تایم که نشریه‌ای با نگرش چپ‌گرای افراطی است، در لیست خود، با دشمنانش تسویه حساب و از آن برای معرفی و تقویت دوستان خود استفاده می‌کند.

نشریه تایم به مانند فستیوال‌های سینمایی اروپایی، ایرانی‌هایی را تحویل می‌گیرد که تفکراتی همسو با احزاب لیبرال غالب در اروپا و آمریکا داشته باشند. انتخاب شروین حاجی‌‌پور خواننده آهنگ «برای…» و «نیلوفر حامدی و الهه محمدی»، گواه سبک گزینش تایم است. جالب است بدانید نام سلمان رشدی، نویسنده رمان «آیات شیطانی» که سال گذشته با مرگ دست و پنجه نرم می‌کرد هم شاید برای آخرین بار در این فهرست قرار گرفته.

هنرمندان

مایکل بی جردن:

رایان کوگلر درباره او‌ نوشت: «سابقه بازیگری مایکل بی جردن، چهار سال بیشتر از سابقه لبرون جیمز در NBA و یکسال بیشتر از تام بردی در NFL بوده است. اما به دلیل چهره جوانش، بسیاری قدرت او در دنیای سینما را نادیده می‌گیرند. وی با فروتنی تمام، خاک صحنه را از پروژه‌های کوچک تلویزیونی و مستقل سینمایی گرفته تا بلاک‌باستر‌های هالیوودی، خورده است. او «کرید ۳» را بازی و کارگردانی کرده.»

چند نکته درباره ستایشی که بیان شد، حائز اهمیت است؛ نویسنده، مایکل بی جردن را با معروفترین بازیکن بسکتبال نسل جدید، و بزرگترین بازیکن تاریخ فوتبال آمریکایی مقایسه کرد. به نظر می‌رسد «کرید ۳» از این منظر قابل توجه تایم قرار گرفت که برای اولین بار، سیلوستر استالونه را از مجموعه «راکی» کنار گذاشته. جایگزین شدن یک اسطوره سفیدپوست به دست یک‌ جوان سیاه‌پوست، مد این روزهای هالیوود است.

درو‌ بریمور:

جیمی فلون درباره او نوشت: «این زن هرکاری در دنیا را بخواهد، می‌تواند انجام دهد. لوازم آرایش میخواین؟ برند او گل کاشت. لوازم آشپزخانه میخواین؟ برند او گل کاشت. مبلمان میخواین؟ برند او گل کاشت. برنامه تلویزیونی روزانه میخواین؟ برنامه او گل کاشت. هیچ چیز برای درو‌ بریمور غیر ممکن نیست.»

سال گذشته نام درو‌ بریمور وفتی در فضای مجازی پرتکرار شد که در برنامه خودش جلوی یک فرد ترنس‌جندر زانو زد؛ وقتی که آن فرد از مصائب ترنس شدن می‌گفت.

اَلی وانگ:

الی وانگ یک بازیگر آسیایی کمدی بوده و تنها دلیل انتخاب او، درست فهمیدید؛ در «زن آسیایی» بودن او نهفته است. امسال، سال زنان آسیایی است. از اسکار بحث برانگیز میشل یوه گرفته تا الی وانگ.

آستین باتلر:

باتلر در نقش الویس پریسلی، در فیلم‌ تحریف شده «الویس» Elvis بازی کرد و نامزد اسکار نیز شد. باز لورمن کارگردان این فیلم اثر خودش را در واقع یک برداشت آزاد از زندگینامه مهم‌ترین راک استار آمریکا می‌داند. به همین جهت همه چیز لزوما با واقعیت همخوانی ندارد و به نظر می‌رسد بسیاری از اتفاقات متناسب با سلیقه چپ‌گرا‌های امروز بازطراحی شده است.

آبری پلازا:

پلازا در «وایت لوتس» white lotus بازی کرده بود و این سریال، به شدت در میان مخاطبان نشریه تایم محبوب است.

رایان جانسون:

جانسون کارگردان دو قسمت فیلم «چاقو کشی» است. جیمی لی کرتیس، بازیگر چپ‌گرا، از زیر لایه‌های سیاسی این دو فیلم او تحسین کرد و به نبوغ فیلمساز در خلق داستان‌های پیچیده، اشاره کرد.‌ او در ادامه نوشت: «ذهن او، به تیزی چاقو است. هیچ کارگردان دیگری نمی‌تواند در آن واحد به مخاطبان خود دو چیز بدهد: چیزی را که می‌خواهند و چیزی را که نمی‌دانند می‌خواهند!» البته ساخته این کارگردان، صرفاً یک پیچیدگی ظاهری و سطحی داشته و بیشتر به دلیل موضع سیاسی فیلم، در نزد مخاطبان تایم، محبوب شده است.

کالین هوور:

او نویسنده رمان‌های فمینیستی و مرد ستیزانه است. فمینیست‌ها در سال ۲۰۲۲ وظیفه فرقه‌ای خود دیدند تا چنان از این نویسنده حمایت کنند که کتاب‌های او در آمریکا از انجیل هم بیشتر فروش داشته باشد.

جودی بلوم:

بلوم نویسنده فیلم‌ و رمان با محوریت دختران نوجوان است. او در دهه هشتاد بیشتر به عنوان فیلمنامه‌نویس شناخته می‌شد، اما تعدادی فیلم و سریال در چند سال اخیر از رمان‌های او اقتباس کرده‌اند. چه بسا حضور او در این لیست به واسطه حواشی وی در بازار نشر آمریکاست؛ تعدادی از فعالان مهم جمهوری‌خواه تصمیم گرفتند کتاب‌های کودکی که با محتوای همجنسگرایانه چاپ شده است را از کتابخانه‌های مدارس حذف کنند. این تصمیم باعث شد حتی برخی از کتابفروشی‌های سطح شهر‌ هم کتاب‌های این چنینی را از روی قفسه‌های خود بردارند. در واکنش به این ماجرا جودی بلوم موضع تندی گرفت و گفت که این سیاستمداران متحجر هستند.

سلما هایک:

پنلوپه کروز درباره او نوشت: «من اولین بار سلما هایک را هنگام بازی کردن در اولین فیلم آمریکایی‌ام، دیدم. من هیچکسی را در آمریکا نمی‌شناختم، ولی او مرا از فرودگاه به خانه خودش برد. دیدن او مانند بازگشتن به آغوش خواهریست که سال‌هاست او را ندیدی. او برای همه و به طور خاص برای زنان بسیار دست و دلباز هست.»

سلما هایک در دو فیلم «مجیک مایک: رقص آخر» magic Mike: last dance و «گربه چکمه پوش» puss in boots  در سال ۲۰۲۲ حضور داشت.

نیل گیمن:

اگرچه گیمن نویسنده چند رمان پرفروش در ژانر فانتزی و خیالی بوده است اما اغلب همکاری‌های او‌ با هالیوود، با استقبال مخاطبان همراه نشده است. او مواضع سیاسی لیبرال خود و حامیانش را با دز غیر قابل تحملی به مردم تحمیل می‌کند و به همین علت، حتی ارتباط طرفداران رمان‌های او با آثار افتباس شده در هالیوود کمرنگ شده است.

کالین فارل:

نیکول کیدمن درباره او نوشت: «وقتی من با کالین فارل در the beguiled و the killing of sacred deer  همبازی شدیم، انگار در آن واحد هم شوالیه سوار بر اسب سفید و هم شریک جرمم را پیدا کردم. او موجودی بسیار احساسی است و احساسات خودش را با من در میان می‌گذاشت؛ من هم حامی او بودم. من استقامت، سخت‌کوشی و حس شوخ‌طبعی او را تحسین می‌کنم.»

تایتان‌ها

انجلا بست:

بست «پلنگ سیاه: واکاندا جاودان» را سال گذشته بر پرده‌های سینما داشت و نامزد بازیگر نقش مکمل زن نیز در چند مراسم اهدای جوایز شد. این اثر ادامه فیلم «پلنگ سیاه» است. فیلمی که تولیدش حتی با مرگ چادویک بوزمن هم متوقف نشد. حضور کاراکتر آنجلا بست در قامت یک رهبر زن نماد آن چیزی است که چپ‌ها از سیاست Women Empowerment می‌خواهند.

بیانسِه:

خواننده سیاه‌پوست آمریکایی، به دلیل حمایت و استفاده از همجنس‌گرایان و ترنس‌جندر‌ها در آخرین آلبوم خود، تحسین و ستایش هالیوود و لیبرال‌ها را برای خود به ارمغان آورد. او سال گذشته به پر افتخارترین خواننده تاریخ جایزهGrammy بدل شد.

دبرا لیپستات:

او نویسنده رمان‌های تاریخی و کارشناس سیاسی در چند برنامه تلویزیونی و از بزرگترین حامیان صهیونیسم در جهان بوده. لیپستات سال گذشته اذعان داشت که «یهود ستیزی» به بالاترین حد خود در چند دهه گذشته در آمریکا رسیده است. لیپستات در چند دهه گذشته، برای حمایت از جوامع یهودی و صهیونیست تلاش کرده است. نشریه تایم، به مالکیت و مدیریت یهودی‌ها، جزو آن دسته از رسانه‌‌هایی است که در صد سال گذشته، یکی از بزرگترین حامیان صهیونیسم در جهان بوده است.

شو زی چو:

شو زی چو مدیر عامل شبکه اجتماعی تیک‌تاک است. او یکماه پیش به دستور مجلس آمریکا، مورد بازخواست نمایندگان قرار گرفت. اینکه جمهوری‌خواهان با یک رسانه تحت کنترل حکومت چین، مشکل داشته باشند، خبری تازه نیست؛ اما عناد دموکرات‌ها به‌عنوان بزرگترین حامیان چینی‌ها در آمریکا، با این پلتفرم دلیل دیگری دارد. از آنجایی که اینستاگرام و یوتیوب، تیک‌تاک را رقیب غیر قابل شکست خود می‌بینند، از سیاستمداران دموکرات می‌خواهند تا فعالیت این پلتفورم را در آمریکا ممنوع کنند.

ایلان ماسک:

نشریه تایم فردی را برای نوشتن یادداشت در مورد ایلان ماسک انتخاب کرد که پنبه او را زد. اما این دشمنی دور از انتظار نبود. زیرا ماسک با خرید توییتر برخی از ارزش‌های دموکرات‌ها را دچار چالش کرد. مانند رفع ممنوعیت انتشار مطلب علیه سیاست‌های دولت آمریکا در قبال کرونا.

رهبران

از آنجایی که افراد حاضر در این بخش ارتباطی به هنر و رسانه ندارند، از کسی نام نبردیم؛ اما شایان ذکر است که بگوییم، حضور حامیان اوکراین و فعالان مبارزه با تغییرات آب و هوا در این لیست، پر رنگ بود.

پیشگامان

مستر بیست:

او یک یوتیوبر بسیار مشهور است. مارک روبر درباره او نوشت: «بی‌خود نیست که او ۱۴۰ میلیون دنبال کننده در یوتیوب دارد؛ او به خوبی می‌داند که چطور باید یک ویدیو را وایرال کرد. او در همکاری با ناسا، توانست کمک‌های مالی لازم برای کاشتن ۲۰ میلیون درخت و خارج کردن ۳۰‌ میلیون پوند پلاستیک از اقیانوس‌ها را جمع‌آوری کند. او همیشه در حال بالابردن سطح فعالیت‌های اینفلوئنسر ها است؛ چه با خلق کردن سکانس معروف «اسکوئید گیم» یا با دادن خرج عمل جراحی ۱۰۰۰ نابینا. نمی‌دانم او تا ده سال دیگر چه خواهد کرد، ولی قطعا کارهای عادی دیگران را تکرار نخواهد کرد.»

سم آلتمن:

خالق chatgpt و معروفترین چهره هوش مصنوعی در جهان. او این سرویس را به صورت رایگان، نوامبر سال گذشته در اختیار مردم قرار داد و نحوه سرچ کردن در اینترنت را تا مدتی نامعلوم تغییر داد. اگرچه مردم با «هوش مصنوعی» آشنا بودند و آنرا تا حدودی در زندگی روزمره خود می‌دیدند، پس از آمدن chatgpt ، نگرش بزرگترین کمپانی‌های تکنولوژی و خدماتی به هوش مصنوعی، عوض شد.

مبتکران

باب آیگر:

مارا بارا مدیرعامل کمپانی جنرال‌موتورز، صرفاً از دستاوردهای آیگر تقدیر کرد، ولی اشاره‌ای به مشکلات دیزنی در چند سال اخیر نداشت. آثار سینمایی و تلویزیونی کمپانی والت دیزی، به غیر از چند استثنا، در گیشه شکست خوردند. دیزنی بیش از هفت هزار نفر از کارکنان خود را اخراج کرد. چند پروژه دیزنی، کنسل شد و آینده سینمایی «جنگ‌های ستاره‌ای» نیز رو‌ی هواست. آیگر شاید در گذشته، چند دستاورد هم داشته است، اما نقطه درخشان کارنامه ۲۰۲۲ او در کجاست؟

جرود کارمایکل:

کمدین سیاه‌پوست و همجنس‌گرا که مجری golden globe بود. اجرای کارمایکل در این مراسم با انتقادات بسیار زیادی همراه بود و گفته می‌شود حتی مدیر گلدن گلوب نیز از دست او ناراحت بود.

ناتاشا لیون:

لیون به چهره محبوب فمینیست‌ها و لیبرال‌های هالیوود تبدیل شده است.‌ او نه فیلم بد دارد و نه تا بحال، بازی بدی کرده است. (البته از منظر ددلاین و هالیوود ریپورتر) تایکا وایتیتی در متنی که برای او نوشته، چنان غولی از لیون ساخته است که انگار درباره اینگرید برگمن صحبت می‌کند.

نیتان فلدر:

اما استون درباره او نوشت: «نیتان فلدر شیفته جامعه است، خیلی بیشتر از یک کمدین، او رفتارهای انسانی را زیر ذره‌بین می‌گیرد. در سریال the rehearsal او به کنکاش در نحوه مضحک ارتباط گرفتن آدم‌ها با یکدیگر و رابطه خودش با آدم‌ها، می‌پردازد و باعث می‌شود ما بعضی وقت‌ها بخندیم و بعضی وقت‌ها هم در فکر فرو برویم. هیچ کسی مثل او را تابحال ندیدم. در سریال the curse که با هم همکاری می‌کنیم، از نزدیک دیدم که چقدر راحت بین کارگردانی، نوشتن و بازی کردن در حال حرکت است؛ او همه اینکارها را توامان با تدوین the rehearsal انجام می‌داد. من از کار کردن با او لذت بردم، چون او وسواس بسیاری در جزئیات کار به خرج می‌دهد ولی از اصل کار هم غافل نمی‌ماند.»

سارا کیت الیس:

قهرمان حق و حقوق همجنس‌گرایان و ترنس‌ها‌ بدون جنسیت‌ها و مجهول‌الجنسیت‌ها، در عرصه سیاست، فرهنگ و هنر. الیس مدیر عامل سازمان glaad است. این سازمان، شرکت‌ها و مجموعه‌های مختلفی که حامی ارزش‌های LGBTQIA  هستند را مورد تقدیر قرار می‌دهد و دشمنان آنها را تحت فشار می‌گذارد. سازمان او منتشر کرد که بیش از ۴۵۰ لایحه ضد ترنس و همجنس‌گرایی در مناطق تحت کنترل جمهوری خواهان، تصویب شده است. البته این سازمان اشاره‌ای به خشونت‌های این گروه علیه معتقدان به ادیان الهی، نمی‌کند.

هیدتاکا میازاکی:

نیل دراکمن درباره او نوشت: «اولین دفعه‌ای که یکی از گیم‌های هیدتاکا میازاکی را بازی‌ کردم، خیلی روی روانم بود. همش در جنگ با اولین دشمن می‌مردم. وقتی سرعت بازی کردنم را پایین آوردم و به جزئیات دقت کردم، دیدم که می‌توانم در این بازی پیشرفت کنم. هرچی در بازی جلوتر می‌رفتم، با دقت بیشتری قدم‌هایم را انتخاب می‌کردم و پاداش بازی کردن بیشتر می‌شد … به همین دلیل است که elden ring ، محبوب ترین گیم سال ۲۰۲۲ بود. این بازی، بهترین سفیر بازی‌های کامپیوتری است؛ احساسی به گیمرها موقع این بازی دست می‌داد که هیچ مدیوم دیگری مانند تلویزیون، نمی‌تواند این تجربه را برای مخاطب به همراه داشته باشد. بازی‌های میازاکی حس باهوشی و دست‌یابی به هدفی والا را به گیمرها می‌دهند. او دست مخاطب را در این بازی‌ها نمی‌گیرد و همه چیز را به آنها توضیح نمی‌دهد. او به گیمرها اعتماد دارد تا خودشان گلیم خود را از آب بیرون بکشند.»

آیکون‌ها

کی هوی کوان:

او بازیگر «همه چیز همه جا به یکباره» فیلم مورد علاقه هالیوود و برنده اسکار نقش مکمل مرد است. فیلمی که انتخاب آن توسط آکادمی به عنوان اصلی‌ترین برنده اسکار با حواشی بسیار زیادی در خود ایالات متحده همراه بود. بسیاری از کارشناسان این جایزه را امتداد فرهنگی جنگ اقتصادی آمریکا و چین دانستند.

شاهرخ خان:

دیپیکا پادوکونه درباره او نوشت: «هیچ‌وقت دیدن شاهرخ خان برای اولین بار، یادم نمیره. من تازه از بنگلور به بمبئی رسیده بودم و فقط یک چمدان داشتم و یک رویا. تنها چیز دیگه‌ای که یادم میاد، اینه که تو خونه او نشسته بودم! قرار بود تا در فیلمی مقابل او بازی کنم. الآن شانزده سال از آن موقع می‌گذرد. چیزی که باعث شده تا هنوز با هم در ارتباط باشیم، عشق، اعتماد و احترام به یکدیگر بوده است… از شاهرخ خان به عنوان یکی از بهترین بازیگران تاریخ، یاد خواهد شد. اما وجه تمایز او با دیگران، سخاوت و معرفت اوست. برای کسی که او را از نزدیک می‌شناسد، واقعا ۱۵۰ کلمه حق مطلب را ادا نمی‌کند.»

پدرو پاسکال:

بازیگر سریال‌های «مندلورین» و «آخرین بازمانده از ما» که به دلیل موضع سیاسیش هم مورد ستایش هالیوود قرار گرفته است، یکی از فعالان حق و حقوق همجنس‌گرایان و ترنس‌جندرها در آمریکا است. حضور سال گذشته او در سریال last of us که با حضور شخصیت‌های همجنسگرا حواشی زیادی به پا کرده بود نقش مهمی در قرار گرفتن نام پدرو پاسکال در این فهرست دارد.

نکته حائز اهمیت درباره لیست تایم، در نحوه روایت‌سازی آنها نهفته است. از منظر آنان، کسانی چهره سال هستند که از منظر لیبرالیسم و چپ‌گرایی، نمره بیست بگیرند. نکته دیگر، در نحوه انتخاب قهرمانان کشورهای در حال توسعه و آمریکا است. قهرمانانی که از اروپا انتخاب شدند، پیام ریاکارانه مبارزه با تغییرات آب و هوایی را سر می‌دهند و اغلب، سیاستمدار و دانشمند بودند. قهرمانان کشورهای در حال توسعه، دانشمند و حامی محیط زیست نیستند؛ آنها صرفاً معترضان سیاسی هستند. قهرمانان آمریکا هم ترکیبی از این دو گروه بودند. زیرا لیبرال‌ها طوری وانمود می‌کنند که حق و حقوق همجنس‌گرایان و ترنس‌جندر‌ها در آمریکا پایمال می‌شود و این گروه مظلوم، مورد شکنجه قرار می‌گیرد.

نوشته شروین، شاهرخ، ایلان و دیگران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هنرمندان

سیمو لو، بازیگر چینی تبار از کانادا که نقش اصلی «شانگ چی و افسانه ده حلقه» از سری فیلم‌های مارول را بر عهده داشت. ساندرا او درباره این بازیگر گفت: سیمو یک بازیگر خارق‌العاده است و من سه بار فیلم «شانگ چی» را دیدم. او نهایت تلاشش را کرد تا از درهای بسته شده بر روی (چینی‌ها) عبور کند و توانست تجربه خودش از اجحاف‌هایی که در حقش شده بود را به گوش همگان برساند.

نکته جالب توجه و عجیب در مورد سیمو لو و حضورش در این فهرست آن است که فیلم مارولی این بازیگر (که مهم‌ترین دلیل حضور وی در تایم ۱۰۰ به حساب می‌آید) در گیشه موفقیت خاصی نداشت و برخی از منتقدان به آن لقب پروپاگاندای چپگرایی را اختصاص دادند. اثری که انگار فقط می‌خواست دیزنی را از اتهام عدم توجه به اقلیت‌های نژادی مبرا کند.

اندرو گارفیلد، مارتین اسکورسیزی درباره گارفیلد می‌نویسد: انتخاب نقش اصلی برای اقتباس از «سکوت» کار آسانی نبود. وقتی گارفیلد تست بازیگری را داد، من در همان لحظه متوجه شدم که او کاراکتر رودریگز را به خوبی فهمیده است. او برای ایفای این نقش کم نگذاشت؛ حتی دوره ignatian spiritual را نیز پشت سر گذاشت که کار آسانی نبود.

گارفیلد اخیراً به خاطر حضور در فیلم «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» دوباره لباس قرمز و آبی این ابرقهرمان محبوب آمریکایی‌ها را به تن کرد. فیلمی که گیشه خوبی داشت هرچند میان منتقدان چندان محبوب نشد.

زویی کرویتز، او در سالی که گذشت با بازی نه چندان درخشانش در «بتمن» بر سر زبان‌ها افتاد. اما احتمالاً نه به دلیل درخشیدن در آن اثر، بلکه به خاطر اظهاراتی که درباره عدم حضورش در فیلم «شوالیه تاریکی بر می‌خیزد» کرده بود وارد فهرست شده است.

کرویتز بیان کرده بود که به خاطر رنگ پوستش از بازی در فیلم نولان کنار گذاشته شده بود. او که امسال نقش «زن گربه ای» را در فیلم جدید بتمن ایفا کرده بود به خاطر یکی از دیالوگ‌هایش که انتقادی به مردان سفید پوست دارای قدرت به حساب می‌آمد، مورد توجه و تحسین لیبرال‌ها قرار گرفت. یادداشت بزرگداشت او در ویژه نامه تایم را ریس ویترسپون نوشته است.

آماندا سیفرید، دیوید فینچر درباره او نوشت: وقتی آماندا را مجاب کردم که در فیلم «منک» بازی کند، توانایی او در ارائه یک بازی گرم و پویا، این نقش را به سطحی بالاتری از آنچه که در فیلمنامه بود، برد.

مخاطبان بیشتر او را برای بازی در نقش‌های رمانتیک و کمدی می‌شناسند، اما او بیشتر از این حرف‌ها توانایی دارد. هنگام دیدن نقش آفرینی او در «انصرافی» the dropout ، ما متوجه می‌شویم که او نه تنها ابزار لازم برای بازی را دارد، بلکه نحوه استفاده کردن از آن را نیز بلد است.

کوینتا برانسون، لبرون جیمز درباره او نوشت: کوینتا برانسون بیشتر از یک نویسنده، تهیه کننده، بازیگر و کمدین است. او استاد هنر خویش است. کوینتا قاعده بازی در عرصه تلویزیون را تغییر داد.

چنینگ تاتوم، متیو مککوناهی درباره او نوشت: چنینگ تاتوم مثال واقعی ارزش است؛ او یک هنرمند درخشان و یک بازیگری است که بازی را بلد است. ترس در او وجود دارد؛ گاهی معصوم بوده اما هیچ وقت ساده لوح نیست.

تاتوم و مککوناهی در سری فیلم‌های «مجیک مایک» با یکدیگر بازی کرده‌اند؛ «سگ» اولین تجربه کارگردانی تاتوم، مهم‌ترین دلیل حضور تاتوم در فهرست تایم است. اثری که با واکنش مثبت منتقدان و مخاطبان همراه بوده است. برای مطالعه بیشتر به اینجا مراجعه کنید.

میلا کونیس، زویی سالدانا درباره او نوشت: او از جان برای نقش‌های خود مایه می‌گذارد. چه در نقش یک مادر، خواهر، همسر و یا دوست، او غرق در نقش می‌شود. کونیس به داستان زندگی خود افتخار می‌کند، اینکه پدر و مادرش چه سختی‌ها کشیده‌اند تا او و برادرش بتوانند به آمریکا بیایند.

کونیس نیز به مانند عده دیگر در این لیست جز افرادی است که نشریه تایم می‌خواهد به‌زور تبلیغ «تأثیر گذار» بودنش بکند؛ تنها دستاورد کونیس در امسال، سکوت یک دقیقه‌ای در مراسم اسکار بود که گویا امری بود بس دشوار و از دست مابقی هشت میلیارد نفر در جهان برنمی‌آمد!

جرمی استرانگ، ارون سورکین فیلمنامه نویس سرشناس آمریکایی درباره او نوشت: ده دقیقه آخرین اپیزود فصل اول مجموعه «وراثت» جزو بهترین‌های تاریخ تلویزیون است. اگرچه تیم بازیگری و پشت صحنه دست در دست یکدیگر دادند تا این لحظات را خلق کنند، جرمی استرانگ کانون این سکانس است. استرانگ پس از دو فصل خارق العاده، سطح توقع از فصل سوم را خیلی بالاتر برده بود که در نهایت سربلند بیرون آمد.

استرانگ از آن دسته بازیگران سبک متد است که با ناهنجاری‌هایش خشم دیگر هم‌بازی‌هایش در «وراثت» succession را به همراه داشت.

آرایانا دبوز، کریستین چنووث درباره او نوشت: آریانا دبوز یک هنرمند تمام عیار است؛ او نه تنها یک بازیگر، بلکه یک رقاصه و خواننده نیز است. من اولین بار او را در نمایش «همیلتون» دیدم؛ او خارق العاده بود. دبوز می‌بایست به صورت صحنه آهسته یک سمت سکانس نمایش را بازی می‌کرد که بسیار خلاقانه بود.

بازیگری که امسال جایزه اسکار نقش مکمل «زن» را برد، بنا بر ادعای خودش «زن» نیست و «تراجنسی» است. قطعاً «تراجنسیت» بودن او، به عنوان یک بازیگر برنده اسکار مهم‌ترین دلیل حضورش در این لیست بوده است و تایم در راستای تبلیغ پروپاگاندای لیبرال‌ها قدم برداشته است.

مبتکران

زندایا، دنی ویلینو درباره او نوشت: به نظر من زندایا هزار سال عمر کرده است. او چند زندگی را سپری کرده است ولی مثل بهار تازه از راه رسیده، جوان است. در عین حال طوری به نظر می‌رسد که انگار او در آینده متولد شده است. او در مجموعه «یوفوریا» محشر است و در سری «مرد عنکبوتی» خوش درخشید.

ویلنو البته در شرایطی به زندایا لقب مبتکر را داده است که وی از کودکی در آثار دیزنی حضور داشته و اخیراً در فیلم‌های «تل ماسه» و «مرد عنکبوتی» ایفای نقش کرد. او که یکی از مبلغان فرقه چپگرایی در آمریکا بوده اما از آن طرف چهره تبلیغاتی یکی از لوکس‌ترین برندهای لباس نیز است! شاید ابتکار طراحان این برند ایتالیایی به پای زندایا خورده است. ناگفته نماند که وکلای امبر هرد، موکلشان را به زندایا تشبیه کردند!

تایکا وایتیتی، ساشا بارون کوهن درباره او نوشت: با همان نگاهی که می‌شود گفت یک نقاشی کار پیکاسو است، می‌توان گفت که یک فیلم کار تایکا وایتیتی است. اولین اثری که از او دیدم «چه کارهایی که در تاریکی می‌کنیم» بود؛ هر کارگردانی دیگری جای وایتیتی این فیلم را می‌ساخت، فاجعه می‌شد اما او فیلمی مثال زدنی عرضه کرد.

او نماد هالیوود راک استاری قدیم است. وایتیتی کارگردان چند فیلم اخیر از سری «ثور» است. بعید نیست که دلیل حضور این کارگردان در لیست تایم، ارتباطی با واگذاری چکش مقدس ثور به ناتالی پورتمن هم داشته باشد.

میراندا لمبرت، ال کینگ درباره او نوشت: هرکسی مانند میراندا دست شما را نمی‌گیرد و مشهورتان نمی‌کند. او نماینده زنان قدرتمند در ژانر موسیقی کانتری بوده و در سال ۲۰۱۹ با برگزاری توری مشترک با دیگر خوانندگان این سبک، خود را به همگان ثابت کرد.

لمبرت در چند سال اخیر به چهره شاخص فمینیسم در سبک موسیقی کانتری تبدیل شده است.

بلا باجاریا، میندی کلینگ درباره او نوشت: داستان زندگی او پر از نه شنیدن‌ها بوده است؛ اما او توانست با قمارهای بزرگ، به موفقیت‌های بزرگ دست پیدا کند. این‌گونه قمارها برای زنان غیر سفیدپوست می‌تواند گران تمام شود.

باجارا زنی هندی تبار است که یکی از مدیران ارشد نتفلیکس به حساب می‌آید.

بزرگان

تیم کوک، لارن پاول جابز درباره او نوشت: کمپانی اپل حاصل زحمات تیم کوک است. او رهبری همه جانبه ای بر یکی از بزرگ‌ترین کمپانی‌های جهان داشته که کمتر مدیری وجود دارد که در حد و اندازه‌های او عمل کرده باشد. شغل تیم نه تنها خرد اقتصادی می‌خواهد بلکه خرد فلسفی نیز لازم دارد. هدایت کشتی عظیمی مثل اپل کار آسانی نیست.

جالب است بدانید منتقدان کوک معتقدند یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای مدیرعامل اپل و کمپانی «آمریکایی» تحت امر او، سرمایه گذاری ۲۵۰ میلیارد دلاری در پیشرفت و توسعه کشور چین بوده است!

اوپرا وینفری، میشل اوباما درباره او نوشت: هنگام یکی از مصاحبه‌های او با دانشجویان، اوپرا گفت که ما انسان‌ها به دنبال فهمیده شدن هستیم. فرقی نمی‌کند که او با یک رئیس جمهور یا یک کودک صحبت می‌کند، اوپرا این توانایی را دارد که طرف مقابلش را مجاب به درد و دل کردن بکند؛ به دردهایمان گوش کند و با ما همذات پنداری کند. این راز اوست.

دموکرات‌های زیادی هستند که دوست دارند تا اوپرا وینفری و معرفش، میشل اوباما را به نمایندگی از دموکرات‌ها در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ ببینند.

کریس جنر، رایان سیکرست درباره او نوشت: وقتی اولین بار با او آشنا شدم، کریس هر چیزی را که حسودی می‌کنید داشت، کاریزما، اعتماد به نفس و جذابیت. اکنون پس از بیست فصل از «همراه کارداشیان ها باشید» من شجاعت این زن را از نزدیک دیدم؛ این مجموعه نه فقط فرازها بلکه فرودهای این خانواده را هم به مردم نشان داد.

جنر مادر کارداشیان ها و کسی است که پشت پرده هدایت امپراطوری این خانواده را بر عهده دارد.

اندی جسی، استیو بالمر می‌نویسد: «انتقال داده‌ها به فضای ابری یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای قرن جدید بوده؛ اندی جسی از سال ۲۰۰۳ مسئول سرویس تحت شبکه کمپانی آمازون بوده و در طول این بیست سال یکی از موفق‌ترین سرویس‌ها را خلق کرده است. من و اندی شباهت‌هایی به یکدیگر داریم، من در مایکروسافت کار می‌کردم و پس از بیل گیتس، هدایت کمپانی را در دست گرفتم. اندی نیز پس از جف بزوس هدایت آمازون را عهده دار شده است.»

جسی مدیر عامل کمپانی آمازون است.

هوانگ دانگ هیوک، لی جونگ جائه می‌نویسد: «اکثر موفقیت دانگ هیوک از ساختن کاراکترهایی باور پذیر نشئت می‌گیرد. او می‌داند که به چه صورتی تار و پود داستان را بچیند تا انتخاب‌های سر راه کاراکترها باور پذیر بشود.» دانگ هیوک خالق مجموعه «بازی مرکب» است.

مگان رپینو و باکی ساوربران، بیلی جین کینگ تنیسور مشهور آمریکایی می‌نویسد: «پنجاه سال از اعتراض نمادین تنیس بازان زن می‌گذرد و نبرد بر سر حقوق مساوی هنوز ادامه دارد. مگان رپینو اکنون سردم دار این جنبش بوده و در نهایت توانست حق خود و دیگر فوتبالیست‌های زن را زنده کند.»

رپینو بی شک چپگراترین چهره ورزشی در جهان بوده و فدراسیون فوتبال آمریکا و تیم مردان را تسلیم خواسته‌های فمینیستی خود کرد. دستمزد ورزشکاران در آمریکا را تعداد بینندگان و بازار تبلیغات مشخص می‌کند. علی رغم اینکه فوتبال زنان در آمریکا نه مخاطب قابل توجهی داشته و نه کمپانی برای ظرفیت‌های تبلیغاتی سر و دست شکسته، دستمزد فوتبالیست‌های زن افزایش بسیار زیادی داشته است و به برابر با مردان رسیده.

دیوید زسلو، چیپ و جوانا گینز درباره او می‌نویسند: او به مثابه غولی در همسایگی است؛ مدیر عامل مدیرعامل؛ نام او ترس به جان هرکس می‌اندازد. من اولین بار دیوید را در تگزاس دیدم؛ او از همان ابتدا فردی گرم و با محبت بود سریع با هم دوست شدیم. یکی از صفات او این است که دیوید به شما ایمان می‌دهد و همین به شما قوت قلب می‌بخشد.

زسلو مدیر عامل کمپانی وارنردیسکاوری است.

رهبران

ولادیمیر زلینسکی، جو بایدن درباره او نوشت: وقتی پوتین جنگ بی رحمانه خود علیه اوکراین را آغاز کرد و مردم این کشور به رهبر خود نیاز داشتند، صدای ولادیمیر زلینسکی در جای جای جهان شنیده شد. زلینسکی شایسته رهبری مردم اوکراین را دارد. مردم به او ایمان دارند و از قصاب و‌کفاش گرفته تا معلمان برای دفاع از کشور بپا خاستند.

جو روگن، کارا سویشر درباره او نوشت: من آخرین کسی هستم که باید از او درباره جو روگن سوال پرسید. اگرچه ما پادکستی از لحاظ مدت زمان شبیه هم داریم ولی همین جا شباهت‌هایمان به پایان می‌رسد. من پیش زمینه روزنامه نگاری دارم و او کمدینی بیش نیست. من بسیار سختگیرم و او خیلی کنجکاو است. من به دنبال حقیقتم ولی او هر شارلاتانی را در پادکستش می‌آورد. اما نباید از قدرت او غافل باشیم؛ بیش از یازده میلیون نفر پادکست او را می‌بینند و می‌شنوند. البته اکثریت مخاطبان او مردان جوان هستند. به همین دلیل سرویس اسپاتیفای ۲۰۰ میلیون دلار برای پخش اختصاصی پادکست به او پرداخت کرد. او در سال گذشته با مشکلاتی نیز روبرو شد، منکران کرونا به راحتی می‌توانستند در برنامه او اظهار نظر کنند.

هشتگ «جو روگن قابل کنسل کردن است» به مانندی خاری در چشمان بدخواهان او بوده است. روگن شاخص‌ترین چهره سیاسی غیر سیاسی در آمریکا است. روگن در چند سال اخیر به فرد تحت تعقیب چپگراها تبدیل شده و سیبل آنها شده است. روگن که تا ۲۰۱۵ خود را فردی لیبرال خطاب می‌کرد، این روزها توسط لیبرال‌ها به عنوان یک راست افراطی شناخته می‌شود. گناه او چیست؟ او سر تعظیم جلوی ماشین پروپاگاندای دموکرات‌ها و لیبرال‌ها فرود نیاورد است. بزرگ‌ترین گناه او این بود که دانشمندانی را در پادکستش می‌آورد که نظریات کرونایی آن‌ها با دستورات و فرامین حکومت بایدن، هم راستا نبود.

ران دی سنتیس، جب بوش درباره او می‌نویسد: در دوران کرونا بسیاری از مردمی که به فلوریدا مهاجرت نکرده بودند، خانه نشین شدند. علی‌رغم انتقادات فراوانی که از ران دی سنتیس می‌شود، او مدارس و مشاغل را در این دوران باز نگه داشت و اختیار سلامتی مردم را به دستان خود آنها سپرد. ترفند او موفق عمل کرد و ایالت فلوریدا به نماد آزادی فردی و پیشرفت اقتصادی و رشد تحصیلی تبدیل شد. فلوریدا بیشترین تعداد مهاجر از ایالت‌های لیبرال را در چند سال اخیر داشته است.

دی سنتیس به عنوان فرماندار فلوریدا، خدمت‌هایی برای مردم فلوریدا و آمریکا کرده است که ترامپ در طول چهار سال ریاست جمهوری نکرده است. او بزرگ‌ترین سردرد برای دیزنی و هالیوود در طول دو سال اخیر بوده و یکی از شانس‌های اصلی جمهوری خواهان برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری است. برای مطالعه بیشتر درباره اقدامات او به اینجا مراجعه کنید.

جو بایدن، بیل کلینتون درباره او نوشت: در طول ۱۶ ماه از ریاست جمهوری، جو بایدن به تمامی وعده‌های خود عمل کرده است. او وعده داد که از بحران کرونا عبور خواهد کرد، اقتصادی پویا را برای مردم به ارمغان خواهد آورد و اعتبار آمریکا را در جهان زنده خواهد کرد. او در عرصه جهانی بسیار خوش درخشیده و پاسخ دندان شکنی که به پوتین داد، اعتبار ما را در جهان دوباره زنده کرد.

سوال اینجاست که دستاورد بایدن چه چیزی بوده که نام او در میان تاثیر گذار ترین چهره‌های سال به چشم می‌خورد؟ ۱. گرانی و تورم بی سابقه ۲. بحران افغانستان ۳. ناامنی در مرز جنوبی کشور ۴. آمار بی سابقه اور دز مواد مخدر ۵. آمار بی سابقه دزدی و غارت در شهرهای لیبرال ۶. افزایش تعداد کارتن خواب‌ها و … از دستاوردهای مثبت او در یک سال و نیم اخیر بوده است.

ولادیمیر پوتین، الکسی ناوالنی درباره او نوشت: ماموریت اصلی پوتین دادن درس عبرت به رهبران جهان و مخالفان سیاست‌های او بوده است. رهبران جهان با ریاکاری محض مردم را با وعده و وعید خام کردند، آنها قول داده بودند که می‌توانند پوتین را کنترل کنند و در عین عوامفریبی، از گاز و نفت ارزان روسیه بهره بردند. هزینه کشت و کشتاری که پوتین به راه انداخته، بسیار سنگین‌تر از هزینه ای است که دلالان نفتی به جیب زدند.

الگوها

مری جی بلایژ، ناس درباره او نوشت: مری مانند مابقی ما بزرگ شده بود؛ او در ابتدا خواننده سبک آر اند بی نبود، او با سبک هیپ هاپ شروع کرد. صنف ما به کسی مانند مری نیاز داشت. او در این سبک موسیقی، جاده ای باز کرد که تعداد افرادی بیشتری بتوانند از هنر او لذت ببرند.

شخصی که به ستایش بلایژ در نشریه تایم پرداخته، خود را فرزند شیطلان خطاب می‌کند. این دو افرادی هستن که تایم سخت در تلاش تا آنها را «تاثیر گذار» و مهم جلوه دهد.

کیانو ریوز، کری ان ماس همبازی وی در ماتریکس نوشت: چیز عجیبی درباره شهرت کیانو ریوز وجود دارد، مردم او را برای محبت و سخاوتمندی‌اش می‌شناسند. در این دنیای سطحی، کیانو به مردم امید زندگی می‌دهد.

من آرامشی را که هنگام دیدن او برای اولین بار به من دست داد را به‌خاطر می‌آورم؛ اما او فردی مهربان و دست و دلباز بود و همین به من آرامش داد.

ادل، جیمز کوردن درباره او نوشت: ادل هر کلمه را با احساس واقعی می‌خواند، مخاطب به ناگه فکر می‌کند که ادل از قصه او خبر دارد و او را درک می‌کند. ادل هنرمندی خالص و صادق است؛ در دورانی که همه مردم همه وجودشان را در همه جا برای فروش گذاشته‌اند، ادل فقط می‌خواهد تا موسیقی خارق العاده بسازد، او می‌خواهد به ما روحیه بدهد و ما را بخنداند.

ادل با لاغر کردن و رسیدن به سلامتی، مورد انتقادات فراوانی قرار گرفت. فرقه body positivity او را خائن به جمع چاق‌ها خواندند!

پیشگامان

احمیر کوئست لاو جانسون، جیمی فلن درباره او نوشت: من اولین بار گروه «روت» را در سال ۲۰۰۸ دیدم؛ تازه می‌خواستم که وارد عرصه برنامه‌های شبانه تلویزیونی بشوم؛ امید داشتم که آنها را مجاب کنم تا همراه ما در این برنامه باشند. ما در طول این چند سال از همکاری، بیش از سه هزار برنامه اجرا کرده‌ایم.

جانسون امسال اسکار بهترین فیلم مستند را برد.

امت شیلینگ، چیس استرانجیو درباره او نوشت: سیاست مداران تگزاسی در پنج سال اخیر، نهایت دشمنی با جامعه تراجنسیتی را داشته‌اند. امت شیلینگ شبانه روز در تلاش بوده تا قوانین ضد ترنس‌ها مبارزه کند. فرماندار ابوت در ابتدای امسال، تغییر جنسیت در دوران کودکی را کودک‌آزاری خواند و می‌خواهد قانونی وضع کند که تغییر جنسیت کودکان جرم به حساب آید. امت دوباره بپا خاست تا با این قانون ظالمانه مبارزه کند.

تنها دلیل حضور این شخص در این لیست «تراجنسیتی بودن از تگزاس» است. این ایالت بیشتر به عنوان مردانه بودن معروف است و چنین شخصی قطعاً مورد ستایش قرار می‌گیرد. «قدرت سگ» به دلیلی مشابه مورد ستایش هالیوود قرار گرفت؛ «وسترنی» که دشمن اصلی شاهکارهای ژانر وسترن بود و اسکار نیز گرفت.

نوشته ۱۰۰ چهره تأثیرگذار تایم مشخص شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ایلان ماسک طبق نشریه فوربس، دومین فرد سرمایه‌دار جهان است؛ دارایی او بالغ بر ۲۷۰ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود.

ادوارد فلسنتال افزود: ماسک فقط یکی از ثروتمندترین مردان جهان نیست بلکه ثروتمندترین فرد تأثیرگذار روی جامعه نیز هست. تسخیر فرازمین از بزرگ‌ترین اهداف او است؛ آرزویی که روزی فقط مختص به رؤسای جمهور و دولت‌ها بود. یافتن راهکارهایی برای بهبود سبک زندگی روی زمین، حل‌وفصل معضلات و بحران‌هایی که مردم با آنها دست‌وپنجه نرم می‌کنند و نوآوری در زمینه تکنولوژی فقط تعدادی از دستاوردهای ایلان است.

روی تصویر مجله یادداشت شده است که ایلان ماسک مردی خجالتی و کودکی سخت را تجربه کرده و چالش‌های سختی را پشت سر گذاشته است.

نویسنده این گزارش در مجله «تایم» در وصف ایلان ماسک نوشت: ثروت عظیم او نه‌تنها اثر جانبی هوش و ذکاوتش است بلکه پیشتازی در زمینه‌هایی که کمتر افرادی جرات به چالش کشیدنشان را دارند.

امسال سال ایلان ماسک است. اوایل ماه آپریل، او برنده مزایده ناسا برای سفر آمریکایی‌ها به سطح کره ماه شد. این اولین سفر انسان‌ها به سطح کره ماه از سال ۱۹۷۲ خواهد بود. او یک‌صد هزار خودرو تسلا به سرویس کرایه‌ای هرتز افزود.

ماسک با فروش ۱۰ درصد از سهام شرکت تسلا، چندی پیش خبرساز شد. این معامله سبب کاهش ۱۵ درصدی ارزش سهام تسلا شد اما به نسبت سال گذشته، سهام تسلا شاهد افرایش چشمگیر ۴۶ درصدی ارزش سهامش بوده است.

ایلان ماسک پیش‌تر به‌عنوان فردی لیبرال شناخته می‌شد. اما سیاست‌های افراطی لیبرال‌ها در چند سال اخیر، او و شرکتش را از کالیفرنیا به مقصد تگزاس راند. کالیفرنیای لیبرالی، مالیات‌های سنگین و سیاست‌های افراطی* بر مشاغل وضع می‌کند.

ایالت تگزاس مالیات بر درآمد ندارد لذا سرمایه‌داران متعددی از کالیفرنیا به مقصد تگزاس کوچ کرده‌اند.

ایلان ماسک با کوچ کردن و فرار از کالیفرنیا نه‌تنها به ساحل امن و آرام تگزاس رفت بلکه کارآفرینی‌ها متعددی برای آن ایالت به ارمغان آورده است.

جو روگن پادکستر معروف و از دوستان ایلان ماسک از دلایل اصلی کوچ کردن او بوده است. روگن ابتدای امسال خبر فرار از کالیفرنیا را اعلام کرد و تعداد قابل‌توجهی از فعالان غیرلیبرال عرصه هنر را مجاب به فرار از کالیفرنیا کرد.

* اجبار حضور جنسیت‌های غیر از مرد و حضور نژادهای غیرسفیدپوست در هیئت‌مدیره و پست‌های مدیریتی، بی‌اهمیتی به افزایش خلاف، ناامنی در سطح شهر و حضور پررنگ کارتن‌خواب‌ها در پارک‌ها و حتی جلوی درب خانه‌ها.

نوشته ایلان ماسک مرد سال ۲۰۲۱ مجله «تایم» شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.