سوره سینما » اتاق

همبازی شدن ستاره خردسال درام سینمایی «اتاق» با جولیا رابرتز

حامد نيكومرام — Wed, 29 Jun 2016 07:58:25 +0000

به گزارش سوره سینما، جیکوب ترمبلی بازیگر خردسالی که سال گذشته با درام تحسین‌شده «اتاق» به شهرت رسید، در نقش قهرمان اصلی داستان که پسری با مشکلات مادرزادی است جلوی دوربین می‌رود و رابرتز و ویلسن در نقش والدین او ظاهر خواهند شد.

به گزارش ورایتی، اوون ویلسن بازیگر فیلم‌های «نیمه‌شب در پاریس» و «هتل بزرگ بوداپست» به احتمال زیاد در جدیدترین پروژه سینمایی استودیوی «لاینزگیت»، بازی در نقش مقابل جولیا رابرتس را به عهده خواهد گرفت.

«اعجاز» (Wonder) به کارگردانی استیون شباسکی فیلمساز و رمان‌نویس امریکایی جلوی دوربین می‌رود و جیکوب ترمبلی بازیگر خردسال کانادایی نقش شخصیت اصلی داستان به نام «آگوست پولمن» را ایفا خواهد کرد. جک ثورن و استیو کنراد نگارش سناریوی این پروژه را با اقتباس از یک کتاب قصه کودک به همین نام به انجام رسانده‌اند.

داستان فیلم درباره کودکی است که با مشکلات مادرزادی در چهره‌اش به دنیا می‌آید و به همین علت از رفتن به مدارس معمولی در سال‌های ابتدایی زندگی‌اش محروم می‌ماند. چندین سال بعد، او تبدیل به قهرمانی باورنکردنی می‌شود. پیش از این، حضور رابرتز در نقش مادر آگوست قطعی شده بود و حالا ویلسن ۴۷ ساله به زودی برای بازی در نقش پدر کودک معلول قرارداد خواهد بست.

رمان «اعجاز» به قلم آر. جی. پلاسیو اولین‌بار رد سال ۲۰۱۲ منتشر شد و در مدت کوتاهی بیش از دو میلیون نسخه از آن به فروش رسید. ویلسن که آخرین‌بار فیلم «زولندر ۲» را بر پرده سینماها داشت، این روزها به همراه جی. کی. سیمونز و اد هلمز مشغول بازی در کمدی «حرامزاده‌ها» (Bastards) است.

منبع: فیلم نت نیوز

نوشته همبازی شدن ستاره خردسال درام سینمایی «اتاق» با جولیا رابرتز اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«اتاق» جوایز آکادمی ایرلند را درو کرد

حامد نيكومرام — Tue, 12 Apr 2016 06:08:00 +0000

به گزارش سوره سینما، به نقل از اسکرین دیلی، در مراسمی که در دوبلین برگزار شد فیلم «اتاق» مهمترین جوایز آکادمی ایرلند را دریافت کرد و لئوناردو دی‌کاپریو بازیگر فیلم «بازگشته» و فیلم «اسپات‌لایت» نیز جوایزی از آکادمی فیلم و تلویزیون ایرلند دریافت کردند.

فیلم «اتاق» ساخته لنی آبراهامسون جایزه بهترین فیلم و بهترین درام را در حالی به خانه برد که در مجموع با دریافت ۷ جایزه از این مراسم بیرون رفت.

این فیلم که درباره مادر و پسری است که در یک اتاق زندانی هستند، جایزه بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین موسیقی متن فیلم و بهترین تدوین را دریافت کرد و همچنین جایزه صدا و بازیگر بین‌المللی را برای بری لارسون از آن خود کرد. این بازیگر جایزه اسکار امسال را به عنوان بهترین بازیگر زن سال دریافت کرده بود.

دریافت این جوایز به این معناست که المنت پیکچرز تهیه کننده این فیلم تاکنون ۶ جایزه بهترین فیلم را در کارنامه‌اش دارد. این کمپانی ۱۳ سال سابقه کار دارد.

در این مراسم مایکل فاسبندر نیز برای بازی در فیلم «استیو جابز» به عنوان بهترین بازیگر مرد انتخاب شد و سیرشا رونان نیز جایزه بهترین بازیگر زن را برای بازی در فیلم «بروکلین» به خانه برد.

در بخش بین‌المللی این جوایز لئوناردو دی‌کاپریو برای بازی در «بازگشته» بهترین بازیگر مرد بین‌المللی شد و فیلم «اسپات‌لایت» یا «کانون توجه» به عنوان بهترین فیلم بین‌المللی انتخاب شد.

«اتاق» قبلا با همین موفقیت از مراسم اهدای جوایز کانادا بیرون آمده بود.

منبع: مهر

نوشته «اتاق» جوایز آکادمی ایرلند را درو کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کارگردان «اتاق» درباره جنگ جهانی دوم فیلم می‌سازد

حامد نيكومرام — Wed, 30 Mar 2016 10:45:08 +0000

به گزارش سوره سینما، لنی آبراهمسن کارگردان فیلم تحسین‌شده «اتاق» قرار است فیلمی درباره جنگ جهانی دوم را که اقتباسی از کتاب «فرار بزرگ» نوشته نیل باکمب است، کارگردانی کند.

هالیوود ریپورتر گزارش داده که این کتاب به‌زودی منتشر خواهد شد و دو کمپانی «فیلم۴» و «المنت پیکچرز» پیشاپیش حق اقتباس آن را به دست آورده‌اند و آبراهامسن نیز به عنوان کارگردان این پروژه انتخاب شده است.

نویسنده‌ای که قرار است این داستان را اقتباس کند، هنوز مشخص نشده اما اد گینی از کمپانی المنت پیکچرز یکی از تهیه‌کنندگان است که در فیلم‌های اخیر آبراهمسن با او همکاری کرده است.

«فرار بزرگ» بر اساس داستان واقعی سه خلبان بی‌باک در جنگ جهانی دوم است که در بدنام‌ترین زندان آلمان به دام افتاده‌اند. این داستان بزرگ‌ترین فرار جمعی از زندان و پرواز این خلبانان به سوی آزادی را روایت می‌کند. باسکمب که کتاب بعدی‌اش «دژ زمستانی» در ماه می منتشر می شود، در حال حاضر مشغول نوشتن داستان «فرار بزرگ» است.

آبراهامسن برای «اتاق» نامزد اسکار بهترین کارگردانی شد؛ فیلمی با بازی بری لارسن درباره زنی که به مدت پنج سال در یک اتاق حبس شده و مورد آزار قرار می‌گیرد و فرزندش را فراری می‌دهد. این کارگردان ایرلندی همچنین قرار است کارگردانی فیلم «دنیای یک مرد» را به عهده بگیرد و فیلمنامه را همراه با جان ریموند درباره مشت‌زنی به نام امیل گریفیت بنویسد.

منبع: آی سینما

نوشته کارگردان «اتاق» درباره جنگ جهانی دوم فیلم می‌سازد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اتاقی که یک دنیا در آن جا شد!/ ادامه نقد «سوره سینما» بر فیلم‌های نامزد اسکار؛ «اتاق»(Room)

حامد نيكومرام — Wed, 02 Mar 2016 07:30:51 +0000

سوره سیبنما – محمد حائری : از اتفاقاتِ جالبی که امسال در سینمای آمریکا افتاد، توجه به نقطه‌نگاه(pov) در ارائه و نحوه‌ی روایتِ یک فیلم بود. اتفاقی که سالهاست در سینمای اروپا مورد توجه است و سینمای آمریکا تازه به خود آمده است! البته هالیوود هر از چند گاهی اقدام به استفاده از فرم‌ها و نوآوری‌های سینمای مستقلِ اروپا و سایر نقاطِ دنیا مثل شیلی و مکزیک کرده است. فیلمِ اتاق، نمونه‌ای از استفاده از فرمِ متمرکز بر سوژه است. البته فیلم، ایده را به ابتذال نمی‌کشاند، امّا از قاعده‌ای که ترسیم کرده، تخطّی کرده و امیدِ مخاطب را ناامید می‌گرداند.

اوّل از همه بهتر است به نکته‌ای درباره سینمای مستقل اشاره شود تا به اشتباه، این فیلمْ محصولِ سینمای مستقل تلقی نگردد. فیلم‌های به ظاهر مستقل در سینمای آمریکا، فیلم‌هایی هستند که با بودجه‌ی اندک تهیه شده و در چرخه‌ی فروش، سهمِ اندکی دارند. فیلم‌های دیوید لینچ نمونه‌ی بارزِ فیلم‌های مستقل در آمریکا است. فیلم‌هایی که با هزینه‌ی شخصی تهیه می‌شوند و تبلیغاتِ آن را هم کسی همچون لینچ متقبل می‌شود. تا حدی که در جریانِ تبلیغِ فیلمی همچون داستان استریت(The Straight Story) (1999)، لینچ سوار بر یک گاو، چند ایالتِ آمریکا را طی کرد تا تبلیغِ فیلمِ خود را به انجام رساند! امّا فارغ از دسته‌بندیِ مالی می‌توان از لحاظِ ارائه‌ی بصری نیز فیلم‌ها را کنکاش کرد. بسیاری از فیلم‌های به ظاهر مستقل، در این دسته‌بندی، در میانِ فیلم‌های جریانِ عامِ سینمای آمریکا قرار می‌گیرند. به طور مثال از جشنواره ساندنس به عنوان یکی از بهترین جشنواره‌های سینمای مستقل در آمریکا(و حتی دنیا) یاد می‌شود. امّا چه می‌شود که فیلم‌هایی همچون شلاق(Whiplash) (2014)، جانوران حیاتِ وحشِ جنوبی(Beasts of the Southern Wild) (2012) و استخوان زمستان(Winter’s Bone) (2010) که در این جشنواره، تحسین شده‌اند؛ در اسکار هم نامزد می‌شوند؟ چون نیک بنگریم، علاوه بر مسائلِ مالی و کم‌هزینه بودنِ این فیلم‌‌ها؛ تصاویری که از آمریکا ارائه می‌دهند، مطابق با ذائقه‌ی عامِ هالیوودی است.

امّا علاوه بر این نکات، چنین فیلم‌هایی پرداختِ بصریِ خاصی ندارند و فقط داستان‌های جالب و اعجاب‌آوری از مردمانِ طبقاتِ پایین کشور را روایت می‌کنند. بنابراین، از لحاظِ سینمایی هیچ چیز بر سینما نمی‌افزایند. در حالیکه فیلمِ مستقل قرار است بر خلافِ قواعدِ مرسومِ فیلم‌سازی عمل کرده و پرداختِ بصری را قدمی به جلو ببرد، امّا این فیلم‌ها فقط ژستِ قاعده‌شکنی را ارائه می‌دهند و در نهایت در گردابِ اصولِ عامِ فیلم‌سازیِ آمریکا باقی مانده و پس از چندی، جذبِ بدنه‌ی هالیوود می‌شوند.

اتاق نیز از این قاعده مستثنی نیست. هزینه‌ی بسیار کمی داشته است و به اقشارِ پایین‌دست می‌پردازد. شروعِ بسیار خوبی دارد. جسارتِ فیلم‌ساز در انتخابِ لوکیشنِ محدود به یک اتاق، تماشاگر را غافلگیر می‌کند و حفظِ ریتم در چنین فضای محدودی، هر کسی را سرِ شوق می‌آورد. بنابراین در دقایقِ ابتداییِ فیلم، تکلیفِ تماشاگر با چند چیز روشن می‌شود: ماجرا از زبانِ کودک روایت می‌شود. نقطه‌نگاهِ فیلم به درونِ اتاق، محدود شده است و قرار است که تعدادی از اطلاعات برای ما پوشیده بماند.

امّا به مرورِ زمان، در همان اتاقِ محدود، بدونِ آن‌که به نقطه‌نگاه خدشه‌ای وارد شود، اطلاعاتی در اختیارِ تماشاگر قرار می‌گیرد. تماشاگر، ابتدا خیال می‌کند که با جهانی پسا‌آخرالزمانی روبرو است. امّا با اطلاعاتِ جدید، متوجه می‌شود که مادر و فرزندِ داخلِ اتاق، در دنیای کنونی زندگی می‌کنند و مادر، قربانیِ آدم‌ربائی است. این اطلاعات به مرور افزایش می‌یابد تا به آن می‌رسد که به مادر تجاوز شده و فرزند نیز محصولِ چنین اتفاقی است. به این ترتیب، بحران به اوج می‌رسد و ماجرای فرار پیش می‌آید. از اینجاست که کارگردان، سازِ ناکوک می‌زند و قدم‌های اشتباه بر ‌می‌دارد. به محضِ آنکه کودکِ در قالی پیچیده شده، از اتاق خارج می‌شود، دوربین، نمای لانگ از خانه‌ی رباینده نشان می‌دهد. این صحنه به همراهِ صحنه‌هایی که از پی می‌آید، به حدی وسیع است که حتی می‌توان کروکیِ خانه را نیز از آن استخراج نمود! کارگردان، قصدِ مرعوب کردنِ مخاطبِ عام را دارد و به این قیمت، نقطه‌نگاهِ محدود به کودک را می‌شکند. کارگردان، آنچنان به نقطه‌نگاه تأکید دارد که در زمانِ فرارِ کودک، نمای داخلِ اتاق و مادر را به تماشاگر عرضه نمی‌کند. امّا در عین حال، وقتی آزادی فرا می‌رسد و مادر خودکشی کرده و به بیمارستان می‌رود، نمایی از مادرِ بستری‌شده، به همراهِ موسیقی دل‌انگیز، ارائه می‌گردد، تا دوباره به نقطه‌نگاه، خدشه وارد شود!

همه‌ی این موارد، مؤیدی است بر این نکته که کارگردان، از قاعده‌شکنی هراس دارد و میل به سینمای بدنه، او را قلقک می‌دهد. از اینرو، تصویری که می‌بینیم، کاملاً مرسوم است. نحوه‌ی کارگردانی و فیلمبرداری گویا عیناً از روی کتابِ «نما به نما» اخذ شده است و میلی به تغییرِ رویه نیز وجود ندارد! هرچه از لحاظِ بصری، سرخوردگی ایجاد می‌شود، امّا یک وجهِ متمایزکننده نیز در فیلم وجود دارد و آن این است که کارگردان در داستان، اتفاقی تازه ارائه می‌دهد. به جای آنکه فیلم در درونِ اتاق باقی بماند، به بیرونِ اتاق آمده و جهانِ بیرون از اتاق، زندانیْ بزرگ‌تر، از برای مادر و فرزند می‌شود.

بزرگ‌ترین موفقیتِ فیلم آن است که روابطِ بی‌محابایِ اجتماعیِ انسان‌ها را عاملِ انزوا ارائه می‌دهد. مادر، فردی است که در نوجوانی خوش‌برخورد بوده است و به واسطه‌ی معاشرت با غریبه‌ها، اسیرِ گروگانگیر می‌شود. از طرفِ دیگر، فرزندی که هیچ‌گونه رابطه‌ی اجتماعی نداشته است، با مرور زمان، آجرهای خود را به درستی می‌چیند و از اینرو، رابطه‌ی اجتماعیِ به مراتب بهتری از مادرِ خود دارد. اتاق از امتیازِ بحرانِ روابطِ اجتماعی بهره می‌برد و بر نقطه‌ای انگشت می‌گذارد که دردِ جوامع مدرن است. البته پُر واضح است که سازنده، مسئله‌ی خاصی ندارد و به دنبالِ طرح سوال و یافتنِ پاسخ نمی‌رود و فقط از موقعیتِ پیش‌آمده، استفاده‌ی مقتضی می‌نماید! زیرا اگر اینچنین نبود، به مسئله‌ای همچون پدرِ کودک توجهِ بیشتری مبذول می‌داشت. سازنده که تعهدِ خود را نسبت به یک نوع روایت می‌شکند و در ساختنِ لحنِ خود ناموفق است، زمینه‌ای برای اشکالاتی را فراهم می‌آورد که تمرکز بر تاکتیکِ ابتدایی، مانع از این اشکالات می‌شد. وقتی که از تاکتیک دور می‌شود و به ذائقه می‌اندیشد، اشکال‌ها نیز آوار می‌شود که چرا صحنه‌ی فرارِ کودک، اینچنین طولانی است؛ ولی در ادامه، به طرفه‌العینی، پلیس از جواب‌های بی‌ربطِ کودک، متوجهِ مکانِ اسارتِ مادر می‌شود؟ چرا پرداختِ هیچ کدام از شخصیت‌ها، تام و تمام صورت نمی‌پذیرد و در انتها، شناختی اَبتر از همه‌ی آدم‌های فیلم، باقی می‌ماند؟ چرا کودک، جنسیتی نامعلوم دارد و در انتها، سیمایی پسرانه می‌یابد؟ چرا بحرانِ بی‌پدریِ کودک و از آن بدتر، متجاوز و فراری بودنِ آن پدر، نادیده گرفته می‌شود؟ آیا این نشانی جز عافیت‌طلبیِ سازنده نیست؟ آیا جز این است که با همه‌ی این قضایا باز هم زندگیِ آمریکایی، استریلیزه باقی می‌ماند؟

شاید اگر فیلم‌ساز به منبعِ اقتباسِ خود، یعنی رمان[۱]، پایبند می‌ماند و روایت را تغییر نمی‌داد، این پرسش‌ها مطرح نمی شدند. در رمان، تمامِ ماجراها از زبانِ جک بیان می‌شود. به این ترتیب، مواردِ به غایت دهشتناک با بیان کودکانه ارائه می‌شود و فضایی جالب خلق می‌کند. امّا کارگردان که در ابتدا همین مسیر را انتخاب کرده، از عاملی نامعلوم(شاید عدمِ اقبالِ عام) می‌ترسد و نمی‌تواند کاری را که شروع کرده است را به پایان برساند. بنابراین، فیلم چند لحنِ گوناگون به خود می‌گیرد؛ هر چند که بر کودک متمرکز است، ولی تعدادی نمای منفرد از مادر هم نشان می‌دهد. از آن مهمتر، فیلمْ علاوه بر نماهایی که از نگاهِ کودک دارد، نماهایی را نیز به نگاه کردن به خودِ کودک اختصاص داده است. هنوز مشخص نیست که این نماهای یواشکی از نظرگاهِ چه کسی صورت می‌پذیرد: مخاطب؟ کارگردان؟ رسانه‌ها؟ یا شاید مردِ متجاوز که در واقع پدرِ اوست؟!

به این ترتیب، فیلم در میانِ نماهای نقطه‌نگاهِ کودک و نماهایِ چشم‌چرانانه‌ی موهوم، دَست به دَست می‌گردد. اتاق می‌توانست بسیار جسور باشد و نقطه‌نگاه را علاوه بر کودک، بر مردِ متجاوز نیز متمرکز کند. کما اینکه در فیلمِ اسنوتاون‌(Snowtown)(2011)، جاستین کرژل در فضایی مشابه، در مورد قاتلی سریالی، از چنین تمهیدی بهره می‌برد و موفق می‌شود تا فضایی مالیخولیایی و به شدت غافلگیرکننده‌ بسازد. امّا سازنده‌ی اتاق ترجیح می‌دهد تا مردِ متجاوز را به بلاهت‌آمیزترین حالتِ ممکن نمایش دهد. اطلاعاتِ بسیار اندکی که از وی نمایش داده می‌شود، در ابتدا او را شیطانی هوشمند تصویر می‌کند که توانسته اتاقکی بسازد و آن را از دیدِ همگان، پنهان بدارد و سیستمِ امنیتیِ خاصی را برای آن طراحی کند که کسی نتواند از آن بگریزد. تو گویی، سازنده‌ی فضاهای پیچیده‌ی سری فیلم‌های ارّه از چنین جایی شروع کرده است! امّا در ادامه، تناقض آشکار می‌شود و دیوانه‌ی باهوش به احمق‌ترین فردِ دنیا نزول می‌یابد و در جایی که بچه را به چنگ آورده و به سمتِ ماشین گام بر می‌دارد، به ناگهان بچه را می‌اندازد و می‌گریزد! تا در و تخته‌ها به زور با یکدیگر جور شوند و مادر رهایی یابد و ماجراها در خارج از خانه ادامه یابد. بنابراین علاوه بر مواردِ ذکر شده، سازنده خام‌تر از آن عمل می‌کند که اعتناییْ همه‌ جانبه را بطلبد.

اتاق نمی‌خواهد، فیلمی آسیب‌شناسانه در موردِ تجاوز و بحرانِ خانواده باشد، امّا باید بپذیرد که در وهله‌ی اوّل، فیلمی در موردِ حصارهای درونیِ انسان‌ها است و از اینرو، در انتهای فیلم، دوباره به سراغِ اتاق می‌رود و این حس را بر می‌انگیزد که اتاق به وسعتِ دنیا بود، ولی خودِ دنیای بیرون، وسعتی برای جک و مادرش ایجاد نکرده است. علی‌رغمِ مطالب ذکر شده، فیلم بیشتر به دنبالِ برانگیختنِ احساسات است و به این ترتیب از هدفِ اصلیِ ترسیم شده در تصاویر، دور می‌ماند و خودْ نیز به جای آنکه در کنارِ جک و مادرش قرار بگیرد، ترجیح می‌دهد که از کرین بالا رفته و در بالای درخت‌ها، آن مادر و فرزند را بدرقه کند!

[۱] این رمان با مشخصاتِ زیر ترجمه و انتشار یافته است: اتاق/ نویسنده: اما داناهیو/ مترجم: محمد جوادی/ ناشر: انتشارات افراز/ چاپ اول ۱۳۹۰.

نوشته اتاقی که یک دنیا در آن جا شد!/ ادامه نقد «سوره سینما» بر فیلم‌های نامزد اسکار؛ «اتاق»(Room) اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«افشاگر» بهترین فیلم شد/ ۲ اسکار برای ایناریتو و دی‌کاپریو/ ۶ اسکار جنبی برای «مکس دیوانه: جاده خشم»

حامد نيكومرام — Mon, 29 Feb 2016 06:00:48 +0000

به گزارش سوره سینما، هشتاد و هشتمین مراسم اعطای جوایز اسکار با حضور ستاره های سینما به کار خود پایان داد و برترین‌های اسکار ۲۰۱۶ به شرح ذیل معرفی شدند:

بهترین فیلم

«افشاگر» به کارگردانی تام مک‌کارتی (برگزیده) (نقد «سوره سینما» بر این فیلم را در اینجا بخوانید)

دیگر نامزدها:

«کسری بزرگ» به کارگردانی آدام مک‌کی

«پل جاسوسان» به کارگردانی استیون اسپیلبرگ

«بروکلین» به کارگردانی جان کرولی

«مد مکس: جاده خشم» به کارگردانی جرج میلر

«مریخی» به کارگردانی ریدلی اسکات

«اتاق» به کارگردانی لنی آبراهامسون

«بازگشته» به کارگردانی الخاندرو گونزالس ایناریتو

بهترین بازیگر نقش اول زن

«بری لارسون» بازیگر فیلم «اتاق» (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«کیت بلانشت» بازیگر فیلم «کارول»

«جنیفر لارنس» بازیگر فیلم «جوی»

«شارلوت رمپلینگ» بازیگر فیلم «۴۵ سال»

«سیرشه رونان» بازیگر فیلم «بروکلین»

بهترین بازیگر نقش اول مرد

«لئوناردو دی کاپریو» بازیگر فیلم «بازگشته» (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«برایان کرانستون» بازیگر فیلم «ترامبو»

«مت دیمون» بازیگر فیلم «مریخی»

«مایکل فاسبندر» بازیگر فیلم «استیو جابز»

«ادی ردمین» بازیگر فیلم «دختر دانمارکی»

بهترین بازیگر نقش مکمل زن

«الیشا ویکندر» بازیگر فیلم «دختر دانمارکی» (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«جنیفر جیسن‌لی» بازیگر فیلم «هشت نفرت‌انگیز»

«رونی مارا» بازیگر فیلم «کارول»

«ریچل مک آدامز» بازیگر فیلم «کانون توجه»

«کیت وینسلت» بازیگر فیلم «استیو جابز»

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد

«مارک رایلنس» بازیگر فیلم «پل جاسوسان» (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«کریستین بیل» بازیگر فیلم «کسری بزرگ»

«تام هاردی» بازیگر فیلم «بازگشته»

«مارک رافالو» بازیگر فیلم «کانون توجه»

«سیلور استانوله» بازیگر فیلم «کرید»

بهترین کارگردانی

«الخاندرو گونزالس ایناریتو» کارگردان فیلم «بازگشته» (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«آدام مک‌کی» کارگردان فیلم «کسری بزرگ»

«جرج میلر» کارگردان فیلم «مکس دیوانه: جاده خشم»

«لنی آبراهامسون» کارگردان فیلم «اتاق»

«تام مک‌کارتی» کارگردان فیلم «کانون توجه»

بهترین فیلم خارجی زبان

«پسر شائول» از مجارستان (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«در آغوش گرفتن ابلیس» از کلمبیا

«موستانگ» از فرانسه

«ذیب» از اردن

«یک جنگ» از دانمارک

بهترین موسیقی متن فیلم

«هشت نفرت انگیز»، انیو موریکونه (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«پل جاسوسان»، توماس نیومن

«سیکاریو»، جوهان جوهانسون

«کارول»، کارتر بورول

«جنگ ستارگان: نیرو برمی‌خیزد»، جان ویلیامز

بهترین فیلمنامه

«افشاگر» نوشته جاش سینگر و تام مک‌کارتی (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«پل جاسوسان» نوشته مت چرمن، اتان کوئن و جوئل کوئن

انیمیشن «درون بیرون»

«اکس ماشینا» نوشته الکس گارلند

«مستقیم از کامپتون»

بهترین فیلمنامه اقتباسی

«کسری بزرگ» نوشته چارلز رندولف و آدام مک‌کی (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«بروکلین» نوشته نیک هورنبای

«کارول» نوشته فیلیس ناگی

«مریخی» نوشته درو گدارد

«اتاق» نوشته اما دونگو

بهترین طراحی صحنه

«مکس دیوانه: جاده خشم»، کالین گیبسون و لیزا تامپسون (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«پل جاسوسان»، آدام استوک‌هاوسن و رنا دی‌آنجلو و برنهارد هنریچ

«دختر دانمارکی»، ایو استیوارت و مایکل استندیش

«مریخی»، آرتور مکس و سلیا بوباک

«بازگشته»، جک فیسک و هامیش پوردی

بهترین تدوین

«مکس دیوانه، جاده خشم»، مارگارت سیکسل (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«کسری بزرگ»، هنک کوروین

«بازگشته»، استفن میریون

«کانون توجه»، تام مک‌آردل

«جنگ ستارگان، نیرو برمی‌خیزد»، ماریان براندون و ماری جو مارکی

بهترین انیمیشن بلند

«درون بیرون» (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«انومالیسا»

«پسر و جهان»

«وقتی مارنی آنجا بود»

«گوسفندی به نام شان»

بهترین انیمیشن کوتاه

«داستان خرس» (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«دنیای آینده»

«پیش درآمد»

«تیم سنجای»

«ما بدون کاسموس زنده نمی مانیم»

بهترین گریم و استایل مو

«مکس دیوانه، جاده خشم»، لسلی واندروالت، الکا واردگا و دامیان مارتین (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«بازگشته»، سیان گریگ، دانکن جارمان و رابرت پاندینی

«مرد ۱۰۰ ساله ای که از پنجره بیرون آمد و ناپدید شد»، لاو لارسن و اوا ون باهر

بهترین میکس صدا

«مکس دیوانه: جاده خشم» (برگزیده)

دیگر نامزدها:

پل جاسوس ها

مریخی

بازگشته

جنگ ستارگان

بهترین تدوین صدا

«مکس دیوانه: جاده خشم»، مارک مانچینی و دیوید وایت (برگزیده)

دیگر نامزدها:

مریخی

بازگشته

سیکاریو

جنگ ستارگان

بهترین طراحی لباس

«مکس دیوانه: جاده خشم»، جنی بیوان (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«کارول»، سندی پاول

«سیندرلا»، سندی پاول

«دختر دانمارکی» پاکو دلگادو

«بازگشته»، جاکوئلین وست

بهترین مستند بلند

«امی» (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«سرزمین کارتل»

«جلوه سکوت»

«چی شده خانم سایمون؟»

«زمستان بر آتش: جنگ اکراین برای آزادی»

بهترین مستند کوتاه

«دختری در رودخانه، بهای بخشیدن» (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«تیم ۱۲»

«چو آنسوی خطوط»

«کلود لنزمن»
بهترین فیلم کوتاه

«شاترر» (برگزیده)

بهترین فیلمبرداری

«بازگشته»، امانوئل لابزکی (برگزیده)

دیگر نامزدها:

«کارول»، اد لاچمن

«هشت نفرت انگیز»، رابرت ریچاردسون

«مکس دیوانه: جاده خشم»، جان سیل

«سیکاریو»، راجر دیکینز

بهترین جلوه های ویژه

«اکس ماشینا» (برگزیده)

دیگر نامزدها:

مکس دیوانه

مریخی

بازگشته

جنگ ستارگان

بهترین ترانه

Writing’s On the Wall برای فیلم اسپکتر (برگزیده)

دیگر نامزدها:

Earned It برای فیلم پنجاه طیف گری

Manta Ray برای فیلم مسابقه انهدام

Simple Song ۳ برای فیلم جوانی

Til It Happens to You برای فیلم زمین شکار

منبع: مهر

نوشته «افشاگر» بهترین فیلم شد/ ۲ اسکار برای ایناریتو و دی‌کاپریو/ ۶ اسکار جنبی برای «مکس دیوانه: جاده خشم» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.