در ابتدای این برنامه شراره عطاری کارگردان فیلم از احمدرضا درویش کارگردان سینمای ایران دعوت کرد تا به‌عنوان مهمان ویژه به روی سن بیایید .

احمدرضا درویش کارگردان سینمای ایران با اشاره به آشنایی خود با شراره عطاری کارگردان فیلم گفت: آشنایی من با خانم عطاری به سال‌های بسیار دور بازمی‌گردد زمانی که سیل در خوزستان رخ‌داده بود و بخش‌های زیادی از منطقه را آب فراگرفته بود. در شرایط سیل، زندگی مردم عملاً زیر آب می‌رود، آب وارد خانه‌ها می‌شود و نیمی از افرادی که درگیر این بحران هستند، زنان‌اند. در چنین شرایطی، آن‌ها آن‌قدر تحت‌فشار و عصبی هستند که به‌سادگی اجازه ورود به حریم شخصی و زندگی خود را به ما نمی‌دهند.

کارگردان فیلم «دوئل» ادامه داد: به همین دلیل به دوستانم گفتم که به یک فیلمساز خانم نیاز دارم؛ فردای آن روز، خانم عطاری به همراه یک فیلم‌بردار خانم به گروه ما ملحق شدند؛ زیرا علاوه بر کارگردان خانم، به فیلم‌بردار خانم نیز نیاز داشتیم و ایشان نقش مهم و پررنگی در ساخت آن مستند درباره سیل خوزستان داشتند

درویش همچنین با اشاره به اهمیت استان خوزستان گفت: من سال‌های زیادی از عمر خود را در خوزستان سپری کرده‌ام. بسیاری نیز تصور می‌کنند که من آبادانی هستم و من هم با افتخار این موضوع را رد نمی‌کنم. همان‌طور که به ایرانی بودن خود افتخار می‌کنم، به خوزستانی و آبادانی بودن نیز افتخار می‌کنم؛ زیرا بخش بزرگی از عمرم را در خوزستان گذرانده‌ام و همچنان نیز در آنجا حضور دارم.

وی ادامه داد: از نظر من، ایران مادر ما و وطن ماست و خوزستان، مادرِ مادرِ ماست. همین‌جایی که اکنون نشسته‌ایم، خوزستان حضور دارد؛ برق ما از خوزستان می‌آید، آب ما نیز همین‌طور. ریشه همه اینها در کارون و کرخه است؛ در خاک خوزستان و آنچه در زیر این خاک نهفته است. در واقع، همه چیز ما به آنجا گره‌خورده است.

کارگردان فیلم سینمایی «کیمیا» با اشاره به ویژگی‌ها مستند «پهلوانان نمی‌میرند» گفت: برای ساخت مستند «پهلوانان نمی‌میرند» نیز زحمات بسیار زیادی کشیده شده است. من شخصاً شاهد بوده‌ام که خانم عطاری در پشت‌صحنه تا چه اندازه تلاش کرده‌اند و در شرایطی بسیار دشوار کار را به سرانجام رسانده‌اند به همین علت بار دیگر به ایشان تبریک عرض می‌کنم.

شراره عطاری کارگردان اثر در ابتدای برنامه با اشاره به وضعیت کنونی کشور و حمله ناجوانمردانه آمریکا و اسرائیل به کشور گفت: نمی‌توان از کنار واقعیتی که امروز بر زندگی همه ما سایه انداخته است بی‌تفاوت عبور کرد. ما در حالی امشب گرد هم آمده‌ایم که بار دیگر سایه شوم جنگ بر آسمان این سرزمین افتاده و بسیاری از هم‌وطنان ما ساعات و روزهای دشواری را از سر می‌گذرانند.

وی ادامه داد: جنگ هر جا که رخ دهد بیش از هر چیز جان انسان‌ها را نشانه می‌رود و میراث آن چیزی جز اندوه، اضطراب، ویرانی و زخم‌هایی نیست که گاه سال‌ها بر پیکر جامعه و خانواده‌ها و حافظه یک ملت باقی می‌ماند. هیچ هدفی نمی‌تواند ارزش جان یک انسان را کمتر کند و هیچ پیروزی نمی‌تواند جای خالی انسانی را که ازدست‌رفته پر کند.

وی افزود: در این جمع فرهنگی و هنری تنها می‌توانم آرزو کنم که صلح، امنیت و آرامش هر چه زودتر به زندگی مردم این سرزمین بازگردد که هیچ خانواده‌ای داغدار نشود و هیچ کودکی قربانی جنگ نباشد و دست هر متجاوزی از خاک و مردم این وطن کوتاه بماند. در چنین روزهایی حضور شما مخاطبان برای من معنایی فراتر از شرکت در یک مراسم رونمایی دارد. اینکه باوجود نگرانی‌ها، فشارها و شرایط دشوار این روزها کنار ما هستید نشانه‌ای ارزشمند از همبستگی، مسئولیت فرهنگی و ایمان به گفتگو، هنر و انسانیت است.

این کارگردان با تشکر از همه عوامل فیلم و گفت: ساخت یک فیلم مستند پیش از آنکه حاصل امکانات باشد حاصل اعتماد، صبوری و همراهی انسان‌هایی است که به اهمیت روایت باور دارند. به‌ویژه می‌خواهم یاد و نام دوست عزیزم زنده‌یاد آتیلا پسیانی را گرامی بدارم اگرچه حضور او در این فیلم کوتاه است؛ اما همراهی، اعتماد و حمایت ارزشمندش در تمام مسیر شکل‌گیری این اثر برای من فراموش‌نشدنی خواهد بود و بی‌تردید بخشی از آنچه امشب خواهید دید وامدار مهربانی، اعتبار و حضور انسانی است که جای خالی‌اش همچنان حس می‌شود. همچنین این فیلم را با احترام و ارادت به محسن قاسمی و خانواده محترم ایشان تقدیم می‌کنم، خانواده‌ای که با صبوری، اعتماد و بزرگواری امکان روایت این داستان را برای من فراهم کرد.

وی افزود: «پهلوانان نمی‌میرند» از دل مواجهه با واقعیتی شکل‌گرفته که شاید بسیاری از ما ترجیح می‌دهیم آن را از خود دور کنیم. حقیقت اما چیز دیگری است آسیب‌های اجتماعی به‌ویژه اعتیاد مرزی نمی‌شناسد، نه افتخار، نه موفقیت، نه شهرت و نه جایگاه اجتماعی هیچ یک مصونیتی قطعی در برابر آن ایجاد نمی‌کنند و گاهی تلخ‌ترین سرنوشت‌ها دقیقاً برای کسانی رقم می‌خورند که جامعه کمترین گمان را به آسیب‌پذیری آنها دارد.

مریم رحیمی دستیار کارگردان نیز گفت: کارکردن و فیلم ساختن در ارتباط با مسائل اجتماعی سخت است و وقتی می‌خواهی مستندی در ارتباط با مسائل اجتماعی بسازی، پیچیدگی‌هایش بیشتر می‌شود. وقتی می‌خواهی در یک دوره‌ای مثل دوران عجیب کرونا مستند بسازی قطعاً گره‌های بیشتری را پیشرو خواهی داشت و وقتی قرار است اکران فیلم در دوره جنگ باشد پیچیدگی‌ها و گره‌ها چندبرابر می‌شود. اما از همه سخت‌تر این است که یک بانو باشی و بخواهی به‌عنوان یک بانو در جامعه حرکت کنی، فیلم بسازی و پیشرو باشی به همین جهت تلاش خانم عطاری شایسته تحسین مضاعف است.

وی ادامه داد: این مستند بسیار تکان‌دهنده و به نظر من نجات‌بخش است. این مستند در دوران کوتاهی که روی صحنه است باید توسط جوانان و نوجوانان حتماً دیده شود و این فقط با همراهی شما مخاطبان ممکن می‌شود.

آرش شهیدی تدوینگر فیلم نیز گفت: این کار برای من خیلی بیشتر از یک فیلم بود که باید مونتاژ می‌شد امیدوارم چنین آثاری واقعاً تأثیر خود را بگذارند و سبب شوند که این تراژدی‌هایی که بیشتر از چشم ما یا پنهان است یا به‌صورت یک تیتر خبری خیلی گذرا از آن مطلع می‌شویم، کمتر رخ دهند.

مرتضی ابراهیمی مدیر تولید فیلم نیز گفت: ما سعی کردیم هیچ‌گونه دخل و تصرفی در وقایعی که اتفاق افتاده نداشته باشیم و هیچ‌چیز را عوض نکردیم و یا جمله‌ای در دهان کاراکتر نگذاشتیم و امیدوارم که در هنر و تجربه این فیلم به‌خوبی دیده شود.

سروش مرشدیان تصویربردار فیلم نیز گفت: حضور در برخی عرصه‌ها برای خانم‌ها کار سختی است و همان‌طور که می‌دانیم ورزش کشتی، در واقع ورزشی کاملاً مردانه است و حضور و ارتباط‌گرفتن با این افراد به نظرم کار بسیار سخت است؛ اما با تلاش‌های ایشان اثر واقعاً فیلم خوب و تأثیرگذاری است.

اکبر رجبی مدیرعامل جمعیت طلوع بی‌نشان‌ها نیز با اشاره به معضل اعتیاد در جامعه گفت: متأسفانه عموماً خانواده آخرین کسی است که متوجه اعتیاد فرد و آنچه بر او رفته است، می‌شود.

وی ادامه داد: اعتیاد وقتی به افراد شاخص و شناخته شده می‌رسد در درمان و رسیدگی می‌تواند نیازمند مسیری متفاوت باشد، زبان مشترکی نیاز است که امیدوارم با همراهی شما ورزشکاران و هنرمندان بدان برسیم رجبی افزود: آنچه خطرناک‌تر از معضلات و مشکلات اجتماعی همچون اعتیاد است نه خود آن معضل، بی‌تفاوتی به آن است و من بیش از هر چیز از بی‌تفاوتی جامعه می‌ترسم، اما کسانی که به هنر بها می‌دهند آن هم در این شرایط جامعه مسلماً نسبت به مسائل اجتماعی بی‌تفاوت نیستند و این سبب دلگرمی من است.

نوشته اکران افتتاحیه «پهلوانان نمی‌میرند» برگزار شد/ درویش: ریشه همه ما در کارون و کرخه است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تقدیم به قافله‌سالار شهیدان وطن

چو سایه در کویرِ سوزان

در پیچ‌ و تابِ طوفان

با فانوس

در شبِ شوره‌زار.

سوغاتش آب

خورجینش کتاب

آمده از فراسویِ زمان در شعرِ شاعران.

نشست بر مرکبِ جام‌دستان

چون سرو

چو پرنیان

چو آذرخش

سبز و سفید و سرخ

قد کشید بر بالابلندِ باغستان.

تا در هجومِ جهل و کین و زوال

خاک خانه شود

ابر ببارد

دانه برویَد

گل بشکفد

و باد شانه زند بر گسیوی نهال.

آتش که زبانه کشید چو هَروَله‌ی کوفیان

آغوش شد بر بید

سینه شد بر باد

خون شد در رگِ رود

ترانه‌ی آیات سرود

ققنوس شد در آتشِ اهریمنان.

نوشته ققنوس شد در آتش اهریمنان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

درویش، کارگردانی با کارنامه‌ای درخشان

درویش فیلمسازی را در سال ۱۳۶۸ با فیلم «آخرین پرواز» آغاز کرد. این اثر که یک فیلم جنگی بود، توانست سیمرغ بهترین فیلم اول آن سال جشنواره را از آن خود کند.

پس از این موفقیت، درویش در ادامه فعالیت‌های خود، در دهه ۷۰ به ساخت فیلم‌های دیگری چون «ابلیس»، «آذرخش» و «کیمیا» پرداخت. فیلم «کیمیا» که در سال ۱۳۷۳ ساخته شد، یکی از مهم‌ترین آثار او محسوب می‌شود و در جشنواره سیزدهم فیلم فجر در ۱۳ بخش نامزد دریافت جایزه شد. این فیلم موفق شد ۴ سیمرغ بلورین ازجمله بهترین بازیگر نقش اول مرد (خسرو شکیبایی) و بهترین صدابرداری را کسب کند.

تجربه‌های بزرگتر در دنیای سینما

درویش در سال ۱۳۷۵ با ساخت «سرزمین خورشید»، پروژه‌ای عظیم و جنگی را به تصویر کشید که به‌رغم دریافت جوایز متعدد در جشنواره فجر، در اکران عمومی با استقبال چندانی مواجه نشد. اما در سال ۱۳۷۸، درویش با «متولد ماه مهر» که یک اثر اجتماعی بود، توانست دوباره توجهات زیادی را جلب کند. این فیلم در جشنواره فجر ۴ سیمرغ بلورین ازجمله بهترین بازیگر نقش اول زن (میترا حجار) را کسب کرد و در اکران عمومی نیز به موفقیت نسبی دست یافت.

درویش در سال ۱۳۸۳ با فیلم «دوئل» به سینما بازگشت و این فیلم جنگی با ویژگی‌های فنی برجسته، یکی از موفق‌ترین آثار در ژانر دفاع مقدس شد. «دوئل» در جشنواره فیلم فجر ۷ سیمرغ بلورین کسب کرد و به یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های درویش تبدیل شد.

«رستاخیز»: سرنوشت عجیب فیلمی عاشورایی

آخرین فیلم درویش تا قبل از «درخشش»، «رستاخیز» بود که در سال ۱۳۹۴ ساخته شد. این فیلم با محوریت واقعه عاشورا تولید شد و در سی و دومین جشنواره فیلم فجر با ۸ سیمرغ بلورین مورد استقبال قرار گرفت. اما به ‌دلیل اعتراضات گسترده به نمایش چهره حضرت ابوالفضل (ع)، فیلم از سینماها پایین کشیده شد و هرگز اکران عمومی نشد.

بازگشت به سینما با «درخشش»

حال پس از ۱۲ سال، درویش با «درخشش» به سینما بازمی‌گردد. این فیلم که در حال حاضر در مرحله پیش‌تولید قرار دارد، قرار است در قالب یک پروژه حماسی و ملی ساخته شود. با توجه به سوابق درویش در ساخت آثار تاریخی و اجتماعی، انتظار می‌رود که «درخشش» نیز به یکی از آثار مهم سینمای ایران تبدیل شود.

نوشته عبور درویش از حواشی «رستاخیز» به امید «درخشش» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم که موضوع آن به مقاومت ملت ایران در برابر دشمن متجاوز مى‌پردازد هم‌اکنون در مرحله پیش‌تولید قرار دارد.

فیلم سینمایی «درخشش» محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است که تهیه‌کنندگی آن را مهدی فرجی برعهده دارد.

احمدرضا درویش از فیلمسازان شاخص سینمای ایران در حوزه سینمای تاریخی و دفاع مقدس به‌ شمار می‌رود که در کارنامه او ساخت آثاری چون «کیمیا»، «سرزمین خورشید»، «دوئل» و «رستاخیز» دیده می‌شود.

نوشته احمدرضا درویش با «درخشش» به سینما باز می‌گردد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

احمدرضا درویش با تشکر از نمایش و برگزاری نشست فیلم «سرزمین خورشید» ، گفت: مرور آثار سینمای ایران برای امروز می‌تواند بسیار موثر باشد. آنونسی که از فیلم در ابتدای نشست در سالن پخش شد من را حیرت‌زده کرد زیرا آخرین بار در زمان اکران این آنونس را دیده بودم.

وی درباره فضاسازی فیلم «سرزمین خورشید» افزود: این فیلم داستان یک سفر ادیسه واراست؛ گویا جنگ فقط مختص یک فضا و مکان نیست بلکه تبعات جنگ همه جا را دربرمی‌گیرد. اگر قرار باشد یک شخصیت در فضای خاصی باورپذیر باشد، فضاسازی و جزئیات در آن فیلم خیلی اهمیت پیدا می‌کند. سینما مانند موسیقی می‌ماند و دربرگیرندگی که سینما دارد مانند یک ارکستر است و مخاطب را به شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد.

درویش با گرامی‌داشت یاد خسرو شکیبایی، گفت: یادم می‌آید با محمد آلادپوش از هواپیما پیاده شدیم و سپس وارد فضای فیلمبرداری در بیمارستان شدیم.  آلادپوش کمی در لوکیشن  چرخید و به من گفت به نظر شما می‌شود؟ من هم گفتیم می‌رویم که بشود.

وی افزود: ما سکانس بیمارستان را به صورت سکانس – پلان فیلمبرداری کردیم زیرا اگر کات می‌خورد حس صحنه درست درنمی‌آمد. در آن صحنه فقط می‌توانستیم یک‌ برداشت داشته باشیم زیرا همه‌چیز سر صحنه نابود می‌شد. حدود ۲ روز برای آن صحنه تمرین کردیم و هنگام فیلمبرداری حتی مانیتورهم نداشتیم که پلان‌ها را ببینیم. مهم‌ترین مانیتور کارگردان چشم‌ فیلمبردار بود و اگر چشم فیلمبردار از آن پلان راضی بود ما سراغ صحنه‌های بعد می‌رفتیم. این ریسک خیلی بزرگی برای یک کارگردان است زیرا صحنه‌ای که فیلمبرداری می‌کرد یک هفته بعد تازه از تهران می‌رسید و می‌توانست آن را تماشا کند.

درویش با بیان اینکه ما همواره می‌گوییم که جلوی جنگ ایستاده‌ایم، بیان داشت: اینکه از کشورمان دفاع کنیم با اینکه جنگ را نفی یا نقد کنیم کاملا متفاوت است. اگر دشمن به کشور ما حمله کند ناگزیر به دفاع هستیم و اگر این منطق در فیلم نیز وجود داشته باشد مخاطب با آن همراه می‌شود.

وی ادامه داد: ما باید تاریخ را درست روایت کنیم تا مخاطب چند سال بعد که یک‌ فیلم‌ جنگی را تماشا می‌کند برایش قابل فهم باشد که مردم چرا در آن شرایط از کشورشان دفاع کردند و زیر آتش ایستادگی کردند.

درویش تصریح کرد: «سرزمین خورشید» درباره مساله خلقت نیست و این مفاهیم را برخی منتقدان از فیلم برداشت کرده‌اند. این فیلم برای دو صحنه ساخته شد، ابتدا اینکه من دوست داشتم این زن در پایان خودش تبدیل به مادر و شخصیت خسرو شکیبایی تبدیل به مرد شود.

وی با بیان خاطره‌ای ادامه داد: ما یک‌ جیپ جنگی لازم داشتیم تا آن را در صحنه منهدم کنیم. مدام به ما‌ می‌گفتند همه‌چیز درست می‌شود در نهایت دو روز مانده به فیلمبرداری آن صحنه به همراه امیر اثباتی خودمان به جزیره مینو رفتیم تا یک لاشه جیپ پیدا کنیم. در یک کوچه لاشه یک‌ جیپ را پیدا کردیم و به تیم تدارکات گفتیم آن را بیاورند و به ما‌ گفتند که این جیپ وقف حسینیه است اما با ما همراهی کردند و تیم تدارکات جیپ را آوردند تا این صحنه را فیلمبرداری کنیم اما قول دادیم که آن را  برگردانیم.

درویش با اشاره به اینکه این نشست به بهانه اتفاقات جنگ اخیر و برای پاسداشت وطن برگزار شده است، گفت: همانطور که می‌دانید در جنگ‌۱۲ روزه مساله ایران و چیستی ایران برای ما پررنگ‌ شد. همه‌ ما این روزها به ایران فکر‌ می‌کنیم. ناگهان در اوج روزمرگی و گرفتاری‌های اخیر ایران برایمان مساله شد و این اتفاق بسیار مهم است. من‌ معتقدم که فیلمساز باید حرفش را در فیلمش بزند اما وقتی به من گفتند که نام این نشست «سینمای ایران برای وطن» است، مشتاقانه حضور پیدا کردم.

وی با بیان اینکه برای «سرزمین خورشید» شش ماه فیلمبرداری داشتند، بیان داست: چالش ما بردن امکانات و تجهیزات به خانه مردم بود زیرا مردم تازه به خانه‌هایشان برگشته بودند و مشغول بازسازی بودند اما با آغوش باز از ما‌ استقبال می‌کردند زیرا می‌دانستند که ما قصه مردم را روایت می‌کنیم. در آن سال‌ها وقتی آتش که درست می‌کردیم دود آن به خانه مردم می‌رفت و گاهی شیشه خانه‌ها می‌شکست. اما ‌امروزه دیگر با امکانات دیجیتال می‌توان خیلی از این صحنه‌ها را ساخت اما‌ به نظر من جنس نگاتیو چیز دیگری است.

درویش افزود: ما برای فیلمبرداری صحنه زیر آب در فیلم‌ دوئل سختی بسیار زیادی کشیدیم. اما امروز مهم‌ترین ماموریت دیجیتال این است که محدودیت فیلمساز را بردارد و بگوید که ‌فقط رویاپردازی کند.  امروز فهم ‌ما از فیلمسازی دیجیتال فقط کمی است و دوست دارند که صرفا روند ساخت فیلم را سریع‌تر کنند.

وی در پایان بیان داشت: متاسفانه سینمای ایران در بحث توسعه نیروی انسانی و تکنولوژی ضعیف است و باید در این زمینه فکری جدی کرد. امشب که اقای آلادپوش کنار ما هست باید بگویم او روی قله‌های سینما ایستاده و من از او در سینما چیزهای بسیار یاد گرفته‌ام.

درویش هیچ وقت وارد کپی کاری نشد

در ادامه این برنامه حبیب احمدزاده درباره باورپذیر بودن «سرزمین خورشید» گفت: من آثار آقای درویش را همواره دنبال می‌کنم و در ابتدا به عنوان یک مخاطب با ایشان دوست شدم. سینمای وی خاصیت متفاوتی دارد به این دلیل که ایشان در بطن حادثه و جنگ بودند.

وی ادامه داد: سینماگران ما در زمان جنگ فیلم‌‌های تبلیغی می‌ساختند اما پس از جنگ مانند آمریکایی‌ها  فیلم ساختند. یعنی فضایی را نشان دادند که مردم شهر از کسانی که به جبهه رفته‌اند متنفرهستند درحالی که اصلا اینگونه نیست و مردم‌ همین الان‌ هم احترام جانبازان و شهدا را نگه می‌دارند.

احمدزاده تاکید کرد: فیلمسازان در آن زمان چون سوژه نداشتند سعی کردند مانند آمریکایی‌ها کپی‌ کنند اما امثال درویش اصلا وارد این بازی نشدند زیرا خودشان در بطن جامعه با مردم زندگی و این جنگ را اداره کردند. اگر یک بار سینمایی که ما از غرب کپی کردیم بدون اینکه مختصات ایرانی را در آن بگنجانیم را بررسی کنیم متوجه می‌شویم که چه مسیر اشتباهی رفته‌ایم.

«سرزمین خورشید» خود زندگی را نشان می‌دهد

احمدزاده ادامه داد: یک‌ چیزی وجود دارد که  بسیاری از سینماگران جنگ‌ آنرا رعایت نمی‌کنند، اینکه شهر را نشان می‌دهد و می‌گوید که این شهر مهم است و باید از آن دفاع کنیم. اغلب فیلم‌ها به جای شهر یک محیطی را نشان می‌دهند که اصلا هویت ندارد درنتیجه منطق دفاع از آن نیز مشخص نیست. آقای درویش وقتی یک شهر را انتخاب می‌کنند منطق دفاع از آن نیز برای مخاطب قابل فهم می‌شود.

وی خاطرنشان کرد: اگر توجه کرده باشید مردم با هر تفکری از مردم غزه دفاع می‌کنند زیرا طرف ظلم و مظلوم مشخص است و هنگام حمله به ایران نیز همه‌ می‌دانند که باید از وطن دفاع کنند.

احمدزاده با بیان اینکه جنگ‌ موقعیتهایی را می سازد که خیلی‌ها متوجه آن‌ نیستند، گفت: ما در آبادان گلوله‌هایی که عمل نکرده بودند تعمیر و مجدد در جنگ از آن‌ها استفاده می‌کردیم. وقتی کار تو این باشد که خمپاره پیدا کنی، برایت ناراحت‌کننده است که ناگهان خانه خودت را خمپاره بزنند. درنتیجه وقتی خانه ما را زدند من چند روز از بالای دیده‌بان قبضه‌های دشمن را شناسایی می‌کردم.

وی افزود: یکی از بچه‌های ما ترکش خورده بود و به اتاق عمل رفته بود، خمپاره انداز هم بیمارستان را می‌زد. ساعت ۱۱ _۱۲ شب  پرستار فکر‌ می‌کرد ما خواب هستیم و ما می شنیدیم که او به همسرش در شیراز زنگ زده بود و از دل بمب و آتش آرامشی را به همسر و فرزندانش منتقل می‌کرد. در فیلم «سرزمین خورشید» شما فکر نمی‌کنید یک‌ فیلم‌ تماشا می‌کنید بلکه یک زندگی را نگاه می‌کنید و خودتان را در آن موقعیت قرار می‌دهید.

«سرزمین خورشید» تقابل آدم‌ها در یک موقعیت خاص است

محمد آلادپوش فیلمبردار «سرزمین خورشید» نیز گفت: وقتی فیلمنامه را خواندم متوجه شدم که فیلم جنگی و اکشن نیست بلکه درباره تقابل آدم‌ها در یک موقعیت خاص است. این فیلم شخصیت محور بود و به همین دلیل علاقه داشتم در این پروژه کار کنم. البته من تجربه جنگ هم نداشتم و خودم را به آقای درویش سپردم تا وارد این حیطه شوم.

وی با بیان اینکه فیلم «کیمیا» را تماشا کرده بود، گفت: قصد نداشتیم در «سرزمین خورشید» مانند محمود کلاری فیلمبرداری کنیم. همانطور که می‌دانید در کار فیلمسازی فیلمبردار اصلا قرار نیست دیده بشود بلکه مهم این است که فیلم دیده شود و قصه‌اش را روایت کند. گاهی می‌گویند که یک‌ فیلم‌ مانند کارت پستال است درحالی که این اصلا اتفاق خوبی نیست. امروز فیلمبرداری دیجیتال سرعت کار را خیلی بالاتر برده است.

آلادپوش بیان داشت: اگر مدیریت آقای درویش در صحنه فیلمبرداری نبود واقعا «سرزمین خورشید» ساخته نمی‌شد. البته تمام‌ گروه برای ساخت این‌ فیلم‌ همکاری کردند.

حمیدرضا مدقق که اجرای برنامه را بر عهده داشت در ابتدای این نشست گفت: فیلم «کیمیا» چهارمین ساخته احمدرضا درویش بود و ۲ سال بعد «سرزمین خورشید» نشان داد که موفقیت «کیمیا» اتفاقی نبوده است. این فیلم در جشنواره فیلم فجر نیز موفق ظاهر شد، در ۱۲ رشته نامزد شد و جایزه ویژه هیات داوران و جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن برای گلچهره سجادیه و… را دریافت کرد.

وی همچنین با اشاره به فعالیت‌های ادبی حبیب احمدزاده نیز بیان کرد: «داستان‌های شهر جنگی» کتاب نام‌آشنایی از حبیب احمدزاده در حوزه ادبیات جنگ است که فیلم «اتوبوس شب» کیومرث پوراحمد از روی این کتاب ساخته شده است.

در پایان برنامه مجری اعلام کرد دوم مرداد  زادروز احمدرضا درویش بوده است و به این مناسبت از طرف سازمان سینمایی سبد گلی به این هنرمند اهدا شد.

این برنامه امروز چهارشنبه با نمایش فیلم «ناخدا خورشید» ساخته ناصر تقوایی در ساعت ۱۶ ادامه پیدا می‌کند و در ساعت ۱۸ نشست فیلم با حضور سعید پورصمیمی، هارون یشایایی و داریوش ارجمند برگزار می شود.

گفتنی است این فیلم‌ها توسط فیلمخانه ملی ترمیم و مرمت شده است.

نوشته احمدرضا درویش: همه‌ ما این روزها به ایران فکر‌ می‌کنیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نمایش فیلم ساعت ۱۶ سه‌شنبه ۷ مرداد در سالن فردوس خواهد بود و در ساعت ۱۸چهارمین نشست با حضور احمدرضا درویش و حبیب احمدزاده با اجرای حمیدرضا مدقق برگزار خواهد شد.

این برنامه که توسط سازمان سینمایی برگزار می‌شود در روز پایانی نیز با فیلم‌ «ناخدا خورشید» ساخته ناصر تقوایی به همراه نشست‌های پرسش و پاسخ ادامه خواهد داشت و از روز شنبه ۱۱ مردادماه اکران همزمان این فیلم‌ها در سینماهای تهران و چندین شهر آغاز می‌شود.

گفتنی است این فیلم‌ها توسط فیلمخانه ملی اصلاح و مرمت شده است و سه روز اول به فیلم‌های «خانه دوست کجاست؟» ساخته عباس کیارستمی، «شیرسنگی» ساخته مسعود جعفری‌جوزانی و « گیلانه » ساخته رخشان بنی‌اعتماد و محسن عبدالوهاب اختصاص پیدا کرد.

نوشته نمایش «سرزمین خورشید» در روز چهارم «سینمای ایران برای وطن» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به دنبال تجاوز ناجوانمردانه رژیم صهیونیستی به ساختمان شیشه‌ای سازمان صداوسیما در روز سه شنبه ۲۷ خردادماه، سحر امامی مجری شبکه با رشادت و شجاعت به اجرای خود ادامه داد و برای متجاوزان به این کشور رجزخوانی کرد. اقدام شجاعانه امامی در فاصله کوتاهی با واکنش‌های مختلفی از مسئولان و مردم همراه شد.

برنامه سینمایی «هفت» به تهیه‌کنندگی محمدحسین تنکابنی و با اجرای بهروز افخمی جمعه شب‌ها ساعت ۲۲ روی آنتن شبکه نمایش ‌می‌رود.

نوشته تقدیم جوایز احمدرضا درویش به سحر امامی در برنامه «هفت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

درویش این شعر را به قلب‌هایی که برای «ایران» می‌تپد، تقدیم کرده است.

شعری که احمدرضا درویش پس از حملات رژیم صهیونیستی سروده است، به شرح زیر است:

تو سبزی، سروری، صنوبری

سپیدی چون حریر

سبد سبد صلحی

سرخی چو یاقوت

چو رود در اندام‌واره‌ی تن، شناوری‌.

نامِ «کبریا» در قاب کتیبه تو

چشمِ تشنگان، خیره به جامِ تو

تو عود، تو رنگین کمان

تو ناقوس

تو کمان، بر قلبِ اهریمنان.

تو بر دوشِ مادران

در دستِ کودکان

تو بر بام خانه‌ها، مناره‌ها

تو فانوس، بر پهنه کرانه‌ها.

تو سبزی،

سپیدی

سرخی

خورشید بامدادانی

تو تن‌پوش سرباز وطن

تو «پرچم» سربدارانی.

نوشته تقدیمی احمدرضا درویش به قلب‌هایی که برای «ایران» می‌تپد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر این اساس یوسف منصوری برای دومین‌بار به عنوان دبیر جشنواره و احمدرضا درویش، محمدرضا شهیدی‌فرد، محمد حمیدی مقدم، سید امیر جاوید و محدثه پیرهادی نیز به عنوان اعضای شورای سیاست‌گذاری این دوره از جشنواره منصوب شدند.

احمدرضا درویش

از کارگردانان و فیلمنامه‌نویسان سرشناس سینمای ایران است که کارگردانی آثاری چون دوئل، متولد ماه مهر، کانی مانگا و… و کسب جوایز متعدد سینمایی چون سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر را در کارنامه دارد. مدیرعاملی خانه سینما، عضویت در هیئت داوران جشنواره فیلم فجر، عضویت در شورای سیاستگذاری خانه سینما و… نیز از جمله سوابق اجرایی احمدرضا درویش به حساب می‌آید.

محمد حمیدی‌مقدم

تهیه‌کننده، مجری تلویزیون و از مدیران فرهنگی ایران است. او دارای مدرک کارشناسی ارشد از دانشکده سینماتئاتر دانشگاه هنر است و علاوه بر مدیریت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، جزو چهره‌های باتجربه در رویدادهای معتبر سینمایی کشور به حساب می آید. حمیدی مقدم در سال‌های اخیر دبیر جشنواره سینماحقیقت نیز بوده است.

محمدرضا شهیدی‌فرد

مجری، تهیه‌کننده و کارگردان تلویزیونی و فارغ التحصیل دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر تهران است و علاوه بر اجرا، در بسیاری از برنامه‌های موفق تلویزیونی به عنوان مشاور حضور داشته است. اجرای برنامه‌های «تا هشت و نیم»، «مردم ایران سلام»، «پارک ملت» و حضور به عنوان مشاور در برنامه هایی مانند خندوانه، هزار داستان، به افق فلسطین از جمله تجربیات تلویزیونی شهیدی فرد به حساب می آید.

سیدامیر جاوید

سیدامیر جاوید از فعالان رسانه‌ای و مدیران فرهنگی کشور است که با تجربه بازیگری و کارگردانی چندین تئاتر و اجرای برنامه‌های مختلف رادیویی و تلویزیونی، در حال حاضر قائم مقام رئیس حوزه هنری در امور بین الملل است. او پیش از این مدیر روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، قائم مقام کانون اندیشه جوان و… بوده است.

محدثه پیرهادی

محدثه پیرهادی تهیه‌کننده و از مدیران فرهنگی کشور است که با مدرک کارشناسی ارشد در رشته جامعه شناسی و سابقه مدیریت دفتر فیلمنامه باشگاه فیلم سوره، آثار کوتاه متعددی مانند «پیش از بهشت» و «برادر» را تهیه کرده که این آثار جوایز متعدد داخلی و بین‌المللی کسب کرده اند. پیرهادی در حال حاضر مدیر مرکز فیلم جوان سوره است.

سیزدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های ۱۰۰ ثانیه‌ای با مشارکت بیش از ۴۵۰۰ اثر از ۱۲۰ کشور جهان اسفندماه سال ۱۴۰۱ برگزار شد.

جزئیات فراخوان و برگزاری چهاردهمین دوره جشنواره طی اخبار بعدی اعلام خواهد شد.

نوشته انتصاب دبیر و شورای سیاست‌گذاری چهاردهمین جشنواره فیلم ۱۰۰ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«هنرمند فرهیخته جناب آقای احمدرضا درویش

درگذشت بانوی پرهیزگار و مومنه، ام الشهیدین، مادر گرامی‌تان را صمیمانه تسلیت می‌‌گویم.

از درگاه خداوند منان برای آن فقیده سعیده رحمت و آمرزش الهی و برای بازماندگان معزز صبر و بردباری آرزومندم.»

نوشته سیدعباس صالحی در پیامی درگذشت مادر احمدرضا درویش را تسلیت گفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«فسبحان‌ الذی بیده ملکوت کل شئ و الیه ترجعون

جناب آقای درویش

درگذشت مادر گرامیتان را صمیمانه تسلیت عرض می کنم. از خداوند مهربان برای آن ام‌الشهیدین، رحمت واسعه و برای جنابعالی و خانواده مکرم، شکیبایی در این مصیبت و اجرمندی در تحمل آن مسألت دارم .»

نوشته پیام تسلیت حسین انتظامی به احمدرضا درویش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«هنرمند بزرگ و ارجمند،

جناب آقای احمدرضا درویش

درگذشت والده‌ی بزرگوارتان را به شما و خانواده‌ی محترم تسلیت عرض می‌کنم. خدا ان‌شاالله آن ام‌الشهدای گرانقدر را با فرزندان شهیدشان و معصومین علیهم‌السلام محشور گرداند.

جمع همکاران و هنرمندان سینمایی حوزه‌ی هنری در غم بزرگتان شریکند و برای جناب‌عالی که از سرمایه‌های ارزشمند هنر انقلاب اسلامی هستید، صبر و اجر مسألت دارند.

محمد حمزه‌زاده»

نوشته تسلیت رئیس سازمان سینمایی حوزه هنری به مناسبت درگذشت مادر احمدرضا درویش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: حدود ۴ سال بود که این فیلم را ندیده بودم و دوست داشتم آنرا روی پرده ببینم که خوشبختانه امروز در موزه سینما این اتفاق افتاد. موزه سینما به نوعی خانه ما است و همه فیلمسازهایی که در طی سال های گذشته برای سینمای ایران زحمت کشیده اند و کسانی که عمرشان را برای سینمای ایران گذاشته اند یک جای پا، اسم و یک حقی در این مکان دارند و اسمشان باید ثبت شوند و خوشحالم که امروز نیز به نوعی اسم ما در اینجا ثبت می شود و آیندگان ما را قضاوت خواهند کرد.

درویش همچنین یادآور شد:‌اسم اینجا موزه سینما است و چیزی در موزه قرار می گیرد که بسیارارزشمند باشد زیرا کالای فاخر و ارزشمند را در موزه می گذارند. موزه سینما موزه تصویر صدا و احساس است و طبیعی است که «دوئل» نیز به موزه سینمای ایران تعلق دارد.

وی با بیان اینکه می‌خواهم نقبی به دوران خودم بزنم، بیان کرد: جهان رویا و جهان خیال پردازی بسیار عجیب و غریب و حیرت انگیز است که هر فردی وقتی از این مساله فاصله می گیرد و خود با عینیت و واقعیت می سنجد و مرور می کند خودش را به جا نمی آورد.

درویش ادامه داد: امشب به روزگار گذشته غبطه خوردم، امیدوارم موقعیتی که من به آن گرفتارهستم برای هیچ‌کس اتفاق نیافتد. البته بازهم می گویم اینجا خانه من است به همین دلیل اینقدراحساساتی شده‌ام وگرنه من آدم احساساتی نیستم. ما هنرمندان آدم صحرا هستیم و به آسمان نگاه می کنیم ، لطفا آسمان را از ما نگیرید.

وی ادامه داد: چندین سال است که نقش صنعتگران و تکنوکرات ها در دنیا مهم شده است و سرنوشت حیات انسان بستگی به صنعت، ثروت ، سرمایه داری و کاپیتالیسم پیدا کرده است .

درویش با اشاره به تلاش کشورهای دیگر در این حوزه ، گفت: کارخانه های فیلمسازی کشورهای دیگر تلاش دارند تا این آسمان را بگیرند و ما باید جلوی اینکار را بگیریم.

درویش: آرزوی ساخت فیلمی درباره فتح خرمشهر دارم

احمدرضا درویش در پاسخ به این سؤال که شنیده می شود قصد دارید فیلمی درباره فتح خرمشهر بسازید، گفت: سینمای ما یک تصویری از بیرون دارد اما داخل خانواده سینما اتفاقات دیگری موج می زند که خیلی باید به آنها توجه کنیم.دوئل یک حلقه ای از زنجیره سینمای ایران است و آنچه از قبل در سینمای ما بود مانند دوامدادی در دوئل به دست ما رسید و ما نیز باید آنرا به آیندگان بدهیم.

وی ادامه داد: من دو، سه روز در جریان دفاع مقدس و روزهای ابتدایی جنگ در زمانیکه خرمشهر در محاصره بود ،جهان آرا را دیده بودم و همیشه دوست داشتم در فیلم هایی که درباره جنگ می سازم یک اشاره و امضایی از او در فیلم هایم باشد زیرا جهان آرا نماد و اسوه مقاومت در روزهای ابتدایی جنگ بود.

درویش خاطرنشان کرد: از ۲۰ سال پیش دو آرزو در فیلمسازی داشتم یکی اینکه حتما فیلمی درباره حادثه عاشورا و دیگر اینکه فیلمی درباره فتح خرمشهر بسازم.فیلم «رستاخیز» به عنوان آرزوی اولم ساخته شد وحدود ۱۵ سال از پیش تولید آن تا امروز که وضعیت نمایش آن مشخص نیست وقت من را به خود اختصاص داد. در این مدت چند فیلمنامه نوشتم که یکی از آنها فیلمنامه «درخشش» است که مربوط به آرزوی دومم است که درباره فتح و آزادسازی خرمشهر است.

وی ادامه داد: این فیلمنامه هم اکنون کامل شده است اما فکر می کنم ساخت آن نیز  ۱۵ سال طول بکشد و امیدوارم عمرم به ساخت این فیلم کفاف بدهد.

درویش با اشاره به اینکه خوشحال است کسانی که با او کار کرده اند امروز در سینما درخشیده اند، گفت: نمی‌دانید چه لذتی دارد وقتی می بینم بازیگری که با من کار کرده در کار دیگری درخشیده است. آن زمان است که سرم را بالا می‌گیرم و احساس می‌کنم من هم سهمی در آن درخشش داشته‌ام.

اثباتی: چالش‌های ساخت «دوئل» برایمان دلپذیر بود

امیرحسین اثباتی طراح صحنه و لباس نیز درباره شرایط ساخت فیلم «دوئل» گفت: این فیلم، اصلاً فیلم سختی نبود چون همدلی و همکاری بسیاری در زمان ساختش وجود داشت و افقی را هر روز برای ما ترسیم می کرد که باعث می‌شد همه بدانیم قرار است چه اتفاقی بیافتد. بنابراین از این نظر ساخت فیلم «دوئل» اصلاً سخت نبود و بسیار دلپذیر بود.

وی ادامه داد: آقای درویش هم محیط بسیار دلنشینی برای همه اعضای گروه به وجود آورده بود اما از نظر مقیاس، کار بسیار بزرگ بود. به طوری که ما برای جابه‌جایی صحنه نیاز به استفاده از لودر داشتیم. فضاهایی را مجبور بودیم بازسازی کنیم که نیاز به ایده‌پردازی داشت و بسیار حساس بود اما این چالش‌ها برای ما مطلوب و دلپذیر بود.

روزبهانی: هیچ فیلمی شبیه به «دوئل» نشد

محسن روزبهانی، مدیر جلوه‌های ویژه نیز گفت: هر فیلمی که کار می‌کنم بعد می‌روم «دوئل» را می‌بینم تا بفهمم شبیه به آن شده است؟! و تا به حال هیچ فیلمی شبیه به آن نشده است. ما زیاد درگیر امکانات و تدارکات نبودیم، همه را خود آقای درویش فراهم کرده بود. هر روز که سر صحنه می‌رفتیم دکوپاژ آماده بود و می‌دانستیم که باید چه کار کنیم اما بازهم کار سختی بود چون با جان آدمیزاد سروکار داشتیم.

بازغی: نباید بگذاریم مسیر سینما تغییر کند

پژمان بازغی با تشکر از داریوش صادقیان و گروه گریم فیلم ، گفت: بگذارید ازاینجا شروع کنم که واقعاً جای انوشیروان ارجمند با بازی فوق‌العاده‌اش اینجا خالی است. من ۲۶ ساله بودم که در فیلم «دوئل» بازی کردم و الان ۴۵ سال دارم. فیلم را که دیدم متوجه شدم چقدر جوان و خام بودم و اصلاً آن روزگار درک نمی‌کردم و تازه متوجه شدم که چه مسئولیتی بر دوش من گذاشته شده است.

وی ادامه داد: قرار بود مجموعه‌ای به نام «پسران آدم» توسط آقای درویش ساخته شود که به دلایلی به سرانجام نرسید. از آنجا ایشان را می‌شناختم. خوب به یاد دارم هفته‌نامه سینما تیتر زده بود؛ «درویش دوئل می‌کند» و با خودم فکر کردم یعنی آقای درویش مرا به یاد دارد. چند روز بعد آقای درویش با من تماس گرفت و فیلمنامه را داد تا بخوانم. بعد که نظرم را پرسید، گفتم بسیار خوب است، فقط نقش زینال را چه کسی بازی می‌کند؟ گفت خودت و بسیارغافلگیر شدم.

بازغی تاکید کرد: مسیرسینمای ایران از آن دورانی که ما در فیلم «دوئل» بازی کردیم بسیار تغییر کرده است. فکر می‌کنم وظیفه هیات انتخاب و داوران جشنواره‌ها این است که مواظب باشند مسیر سینما تغییر نکند. در روزگاری که این فیلم را بازی می‌کردیم فیلم‌ها به شکل ساده‌تری ساخته می‌شدند. ما نزدیک به ۱۰ ماه سر این کار بودیم و همه صحنه‌ها از تیراندازی تا غواصی را خودمان تمرین می‌کردیم. به نوعی تمام صحنه‌های بدل را خودمان بازی کردیم.

وی با اشاره به خاطره‌ای از بازی‌اش در فیلم «دوئل» گفت: یک روز سر صحنه بعد از تحمل دو ساعت و نیم گریم، داریوش صادقیان می‌خواست در چشم من لنز بگذارد که متوجه شد لنز از چشم من بیرون می‌آید. وقتی زیر نور آن را نگاه کردیم دیدم که لنز پاره شده بود. کلی هنرور داشتیم و آفتاب داشت غروب می‌کرد و فرصت نبود تا لنزدیگری جایگزین کنیم. از آقای درویش پرسیدم صحنه‌ای که می‌خواهیم بگیریم چقدر است و ایشان گفتند ۱۵ ثانیه. گفتم باشد بگیریم. من پلک نمی‌زنم. بعدها متوجه شدم اگر پلک می‌زدم و آن لنز به پشت چشم من می‌رفت باید چشمم را تخلیه می‌کردند اما آن روزگار ما شور دیگری داشتیم و الان در سینما بدین شکل نیست.

دیرباز: سینما را با «دوئل» شناختم

کامبیز دیرباز که در فیلم «دوئل» نقش یحیی را بازی می‌کرد، گفت: هر چه من در سینما دارم از اعتماد آقای درویش و بازی در این فیلم است. او نشان داد می‌شود به آدم‌های گمنام اعتماد کرد. هنوز هم بعد از ۱۸ سال هر وقت در انتخابم اشتباه می‌کنم با خودم فکر می‌کنم الان آقای درویش اگر این فیلم را ببیند، چه فکری می‌کند. همیشه فکر می‌کنم وظیفه دارم پرچم این مرد را به خاطر اعتمادش بالا نگه دارم.

وی با بیان اینکه «دوئل» تا مدت‌ها مرا بد عادت کرده بود، گفت: با احترام به تمام کارگردانانی که تا امروز با آنها کار کردم معتقدم سینما را با فیلم «دوئل» شناختم. من که کوچک‌ترین عضو گروه فیلم بودم هر روز دکوپاژ فیلم را می دانستم و بسیار منظم بودیم. حتی یک قطره خون از بینی کسی نیامد. یادم می آید در جشنواره آن سال گروهی از فرانسه آمده بودند؛ وقتی فیلم را دیدند باور نکردند تمام جلوه‌های ویژه فیلم میدانی است و کامپیوتری نیست. سال‌ها گذشت تا من متوجه شدم «دوئل» یک استثنا بود.

اقباشاوی: چرا «دوئل» یک استثنا شد؟!

در ادامه دانش اقباشاوی که در فیلم «دوئل» دستیار کارگردان بود با اهدا نشان کلاه‌خود حضرت عباس به احمدرضا درویش، گفت: من در آن زمان ۲۳ ساله و فیلمساز کوتاه بودم. (البته دوست نداشتم آقای درویش این را بفهمد.) برخلاف کامبیز که خوشحال است در یک اتفاق استثنایی سینمای ایران حضور داشته است، من ناراحت هستم که چرا «دوئل» یک استثنا شد.

رئیس انجمن صفنی برنامه ریزان و دستیاران کارگردان سینمای ایران افزود: این فیلم با دست ساخته شد و روی نگاتیو ثبت شد. سوال این است که چرا این جنس از سینمای جدی تکرار نشد.

در پایان مراسم احمدرضا درویش کارگردان «دوئل»، بازیگران و عوامل فیلم با حضورجمع علاقمندان ‌و مهمانان در ایوان موزه سینما عکس یادگاری گرفتند.

در حاشیه نمایش این فیلم طرحی از چهره بازیگران و کارگردان «دوئل» توسط هنرمندان نقاش حاضر در موزه سینما طراحی و به رسم یادبود به آنها اهدا شد.

در این مراسم افرادی همچون: پژمان بازغی، کامبیز دیرباز، محسن روزبهانی، فرزاد رحمانی، مهدی حیدری، داریوش صالحیان، دانش اقباشاوی، رضا رویگری، عزیزالله حاجی مشهدی، مهران عباسی مدیرعامل موزه سینما و… حضور داشتند.

نوشته درویش: آرزوی ساخت فیلمی درباره فتح خرمشهر دارم/ بازغی: نباید بگذاریم مسیر سینما تغییر کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

گفتنی است در این گفت‌و‌گوی زنده تلویزیونی با این کارگردان سینما، بخش‌هایی از سینمایی‌های ساخته شده توسط این هنرمند همچون «رستاخیز»، «دوئل»، «سرزمین خورشید» و … پخش می‌شود.

احمدرضا درویش کارگردان، تهیه‌کننده و فیلمنامه‌نویس سینما است. کارگردانی که با فیلم‌هایش به صورت مستقیم و غیرمستقیم به جنگ و دفاع مقدس ‌پرداخته است. وی فعالیت هنری اش را از سال ۱۳۶۱ با کارگردانی نمایش‌های تلویزیونی آغاز کرد و در سال ۱۳۹۳ برای سال‌ها فعالیت فرهنگی نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر دریافت کرد. «دوئل» که از آن به عنوان عظیم‌ترین فیلم ژانر دفاع مقدس یاد می‌شود در سال ۱۳۸۲ با کارگردانی درویش ساخته شد. در سال ۱۳۹۳ نشان افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر برای یک عمر فعالیت به وی اهدا شد.احمد رضا درویش ۲ بار برای فیلم‌های «دوئل» و «رستاخیز» برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی جشنواره فیلم فجر شده‌است.

گفتگوی تلفنی با علی غیاثوند دبیر بخش سینمایی جشنواره «هنر برای صلح»، گفتگوی تلفنی با مسعود نجفی مدیرکل روابط عمومی سازمان سینمایی در خصوص صدور مجوزهای جدید سینمایی و «سینما خبر» با مروری بر رویدادهای هفتگی سینما با اجرای عرفان قاسمی از جمله بخش های این هفته مجله «شب سینما» است.

«شب سینما» به تهیه کنندگی حمیدرضا توسلی محصول گروه ادب و هنر شبکه چهار سیما است که پنجشنبه شب ها ساعت ۲۳ به صورت زنده از شبکه دانایی پخش می شود.

نوشته احمدرضا درویش در «شب سینما»/ گفت‌و‌گوی زنده کارگردان «رستاخیز» در شبکه چهار اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این خبر اسامی این هیات داوری به این ترتیب آمده است: مجید مجیدی از ایران، احمدرضا درویش از ایران، مارتین مهاندو از تانزانیا، غلام ربانی بیپلوب از بنگلادش، رودریگو ویلا از آرژانتین.

این هیات قرار است ۱۲ عنوان فیلم سینمایی راه یافته به بخش مسابقه این رویداد سینمایی را داوری نمایند.

در این خبر کارنامه اعضای هیات داوری این بخش به این شرح آمده است:

مجید مجیدی: متولد ۱۳۳۸ تهران/ وی کارگردانی فیلم‌های سینمایی بدوک، پدر، بچه‌های آسمان، رنگ خدا، باران، بید مجنون، آواز گنجشک‌ها، محمد رسولا لله(ص) و .. را بر عهده داشته است. مجیدی همچنین، در فیلم‌های سینمایی «توجیه»، «مرگ دیگری»، «تیر باران»، «قاصد»، «در جستجوی قهرمان»، «شنا در زمستان»، «تا مرز دیدار» و .. نقش آفرینی کرده است. وی همچنین، عضو پیوسته فرهنگستان هنر و رئیس پیشین و گروه تخصصی سینما در فرهنگستان هنر است.

احمدرضا درویش: متولد مرداد ۱۳۴۰ تهران/ وی فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۶۱ با کارگردانی نمایش‌های تلویزیونی آغاز کرد اما پس از آن در سال ۱۳۶۸ با نویسندگی و کارگردانی «آخرین پرواز» در سال ۱۳۶۸وارد سینمای حرفه‌ای شد. درویش پسا ز آن فیلم های «ابلیس» ، «آذرخش»، «کیمیا»، «سرزمین خورشید» ، «متولد ماه مهر»، «دوئل» و «رستاخیز» را ساخت که دو فیلم آخر سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی از جشنواره فیلم فجر را برای او به ارمغان آورد. وی در سال ۱۳۹۳ به پاس یک عمر فعالیت هنری، نشان Ahmadreza Darvish افتخار جهادگر عرصه فرهنگ و هنر را دریافت کرد.

غلام ربانی بیپلوب: در سال ۱۹۷۴ در بنگلادش به دنیا آمد. وی به عنوان برگزار کننده جشنواره فیلم شناخته می‌شود. بیپلوب بنیانگذارجشنواره بین‌المللی فیلم بنگلادش است. او دبیر کل سابق و نای برئیس فدراسیون بین‌المللی فیلم در بنگلادش است. وی نویسنده و کارگردان فیلم‌های Swopnodanay و Britter Bairey و فیلم کوتاه Shohozatry می‌باشد. ‌ بیپلوب موفق‌ترین فیلمساز بنگلادشی در سطح بین‌المللی ست. ۲ فیلم سینمایی او در بیش از ۵۰ فستیوال بین‌المللی برگزیده شده است. وی جزو هیئت داوران بسیاری از جشنواره‌های بین‌المللی بوده است.

رودریگو ویلا: تهیه‌کننده، نویسنده و کارگردان مطرح بین‌المللی‌ست. او در سال ۱۹۸۸ شرکت تولید فیلم Cinema 7 Films با دفاتری در بوینس آیرس را تاسیس کرد و تاکنون مدیر آن است. فیلم‌های وی در بسیاری از جشنواره‌ها برگزیده شده و جایزه دریافت کرده‌اند. او همچنین مهمترین جایزه صنعت فیلم آرژانتین، Condor de2014 Plata برای بهترین مستند سال را دریافت کرد. رودریگو ویلا محتوای اصلی بسیاری را در سراسر جهان تولید کرده است. او در بسیاری از جشنواره‌ها، مراسم‌ها، کلاس‌های آموزشی وزارت صنعت، فرهنگ و موسسه فیلم ملی آرژانتین به عنوان سخنران صحبت کرده است. او همچنین در بسیاری از جشنواره‌ها جزو هیئت داوران بوده است.

مارتین مهاندو: دکتر مارتین مهاندو از تانزانیا، محقق دانشکده رسانه، ارتباطات و فرهنک دانشگاه مرداک استرالیا است. او همچنین، دبیر Journal of African Cinemas است که در بریتانیا توسط انتشارات Intellect منتشر می شود. او رییس جشنواره بین‌المللی زنگبارZanzibar است. او در اغلب جشنواره‌ها جزو هیئت داوری بوده است. از دستاوردهای او دریافت جایزه ZIFF در سال ۲۰۱۲و جایزه Zeze در تانزانیاست به دلیل نقش مهم او در کمک به هنر در تانزانیاست. وی برنده جایزه Paul Robeson برای فیلم Maangamizi برای برتری در فیلمسازی مستقل است. Maangamizi اولین فیلم تانزانیایی و آفریقایی می‌باشد که در سال ۲۰۰۱ نامزد بخش بهترین فیلم خارجی اسکار شد. دیگر فیلم‌های وی شامل ، Liyarn Ngarn Yombayomba، Australia, Finding a Place و Mama Tumaini است.

نوشته معرفی داوران فیلم‌های سینمایی بخش مسابقه بین‌الملل جشنواره مقاومت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.