او ادامه داد: هر چه در این ۳۹ دقیقه داستان جلوتر می‌رود مخاطب بیش‌تر شگفت‌زده می‌شود. فیلمنامه این مستند را خودم نوشتم و روی آن کار کردم. تصویری که از افراد جهادی پخش می‌شود، کاملاً تکراری و کلیشه‌ای است و من نمی‌خواستم هیچ تصویر کلیشه‌ای نمایش دهم. شخصیت‌هایی که از آنها تصویر گرفتیم خودشان خبر نداشتند تا فیلم واقعی باشد.

این مستندساز درباره فیلم قبلی خود گفت: مستند قبلی من «ستایش تا ستایش» نام داشت و درباره کرونا بود و در آن شرایط ترسناک ساخت فیلمی درباره ویروس کرونا خیلی سخت بود، اما «بالا بمان» از آن مستند هم سخت‌تر بود.

این کارگردان درباره توجه مسئولان استانی به مشکلات مردم این روستاها گفت: مسیر این روستاها صعب‌العبور است، مسئولان به‌صورت میدانی شاهد وضعیت آن‌ها نیستند و این موضوع خیلی بد است.

طرفیانی درباره زندگی این روستاییان گفت: زندگی مردم این روستاها به‌صورت عشایری است و ییلاق، قشلاق می‌کنند اما در خانه‌های سنگی زندگی می‌کنند. این افراد اگر بخواهند چیزی بخرند تا روستای پایین می‌آیند، خرید یک ماهشان را انجام می‌دهند و برمی‌گردند و بسیار انسان‌های مهمان‌نوازی هستند.

نوشته «بالا بمان»؛ روایتی از روستاهای محروم در خوزستان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.