علیمردانی به سوره سینما گفت: تفاوت اساسی «مشرف به کوچه های بی نام» با دو فیلم قبلی ام این است که از بازیگران حرفه ای بیشتری استفاده می کنم، اما به رسم همیشه قرار است عده ای از چهره های جوان و جدید را به سینما معرفی کنم و این بار این فرصت به دختران جوان داده شده است. من در «به خاطر پونه» تنها از دو چهره حرفه ای یعنی فرهاد اصلانی و هانیه توسلی استفاده کردم و بقیه بازیگران همگی چهره های جدید بودند. این اتفاق در «مردن به وقت شهریور» نیز به شکل جدی تری دنبال شد تا حدی که یکی از بازیگرانم کاندید دریافت جایزه بهترین بازیگری مرد شد. همین که صبا گرگین پور در کنار کسانی چون اکبر عبدی، فرهاد اصلانی و بابک حمیدیان قرار گرفت، یعنی من رسالت خودم را انجام داده ام.

وی افزود: در فیلم جدیدم نقش اصلی را دختری بازی می کند که در «مردن به وقت شهریور» در اندازه چند سکانس دیده شد. او و چند نفر دیگر از میان هنرجویان بازیگری آموزشگاه های مختلف و یا کسانی که قبلا تجربه بازیگری داشتند، انتخاب شدند. برای آنان ورک شاپ‌هایی تدارک دیدیم تا کاملا جنس بازی مورد نظرمان را پیدا کنند و حالا که خیال مان از بابت این دسته از بازیگران پروژه راحت شده با فراغ بال در جستجوی بازیگران حرفه ای هستیم تا فیلم را به زودی کلید بزنیم.

وی در پاسخ به این سوال که آیا فیلم جدید او فیلمی زنانه خواهد بود بیان داشت: نمی توان گفت که «مشرف به کوچه های بی‌نام» فیلمی منحصرا مربوط به گروهی خاص باشد چون ما اساسا قصه خانواده را تعریف می کنیم. شاید بهتر باشد بگوییم این فیلم بسیار در دنیای زنانه کنکاش می کند و سعی دارد جهان آنان را کشف کند. جهان دخترانی که قرار است در آینده مادران این سرزمین باشند. برای دستیابی به این فضا من ۴ ماه است که دارم با بانوانی نشست و برخاست می کنم و البته هر لحظه بیشتر پی به پیچیدگید هایشان می برم.

کارگردان «به خاطر پونه» همچنین گفت: عنصر عشق در فیلم جدید تا حد زیادی پررنگ است و چند قشر مختلف جامعه را با همین بهانه بررسی می کند. مسئله ارتباطات جدید و جنگ بین سنت و مدرنیته نیز یکی از مسائلی است که روی آن دست گذاشته ام. در این پروژه از سینمای لوباجت دور شده ام و در حقیقت یک پروداکشن سنگین داریم. این فیلم، پنجمین ساخته من به حساب می آید و همچنین سومین درام خانوادگی. در آثار قبلی در حال کسب تجربه بودم. تجربه هایی که شاید برایم گران هم تمام شد. این بار اما قرار است به گونه ای کار کنم که گویی دارم اولین فیلم سینمایی ام را می سازم.

هاتف علیمردانی در پایان تأکید کرد: بازیگران جوانم را به شیوه ای کاملا دموکراتیک و بر اساس توانایی آنان انتخاب کردم. دخترانی در فاصله سنی ۱۶ تا ۲۵ سال مورد آزمایش ما قرار گرفتند و جمعی که الان در حال تمرین هستند از نگاه من بهترین اند به ویژه آن بازیگری که ابتدا عرض کردم غیر از فیلم ما در نقش اول دو پروژه دیگر نیز حضور خواهد داشت. اصرار دارم بر اینکه در حین نوشتن فیلمنامه بازیگرانم را بشناسم چون بار دراماتیک کار اضافه می شود و شناخت مرا نیز عمیق تر می کند.

هاتف علیمردانی کارگردانی فیلم های «به خاطر پونه» و «مردن به وقت شهریور» را در کارنامه دارد و این روزها مرحله پیش تولید فیلم جدید او با نام «مشرف به کوچه‌های بی‌نام» طی می شود.

نوشته «مشرف به کوچه‌های بی‌نام» درباره دختران ساخته می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «به خاطر پونه» به کارگردانی هاتف علیمردانی به سرگروهی سینما استقلال روی پرده رفته، امیرهوشنگ پاسبانیان مدیر سینما استقلال درباره وضعیت فروش این فیلم به سوره سینما گفت: خوشبختانه این فیلم تاکنون توانسته نظر مخاطبان را به خود جلب کند و هم اکنون که وارد هفته پنجم اکران شده، روز به روز فروش آن سیر صعودی داشته است.

وی ادامه داد: از آنجا که موضوع این فیلم اعتیاد است با دغدغه جامعه امروز قرابت دارد و مردم می‌توانند با آن ارتباط خوبی برقرار کنند. اغلب مخاطبان ما در سینما استقلال خانواده ها هستند که اکثر آنها بعد از تماشای فیلم راضی از سالن بیرون می‌آیند. این فیلم سه هفته قرارداد اکران داشت که دو هفته است وارد کف فروش شده اما هنوز توانسته کف فروش خود را حفظ کند. می‌توان پیشبینی کرد تا دو هفته آینده نیز با سرگروهی استقلال روی پرده بماند.

پاسبانیان درباره فیلم بعدی که قرار است با این سرگروه روی پرده برود گفت: فیلم بعدی فیلم سینمایی «تنهای تنهای تنها» به کارگردانی احسان عبدی پور است. با توجه به استقبال مخاطبان از این فیلم در جشنواره فجر و جشنواره کودک و نوجوان می‌توان پیشبینی کرد  بتواند مخاطب خود را نیز در زمان اکران داشته باشد.

فیلم سینمایی «به خاطر پونه» با بازی فرهاد اصلانی و هانیه توسلی داستان زوجی است که به دلیل اعتیاد مرد دچار بحران شده‌اند.

نوشته پاسبانیان: مخاطبان از «به خاطر پونه» راضی هستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- سارا سپاسیان: «به خاطر پونه» فیلم آبروداری است که با وجود فراز و نشیب های روایتی، به خوبی از پس جمع و جور کردن قصه اش بر می آید. علیمردانی در این ساخته خود سعی کرده بدون تکیه کردن بر اسلوب های ساختاری عجیب و غریب، یک داستان روایت کند. چیزی که در این گفت و گو مورد توجه قرار گرفته ظرایف موجود در قصه و شخصیت پردازی قدرتمندی است که مخاطب را به فیلم سنجاق می‌کند و نمی گذارد سوال های مکرری که در دقایق آغازین برایش ایجاد می‌شود، دل را بزند.

پاییز ۸۹ صفحات حوادث روزنامه ها خبر از کشته شدن مردی در منطقه سعادت آباد دادند که تیتر همه آنها عبارت «قتل ناموسی» بود. این ماجرا جرقه ذهنی شما برای نوشتن فیلمنامه «به خاطر پونه» بود؟

هاتف علیمردانی: باید بگویم داستان من ربطی به آن اتفاق ندارد، تنها یک اشاره هایی می شود.

اما این اشاره ها با توجه به آدرس هایی که داده می شود و آن سکانس آژانس مخاطب را تا جایی از کار به شک می اندازد که شاید قصه همان اتفاق فیلم شده باشد.

و بعد می فهمد اینطور نیست! این قصه ربطی به آن ماجرا ندارد. البته بعضی حادثه ها هست که آدم را خراش می دهد و تو نمی توانی تحت تاثیر قرار نگیری. همین که بغل گوش ما در یکی از خیابان های شهری که ما داریم در آن زندگی می کنیم، کسی کشته می‌شود و کاری از دست کسی ساخته نیست، چیزی نیست که بتوان به سادگی از آن گذشت یا نسبت به آن بی تفاوت بود. من به شدت متاثر شدم و انکار نمی‌کنم که شاید بخشی از این قصه از آن خبر الهام گرفته شده باشد.

فیلمنامه شما شخصیت پردازی خوبی دارد. حتی مثلا کاراکتری مثل مادر پونه که نقش چندان پررنگی ندارد، در ماجرای دعوای مجید با خواستگار دختر کوچکترش حق مطلبش ادا شده و با چند دیالوگ و اکت نشان می دهد که از کدام طبقه است و چطور فکر می‌کند. من تنها با شخصیت پردازی «مجید» مشکل دارم. او چرا باید معتاد شده باشد؟ آیا صرف آذری بودن او و تکیه بر پیشینه ذهنی مردم از این قوم، کافی است که عصبی و متعصب بودن او را توجیه کنیم؟

ما وقتی در مورد یک زندگی حرف می زنیم می دانیم که این زندگی در یک پلان و سکانس و فیلم نمی‌گنجد. یک فیلمساز هم روش های مختلفی برای نشان دادن یک زندگی و یک اتفاق دارد. من هم پرانتز را از جایی باز کردم که یک خانواده از مسیر منحرف شده است. کاراکتر مجید یک نمونه از آدم‌های شبیه خودش است. آذری زبان بودنش هم ربطی به عصبی بودنش ندارد.من خودم آذری هستم. چرایی معتاد بودن او یک سوال است که حکایت «یک حاجی بود و یک گربه داشت» را به ذهن می رساند. این آدم از اول که اعتیاد نداشته. کسی نمی داند چون اعتیاد داشت زنش خیانت کرد یا اصلا زنش خیانت کرد و بعد او معتاد شد؟ یا اصلا تفاوت فرهنگی باعث اعتیاد بود؟ هیچکدام از این موارد مهم نیست. مهم این است که نتیجه عمل چه شده است؟

ما می خواهیم درباره آدمی صحبت کنیم که راه را اشتباه رفته است. زمانی ما به بهروز وثوقی در «گوزن‌ها» به عنوان نمادی از یک شخص معتاد نگاه می کردیم. ابعاد فکری آن زمان درباره اعتیاد چه بود؟ لوله کردن فرش و فروختن آن که تازه آن هم خیلی اگزجره بود. امروز اما اعتیاد پوست انداخته است. یک آدم معتاد به شیشه هر لحظه ممکن است یکی از اعضای خانواده خودش را بکشد. ما آمده ایم از نظر شخصیت پردازی انسانی را تعریف کرده ایم که به خاطر عدم تعادل روحی گرفتار شیشه و تریاک شده است. او زندگی به هم ریخته ای دارد و هر چیزی در زندگی او می تواند علت چیز دیگری باشد. شخصیت مجید ماحصل بی بند و باری ها و رفتارهای غلط اجتماعی است. خانواده او هرگز نمی خواهند به اعتیاد مجید اقرار کنند. خواهر تازه می پرسد مشکل شما چیست و مادر قربان صدقه اش می رود. این عدم پذیرش مشکل بسیاری از خانواده های افراد معتاد است و حتی اجازه نمی دهند کسی درباره این مشکل صحبتی داشته باشد. مگر می شود مشکلی را پنهان کنی و بعد بخواهی حل شود؟ مشکلات اقتصادی و رفتارهای غلط خودش و زنش و … روی هم باعث می شود این فرد، همان مجیدی بشود که زندگی نامرتبی دارد، با زنش ارتباط خوبی ندارد و …. پرانتز را من جایی باز می کنم که همه این مشکلات اتفاق افتاده است.

اما می شد در جایی از فیلم به قصه آشنایی این دو نفر اشاره شود. با توجه به فاصله فاحش طبقاتی، این موضوع اهمیت زیادی داشت.
این هم مربوط به همان پرانتزی می شود که گفتم. بیاییم مجید را ۱۰ سال به عقب برگردانیم و یک کت و شلوار شیک تن اش کنیم. کسی که هنوز هم بیکار نیست، او صاحب یک تولیدی بوده که آن زمان هنوز ورشکست نشده بود. قصه عشق آنان قصه عجیبی نیست. این دو نفر به هر حال به هم علاقه مند می شوند و ازدواج می کنند و بعد مشکلات یکی یکی خود را نشان می دهند. تمام سوالاتی که برای شما پس از تماشا ایجاد شد، دغدغه هایی بود که ما می خواستیم در ذهن مخاطب شکل بگیرد. می خواستیم آدم های مختلف با این کاراکترها همذات پنداری کنند و حتی خود را در گذشته و امروز آنان، تعریف. پس ما اتفاق ها را روایت نکردیم. خیلی از حالات را تعریف کردیم که بیننده بتواند خود را در قالب این حالت ها ببیند.

و اما شیوه روایی شما. با آن برش های زمانی، در هر سکانس یک معلول می دیدیم که علت آن در سکانس بعدی کشف می شد. آیا چنین روشی در پرداخت فیلم برگرفته از اندیشه جامعه شناختی شماست؟ یعنی می خواستید ریشه یابی کنید که هر گره کور این زندگی روز اول با کدام دست ها زده شد؟

ما برای اینکه به یک جهان بینی دقیق‌تر برسیم، باید دوربین مان را باز تر می کردیم. یکی از فیلمسازهایی که من همیشه از او وامدار بوده ام، الخاندروگونزالس ایناریتو بوده است که همیشه از برش های زمانی استفاده های خوبی می کرد که کمک می کرد به حجم دادن به فیلم و روایت آن را در ژانر تعلیقی ملموس تر می کرد. ما یک پازل را کنار هم چیدیم. فیلم را حتی به نسخه خطی هم رسانده بودیم و حتی آقای ادیب پرور، تدوینگر، ایده هایی داد که بر فلاش بک هایی مبتنی بود و … . اما دست آخر این شیوه انتخاب شد. گاهی برخی دوستان از این برش های زمانی استفاده های غلط می کنند. به گونه ای که مخاطب گیج می شود.وقتی تو نتوانی گره را به درستی باز کنی، بیننده زده می شود. در فیلم به سرعت به گیج شدن مخاطب پاسخ داده می شود و اجازه نمی دهیم این تعلیق آسیب زا بشود. اگر در فیلم همه چیز مثل زندگی مجید به هم ریخته است، این به هم ریختگی هم تعریف خاص خودش را دارد و اصلا بیننده به گونه ای با فیلم شریک می شود که خودش بتواند قطعات پازل را پیدا کند. ما با مجید خیلی از اتفاقات را کشف می کنیم و گاهی خیلی از اتفاقات دیگر را از دست می دهیم برای اینکه باید همقدم با مجید همه چیز را دنبال کنیم.او اول شخص این قصه است که بهم ریختگی ماجراهایش در جهت چیده شدن پازل است.

کاراکتر پونه خیلی ملموس از آب در آمده بود. این زن امروزی که در بند یک مرد سنتی افتاده و می خواهد با شرایط بجنگد، در اولین پلان از اولین دروغی که می گوید، با تن صدایی که به خاطر هول شدن معصومانه کمی بلندتر از حد معمول است ، خودش را هم برای مخاطب و هم برای مجید (اگر شوهر زرنگی بود) لو می دهد! گاهی حتی فکر می کنی نویسنده این فیلم یک زن است. شما چطور به این شناخت این قشر از جامعه رسیده‌اید؟

من با زن ها زیاد زندگی کرده ام و آنان را به خوبی می شناسم. من نه فمنیسم هستم و نه آنتی فمنیسم، اما زندگی زن‌ها همیشه برای من به شدت جالب بوده است. زن هایی که می توانند در آن واحد به ۵ کار فکر کنند. یعنی می توانند مثلا در عین حال که مادر خوبی هستند، زن بدی باشند. واقعا شخصیت های قابل تاملی هستند. در جشنواره ما را خیلی به غرب زدگی متهم کردند و رواج بی بند و باری و … اما من می خواهم از پونه دفاع کنم و بگویم زن قابل احترامی است. من دیده ام زنانی را که تحمل می کنند و بر بسیاری از اتفاقات شان سرپوش می گذارند، چون مسائلی که آنان را رنج می دهد، تابوهای جامعه است. پونه از زنی صحبت می کند که اختیار و قدرت دارد و می تواند تصمیم بگیرد. حالا بپردازیم به اینکه تعریف خیانت چیست؟ اینکه یک زن یا یک مرد در آن واحد با دو نفر از جنس مخالف باشد. اگر پازل را درست بچینیم متوجه می شویم پونه چه زمانی با مرد فتوشاپر آشنا شد. او قرار نبود برود. قرار بود جای مردی که معلمش شده بود، کار کند. روند ادامه پیدا می کند و به نوستالوژی های یک پونه نوجوان با پسر همسایه شان هم اشاره می شود. کار به جایی می رسد که از همسرش طلاق می گیرد و به دنبال معلمی می رود که به او علاقه پیدا کرده. پونه چند جا اشاره می کند که مدت هاست با همسرش رابطه جنسی نداشته و از همه از مهم تر از ارزشمند ترین موهبت یعنی امنیت هم برخوردار نیست. مجید سه بار در این فیلم آدم های مختلف را کتک می زند. چه دلیلی وجود دارد که به زندگی با مجید ادامه دهد؟ او در نامه اش هم اشاره می کند که آدم کلاهبرداری نیست، چون مهریه اش را می بخشد. او فقط دارد به سمت چیزی می رود که می‌خواهد. ما باید به آدم هایی مثل پونه احترام بگذاریم و کمک کنیم زنان ما مثل پونه قدرت تصمیم گیری و اختیار داشته باشند.

پونه فیلم شما زن خیانتکاری نبود و آقای معلم از آغاز صرفا برای آموزش به خانه قدم گذاشت.

بله. صد در صد برای آموزش بود و غیر از این نمی توانست باشد. موضوعی که من تعریف نکردم و با پنهان کردنش فیلم ساختم، این بود: یک روز پونه و دوستش رویا آقایی را در خیابان می‌بینند که همسایه قدیم خانواده پونه است. احوال پرسی می کنند و می‌فهمند مرد دارد از ایران می رود و پونه می تواند جای او را در عکاسی پر کند. فقط از فوق دیپلم گرافیکش سال‌ها می گذرد و فتوشاپ بلد نیست. قرار می‌شود او به پونه آموزش دهد، اما حالا چطور باید ماجرا را به شوهرش بگوید؟ همه چیز از یک دروغ کوچک شروع می شود و …

کمی هم بپردازیم به خودتان. شما با سینمای کودک شروع کردید. چرا ادامه ندادید؟

من تعلق خاطر به دنیای کودکان دارم.آنان هم مثل زن ها برای من جالبند. قبل از اینکه فیلمساز باشم، شاعر بودم. سال‌ها ترانه می نوشتم. در زمینه موسیقی خیلی کار کردم. کتاب های داستان زیادی برای بچه‌ها دارم و برنامه تلویزیونی هم برایشان ساخته ام. ۶۵ دقیقه از فیلم اول من در فضای کروماکی می گذرد و آن زمان هنوز سینمای دیجیتال وجود نداشت. ما جوایز زیادی گرفتیم، اما نگذاشتند کار کنیم . هنوز هم منتظرم فرصتی فراهم شود که بتوانم یک فیلم کودک کار کنم.

شاید هم دیدید فیلمسازان کودک آنطور که باید جدی گرفته نمی‌شوند، پس روی آوردید به ساختن آثار اجتماعی تا وجهه خودتان را حفظ کنید.

نه برای من اینطور نبود. در فیلم های اولیه من هم بازیگران معروف دعوتم را قبول کردند. برای کار اولم با هدیه تهرانی قرارداد بسته بودیم، اما به دلایلی ترانه علیدوستی جایگزین او شد. هنوز هم فکر می کنم اگر کار خوب باشد، چه کودک و چه غیر کودک، بهترین بازیگران جذب می شوند. ما تکنیک نویی را در این سینما به کار می‌بستیم که هنوز کسی تجربه نکرده بود و همین باعث می شد که بازیگران متقاعد شوند.

راستی از آن دسته کارگردان هایی هستید که معتقدند برای کارگردان مولف بودن حتما باید متن از خودشان باشد؟

بله. من نمی‌توانم متن کسی دیگری را کار کنم. ارتباط با کاراکترها برای من اهمیت خیلی زیادی دارد و فکر می کنم کارگردان مولف از این نظر موفق‌تر است.

نوشته «به خاطر پونه» حق انتخاب را یادآوری می‌کند/کارگردان مولف قصه خودش را می‌سازد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار سوره سینما فیلم سینمایی «دربند» به کارگردانی پرویز شهبازی در سه روز اول نمایش در تهران با ۲۰ سینما ۷۵ میلیون تومان فروخت. فیلم سینمایی «هیس!» به کارگردانی پوران درخشنده در تهران ۲ میلیارد و ۲۲۰ میلیون تومان و در شهرستان ۱ میلیارد و ۴۳۰ میلیون تومان فروش داشته است. «دهلیز» به کارگردانی بهروز شعیبی در تهران ۹۵۵ و در شهرستان ۳۰۰ میلیون تومان فروخته است. فیلم «به خاطر پونه» به کارگردانی هاتف علیمردانی در تهران ۱۵۲ میلیون تومان و در شهرستان ۸۱ میلیون تومان فروخته است.

در «دربند» پگاه آهنگرانی، نازنین بیاتی، بهرنگ علوی، فرید سمواتی و … بازی می‌کنند. این فیلم نامزد ۱۰ سیمرغ و برنده سه سیمرغ بلورین از سی و یکمین جشنواره فیلم فجر شد. در «به خاطر پونه» فرهاد اصلانی، هانیه توسلی، بهاره ریاحی و … بازی کرده‌اند.

نوشته فروش ۷۵ میلیون تومانی «دربند»/ «به خاطر پونه» ۲۳۳ میلیون تومانی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش خبرنگار سوره سینما، فیلم سینمایی «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» به کارگردانی پوران درخشنده با ۵۱ روز نمایش و ۲۸ سینما در تهران ۲میلیارد و ۱۰۰ میلیون تومان و در شهرستان ۱ میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان فروش داشته است. فیلم سینمایی «دهلیز» در تهران ۹۰۰ میلیون تومان و در شهرستان ۲۵۰ میلیون تومان فروخته است.

فیلم سینمایی «به خاطر پونه» به کارگردانی هاتف علیمردانی با ۱۸ سینما در تهران و در همدان، ارومیه، تبریز، مشهد، شیراز و … در حال اکران است.

نوشته «به خاطر پونه» ۱۸ سینما در تهران را از آن خود کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته عکس‌های فرهاد اصلانی و هانیه توسلی در یک فیلم سینمایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علیمردانی درباره جدیدترین فیلمنامه‌اش به سوره سینما گفت: فیلمنامه«مردن به وقت شهریور» را امروز به اتحادیه تهیه‌کنندگان برای دریافت پروانه ساخت ارائه کردم. این فیلم دو شخصیت پسر ۱۹ و ۲۰ ساله و یک شخصیت دختر دارد که قرار است از بازیگران غیرحرفه‌ای آنها را انتخاب کنم.

وی افزود: در حال حاضر مشغول تست از بازیگران در این گروه سنی هستم. بعد از دریافت پروانه ساخت بازیگران حرفه‌ای را هم انتخاب می‌کنم.«مردن به وقت شهریور» درباره مشکلات جوانان است و مشخصا درباره پسری است که ۶ ماه بیشتر برای ورود به دانشگاه وقت ندارد. این فیلم نیاز به تمرین چندماهه با بازیگران دارد به همین دلیل مرحله انتخاب بازیگران را زود شروع کرده‌ایم.

علیمردانی فیلم سینمایی «به خاطر پونه» با بازی فرهاد اصلانی و هانیه توسلی را در نوبت اکران دارد.

نوشته علیمردانی برای «مردن به وقت شهریور» درخواست پروانه ساخت کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

گردان به سوره سینما گفت: فعلا برای اکران «به خاطر پونه» اقدامی نکرده‌ایم اما ممکن است پس از اکران عید فطر و در آغاز پاییز فیلم به نمایش در بیاید.

تهیه‌کننده این فیلم ادامه داد: الان در وضعیتی قرار داریم که اصلا مشخص نیست تولید به چه شکل جلو برود و به همین دلیل دست نگه داشته ایم تا پس از انتخابات ریاست جمهوری و بهبودی نسبی اوضاع دست به کار شویم. آدمی به امید زنده است و ما هم امید داریم که در آینده نزدیک کارها روی روال قرار بگیرد.

«به خاطر پونه» به کارگردانی هاتف علیمردانی داستان زوجی به نام مجید و پونه را روایت می‌کند که زندگی‌شان به دلیل اختلافات فرهنگی دستخوش اتفاقاتی می‌شود. فرهاد اصلانی، هانیه توسلی، ترلان پروانه، علی افشین‌راد، بهاره ریاحی، پروین ملکی، حوری امیری، محمد ساربان و نیره فراهانی بازیگران اصلی «به خاطر پونه» هستند.

نوشته احتمال اکران «به خاطر پونه» در نیمه دوم امسال اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

امیرعباس گردان تهیه کننده فیلم سینمایی «به خاطرپونه» که در سی و یکمین به نمایش درآمد، درباره وضعیت اکران این فیلم به سوره سینما گفت: پروانه نمایش این فیلم را دریافت کردیم و مشغول فراهم کردن شرایط اکران عمومی آن هستیم. مذاکراتی با گروه استقلال داشتیم و امیدواریم بتوانیم این فیلم را از اواخر خرداد ماه اکران کنیم. پخش «به خاطر پونه» را شرکت باران فیلم انجام می‌دهد که مواد تبلیغاتی آن در حال آماده شدن است. 

این فیلم که با نگاهی اجتماعی به معضل اعتیاد می‌پردازد یکی از گزینه های اکران نوروزی بود. فرهاد اصلانی، هانیه توسلی، ترلان پروانه، بهاره ریاحی، پروین ملکی،‌حوری امیری، فهیمه فراهانی در این فیلم بازی کردند. 

هاتف‌ علیمردانی پیش از این دو فیلم سینمایی «راز دشت تاران» و «یک فراری از بگبو» را کارگردانی کرده است.

نوشته احتمال اکران «به خاطر پونه» در اواخر خردادماه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.