حسین کاکاوند تهیهکننده سینما در گفتگو با سوره سینما [1] درباره پروژه جدید خود گفت: قرار است با آقای سیدمهدی برزکی یک فیلم جدید بسازیم. ما در پیچینگ فارابی نیز ثبت نام کردهایم و امیدواریم در نقطه اول، امتیاز لازم برای ورود به پیچینگ را کسب کنیم و بتوانیم با دفاعی درست حمایتهای لازم را کسب کنیم.
وی درباره فرآیند دریافت طرح و فیلمنامه با روش پیچینگ توضیح داد: این روند در جهان، روندی آزموده شده و موفق است و بزرگترین کمپانیهای جهانی چه کمپانیهای شخصی و چه کمپانیهای دولتی در سراسر جهان سالها پیش آن را آغاز کردهاند. متاسفانه پیچینگ در ایران دیر شروع شده، اما شروع آن در هر زمان اقدامی درست و بسیار مبارک است. حتی اگر در روزهای نخست با اشکالاتی مواجه شود، بهتر از برگزار نشدن آن است.
این تهیه کننده افزود: در سیستم پیچینگ همه افراد در نقطه اول، از فرصتی برابر برخوردار میشوند. یعنی کسی که تاکنون هیچ فیلمی نساخته، در کنار فیلمسازی قرار میگیرد که سالها در جشنوارهها جوایز کسب کرده است. این دو در یک ارزیابی یکسان قرار میگیرند و پروژههایشان بررسی میشود. بیتردید رزومه فیلمساز کارکشته برای مرکز سرمایهگذار که پیچینگ را برگزار میکند، اهمیت دارد اما الزاما رزومه تعیینکننده نیست.
تهیهکننده فیلم «حال خوب زن» اظهار کرد: مراکز سرمایهگذاری فیلم در سراسر جهان پارامترهایی تعریف میکنند از جمله موضوعات مورد علاقهشان و نیز افرادی که با آنها سروکار دارند. مهمترین فرد برای آنها تهیهکننده و کارگردان است یعنی میخواهند ببینند تهیهکننده توانایی اجرایی پروژه را دارد یا نه و همچنین بدانند که از کارگردان چه انتظار خلاقانهای دارند. امروز وقتی نهادی همچون بنیاد سینمایی فارابی پیچینگ برگزار میکند، مهمترین کارش این است که امکان بهرهبرداری از توانایی فیلمساز را از خودش سلب نمیکند و این قطعاً اتفاق درست و مهمی است.
وی با اشاره به نمونهها و تجربههای موفق فاند در جهان عنوان کرد: فاندها دو دستهاند: برخی توسط جشنوارهها برگزار میشوند و برخی شرکتیاند مثل بنیاد سینمایی فارابی و… . در مراکز جهانی پیچینگ ممکن است سالی یک بار برگزار شود و مهم ترین ویژگی آنها این است که بسیار شفاف عمل میکنند و خواستههای خود را سریع و دقیق بیان میکنند. در بنیاد سینمایی فارابی نیز به صورت شفاف درباره موضوعات، شرایط، تعداد صفحات فیلمنامه، بارگزاری فیلمنامه، اولویتها و… صحبت شده است، اما مسئلهای که در ایران نداریم این است که اعلام نمیشود شورای پیچنگ یا همان شورای داوری با چه معیاری و با چه میزان سوادی پروژهها را مطالعه میکند و انتخاب اعضای آن شورا چه الزاماتی دارد.
کاکاوند با اشاره به اینکه حمایت بنیاد سینمایی فارابی از طریق پیچینگ باعث میشود مدیرعامل بهطور غیرمستقیم درگیر این فرایند شود، بیان کرد: آقای منوچهر شاهسواری دبیر جشنواره فیلم فجر نیز امسال هیئت انتخاب را کنار گذاشت و خودش مسئولیت فیلمها را پذیرفت که تصمیم بسیار درستی بود؛ آقای حامد جعفری مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی نیز مسئولیت انتخاب پروژهها را از دوش خود برداشت و بر دوش شورا گذاشت تا یک جمع تصمیم بگیرد کدام پروژه قابلیت ساخت دارد و مهمتر از آن، پاسخگوی نیازهای سینمای ایران و مخاطبان باشد. اینجاست که مسئله سختِ انتخاب اعضای شورا پیش میآید که باید در این زمینه از الگوهای موفق جهانی الگوبرداری کرد.
وی افزود: شوراها در تمام مراکز سرمایهگذاری معمولاً از افرادی تشکیل میشوند که عمل را میفهمند، اما لزوماً عملگرا نیستند، سواد سینمایی دارند و از حوزه اجرایی سینما دور نیستند. همچنین یک نکته مهم دیگر این است که اعضای شورا باید برای مدت طولانی انتخاب شوند تا خودشان هم تجربه کسب کنند و در طول سالها بتوانند خودشان را ارزیابی کنند. پیچینگ در سینمای ما دوران نوزادی خود را طی میکند، بنابراین باید در شورای داوری افرادی را انتخاب کنیم که از تجربه، دانش یا مطالعه بیشتری برخوردارند و همانگونه که فیلمسازان ما باید رشد کنند، اعضای شورا نیز باید تجربه و رشد کنند.
تهیهکننده فیلم کوتاه «تعویق» تصریح کرد: حدود شش – هفت سال است که پیچینگ در انجمن سینمای جوانان راهاندازی شده و در این راستا اعتراضات نسبت به فیلم کوتاه و فیلمسازان کمتر شده است، زیرا سایت همیشه باز است و هرکسی میتواند رزومه و پروژه خود را بارگذاری کند و شورا به ترتیب اولویت مطالعه میکند، امتیاز اولیه میدهد و مشخص میشود که آیا میتوانند در پیچینگ شرکت کنند یا نه.
کاکاوند در پایان تاکید کرد: ورود پیچینگ به بنیاد سینمایی فارابی و تثبیت و تداوم آن در سالهای مختلف میتواند یک افتخار بزرگ برای سینما باشد و لازمه این اتفاق افزایش شفافیت و آمدن خروجیهای بهتر مانند تمام مراکز فاند جهان است. از این طریق برای فارابی آسانتر میشود که استعدادها را کشف کند، ریسک پروژهها کمتر میشود و در نهایت کیفیت خروجی بالاتر میرود.