار تلاش کرد که فیلم را به اکران برساند و فکر میکنم ما جزو معدود افرادی بودیم که به شکلی مستقیم اثر سینمایی در این جشنواره تولید کردیم.
کارگردان فیلم سینمایی «پروانه» نیز درباره فرآیند شکلگیری ایده و فیلمنامه، توضیح داد: ایده توسط آقای فصیحزاده طرح شد و بعد آقای تبریزی فیلمنامه را برای ما کامل کردند. من خیلی به فیلم «جزیره شاتر» فکر نکردم، اما قطعا شباهتهایی وجود دارد.
[2]
در بخش دیگر این نشست مجری طرح فیلم در مورد بازخورد احتمالی مخاطبان در اکران عمومی، مطرح کرد: فکر میکنم هر کسی که داستانهای جنایی را دوست داشت باشد، با این فیلم همراه میشود.
مدیر فیلمبرداری این فیلم نیز درباره فضای فیلمبرداری و همکاری با کارگردان، توضیح داد: این فیلم اولین تجربه فیلمبرداری من در قامت یک اثر سینمایی است اما سابقه همکاری در چندین فیلم کوتاه را با محمد برزوییپور داشتم و جهانبینی وی دست من آمده است و سعی کردیم که به شکل حرفهایتری اتفاق بیفتد. در مورد فضای فیلمبرداری و رنگهای موجود در فضا، به این نتیجه رسیدیم که جهان شخصیت و جهان داستان، خیلی جهان رنگی نیست و تلاش کردیم که خیلی درگیر حرکتهای دوربین خاص و رنگهای خاص شویم. بیشتر سعی کردیم متعهد به قصه و جهان قصه شوم.
برزوییپور نیز مطرح کرد: ما سعی کردیم نگاه شخصیت اصلی را ارائه کنیم که نگاه این شخصیت نگاه تیرهای است.
سرمایهگذار فیلم درمورد احساس دریافت شده پس از خوانش فیلمنامه، مطرح کرد: پس از خوانش فیلمنامه، تهیه کننده این فیلم، فیلمنامههای دیگری را نیز به من پیشنهاد کرد اما دلیل اصلی انتخاب نزدیکی موضوع فیلم با زندگی شخصی من بوده است چون من خودم عضوی از کادر درمان هستم.
در ادامه شعبانی در مورد حرکتهای پرتنش دوربین، توضیح داد: اگر حس کلافگی به مخاطب منتقل شده باشد، یعنی تاحدی کار خود را به درستی انجام دادهایم. زیرا در صحبتهایی که با کارگردان داشتیم، تلاش کردیم که دوربین از یک ایستایی به حرکت و تنش برسد.
برزوییپور در پایان در پاسخ به پرسشی درمورد میزان اهمیت اقبال مخاطب، گفت: قطعا سرمایه اصلی یک فیلمساز مخاطب است. سرمایهگذار ما با هزینه کاملاً شخصی فیلم را تولید کرد اما قطعا مخاطب مهم است.