اکبر نبوی، محمدتقی فهیم و میلاد دخانچی از داوران این دوره از جشنواره هستند.

علاقه‌مندان می‌توانند نقدهای خود را در حداکثر ۱۰۰۰کلمه و در قالب فایل ورد از ۱۶ تا ۲۵ بهمن به ایمیل دوزیستگاه به نشانی  dozistgah.festival@gmail.com ارسال کنند. در ایمیل ارسالی اطلاعات فردی مانند نام، نام خانوادگی، شماره تماس،سن و رشته تحصیلی حتما قید شود.  همچنین برای اطلاع از آخرین اخبار سومین جایزه نقد، می‌توانند به سایت dozistgah.ir مراجعه کنند.

سومین دوره جایزه نقد، توسط موسسه فرهنگی دوزیست، با همکاری موزه سینمای ایران و کانون اندیشه جوان برگزار می‌شود.

نوشته معرفی داوران سومین دوره رقابت جایزه نقد سینمایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این آیین به همت مؤسسه فرهنگی «دوزیست» و با همکاری موزه سینما برپا شد و چهره‌هایی چون رائد فریدزاده، حسین انتظامی، منوچهر شاهسواری، کمال تبریزی، عباس سلیمی‌نمین، رضا پورحسین، رامتین شهبازی، مهدی سجاده‌چی، عزیزالله حاجی‌مشهدی، مصطفی رزاق کریمی، عباس یاری و محمدرضا مصباح در آن حضور داشتند.

در بخش نخست، منوچهر شاهسواری در سخنانی جایگاه فکری و فرهنگی اکبر نبوی را برجسته دانست و او را «میزبان خرد و گفت‌وگو» توصیف کرد. او با اشاره به نشست‌های «شب‌های فرهنگ» در دفتر نبوی، این جلسات را گواهی بر دغدغه‌های فلسفی و تمدنی او عنوان کرد.

کمال تبریزی نیز در سخنانی، نبوی را صدای عدالت در نقد سینمای ایران خواند و تأکید کرد که نگاه او فراتر از نقد یک اثر است و افقی ملی و هویتی را دنبال می‌کند. تبریزی ضمن یادآوری تجربه‌های مشترک خود با نبوی در پروژه‌های سینمایی و تلویزیونی، ویژگی عدالت‌محوری و نگاه آینده‌نگرانه او را ستود.

حسین انتظامی، مدیر فرهنگی، نیز با مرور سه دهه آشنایی با نبوی، او را شخصیتی چندوجهی اما همسو توصیف کرد و بر خوش‌فکری، آینده‌نگری و بی‌ادعایی او در عرصه فرهنگ و رسانه تأکید کرد.

در ادامه این مراسم، مستندی کوتاه از زندگی و فعالیت‌های اکبر نبوی به کارگردانی هادی خواجوی به نمایش درآمد و سپس جوایز دوزیست و لوح سپاس موزه سینما به این منتقد باسابقه اهدا شد.

پویا یاسین زاده نفر اول برای سریال «در انتهای شب»، مهران معصومی نفر دوم برای «در انتهای شب» و آریا باقری برای «افعی تهران» و مهسا عسگری برای «بازنده» به طور مشترک نفر سوم شدند. همچنین فرهاد ریاضی برای «در انتهای شب» و محمدامین جعفرآبادی برای «بازنده» شایسته تقدیر شدند.

نوشته نخستین شب نقد تهران در موزه سینما برگزار شد / بزرگداشت اکبر نبوی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این رویداد همزمان با اختتامیه دومین دوره جایزه نقد با موضوع سریال‌های شبکه نمایش خانگی برنامه‌ریزی شده است.

شب نقد تهران به‌عنوان محفلی برای گفت‌وگو و بررسی جریان‌های انتقادی در حوزه هنر و رسانه آغاز به کار می‌کند و نخستین دوره آن با تمرکز بر تقدیر از اکبر نبوی و ارزیابی وضعیت نقد سریال‌های شبکه نمایش خانگی شکل گرفته است.

این مراسم با حضور جمعی از منتقدان، اهالی رسانه و علاقه‌مندان به حوزه نقد و روزنامه‌نگاری همراه است.

دومین دوره جایزه نقد فیلم بر بستر نقد سریال‌های شبکه نمایش خانگی به همت موسسه فرهنگی دوزیست برگزار شد.

مراسم اختتامیه این دوره جایزه نقد نیز با مشارکت موزه سینما برگزار می‌شود.

نوشته بزرگداشت اکبر نبوی در اولین شب نقد تهران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امیر قادری میزبان برنامه ابتدا عنوان کرد: در جلسات گذشته آقای مسعود اطیابی این ایده جالب را مطرح کرد که آینده سینمای ایران نه کارگردان محوری خواهد بود و نه ستاره سالاری؛ آینده سینمای ایران کمپانی‌محور خواهد بود. من از آقای ابوالحسن داووی می‌خواهم که بحث را از اینجا شروع کنند.

ابوالحسن داودی بیان کرد: ما در ابتدا باید مشخص کنیم که تعریفمان از کمپانی چیست. ما حتی اگر کمپانی را سرمایه تعریف کنیم، باز هم سرمایه جوانب و حواشی خاص خودش را دارد. با این حال اگر کمپانی را با تعریف استاندارد جهانی‌اش بشناسیم، باید بگوییم که ما در ایران فاقد کمپانی هستیم. با توجه به شرایط سیاسی، اقتصادی و اجتماعی که در کشور داریم، در آینده نزدیک هم امکان به وجود آمدن کمپانی به معنای درست را نداریم.

وی درباره کمپانی فیلم‌های کمدی که در حال حاضر مشغول به کار هستند، گفت: آن‌ها مراجع سرمایه‌گذاری در سینما هستند که اگر بخواهیم آن‌ها را بررسی کنیم، ممکن است به مناطق مبهم‌تر و تیره‌تری برویم. آن‌ها به هیچ وجه کمپانی نیستند چراکه کمپانی در وهله اول سینما را به شکل صنعت می‌شناسد نه به شکل وسیله و ابزار سودآوری. در کمپانی همه جوانب اعم از تجهیزات، استودیوها، امکانات تولیدی و … را با هم داریم . شایان ذکر است که همه کمپانی‌ها نقشه راه چند ساله دارند. در کمپانی‌هایی استاندارد جهانی برخلاف ایران که مبنای تولیدشان ساخت سالانه ۲ فیلم پرفروش است؛ آن‌ها سالانه ۵۰ فیلم تولید می‌کنند که شاید ۵ فیلم در میان آن‌ها در بازار داخلی و جهانی دیده شود، اما همان ۵ فیلم به قدری قوی است که ۴۵ فیلم دیگر را پوشش می‌دهد. این باعث می‌شود کمپانی علاوه بر سودآوری برای آینده‌اش برنامه‌ریزی داشته باشد.

این فیلمساز افزود: متاسفانه تعریف دوستان از کمپانی، سرمایه‌هایی‌ست که حتی ممکن است به سود نرسند. گاهی اوقات این سوال پیش می‌آید که اگر این کمپانی‌ها به سود نمی‌رسند، پس چگونه ادامه می‌دهند؟ مگر اینکه با دلایل دیگری وارد این عرصه شده باشند. با توجه به شرایط حال حاضر سینما ۹۰ درصد تولیدات به سود نمی‌رسند.

هوش مصنوعی سینما را از بین نخواهد برد اما روی آن تاثیر می‌گذارد

در ادامه این نشست، اکبر نبوی اظهار کرد: تجربه نشان می‌دهد که فرهنگ رفتاری ما ایرانیان به این شکل است که سود خودمان را در سود جمع تعریف نمی‌کنیم، در نتیجه کمپانی در مفهوم درست خودش شکل نمی‌گیرد. من معتقدم در ۱۰سال آینده سینما وضع امروز خودش را نخواهد داشت و کمپانی‌ها برای سینما فیلم تولید نخواهند کرد و ممکن است فعالیتشان را در فضای مجازی و پلتفرم‌ها ادامه دهند؛ هر چند این امکان وجود دارد که ظاهر پلتفرم‌ها هم تغییر کند. سینمای آینده ایران و جهان این سینمای امروز نخواهد بود و تغییراتی شگفت در بهره‌برداری محصولات صوتی و تصویری به وجود خواهد آمد و این تغییراتی نیست که ارزش‌گذاری شود.

وی ادامه داد: من معتقدم سینما در آینده تقریبا به آن چیزی تبدیل خواهد شد که در سالن به نمایش درمی‌آید و مجموعه‌ای از آثار خاص مانند اپرا خواهد بود. درواقع سینما باید کیفیت خاص خودش را داشته باشد تا به سالن سینما برسد. به نظر من هوش مصنوعی توانسته تاریخ بشر را به قبل و بعد از خود تقسیم کند  و همین میزان تقاضای سینما در آینده بیش از پیش خواهد شد. هوش مصنوعی سینما را از بین نخواهد برد اما به شدت روی آن تاثیر می‌گذارد. برای همین فکر می‌کنم ما کمپانی در سینما نخواهیم داشت؛ مگر اینکه فرهنگمان اصلاح شود و سودمان را در سود جمع ببینیم.

در ادامه محمد حمزه‌ای دیگر مهمان این نشست خاطرنشان کرد: من اعتقاد راسخ دارم که طی ۱۰ ساله آینده ما قطعا سینمای کنونی را نخواهیم داشت. در واقع ماهیت سینمایی که ما دوستش داریم از بین نمی‌رود اما تغییر شکل می‌دهد؛ درست مانند رسانه. به همین دلیل تصور می‌کنم که کمپانی در آینده معنایی نخواهد داشت؛ آنچه که می‌تواند در آینده تاثیرگذار باشد، اندیشه است و اندیشه شکل دیگری برای ارایه پیدا خواهد کرد.

وی درباره افزایش استقبال از سینما در سال‌های اخیر تصریح کرد: من اعتقاد ندارم که سینمای ایران مورد استقبال مخاطب قرار گرفته است. سینمای ایران حالت سینوسی دارد و به نظر می‌رسد بعد از مدتی فیلم‌های کمدی علیه خودشان اقدام می‌کنند؛ در نتیجه این جریان هم می‌خوابد و تصور نمی‌کنم تماشاگر قابل توجهی به سمت تولیدات سینمای ایران آمده باشد.

گران شدن فیلمسازی به نهادهای دولتی و سرمایه‌شان‌ برمی‌گردد

قادری یادآور شد: در سال‌های گذشته که سینمای کمدی به اصطلاح مُد نبود ابوالحسن داودی چند فیلم موفق در این ژانر ساخت که یکی از آن‌ها «نان، عشق، موتور ۱۰۰۰» است. آقای داوودی نظر شما درباره اقبال سینمای ایران در کمدی چیست؟ ممکن است عده‌ای معتقد باشند که این الگوی حال حاضر سینمای ایران می‌تواند برخی از این آسیب‌ها را حل کند.

داودی عنوان کرد: این اقبال از سینمای کمدی زمینه‌های مختلفی دارد و بخشی از این اقبال به شرایط اقتصادی و اجتماعی جامعه باز می‌گردد. حتی در تاریخ سینمای آمریکا موفق‌ترین فیلم‌های موزیکال در دهه ۳۰ بوده است که مردم در بدبخت‌ترین حالت بودند. شکل تولیدات آن زمان آمریکا بسیار شبیه به حال حاضر ایران است و این نوع کمدی ساختن هم مطلوب سرمایه‌گذار است که از میان برترین راه به سود برسد. نگاه دولت‌ها در دو دهه گذشته به سینمای ایران طوری است که حاکمیت عنصر مزاحمت سینما را بیشتر از عنصر سرگرمی می‌داند. آن‌ها معتقدند که سینما باید کنترل نهادی شود و شرایط سانسور زیرپوستی و پنهانی شده است. چیزی که سینما را محدود می‌کند این است که تولید از حالت عادی گران‌تر شود. من این گران شدن فیلمسازی را برنامه‌ریزی شده می‌دانم و معتقدم ریشه آن به نهادهای دولتی و سرمایه‌ آن‌ها برمی‌گردد.

وی ادامه داد: سینمای ایران در سال‌های پس از انقلاب برای خود داشته‌ها و دارایی‌هایی دارد که به مرور و به زحمت جمع‌آوری کرده اما چیزی که دولت‌ها به راحتی می‌توانند آن را تحت‌الشعاع قرار دهند این است که دسترسی به همین داشته‌ها را سخت‌تر کنند. برای همین تولیدات کمتر می‌شود و هزینه بالا می‌رود و طبیعتا منی که سی سال گذشته با سرمایه شخصی می‌توانستم فیلم بسازم الان دیگر قادر به چنین کاری نیستم. وقتی دستمزد بازیگران صدها برابر بیشتر شده، بنابراین می‌توانم بگویم این رقم مشکوک و بیمار است و مبتنی بر اقتصاد سالمی نیست که دوستان آن را کمپانی می‌نامند.

این فیلمساز افزود: ما در طول سال ۴ تا ۵ فیلم پُرفروش داریم که سه تای آن‌ها سرمایه‌گذار مشترک دارند. این سینما به یک سینمای نازل و یک وجهی تبدیل شده که سلیقه مخاطبش را هم نازل می‌کند. پس این اسمش استقبال یا رونق نیست؛ این نوعی انحطاط است که در سینمای ما در حال شکل‌گیری است.

قادری بیان کرد: شاید بخش‌هایی از سینمای اجتماعی مانند «فسیل» و «نان، عشق، موتور ۱۰۰۰» خودش را در شکل کمدی بازتولید می‌کند. در این سال‌ها کمدی در واقع نقد اجتماعی به همراه خود دارد. من فکر می‌کنم در این سال‌ها فیلم‌های کمدی و اجتماعی بهتر با استقبال مردم روبرو شده‌اند؛ یعنی فیلم‌هایی که کمتر فروخته‌اند، ضعیف‌تر بودند.

در ادامه نبوی اظهار کرد: اگر وضعیت سه تا چهار سال گذشته را از فروش چند فیلم محدود بررسی کنیم و آن را مولفه‌ای مثبت برای حیات سینما تلقی کنیم، پس باید این سوال را بپرسیم که چرا سینما از منظر مسئولان و خانواده سینما مورد انتقاد است؟

قادری خاطرنشان کرد: فکر نمی‌کنید دهه ۸۰ دهه طلایی سینمایی ایران است؟

نبوی بیان کرد: من دهه ۶۰ تا اوایل ۸۰ را دوران خوبی می‌دانم نه اینکه مطلقا قابل دفاع باشد اما قابل قبول است چه در مدیریت سینمایی و چه مدیریت دولتی و خصوصی. اما سیاست‌های آن دوره قابل استفاده برای ما نیست چراکه تغییرات جدی در حکمرانی ایران و جهانی شکل گرفته است. شیوه‌های مدیریتی انوار و بهشتی در روزگار خودشان جواب می‌داد چراکه سینما در جامعه مذهبی مورد پذیرش نبود اما آن‌ها سینما را برای توده مردم می‌ساختند. حتی نوع نگاه به مذهب هم این روزها تغییر کرده است.

ابوالحسن داودی تصریح کرد: زمانی که این آکندگی مذهب و سیاست وجود دارد بیشتر مردم نسبت به سیاست واکنش دارند. الان حتی کسانی که به شکل آشکار به مسایل ضدمذهبی تظاهر می‌کنند، ممکن است به مذهب برگردند. در واقع منظور من این است که در حال حاضر افراد برای اعتراض به سیاستی که به نفع خودشان نیست، به مذهب اشاره می‌کنند.

آینده سینمای ایران متعلق به سینمای زیرزمینی است

محمد حمزه‌ای نیز بیان کرد: این لجبازی بین مردم است که حتی اگر قلبا اعتقاد داشته باشند اما در ظاهر همراهی نمی‌کنند. ما دین را معادل ایدئولوژی در نظر گرفتیم و این آسیب‌زا بود. من معتقدم که بخش بزرگی از این نارضایتی همه از سینما به علت نظارت است و منِ سینماگر نمی‌توانم به فرم دلخواهم برسم و آنچه می‌خواهم بگویم. الان سازمان سینمایی مانند پدری است که با وجود اینکه فرزندش مستقل شده، همچنان به کنترلش ادامه می‌دهد. من اعتقاد دارم اگر در بلندمدت با سینماگر توافق نکنند، سینما از این چیزی که هست رهاتر می‌شود. یک طیف تازه فیلمساز و سینماگر در حال حاضر آماده به کار هستند که ابزار کار را دارند و کنترل‌پذیر هم نیستند. من معتقدم اگر چند سال آینده سیستم نظارتی شکل تعامل را تغییر ندهد چیزی به اسم نظارت از بین خواهد رفت و عملا چیزی تحت عنوان سینمایی که مدنظر دوستان است، باقی نمی‌ماند و فیلم مد نظر سیستم دولتی تولید می‌شود که عده خاصی آن را دوست خواهند داشت. تولید در سینما الان به قدری گران است که یا باید در چارچوب کار کنم یا آنچه را که می‌خواهم بسازم، ببوسم و کنار بگذارم.

ابوالحسن داودی نیز عنوان کرد: به نظر من آینده سینمای ایران متعلق به سینمای زیرزمینی است که با تساعد هندسی در حال رشد است و هیچ کدام از دولت‌ها امکان و ابزار رویارویی با آن را ندارند. این تضادها گنده‌تر از اداره نظارت و حذف پروانه ساخت است. من تفاوت زیادی بین رویکرد دولت‌ها می‌بینم. دولت قبل برنامه‌ریزی آشکار داشت و هیچ ترسی نداشت که آن را مطرح کند. سینمای مطلوب دوره قبل رونق سینماداران بود و فکر می‌کردند اگر ۴ فیلم فروخته است، پس سینما رونق پیدا کرده و تعادل ۴۰ ساله سینمای ایران به راحتی در این دوره شکست. برای همین «فسیل» فیلمی است که به دستور مستقیم وزیر ارشاد یک سال در اکران ماند تا به رقم ۳۰۰ میلیارد برسد. الان تنها گونه‌ای که می‌تواند یک منفعت نسبی کسب کند، کمدی است.

وی ادامه داد: بسیاری از فیلم‌ها محصول غلبه تفکر سینمای زیرزمینی است و هر ساله تعداد این فیلم‌ها در حال افزایش حتی اگر خلاف قوانین و بی‌حجاب ساخته شده باشند. فیلمی که ایران امسال به صورت رسمی به اسکار معرفی کرد، پذیرفته نشد اما از سوی دیگر ۲ فیلم از سینمای زیرزمینی ایران از ۲ کشور جزو منتخبان اسکار قرار می‌گیرند. ممکن است ممنوعه بودن شرایط فیلم به دیده شدنش کمک کند و این یک سواستفاده سیاسی است. سینمای آینده نمی‌تواند خودش را در قید و بند شرایط الان نگه دارد. به عنوان مثال الان دوستان در شورای پروانه ساخت بسیار راحت‌تر از گذشته برخورد می‌کنند اما به هر حال شیوه، شیوه کهنه‌ای است. اگر نگاه‌های دولتی و حاکمیتی با شرایط معقول جامعه همسو نشوند، سینمای ایران مانند بسیاری از مسایل دیگر در جامعه تغییر شکل خواهد داد و از نوع تحت نظارت قرار گرفتن دولت خارج خواهد شد.

نمی‌توان در شرایط امروز انتظار داشت که سیاست راهبری همپا یا جلوتر از جامعه باشد

امیر قادری در ادامه گفت: من اخبار داخل و خارج ایران را زیاد دنبال می‌کنم و اکنون نشانه‌ای از کم‌رونق‌تر شدن سینما وجود دارد اما با این وجود استقبال ایرانیان از سینما بسیار بالاست و گروه‌های مردم برای تماشای فیلم‌ها به سینما می‌روند‌. البته فکر می‌کنم نظر شما بیشتر ناظر بر وضعیت کنونی سینما است.

سپس اکبر نبوی عنوان کرد: من به سنت‌های متکثر توجه می‌کنم نه صرفا اجتماعی. این مساله وجود دارد که شیوه‌ها و بازیگران حکمرانی در دنیا تغییر کرده است. در جریان ۷ اکتبر و طوفان الاقصی، جریان مسلط رسانه در تمام دنیا تلاشش را کرد که در حداقل ممکن اخبارش منتشر شود اما بازیگران جدید نشان دادند که می‌توانند جریان مسلط را غافلگیر کنند. امروز دیگر رسانه، بازیگر مسلط نیست. ما از زمان رسانه‌های گروهی به رسانه‌های جهانی رسیدیم. اکنون در مرحله انسان رسانه هستیم و هر فرد خودش می‌تواند یک رسانه باشد. من معتقدم نه مسئولان و نه ما متوجه نیستیم که سمت و سوی این سینما تولیدش نیست بلکه جایگاهش در جامعه است.

ابوالحسن داودی گفت: سیستم دولتی یک جریان کارمندی است و اینکه ما انتظار داشته باشیم با شرایط روز جامعه حرکت کند، بسیار بیهوده‌ است‌. با نگاهی به گذشته می‌توان دریافت که جامعه چه زمان، نوار کاست را پذیرفت و حاکمیت چه زمان؟ جامعه چه زمان ویدئو را پذیرفت و حاکمیت چه زمان آن را پذیرفت؟ وقتی شما به شیوه‌های برخورد با این پدیده‌ها نگاه می‌کنید، حتی فراتر از طنز است. در چنین شرایطی نمی‌توان انتظار داشت که سیاست راهبری همپا یا جلوتر از جامعه باشد. شرایط امروز و آنچه که در این ۴ دهه بر ما گذشته است، امکان این را ندارد که ما به آگاهی در سطح مدیریت دولتی برسیم که مدیریت دولتی یک پله بالاتر از جامعه بایستد.

نبوی عنوان کرد: بسیاری از آقایان نمی‌توانند واقعیت‌ها را بپذیرند اما شرایط جدید ناگزیر خود را تحمیل می‌کند، مانند ماهواره.

داودی تصریح کرد: ما یک دوره در سال ۷۶ با آقای نبوی در خانه سینما بودیم و تازه زمان ورود موبایل به ایران بود. نزدیک ۲ تا ۳ ماه مکاتبه کردیم و با کلی زحمت و قرارداد و تعهد از اداره مخابرات بالاخره یک‌گوشی موبایل به ما اجاره دادند. همین‌ نمونه را شما در دوره‌های مختلف هم‌ مشاهده می‌کنید به همین دلیل می‌گویم که شما هرگز نمی‌توانید این شیوه مدیریت را اصلاح کنید.

در ادامه محمد حمزه‌ای بیان کرد: درواقع تکنولوژی خودش را تحمیل می‌کند و درنتیجه دولت ناگزیر به پذیرش آن است. اکنون فیلمسازانی هستند که هیچ نیازی به سیستم‌ حمایتی در کشور ندارند و برخی فیلمسازان هستند که کارشان نسبت به سینمای حرفه‌ای و بدنه حیرت‌انگیز است. این افراد منتظر روزنه‌ای هستند که خودشان را مطرح کنند. روزی با آقای حیدریان جلسه داشتیم و من از وضعیت تهیه‌کنندگی در ایران گلایه کردم که چرا من به عنوان فیلمساز همه کارهای پروژه را انجام می‌دهم اما تهیه‌کننده تصمیم‌گیرنده می‌شود؟ اکنون سینمای زیرزمینی بسیار جدی است و ما نمی‌توانیم تا آخر عمر باب گفتگو را ببندیم.

داودی گفت: همین چند ماه پیش من داور جشنواره فیلم کوتاه تهران بودم و کارهایی دیدم که حیرت کردم. چیزی که برای من حیرت‌انگیز بود این بود که از مکان‌هایی مانند زابل، خاش و تربت جام و… فیلم‌های بسیار باکیفیتی ارسال می‌شد. من همان زمان به مسئول انجمن سینمای جوان گفتم اگر به این نسل جوان میدان ندهید، این نسل به جریان شورشی تبدیل خواهد شد که تمام شما را به تصرف خودش درمی‌آورد.

قادری گفت: اکنون ۷۰ درصد فیلم‌ها استاندارد لازم را دارند و بالا آمدن از بین این تعداد فیلم متوسط سخت است. امسال در جشنواره فیلم کوتاه تهران من فیلم‌های زیادی دیدم که از حد متوسط بالاتر بودند.

محمد حمزه‌ای عنوان کرد: سال گذشته بنیاد فارابی المپیاد فیلمسازی برگزار کرد و من ابتدا تردید داشتم که به بچه‌های ۱۲_۱۳ ساله باید چه چیزی آموزش دهم. باعث تعجبم بود که نوجوانانی که اهل شهرستان‌ها‌ی مختلف بودند، کاملا به‌روز بودند زیرا امروزه فضا برایشان فراهم است.

پلتفرم‌ها درحال فروپاشی هستند اما آثار آن قطعا در سینما مشاهده خواهد شد

امیر قادری بیان کرد: از طرف دیگر پلتفرم‌ها به معنای خاص در اختیار دولت نبودند، ممیزی کمتری داشتند و با جامعه همسوتر بودند. چه اتفاقی باعث شد که باز هم ناموفق باشند؟

داودی پاسخ داد: شکل گرفتن پلتفرم‌ها در چند سال اخیر کاملا در نظر همه ما بوده است و ما ناظر آن بودیم. من به عنوان یک فیلمساز به این مساله امیدوار بودم و حس می‌کردم کمک می‌کند که نگاه محدودکننده دولتی خودش را اصلاح کند و پلتفرم‌ها و اکران آنلاین با سینما می‌توانند مکمل هم باشند. اتفاقی که رخ داد این بود که نهاد و جریانی که پلتفرم‌ها را شکل و گسترش داد از ابتدا مشکل داشت. یعنی پلتفرم‌ها به جای اینکه با مردم تعامل داشته باشند، سرمایه‌هایی واردشان شد که مشکوک و مبهم بودند.‌ نهادهای قدرت، امنیتی و… وارد این رسانه‌ها شدند و جریان را به سمتی پیش بردند که اکنون نه‌ تنها کمک حال سینما نیستند بلکه به شدت سینما را غارت می‌کنند.

وی ادامه داد: سینمای ایران پس از انقلاب با همکاری دولت از صفر شروع کرد و بازیگر و عوامل فنی پرورش داد. پلتفرم مانند یک مهمان ناخوانده به صورت رایگان از این دستاوردها استفاده می‌کند یعنی اکنون تمام بازیگران، عوامل فنی و تجهیزات را در اختیار گرفته‌اند. به طور مثال من ۷ سال پیش به یک بازیگر ۸۰ میلیون دستمزد دادم و دستمزد آن فرد اکنون ماهی ۵ میلیارد تومان شده است. این جهش با تعریف هیچ اقتصاد سلامتی منطقی نیست. من در این ۷ سال هنوز نتوانسته‌ام فیلم دلخواه خودم را بسازم و این مساله صرفا به سرمایه بستگی ندارد. من‌ اکنون دیگر حاضر نیستم که هر فیلمی بسازم و اگر قرار باشد کمدی هم بسازم دوست دارم کمدی خودم را بسازم. پلتفرم‌ها با بازیگران قرارداد چندساله می‌بندد که فقط با تولیدات خودشان کار کنند. تولیداتی که حتی به سرمایه اولیه خودشان هم دست پیدا نمی‌کنند. سوال اینجاست که این سرمایه چگونه خودش را تامین می‌کند؟

سپس محمد حمزه‌ای بیان کرد: در اواخر دهه ۸۰ تولیدات ما به سریال و سینما خلاصه می‌شد و در این میان تله فیلم‌ها به وجود آمدند و اهالی سینما و تلویزیون برای امرار معاش وارد حوزه تله فیلم شدند تا پولی دربیاورند.‌ شرایط تولید تله فیلم به گونه‌ای شد که تقریبا غالب شد و این سیستم علیه خودش اقدام کرد.‌ یعنی تله فیلم سطحی از کیفیت را زیرسوال برده بود که هنرمندان حاضر به کار کردن در تله فیلم‌ نبودند.

داوودی تصریح کرد: هر فروپاشی که رخ می‌دهد تبعاتش اطراف را هم دربر می‌گیرد. پلتفرم‌ها درحال فروپاشی هستند اما آثار بدش قطعا در سینما مشاهده خواهد شد. قطعا ما نمی‌توانیم نرخ برخی بازیگران را پایین‌تر بیاوریم.

امیر قادری عنوان کرد: درباره پلتفرم‌ها چند ابهام وجود دارد که یکی از آن‌ها این است که در دنیا پلتفرم‌ها با تعدد تولید چرخ خودشان را می‌چرخانند. وقتی همچنان تعداد تولید سریال تا این حد پایین است منطقی نیست که در این شرایط ورشکستگی ادامه بدهند. اکنون از آثار برخی پلتفرم‌ها استقبال نمی‌شود اما همچنان کار می‌کنند و این یکی از نقاط مبهم پلتفرم‌ها است.

سینمای ایران باید از انحصار فکری خارج شود

وی در بخش پایانی این نشست بیان کرد: این سوال را از همه دوستان دارم که اگر بخواهید به آقای فریدزاده یک توصیه ضروری داشته باشید، چیست؟

اکبر نبوی پاسخ داد: من به او می‌گویم که خیلی خودت را درگیر امروز نکن و به فردا نگاه کن زیرا فردا چالش‌های جدیدی به وجود می‌آید که باید برای مواجهه با آن‌ها آماده بود. این را هم‌ بگویم که قرار نیست پلتفرم جای سینما را بگیرد. اما در ایران به دلیل درهم ریختگی سازمانی پلتفرم‌ها این شرایط را پیدا کرده اند.‌ بخش مهم وضعیت امروز پلتفرم‌ها خانواده سینما هستند که به این مناسبات تن می‌دهند. این ها هستند که انواع و اقسام درهم ریختگی اقتصادی را به سینما تحمیل می کنند.

قادری گفت: پس در اینجا با آقای داوودی هم نظر هستید که پلتفرم‌ها نه تنها به وضعیت سینما کمکی نکرده بلکه در درهم ریختگی آن هم سهم داشته است. اگر بنده مناسبات کلان اقتصاد سینما را بدانم و بدانیم و منافع شخصی خود را در منافع جمعی تلقی کنیم آن موقع بُرد خواهیم کرد.

داودی مطرح کرد: این قضیه بدون این است که ما شرایط اجتماعی و سیاسی جامعه را نگاه کنیم. در همه عرصه‌ها به شرایطی رسیدیم که بی‌اخلاقی به کل جامعه حاکم شده و به فضیلت تبدیل شده است. اگر یک زمانی در یک جامعه‌ای ساعت ۳ شب سر چهارراه رفتید و دوربین نداشت و همه توقف کردند، باید بدانید که نظم و مسئولیت در آن جامعه جاری است و در غیر این صورت چنین چیزی تقصیر خانواده سینما نیست. ما درباره بدنه عام جامعه و سینما صحبت می‌کنیم و همه آسیب‌پذیر هستند و با شرایط جامعه باید تعریف و قضاوت شوند. در دوران کرونا پلتفرم‌ها چه خواسته و چه ناخواسته عملا کمک بزرگی به خانواده سینما کردند. از طرف دیگر شرایط طلبکاری که پیش آمد وضعیت امروز ما را پیش آورد.

اکبر نبوی بیان کرد: اینکه دگرخواهی کم‌رنگ می‌شود و خودخواهی افزایش پیدا می‌کند را قبول دارم. مقطع کوتاه کرونا که بسیاری از اهالی خانه سینما گرفتار تنگنای معیشتی بودند و پلتفرم به کمک آمدم، قبول دارم اما اگر قرار است به فکر سینما باشیم، نباید به مناسباتی تن دهیم که به یک اصل کلی آسیب بزند.

ابوالحسن داودی توضیح داد: دولت‌ها به شکلی اقتدار خود را از دست داده‌اند و من نسبت به اینکه بتوانند کاری تاثیرگذار انجام دهند، چشم‌انداز روشنی نمی‌بینم. با نگاه آقای نبوی بیشتر موافقم که دوستان سعی کنند بفهمند این سرنوشتی که در انتظارشان است چگونه قرارست رقم زده شود و با همه این احتمالات که در سطح جامعه است، چگونه خواهد بود. دیدن این وضعیت و توجه و فکر کردن به این که چگونه می‌توان سازمان داد و وارد تعامل شد، کار بسیار سخت ولی لازم است.

محمد حمزه‌ای نیز گفت: آقای فریدزاده از آنجا که جوان هستند باید سینمای ایران را از انحصار فکری خارج کنند و باید از طیف جوان و سرزنده‌ای که در بدنه و زیرمتن سینما است، کمک بگیرند.

داودی در پایان درباره خانه سینما و مشکل بزرگ آن خاطرنشان کرد: خانه سینما به عنوان یک نهاد صنفی از ابتدا برخلاف تمام نهادهای صنفی دنیا به عنوان یک هرم به جای اینکه از قاعده شکل بگیرد از سر شکل گرفته است و به نوعی دولت‌ساخته است.

نوشته ششمین نشست «سینما رو به آینده» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این نشست‌، چهره‌هایی از صاحب‌نظران و سینماگران از جمله ابوالحسن داودی، اکبر نبوی و محمد حمزه‌ای و با اجرای امیرقادری، حضور خواهند داشت.

بدین ترتیب این نشست تخصصی، شنبه اول دی‌ماه راس ساعت ۱۷:۳۰ در سالن «شهر خاطره» پردیس سینمایی آزادی برگزار می‌شود.

سلسله نشست‌های «سینما رو به آینده» که با همت سازمان سینمایی سوره و با رویکرد «چالش‌های سینمای ایران، در دولت جدید» برگزار می‌شود، به واکاوی راهکارها و ایده‌های تازه برای مدیریت سینما در آینده می‌پردازد.

نوشته برگزاری ششمین نشست «سینما رو به آینده» در اولین شب زمستان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بر اساس این خبر، فیلم‌های «دیده‌بان» (ابراهیم حاتمی کیا)، «خانه دوست کجاست؟» (عباس کیارستمی)، «گاو» (داریوش مهرجویی)، «ناخدا خورشید» (ناصر تقوایی)، «عقاب‌ها» (ساموئل خاچیکیان)، «دست‌نوشته‌ها» (مهرزاد مینویی)، «جاده‌های سرد» (مسعود جعفری‌جوزانی)، «پرده آخر» (واروژ کریم مسیحی)، «نیاز» (علیرضا داوودنژاد) و «بچه‌های آسمان» (مجید مجیدی) در خانه جشنواره چهلم [سالن همایش‌های برج میلاد]  بر اساس جدول زمان‌بندی شده که متعاقبا اعلام می‌شود، روی پرده خواهد رفت.

آثار مورد اشاره از جمله فیلم‌هایی است که در سال‌های گذشته از سوی فیلمخانه ملی ایران و بنیاد سینمایی فارابی بازبینی و مرمت شده است.

چهلمین جشنواره فیلم فجر در دو بخش فرهنگی و رقابتی از ۱۲ تا ۲۲ بهمن به دبیری مسعود نقاش‌زاده برگزار خواهد شد.

نوشته نمایش ۱۰ فیلم مرمت‌شده در برنامه‌های فرهنگی چهلمین جشنواره فیلم فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: امروزه در مقابل قدرت‌های سلطه جویی چون آمریکا، با فرهنگ رو به رشد متفاوتی روبرو هستیم که   فرهنگ ملت‌های ستم دیده را با وضعیت جدیدی روبرو کرده، و وجدان‌ها را بیش از گذشته بیدار می‌کند. این در حالی است که از این فرصت می‌توان برای استقرار فرهنگ مقاومت در سطح بین‌المللی استفاده کرده و با برنامه ریزی‌های از پیش تعیین شده، ارتباط با کشورهای دیگر را گسترش و پایه های استقرار جشنواره مقاومت در دیگر کشورها را استوار کنیم.

این منتقد سینما درباره کمبود فیلم‌های شاخص درحوزه مقاومت خاطر نشان کرد: جایگاه مقاومت و مضمون آن تا حدی در کشور ما ارزشمند است که با وجود کمبود آثار شاخص در این زمینه، نباید از ادامه فعالیت در این زمینه غافل شد. در این راستا توصیه می‌شود  جشنواره نسبت به آثار تولید شده منفعل نبوده و در حوزه سیاست‌گذاری به عنوان کانون مشورت و مرکز مشاوره‌ای مناسب برای بررسی کیفیت فیلم‌ها قرار گیرد.

وی در ادامه اظهار داشت : سینمای مقاومت به منظور افزایش تاثیرگذاری در سطح ملی و بین‌المللی نیاز به استقرار دبیرخانه دائمی و اختصاص مسئولیت به افراد ثابت و کاربلد در این عرصه دارد تا از پتانسیل موجود برای بهبود محتوا و کیفیت آثار استفاده شده و به عملکرد بهتری دست یابد.

نبوی استفاده از موضوعات تکراری و بی‌توجهی به ژانرهای متفاوت در حوزه دفاع مقدس را ضعف آثار تولید شده معرفی کرد و اذعان داشت: متاسفانه برداشت مسئولان نهادهای فرهنگی، نظامی و فیلمسازان از سینمای مقاومت، به موضوع نبرد و جنگ محدود شده است درحالی که در این حوزه ژانرهای متفاوتی وجود دارد که در حین جذابیت، نماهای جدیدی  از مقاومت را به جامعه بین‌الملل معرفی کرده و فیلمسازان را با افق‌های مضمون و داستان‌های ناگفته روبرو می‌کند.

وی اکران فیلم‌های ایرانی در کشورهای دیگر را امکان پذیر دانست و تاکید کرد:  نفوذ در سینمای کشورهای دیگر مستلزم روایتی جهانی از دفاع مقدس و مقاومت است و فرم و محتوای جامع‌تری را می‌طلبد بنابراین افزایش سطح بینش سینمای دفاع مقدس به موضوع، و تکامل بینش مسئولان دستگاه‌های فرهنگی و نظامی از اصول موفقیت در این عرصه محسوب شده و با استقرار دبیر خانه دائمی و اعطای مسئولیت به افراد ثابت در این جایگاه، به این امر مهم جامعه عمل پوشانده می‌شود.

این منتقد سینما علت موفقیت و پیشرفت سینمای هالیوود را توجه به فرهنگ کشور خود و تاکید بر تقویت ریشه‌های آن معرفی کرد و گفت: سینمای هالیود با روایت فرهنگ کشور خود در قالب هنر توانسته است به سطح بالایی از جذب مخاطب دست یابد و از مرز اندیشه مردم دیگر کشورهای عبور کرده و محبوبیتی بین‌المللی پیدا کند. جشنواره فیلم مقاومت نیز برای حفظ مخاطب بین‌المللی، به حفظ ریشه‌های فرهنگ و ایجاد جذابیت در انتقال آن نیاز مبرمی دارد.

وی حضور فیلم سازان جوان در سینمای مقاومت را امیدوار کننده به آینده سینما دانست و افزود: جوانان، امید اول و آخر سینمای مقاومت هستند که با فعالیت خود در این عرصه به سینما جان داده و حیات آن را تامین می‌کنند. این در حالی است که از این افراد حمایت شده و تجربه‌های دفاع مقدس و مقاومت در اختیار آنها قرار گیرد.

ناگفته نماند پانزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت همزمان با هفته بسیج از ۵ تا ۹  آذر ماه سالجاری به دبیری محمد خزاعی در تهران برگزار خواهد شد.

نوشته لزوم توجه به روایت جهانی مقاومت در فیلم‌های سینمایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با بیان اینکه یکی از موضوعات جدی و خطیر امر پژوهش است، اظهار داشت: پژوهش در امر سینما که یک هنر، صنعت و رسانه است باید از جایگاهی مناسب و متناسب با اهمیت و نقش تاثیرگذار سینما در حوزه ی زیست فردی و جمعی ما، برخوردار باشد. از سوی دیگر از دید من سینما یک نهاد اجتماعی بسیار قدرتمند به شمار می آید و یک نهاد اجتماعی، بخواهد یا نخواهد، با مساله ی پژوهش پیوندی ناگسستنی و پیوسته دارد.

نبوی ادامه داد: در مجموع، سینمای ما نیاز به پژوهش های جدی نظری و کاربردی دارد. شاید جایزه پژوهش سینمایی بتواند کاری کند تا امر پژوهش در سینما جدی تلقی شود و بتواند به پژوهشگران این حوزه امید دهد که کارهایشان دیده می شود و مورد تشویق قرار می گیرند. از نظر من  برگزاری جایزه پژوهش سینمایی سال بسیار ضروری است و باید زودتر از این ها در سینما بوجود می آمد.

نبوی همچنین گفت: شاید روزگاری تصورها بر این بود که سینمای ایران مشکل فیلمنامه دارد اما امروز آنچه باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد، داستان خوب است . سینمای ما از داستان ها و ایده های خوب کم بهره است و متاسفانه فقر شدیدی در این زمینه داریم. اگر ایده خوبی باشد و بر مبنای ایده داستان خوبی نوشته شود متناسب با موضوع داستان، پژوهش به میدان می آید به ویژه در آثاری که به اصلاح به آنها سینمای اجتماعی می گوییم.

وی ادامه داد: اگر در فیلم های پلیسی، اکشن، حادثه ای و آثار ملودرام امر پژوهش را جدی تلقی نکنیم (که در این گونه ها هم پژوهش لازم و ضروری است) اما در آثار اجتماعی حتما و حتما به پژوهش نیاز داریم. این مهم را آثاری که در این سال ها ساخته شده و ضعف مفرط پژوهش در آنها جدی است، بیش از پیش مورد تاکید قرار می دهد.

وی با بیان اینکه پژوهش درواقع رکن یک امر جمعی است، گفت: پژوهش یک اتفاق و تصمیم است که رویکردها را سامان می دهد و کمک می کند تا ذهن منسجمی پیدا کنیم. منطقا دانشجو به دلیل شادابی روحی که دارد می تواند در این زمینه موثر باشد البته منظور ما تنها دانشجویان سینما نیست بلکه منظورمان همه دانشگاه ها و همه رشته های علوم انسانی است که باید به امر پژوهش های اجتماعی توجه کنند. دانشجویان رشته های فلسفه، ادبیات ، تاریخ  و روانشناسی هم باید به امر پژوهش و سینما توجه داشته باشند. اگر امر پژوهش درباره سینما را جدی بگیرند در این صورت جایزه پژوهش سینمای توانسته فرایندی مناسب را طراحی کند و دانشکده های علوم اجتماعی و  دانشجویان و اساتید را با امر سینما آشنا کند.

دومین دوره جایزه پژوهش سینمایی به دبیری احمد ضابطی جهرمی نیمه دوم آذرماه همزمان با هفته پژوهش برگزار می شود.

نوشته اکبر نبوی: خانواده سینما به امر پژوهش نیاز دارند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فناییان در این زمینه گفت: نمی‌توانم ادعا کنم یک گام از تعریف بازیگری که تابه‌حال شده است، جلوتر رفته‌ام. ضرورتی نداشته و به‌ اندازه کافی در مورد این موضوع نظریه‌پردازان بزرگ و مطرح دنیا نظریات درست، قوی و ماندگاری داده‌اند و من می‌توانم آموزه‌های خودم را بیان کنم.

بازیگری نقاشی نقش است

او ادامه داد: به نظر من بازیگری نقاشی نقش است و ابزار نقاشی بازیگر، درواقع بیان، بدن، احساس، افکار و تجربیات بازیگر است که توسط این عناصر نقش را بر صحنه یا جلوی دوربین نقاشی می‌کند. به کار بردن هریک از این عناصر فنونی را لازم دارد تا بدن و بیان نقش را به‌درستی برای تماشاگر روی صحنه یا جلوی دوربین ترسیم کند.

نبوی با بیان اینکه وقتی به نمایشگاه نقاشی می‌رویم هر بیننده‌ای متناسب با ارزش، عمق و ژرفای آن اثر نقاشی، درک و دریافت و مواجهه اختصاصی برای خودش دارد، این سوال را از فنائیان پرسید که آیا این نقاشی مدنظر شما است که هر بیننده‌ای درک و تصور خودش را از نقاشی نقاش که همان بازیگر است دارد یا خیر؟

فناییان در پاسخ اظهار کرد: در نقاشی هم نقاش هدف واحدی دارد منتها تماشاگران در مواجهه با آن نقش یا نقاشی به‌تناسب تجربیات، سلایق، افکار و دیدگاه خودشان آن نقاشی را تفسیر به رای خودشان می‌کنند.

عضو هیئت‌علمی دانشگاه تهران ادامه داد: در صحنه تئاتر هم نسبت به نقش ممکن است این اتفاق بیافتد اما حتماً نقاش، یعنی کسی که به کمک کارگردان این نقش را آفریده، باعث می‌شود که این نقاشی شکل بگیرد. تماشاگران ممکن است به تعداد سلایقی که وجود دارد برداشت‌های مستقل خودشان را داشته باشند.

فنائیان در پاسخ به طرح این مسئله از سوی نبوی که “ممکن است حظ من تماشاگر از بازی بازیگری در نقش و ارائه شخصیت نمایشی خاص، حظ عمیقی باشد و من لذت بالایی ببرم و دیگری لذت کمتری ببرد، اما درک هردوی ما از شخصیت اثر عموماً واحد است” تصریح کرد: در مواجهه با نقاشی هم همین‌طور است یعنی دریافت کلی وجود دارد و در جزئیات تفاوت‌هایی حاصل می‌شود.

تکثر تماشاگران و مخاطبان، تکثر برداشت‌ها را به همراه دارد

دبیر دوازده دوره تئاتر دانشجویی ادامه داد: چون آن نقش با قصد واحد و تعریفی که کارگردان دارد و نقاشی‌ای که بازیگر دارد ساخته‌شده، تماشاگران نقشی را در قالب مثبت و منفی می‌بینند؛ ولی در جزئیات، به‌اندازه آگاهی تماشاگر از نقش و در قالب دیدگاه‌هایی که ممکن است اشخاص مختلف به شخصیت داشته باشند دریافت‌های متفاوتی وجود خواهد داشت. این دریافت‌های متفاوت امروزه به اثبات رسیده است که به آن متافیزیک حضور گویند. تکثر تماشاگران و مخاطبان، تکثر برداشت‌ها را به همراه خواهد داشت.

نبوی در این زمینه گفت: آن تکثر به جهان معنای اثر برمی‌گردد تا نحوه ارائه نقش یا نقاشی و تکثر است که حاکم بر درک و دریافت است و آن درک و دریافت ما را از اثر، سامان می‌دهد. چه کسی نگاه تأویل گرایانه به یک اثر نمایشی داشته باشد و چه نداشته باشد که آن تکثر آنجا اتفاق می‌افتد.

فناییان استاد بازیگری و تئاتر دانشگاه تهران تأکید کرد: اثر، عناصر دارد یعنی یک از مهم‌ترین عناصرش شخصیت‌های داخل اثر است و دکور، نور، موسیقی، لباس و متن همه باعث می‌شود تا اثر معنای کلی را اعلام کند. در جزئیات هم به این شکل تفاوت‌های برداشت همیشه امکان‌پذیر است تا این حدی که تماشاچی بگوید بازیگر نقش واحدی را که با هدف واحدی ساخته ‌و پرداخته شده خوب بازی کرده یا خیر. تا این حد ممکن است تکثر آرا وجود داشته باشد اما در مجموع وحدتی که خاص متن، تأویل کارگردان از متن و بعد استعداد و ذوق بازیگر در ارائه نقش است و درک هم باید با درک کارگردان یکی باشد.

وی ادامه داد: حاکمیت فکر، احساس و مجموعه خواسته‌ها و ایده‌های متن، توسط کارگردان می‌بایست تعریف شود، چرا که رهبری با اوست و کارگردان در رأس مجموعه است که کاری واحدی را انجام می‌دهد و همه عناصر باید تحت نظارت، خواست، اهداف و روش‌های کارگردان، به خلاقیت‌های خودشان بپردازند و آن خواست را به‌ پیش ببرند.

وی در تکمیل صحبت‌هایش گفت: در جزییات نیز هرکدام از عناصر هنری این مجموعه استعداد، ذوق، توانایی و خلاقیت خود را بروز می‌دهد تا رضایت کارگردان حاصل شود.

فناییان در پاسخ به این سؤال نبوی که بازیگر چطور می‌تواند سلوک فردی خود را با تجربه جمعی کنار هم بگذارد تا نقش به‌صورت مطلوب تره شود، توضیح داد: باید ببینیم کارگردان بر چه اساسی بازیگر را انتخاب می‌کند. اول اینکه نسبت فیزیکی، روحی، روانی، تجربی و مهارت‌های بازیگر با نقش است؛ این نسبت را وقتی کارگردان در بازیگر مشاهده می‌کند آن را انتخاب می‌کند.

بازیگر باید خلاقیت داشته باشد

استاد بازیگری دانشگاه تهران افزود: زمانی که بحث مهارت پیش می‌آید حتماً کارگردان انتظار دارد در نقاشی نقش، بازیگر خلاقیت‌هایی داشته باشد که از عهده خود کارگردان در مقام بازیگر برنمی‌آید. کارگردان قرار نیست بازیگر باشد ولی تعابیری را که از نقش دارد به بازیگری که انتخاب کرده است می‌دهد، آن بازیگر ذوق و استعداد و توانایی‌های خاص خودش را در جهت خواست کارگردان به نحوی ارائه می‌دهد که کارگردان حیرت‌زده می‌شود.

بازیگر فیلم سینمایی «پرواز» در ادامه تکمیل کرد: بخش‌های اضافه بر توانایی خود کارگردان، بخش‌هایی است که به او اطمینان خاطر می‌دهد که آن بازیگر توانایی دارد و بازیگر به نقش اضافه می کند و اینجاست که بازیگر نقش خودش را دارد بازی می‌کند و تفاوت بازیگری با بازیگر دیگر که قوی‌تر یا ضعیف‌تر است اینجا مشخص می‌شود.

نبوی نیز در این بخش گفت: با توجه به اینکه تعاریف کلاسیکی در حوزه بازیگری وجود دارد که شما سال‌هاست آن را تدریس می‌کنید، این تعاریف چه نگاهی به سلوک بازیگر قبل و هم‌زمان با اجرای نقش و چه جایگاهی برایش دارد؟

سلوک لازمه فعالیت هنری است

فناییان در پاسخ بیان کرد: بازیگری هم مانند دیگر هنرها، هنر است و وقتی پای ذوق و استعداد و هنری می‌آید آن سلوک لازمه فعالیت هنری است و باعث می‌شود نقش را به زیبایی بازی کند و متفاوت از بازی‌های دیگر نقشی را بیافریند.

کارگردان «تاجر ونیزی» در پاسخ به اینکه بازیگری را به چند نوع سبک تقسیم می‌کنید، تصریح کرد: سبک‌های مختلفی از بازیگری وجود دارد. سبک رئالیستی که با سبک اکسپرسیونیستی تفاوت دارد، روش‌های دیگر بازیگری نیز وجود دارد که هرکدام از آن‌ها سبکی جداگانه در بازیگری را طلب می‌کند که مبتنی بر ایده اصلی کارگردان است و کارگردان بنا بر نظریه‌ای که دارد کاری را سامان می‌دهد، آن کار به یکی از این سبک‌ها تعلق دارد و بازیگری دریکی از این سبک‌ها که مدنظر کارگردان باید تعریف شود است.

وی در ادامه اظهار کرد: نوعی از بازیگری نمایش شرقی هم وجود دارد که با سبک‌هایی که در غرب با بنیاد رئالیستی هستند، تفاوت دارند.

کارگردان «مرغ مینا» در بخشی دیگر از صحبت‌هایش گفت: اکسپرسیونیسم ها در تئاتر می‌گویند که دنیای واقعی، تقلیدی از محسوسات آدم است و می‌بایستی ارتباط تماشاگر با صحنه عطف به مادیات باشد، اما انسان واجد ذهن و روح و توانی است که در کنش‌های واقع‌گرایانه زندگی او دخالت دارد.

وی ادامه داد: رئالیست‌ها اصولاً حضور خواب و رؤیا و ذهن را در اثر هنری مردود می‌دانند، به عقیده آن‌ها اگر ذهن فعال نباشد، انسان خواب نبیند، تأثیر رؤیاها در زندگی انسان تأثیر نگذارد، انسان کاملی نیست و می‌گویند تأثیرات روحی و روانی واقعیت زندگی اشخاص را شکل داده که درنتیجه روش بازی فرق کرده و تابع علت و معلولی نیست. در بازی به‌خصوص برای انتقال عواطف و احساسات و رؤیاها، خشم که از دوران پدید آمدن اکسپرسیونیسم که از جنگ جهانی دوم تأثیر گرفته، بایستی توسط بازی بازیگر بیرونی شود و رفتار بیرونی بازیگر به‌خصوص در چشم‌ها و اندام غیر رئالیستی می‌شود.

کارگردان «لیر شاه» در پاسخ به سؤال نبوی درباره تفاوت‌های بین متدیستها و متد اکتینگ گفت: به نظر من متد اکتینگ و استادان متد اکتینگ برمبنای متد استانیسلاوسکی کار می‌کنند و اهداف آن را قبول دارند. آنها روش‌ها و آموزش‌های جدیدی دارند، لی استراسبرگ و دوستانش برای همین هدف تمرین‌های فراوانی می‌گذارند که زندگی روزمره دانشجویان و هنرمندان آینده تطابق همیشگی دارد و به‌سرعت آن‌ها به نظریات اصلی استانیسلاوسکی نزدیک است. این عمل‌گرایی متداکتینگ ها موجب موفقیت بیشتر آن‌ها می‌شود که به اهداف استانیسلاوسکی زودتر برسند.

فناییان در ادامه خاطرنشان کرد: به نظر من تفاوت‌های اوزان حرکتی در همه مناطق جغرافیایی وجود دارد. تفاوت‌های مربوط به اوزان حرکتی است که ناشی از فرهنگ‌ها می‌شود، اما اهداف واحد است و روش‌ها مبتنی بر شیوه‌های زندگی اجتماعی مختلف تفاوت‌های خودش را پیدا می‌کند.

شرقی ها کل نگر هستند و این در بازیگری هم دیده می شود

وی تکمیل کرد: به‌طور مثال ما ایرانی‌ها برایمان سخت است که در قالب شخصیت‌ها به‌صورت واقعاً رئالیستی و جزء نگرانه وارد شویم چون شرقی هستیم و شرقی‌ها کل‌نگر هستند. بازیگران معدودی می‌توانند خود را با روش‌های جز نگرانه تطبیق دهند و مابقی بازیگران هنوز تمایل دارند در رفتارشان کل‌نگر باشند و قرابت بازی‌های مربوط به نمایش کهن ایرانی در لایه‌های پنهان در نوع بازیگران ایران دیده می‌شود.

وی در پاسخ به این سؤال نبوی که مثالی برای بازیگری که ویژگی کل‌نگری دارد عنوان کنید، گفت: تمام بازیگران ما این روحیه کل‌نگری را دارند و خیلی سخت است که وارد آن جز نگری رفتاری شوند. این اصلاً اشکال نیست و ویژگی محسوب می‌شود.

سینما و تئاتر ما به‌سختی می‌تواند در میان توده‌های مردم غرب جا بگیرد و باورپذیر شود

فناییان در تکمیل حرف‌هایش اظهار کرد: برای اینکه بازیگر ایرانی بتواند در غرب موفق باشد و همپای آن‌ها حرکت کند این امر بسیار دشوار است و به همین دلیل مجموعه سینما و تئاتر ما به‌سختی می‌تواند در میان توده‌های مردم غرب جا بگیرد و باورپذیر شود.

کارگردان تئاتر ریچارد دوم در ادامه اظهار کرد: اتفاقات جشنواره‌ای را اگر جدا کنیم، حتی در جشنواره‌ها تحت عنوان کار خارجی پذیرش‌ها صورت بگیرد، اگر کاملاً بخواهد درواقع به‌عنوان کار غربی شخصیت مطرح شود، دچار اشکال می‌شود و این اتفاق یا نمی‌افتد یا به‌ندرت می‌افتد و دراینصورت یکسری مسائل فراموش‌شده است.

نبوی با اشاره به صحبت‌های فناییان مبنی بر اینکه شرق عموماً کل‌نگر است و با فرض این نکته که چین سال‌هاست در سینما تلاش می‌کند و در سینمای عمومی موفق شده است پرسید آیا این سینمای جدید چین از کل‌نگری دست برداشته یا کار خودش را می‌کند؟

فناییان پاسخ داد: کار خودش را می کند و به همین دلیل برای غربی‌ها جذابیت دارد و این ویژگی‌ها می‌تواند برای غربی‌ها جذاب باشد. ما اگر بر جنبه‌های کل‌نگری با فرهنگی مرتبط با وحدت در عین کثرت و بالعکس متمرکز شویم، نوعی از نماش خاص ویژه فرهنگ خودمان را می‌توانیم داشته باشیم.

وی در پایان در خصوص بحث بازیگری شخصیت بیان کرد: ابتدا باید بدانیم که شخصیت چیست؛ چهار عنصر فیزیکی، فرهنگی، روانی و اجتماعی است که شخصیت را می‌سازد. اما تیپ واجد چنین ویژگی‌هایی به لحاظ عناصر متعدد نیست چرا که. تیپ یعنی یک دسته و گروه که فقط مشترکات این گروه را به لحاظ حرفه ای و رفتاری در نقش می آورند.

مجله شبانگاهی «چشم شب روشن» به تهیه‌کنندگی امیر قمیشی و با اجرای محمد صالح علا شنبه تا چهارشنبه ساعت ۲۳ از شبکه چهار سیما پخش می‌شود.

نوشته بازیگری نقاشی نقش است/ سلوک لازمه فعالیت هنری است/ بازیگر باید خلاق باشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نبوی در ابتدا بیان کرد: حیدریان از نخستین مدیران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است که به همراه آقایان انوار و بهشتی ادامه حرکت مدیران قبل را شروع کرده و پایه‌ سینمای بعد از انقلاب را خیلی جدی بنا نهاده اند.

مثل دهه ۶۰ اتفاقات حوزه فرهنگ و هنر امروز پیچیده، گسترده و با عوامل فراوانی دخیل است

محمدمهدی حیدریان در پاسخ به این سؤال نبوی که وضع سینمای امروز را نسبت به سینمای بعد از چگونه می‌بیند و چه برنامه‌ای برای آن دارد گفت: از مشترکات دهه ۶۰ با اکنون این است که هر اتفاقی که در حوزه فرهنگ و هنر می‌افتد به دلیل پیچیدگی، گستردگی و فراوانی عوامل دخیل در آن، به برنامه‌ریزی احتیاج دارد.

شاخصه های بی مرزی دنیا کار ما را در حوزه فرهنگی هنری سخت تر می کند

وی ادامه داد: در فضای امروز فرهنگی هنری جهان، محدوده جغرافیایی معنا ندارد و کشور ما در این شرایط فرهنگی هنری جهان، در تعامل نا گریز و لاجرم با دنیا است که می‌توان این اتفاق را به‌عنوان بزرگ‌ترین تغییر نسبت به گذشته دانست که روزبه‌روز شاخصه‌های این بی‌مرزی شده و کار ما سخت‌تر می‌شود.

رئیس سازمان سینمایی عنوان کرد: در دوره اخیر با فرهنگ و هنری مواجه هستیم که بدون آن دیگر بخش‌های فرهنگی ما نمی‌تواند صاحب هویت شود.

تلاش کردیم به دوستان بگوییم ادامه حیات مثبت انقلاب اسلامی، انقلاب فرهنگی است

وی در تکمیل حرف‌هایش گفت: متأسفانه در طول این سال‌ها تلاش کردیم تا به همه دوستان بگوییم که واقعاً زیربنا فرهنگی است و ادامه حیات انقلاب اسلامی ایران به سمت‌وسوی مثبت، انقلاب فرهنگی است که خواستگاه آن در فرهنگ مردم بوده و درجایی که فاصله گرفتیم ضربه خوردیم.

باید برنامه سازگار با مختصات اتفاقات دنیا تدوین کنیم

حیدریان افزود: این تغییرات سبب می‌شود که برنامه‌ریزی ما نسبت به گذشته جدی‌تر باشد و همچنین ما باید متوجه اتفاقاتی که در دنیا می‌افتد باشیم و با پشتوانه تجربیاتی که در طول این سالها به دست آوردیم، به‌سرعت برنامه جدیدی تدوین کنیم که با مختصات این دوره سازگار باشد.

مدیر اسبق شبکه جام جم اظهار کرد: یکی از دلایل بی‌مرزی، پیدا کردن و مستقر شدن زبان مشترک است؛ چرا که بیان مشترک امکان تعامل بی‌واسطه را می‌دهد و تعامل بی‌واسطه کمک به مفاهمه را بیشتر می‌کند.

این مسئول سینمایی ابراز کرد در دهه ۶۰ ما به این احتیاج داشتیم برای برنامه‌ریزی و دستیابی به این اهداف مراحلی مانند استقرار، ارتقا کمی و ارتقا کیفی طراحی کنیم که طبیعتاً از ضعف‌ها و ناکامی‌هایی برخوردار بود که در طول سال‌ها آنها را اصلاح کردیم.

وی گفت: در حال حاضر حیاتی‌ترین عامل برای برنامه‌ریزی، این است که آن را جامع ببنیم و در غیر این صورت، موفق نخواهد بود و به‌سرعت و صحت هم پیش نخواهد رفت.

اخذ سهم از بازار تصویری جهان هدف اصلی ما است

حیدریان حفظ حراست و تبیین ارزش‌ها و داشته‌های معنوی را هدف معنایی و محتوایی سینما دانست و افزود: باید در برنامه‌هایمان، مقصدمان به جهت شکلی و قالبی، حضور در فضای تصویری دنیا باشد و هدف اصلی ما این باشد که اخذ سهم از بازار تصویری جهان داشته باشیم.

وی تکمیل کرد: برای دستیابی به این سهم باید تکنولوژی آن را بدانیم تا حرف‌هایی که می‌خواهیم بزنیم، شنیده‌شده و مانع کپی‌برداری این حرف‌ها شویم و با قدرت تبدیل این حرف‌ها رتبه، بیان تصویری پیدا کنیم.

مخاطبان ما بیشتر در معرض محصولات خارجی هستند

مشاور رئیس سازمان صداوسیما اذعان کرد: مخاطبان ما بیشتر در معرض محصولات خارجی هستند.

نسل میان‌سال و بزرگ‌سال نوستالژی دارد اما برای کودکان افراد غیرملی نوستالژی شکل می دهند

وی ادامه داد: ما با نسل میان‌سال و بزرگ‌سال دچار مشکل نیستیم چراکه آن‌ها نوستالژی دارند و پیشینه ذهنی و فرهنگی دارند اما کودک ما این را ندارد و افراد غیر ملی این نوستالژی را برای آن‌ها شکل می‌دهد که این واقعیت تلخی است.

زیر ۱۰ درصد افراد، مخاطب فیلم‌های فعلی روی پرده هستند

حیدریان عنوان کرد: به دلیل فقر در موضوع و ژانر نمی‌توان به سینمای جهانی برسیم و متأسفانه زیر ۱۰ درصد افراد، مخاطب فیلم‌های فعلی روی پرده هستند.

مردم عهد نکرده اند که فقط فیلمهای تکراری ببینند

وی اظهار کرد: با توجه به ساخت فیلم‌ها در ژانرهای یکسان و قدرت انتخاب مخاطبان، ریزش مخاطب خواهیم داشت چرا که مردم عهد نکردند تا فقط این فیلم‌ها را ببینند که این مخالف نیاز فرهنگی مردم است و ما باید با بازسازی گونه‌ها و ژانرهای مختلف سینما، از این اتفاق جلوگیری کنیم.

عضو هیئت‌مدیره آفرینش‌های هنری در رابطه با جشنواره‌های فیلم گفت: زمانی نیاز داشتیم مقصد را جشنواره ببینیم، چرا که در آن زمان تنها خبرهای جنگ و نفت از ایران منتشر می‌شد تا اینکه سینما ورود پیدا کرد و ما باید روی سکو می‌رفتیم تا دیده می‌شدیم و جشنواره ها به‌عنوان اهداف اولیه طراحی شدند.

وی در تکمیل حرف‌هایش تصریح کرد: امروز جشنواره‌ها در برنامه‌ریزی جدید، گذرگاه لازم و توقف گاه مهلکی است و اگر مقصد گذاری ما جشنواره باشد، برای ما مشغولیت سازی می‌شود…

حیدریان عنوان کرد: اگر جشنواره از حالت توقف گاه و مقصد به حالت گذرگاه درنیاید، ما نمی‌توانیم سهممان را بازار جهانی بگیریم و برای این منظور اول باید مفاهمه داشته باشیم و در مرحله بعدی لوازم حضور متنوع متناسب امروز دنیا را که بیننده جهانی با آن سرکار داشته باشد فراهم کنیم و در نهایت اینکه حضور و سرمایه‌گذاری در بازارهای جهانی بیش از جشنواره‌ها باشد.

استاندار، شهردار و متولیان امنیت ملی باید متقاضی سینما باشند اما نیستند

معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی اظهار کرد: سینما یک پدیده و نهاد اجتماعی با خاصیت امنیت ملی است و حقش این است که بیشتر به آن اهمیت دهیم و به‌ عنوان استاندار، شهردار و به‌عنوان متولیان امنیت ملی باید متقاضی سینما باشیم که متأسفانه در حال حاضر نیستیم و این اتفاق، یک صدمه فرهنگی بزرگی است.

برخی ائمه جمعه می گویند ما سینما نداریم!

وی در تکمیل حرف‌هایش گفت: برخی از ائمه جمعه می‌گویند ما سینما نداریم، ما می‌خواهیم خانواده‌ها بیایند بیرون و در یک مکان فرهنگی با هم باشند.

رئیس سازمان سینمایی ابراز کرد: روش مطلوب برای رسیدن به حرکت به‌سوی عدد مطلوب در سالن سازی، در سال‌های اخیر آغاز شده و ما باید شتاب این اتفاق را بیشتر کنیم و دیگر اینکه سینماها را چه در قالب پردیس‌ها و چه در طرح جدید که مجموعه‌هایی شامل ۲ سالنِ در پارک‌ها است گسترده کنیم.

حیدریان در رابطه با سینما تک و نمایش فیلم‌های خارجی گفت: فیلم خارجی از جمله عواملی هستند که اجازه روبرویی و مواجهه بی‌واسطه بیننده با فیلم و فضایی را که به خاطر آن سینما مؤثر می‌شود می‌دهد؛ و همچنین به سایر شیوه‌های پخش یا ارائه فیلم، برتری پیدا می‌کند و ما اگر این امکان را در اختیار تهیه‌کننده نگذاریم مخاطبان را از آشنایی با آخرین تکنولوژی های سینما محروم کردیم.

برای اهداف خاص می توانیم آثار خارجی را اکران کنیم

وی ادامه داد: ما برای هدف خاص بی‌آنکه مزاحمتی برای فیلم‌ساز ما باشد، ما می‌توانیم آثار خارجی را به نمایش بگذاریم.

حیدریان در رابطه با فیلم‌های هنر و تجربه گفت: سینمای هنر تجربه یعنی ایجاد امکانی برای مواجهه مردم با دست‌اندرکاران سینما و اگر تجربه‌های هنری در فیلم‌های هنری استفاده شود، سینمای هنر و تجربه مطلوب ما خواهد بود.

وی خاطرنشان کرد: در چند ماهی که این مسئولیت را  بر عهده  گرفتم و کار را با دوستان سینماگر شروع کردیم، با برنامه‌ریزی و هم افزایی های صورت گرفته، قرار بر ورود جدی صداوسیما به سینما با ساخت برنامه و تولید فیلم شد و رسیدن به افق موردنظر، بدون رسانه ممکن نیست.

به دیدار موسسات تابع سپاه می روم که در حوزه سینما فعال و با امکانات هستند

محمد مهدی حیدریان ابراز کرد: به زودی به دیدار موسسات تابع سپاه خواهم رفت, آنها در حوزه سینما بسیار فعال و با امکانات هستند.

حیدریان در پاسخ به این سؤال که جشنواره چه تغییراتی خواهد داشت، توضیح داد: قرارمان با دوستان این است که هیچ کاری نکنیم مگر این‌که به برنامه عرضه‌اش کنیم و برنامه بگوید که نقش این اقدام در جهت رسیدن به هدف چیست. سپس انجامش دهیم و اگر نبود آن را یا اصلاح یا حذف کنیم.

جشنواره فجر شناسنامه دار می شود

وی بیان کرد: جشنواره جهانی فجر تجربه بسیار خوبی بود. با تلاش‌هایی که دوستان، به‌ویژه آقای میر کریمی کردند و این مسئولیت را قبول کردند، جشنواره برگزار شد. هدفی که برای این جشنواره دنبال خواهیم کرد، این است که جشنواره فجر به‌سرعت دارای شناسنامه خواهد شد.

حیدریان ادامه داد: در کنار جشنواره، ما بازار را پررنگ کردیم که می‌توانست مقطعی باشد ولی کارکردی نداشت؛ در کنار آن ورک شاپ داریم و سینماگران جدیدی را وارد می‌کنیم.

جشنواره فجر امسال ۲۲ فیلم دارد

وی در پایان خاطرنشان کرد: جشنواره باید صاحب هویت شود و این بخش جشنواره ملی باید تقویت شود؛ همچنین بخش جشن آن در حال غالب شدن است و قطعاً یکی از اصلی‌ترین جشن‌های انقلابی است و امسال باشکوه‌تر خواهد شد. یکی از اتفاقاتی که امسال افتاده، این است که امسال ۲۲ فیلم داریم و این جزوی از تغییرات خواهد بود.

«چشم شب روشن» به تهیه‌کنندگی امیر قمشی و با اجرای محمد صالح علا، شنبه تا چهارشنبه هر شب ساعت ۲۳ از شبکه چهار سیما روی آنتن می‌رود.

نوشته برای اهداف خاص می‌توانیم آثار خارجی را اکران کنیم/ جشنواره فجر امسال ۲۲ فیلم دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی همچنین عنوان کرد: گروه سینمایی هنر و تجربه در سینمای ما طی سال‌های اخیر با حمایت حجت‌الله ایوبی رئیس سابق سازمان سینمایی شکل گرفت.

این منتقد از شهرام مکری به‌عنوان یکی از اعضای شورای سیاست‌گذاری هنر و تجربه نام برد و از وی پرسید: چه بحث‌ها و ضرورت‌هایی بین افرادی چون شما و جمال امید، هوشنگ گلمکانی، ایرج تقی پور، سیف‌الله صمدیان، جعفر صانعی مقدم و امیرحسین علم الهدی با حجت‌الله ایوبی به وجود آمد که گروه هنر و تجربه شکل گرفت؟

مکری کارگردان سینما در پاسخ نبوی گفت: من با دعوت در شورای سیاست‌گذاری هنر و تجربه حضور پیدا کردم و تا پیش از دعوت من به این شورا، سیاست‌هایی وجود داشت و من در جریان بازتاب این سیاست‌ها قرار گرفتم.

وی افزود: سابقه این گروه به ‌پیش از انقلاب هم می‌رسد چراکه در آن زمان چند بار تلاش‌هایی شده بود که گروه سینمایی برای نمایش فیلم‌هایی با عناوین  مخاطب خاص  و آسمان باز شکل بگیرد. راه‌اندازی گروه هنر و تجربه یک ایده قدیمی است و گروه فعلی تداوم بیشتری در جریان برقراری این سیاست دارد.

حجم فیلم‌های تولیدشده با سالن‌های سینمایی ما متناسب نیست

مکری اظهار کرد: تعداد تولیدات سینمای ایران با روند نمایش فیلم در ایران تطبیق ندارد که از دلایل عمده آن می‌توان به کمبود سالن‌های سینما اشاره کرد و حجم فیلم‌های تولیدشده با سالن‌های سینمایی ما متناسب نیست.

قرار گرفتن فیلمهای باکیفیت در خارج از روند اکران، به راه اندازی گروه هنر و تجربه انجامید

وی در تکمیل صحبت‌هایش گفت: با افزایش حجم فیلم‌ها که شامل فیلم‌های مختلفی چون مستند، آماتور و فیلم‌های مخاطب خاص هستند، تعداد فیلم‌های اکران نشده بالا می‌رود و این شَک به وجود می‌آید که فیلم‌های باکیفیتی در خارج از روند اکران وجود دارند که بنا بر دلایلی امکان اکران و نمایش آن‌ها وجود ندارد؛ مجموعه این اتفاقات باعث شد تا سازمان سینمایی در دوره آقای ایوبی به این فکر بیافتد تا تلاش خود را برای اکران فیلم‌های خاص به کار گیرد و درنتیجه گروه هنر و تجربه  شکل گرفت.

اهالی خانه سینما و اعضای شورای صنفی نمایش مخالف گروه هنر و تجربه نیستند

این فیلم‌نامه‌نویس تأکید کرد : اهالی خانه سینما و اعضای شورای صنفی نمایش از مخالفان گروه هنر و تجربه نیستند و نقد آنها به برخی از عملکردها بازمی‌گردد.

وی ادامه داد: در امر سیاست‌گذاری احتیاج به الگوهایی داریم و بیشترین  الگوبرداری برای سینمای ایران ، تا به امروز از سینمای امریکا و فرانسه بوده است.

الگوبرداری ایوبی از CNC فرانسه برای راه اندازی هنر و تجربه

این کارگردان ادامه داد: حجت‌الله ایوبی با الگوبرداری از CNC (سازمان حمایت از سینما در فرانسه) ساختار گروه فیلم و تجربه در ایران را شکل داد که فراتر از سینما تِک است و سابقه شکل‌گیری آن از دهه ۵۰ است. در این سازمان فیلم‌های مناسبی برای نمایش هنر و تجربه مانند فیلم‌های باکیفیت که امکان رویارویی با مخاطب را پیدا نکرده‌اند، فیلم‌هایی که دستور زبان سینما را گسترش دهند، فیلم های کلاسیک، فیلم های مستند و  فیلم‌های کوتاه وجود دارند.

مکری ادامه داد: وقتی ما تولید چنین فیلم‌هایی را داریم باید شرایطی را برای نمایش آن‌ها فراهم کنیم. از طرفی دیگر وقتی سیاست‌های سینمایی ایران به این سمت گرایش پیدا می‌کند که ما به‌جای حمایت دولت در تولید به حمایت پس از تولید بپردازیم، می‌توانیم به روش‌هایی چون افزایش سالن‌های سینما و حمایت از پس از تولید اشاره‌کنیم.

وی درباره تعداد سینماهای گروه هنر و تجربه گفت: این گروه ۴ سالن اصلی تهران در سینما فرهنگ، موزه سینما، خانه هنرمندان و پردیس کوروش دارد و در سالن چارسو نیز به‌تازگی سانسی برای این گروه اضافه شده است.

در ادامه همایون اسعدیان پیرامون سیاست گذاری انجام شده برای راه‌اندازی گروه هنر و تجربه گفت: دغدغه اصلی همه اهالی سینما این است که مبادا گونه‌ای از سینما غالب شود و عرصه را بر گونه‌های دیگر تنگ کند، این ربطی به هنر و تجربه ندارد. زمانی که یک فیلم کمدی در سینما با استقبال مواجه می‌شود باعث خوشحالی و درعین‌حال نگرانی برای اهالی سینما است زیرا این سوال برایشان مطرح می‌شود که آیا این امر ما را به سمتی می‌برد که امکان اکران فیلم‌هایی که این‌گونه نیستند، سخت شود؟

شکل گیری گروهی مثل هنر و تجربه در همه جای دنیا به حمایت دولت نیاز دارد

وی ادامه داد: ما باید شرایط تنفس را چه برای آثار سینمایی با هرگونه نگاه و چه برای مخاطبان که خوراک‌های مختلف دارند فراهم کنیم. در این عرصه ما نباید وارد بحث کمّی شویم بلکه باید کیفیت آن را مورد ارزیابی قرار دهیم و شکل‌گیری گروه‌هایی مانند هنر و تجربه در همه جای دنیا به حمایت معنوی دولت نیاز دارد.

کارگردان «طلا و مس» بیان کرد: حدود ۱۰ سال پیش که در شورای صنفی اکران بودم، با تعداد زیادی از فیلم‌ها آشنا شدیم که امکان اکران آن‌ها در سینما نبود و هرسال به تعداد آن‌ها افزوده می‌شد. از همان زمان، ما به این فکر افتادیم تا کاری کنیم که این فیلم‌ها نیز به اکران برسند ضمن اینکه گروه هنر و تجربه تا حد زیادی به علت نوع سازماندهی در این راستا موفق بود.

نمی توانیم در برابر انبوه تولیدات بی تفاوت باشیم

وی خاطرنشان کرد: جهش فناوری فیلم‌سازی را سخت کرده و ما با انبوهی از تولیدات روبرو هستیم که نمی‌توانیم در برابر آن‌ها بی‌تفاوت باشیم. زمانی که این گروه راه‌اندازی شد، در بخش اکران عام، طی ۲ سال گذشته حدود صد فیلم بار خود را از روی اکران برداشت.

اکران ۷۶ فیلم دارای پروانه نمایش در گروه هنر و تجربه تا پایان اسفند ۹۵

در ادامه کارگردان فیلم «ماهی و گربه» آماری در رابطه با فعالیت‌های هنر و تجربه ارائه داد و عنوان کرد: تا پایان  اسفند سال ۹۵گروه هنر و تجربه ۷۶ فیلمی که دارای پروانه نمایش سینمایی بودند اکران کرد و این‌گونه آثار مسیر قانونی تولید فیلم را طی کرده‌اند.

وی ادامه داد: یکی از دلایل تداوم گروه هنر و تجربه خوش‌شانسی است که در مواجهه با بعضی از آدم‌ها داشته است؛ که می توان برای مثال به همسویی جریان قالب خانه سینما و همسویی جریان قالب شورای صنفی نمایش اشاره داشت.

مفتخریم که حق اقلیت را در یک جامعه اکثریت رعایت می کنیم

این عضو شورای سیاست‌گذاری سینمای هنر و تجربه گفت: ما باید مفتخر باشیم حق اقلیت را در یک جامعه اکثریت رعایت می‌کنیم چراکه فیلم‌های مخاطب خاص تعریف اقلیت را در شکل سینمای اکثریت پیدا می‌کند.

مکری بیان کرد: حتی افرادی که به جریان اقتصادی سینمای هنر و تجربه معترض هستند باید دقت کنند که اگر مسیر هدایت چنین فیلم‌هایی وارد جریان اصلی سینمای ایران شود، جریان اقتصادی مدنظر چقدر می‌تواند ضربه ببیند؟

در ادامه نبوی فیلم «گاو» داریوش مهرجویی را در حوزه سینمای داستانی حرفه‌ای، اولین فیلم تجربی جدی سینمای ایران دانست و فیلم «باد ما را خواهد برد» مرحوم عباس کیارستمی را در رده فیلم‌های تجربی برشمرد و عنوان کرد که آیا آثار تجربی قابلیت حمل این بار معنایی سنگین را دارند و آیا یک هنرمند به تجربه جدیدی در این نوع آثار دست خواهد زد؟

کارگردان فیلم «یک روز بخصوص» در پاسخ به این سوال نبوی گفت: متاسفانه در نام‌گذاری‌ها نامی را انتخاب می‌کنیم که به تبعات آن در سینما فکری نمی‌کنیم لذا نام هنر و تجربه باری را دارد که این فیلم‌ها ندارند.

وی افزود: فیلم «ماهی و گربه» شهرام مکری تجربه زبانی ارزشمندی است. وقتی فیلم‌هایی که در اکران عمومی نمی‌توانند مخاطب داشته باشند، از نگاه من فیلم های آماتور و با ساختارضعیفی هستند ولی باید نشان داده شود، همچنین  باور من این است که وقتی به‌طور مثال علیرضا داود نژاد با موبایل به بازار می‌رود و فیلمی تهیه می‌کند یعنی در حال تجربه زبانی است و این اتفاق در همه جای دنیا مرسوم است.

فیلم «گاو» داریوش مهرجویی مدل جدیدی از سینما را در ایران کلید می زند

مکری نیز در پاسخ این سوال نبوی که وقتی یک گروه سینمایی با این مفهوم بلند به وجود می‌آورد آیا به فکر عوارض آن‌هم بوده است، گفت: بعد از انقلاب روایتی وجود دارد که فیلم «گاو» داریوش مهرجویی کلیدی می‌شود برای اینکه در سینمای بعد از انقلاب مدلی از سینما امکان حیات پیدا کند و آنچه قبل از سینما جریان اصلی سینمای ایران بوده از حیات بازمی‌ایستد و از طرف دیگر بعد از انقلاب نمایش فیلم خارجی ادامه پیدا نمی‌کند.

چگونه می توان فیلم با ساختار آمریکایی اما با مدل ایرانی تولید کرد؟

مکری در تکمیل حرف هایش افزود: در سال‌هایی عده ای دیگر در سینمای ایران گفتند اگر جای جریان اصلی را  خالی کنیم چگونه می توانیم فیلم هایی با معیارهای ملی و اسلامی و انقلابی تولید کنیم؟ این موضوع بین موافقان و مخالفان آن‌ مورد بحث قرار گرفت که امروز آنچه ما به‌ عنوان سینمای تجربی می‌شناسیم ریشه‌ای در آن دوران دارد و این سوال مطرح است که چگونه می‌توانیم فیلم با ساختار آمریکایی اما با مدل ایرانی تولید کنیم؟!

اسعدیان در ادامه این بحث گفت: جریان سینمای بعد از انقلاب کاملا مشخص است. تعدادی از فیلم‌سازان جوانی مانند علیرضا داوودنژاد و سیروس الوند که قبل از انقلاب هم کارکرده بودند، بعد از انقلاب همان سینمای بدنه کلی را با همان ساختار ادامه دادند و اگر شعار انقلابی در آثار داده شده، به این معنا نیست که سینمای ما زبان جدید دارد برای مثال می توان به فیلم «شیلات» اثر مرحوم میر لوحی اشاره کرد.

وی ادامه داد: جریان دیگری در بنیاد فارابی به رهبری آقای سید محمد بهشتی ایجاد شد که در آنجا بسیاری از فیلم‌سازان همین زبان را برگزیدند که به عنوان نمونه می‌توان به «آن‌سوی مه» به کارگردانی منوچهر عسگری نسب اشاره داشت که فیلمنامه آن بر عهده سید محمد بهشتی بود و تجربه ناموفقی بود.

کارگردان سریال «بچه‌های خیابان» تصریح کرد: این نوع نگاه که ما زبان جدید سینمایی را تجربه کنیم در دهه اول نداشتیم.

سینمای تجربی، سینمایی است که کاری نوآورانه در زبان انجام می دهد

شهرام مکری نیز اظهار کرد: وقتی در رابطه با واژه سینمای تجربی صحبت به میان می‌آید به معنای سینمایی است که سعی در انجام کار نوآورانه در زبان سینما دارد.

اسعدیان گفت: بدنه اصلی سینما را سینمای سرگرمی تشکیل می‌دهد اما من به‌شخصه برای سرگرمی به سینما نمی‌روم و خوراک فرهنگی نیز می‌خواهم و فیلم‌سازانی با این طرز فکر باید وجود داشته باشد تا اینگونه فیلم ها را بسازند اما با این تعابیر با حرکت‌هایی که به‌اشتباه می‌رویم، شرایطی فراهم می‌کنیم که دچار توهم شویم و وزن خود را گُم کنیم و این امر سبب اختلافاتی می‌شود . اگر هرکس سر جای خود قرار بگیرند اختلاف به وجود نمی‌آید.

تنها راز موفقیت گروه هنر و تجربه نمایش فیلمهای خوب در آن است

مکری نیز ارزیابی خود را نسبت به آثاری که در سینمای هنر و تجربه ساخته‌شده بیان کرد و افزود: در دوره‌ای که سومین شماره نشریه هنر و تجربه منتشر شد قرار بود مقاله‌ای با این موضوع بنویسم که این گروه چه قله‌هایی را فتح خواهد کرد؟ من تنها راز موفقیت این گروه را این دانستم که فیلم خوب در آن به نمایش درآید و الا شرایط کمی از نظر من اتفاق مثبتی نیست.

وی به آمار بالای نمایش فیلم‌های گروه هنرتجربه که عددی بالغ بر۴۶۲ فیلم دارای پروانه ساخت که بازبینی شده بودند اشاره کرد و اظهار کرد: از این میان حدود ۲۰۰فیلم به معنای واقعی قابلیت اکران در این گروه را داشت.

فشار فیلمهای پشت اکران در هنر و تجربه را کم کرده ایم و تعداد نمایش فیلم ها پایین می آید

کارگردان مستند «اردک آبی» ادامه داد: فشار فیلم‌های پشت اکران را کم کرده ایم و برنامه بلندمدت ما این است که  تعداد نمایش فیلم‌ها را پایین آوریم.

کارگردان «گربه ماهی» سینمای ایران را به صنعت خودروسازی تشبیه کرد که نیازی را بدون رقیب خارجی تامین می کند و برای این منظور سالن سینما کم و ترافیک آن زیاد است .

محافظه کارم و هنر و تجربه به من جسارت می دهد

در ادامه گفتگو اسعدیان خود را بسیار محافظه‌کار و سینمای هنر و تجربه را مکانی دانست که قرار است جسارتی را که وی ندارد به او بدهد.

وی افزود: وقتی می‌بینم علیرضا داوود نژاد با این سن جسارت‌هایی دارد می‌گویم که او سینما را پیش می‌برد و افراد محافظه‌کار مثل من برخلاف این هستند.

نگاه به هنر و تجربه فقط این نباشد که ۱۰۰ فیلم را اکران کردیم

کارگردان «مرد آفتابی» ادامه داد: نیاز است در جاهایی دانشکده‌های سینمایی آموزش هایی دهند و در جایی دیگر  دولت حمایت کند که شاید از میان افرادی که فیلم آماتور و یا تجربی می سازند، اتفاق خوبی برای من نوعی بیافتد. اگر هنر و تجربه خارج از این کارکرد باشد که فقط دلمان خوش است که صد فیلمی که در سال نمی توانستیم اکران کنیم، به اکران درآمد تمام شد.

اسعدیان ابراز داشت: این بدترین نوع نگاه به گروه هنر و تجربه است؛ که فکر کنیم سالی حدود ۱۰۰ فیلم را از حوزه اکران خارج کردیم.

هنر و تجربه باید جسور باشد و مشکل فعلی سینمای ایران تلاش برای تولید فیلمسازهای شبیه به هم است

مکری تکمیل کرد: من نیز فکر می‌کنم سینمای هنر و تجربه باید جسور باشد و پیشنهادهایی به جریان اصلی سینما بدهد مثل سینماهای مستقل فرانسه و آمریکا. این جسور بودن نیازمند تشویق ما و فراهم کردن فضای لازم است. یکی از مشکلاتی که در حال حاضر سینمای ایران دچار آن است سعی سینما برای تولید فیلم‌سازهای شبیه به هم است.

وی تصریح  کرد:ما در انتخاب بازیگران، فیلم‌سازان و داستان‌ها جسور نیستیم. هنر و تجربه این جسارت را به وجود می‌آورد و آن را پرورش می‌دهد.

این فیلمساز در پایان خاطرنشان کرد:کسانی که به گروه هنر و تجربه عنوان دولتی را می‌دهند، چه منظوری دارند؟ آیا منظور آنها این است که این گروه تحت حمایت دولت است؟یا گروهی است که برای دولت تبلیغات می‌کند؟ در حدود صد فیلمی که در گروه هنر و تجربه پخش‌شده ،آمار شگفت انگیزی به دست آمده که کمترین تعداد تهیه‌کنندگان دولتی وجود داشتند.

«چشم شب روشن» به تهیه کنندگی امیر قمیشی و با اجرای محمد صالح علا، شنبه تا چهارشنبه هر شب ساعت ۲۳ از شبکه چهار سیما روی آنتن می رود.

نوشته مفتخریم که حق اقلیت را در یک جامعه اکثریت رعایت می کنیم/ نگاه به هنر و تجربه فقط این نباشد که ۱۰۰ فیلم را اکران کردیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نبوی پیش از آغاز گفتگو از دست های  خالی سینما در تولید آثار تاریخی اسلامی گفت و به آثاری چون «روز واقعه» به کارگردانی شهرام اسدی و «رستاخیز» به کارگردانی احمدرضا درویش که در این ژانر ساخته شده اند اشاره کرد.

سالها اهل تاریخ به فیلمها ایراد گرفتند و اهل سینما بر لزوم دراماتیک کردن تاریخ تاکید کردند

وی عنوان کرد: در طی سال ها مباحثی شکل می گرفت و هنگام ساخت آثار سینمایی و تلویزیونی در این زمینه اهل تاریخ به آن اشکال می گرفتند و اهالی سینما در پاسخ به آنها می گفتند: اگر ما مطابق میل شما رفتار کنیم، آثار ما معنای درام خود را از دست داده و ما باید در نهایت تاریخ را مستند کنیم و بخوانیم و این در حالی است که سینماگران باید تاریخ را دراماتیک بیان کنند.

نبوی در ادامه از مهمانان برنامه پرسید: چه همسایگی خجسته ای میتواند بین هنرمندان و اهل تاریخ اسلام در بگیرد تا آثارمان قدرتمند تر از قبل شود؟

در فکر و ذهن و باورهای مردم و هیچ چیز نمیتواند به اندازه سینما حقایقی را بیان کند

محمد حسین رجبی در پاسخ بیان کرد: شکی نیست که زبان سینما و بیان حقایق تاریخی از طریق سینما در فکر و ذهن و باورهای مردم بسیار تاثیرگزار و بانفوذ است و هیچ چیز نمی تواند به اندازه سینما حقایقی را در این زمینه بیان کند. بنابراین سینما یک وسیله و ابزار مهم برای تبیین عقاید تاریخی و به خصوص آنجایی که به عقاید ما برمیگردد است و ما باید از این نعمت به خوبی بهره برداری کنیم.

منافاتی بین لحاظ کردن بار دراماتیک و بیان واقعیات تاریخی در فیلمها نمی بینم

این استاد دانشگاه ادامه داد: این اختلاف نظر هست کسی که با  نگاه تخصصی و تاریخی به این مسئله می نگرد تلاش دارد آنچه حقایق بوده در تصویر باشد و به نمایش دربیاید اما هنرمندان دوست دارند که بار دراماتیک این آثار بالا رود و هنرمندانه این مسائل بیان شود. اما من منافاتی بین این دو نمیبینم و می توان آثاری را در حوزه سینما و تلویزیون ساخت که وقایع بدون آنکه در آن دستبردی و حذفی صورت بگیرد و یا اضافاتی که روح آن واقعه را دگرگون کند، در عین حال بسیار هنرمندانه باشد. من گاهی از هنرمندان میشنوم که می گویند نمی شود عین تاریخ فیلم ساخت چرا که از نگاه آنها  فیلم حالت خشکی پیدا میکند و جاذبه نخواهد داشت.

«محمد رسول الله» ساخته مصطفی عقاد علی رغم سانسور کردن حضرت علی (ع) برای تبلیغ نکردن تشیع، بسیار هنرمندانه و عین تاریخ است

رجبی دوانی اظهار کرد: من این را قبول ندارم. به عنوان مثال می توان به فیلم «محمد رسول الله» ساخته مصطفی عقاد اشاره داشت که علی رغم سانسور هایی که در رابطه با حضرت علی (ع) داشت و مثلا جنگ خندق نمایش داده نشد و پهلوانی و قهرمانی حضرت علی چون تبلیغی برای شیعه میشد نمایش داده نشد ولی بسیار هنرمندانه و عین تاریخ ساخته شده بود. هنرمندان ما باید در کنار هنر خود این باور را اصلاح کنند که اگر ما خواستیم فیلم عین تاریخ بسازیم جاذبه نخواهد داشت لذا به خودمان اجازه بدهیم در وقایع تاریخی دست ببریم و یا شخصیتی را جعل کنیم و مواردی را به آنها نسبت بدهیم یا چیزی به آن اضافه کنیم. مانند فیلمی که به امام مجتبی (ع) منسوب شد که اثر بسیار ضعیف و شخص محوری  در این فیلم، شخصی خیالی بود. مخاطبان آن را باور می کنند و در صورت آگاه شدن از وجود این شخصیت خیالی اعتماد خود را نسبت به این آثار از دست می دادند. علی رقم داشتن مشاوران تاریخی این گونه آثار.

تاریخ داستانی است که کسی زودتر آن را نوشته است

حبیب احمد زاده مستند ساز  در پاسخ به سوال نبوی گفت: بحث اینکه چرا ما نتوانستیم تاکنون  ذره ای از این نور را به جامعه جهانی به خوبی نشان بدهیم یک مشکل چند گانه  بوده و ممکن است دهها نفر تاریخ را در کتاب هایشان به صورت های مختلف تفسیر کرده باشند و موضوعات را ارائه داده باشند و ما می گوییم تاریخ داستانی است که کسی زودتر آن را نوشته است و ما باید صحت و درستی آن را مشخص بکنیم.

اولین مشکل هنرمندان این است که به جای علما، اول با دیدگاه مسئول دفتر علما روبرو می شوند!

احمدزاده در ادامه تشریح کرد: به نظر من بحث اصلی گفتگوی ما اینجاست که ما با یک گروه منسجم حقیقی واقعی از حوزه روبرو نیستیم. وقتی که یک نفر هنرمند یا فیلمنامه نویس است به نظر من اولین مشکلش این است که با دیدگاه های مختلف نه توسط علما، بلکه اول توسط مسئول دفتر علما روبرو می شود.

اینکه منِ فیلمساز تاریخی به جای ترس از دشمن باید از خودی ها بترسم از فقر مدیریت فرهنگی است

وی افزود: خیلی از جاهایی که ما نسبت به یک فیلم اعتراض داریم، یعنی فلان شخص ندیده است دوستان آن دیده و نظرات و سلیقه هایی دارند. چون مورد اعتماد هستند این نظرات را منتقل می کنند و چون درد دین دارند و دلسوزی آنها به آن بزرگ خدشه ای وارد نمی کند، من فیلمساز تاریخی به جای ترس از دشمن از خودی ها باید بترسم که تمام اینها از فقر مدیریت صحیح فرهنگی است.

فیلم های دینی مدیریت منسجمی ندارد

نویسنده فیلم سینمایی «۵۰ قدم آخر» یادآور شد: زمانی که یک هنرمند رها می شود و طرح یا فیلمنامه ای را ارائه می کند، ۶ماه تا یک سال کنار محقق یا روحانی یا از این قبیل  می رود، همه اینها باعث می شود که هنرمند به کار خودش تکیه کند به نظر من برای مدیریت این ماجرا فکری نشده و اینها حواشی است که همیشه پیش می آید و حل می شود. ما تا این مدیریت را نداشته باشیم همه می توانیم معترض باشیم یعنی حوزه های علمیه به آن فیلم معترض باشند خود کارگردان معترض باشد که من فلان قسمت را می خواستم بیاورم و…

احمد زاده تأکید کرد: این تکلیف گرایی حداکثر در مورد کار ساخت فیلم های دینی از تکلیف حداقلی باید بیرون بیاید به نظر من مدیریت منسجمی ندارد.

نبوی نیز در این خصوص گفت: پس از گذشت ۴۰ سال یک فیلم سینمایی در این زمینه نداریم و تنها یک سریال مانند امام علی(ع) به کارگردانی داوود میرباقری وجود دارد.

نمی توان مستقیم به موضوع معصومین وارد شد

وی افزود: یکی از حلقه های مفقوده ای که در مباحث مربوط به تاریخ اسلام و شخصیت اسلامی می تواند مورد بحث قرار بگیرد این است که نمی توان مستقیم به موضوع معصومین وارد شد مانند سریال «ولایت عشق» از مهدی فخیم زاده که با رعایت همه موارد باز هم از طرف نهاد ها اشکالاتی بر آن وارد شد و سوال من این است که چرا نباید به مضامین توجه کنیم؟ اگر بخواهیم مضمون گرایانه به مضمونی که مورد توجه و نقطه عطف آن امام بوده نگاه کنیم چگونه است؟

محمد حسن رجبی کارشناس تاریخ در این زمینه عنوان کرد: یک روحی حاکم است در عملکرد امیرالمومنین (ع) چه در عصر رسول خدا(ص) و چه در زمان خلفای سه گانه و چه در زمان خلافت خود حضرت و آن تکلیف محوری و عمل به تکلیف خدا و عدم ملاحظه و انعطاف نسبت به اشخاصی و چهره هایی که این نوع نگاه را برنتابند است.

وی افزود: امیرالمومنین در نصب حاکمان چند اصل را مد نظر داشتند: یکی ایمان و تقوای فرد است، دوم توانمندی یعنی قدرت اجرایی داشته باشد و بتواند مدیریت کند سوم وفاداری به حاکم بودن و نظام حق؛ روح حاکم بر عملکرد حضرت علی (ع) این است که به رضای خدا و تکلیفی که متوجه او است عمل کند و ملاحظه ای حاضر نیست در این ارتباط بکند. ما می توانیم فیلم هایی را با این مضامین بسازیم. این در بعد درس گرفتن از مکتب امیرالمومنین (ع) و ضوابط مقدس اهل بیت علیه السلام. اما ما میتوانیم یک مضمون و نداشتن عملکرد درست در قبال حوادث مهم را به عنوان اصل قرار داده و با ساختن فیلم هایی درباره شخصیت هایی چون سلیمان بن صرد خزاعی و نوسانات عملکرد های او در ۳ مقطع مهم با امیر مومنان (ع)، هم امام حسن (ع) و هم امام  حسین (ع). کسی که خودش از امام حسین (ع) را در بین مردم کوفه کلید میزند و باعث نجات عده ای می شود و سعادت اخروی آنها عقب می ماند یا برای مثال جایی از امام زمانش جلو می افتد، به امام مجتبی (ع) توهین می کند و جایی عقب می افتد و حاضر نیست در جنگ جمل حضرت علی (ع) را همراهی کند و حضرت او را توبیخ می کند. ما می توانیم این مضامین را مطرح و درس ها و آموزه ها را از این طریق به جامعه منتقل کنیم.

هنرمندان درصورت پیدا نکردن ارتباطات صحیح به سراغ سرچشمه های غلط می روند

احمد زاده پس از این گفت: هر وقت ارتباط صحیح و حکیمانه بین حوزه به عنوان متولی اصلی حتی شناسایی تاریخ درست و نادرست دینی و به عنوان کسی که در این هزار سال نگه دارنده مذهب مقدس در همه اشکالش بوده است با هر جوانی که در هر شهری و جامعه ای میخواهد کار دینی بکند، برقرار شد خوب است. افراد باید احساس کنند که اگر به دفتر هر عالمی زنگ زدند با آغوش باز پذیرفته می شوند. این را ما باید به عنوان یک اشتباه استراتژیک که تا حالا داشتیم و آن اولویت نداشتن هنرمندان و بعد سیاسیون و کسانی که کار های اجتماعی می کنند، بپذیریم. چرا که اگر هنرمند نتوانست ارتباط برقرار کند خود به خود به سراغ سرچشمه های غلط می رود یعنی منابع ناشناس. در حوزه که ما می دانیم مشکل کجاست؛ اولویت ندادن، خردمندانه با موضوع برخورد نکردن و فقط نفی نکردن. یعنی اگر اشتباهی پیش بیاید این اشتباه و اشکال را همه با آغوش باز پذیرفتند و با هم کار کردن. این ترسی است که در هنرمندان وجود دارد چون اکنون کار تاریخی مخارج بسیار بالایی نسبت به فیلم های دیگری دارد.

کار بدون نقص قرآن است

این مستند ساز ادامه داد: اگر یک هنرمند یا تهیه کننده بخواهد کارش را اولویت دهد باورش نمی شود که به کارش اشکال گرفته نشود.کار بدون نقص قرآن است. مشکل اصلی ما این است که در مسائل دینی اگر بیمار از در وارد شود و او را دچار مریضی بینیم به جای اینکه با مرض دعوا کنیم با مریض دعوا می کنیم!

نبوی نیز گفت: در حوزه های هنری مربوط به تاریخ اسلام باید بپذیریم که هنرمندان دست کم نسبت به اجتهاد و تکلیف اجتماعی شان از علمای بزرگ جلو ترند. سوال من از اقای رجبی اینجاست که به اعتبار اینکه سال های سال، زمان و انرژی تان را در اختیار اسلام گذاشتید؛ درباره سنت و سیره امامان معصوم و نوع سلوک و منشی که با هنرمندان روزگارخود داشتند کمی برایمان توضیح دهید؟

ناظر فیلم های تاریخی و دینی باید بتواند در مقابل هجمه ها ایستادگی کند

رجبی در این خصوص گفت: در این ارتباط حوزه های علمیه ما به این مسئله رسیدگی نکرده و ما در این زمینه دارای اولویت هستیم. ایده آل آن است که حوزه و دفاتر مراجع عظام یک انجمنی را تشکیل دهند  و افراد صاحب نظری را در این راستا انتخاب کنند تا کسانی که متقاضی ساخت فیلم های دینی هستند با مطرح کردن فیلنامه و نوع نگاهش در این انجمن، تایید شود و مجوز بگیرد. در حین ساخت فیلمها نیز ناظری از آن مرجعیت در آنجا حضور داشته باشد و در مقابل هجمه ها محکم بایستد.

وی تصریح کرد: در حال حاضر که این موقعیت وجود ندارد، راهکار دیگر این است که صدا و سیما از مراجع عظام یا از سازمان مرکزی حوزه نماینده ای درخواست کند، شورایی وجود داشته باشد و این شورا با صدور مجوز های مربوطه برای فیلسازان و رصد فیلنامه، نظرات محوری خود را به ثبت برسانند.

موانع باعث می شود هنرمندان با انگیزه و عرق دینی پشیمان شوند و فیلم تاریخی ساخته نشود

این مورخ و پژوهشگر تاریخ اسلام تأکید کرد: در این میان هنرمندان با انگیزه ای وجود دارند که مسائلی از قبیل گیشه برایشان اهمیت ندارد؛ از روی عِرق دینی می خواهند وارد شوند و کاری را انجام بدهند اما ناگهان پس از روبرویی با برخی موانع، از ادامه کار پشیمان می شوند و این امر مانع ورود آنها به عرصه ساخت فیلم های تاریخی می شود.

رجبی دوانی تصریح کرد: در ساخت آثار تاریخی _اسلامی تنها مشاور تاریخی کافی نیست و اگر نظارت ها دقیق بود و فیلمنامه ها خوانده می شد این گاف ها و اشتباهاتی که فاحش است در ساخت این فیلم ها پدید نمی آمد.

این استاد دانشگاه درراستای صحبت های قبلی خود، به اشکالات «مختارنامه» به کارگردانی داوود میرباقری، پیرامون مسائل حج این سریال پرداخت.

مخاطبان فیلم های تاریخی با دیدن این آثار باید آنها را الگوی خود قرار دهند

احمد زاده نیز در ادامه گفت: این گونه آثار باید به گونه ای ساخته شوند که مخاطب با دیدنشان شخصیتهای آن را الگوی زندگی خود قرار دهد. فیلم های دینی ما زمانی برنده است که منطقی را به کار ببرد که بیننده آن در دورترین نقطه جهان هم، با تماشای این اثر به منطقی بودن و حق باوری و اینکه این درست ترین روش زندگی است پی ببرد.

در این بخش مجری کارشناس برنامه از رجبی پرسید که رابطه ائمه با هنرمندان زمان خود چگونه بود؟

رجبی پاسخ داد: در زمان ائمه علیه السلام فقط شعر و شاعری را هنر می دانستند و این هنر در قبل از اسلام ضد ارزش های دینی بود چرا که شاعری در آن زمان در جریان باطل به کار برده می شد. اسلام این نگاه را عوض کرد و شاعری در راه ارزش های اسلامی قرار گرفت که از نمونه های بارز آن می توان به شاعری حضرت علی (ع) اشاره کرد. همچنین ائمه نیز به شعر شاعران بزرگ استناد می کردند. تایید و تشویق هر کسی که با هر هنری و توانی که دارد در خدمت ارزش های الهی و سعادت جامعه بشری، از رفتار های امامان ما است.

نبوی نتیجه گیری کرد: امامان معصوم ما دست از دامان هنرمندان بر نمی چیدند و به همنشینی و هم صحبتی با آنان می پرداختند و شعر آن روزگار عالی ترین هنر از نگاه آن جامعه است. امروز نیز یکی از بهترین جلوه های هنر برای برقراری ارتباط با افکار عمومی سینما است.

رجبی در تکمیل این سخنان عنوان کرد: امام خمینی (ره) و رهبر معظم انقلاب به جایگاه سینما در خدمت معارف دینی بسیار تاکید داشتند.

احمد زاده در پایان تصریح کرد: اشتباه کلیسا منتسب کردن همه چیز به خدا بود. این مواجهه نفی صرفی با همه موضوعات از ترس اینکه دامن گناه همه ملت را آلوده کند خدایی نکرده ما را به جایی میرساند که همه از عمل بترسند و فکر کنند که دین ما دین ناقصی است.

«چشم شب روشن» به تهیه کنندگی امیر قمیشی در ماه مبارک رمضان شنبه تا چهارشنبه ساعت ۲۴ به مدت ۹۰ دقیقه با اجرای محمد صالح علا به صورت زنده روانه آنتن شبکه چهار و تکرار آن ساعت ۱۴ روز بعد پخش می شود.

نوشته نمی توان مستقیم به موضوع معصومین وارد شد/ ناظر فیلم‌های تاریخی و دینی باید بتواند در مقابل هجمه‌ها ایستادگی کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

چهره های کمتری در تاریخ بازیگری ماندگار می شوند

وی افزود: همچنین مناسبات مالی که پشت این حرفه است به غلط استنباط می شود. بازیگران بسیاری داریم که شایسته و خوب بودند اما به خاطر اینکه این حرفه همیشه نو به نو و تازه به تازه می شود و چهره های ماندگار کمتری در تاریخ بازیگری می مانند، حالا دیگر شناخته شده نیستند.

نیم بیشتری از اعضای انجمن بازیگران مستمری بگیر و گوشه نشین هستند

تارخ با بیان اینکه عمر بازیگری علی الخصوص کوتاه است، یادآور شد: تعداد کمی از مجموعه بازیگران تا آخر عمرشان بازیگر می مانند. چرا که بسیاری از بازیگران بعد از مدتی درخشیدن روی صحنه، پیشنهادات کمتری دریافت می کنند و دچار بازنشستگی زودرس و گوشه نشین می شوند. ما در انجمن بازیگران بیش از ۵۰۰ عضو داریم اما ۳۰۰، ۴۰۰ نفر آنها مستمری بگیر هستند و نمی شود گفت بازیگری شغل پردرآمد و از نظر مالی خاص است. در سینمای دنیا هم همینطور است و افرادی چون وودی آلن که تا این سن به کارشان ادامه بدهند و موفق باشند کم هستند.

استعداد بازیگری در عدن نصیب کسی نمی شود

این مدرس بازیگری با تأکید بر اینکه این هنر و حرفه هم مثل دیگر حرف و هنرها نیازمند آموزش و تجربه است، ادامه داد: بازیگری در عدن نصیب کسی نمی شود. در آمریکا هم آموزش بازیگری به عنوان یک اصل مطرح است، چون آموزشگاه ها و دانشگاه های بسیاری برای این مبحث وجود دارد.

بازیگر فیلمهای «مادر» و «دلشدگان» تصریح کرد: استانیسلاوسکی پایه گذار علم نوین بازیگری است و مقوله ای را به نام احساس و اکت و عمل شناسایی کرد و به معرض آموزش گذاشت. البته که بازیگری ابزارهای بسیار زیاد دیگری هم دارد اما همه چیز برای شکل دادن به یک شخصیت متکی به عمل است.

وی پس از پخش قسمتهایی از سریال «بوعلی سینا» در این باره گفت: زمان سریال ابن سینا، ۳۱ ساله بودم. اولین کار تلویزیونی من قبل از انقلاب و سریالی به نام «شهر من شیراز» بود. بعد هم چند تله تئاتر کار کردیم. بعد از انقلاب هم با سریال «سربداران» کارم را آغاز کردم.

بدن در ایفای نقش بوعلی سینا نقش اساسی داشت چون از ۱۸ تا ۵۸ سالگی او را در برمی گرفت

تارخ با اشاره به مباحثی در حوزه بیان و بدن در بازیگری، بیان کرد: بدن در ایفای نقش بوعلی سینا نقش اساسی داشت چون از ۱۸ تا ۵۸ سالگی او را در برمی گرفت. من برای ایفای نقش ۱۸ سالگی باید ریتم تند و سریعی می داشتم اما در سن ۵۸ سالگی نقش یک پیرمرد خمیده که حرکات آهسته ای دارد بازی می کردم.

بازیگر باید مخاطب را وادار به شنیدن و تماشا کردن کند

بازیگر سریال «معصومیت از دست رفته» با اشاره به گویش شاعرانه این سریال، افزود: بازیگر باید مخاطب را وادار به شنیدن و تماشا کردن کند. طبق آموزه های استانیسلاوسکی، به مرور زمان و با آموزش و تجربه بیشتر، دیگر نقش ملاک نیست، بلکه این بازیگر است که نقش را از فیلتر شخصیت خود عبور می دهد. برای همین است که نقشی چون هملت، توسط هر بازیگر به شیوه ای متفاوت اجرا می شود.

افراد بعد از گرفتن فوق لیسانس بازیگری، تازه به کارگاه آموزش این رشته می آیند!

این مدرس رشته بازیگری درباره وضعیت این حوزه اظهار کرد: به لحاظ کیفیت، به ندرت اتفاقاتی در عرصه بازیگری حرفه ای می افتد که می شود گفت تصادفی است و استعدادهای خاصی که نبوغ ویژه ای دارند می آیند و تبدیل به بازیگر حرفه ای می شوند. وضعیت آموزشی در دانشگاه ها بسیار نامناسب است و من در ۲۳ سالی که کارگاه آموزشی بازیگری دارد با افراد دارای لیسانس و فوق لیسانس این رشته روبرو می شدم که وقتی می گفتم چرا به اینجا آمده ای می گفتند، در دانشگاه مدرک گرفتیم و حالا آمده ایم بازیگری را بیاموزیم! متاسفانه دانشگاه منزلت لازم را ندارد.

تارخ تصریح کرد: از پشت میز و نیمکت بازیگر درنمی آید و از کار عملی و کارگاه و یوگا کار کردن و پشت سر گذاشتن عرصه ای که توانهای بالقوه فرد بالفعل دربیایند است که بازیگر شکل می گیرد. دانشگاه ها باید هرچه بیشتر به سمت کار کارگاهی بروند.

بعضی بازیگران می گویند فیلمنامه را بخوانم برای چه؟ پول چقدر می دهید!؟

وی در بخش دیگری از سخنانش گفت: در بین بازیگران ما متاسفانه بعضی و بعضی و بعضی از آنها دیده ام و شنیده ام که وقتی می خواهند فیلمنامه را به آنها بدهند تا پیش از کار بخوانند، می گویند فیلمنامه برای چه؟! پول چقدر می دهید؟!  بعضی از تهیه کننده ها در این زمینه مقصر هستند. فردی را صرفا به مناسبت زیبایی به سرکار می آورند، در حالی که زیبایی ۵ دقیقه اول فیلم فراموش می شود و مخاطب منتظر استعداد بازیگری در فرد مورد نظر است.

صاحب خانه سینمایی هستیم که مثل کانون بازنشستگان است

تارخ در پایان سخنانش تصریح کرد: ما نیازمند کار فرهنگی و صنفی به صورت توامان هستیم. مثلا جلسات هفتگی یا ماهیانه ای وجود داشته باشد که در آنها درباره اخلاق حرفه ای صحبت شود تا به مرور کسی به خود اجازه ندهد چنین صحبتی کند. اما اکنون ما صاحب خانه سینمایی هستیم که مثل کانون بازنشستگان است و فعالیتهای فرهنگی آنچنانی در آن اتفاق نمی افتد، بنابراین نمی شود چنین توقعی داشت.

«چشم شب روشن» به تهیه کنندگی امیر قمیشی و با اجرای محمد صالح علا، شنبه تا چهارشنبه هر شب ساعت ۲۳ از شبکه چهار سیما روی آنتن می رود.

نوشته نیم بیشتری از اعضای انجمن بازیگران مستمری‌بگیر و گوشه‌نشین هستند/ بعضی بازیگران می گویند فیلمنامه را بخوانم برای چه؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: او را خیلی از نزدیک درک نکردم، البته در روز تشییع پیکرش احساس خاصی داشتم و بخاطر شرکت در مراسم، دانشگاه نرفتم. او از اتفاقات نمی ترسید و آماده پذیرش معانی جدید بود. کنجکاوی از او آوینی ساخت که تکراری نبود و صدق بر کلام او حاکم بود.

آوینی اگر زنده بود، به مخاطب جهانی فکر می کرد

میرکریمی تصریح کرد: ما درباره گذشتگانمان اینگونه هستیم که می خواهیم از آنها یک موجود جامد بسازیم. اما من فکر می کنم اگر آوینی اکنون زنده بود به مخاطب جهانی فکر می کرد ولی ما مجبوریم چون پرونده زندگی او در یک زمان مشخص بسته شده، درباره همان زمان حرف بزنیم. شهید صیاد شیرازی نیز دارای همین ویژگی ها بود. ضمن اینکه این سخن را که می گویند ما به شهدا مدیونیم قبول ندارم و به نظرم ما به هیچکس جز خودمان دینی نداریم.

در ادامه نبوی درباره جشنواره جهانی فیلم فجر پرسید و میرکریمی در این باره بیان کرد: دکتر ایوبی یک سال و نیم پیش پیشنهاد دبیری این جشنواره را داد و من درباره آن دغدغه داشتم. به ویژه که سالهاست می گویم پاشنه آشیل جشنواره بخش تخصصی آن است. خود من ۱۰ سالی بود که به جز مهمانیهایی که در خلال برگزاری جشنواره دعوت می شدم در جشنواره شرکت نمی کردم. بنابراین تصمیم داشتم جشنواره جهانی یک گردهمایی خوب و باشکوه سینمایی با حضور کارشناسان جهانی برای ارتباط با جهان باشد.

با پول ساختمان می توان ساخت، فرهنگ نه

کارگردان خیلی دیر خیلی نزدیک یادآور شد: در زمان مشکلات منطقه ای، می طلبید که ما با سینمای ارزشمندی که داریم، جشنواره ای به اندازه آن داشته باشیم. به ویژه که در منطقه برخی تلاش کردند با صرف هزینه های گزاف جشنواره برگزار کنند که موفق نشدند، چرا که با پول، ساختمان می توان ساخت اما فرهنگ را نه.

جشنواره ای لوکس را به جشنواره ای تخصصی تبدیل کردیم

میرکریمی تاکید کرد: ما جشنواره ای را که ویترین داشت و لوکس بود به جشنواره ای تخصصی با کارگاه های آموزشی تبدیل شد. ریخت و پاش کمتری داشتیم و ولخرجی های کشورهای همسایه را انجام ندادیم چرا که تصمیم داشتیم از یک جشنواره پیرو به جشنواره ای پیشرو تبدیل شویم. برای اینکه کشورهای همسایه از تاجیکستان تا افغانستان نیز این جشنواره را پایگاه خودشان بدانند، کوشیدیم ذائقه سازی کنیم.

دبیر جشنواره جهانی فجر، در بیان برخی آمار این جشنواره گفت: سال گذشته از ۶۵ فیلمی که داشتیم ۱۷ فیلم برای اولین بار در آسیا نمایش داده شدند و آثاری نیز داشتیم که اولین حضور بین المللی شان را تجربه کردند. امسال این قانون را برای شرکت کنندگان همسایه داریم که فیلمشان را در هیچ جشنواره منطقه ای شرکت نداده و جشنواره فجر را ترجیح داده باشند.

همه جشنواره ها سیاسی هستند

در ادامه پس از پخش تیزر جشنواره که به یاد و نام عباس کیارستمی ساخته شده، میرکریمی درباره اینکه سیاست یا هنر، کدام گزینه را در موفقیت فیلمهای سینمای ایران در جشنواره های جهانی موثر می داند، تصریح کرد: به نظر من همه جشنواره ها سیاسی هستند، منتها در هر جای دنیا غلظت و نسبت و اندازه دارد. طبیعتا همه مثل ما دنبال اهداف ملی خودشان هستند اما این دلیل نمی شود همه اتفاقاتی که در جشنواره ها رخ می دهد، از آن نگاه سخت گیرانه عبور کرده باشد.

اصولا سینمای مستقل دنیا، سینمای معترض است

وی با بیان اینکه اصولا سینمای مستقل دنیا، سینمای معترض است و این در همه جای دنیا رایج است، افزود: بنابراین اینگونه نیست که فقط در ایران، سینمای اجتماعی سینمای مستقل باشد و این در همه جای دنیا صدق می کند و همه جای دنیا سیاست به نوعی پشت همه چیز هست.

میرکریمی درباره جایگاه سینمای معترض در جشنواره جهانی فجر گفت: سینمای مستقل و کم تیراژ از این جنس است که بخش بزرگتری از واقعیت در آن است، اگر چنین آثاری در جشنواره باشد، بسیاری از کسانی که صرفا علاقمندان سینما نیستند می توانند فیلمها را به عنوان بستری تحقیقاتی و شناختی تماشا کنند و مخاطب جشنواره باشند.

فضایی که در دنیا حاکم است، فضای اعتراض است

کارگردان فیلم «دختر» ادامه داد: هیچ هنرمندی در شرایط عادی، دوست ندارد مخاطب کمتری داشته باشد. فضایی که در دنیا حاکم است، فضای اعتراض است و در تاریخ بشر چنین بی عدالتی را شاهد نبوده ایم و طبق آماری که ارایه می شود فقط ۸درصد جمعیت جهان ۸۲ درصد منابع را در اختیار دارند.

علی رغم هزینه های بسیاری که پرداخت کرده ایم در جمع نه گویان دنیا نیستیم

وی با اشاره به شکل گیری یک «نه بزرگ جهانی» تصریح کرد: ما علی رغم هزینه های بسیاری که پرداخت کرده ایم در جمع این نه گویان نیستیم، ما در گذشته یک نه گوی بزرگ در افکار جهانی بودیم و اکنون یک قدرت خوب در منطقه هستیم.

معتقدم عباس کیارستمی فیلمساز بزرگی است

میرکریمی در بخشی دیگری از سخنانش گفت: حوزه فرهنگ متغیر است و با یک نسخه کوچک نمی توان آن را اداره کرد. از این زاویه است که من معتقدم عباس کیارستمی فیلمساز بزرگی است و در فیلمهایش ذائقه و فرهنگ ایرانی دیده می شود. این تنگ نظری که کیارستمی از ما نیست همانی است که باعث می شود در جمع نه گویان نباشیم و لوکال و منطقه ای باشیم.

سیاستمداران به حرفمان گوش ندادند کار خودمان را کردیم

دبیر جشنواره جهانی فجر تصریح کرد: ما تا جایی که می توانیم می کوشیم با سیاستمداران حرف بزنیم در این باره که حوزه فرهنگ مهم است و هزینه های شما را کاهش می دهد. اما اگر کسی به حرفمان گوش ندهد، ما می کوشیم کار خودمان را درست انجام بدهیم و امسال پس از یک سال تلاش با دبیرخانه ثابتی که داشتیم، به نتایج خوبی رسیده ایم. مثلا ما برای مهمانانی که از اروپا دعوت کرده ایم این مشکل را داشتیم که آنها اگر در پاسپورتشان سفر به ایران درج شده بود، دیگرنمی توانند به آمریکا سفر کنند. پیرو تنشهای جدیدی که این آقای تازه به دوران رسیده در آمریکا ایجاد کرده هم مشکلاتی داریم. کشورهای عربی هم که با ما در زاویه قرار گرفته اند و ما می خواهیم یک مانور فرهنگی ملی داشته باشیم و در این شرایط متاسفانه تنازعات سیاسی و جناحی حقیر آنقدر وقت مملکت را گرفته که ما خودمان دست به کار شدیم.

۶۷ مهمان کارشناس بین المللی داریم که برای آمدن یا نیامدن ۴۸ ساعت از ما وقت می خواستند

دبیر جشنواره جهانی فجر درباره اتفاقات جشنواره امسال توضیح داد: امسال ما از ۶۷ کشور جهانی مهمان کارشناس؛ کارگردان، بازیگر و… داریم افرادی که از ما ۴۸ ساعت وقت خواستند تا ببینند می توانند خطر کنند و به ایران بیایند و دیگر قادر به رفتن به آمریکا نباشند و سرانجام به ما بله گفتند. ۳۰،۴۰ نفر هم از کشورهای عربی هستند البته نه از عراق و لبنان و … بلکه از مصر و الجزایر و تونس و مراکش.

از محل پایین آوردن پذیرایی مهمانها دارالفنون را راه انداختیم

میرکریمی درباره دارالفنون جشنواره فجر نیز توضیح داد: ما از محل پایین آوردن پذیرایی مهمانها و عناصری که جشنواره را لوکس می کنند، دارالفنون را راه انداختیم که شامل ۵۰نفر از جوانان زیر ۲۷ سال ایرانی و جوانانی از ۲۸ کشور دنیا است؛ افرادی که حداقل یک فیلم ساخته اند و در مجموع ۱۱۰ نفر هستند. در این فرصت ایجاد شده آنها می توانند از تجربیات بزرگان سینمای ایران و جهان بهره ببرند. امسال اساتیدی دعوت کرده ایم که وقتی می گفتند شما قرار است برای استعدادهای جوان آموزش دهید می پذیرفتند و دغدغه شان بود.

مشکل سینمای ایران، فیلمنامه نیست، نداشتن تنوع در ژانر و اجرای ضعیف است

وی ادامه داد: امسال ما دو برابر پارسال فیلم داریم و یک سال تمام سینمای جهان را رصد و انتخاب کردیم. من معتقد نیستم مشکل سینمای ایران فیلمنامه است، بلکه تنوع ژانر ندارد و در ساختار و پرفورمنس ضعیف شده است. بنابراین فیلمهایی انتخاب کرده ایم که قدری با این تک آهنگی سینمای ایران که بیشتر فیلمهای اجتماعی و بدون فانتزی است، متفاوت باشد.

دبیر جشنواره جهانی فجر همچنین با اشاره به باشگاه مخاطبان تصریح کرد: اینکه مخاطبان بیایند فیلمها را ببینند و بروند به درد ما نمی خورد، ما باید مخاطب شناسی کنیم، چرن مخاطب باید در اداره جشنواره به ما کمک کنند، تعداد اعضای باشگاه مخاطبان پارسال ۸ هزار نفر و امسال ۲۲هزار نفر است و امیدوارم بتوانیم پاسخگو باشیم. سطح سواد شرکت کنندگان نیز نسبتا بالا و میانگین نزدیک فوق لیسانس است.

«چشم شب روشن» به تهیه کنندگی امیر قمیشی و با اجرای محمد صالح علا، شنبه تا چهارشنبه ها از شبکه چهار سیما روی آنتن می رود.

نوشته آوینی اگر زنده بود، به مخاطب جهانی فکر می‌کرد/ سینمای مستقل دنیا، سینمای معترض است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در سری جدید برنامه چهار خبرنگار حضور دارند که بنا به موضوعات مختلف موضع مخالف یا موافق می گیرند و مهمانان را مورد پرسش قرار می دهند.

وحید یامین پور در ابتدای این برنامه با اشاره به انتخاب قالب مناظره و «hard talk» در برنامه های گفتگومحور عنوان کرد: انتخاب این قالب ها دشواری های بسیاری دارد چراکه بین دوگانه شفافیت و حریم خصوصی و یا دوگانه شفافیت و تفتیش عقاید گیر می کنید و از یک طرف برنامه شبیه نوعی صندلی داغ است و از طرفی هم مهمان شما پرهیزهایی دارد.

وی در بخش دیگری از سخنان خود درباره رویکردش به رسانه ملی و فرض اینکه اگر جای یک مدیر باشد چه انجام می دهد، اظهار کرد: من حدود ۱۰ سال پیش در سازمان صداوسیما مدیر بودم و به دلیل رویکردی که داشتم میز مدیریتی خود را از دست دادم.

این مجری تلویزیون اضافه کرد: اگر مدیران رسانه ملی رسانه ای باشند باید متوجه باشند اگر بازی رسانه ای را شروع کرده اند هیچ گاه ۱۰ به هیچ نمی برند بلکه ممکن است پنج گل هم بخورند. با این حال در کنار این همه رسانه های رقیب همین که مخاطب بیاید در زمین ما بازی کند خودش نوعی برد است.

یامین پور در پاسخ به پرسشی درباره جایگاه مجری در تلویزیون اظهار کرد: هویت، ویترین و برد یک رسانه به ستاره های آن است و در تلویزیون این ستاره ها مجری ها هستند، اینکه رسانه ای یک مجری را چهره کند و بعد این مجری را با میلیون ها طرفدار ممنوع التصور کند و یا کاری کند که دیگر به تلویزیون نیاید یک باخت بزرگ است، آنقدر که با رفتن یک مجری از شبکه ای به شبکه دیگر شبکه ای می میرد و شبکه دیگری زنده می شود.

اکبر نبوی نیز در این برنامه درباره خودسانسوری مجریان اظهار کرد: فکر نمی کنم چندان خودسانسوری در میان مجریان وجود داشته باشد البته مجموعه ای از محدودیت های عقلانی وجود دارد که ربطی به ساخت برنامه در جمهوری اسلامی و یا ایالات متحده آمریکا ندارد. من مطلقا نه خودم را سانسور کرده ام و نه هیچ گاه از مهمان برنامه خواسته ام که ملاحظاتی را رعایت کند.

وی درباره انتخاب موضوعات در یک برنامه های گفتگو محور و همچنین جایگاه مجری اظهار کرد: در بعضی از موضوعات مجری نباید الزاما طرف ماجرا باشد. اگر من یک موضوع ملتهب سیاسی و یا موضوع مهم فرهنگی را بررسی کرده و از دو طیف بحث دعوت می کنم؛ اگر به یک طرف مهمان گرایش داشته باشم بسیار مذموم است. مجری مطلقا نباید دخالت داشته باشد و فقط باید بحث را اداره کند.

این منتقد و روزنامه نگار با اشاره به مثالی عنوان کرد: اکنون دو دیدگاه قالب درباره برجام در جامعه وجود دارد که یک دیدگاه به عواقب برجام امید بسته است و دیدگاه دیگر که مقابل آن است و به نوعی برجام را بی فرجام می داند. اگر یک برنامه تلویزیونی نمایندگان این دو دیدگاه را دعوت می کند مجری باید بی طرف باشد و به سمت موافقان یا مخالفان شدید موضوع نچرخد. اما اگر نفر سومی را هم دعوت می کند آن زمان می تواند برآیند این سه گروه را جمع و به سمت منافع ملی هدایت کند.

در بخش نهایی گفتگوها آرش فهیم از کیهان، مهرداد معظمی از سینماپرس، احسان ناظم بکائی از همشهری جوان و محمد صابری از هفته نامه سروش چهار خبرنگار رسانه های مختلف به مناظره ای با یکدیگر پیرامون مباحث انجام شده پرداختند.

این سری از «۱۸۰ درجه» همچون سری قبل از حضور مجید خسروانجم بهره می برد که در اولین قسمت با اثری گفتگو و تعامل در برنامه حضور داشت.

در بخش پایانی این برنامه با عنوان «تاکسی» نیز امید مهدی نژاد در یک تاکسی با مردم گفتگو می کند که در این قسمت مردم از نظر خود درباره برنامه های تلویزیون می گویند و اینکه اگر برنامه ساز باشند درباره چه موضوعات و مسایلی برنامه می سازند.

سید مرتضی فاطمی در سری جدید همچون فصل گذشته علاوه بر اجرا، تهیه کنندگی و سردبیری این مجله تلویزیونی و فواد صفاریان پور نیز کارگردانی را بر عهده دارند.

نوشته بازی رسانه ای برنده ۱۰ به هیچ ندارد/ مجری در موضوعات ملتهب بدون گرایش باشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.