به گزارش سوره سینما [1]، نشست خبری فیلم سینمایی «مارون» در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر، روز ۱۵ بهمن با حضور امیراحمد انصاری کارگردان، مهدی صاحبی نویسنده و تهیهکننده، داوود محمدی مدیر فیلمبرداری و بهنام خاکسار طراح جلوههای ویژه برگزار شد.
امیراحمد انصاری در ابتدا ضمن ابراز تسلیت به خانوادههای درگذشتگان وقایع اخیر، در مورد فرایند شکلگیری فیلم بیان کرد: چیزی که در مورد هدایتالله طبیب برای من جذاب بود، این بود که ایشان علاوه بر اینکه یک نخبه علمی بود، از نظر نظامی هم دارای هوش بسیار بالایی بود و معروف به «چمرانِ جنوب» بود.
وی ادامه داد: این وجوه باعث شد که به سراغ ایشان برویم و ژانر فیلم را به سمت جاسوسی- اکشن ببریم. برای من مهم بود که نسل جدید ما قهرمانهای کشور خود را بهتر بشناسد. دِین این افراد بر گردن ما است و همین دلیل این موضوع انتخاب بود.
این کارگردان افزود: اکثر فیلم در ایران فیلمبرداری شده، پلانهای کوتاهی در آمریکا نیز ضبط شده است. مانند همه بیوگرافیهای دنیا ما این بیوگرافی را کمی دراماتیکتر و جذابتر کردیم، تا نبض مخاطب خود را بتواند دست بگیرد.
انصاری در مورد ضعف بیان زبان انگلیسی امیرحسین فتحی توضیح داد: به نظر ما اینجوری نبوده است، در نظر داشته باشیم که امیرحسین فتحی در این فیلم نقش یک دانشجوی ایرانی را بازی میکند و نیازی به لهجه عمیق ندارد.
وی درمورد چند پارگی روایت، عنوان کرد: وقتی این روایت در مراحل ابتدایی مورد تحقیق و پژوهش قرار گرفت، به این نتیجه رسیدیم که روایت اینگونه بیان شود، البته تنها یک راه درست در سینما وجود ندارد و یک داستان را میشود از وجوه مختلف و متفاوت روایت کرد.
[2]
در بخش دیگر این نشست تهیهکننده فیلم در مورد روایت جنگ در انتهای فیلم، مطرح کرد: شاید اگر به خود من بود، فیلم در همان آمریکا به پایان میرسید اما کار گروهی با نظر جمع به نتیجه و جمعبندی میرسد.
طراح جلوههای ویژه فیلم در مورد میزان بهرهگیری از جلوههای ویژه در کل فیلم، تصریح کرد: حدود ۲۲ دقیقه از فیلم با بهرهگیری از جلوههای ویژه شکل گرفته که ثمره همکاری و همراهی یک تیم خوب است که در زمان بسیار کوتاهی این میزان از انفجار و صحنههای دشوار آماده شود.
مدیر فیلمبرداری فیلم در مورد شرایط فیلمبرداری فیلم، بیان کرد: ما چون مونتاژ موازی میکردیم، میدانستیم که بنا است که به چه پلانی کات بزنیم و مقداری از آن بعداً در تدوین تغییر کرد. وقتی یک فیلم بیوگرافیک به آدم پیشنهاد میشود، اولین چیزی که به ذهن میرسد، فضای مستندگونه و مهیا کردن اتمسفری که برای مخاطب باورپذیر باشد. پس از جلسات متعدد و همفکری با تهیهکننده و کارگردان به این رسیدیم که روایت ما روایت خشک و سادهای نباشد و مقداری متفاوت به مقوله بیوگرافیک نگاه کنیم. این تفاوت نگاه، در مدل نورپردازی، قاببندیها و استفاده از رنگها وجود دارد که شخصیتها را به شخصیتهایی پویا بدل کرده است و فضای رئالیسم و باورپذیر فیلم را میتواند مهیا کند.
انصاری درمورد جامعه هدف فیلم، یادآور شد: مدلهای متفاوتی از فیلمهای بیوگرافیک از شهدای دیگر ساخته میشود، ماهم مدل دیگری را میسازیم. مسئله این است که ما سعی کردیم تفکرات دهه ۷۰ آمریکا را بیان کنیم که در آثار برجسته تولید شده آن زمان هم وجود داشته است؛ آثاری مانند «صورت زخمی» و «پدرخوانده» که این فضا را دارا هستند.
کارگردان «مارون» تأکید کرد: ما خیلی به مخاطب نسل جوان خود فکر کردیم و سعی کردیم به شکلی فیلم را تولید کنیم که مخاطب نسل زد آن را دوست داشته باشد و با آن همراه شود.
وی در پایان در مورد احتمال اقبال «مارون» در جشنوارههای بینالمللی گفت: قطعاً در روایت به این فکر کردیم که بشود فیلم را ورای این مرز هم پخش کرد اما به هدف جشنواره خاصی ساخته نشده است، کلاً این تصور را هیچ وقت نداشتم که فیلمی را برای جشنوارهای بسازم.