هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ مهتاب کرامتی با بازگشتی کم‌سروصدا اما قابل‌تأمل در سریال «گل سنگ»، امیر نوروزی با حضوری که یک اپیزود از سریال‌های مرتبط با جنگ رمضان را به تنهایی بالا کشید و بابک خواجه‌ پاشا که میان فیلمسازی و زیست شخصی‌اش، مرزی باقی نگذاشت. از اکران همزمان دو کمدی با حضور بیژن بنفشه‌خواه در سایه جنگ، تا حضور غیرمنتظره و متفاوت لعیا زنگنه در «بدنام» که تصویری تازه از او به مخاطب ارائه داد.

مهتاب کرامتی؛ «محبوبه» در مرز تکرار یا تحول

مهتاب کرامتی از آن بازیگرانی است که حضورش همیشه با نوعی «فاصله» تعریف می‌شود؛ فاصله از حاشیه، از پرکاری و حتی از تکرار. او سال‌هاست به‌جای حضور مستمر، مسیر گزیده‌کاری را انتخاب کرده و همین غیبت‌های مقطعی، هر بازگشتش را به یک اتفاق قابل‌توجه تبدیل می‌کند. این هفته، با آغاز پخش سریال «گل سنگ» به کارگردانی ابراهیم ایرج‌زاد، بار دیگر نام او به تیتر خبرها بازگشت؛ بازگشتی که بیش از هر چیز، کنجکاوی درباره انتخاب تازه‌اش را برانگیخت.

کرامتی در «گل سنگ» در نقش «محبوبه» ظاهر شده؛ زنی از طبقه نسبتاً مرفه، همسر ایرج (با بازی مهدی حسینی‌نیا) و مادر یک خانواده چهار نفره که در دل یک زندگی به ظاهر آرام، با چالش‌هایی مواجه می‌شود. آنچه در قسمت اول جلب توجه می‌کند، همان ویژگی آشنای بازی کرامتی است: کنترل‌شده، کم‌اغراق اما شیک و مبتنی بر جزئیات. او تلاش کرده تصویری باورپذیر از یک زن در موقعیت عاطفی و خانوادگی ارائه دهد؛ زنی که همسر و خانواده اش را دوست دارد و قرار است بیش از حالت معمول زندگی چند ساله از عشق او و همسرش ببینیم.

با این حال، پرسش همیشگی درباره کرامتی همچنان پابرجاست؛ آیا دامنه نقش‌پذیری او محدود به تیپی خاص است؟ استایل بازی و پرسونای تصویری‌اش، او را اغلب در قالب زنانی از طبقه متوسط یا مرفه نگه داشته و کمتر اجازه داده در نقش‌های کاملاً متفاوت دیده شود. «گل سنگ» می‌تواند آزمونی برای همین مرز باشد؛ اینکه آیا او می‌تواند از این محدوده عبور کند یا همچنان در همان قلمرو امن باقی می‌ماند.

نکته قابل توجه دیگر، ترکیب او با مهدی حسینی‌نیاست؛ بازیگری که جنس بازی‌اش متفاوت و تا حدی خشن‌تر و بیرونی‌تر است. این تقابل، اگر درست پرداخت شود، می‌تواند به یکی از نقاط قوت سریال تبدیل شود. کرامتی برخلاف بسیاری از هم‌نسلانش، زوج هنری تثبیت‌شده‌ای ندارد و همین، دست مخاطب را برای پذیرش ترکیب‌های تازه بازتر می‌گذارد.

برای بسیاری از مخاطبان عام و قدیمی، او هنوز با «مردان آنجلس» و «خاک سرخ» به یاد آورده می‌شود؛ نشانه‌ای از ماندگاری، اما در عین حال یادآور فاصله‌ای که با جریان روز دارد. او سال‌ها پیش در نقشی که به این استایل شبیه بود در سریال «رقص روی شیشه» نیز بازی کرد، حالا «گل سنگ» فرصتی است برای بازتعریف فاصله‌ای که بین او و مخاطب ایجاد شده بود.

امیر نوروزی؛ «تماس»ی که همه چیز را روی دوش او گذاشت

امیر نوروزی از آن دست بازیگرانی است که شهرتش، نه از هیاهو که از «کیفیت» می‌آید. چهره‌ای که شاید هنوز در تعریف رایج، سلبریتی محسوب نشود، اما تقریباً در هر نقشی که ظاهر شده، ردپایی قابل دفاع از خود به جا گذاشته است. این هفته، حضور او در اپیزود «تماس» از مجموعه «سرو، سپید، سرخ» بار دیگر این گزاره را تقویت کرد؛ اینکه نوروزی حتی در محدودترین فضاها هم می‌تواند روایت را به نفع خود مصادره کند.

در «تماس»، او نقش فرهاد، یک روانشناس داوطلب در مرکز تماس بحران را بازی می‌کند؛ شخصیتی که در دل یک گفت‌وگوی تلفنی، با گذشته و احساسات سرکوب‌شده‌اش مواجه می‌شود. ساختار اپیزود به‌گونه‌ای است که بار اصلی روایت تقریباً به‌طور کامل بر دوش اوست؛ بیش از نود درصد زمان، این نوروزی است که باید مخاطب را نگه دارد، تعلیق ایجاد کند و تحول درونی شخصیت را به تصویر بکشد. و دقیقاً در همین نقطه است که اهمیت حضور او پررنگ می‌شود.

بازی نوروزی در این اپیزود، ترکیبی از کنترل، ظرافت و انفجارهای احساسی به‌موقع است. او به‌خوبی توانسته تقابل میان «جنگ بیرونی» و «بحران درونی» را به تصویر بکشد؛ جایی که یک تماس ساده، به بستری برای فروپاشی و بازسازی شخصیت تبدیل می‌شود. نکته مهم‌تر، چندلایه بودن این اجراست؛ اپیزودی که هم رگه‌های درام عاشقانه دارد، هم لحظاتی از طنز تلخ و هم بازتابی از وضعیت اجتماعی.

همزمان، حضور او در سریال «گل سنگ» در نقشی متفاوت‌‌تر و گریمی کم سن و سال‌تر، بار دیگر نشان داد که نوروزی از آن بازیگرانی است که به اندازه نقش اهمیت می‌دهد، نه اندازه دیده‌شدن. چه در نقش اصلی یک اپیزود و چه در یک کاراکتر فرعی، او همان دقت و وسواس را به خرج می‌دهد.

کارنامه او نیز گواه همین انعطاف است؛ از نقش‌های جدی در آثاری چون «می‌خواهم زنده بمانم» تا تجربه‌های کمدی در «روزی روزگاری مریخ». برایش فرقی نمی‌کند تئاتر باشد، سینمایی باشد، سریال باشد یا فیلم کوتاه یا یک اپیزود از سریال. او همچنین در فیلم کوتاه «تخطی» ساخته میکاییل دیانی هم بازی کرده که قرار است در اولین باکس اکران فیلم‌های کوتاه در سینما باشد. این تنوع، اگرچه هنوز به یک «نقش ماندگار» منجر نشده، اما سرمایه‌ای مهم برای آینده اوست.

نوروزی جایی میان تحسین حرفه‌ای و دیده‌نشدن عمومی است، اگر روزی این دو به تعادل برسند و  نقش درست در پروژه‌ای پرمخاطب به اوپیشنهاد شود احتمالاً او به یکی از چهره‌های تعیین‌کننده تبدیل خواهد شد.

بابک خواجه ‌پاشا؛ فیلمسازی که از احساساتش فاصله نمی‌گیرد

بابک خواجه ‌پاشا این روزها بیش از همیشه در مرکز توجه قرار دارد؛ نه فقط به‌عنوان یک کارگردان، بلکه به‌عنوان روایتی زنده از هنرمندی که میان «زیستن» و «ساختن» فاصله‌ای قائل نیست. حضور پررنگ او در مجموعه اپیزودیک «سرو، سپید، سرخ» و همچنین گفت‌وگوهای صریحش درباره تجربه فیلمسازی در شرایط جنگی، از او چهره‌ای ساخته که نسبت به هم صنف هایش این روزها فعال‌تر است.

اولین اپیزود او در این مجموعه با عنوان «مرزبان»، از همان ابتدا نشان داد که خواجه‌ پاشا به سراغ روایت‌هایی می‌رود که ریشه در زیست شخصی‌اش دارند. انتخاب ارومیه، زادگاهش، به‌عنوان بستر داستان، به اپیزود هویتی بومی و ملموس بخشید؛ روایتی از یک مرزبان و خانواده‌اش که در دل بحران، معنای تازه‌ای از ایستادگی را تجربه می‌کنند.

خواجه ‌پاشا این روزها غیر از فیلم‌سازی گفت‌وگوهایی تاثیرگذارهم داشته است .در یک گفت‌وگوی تلویزیونی، از داغ کودکان میناب گفت و نتوانست احساساتش را پنهان کند. این صداقت، واکنش‌های گسترده‌ای به همراه داشت و تصویری از او ساخت که فراتر از یک فیلمساز صرف است؛ هنرمندی که نگاهش به وطن، احساسی و شخصی است.

در اپیزود «جانِ نفس»، او یک گام جلوتر رفت و علاوه بر کارگردانی، مقابل دوربین نیز بازی کرد؛ در نقش یک رستوران‌دار که در مواجهه با نیروهای ایست بازرسی قرار می‌گیرد. این حضور دوگانه، نشان‌دهنده تمایل او به درگیر شدن کامل با روایت است؛ چه پشت دوربین و چه جلوی آن.

کارنامه اخیرش نیز همین مسیر را تأیید می‌کند. از «در آغوش درخت» که نماینده ایران در اسکار شد تا «سرزمین فرشته‌ها» که با نگاهی کودکانه به موضوع بحران در غزه پرداخت و در جشنواره فجر مورد توجه بسیاری قرار گرفت و جوایز اصلی را از آن خود کرد. او همواره به دنبال نگاهی شاعرانه و انسانی به سوژه‌هایش بوده است؛ حتی وقتی موضوع، جنگ و بحران است.

خواجه ‌پاشا از آن فیلمسازانی است که موضع دارد و از بیان آن ابایی ندارد. این ویژگی، هم می‌تواند نقطه قوت او باشد و هم چالشی جدی؛ چرا که مرز میان شعار و احساس، باریک است. با این حال، آنچه فعلاً به چشم می‌آید، فیلمسازی است که از دل واقعیت می‌آید و تلاش می‌کند همان واقعیت را، با تمام تلخی و لطافتش، روایت کند.

بیژن بنفشه‌خواه؛ کمدینی که از نقش فرعی هم فرصت می‌سازد

در هفته‌ای که سینما پس از یک دوره رکود و التهاب ناشی از شرایط جنگی، دوباره چراغ‌هایش را روشن کرد، نام بیژن بنفشه‌خواه باز هم به چشم آمد؛ اکران همزمان دو فیلم «آنتیک» و «تاکسیدرمی»، او را به یکی از چهره‌های پررنگ این روزهای پرده سینماها تبدیل کرده است؛ حضوری که شاید در این دوران سخت خنده به لب مردم بنشاند و بتوانیم بگوییم کمدی در روزهای سخت، بیش از همیشه کارکرد دارد.

در «آنتیک» به کارگردانی هادی نائیجی، بنفشه‌خواه در نقش «ولی» ظاهر می‌شود؛ شخصیتی که در کنار «ابی» با بازی پژمان جمشیدی، در دل یک موقعیت تاریخی-اجتماعی، تلاش می‌کند از دل اتفاقاتی که برای کسب و کارشان ایجاد شده، راهی برای ادامه زندگی پیدا کند. فیلم که پیش‌تر در جشنواره فجر با حاشیه‌هایی همراه شده بود، حالا در شرایطی به اکران رسیده که مخاطب بیش از هر زمان دیگری به خنده نیاز دارد. بنفشه‌خواه در کنار جمشیدی بار کمدی موقعیت را به دوش می‌کشند.

اما در «تاکسیدرمی» ساخته محمد پایدار، او وجه متفاوت‌تری از توانایی‌هایش را نشان می‌دهد. بازی در نقش دو برادر دوقلو در دو مقطع تاریخی، فرصتی است برای خروج از تیپ همیشگی؛ هرچند همچنان با همان چاشنی طنز که امضای اوست.

حتی در جایگاه یک نقش فرعی، بنفشه‌خواه نشان می‌دهد که چگونه می‌توان با زمان محدود، بیشترین اثرگذاری را داشت؛ مهارتی که تنها از یک کمدین باتجربه برمی‌آید.

کارنامه او در سال‌های اخیر نشان می‌دهد که نه‌تنها از میدان دور نشده، بلکه حضوری مستمر و حتی پررنگ‌تر از گذشته داشته است. از سینما تا تلویزیون و شبکه نمایش خانگی، بنفشه‌خواه همچنان یکی از چهره‌هایی است که مخاطب با دیدنش احساس آشنایی و راحتی می‌کند؛ سرمایه‌ای که در کمدی، کمتر نصیب هر بازیگری می‌شود.. او سال‌هاست در بازیگری تثبیت شده و  همچنان بلد است در هر موقعیتی، از مخاطب خنده بگیرد.

لعیا زنگنه؛ عبور از معصومیت آشنا

در میان چهره‌هایی که این هفته با حضورشان توجه‌ها را جلب کردند، نام لعیا زنگنه نیز به‌واسطه یک تفاوت برجسته شد؛ تفاوتی که نه در میزان حضور، بلکه در جنس نقش‌آفرینی او در سریال «بدنام» معنا پیدا می‌کند. بازیگری که سال‌ها با تصویر زنِ آرام، نجیب و مادرانه در ذهن مخاطب نقش بسته، حالا در مسیری قدم گذاشته که می‌تواند این تصویر را به چالش بکشد.

«بدنام» به کارگردانی احسان سجادی حسینی و با تهیه‌کنندگی حامد عنقا، از همان ابتدا با حواشی و توقیف، توجه‌ها را به خود جلب کرد. اما آنچه پس از آغاز پخش، کنجکاوی برانگیخت، حضور متفاوت زنگنه در نقشی است که نشانه‌هایی از پیچیدگی و تیرگی در آن دیده می‌شود. او در این سریال، زنی را بازی می‌کند که روابط و تصمیماتش، در مرزهای اخلاقی قابل پیش‌بینی حرکت نمی‌کند؛ شخصیتی که هنوز به‌طور کامل برای مخاطب رمزگشایی نشده، اما نشانه‌هایش حاکی از یک کاراکتر چندلایه است و احتمالا باید دنبال روابطی نامتعارف باشیم.

این تغییر، فقط در رفتار و کنش شخصیت خلاصه نمی‌شود؛ گریم، استایل و حتی جزئیاتی مانند سیگار کشیدن، همه در خدمت ساختن تصویری قرار گرفته‌اند که فاصله‌ای محسوس با نقش‌های پیشین او دارد. این همان نقطه‌ای است که بازیگر، ریسک می‌کند؛ چرا که فاصله گرفتن از تصویری که سال‌ها برای مخاطب تثبیت شده، همیشه با احتمال پس‌زدگی همراه است.

مرور مسیر حرفه‌ای زنگنه، از «در پناه تو» تا آثار متأخرتر، نشان می‌دهد که او همواره در چارچوبی مشخص تعریف شده است. بازپخش سریال قدیمی «در پناه تو» از تلویزیون در این روزها، این تضاد را پررنگ‌تر هم کرده؛ مخاطبی که هنوز «مریم» را به یاد دارد، حالا با چهره‌ای متفاوت مواجه است.

زنگنه اگر بتواند این کاراکتر را به‌گونه‌ای پیش ببرد که مخاطب، همزمان با نپذیرفتنِ اخلاقیِ او، به باورپذیری‌اش تن دهد، می‌توان گفت که او از این گذرگاه دشوار، موفق عبور کرده است.

نوشته از بازگشت مرموز «مهتاب» تا درخشش بی‌ادعای «امیر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مراسم با حضور اهالی رسانه و مدیران سینمایی و با اکران فیلم سینمایی «سرزمین فرشته‌ها» ساخته جدید بابک خواجه ‌پاشا برگزار خواهد شد.

«سرزمین فرشته‌ها» محصول مشترک موسسه تصویر شهر و سازمان سینمایی سوره در بخش سودای سیمرغ چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد.

نوشته سلاف فواخرجی بازیگر «سرزمین فرشته‌ها» مهمان مردم ایران می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«سرزمین فرشته‌ها» در جهانی کودکانه با شعار «این جهان ما نیست!» روایت‌گر زنی است که با عشق و مقاومت معجزه‌ای را رقم می‌زند.

در «سرزمین فرشته‌ها» سُلاف فواخرجی، بازیگر سوری مطرح جهان عرب که تاکنون جوایز بسیاری را از جشنواره‌های مختلف کسب کرده است، ایفای نقش می‌کند و در کنار او بازیگران کودک عرب، ایرانی، سوری و لبنانی چون علی ذیب، فاطمه المعصومه زریق، اهورا لطفی، محمد اسد، زهرا فاضل، فاطمه مریش، علیرضا علاو نیز حضور دارند.

این فیلم سینمایی روز گذشته سه‌شنبه ۱۴ بهمن ماه در سانس سوم سینمای رسانه در میان استقبال بسیار اهالی رسانه و منتقدان رونمایی شد.

ساخت این تیزر را امید میرزایی برعهده داشته است.

نوشته تیزر رسمی «سرزمین فرشته‌ها» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بابک خواجه ‌پاشا در ابتدای این نشست بیان کرد: طی دو سال گذشته شرایط غزه روان من را تحت تأثیر قرار داده بود، اصلا با مسایل سیاسی آن کاری نداشتم. مساله من بچه‌ها بودند چون هنوز درکی‌ از سیاست ندارند و ذهنم درگیر این ماجرا بود که چرا ۲۰ هزار بچه باید سلاخی شوند، شب و روز من این دغدغه بود.

خواجه ‌پاشا با اشاره به همکاری با منوچهر محمدی اضافه کرد: حضور عوامل حرفه‌ای درست و تحقیق و پژوهش درست که یک سال و دو یا سه ماه طول کشید به ما کمک کرد. من با فلسطینی‌های مختلفی صحبت کردم و توانستیم در پرداخت به نتیجه برسیم. می‌خواستیم درد را طوری به مخاطب منتقل کنیم که مخاطب آزار نبیند.

منوچهر محمدی درباره ایده این فیلم گفت: زمانی که این ایده به ذهن من رسید از همان آغاز برای من روشن بود که فیلم سهل و ممتنعی است. سهل از این جهت که فیلم یک زن و چند کودک است و ممتنع از جهت ساخت. کشور سوریه از ابتدا برای ساخت مد نظرم بود چون «بازمانده» را در همان جا ساخته بودم اما شرایط متفاوت شد. گزینه دوم ساخت فیلم در لبنان بود اما وقتی با دوستان آنجا تماس گرفتم گفتند اصلا این اطراف نیایید. سپس به شهر رقه در عراق فکر کردم اما آنجا هم تصاویری را دیدیم که جنگ قبیله‌ای بود و در نهایت فیلم را در ایران ساختیم. ۶ کیلومتر بعد از فرودگاه امام خمینی (ره) پایه شهر غزه را ساختیم، قسمتی را هم در هشتگرد ساختیم.

این تهیه کننده تصریح کرد: با توجه به اینکه نزدیک فرودگاه بودیم مسأله ما بحث انفجارها بود و می‌گفتند وقتی هواپیما فرود می آید خطرناک است و باید به برج مراقبت خبر می‌دادیم‌. یادم است هواپیمایی از ترکیه ‌آمده بود و فکر می‌کرد در اینجا جنگ شده است.

محمدی اظهار کرد: روز اولی که طرح را به حمیدرضا جعفریان رییس سازمان سینمایی سوره ارائه دادم، گفتم این فیلم را برای ایران نمی‌سازم بلکه می‌خواهم با نگاه جهانی ساخته شود چون باورم این بود که کشتار بیرحمانه ۲۵ هزار کودک به دست جانیان بسیار دردناک است. به این فکر می‌کردم که چگونه می‌توانیم این را به جهانیان نشان دهیم.‌ درایت جعفریان باعث شد این همکاری شکل بگیرد. به نظرم این بخش مدیریت فرهنگی ماجراست. بعضی مدیران فرهنگی ما لیاقت ندارند چون به میزشان بیشتر از فرهنگ‌ ایران اهمیت می‌دهند.

وی اضافه کرد: این فیلم با نگاه عرضه بین‌المللی ساخته شده است. ما از سلاف محمد فواخرجی به‌عنوان یکی از مطرح‌ترین بازیگران دنیای عرب خواهش کردم چیزی از ساخت فیلم به کسی نگوید. باورم نمی‌شد او به فیلم ما بپیوندد وقتی پوستر فیلم را پست کرد بسیار استقبال شد. یقین دارم بعد از این هم فیلم راه خود را باز خواهد کرد.

منوچهر محمدی تصریح کرد: زمانی که من «زیر نور ماه» را ساختم یک در میلیارد احتمال نمی‌دادم که این فیلم برای کن انتخاب شود تعجب بعدی‌ام این بود که در آن جشنواره جایزه هم برد. ما سعی کردیم یک اثر ماندگار تاریخی به نام کشور ایران ثبت شود و البته در این شرایط که سینما دشواری های خاص خود را دارد دو نهاد دست به دست هم دادند تا این اتفاق رخ داد تصویر شهر و حوزه هنری تلاش کردند تا ما بتوانیم این فیلم را به خوبی و آبرومند بسازیم.

خواجه ‌پاشا درباره بازی کودکان گفت: زمانیکه فیلم کوتاه کار می‌کردم بیشتر در حوزه کودکان و نوجوانان فیلم می‌ساختم، مجید مجیدی و رضا میرکریمی به عنوان استادان من هم خیلی خوب کار را به من یاد دادند. خیلی از فیلم‌هایی که درباره کودکان ساخته می‌شود از آنها  به عنوان اسباب بازی استفاده می‌کنند یا آنها را آدم بزرگ نشان می‌دهند در حالی که بچه‌های امروز خیلی پیچیده هستند همراه شدن با بازیگران کودک پروسه سختی دارد.

وی اضافه کرد: ما یک گروه همدل خوب داشتیم وقتی به لایه‌های فطری خودمان برمی‌گردیم همه از فاجعه غزه ناراحت بودیم. نگاه خدا هم به اثر وجود داشت چون لحظاتی در فیلم وجود دارد که انسان نمی‌تواند آن را هدایت کند به نظرم این فیلم الهی است و فیلم‌های الهی ماندگار می‌شوند فیلم «میان ستاره‌ای» هم به نظرم یک فیلم الهی است.

این کارگردان تصریح کرد: در طول فیلمنامه نه آن را به کسی توضیح دادم و نه کسی به من سفارش داد دلیل اینکه برخی فیلم‌ها گل درشت می‌شوند این است که مدام به کار فیلمساز و جهان او ورود می‌کنند او تا زمانی که صادق نباشد کارش درست درنمی‌آید.

فلسطین اما برای من دغدغه است این ناشی از بحث فرهنگی ایران است که فلسطین برای من دغدغه است مگر جارموش یا کوبریک فقط برای کشور خودشان فیلم می‌سازند؟

در ادامه نشست پیام سوری طراح صحنه این اثر گفت: صحنه ای که ملاحظه کردید بیش از ۸۰ درصدش ساخته شده است. همه تلاش ما این بود که بتوانیم در خدمت متن و پروژه باشیم و کاری نکنیم که از متن بیرون بزند.

محمدی هم اظهار کرد: ما دوست داشتیم سلاف بازیگر زن فیلم هم در اینجا باشد اما گرفتاری روادید داشت و ۱۸ بهمن از قاهره به تهران پرواز می‌کند. من با زنان برجسته زیادی در سینمای ایران کار کردم اما سلاف کار سختی کرد.

خواجه ‌پاشا در پاسخ به سوالی درباره ضعف فیلمنامه اظهار کرد: شاید ما سینما در ژانر بقا را خیلی کم داریم. پلات این فیلمنامه کاملا بر مبنای بقا نوشته شده است. یعنی شرایطی که انسان‌ها دوست دارند زنده بمانند. جهان فیلم با جهان سینمای مجیدی و میرکریمی تفاوت دارد گرچه من به گرد پای آنها نمی‌رسم اما سعی کردم در فرم به سینمای امروز جهان متکی باشم.

خواجه ‌پاشا اظهار کرد: ما همه پلان‌ها را فیلمبرداری کردیم در دکور آقای سوری کار ویژه‌ای کرد.

محمدی در ادامه درباره قسمت‌های بعدی فیلمنامه «بازمانده» عنوان کرد: نویسنده قسمت دو‌ و سه «بازمانده» خودم بودم آن را نزد یکی از مدیران نالایق بردم و بایگانی‌اش کردم. اروپا بر سر هولوکاست دچار یک شرم است آن دوستان ابلهی که می‌گفتند هولوکاست واقعیت ندارد دچار مشکل هستند بنابراین فلسطین اینچنین به آنها اهدا شد.

اهورا لطفی بازیگر نوجوان این فیلم هم گفت: به مردم عزیزمان تسلیت می‌گویم. همه در ساخت این فیلم کمک کردند. یکی از بازی‌های سخت من این نقش بود که با کمک آقای خواجه ‌پاشا و گروه فیلم توانستم به این بازی برسم.

خواجه ‌پاشا مطرح کرد: ما مشکلاتی داریم که باید درباره‌شان فیلم بسازیم. زبان ما زبان سینماست. به خیلی از دوستانی که سینما را تحریم می‌کنند، گفته‌ام اگر به دنبال جامعه مدنی هستید باید اعتراض مدنی داشته باشید تا زمانی که تئاتر و سینما وجود دارد پرتاب سنگ چه جایی دارد.

این کارگردان تصریح کرد: قطعا در جامعه ما به دلیل شرایط اقتصادی مردم دچار بحران هستند و باید درباره آنها فیلم ساخت من هم دغدغه دارم و باید برای رفع آن تلاش کنیم. به همکارانم می‌گویم خیانت به کشور و پرچم را کسی انجام می‌دهد که جامعه را به دو قطبی می‌برد اینقدر فریب این دو قطبی و دو کانال را نخورید. بازیگرانی داریم که برخی به نشست ها می‌آیند و برخی بیانیه می‌دهند و می‌گویند کار نمی‌کنند این هنرمندان حیف هستند چرا باید از دستشان بدهیم. روشن می‌گویم در جنگ‌ها ابتدا به فرهنگ یک کشور حمله می‌کنند همان‌طور که اسکندر و‌ مغول به کتابخانه حمله می‌کند وظیفه اصلی دشمن نابودی فرهنگ است.

خواجه پاشا عنوان کرد: یکی از بهترین ابزارهای ما برای صادرات فرهنگی سینماست. ما توانستیم فیلم‌های خودمان را صادر کنیم و فیلم‌های ما را دیده‌اند.

وی در پایان گفت:  قاتل بچه‌های ما کسی است که بدون آنکه سیاست بداند از یک گوشه دنیا با احساسات بچه‌های ما بازی می‌کند. مراقب کشورمان باشیم.

نوشته این فیلم با نگاه عرضه بین‌المللی ساخته شده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این جایزه با تمرکز بر مأموریت واقعی سینما، آثار برجسته‌ای را مورد توجه قرار می‌دهد که فراتر از موفقیت تجاری، توانایی انتقال ارزش‌های انسانی، اخلاقی و فرهنگی و پاسداشت میراث مشترک بشری را دارند. انتخاب «در آغوش درخت» برای حضور در این جشنواره، گامی مهم در معرفی سینمای ایران در سطح بین‌المللی محسوب می‌شود.

مراسم اعطای جایزه «پروانه برلیان» ۲۷ نوامبر ۲۰۲۵ (۶ آذر ۱۴۰۴) در مسکو برگزار خواهد شد و فیلم‌های منتخب فرصت خواهند داشت در این رویداد بین‌المللی با آثار برجسته دیگر کشورها به رقابت بپردازند.

پخش بین‌المللی فیلم سینمایی «در آغوش درخت» برعهده مرکز بین‌الملل سوره است.

نوشته رقابت «در آغوش درخت» برای کسب «پروانه برلیان» آکادمی فیلم اوراسیا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ششمین دوره این جشنواره امسال از ۱۰ تا ۱۳ اکتبر ۲۰۲۵ (برابر با ۱۸ تا ۲۱ مهرماه ۱۴۰۴) در کانادا برگزار شد.

این جشنواره با هدف ایجاد بستری برای هنرمندان و مخاطبان مسلمان در صنعت جهانی سینما تأسیس شده و از سال ۲۰۱۹ تاکنون، میزبان فیلمسازان و علاقه‌مندان از سراسر جهان در شهر تورنتو است تا از روایت‌های اصیل و جسورانه در عرصه فیلم تقدیر کند.

فیلم «در آغوش درخت» که پیش‌تر نیز در جشنواره‌های داخلی و خارجی با استقبال چشمگیر منتقدان و مخاطبان مواجه شده بود، با کسب این این جایزه، بار دیگر توانایی سینمای ایران در خلق آثار تأثیرگذار و رقابتی در سطح جهانی را به اثبات رساند. داستان این فیلم که با نگاهی لطیف و انسانی به مسائل خانوادگی و اجتماعی می‌پردازد، توانسته است با روایت قدرتمند و کارگردانی هنرمندانه بابک خواجه‌پاشا، توجه مخاطبان و داوران بین‌المللی را به خود جلب کند.

این فیلم پیش از این نیز در جشنواره‌های مختلف داخلی و بین‌المللی مورد توجه قرار گرفته بود و جوایز متعددی را به دست آورده است.

«در آغوش درخت» محصول مشترک سازمان سینمایی سوره و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است و پخش بین‌المللی آن را مرکز بین‌الملل سوره بر عهده دارد.

نوشته «در آغوش درخت» بهترین فیلم بلند جشنواره مسلمانان کانادا شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مراسم رونمایی از این فیلم سینمایی با حضور کارگردان این اثر در سالن سینمای galaxy ABC verdun لبنان برگزار خواهد شد.

«در آغوش درخت» که نماینده رسمی ایران در اسکار ۲۰۲۵ بود، نامزد ٨ سیمرغ و برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی اول از چهل‌ویکمین جشنواره فیلم فجر و برنده ۶ جایزه بین‌المللی است که در تابستان ۱۴۰۳ در سینماهای سراسر کشور به نمایش درآمد و در میان ٣ فیلم پرفروش اجتماعی سال گذشته جای گرفت.

پخش بین‌الملل این فیلم سینمایی برعهده مرکز بین‌الملل سوره است.

نوشته آغاز اکران «در آغوش درخت» در لبنان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم نامزد ٨ سیمرغ و برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی اول از چهل‌ویکمین جشنواره فیلم فجر و برنده ۶ جایزه بین‌المللی، در تابستان ۱۴۰۳ در سینماهای سراسر کشور به نمایش درآمد و در میان ٣ فیلم پرفروش اجتماعی سال گذشته جای گرفت.

مارال بنی‌آدم، جواد قامتی، روح‌الله زمانی، اهورا لطفی و رایان لطفی بازیگران این فیلم را تشکیل می‌دهند.

«در آغوش درخت» محصول مشترک سازمان سینمایی سوره و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است که با روایتی شاعرانه، آخرین تلاش‌های یک خانواده در آستانه فروپاشی را به تصویر می‌کشد.

نوشته «در آغوش درخت» از ۳۰ اردیبهشت‌ اکران آنلاین می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اکران این فیلم سینمایی با بزرگترین شرکت پخش فیلم پاکستان (سینپکس)؛ در حال انجام است و مراسم افتتاحیه اکران فیلم «در آغوش درخت» با حضور جمعی از هنرمندان و اهالی سینمای پاکستانی و مسئولان هنری، فرهنگی و سیاسی ایران و با پوشش خبری توسط بیش از ۱۵ شبکه تلویزیونی در سینما سینپکس کراچی برگزار شد.

پس از این مراسم، اکران فیلم سینمایی «در آغوش درخت» در ۱۴ سالن سینما در ۱۰ شهر کراچی، لاهور، اسلام آباد، راولپندی، سیالکوت، مولتان، کویته، فیصل آباد، گجرات، گجران پاکستان، توسط ۷ شرکت پخش‌کننده با محوریت شرکت سینپکس (به عنوان پخش‌کننده اصلی) انجام می‌شود.

گفتنی‌‌ست با توجه به شرایط و قوانین حاکم بر سینمای پاکستان برای پخش فیلم‌های خارجی، اکران این فیلم سینمایی ایرانی در این کشور از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

پخش بین‌الملل فیلم سینمایی «در آغوش درخت» توسط مرکز بین‌الملل سوره انجام می‌شود و پیش از این در جشنواره‌های مختلف حضور داشته است.

نوشته آغاز اکران «در آغوش درخت» در کشور پاکستان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این برنامه، میز پرونده ویژه با حضور هادی مقدم‌دوست به موضوع «ایده یابی» اختصاص دارد.

در میز نقد سینمای ایران نیز امیر قادری و رضا صدیق به نقد و بررسی فیلم سینمایی «آبی روشن» ساخته بابک خواجه ‌پاشا می‌پردازند.

همچنین میز نقد سینمای جهان به فیلم سینمایی «فال گای» (The Fall Guy) با حضور سید حمیدرضا قادری و آرش خوشخو اختصاص دارد.

برنامه سینمایی «هفت» به تهیه‌کنندگی محمدحسین تنکابنی و با اجرای بهروز افخمی جمعه شب‌ها روی آنتن شبکه نمایش ‌می‌رود.

نوشته «آبی روشن» به برنامه «هفت» رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«آبی روشن» در بخش سودای سیمرغ چهل‌ و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر حضور دارد و این روزها آخرین مراحل پس‌تولید خود را سپری می‌کند.

در این فیلم سینمایی بازیگرانی چون: مهران احمدی، مهران غفوریان، سارا حاتمی، مرتضی امینی‌تبار، روح‌الله زمانی، علی‌اکبر اصانلو و کاظم هژیرآزاد، سامان مهکویه و … به ایفای نقش می‌پردازند.

بابک خواجه پاشا پیش از این با فیلم سینمایی «در آغوش درخت» در چهل و یکمین جشنواره فیلم فجر حضور داشت که موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه و دیپلم افتخار بهترین کارگردانی شد.

این اثر اولین محصول مشترک سازمان هنری رسانه‌ای اوج و فارابی است که نویسندگی آن را امیر ابیلی و داود گنجوی بصورت مشترک برعهده داشته‌اند.

سایر عوامل اصلی «آبی روشن» عبارتند از: مجری طرح: وحید معدنی، مدیر فیلمبرداری: پیمان عباس‌زاده، تدوین: حسین جمشیدی‌گوهری، موسیقی: فرید سعادتمند،طراح صحنه: امیر زاغری، مدیر تولید: سید مقصود میرهاشمی،طراح چهره پردازی: کامران خلج، طراحی و ترکیب صدا: آرش قاسمی، ،مدیرصدابرداری: اشکان پورتاجی،  طراح لباس: الهام ترکمن،  مدیر برنامه ریزی: امید همتی‌فراز ،دستیار اول کارگردان: امیر رونقی، طراح جلوه های ویژه میدانی: ایمان کرمیان،  طراحی جلوه های بصری : امین پهلوان‌زاده،منشی صحنه: آرزو قربانی، عکاس: صمد قربان‌زاده، روابط‌عمومی: الهام عرشی‌زاده.

نوشته نخستین تصویر از مهران غفوریان در فیلم «آبی روشن» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.