در این سریال، گروهی از بازیگران شاخص سینما و تلویزیون حضور دارند؛ رضا کیانیان، گلاب آدینه، علی مصفا، احترام برومند، ترلان پروانه، نوید پورفرج، لاله اسکندری، گلاره عباسی، حمید صفت، مرجانه گلچین، بهنوش بختیاری و بهناز جعفری همگی در کنار هم روایتی دراماتیک از عشق و سرنوشت را پیش چشم مخاطب خواهند گذاشت.

«بامداد خمار» با ترکیب عوامل و بازی درخشان چهره‌های شاخص، یکی از مهم‌ترین تولیدات سال جاری شیدا به شمار می‌رود و تماشاگران می‌توانند این سریال را از مهرماه، تنها در این پلتفرم دنبال کنند.

شیدا پاییز امسال برنامه‌ها و سریال‌های متنوعی ارائه خواهد کرد که تجربه‌ای متفاوت برای مخاطبان به ارمغان می‌آورد، جزئیات بیشتر در خبرهای آینده اعلام خواهد شد.

نوشته «بامداد خمار» را از مهرماه در پلتفرم شیدا ببینید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

داستانی درباره‌ی عدالت اجتماعی

در سینمای جهان درام‌های دادگاهی فراوانی ساخته شده است که همواره مخاطب را درگیر موضوع کرده و گاه جذابیت بالای آن نفس‌گیر بوده است. «۱۲ مرد خشمگین»، «حکم»، «عدالت برای همه»، «فیلادلفیا»، «دادگاه شیکاگو ۷» و… چند نمونه از این گونه‌ی سینمایی است که غالب سکانس‌های آن در لوکیشن‌های محدود دادگاه ساخته شده است.

تضاد و تقابل در درام‌های دادگاهی نبردی است که بر سر حقیقت شکل می‌گیرد، حالا چه داستان درباره‌ی عدالت اجتماعی باشد، یا افشای توطئه‌ها، یا بی‌گناهانی که به ناحق گناهکار شناخته شده‌اند. هر فیلمی که درباره‌ی جلسات پرتنش دادگاه ساخته می‌شود، مسئله‌اش نه تنها جست‌وجوی حقایق، بلکه ارائه‌ی حقایق به نحوی است که هر شک و شبهه‌ای را از بین ببرد. از همین رو سینمای هالیوود برای تقویت ایده‌ی «رویای آمریکایی» بارها به این شیوه‌ی درام‌پردازی متوسل شده است.

درام دادگاهی یکی از محبوب‌ترین شیوه‌های فیلمسازی آمریکاست تا در طی آن و از طریق احقاق حق شخصیت‌ها یا پایمال شدن حقوق آنان بتواند آرمان دموکراسی را در آمریکا تقویت کند. چرا که ایده‌ی «رویای آمریکایی» همزمان له و علیه آمریکا بودن را به نفع ایدئولوژی مسلط خود برداشت می‌کند و از ظلم به مردم بی‌گناه تا رفع ظلم را در خدمت منافع خود تلقی می‌کند. در این سیستم آمریکایی بودن به همان اندازه در خدمت آرمان عدالت و حفظ حقوق افراد قرار دارد که ضد آمریکایی بودن. چرا که سیستم این‌طور وانمود کرده است که این جامعه برای حفظ حقوق افراد، حتی در شرایط ظالمانه پویاست تا بتواند آرمان عدالت را مجدداً به جامعه برگرداند.

اگرچه فیلم سینمایی «علف‌زار» در نگاه اول یک درام دادگاهی است اما شباهتی به آثار معمول در این ژانر سینمایی ندارد. تنها شباهت این فیلم به درام‌های دادگاهی محدود بودن کلیت سکانس‌ها به لوکیشن دادگاه و است وگرنه اساساً شباهت چندانی به آثار ژانریک درام دادگاهی ندارد و حقیقت در این فیلم با فساد درونی پهلو می‌زند. این فیلم علیرغم آن که در دادگاه می‌گذرد یک درام با حال‌وهوای اجتماعی را مد نظر قرار داده است که از قضا سوژه‌های آن در دادگاه گردآمده‌اند.

باورپذیری و تطابق با زندگی واقعی

اساسا«علف‌زار» فیلمی است که مشخصات معمول درام اجتماعی سینمای ایران را در خود دارد اما بداعت آن در محدود کردن تقریبا تمام طول فیلم به لوکیشن دادسراست. فیلم تقریبا تک‌لوکیشن است اما نماهای آن تکراری نیست، ریتم فیلم منسجم است و داستان آن پرکشش و گیراست.

علیرغم داشتن سویه رئالیستی این فیلم از الگوی درام‌پردازی به شیوه اصغر فرهادی پیروی نمی‌کند و در واقع مطابقت با واقعیت را به عنوان یک اصل اساسی مدنظر خود قرار داده است. داستان این فیلم برگرفته از چندین رویداد واقعی است و تطابق پیدا کردن فیلم با واقعیت در دنیای خارج الزامی است که کارگردان برای فیلم خودش درنظر گرفته است. باید اشاره کرد که در سینمای رئالیستی مطابقت با واقعیت الزام ندارد و فیلمساز اگر بتواند مخاطب را متقاعد و اقناع کند که در دنیای واقعی امکان رخ‌دادن فلان موضوع وجود دارد به موفقیت رسیده است. اما فیلم «علف‌زار» دو وجه باورپذیری و تطابق با زندگی واقعی را در خود دارد و فیلم از عهده این دو وظیفه برآمده است.

درکنار تک‌لوکیشن بودن، فراغت از سینمای واقع‌گرا به شیوه‌ی فرهادی، باورپذیری و تطابق با دنیای خارج، «علف‌زار» از نظر گروه بازیگری نیز تازگی دارد. در این فیلم ترکیب بازیگران سرشناس، بازیگران کمتر شناخته شده و نابازیگر در هم ادغام می‌شود. بعلاوه فیلم از بازیگران مشهور نیز برای نقش‌های متفاوت بهره گرفته است که مخاطب کمتر نقش مشابهی از آن چهره‌ها را در حافظه دارد.

کاظم دانشی در یک ژانرشناخته شده در سینمای ایران دست به چند بدعت زده تا فیلمی داستان‌گو بسازد که مخاطب را درگیر جریان روان اما بحرانی واقعیت کند و در دل دادسرا و بازپرسی سراغ سوژه ملتهب خود برود.

هجوم حاشیه به متن

اگرچه فیلم سینمایی «علف‌زار» در ژانر درام اجتماعی دسته‌بندی می‌شود اما سعی کرده است تفاوت‌های خود با آثار مشابه را برجسته کند. در واقع پاشنه‌ی آشیل این اثر در فیلمنامه‌ی آن است که بین داستان فرعی و اصلی هیچ مرز مشخصی قائل نمی‌شود. در این فیلم پای یک پرونده‌ی ملتهب خانوادگی به دادسرا باز می‌شود. اما این پرونده به دلیل وابستگی آقازاده‌ها به افراد سرشناس رگه‌ای سیاسی پیدا می‌کند. به موازات این داستان و اتفاقاتش، پای ماجرای شخصی بازپرس (با بازی خوب پژمان جمشیدی) به فیلم باز می‌شود. پس از آن یک داستان فرعی دیگر در فیلم نمایش داده می‌شود که به واسطه‌ی جذابیت داستانی و بازی گیرای صدف اسپهدی تمام فیلم را تحت‌الشعاع خود قرار می‌دهد. به طوری که می‌توان گفت در واقع داستان حاشیه‌ای بر متن اصلی غلبه پیدا می‌کند.

این فیلم با یک روایت اصلی و چند خرده روایت پیش می‌رود. اگرچه در ظاهر ارتباطی میان این خرده روایت‌ها با روایت اصلی شکل نمی‌گیرد اما با قرار گرفتنشان کنار هم، اتفاق مهمتری رقم می‌خورد: چالش بازپرس با زندگی و آینده چند کودک. در حالی که کارگدان همین چالش را در طول فیلم از زاویه‌ی نگاه بازپرس پیگیری نکرده است.

اساساً فیلم فاقد راوی مشخص است و راوی آن بسیار عمومی است و معلوم نیست داستان «علف‌زار» متعلق به کیست. چرا که فیلم بین گروه متهم‌ها، بازپرس و دختر درگیر اعتیاد در نوسان است و هرکدام از آن‌ها وجهی از این مثلث سه‌پاره را به خود اختصاص می‌دهند. از این لحاظ «علف‌زار» فیلمی با خصلت اپیزودیک است که داستان آن در عین تعلق داشتن به همه‌ی کاراکترها، متعلق به هیچ‌کس نیست. آنهم در شرایطی که تمام این سه‌گروه شخصیتی، آنقدر جذابیت دارند که می‌توان داستان را از زاویه‌ی دید هرکدام از آن‌ها و با سوم شخص محدود به او روایت کرد. در این فیلم با نزاع بر سر خرده‌داستان‌های واقعی و جذابیت بصری و کارگردانی خوب مواجه هستیم اما زاویه‌ی دید راوی به کلی از دست رفته است.

نوشته نزاع بر سر خرده‌داستان‌های واقعی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این حسن معجونی برای ایفای نقش ناصرالدین شاه قاجار با این پروژه قرارداد بسته است، همچنین الهام کردا برای نقش انیس الدوله، شبنم مقدمی و تعدادی دیگر از بازیگران سرشناس برای این سریال انتخاب شده و قرارداد بسته‌اند که اسامی همه آن ها به تدریج رسانه‌ای خواهد شد.

در خلاصه قصه این سریال آمده است؛ ناصرالدین شاه، دست به ماشه برده تا آهویی صید کند که آهو چشمی، چون باد از راه رسیده و چون برق می‌گذرد و به دنبالش حال سلطان، صاحبقران می‌شود.

سریال خانگی «آهوی من مارال» به کارگردانی مهرداد غفارزاده و تهیه‌کنندگی سعید خندق‌آبادی و بهروز خوش‌رزم تولید می‌شود.

نوشته ترلان پروانه بازیگر سریال «آهوی من مارال» شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این در حالى است که هنوز  فهرست بازیگران تکمیل نشده و گروه در تلاش هستند تا همزمان با تصویربرداری ، علاوه بر تکمیل تیم بازیگران مجموعه، بازیگر جدیدى را نیز جایگزین مرحوم سعید کنگرانى کنند که قرار بود در «رقص روى شیشه» مقابل دوربین برود.

«رقص روى شیشه» مجموعه ٢۶ قسمتى پربازیگرى است که فیلمنامه آن را طلا معتضدى براساس طرحى از ابوالفضل کاهانى به نگارش در آورده است و  تاکنون حضور بازیگران مطرحى چون: بهرام رادان، امیر آقایى، میترا حجار، مهرداد صدیقیان، حامد کمیلى، بیتا فرهی، ستاره اسکندرى، فرزاد فرزین، علیرضا زمانی نسب و با هنرمندی مهتاب کرامتی در این مجموعه قطعى شده است.

عوامل این مجموعه عبارتند از تهیه کننده: پیمان جعفرى، کارگردان: مهدى گلستانه، مجرى طرح: مانترا فیلم تابا، سرمایه گذاران: مهرداد امیررضوانی – مهدی گلستانه، مدیر فیلمبردارى: مرتضى غفورى، تدوین: سپیده عبد الوهاب، مدیر صدابردارى: محمد کیان ارثی، طراح گریم: مهرداد میرکیانى، طراح صحنه و لباس: آنیتا جواهرچى، مدیر تولید: فروغ شاهسوند، مدیر برنامه ریزى و دستیار اول کارگردان، عادل معصومیان، طراحی و ترکیب صدا:حسین ابوالصدق، طراح لوگو: محمد روح الامین، عکاس: حبیب مجیدی، طراح جلوه های ویژه بصری: بهنام خاکسار، مشاور رسانه اى و مدیر روابط عمومى: میثم محمدى.

نوشته ترلان پروانه و ابوالفضل میرى در «رقص روى شیشه»/ تصویربرداری در تهران آغاز شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در ادامه درباره آموختن لهجه اش برای ایفای نقش گلنار گفت: من حدود یکماه با خانمی که اتفاقا در این اثر حضور دارند تمرین کردیم و خوشبختانه به این لهجه مسلط شدم. چند سال گذشته سریالی به کارگردانی آقای حسن پور بازی کردم که فضای سال های ۱۳۳۰ را نشان می داد و اندکی با این لهجه آشنا بودم، اما آقای داودنژاد به دنبال ایفای تمام و کمال نقش هستند و به همین خاطر تمرین ها خیلی جدی و موثر پیش رفت. من همیشه برای بازی بیماری های خاص و بیان لهجه بر این باور هستم که باید خیلی با وسواس انجام شود. خانمی که لهجه را به من آموزش دادند، آموزشگاه بازیگری در گیلان تاسیس کرده اند و کلیه دیالوگ های من را با آقای آبنار گوش می دادند. من تاکید داشتم که بررسی لهجه من هر قدر زمان ببرد مساله ای نیست، اما باید به درست ترین شکل بیان کنم.

این بازیگر افزود: وقتی کار را فیلمبرداری کردیم ۱۷ سال داشتم و با این نقش همذات پنداری می کردم. به طور کلی شخصیتی مثل گلنار دور از جامعه ما نیست، به طور مثال گلنار در بخشی از فیلم می گوید: عاشق نباشی نمی فهمی من چی میگم. من این جمله را بارها از زبان هم سن و سال های خود در جامعه شنیده ام.

ترلان پروانه در خصوص همکاری با محسن تنابنده اشاره کرد: اگر هر شخص دیگری به جز آقای تنابنده در این فیلم ایفای نقش می‌کردند، قطعا ارتباط بین ما دو نفر به این درستی شکل نمی گرفت. ما در طول قصه شاهد سردی ابتدای رابطه این دو نفر و صمیمیتی که به مرور ایجاد می شود، هستیم. پشت صحنه نیز ارتباط بین من و آقای تنابنده به این صورت پیش می رفت و  سیر ارتباط ما بر ارتباط نقش هایمان نیز تاثیر گذار بود، در نتیجه حاصل کار طبیعی و باور پذیر شد.

او افزود: خوشبختانه این شانس و افتخار را داشتم که پیش از این فیلم نیز با افراد شاخص همکاری داشتم، اما طولانی بودن این پروژه و فیلمبرداری ۹۵ درصد فیلم داخل ماشین برای من استرس زا بود که در جلسات پیش از کارنقطه نظرات من و آقای تنابنده یکسان شد و به من کمک کردند ، در نهایت رابطه من و آقای تنابنده مثل، بازی پینگ پنگ به تعامل دو طرفه رسید. همچنین آقای پرتوی از انتخاب نام کاراکتر ها مثل نادر که فرد نادری در جامعه ما است مه بدون هیچ چشم داشتی به کسی کمک می کند، از جمله ریز بینی های آقای پرتوی است و دیالوگ ها بر نزدیک شدن ما به نقش تاثیر زیادی داشت. آهنگ خواندن ها و برخی شوخی ها را در جلسات پیش تولید پیشنهاد دادیم و آقای پرتوی و داودنژاد پذیرفتند.

وی درباره چشم اندازی که برای بازیگری در این فیلم داشته، توضیح داد: هر بازیگری از دریافت جایزه و کاندیدا شدن فیلمی که بازی کرده خوشحال می شود و من این اتفاق را پیش بینی می کردم و به ایفای نقش در این فیلم مفتخر هستم. بحث دیگر هدف من از حضور در این فیلم است که باید بگویم دوست داشتم تا  در بیان آنچه که این فیلم درباره جامعه ما می گوید، سهمی داشته باشم.

بازیگر نقش گلنار درباره تفاوت این نقش با سایر نقش هایی که ایفا کرده گفت: ابتدا علاقه خاصی به شخصیت نداشتم، اما گلنار کاراکتری است که من به کمک آقای داوونژاد به جزئیات وجودش رسیدم. پایان این پروژه پایان گلنار برای من نبوده و هنوز گاهی دلم برای او تنگ می شود، چرا که کاملا احساس می کنم که خلقش کرده ام.

او درباره اختیارات خود و سایر بازیگران این اثر اشاره کرد: با حضور آقای پرتوی ۷ مرتبه روند قصه را تغییر دادیم و آقای داودنژاد در بسیاری از بخش های فیلمنامه و بازیگری به ما اختیار تغییر را می دادند و همیشه می گفتند: این یک زندگی است که باید نبض آن بزند. گلنار و نادر کاملا خلق شده توسط آقای پرتوی است و تنها سکانس تصادف برگرفته از اتفاق واقعی بوده، اما آن دو فرد روایت های متفاوتی درباره این اثر دارند. من از صفر تا صد از این فیلم و بازی خودم تا ابد دفاع می کنم.

این بازیگر درباره فیلمبرداری بخش عمده «فراری» در خیابان توضیح داد: تجربه کار خیابانی را با این شدت نداشتم. زمانی که کل تهران دچار آلودگی شدید بود و ما در بدترین بخش های تهران فیلمبرداگری داشتیم. گاهی صبح ها زیر سرم می رفتم و آقای کوثری و داودنژاد می گفتند که سه روز کار را تعطیل کنیم، اما من می گفتم اصلا این کار را نکنیم و بهتر که حال من تحت تاثیر این آلودگی باشد. از طرفی ماشین هم بسیار فرسوده بود و هر بار که داخل این تونل می رفتیم پلیس جلوی ما را می گرفت. فیلمبرداری فراری نزدیک به سه ماه طول کشید و این مساله برای سخت بود. بهشت ما از جهت راحتی کار روزهای فیلمبرداری در خانه بود که چهار روز بیشتر زمان نبرد.

پروانه درباره جذاب ترین بخش فیلم از نظر خود اشاره کرد: جایی که گلنار فکر می کند نادر برای ازدواج با حاجی او را به خانه برده و حالا در طول مسیر با او دعوا می کند از جهت بازیگری خودم و خاطره آن روز برای من جذاب ترین بخش فیلم است. اکثرا ما سکانس پلان می گرفتیم و وقتی شما بخواهید از قبل حس را بگیرید و اعلام آمادگی کنید خیلی راحت تر از زمانی است که در حین فیلمبرداری سکانسی ناگهان گریه کنید. من بعد از اجرای این سکانس به گوشه ای رفتم و آقای داودنژاد به من گفتند بیا ببینیم چکار کردی و من نپذیرفتم و از دور در حال نظاره بازی خودم از روی مانیتور بودم و می دیدم که آقای داودنژاد با تحسین به بازی من نگاه می کنند و چهره من را از روی مانیتور نوازش می کند. آقای داودنژاد ناگهان برگشتند و از حضور من غافلگیر شدند، گفتند تو اینجا چکار می کنی و از آن جایی که اهل تمجید مستقیم نیستند و گفتند: خیلی خوب بودی . من از اینکه آقای داودنژاد از بازی من احساساتی شدند، بسیار خوشحال شدم.

او درباره نقش خانواده اش در بازیگری خود توضیح داد: وقتی ۴ ساله بودم و سواد خواندن و نوشتن نداشتم به کمک پدر و مادرم به خصوص مادرم دیالوگ ها را حفظ می کردم و امروز که می بینم بازیگری چقدر سخت است و گاهی توان سختی های این کار را ندارم به این فکر می کنم که خانواده همراهی دارم  و از آن ها تشکر می کنم و هنوز هم برای انتخاب آثار از آن ها مشاوره می گیرم.

وی در پایان بازی در فیلم «فراری» را فصل متمایز فعالیت خود دانست وتاکید کرد: در هر دوره سنی یک اثر به طور خاص برای من به این شکل رقم می خورد، همانطور که برای بازی در فیلم پیشونی سفید جایزه بین المللی بازیگر نوجوان را دریافت کردم. فیلم «فراری» به طور قطع فصل متمایز فعالیت من در این دوره سنی است. با بازی در «فراری» اعتقادم به فیلم هایی که بازی می کنم بیشتر شده است. برای نقش های پیش از گلنار نیز انرژی زیادی گذاشتم، اما بعد از فراری نقش های قابل دفاع تری بازی خواهم کرد و می دانم که برای رسیدن به پروژه ای مثل «فراری» باید خیلی صبر کنم و من خیلی صبور نیسنتم، در نتیجه تنها اندکی حساسیت بیشتری در انتخاب نقش ها خواهم داشت.

موسسه سینمایی برگ با مدیریت سمانه افکاری دو روز در هفته به اکران فیلم های سینمایی با حضور یکی از عوامل اثر، تحت عنوان یک فیلم، یک فیلمساز/ یک فیلم، یک بازیگر می پردازد.

نوشته نشست تخصصی فیلم سینمایی «فراری» برگزار شد/ ترلان پروانه: از صفر تا صد این فیلم دفاع می‌کنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این فیلم محسن تنابنده، ترلان پروانه، باران کوثری، سحر دولتشاهی، سیامک صفری و رضا داودنژاد به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم قرار بود به جشنواره فیلم فجر برسد، اما فلمبرداری‌اش تا روز گذشته طول کشید. داوودنژاد درباره پایان فیلم‌برداری «فراری» به آی سینما گفت: «فیلم‌برداری «فراری» به اتمام رسید و آخرین سکانس آن را رضا داوود نژاد بازی کرد.»

پیش‌ازاین اعلام‌شده بود که تدوین «فراری» را خود داوودنژاد به عهده خواهد گرفت، اما داوودنژاد از تدوین این فیلم توسط حسن حسن دوست خبر داد.

«فراری» به تهیه‌کنندگی جهانگیر کوثری ساخته‌شده و محمود کلاری به‌عنوان مدیر فیلمبرداری، کامبوزیا پرتویی فیلمنامه نویس، پرویز آبنار صداگذار، ایمان امیدواری طراح گریم و بابک کریمی طراح صحنه با علیرضا داودنژاد کارگردان این فیلم همکاری کردند.

«فراری» داستان دختر ۱۸ ساله ای به نام گلنار با بازی ترلان پروانه را روایت می‌کند که از شهرستان به تهران می‌آید و تلاش می‌کند تا با ماشین «فراری»هشت میلیاردی، عکس یادگاری بگیرد. گلنار در این‌ بین با یک راننده آژانس آشنا می‌شود که او را در اتفاقات قصه همراهی می‌کند. نقش این راننده آژانس را هم محسن تنابنده بازی می‌کند.

منبع: آی سینما

نوشته فیلمبرداری «فراری» داوودنژاد تمام شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش روابط عمومی سازمان سینمایی ، در جلسه دوشنبه ۱۳ مردادماه ۹۳ که با حضور اکثریت اعضای شورای پروانه نمایش فیلم های سینمایی برگزار شد، مجوز نمایش ۳ فیلم «شهر موش‌ها ۲» به تهیه کنندگی منیژه حکمت و علی سر تیپی، نویسندگی مرضیه برومند و فرهاد توحیدی و کارگردانی مرضیه برومند، «فصل فراموشی فریبا» به تهیه کنندگی و کارگردانی عباس رافعی و نویسندگی علی اصغری و  «ارسال آگهی تسلست برای روزنامه» به تهیه کنندگی حسن کلامی ، نویسندگی سارا سلطانی و کارگردانی  ابراهیم ابراهیمیان  صادر شد.

نوشته «شهر موشها» پروانه نمایش گرفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ترلان پروانه به زودی به جمع بازیگران سریال «فرشتگان بر فراز آسمان» و یک سریال الف که فعلا نمی‌توان نام آن را گفت می‌پیوندد. پروانه دو فیلم سینمای آماده اکران دارد. «زندگی مشترک آقای محمودی و بانو» به کارگردانی روح‌الله حجازی و «به خاطر پونه» به کارگردانی هاتف علیمردانی.

مجموعه «فرشتگان بر فراز آسمان» در فضایی جدید به مقوله امنیت و حفاظت پرواز می‌پردازد. این سریال ۳۰ قسمت است و برای پخش از شبکه یک سیما آماده می‌شود. حامد بهداد، شیوا خسرومهر، آتیلا پسیانی، حسن پورشیرازی و … از بازیگران این سریال هستند.آهنج سریال «راستش را بگو» را کارگردانی کرده است.

نوشته ترلان پروانه فرشته‌ای بر فراز آسمان شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.