سوره سینما- نمایش تازه تیرانداز پنجشنبه و جمعه این هفته در دو سانس ساعت ۱۸ و ۲۰ روی صحنه رفته و پرونده «تقدیربازان» با این اجراها بسته می‌شود. در طول اجراهای این نمایش تعدادی از هنرمندان و منتقدان میهمان ویژه «تقدیربازان» بودند.

گلاب آدینه، رویا نونهالی، الهام پاوه‌نژاد، آنا نعمتی، لیلی رشیدی، مهرداد فرید، سیاوش اسعدی، منیژه محامدی، مریم کاظمی، اسماعیل عفیفه، مسعود آب پرور، قاسم جعفری، افشین هاشمی، محسن قرایی، حسین سحرخیز، حمیدرضا پگاه، شیرین بینا، محمد حاتمی، نگین صدق گویا، کاظم هژیر آزاد، پرستو گلستانی، محمد اسکندری، حسین محب‌اهری، فرهاد جم، هنگامه حمیدزاده، مونا فرجاد، لیلا برخورداری، آرمان گرشاسبی (خواننده گروه چارتار)، علیرضا معتمدی، شیرین یزدانبخش، فرشته نوبخت، محسن حسینی، حسین پارسایی و رحمت امینی از جمله هنرمندانی هستند که تماشاگر «تقدیربازان» در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر بودند.

همچنین از میان منتقدان و روزنامه‌نگاران کیوان کثیریان، امیر پوریا، مازیار فکری‌ارشاد، رامتین شهبازی، خسرو نقیبی، نسیم قاضی‌زاده و منوچهر اکبرلو به تماشای «تقدیربازان» نشستند. نمایشنامه «تقدیربازان» را هاله مشتاقی‌نیا نوشته. هومن کیایی، نورا هاشمی، فرناز رهنما، یمین آتشی، بهاره مشیری و روزبه حصاری بازیگران این نمایش هستند که در تالار چهارسوی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه می‌رود.

نوشته پایان اجرای نمایشی که گلاب آدینه و رویا نونهالی تماشا کردند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- بانی فیلم نوشت: «تقدیربازان» دومین همکاری مشترک سیما تیرانداز در مقام کارگردان و هاله مشتاقی‌نیا در مقام نمایشنامه‌نویس است. این نمایش یک ماه است در سالن چهارسو اجرا می شود. تماشاگرانی که هر شب بعد از پایان نمایش ، پله های چهارسو را به سمت بالا طی می کنند، اغلب در ذهن خود به نوع روابطی فکر می‌کنند که با دیگران داشته اند یا همچنان دارند، شاید به این خاطر که «تقدیربازان» داستانی درباره خطوط مبهم و روشن ارتباط بین آدم هایی است که هر کدام از آنان می توانند ما به ازاهای بیرونی فراوانی داشته باشند.

استقبال از نمایش تقدیربازان در روزهای پایانی را چطور تحلیل می کنید؟ این ۲۸ شب چطور گذشت؟ واکنش مخاطبانتان چه بود؟

«تقدیربازان» هم مثل هر اجرای دیگری بالا و پایین های خاص خودش را داشت. به هر حال نمی توان همه سلیقه ها را راضی نگه داشت اما می توانم بگویم خدا را شکر هفتاد- هشتاد درصد از تماشاگران، راضی از سالن بیرون رفتند. مثلا پیش آمده که کسی در خیابان مرا ببیند و بگوید نمایش را دیده و اصلا چیزی که باعث شده برای سلام و علیک کردن جلو بیاید، همین نمایش بوده و نه شخصیت سیما تیرانداز. تماشاگری هم داشتیم که می گفت برای سومین بار است که برای دیدن این نمایش آمده است. در کل تعداد کسانی که بیشتر از یک بار «تقدیربازان» را تماشا کردند خیلی زیاد بود.

یکی از وجوه بارز این نمایش نوع میزانسن ها و ایستایی بازیگران است. اجرای این ایده شما را نگران نکرد که نمایش کسالت بار به نظر برسد؟

من همیشه به بازیگرانم می گویم که ایده های اجرایی نمایش های من با شکل بازی بازیگرانم شکل می‌گیرد. اگر ایده های کارگردانی من،ذره ای بدون احساس و انرژی لازم اجرا شود، میزانسن های نمایشم هیچ ارزشی ندارد. در اوقاتی که بچه ها به هر دلیلی با انرژی کافی بازی نمی کنند، آن میزانسن هایی که خودم داده ام به شکل نامطلوبی به چشم من می آید و با خودم می گویم عجب میزانسن های بدی داده ام، در مقابل در شب هایی که همه چیز سر جای خودش است من واقعا میزانسن ها را نمی بینم و فکر می کنم این موضوع، یکی از ویژگی های جدا نشدنی کار است.

چرا رنگ چیره بر صحنه رنگ سیاه است. آیا این رنگ اشاره ای است به فضای بین شخصیت ها و موقعیت تیره و تار زندگی آنان؟

این چیزی است که بهتر است آقای حسنلو طراح صحنه ما خودش توضیح بدهد اما برای پاسخ به سوال شما باید بگویم هیچ چیز آنقدرها هم سیاه مطلق نیست و ما در اجرای جشنواره ای سه رنگ داشتیم؛ مشکی، خاکستری دودی و خاکستری روشن. آقای حسنلو معتقد بود این مشکی بودن صحنه با توجه به جای قرار گرفتن بازیگران باعث می شود آنان به نوعی معلق دیده شوند و این تعلیق در حقیقت توصیفی از زندگی همه آنان نیز هست.

یکی از وجوه بارز این نمایش پرهیز از قضاوت و حتی روشن کردن سرنوشت شخصیت ها است. در آن صحنه که همه شخصیت ها به تنهایی رو به تماشاگران می ایستند، شما می خواهید تصویری از تنهایی آدم‌های امروز و شش شخصیت ارائه دهید؟

بله. همیشه با خودم گفته ام من قرار نیست قضاوت کنم و درباره آدم ها نظر بدهم. آدم ها همیشه دو سویه هستند بنابراین نمی توان در مورد آنان به یک نظر قطعی رسید. من برای آن صحنه آخر در ابتدا دو ایده داشتم. به بچه ها گفتم ممکن است از پروجکشن استفاده کنم تا یک غار تنهایی برای آدم ها درست  کنم (مفهومی که در روانشناسی وجود دارد). این ایده اما چیزی بود که در نمایش «مرد مقابل» استفاده شد و من ترجیح می دادم آن را تکرار نکنم. به همین دلیل ایده دوم را انتخاب کردم تا تصویر تنهایی هر کدام از این کاراکترها را به نمایش بگذارم و برای هر یک از آنان کاری را طراحی کردم که روی صحنه انجام بدهند. در صحنه آخر هم تصویری شکل گرفت که به نظر من درست ترین تصویر است. این آدم ها در آن وقت دیگر هیچ کاری نمی کنند و قرار است ما با دیدن آنها به خودمان برسیم. من تقریبا همه این معناهایی را که شما به آن اشاره کردید مد نظر داشتم.

تلفن انتهایی هامان به قصیده یک پایان امید بخش برای «تقدیربازان» است؟ شما به رجوع آدم‌ها به هم امید دارید؟

-بله نوعی امید در آن تلفن آمیخته است. یادم است خبرنگاری از من می پرسید آیا این نمایش درباره طلاق بین آدم هاست؟ من رد کردم و گفتم اتفاقا این نمایش می گوید همیشه امید بهبود روابط بین آدم ها وجود دارد.

گرایش شخصی شما نمایش های واقع گراست. در این باره بیشتر توضیح بدهید.

به من می گویند کارهایت ناتورئالیستی است، یعنی چیزی فراتر از رئال. من همیشه می گویم میزانسن دادن کار سختی نیست، برای مثال نمایشی مثل «محاله فکر کنین اینجوری هم ممکنه بشه» پر از میزانسن بود. نمایش «هتل عروس» هم چنین فضایی داشت، اما من برای هیچ کدام از این میزانسن‌ها به زحمت زیادی نیفتادم چون این ایده ها چیزی است که خودش به ذهن کارگردان می‌آید و من قرارنیست چیزی را به زور بیاورم. قرار نیست من حرکتی را اضافه کنم تا بار زیبایی شناسانه اثر بالاتر برود. من با در نظر داشتن دیالوگ‌ها و جنس روابطی که بین افراد برقرار است میزانسن می دهم و همین مزانسن های طبیعی برای هر موقعیت است که نمایش را واقع گرا می‌کند.

نقدها و نظرهایی را که تا امروز منعکس شده خوانده اید؟ کدام در ذهنتان باقی مانده؟

خدا را شکر تا امروز نقدهای خوبی برای کار نوشته شده است. «تقدیربازان» نمایش سختی است و بهتر است بیشتر از یک بار دیده شود. کدهایی که در این نمایش داده می شود به اندازه یک ساعت است و ممکن است با یک بار تماشا نتوان همه آنها را رمزگشایی کرد. گاهی که می بینم تماشاگر دچار سوء تفاهم شده می فهمم او برخی از کدها را نگرفته است.

و برنامه شما برای آینده.

می‌خواهم یک فیلم کوتاه بسازم. زمان بازگشت دوباره ام به تئاتر معلوم نیست. بستگی به احوالات دلم دارد.

نوشته «تقدیربازان» نمایشی است که باید دو بار تماشا کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- نمایش «تقدیربازان» به کارگردانی سیما تیرانداز پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت‌ماه دو اجرا داشت و هر دو اجرا به زنده یاد مصطفی عبدالهی بازیگر و کارگردان تئاتر که دیروز صبح دار فانی را وداع گفت تقدیم شد. در پایان هر دو اجرای پنجشنبه فرناز رهنما بازیگر «تقدیربازان» از حاضران خواست به احترام زنده یاد عبدالهی یک دقیقه سکوت کنند و اجرای آن شب را از طرف سیما تیرانداز و گروه «تقدیربازان» به این هنرمند باسابقه تقدیم کرد.

مصطفی عبدالهی صبح دیروز پس از تحمل ۱۴ سال بیماری سرطان درگذشت و جامعه تئاتر را سوگوار کرد. نمایش «تقدیربازان» نوشته هاله مشتاقی نیا، با بازی هومن کیایی، فرناز رهنما، نورا هاشمی، یمین آتشی، بهاره مشیری و روزبه حصاری در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه می‌رود.

نوشته «تقدیربازان» به زنده‌یاد عبدالهی تقدیم شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- حسین سحرخیز بازیگر و کارگردان تئاتر، سینما و تلویزیون شامگاه سه‌شنبه ۲۹ اردیبهشت‌ماه نمایش «تقدیربازان» را تماشا کرده و درباره آن گفت: این نمایش اثری ارزشمند است. بازیگران مثل بندبازانی بودند که با مهارت و هوشمندی مسیر پر خطری را به سلامت طی کرده باشند. بازی های این نمایش مثل زنجیر بهم وصل است و اگر بازیگری، درست عمل نمی‌کرد این زنجیره کامل نمی شد.

وی ادامه داد: با دیدن «تقدیربازان» می‌شود متوجه شد که خانم سیما تیرانداز تنها بازیگر خوبی نیست، کارگردان خوبی هم هست و می‌داند چطور بازیگرانش را هدایت کند. اگر بازیگران این نمایش اندکی اگزجره می‌کردند، نقش از دست می‌رفت و فضای واقع‌گرای نمایش در هم می ریخت. اگر حس کمتری داشتند، نقش ها و فضاسازی درست از کار در نمی‌آمد. کارگردان این ویژگی‌ها را هوشمندانه درک کرده و به بازیگرانش منتقل کرده است.

این بازیگر باسابقه افزود: حضور کارگردان در این نمایش مشهود است. با دیدن بعضی نمایش‌ها می‌توان حس کرد که کارگردان غایب است، اما در «تقدیربازان» نگاه، سلیقه و هدایت کارگردان را می‌شود دید. تئاتر دو وظیفه دارد. بعضی نمایش‌ها به سوالات مخاطبشان پاسخ می‌دهند و بعضی نمایش‌ها برای مخاطبان ایجاد پرسش می‌کنند. «تقدیربازان» در دسته دوم جای می‌گیرد. این یک گام رو به جلوست.

سحرخیز گفت: «تقدیربازان» یک هشدار جدی است. تصویری از نسلی که نمی‌داند از زندگی چه می‌خواهد. بین عشق و منطق، خواسته‌ها و تمایلات درونی و بیرونی و بین سنت و مدرنیته سرگردان است. این بلاتکلیفی او را دستخوش مسائل مختلف و بحران‌های فراوان می‌کند.

این بازیگر در انتها گفت: به دوستان و همکارانم در «تقدیربازان» خسته نباشید می‌گویم و امیدوارم فضای تئاتر به سمتی برود که نمایش‌هایی از این دست بیشتر اجرا شوند.

متن «تقدیربازان» را هاله مشتاقی‌نیا نوشته، هومن کیایی، فرناز رهنما، نورا هاشمی، یمین آتشی، بهاره مشیری و روزبه حصاری بازیگران این نمایش هستند که در سالن چهارسوی تئاتر شهر روی صحنه است. حسین سحرخیز بازی در فیلم‌های سینمایی «قلاده های طلا»، «کارناوال مرگ»، «دوئل»، «اسکادران عشق» و … را در کارنامه دارد.

نوشته «تقدیربازان» یک هشدار جدی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- اجرای نمایش «تقدیربازان» در سالن چهارسوی مجموعه تئاترشهر با استقبالِ تماشاگران همراه بوده، به همین دلیل این نمایش پنج‌شنبه ۳۱ اردیبهشت‌ماه و جمعه اول خردادماه  دو اجرایی شد. علاقمندان می‌توانند این نمایش را در دو سانس ساعت ۱۸ و ۲۰ تماشا کنند. تهیه بلیت اینترنتی از طریق این نشانی ها امکان پذیر است:

iranconcert.com و  gishetheater.com

متن این نمایش را هاله مشتاقی نیا نوشته و بازیگران به ترتیب حروف الفبا عبارتند از یمین آتشی، روزبه حصاری، فرناز رهنما، هومن کیایی، بهاره مشیری، نورا هاشمی و نوا کبیر با هنرمندی: مریم سعادت، پدرام شریفی، مجید توکلی، هاله مشتاقی‌نیا، سیما تیرانداز، طراح صحنه: سعید حسنلو، طراح لباس: سیما تیرانداز، آهنگساز : کیارش اعتماد سیفی، طراح گریم: ماریا حاجیها، برنامه ریز و مدیر تولید: عقیق بلوری، طراح پوستر و بروشور: امین میری مقدم، مشاور کارگردان: یمین آتشی، دستیاران کارگردان: عقیق بلوری، محمد گودرزیانی منشی صحنه و مدیر صحنه: غزال فرخندی دستیارصحنه: حامد فعال، عکاس: مصطفی پیرهادی، مدیر روابط عمومی: محدثه واعظی‌پور، تبلیغات بخش مجازی: معصومه حسینی‌پور.

نوشته «تقدیربازان» دو اجرایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- علی رضایی: «تقدیربازان» به کارگردانی سیما تیرانداز و نویسندگی هاله مشتاقی‌نیا بخشی از زندگی فردی و اجتماعی امروز ما را روایت می‌کند. از این منظر نمایش اثری است امروزی و همین وجه از آن، مخاطب را درگیر و تا انتها با اثر همراه می‌کند.

نمایشنامه نویس برای روایت قصه شش شخصیت که به دلایل مختلف زندگی‌شان از هم متاثر شده، به گذشته نقب می زند و از دل رویدادهای عاطفی که برای آنها رخ داده، امروز و دیروزشان را ترسیم می‌کند. یکی از مهمترین تم‌های نمایشنامه تنهایی است، تنهایی و اضطراب از تنهایی که در قصیده (بهاره مشیری) و فواد (یمین آتشی) نمود بیشتری دارد. شخصیت‌هایی مثل هامان (هومن کیایی) و مهراس (روزبه حصاری) و حتی آوا (نورا هاشمی) درونگراتر و شجاع ترند و برای خود حق انتخاب بیشتری قائلند.

«تقدیربازان» فردگرایی رو به رشد جامعه‌ای رو به مدرنیسم را عیان می‌کند. اگرچه از سویی نمایش این موضوع را مطرح می کند که مشکل ارتباط و نبود فرهنگ گفت و گو به روابط ضربه می‌زند. اما نمی‌توان این نکته را که در نمایش به شکل بطئی مطرح می شود نادیده انگاشت. خودخواهی و رشد فردگرایی شخصیتی همچون آوا را در موقعیتی قرار می دهد که پس از هامان، مهراس را هم ترک کند. همان طور که لادن (فرناز رهنما) دومین مرد زندگی‌اش را رها می‌کند تا خوشبخت و آرام زندگی کند.

یکی از وجوه جذاب نمایش برای مخاطب، در هم تنیده شدن زمان حال و گذشته و سیر شخصیت‌ها در زمان و مکان است. این ایده در مرحله اجرا و کارگردانی هم خوب از کار درآمده و صحنه‌ها در بسیاری از فصل‌ها به اصطلاح به هم فید می‌شوند. نویسنده و کارگردان اصراری برای روایت کلاسیک و یک خطی قصه نداشته‌اند و برش‌هایی از مهمترین یا شاید حساس‌ترین لحظه‌ها را به ما نشان داده‌اند. بعضی فصل‌ها، مثل فصل دعوای لفظی مهراس و آوا دراماتیک‌تر و جذاب‌ترند. این صحنه با فضایی آرام و شاد شروع می‌شود و در انتها، دو شخصیت تا مرز استیصال و جدایی پیش می‌روند. بحران نهفته در زندگی آنها، زیر لایه خوشی ظاهری دفن نمی‌شود و خود را عیان می‌کند.

اثری کامل است که فرم و محتوای آن انسجام و پیوند داشته باشند، «تقدیربازان» از این منظر اثری کم‌ایراد است. فرم روایی و ساختار بصری نمایش همسو هستند و ذهن را به یک نقطه که همان مفهوم نهایی است، هدایت می‌کنند. تیرانداز از صحنه محدودی که در اختیار داشته به بهترین نحو استفاده کرده و با وسواس از محدود عناصری که در صحنه وجود دارد، به نفع فضاسازی استفاده کرده است. کوله پشتی آوا، در دو فصل مهم نمایش، فصل درگیری با هامان و فصل جر و بحث با مهراس، تاکیدی است بر رفتن زن. بر این که شخصیت او اهل ماندن و سازگاری نیست. آوا زنی است که ماندن را انتخاب می‌کند.

شخصیت شوخ لادن در بازی فرناز رهنما متجلی شده و این ویژگی که زنی معمولی است با اشاره به گل چینی و قرمه سبزی پختن موکد می‌شود. قصیده، لادن و آوا از سه طبقه مختلف هستند اما هر کدام در روابطشان به خط پایان رسیده‌اند. تفاوت قصیده و لادن و آوا البته در این است که قصیده منفعل‌تر است و از یک رابطه عاطفی بیرون رانده شده است.

رنگ سیاه بر فضای صحنه حاکم است و این حس دلتنگی و یاس را که بر درونمایه اثر جاری است تقویت کرده است. اگرچه در پایان نمایش تماس تلفنی هامان و قصیده نقطه ای از امید را برای تماشاگر روشن می‌کند، اما واقعیت این است که به نظر نمی رسد در جهانی که به سمت فردگرایی و گسست روابط عاطفی پیش می‌رود سهم انسان‌ها عشق باشد.

نمایش «تقدیربازان» در سالن چهارسو اجرا می‌شود. هومن کیایی، نورا هاشمی، فرناز رهنما، یمین آنشی، بهاره مشیری و روزبه حصاری بازیگران این نمایش هستند.

نوشته نگاهی به «تقدیربازان»/ آنجا که عشق رنگ می‌بازد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- سارا کنعانی: این شب ها نمایش «تقدیربازان» به نویسندگی هاله مشتاقی‌نیا و کارگردانی سیما تیرانداز روی صحنه است و آن دسته از مخاطبانی که اهل تماشای سریال‌های تلویزیونی هم هستند، یک چهره آشنا را در این نمایش ملاقات می‌کنند. روزبه حصاری که قبلا بازی او را در مجموعه «یادآوری»، اولین سریال ساخته شده توسط شبکه آی فیلم، دیده بودیم در این نمایش در نقش مهراس ظاهر شده. مرد جوان هوشمند و موفقی که در زندگی شخصی و عاطفی خود به مشکلاتی بر خورده است. حصاری یک مهندس صنایع است که در مدرسه استعدادهای درخشان درس خوانده، اما عشق به بازیگری باعث شده قصد فعالیت در رشته آکادمیک خود را نداشته باشد. او بازیگری را در موسسه فرهنگی هنری کارنامه آموزش دیده و قصد دارد برای داشتن مدرک بین المللی بازیگری، در آینده مهاجرت کوتاهی نیز داشته باشد.

بعد از تجربه بازی در مجموعه «یادآوری» حتما پیشنهادهای زیادی داشتید. چطور شد که دومین حضور جدی شما در بازیگری با یک تئاتر رقم خورد؟

روزبه حصاری: از ابتدا قرار نبود تجربه بعدی من پس از سریال «یادآوری» نمایش «تقدیربازان» باشد و این سعادتی بود که نصیب من شد. در واقع به زمان بندی سالن‌ها ارتباط مستقیم پیدا کرد. هر جوانی اهدافی برای خود متصور است و بر اساس آن مسیری را برای خودش انتخاب می‌کند. مسیری که من انتخاب کرده ام به این شکل است که بعد از چند کار تصویر، یک تجربه تئاتری را هم به کارنامه‌ام اضافه کنم. تئاتر باعث می‌شود تو با مخاطب همدم بشوی و در کنار او نفس بکشی. این اتفاق تنها به این دلیل که فاصله ما در سالن تئاتر با مردم کم می‌شود رخ نمی‌دهد، بلکه وقتی تو می توانی نگاه منتقدانه و جامعه‌شناسانه تماشاگر را با سرعت و کیفیت بیشتری دریابی، به لذت بخش بودن تئاتر بیشتر پی می‌بری. به نظر من مخاطب عام نگاهی دارد که حتی خیلی از منتقدان ایزوله کشورمان از آن محرومند. من همیشه سعی کرده ام بدون حصار با مردم در ارتباط باشم و تئاتر این فرصت را برای من مهیا می‌کند.

سریال «یادآوری» برای شما حکم یک سکوی پرتاب بود.

سریال «یادآوری» در اصل کار مرا سخت کرد. من قبل از این مجموعه فقط تئاتر کار می کردم و پیشینه ای داشتم که چنگی به دل نمی‌زد. فرصتی که حجت قاسم زاده اصل به من داد بسیار مغتنم بود. من حتی از هم‌نشینی با او لذت بردم. به نظر من ایشان یکی از باسواد ترین کارگردانان ماست. وقتی با چنین فردی کار می‌کنید وظایف بازیگری تان را بیشتر می‌شناسید و بعد این انتظار را دارید که با کسانی شبیه به او کار کنید. در این شرایط آدم کمی سخت گیر تر هم می‌شود. من سینما را تنها به خاطر بازیگری دوست دارم و عاشق اصل آن هستم و نه حواشی مربوط به این هنر.

چطور شد که به آن مجموعه پیوستید؟

آقای قاسم‌زاده اصل دنبال یک بازیگر می گشت و اینکه قرعه به نام من افتاد، قبل از هر چیز لطف خداوند بوده است. در جریان هستم که ایشان مدت زیادی برای آن نقش به دنبال بازیگر بوده و بنا به دلایل مختلف، کسی نظر او را جلب نمی‌کرده است. از یکی از دستیاران شنیدم که می‌گفت برای پیدا کردن بازیگر مناسب این نقش ما خیلی سختی کشیدم و بالاخره موفق شدیم. یک روز آقای قاسم‌زاده مرا به دفتر دعوت کرد و من هم مثل هر جوان کم تجربه چند عکس از خودم به آنها دادم و برگه رزومه پر کردم، درباره آنچه آموخته ام توضیح دادم و دست آخر هم همان جمله معروف «با شما تماس می‌گیریم» را شنیدم. من بر خلاف برخی از دوستانم از رفتن به دفاتر سینمایی نا امید نمی شدم. عده ای می گفتند این تست گرفتن ها نمایشی است و قرار نیست راه به جایی ببرد. من اما می گفتم اگر قسمت باشد واقعا اتفاق می افتد و البته معتقد بودم این کار باعث می شود من مسوولیت بازیگری خودم را بشناسم. البته برای ایفای آن نقش در «یادآوری» رقبایی هم وجود داشتند و رقابت هم جدی و تنگاتنگ بود. در نهایت پنج نفر باقی ماندیم. من انتخاب شدم اما همیشه گفته ام آن چهار نفر همه از دوستان من بودند و هستند. کسانی که من به قدرت بازیگری آنان باور دارم. اگر قرعه به نام من افتاد شاید این موضوع به ذهنیت کارگردان از نقش بر می‌گردد و البته لطف خداوند به من.

برسیم به نمایش «تقدیربازان» که این روزها روی صحنه است. حضور در کنار چهره هایی که به نسبت شناخته شده هستند و اجرای روتین تئاتر برای شما با استرس همراه نبود؟

من همیشه برای رفتن روی صحنه نگرانم و فکر نمی‌کنم زمانی بیاید که این نگرانی از من خارج شود. جالب است بگویم در اولین شب اجرای «تقدیربازان» قلب من دچار مشکل شد و این شب ها یکی از دغدغه‌های گروه پشت صحنه این است که حواسشان به وضعیت من باشد! در واقع دچار یک عارضه قلبی شدم و حالا خودم به شدت مراعات می‌کنم و زیر نظر پزشک هم قرار گرفته ام. فکر می کنم تا پایان عمرم چنین اضطرابی را در قلب و جانم داشته باشم. وقتی روی صحنه هستم تنها به این موضوع فکر می کنم که آدم هایی که روی آن صندلی‌ها نشسته اند وقت و انرژی خود را هزینه کرده‌اند و من به عنوان یک هنرمند باید یک کالای فرهنگی خوب به مردم تقدیم کنم. اگر قرار باشد به کیفیت این کالا فکر نکنم و فقط دغدغه مادی داشته باشم مسلما نمی‌توانم نظر مخاطب را جلب کنم. رک و پوست کنده بگویم، خدا کند نانم حلال باشد.

درباره کاراکتر خودتان در نمایش، «مهراس» صحبت کنید. به عنوان ایفاگر این نقش او را چگونه دیده‌اید؟

یکی از چالش های من در زندگی شخصی پیدا کردن مرز میان عرف و اخلاق است چون این دو مقوله خیلی با هم متفاوت اند. عرف می‌تواند متعدد باشد و از جایی به جای دیگر، متفاوت. برای اخلاق اما در جامعه عموما مذهبی ما معیارهای مشخصی وجود دارد. تقریبا همه ما مرز بین اخلاق و ضد اخلاق را متوجه می شویم. جذابیت کاراکتر مهراس برای من این بود که از نظر عرف اجتماعی شاید داشت کار خطایی انجام می‌داد اما از نظر اخلاق و شرع، دلش لرزیده بود. این چالش چیزی است که خود من در زندگی شخصی جوابش را نگرفته‌ام. یک نقش به من کمک می کند تا در مورد یک مقوله اجتماعی بیشتر فکر کنم. نقش جذاب بود و ما در حین کار جدل‌های جالبی با خانم تیرانداز و خانم مشتاقی نیا داشتیم. این موضوع نشان دهنده پیچیدگی کاراکترهاست. ما درباره هر نقش تحلیل های شخصی و فنی زیادی داشتیم و فکر می کنم درستش هم همین است. جهان نمایش با همین گفت و گوهاست که شکل می‌گیرد.

بنابراین تعامل با کارگردانی مثل سیما ترانداز باید خیلی جذاب بوده باشد.

می توانم بگویم سخت و جذاب بود. خانم تیرانداز بازیگر بسیار خوبی در تئاتر ایران است. نسل ایشان نسل ویژه ای در تئاتر ما بود و امیدوارم نسل ما هم بتواند به خوبی آنان کار کند و البته به این اتفاق بسیار امیدوار هستم. خانم تیرانداز خیلی نکته سنج است. گاهی بازیگران به جای بازی کردن درگیر ادا و اطوار می‌شوند و تنها تصورشان این است که دارند بازیگری می کنند و اینجاست ک یک بازیگر با سابقه می‌تواند به داد او برسد. حضور او به ما آرامش می داد چون می دانستیم کسی هست که حواسش به درست بازی کردن ما باشد.

در این نمایش همه بازیگران از ابتدا تا انتها روی صحنه حضور دارند. این پیوستگی که گاهی با سکوت همراه است شما را خسته نکرد؟

من در وهله اول به ایده کارگردان احترام می گذارم اما نظر شخصی خودم این است که این حضور همگانی روی صحنه به انفعال کاراکترها در زمانی که دیالوگ ندارند نینجامیده، لااقل اینکه من در مورد نقشم اینطور فکر نمی‌کنم. من آخرین بازیگری هستم که شروع به صحبت می کنم و شاید نسبت به دیگران زمان طولانی تری در گوشه ای بنشینم. اگر بازیگر نداند که چرا روی صحنه نشسته است، خسته می شود. برای من این نشستن از جنس انتظار برای شروع بازی نیست، بلکه همراه با این فکر است که برای مثال در این لحظه که لادن و هامان دارند با هم صحبت می کنند، مهراس کجای زندگی آنان است؟ رفتار فیزیکی من در آن تاریکی تأثیر ویژه ای را باعث نمی شود و ما باید به سیر روایی نمایش هم احترام بگذاریم و تمرکز مخاطب را از روی صحنه اصلی نمایش در آن دقایق سلب نکنیم. شاید ایستادن بازیگر در گوشه‌ای از صحنه نوعی سلوک برای او باشد. او در این لحظات می تواند به این موضوع فکر کند که زمانی که یک طرف دیگر جهان ِ نمایش، فلان اتفاق در حال رخ دادن است، او در این طرف چه احساسی دارد؟ سختی این کار بیشتر به این برمی گردد که بازیگران بتوانند استقلال فکری خود را حفظ کنند.

از بین همکاران تان در این نمایش بازی کردن در مقابل چه کسی برای شما ساده‌تر است؟

همه بازیگران از دوستانم هستند، اما با خانم فرناز رهنما راحت ترم. صحنه مورد علاقه‌ام، صحنه ای است که در مقابل هامان (هومن کیایی) بازی دارم.

استقبال مخاطب از نمایش «تقدیربازان» تا امروز راضی کننده بوده است؟

بله در این برهه داریم فروش خوبی را تجربه می‌کنیم و خدا را شکر مخاطب هم راضی است. البته هیچ کار هنری ای در جهان نمی‌تواند رضایت صد در صدی مخاطبانش را جلب کند. من به مخالفان نمایش احترام می‌گذارم درست مثل احساسی که نسبت به موافقان اثر دارم. به خاطر موافق بودن یا نبودن کسی برای من ارجح نمی‌شود. باید آگاه بود که مخاطب، سلیقه شخصی قابل احترام دارد.

از برنامه‌های کاری آینده چه خبر؟

همانقدر که در انتخاب کار تصویری حساس هستم، برای بازی در تئاتر هم حساسیت دارم. حتی به میزان بیشتری از اولی. تئاتر برای من به معنی آموختن و یادگیری است. تئاتر خشت اولی است که اگر کج بگذاری دیوارت تا ثریا کج می‌رود. این روزها در تمرینات کارگردانی حاضر می‌شوم که یکی از مدرسان بازیگری است. این نمایش در سالن باران اجرا می‌شود و به نظر من می تواند سروصدای زیادی به پا کند.

خودتان خیال کارگردانی ندارید؟

یک سال است که قرار است متنی را از آلبر کامو روی صحنه ببرم، اما در شرایط حاضر مدیران سالن‌ها کمی هراسان هستند و اولین جمله‌ای که به من به عنوان یک کارگردان جوان می گویند این است که چقدر پول داری؟ در نگاه اول نمی توان این برخورد را زیر سوال برد. به هر حال سالن هم هزینه دارد، اما ای کاش دولت در این زمینه مداخله کند و یارانه هایی برای فضاهای فرهنگی قائل شود تا سالن‌های با کیفیت‌تری به جوانان داده شود. ای کاش جوان‌ها هم این مجال داشته باشند که روی صحنه‌های بزرگ مشق کنند.

نوشته شب اول اجرای «تقدیربازان» دچار عارضه قلبی شدم/ خدا کند پول بازیگری‌ام حلال باشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – فرید که در کارنامه سینمایی‌اش ساخت فیلم‌های «آرامش در میان مردگان» و «از ما بهترون» را دارد، درباره نمایش «تقدیربازان» به کارگردانی سیما تیرانداز نوشته است: شعر زنانه با آمدن فروغ فرخزاد به دنیای شعر پدیدار شد. این به این معنا نبود که قبل از وی شاعر زن نداشتیم. قبل از او زن ها مردانه شعر می‌گفتند و سعی می کردند دنیا را با چشم مردانه ببینند (مثل پروین اعتصامی) شاید حتی آنها از نگاه زنانه به مسایل انسانی شرم داشتند. در عالم سینما تا وقوع انقلاب اسلامی وضع به همین منوال بود و هرگز فیلمی با نگاه یک زن ساخته نشده بود. دنیای فیلمفارسی همیشه مرد سالارانه بود و در ان دوره زنان داستانهایشان را نمی گفتند و مردها را تجزیه و تحلیل نمی کردند و از مسائلشان نمی گفتند.

بعد از انقلاب فیلمسازانی چون تهمینه میلانی و پوران درخشنده سردمدار این جریان شدند و تا بعدها (بخصوص دهه هشتاد تا امروز) زنان دیگری از راه رسیدند و زنانه فیلم ساختند. که آخرینش حالا در بخش نوعی نگاه جشنواره کن حاضر است (ناهید ساخته یلدا پناهنده ۱۳۹۳). رخشان بنی اعتماد را در این دسته نگذاشتم چون اغلب مردانه فیلم ساخته. (به استثنای نرگس و روزگار ما) در ادبیات داستانی هم کسانی چون سیمین دانشور و شهرنوش پارسی پور را داشته ایم. اما در دنیای تئاتر جریان زنانه ی پایدار و جریان سازی نداشته ایم. اما حالا هاله مشتاقی‌نیا با متن های زنانه اش از راه رسیده است. در نوشته های او مردها حضور دارند اما آنطوری هستند که زنها میبینندشان. همان ضعفهایی را دارند که زنان در درد دلهاشان بازگو می کنند. مشتاقی نیا اغلب در نوشته هایش دغدغه ی زنهای طبقه متوسط را مرور می کند. و این البته کار او را ویژه می کند. او یک نمایشنامه نویس رئالیست از طبقه متوسط است که می تواند در میان این طبقه کنکاش کند و معضلات روزمره این طبقه را کشف کند و در قالبی زنانه به نمایش تبدیل کند.  از او اینک نمایش تقدیر بازان با کارگردانی سیما تیرانداز در سالن چهارسو تیاتر شهر تهران بر صحنه است. آن چه کار او را ظریفتر کرده این است که کارگردانی کارهای اخیرش را به سیما تیرانداز که از هنرمندان هم طبقه خود اوست سپرده.

تقدیر بازان قصه زوج‌هایی است که نه همسر یکدیگرند و نه نیستند! آنها سرگردان هستند و در این سرگردانی مدام در حال دفع و جذب همند و این دفع و جذب بی هیچ سرانجامی ادامه   دارد و معلوم نیست کی و چه پایانی خواهد داشت. این پوچی مبهم و تا حدودی گس ویژگی تعامل شخصیتهای طبقه متوسط امروز ایران است که در تقدیر بازان به نمایش گذاشته شده است. بازی بازیگران یک دست و روان است و حضور نورا هاشمی که تجربه نقش اول یا مکمل در فیلم های سینمایی را داشته، و در خانه بازیگران بزرگی چون گلاب آدینه و مهدی هاشمی تربیت شده، این تعادل را به هم نزده است. این یکدستی البته نه فقط به قوت بازیگران که لابد به هدایت درست کارگردان مربوط است.

بعد از تحریر: عنوان تقدیر بازان برای چنین متنی در عین غریب بودن تا حدودی دو پهلوست. تقدیر باز چه کسی است؟ آیا کسی است که مقدرات خود را به بازی گرفته یا کسی است که تقدیرش را باخته است؟ طبقه متوسط موجود در جامعه امروز ایران که هر دو صفت را دارد. درست مثل آدمهای سرگردان این نمایش که باخت خود را به بازی گرفته‌اند.

نوشته نگاه مهرداد فرید به نمایش «تقدیربازان»/ قصه دردهای طبقه متوسط اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- «رابطه» شامل ۵۰ داستان مینیمال از نویسنده‌ای است که در این سال‌ها به عنوان نمایشنامه‌نویس فعالیت داشته و شهرت یافته است. پیش از این نمایشنامه‌های «مرد مقابل»، «اینگرید برگمن با بوی قرمه سبزی» و «آیینه جی. دی سلینجر» به قلم مشتاقی‌نیا منتشر شده است.

داستان‌های کتاب «رابطه» به همراه عکس‌هایی در داخل صفحات منتشر شده و طراحی جلد کتاب را صالح تسبیحی بر عهده داشته است. این روزها نمایش «تقدیربازان» به کارگردانی سیما تیرانداز با نمایشنامه‌ای از هاله مشتاقی‌نیا در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه است.

«رابطه» توسط نشر «کتاب آمه» برای نخستین بار در نمایشگاه کتاب عرضه شده است. علاقمندان برای تهیه این کتاب می‌توانند به غرفه این انتشارات در شبستان، راهروی ۱۵، غرفه ۲۲ مراجعه کنند.

نوشته ۵۰ داستان مینیمال را در «رابطه» بخوانید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- نشست نقد و بررسی نمایش «تقدیربازان» از منظر روانشناسی چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت‌ماه در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.

در این نشست که پس از اجرای نمایش برگزار شد، دکتر حسین خطیبی روان شناس  به پرسش‌های حاضران پاسخ داد و نمایش تازه سیما تیرانداز را از منظر روان شناسی تحلیل و ارزیابی کرد.

حسین خطیبی گفت: این نمایش آیینه زندگی امروز ما است و اگر در آن خوب بنگریم، بخشی از جامعه، خود، زندگی و روابطمان را می‌بینیم. در زندگی فردی و اجتماعی ما، روابط، آشنایی‌ها، جدایی ها و فاصله ها اهمیت دارد. آنچه موضوع این نمایش است و در موقعیت شخصیت ها و دیالوگ‌ها مشهود است. سوال ذهنی بسیاری از ما این است که کجا باید صبر کنیم؟ کجا باید انتقام بگیریم؟ کجا از یک بحران عبور کنیم و مهمتر از آن چگونه به سلامت و درست درباره مسائل اطراف تصمیم بگیریم؟

وی ادامه داد: انسان وقتی تنهاست با سه عامل درگیر است. عامل کودک، بالغ و والد. وقتی تنهاییم همه چیز ساده است اما در ارتباط ماجرا پیچیده می شود. وقتی با یک نفر وارد رابطه می‌شوید. این رابطه دو وجه دارد. رابطه من و تو. تو و من. وقتی نفر سوم وارد می‌شود. من و تو . تو و من. شما با هم. من و او. او و من. هر یک نفر که اضافه می شود به شکل لگاریتیمی روابط و پیچیدگی افزایش پیدا می‌کند.

دکتر خطیبی گفت: در روانشناسی آنچه گفته نمی‌شود اهمیت بیشتری دارد. معمولا آدم‌ها مسائلی را عنوان می‌کنند و درباره بعضی مسائل صحبت نمی‌کنند. این ناگفته ها مهم است. در رابطه ها این ناگفته ها خودش را نشان می دهد و در «تقدیربازان» انواع رابطه را می‌بینیم. یک دوستی ساده، یک رابطه فامیلی، یک دوستی عمیق یا رابطه عاشقانه. در این نمایش ساحت‌های مختلف رابطه و ساحت‌های مختلف عشق دیده می‌شود.

وی افزود: به نظر من این نمایش به نکته مهمی اشاره کرده است. «تقدیربازان» نگاهی به روابط عاطفی امروز دارد. من در واکنش مخاطبان می دیدم که نسبت به صحنه ها بی تفاوت نیستند. همذات پنداری می‌کنند و عکس العمل نشان می‌دهند. گاهی آه می کشیدند، گاهی می‌خندیدند و گاه اشک می‌ریختند. بسیاری از ما بخشی از روابط، سوال ها و دغدغه‌هایمان را در این شخصیت‌ها دیدیم و همراهشان شدیم.

این کارشناس ادامه داد: جهان امروز، جهان روابط پیچیده است. دنیای  امروز پیچیده و جذاب شده است. حتی این پیچیدگی ها باعث پیشرفت انسان است. اما باید به سوال‌هایمان درباره روابط فکر کنیم و پاسخ درستی برای بحران هایمان در روابط پیدا کنیم.

هاله مشتاقی‌نیا نویسنده این نمایش درباره موضوع «تقدیربازان» گفت: موضوع روابط آدم ها برایم جذاب است. من این متن را سال ۸۸ نوشتم. درباره آدم هایی که از کنار هم می گذرند و تنیدگی آنها و اندوه و غمی که دارند. زمانی که با خانم تیرانداز برای اجرای این متن آماده شدیم، دوباره متن را بازنویسی کردم.

سیما تیرانداز هم گفت: آدم های این نمایش برای من ملموس هستند. هر یک از ما در برهه ای این شخصیت ها را در اطرافمان دیده ایم. یکی از دلایلی که باعث شد سراغ متنی بروم که درباره روابط امروزی است، مشاهداتم در شبکه‌های اجتماعی بود. همه ما با این نمونه‌ها آشنایی داریم. کافی است سری به این شبکه‌ها بزنیم. همه از تنهایی، اندوه و شکست عاطفی می‌نالند و به طور کلی فضای تلخی بر این شبکه ها حاکم است و به نظر می‌رسد حال هیچ کس خوب نیست.

کارگردان «تقدیربازان» ادامه داد: اما ما متوجه یک نکته نیستیم. بخشی از گناه شکست و جدایی به عهده ما است. اشتباههایی که می‌کنیم باعث شکل گرفتن وضع موجود است. گاهی رابطه را به موقع  و درست تمام نمی‌کنیم، گاهی کاری را که دیگران با ما کرده‌اند با فرد دیگری می‌کنیم. «تقدیربازان» آیینه ای است مقابل ما تا خطاها و ضعف‌هایمان در ارتباط‌هایمان را ببینیم. یک دیالوگ خوب در نمایش وجود دارد این که «اشتباههایمان را پای تقدیر نگذاریم». این نکته مهمی است که می‌تواند راهگشای بسیاری از تلخی‌ها و ناملایمات باشد.

تیرانداز ادامه داد: من اصلا اهل پند دادن نیستم. انسان امروز قدرت تفکر دارد و می تواند تحلیل کند و تصمیم درست بگیرد. «تقدیربازان» آیینه‌ای است در برابر چشم همه ما، تا خود، اطرافیان و جامعه را بهتر بشناسیم. قضاوت ناعادلانه و احساساتی نکنیم و اشتباههایمان را بپذیریم. تابلوی آخر نمایش تصویری از تنهایی همه شخصیت‌هاست، شاید اگر همه قدرت پذیرش تنهایی را داشته باشیم، جنس روابط و حال درونی ما بهتر شود.

دکتر خطیبی در بخشی از نشست گفت: ما زمانی که در رابطه هایمان دچار مشکل می شویم باید با خودمان بگوییم مگر طبق ایده آل هایمان انتخاب نکرده بودیم؟ برای ایجاد یک رابطه درست ما به ۵ بلوغ نیاز داریم. بلوغ جسمی و همخوانی جسمی. بلوغ اجتماعی و همخوانی اجتماعی. در نمایش می بینیم لادن به فواد می گوید خسته ام از بس نقش مادر تو را بازی کردم. مشخص است این زوج بلوغ اجتماعی یکسان ندارند و باهم از این منظر همخوان نیستند.

وی ادامه داد: بلوغ اقتصادی و همخوانی اقتصادی هم مهم است. بلوغ فرهنگی و همخوانی فرهنگی را هم نباید نادیده گرفت. بلوغ عاطفی و همخوانی عاطفی هم عنصری مهم است. در این نمایش، در چند صحنه می‌بینیم که شخصیت ها بلوغ عاطفی نداشتند. آنچه در صفحات شبکه های اجتماعی می بینیم نشان می دهد بسیاری از زوج‌ها بعد از جدایی بلوغ عاطفی ندارند و نمی‌توانند با این مرحله کنار بیایند.

دکتر خطیبی گفت: واکنش سوگ بعد از مرگ شش ماه طول می کشد ولی واکنش سوگ پس از جدایی بسیار طولانی است. هامان بعد از پایان رابطه با قصیده هنوز به آوا فکر می‌کند، یعنی تاثیر رابطه اول در او وجود دارد.

سیما تیرانداز در بخش دیگری از این نشست نقد و بررسی گفت: اگر بپذیریم خانواده یک نهاد اجتماعی است و این خانواده‌های کوچک جامعه ما را می سازند، از این منظر «تقدیربازان» در عین حال که بحران روابط را نشان می‌دهد، درباره یک مسئله شایع اجتماعی صحبت می‌کند و از این منظر یک اثر اجتماعی قلمداد می‌شود. ما ایرانی‌ها کار گروهی نمی‌توانیم انجام بدهیم، به این دلیل که مراحل پنجگانه بلوغ را درست طی نمی‌کنیم و در بسیاری از وجوه دچار مشکلیم.

دکتر خطیبی در این نشست گفت: غم، شادی، خشم و ترس از خصوصیات کودک درون شخصیت ما هستند. عشق در بخش کودک شخصیت ما قرار دارد، رنج و لذت آن در همین بخش تعریف می‌شود. در یکی از پرده‌های نمایش جایی که آوا و مهراس با هم صحبت می‌کنند، اتفاق جالبی می‌افتد. زوج با هم شوخی می‌کنند و شادند اما تنش زیر لایه این آرامش وجود دارد و در انتهای این فصل، هر دو آن حالت شادی اول را ندارند. عشق شما را می‌برد به بخش کودک شخصیت، شما را شاد و غمگین می‌کند. در عین حال ترس از دست دادن هم دارید.

هومن کیایی بازیگر نمایش «تقدیربازان» گفت: دردی که در این نمایش وجود دارد نمی‌شود بازی کرد، اصرار خانم تیرانداز هم این بود که ما روی صحنه بازی نکنیم و به سمت واقعیت حرکت کنیم. آنچه در «تقدیربازان» می‌بینیم، تجربه‌هایی ملموس است که به شکل‌های مختلف در زندگی همه ما وجود دارد و اگر فردی بگوید این تجربه‌ها را از سر نگذرانده به معجزه شبیه است.

یمین آتشی بازیگر این نمایش گفت: شخصیت‌هایی که شما در این نمایش می‌بینید، در پروسه تمرین شکل گرفت. آنها از ما دور بودند، ممکن است تجربه‌هایی نزدیک به آنها در ما وجود داشته، اما کاملا شبیه آنها نبودیم. اما در مرحله خلق شخصیت از تجربه ها و راهنمایی خانم تیرانداز استفاده کردیم و در نهایت طوری بازی کردیم که واقعی و قابل باور باشد. این بازی کردن شبیه زایمان است، نوعی زایش و خلق است که هر شب تکرار می‌شود.

فرناز رهنما بازیگر نقش لادن گفت: از زمان دانشجویی همیشه این موضوع که بازیگران درگیر نقش می‌شوند، تحت تاثیر آن قرار می‌گیرند و گاهی آزار می‌بیینند را خوانده و شنیده بودم. اما این وضعیت را درک نمی‌کردم. بعد از «تقدیربازان» و اجرای جشنواره که شتاب بیشتری داشت، تا یک هفته حال روحی عجیبی داشتم و اشکم سرازیر می‌شد. باور کردم که یک نقش می‌تواند پس لرزه‌های روحی فراوانی برای بازیگر داشته باشد.

بهاره مشیری بازیگر نقش قصیده گفت: شخصیت من طوری است که زمان مشکلات و گرفتاری‌ها سعی می کنم نشانه ای از این مشکلات، در چهره و رفتارم دیده نشود و شاداب و خندان باشم. این ویژگی خیلی فرق دارد با زمانی که شما برای نقشی انتخاب شده اید که باید درونیات شخصیت را نمایش بدهید، اغراق هم نکنید و واقعی باشید. بعد از اجرای جشنواره، من با دوستان مختلف که صحبت می‌کردم، تحت تاثیر قرار می گرفتم و اشک می ریختم و آنها را متعجب می‌کردم.

فرناز رهنما در بخش دیگری از سخنانش در این نشست گفت: موضوعی که این نمایش روی آن تاکید دارد مسئله انتخاب است. وضعیتی که ما داریم محصول انتخاب هایمان است. در این نمایش ما اگر از تکنیک استفاده کنیم، نمی توانیم روی مخاطب تاثیر بگذاریم. برای هر بار روی صحنه رفتن در این نمایش، ما باید هر شب خود را در غم غرق کنیم تا احساسمان بکر و تازه باشد.

هومن کیایی گفت: خانم تیرانداز بازیگر و کارگردان است، هر کارگردانی به بازیگرش کلیاتی را درباره نقش و میزانسن می‌گوید. در این نمایش ما درد آدم ها را تصویر نه، برایشان زندگی می‌کنیم، پس بازی در این نمایش جنس خاصی پیدا می‌کند و نقش کارگردان و بازیگر تغییر می‌کند. خانم تیرانداز در این شرایط فقط کارگردان نیست. در این فضا ماهیت انسانی به میان می‌آید و کارگردان شما را به سمت دردها می‌برد تا آنها را بشناسید و درست بازی کنید. شما این درد را می‌کشید و آن را به مخاطب انتقال می‌دهید. این بعد از بازیگری اگرچه دشوار است، برای بعضی از بازیگران جذاب است و برای من هم تجربه‌ای تازه بود.

سیما تیرانداز گفت: ریتم زندگی عوض شده و این تنها به ایران مربوط نیست. برای جستجوی یک معنا و حتی یک کلمه زمانی باید حتما به کتابخانه می‌رفتیم و ساعت ها وقت می گذاشتیم و جستجو می کردیم اما الان با جستجو در اینترنت و با سرعت بالا، این اتفاق می افتد. در روابط خانوادگی و اجتماعی هم دیدارها و ملاقات ها تحت تاثیر شبکه های مجازی، موبایل و اینترنت است. این رسانه ها ماهیت زندگی و روابط را تغییر داده است. روابط عاطفی و خانوادگی تعریف تازه ای پیدا کرده است.

این کارگردان ادامه داد: با ورود مدرنیته به جامعه سنتی ایران، نقش‌ها تغییر کرده. زنان شاغل بیشتر شده اند، میل به فرزندآوری کمتر شده است. پایگاه اجتماعی زنان تغییر کرده و همه این‌ها مناسبات تازه‌‎ای پدید آورده است. زنان مستقل شده اند و مانند سابق روابطشان با همسرانشان شکل نمی‌گیرد و متاثر از فضای جامعه ای است که رنگ و بوی مدرنیته گرفته است. این تغییرات انسان ها را پیچیده‌تر، تنهاتر و خودخواه‌تر کرده است.

این بازیگر افزود: ما با سنت‌هایمان وارد جهان مدرنیته می‌شویم و این تعارض ایجاد می‌کند. ته ذهن همه ما زندگی سنتی وجود دارد و البته رویه زندگی مدرن شده است. در دیگر نقاط جهان هم این تعارض وجود دارد اما برایش راهکارهایی است که معضل‌ها کمتر بشوند. در جامعه ما راهکارها کمتر هستند. فرد، خانواده و جامعه روی هم تاثیر می‌گذارند و آنچه ما در جامعه می بینیم ریشه در زندگی فردی و خانوادگی افراد دارد.

سیما تیرانداز در بخش دیگری از سخنانش گفت: انسان نمی‌تواند تنها باشد و نیازمند بودن در کنار هم هستیم. مشکل رابطه‌ها این است که نمی‌توانیم در درازمدت کنار هم بمانیم. نمی‌توانیم با هم حرف بزنیم و مشکلاتمان را حل کنیم. آوا و مهراس با هم نمی‌توانند درست صحبت کنند، بهم نگاه نمی کنند، مشکل ارتباطی جدی دارند و این بحران امروز جامعه ماست. ما در جریانی قرار گرفتیم که فرصت شناخت خود و دیگران را نداریم. برای همین حرف نمایش این است که خود را بشناسیم. شخصیت‌ها هم را قضاوت می‌کنند اما این داوری‌ها درست نیست.

هومن کیایی گفت: شما وقتی خودت را پیدا نکرده‌ای، نمی‌توانی در دل دیگری جایی باز کنی. مشکل همه آدم‌ها در «تقدیربازان» همین ضعف در شناخت خود و پس از آن دیگری است.

***

اجرای نمایش «تقدیربازان» با بازی هومن کیایی، نورا هاشمی، فرناز رهنما، بهاره مشیری، یمین آتشی و روزبه حصاری در سالن چهارسوی تئاتر شهر ادامه دارد.

نوشته دردهایی که هر شب روایت می‌شوند/ ردپای روان‌شناسی در «تقدیربازان» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- شامگاه چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت ماه گروه نمایش «تقدیربازان» به کارگردانی سیما تیرانداز میزبان تعدادی از هنرمندان بودند. لیلی رشیدی، افشین هاشمی، محمد اسکندری و منیژه محامدی در بین تماشاگران این نمایش حضور داشتند.

اجرای دیشب به منیژه محامدی استاد و کارگردان باسابقه تئاتر تقدیم شد. استقبال قابل توجه از این نمایش در شب های اجرای آن در سالن چهارسوی تئاتر شهر ادامه داشته و دیشب پس از پایان اجرا با حضور دکتر حسین خطیبی روانشناس، «تقدیربازان» از منظر روان شناسی بررسی شد.

هومن کیایی، نورا هاشمی، فرناز رهنما، بهاره مشیری، یمین آتشی و روزبه حصاری بازیگران این نمایش هستند. هاله مشتاقی‌نیا متن را نوشته است. «تقدیربازان» ساعت ۲۰ در سالن چهارسو اجرا می‌شود.

نوشته کارگردان «خسته نباشید!» تماشاگر «تقدیربازان»/ رشیدی و محامدی در چهارسو اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- در این جلسه که ساعت ۲۱:۱۵ بعد از اجرای این نمایش در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر برگزار می‌شود دکتر حسین خطیبی روانشناس حضور دارد و این نمایش را از منظر روانشناسی بررسی و نقد می‌کند. سیما تیرانداز و بازیگران نمایش هم در این جلسه حضور دارند.

متن «تقدیربازان» را هاله مشتاقی‌نیا نوشته و این نمایش هر شب ساعت ۲۰ در سالن چهارسو روی صحنه است. بازیگران نمایش «تقدیربازان» به ترتیب حروف الفبا یمین آتشی، روزبه حصاری، فرناز رهنما، هومن کیایی، بهاره مشیری و نورا هاشمی هستند. دیگر عوامل این نمایش عبارتند از طراح لباس: سیما تیرانداز، طراح صحنه: سعید حسنلو، آهنگساز: کیارش اعتمادی، مدیر تولید: عقیق بلوری، مدیر روابط عمومی: محدثه واعظی‌پور، تبلیغات مجازی: معصومه حسینی‌پور.

سیما تیرانداز پیش از این نمایش‌های «ناتمام» (مرد مقابل)، «دخترک شب طولانی»، «هتل عروس»، «محاله فکر کنید اینجوری هم ممکنه بشه» و … را کارگردانی کرده است.

نوشته نقد و بررسی «تقدیربازان» از منظر روانشناسی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته تصاویر فرناز رهنما و نورا هاشمی در یک نشست خبری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- در این نشست خبری که علیرضا سعیدی مجری آن بود، سیما تیرانداز کارگردان، هاله مشتاقی‌نیا نویسنده نمایشنامه، روزبه حصاری، یمین آتشی، نورا هاشمی، فرناز رهنما و بهاره مشیری بازیگران «تقدیربازان» حضور داشتند.

سیما تیرانداز درباره این نمایش گفت: پیش از جشنواره سی و سوم تئاتر فجر یک ماه و نیم برای آماده شدن «تقدیربازان» زمان گذاشتیم و در عجله و شتاب کاری زمان جشنواره که طبیعی است، برای اجرا آماده شدیم. خوشبختانه گروهی همراه و همدل در این نمایش داشتیم. نویسنده خوب خانم هاله مشتاقی نیا که در طول کار همراه و همدل بود و بازیگرانی که در بهتر شدن نمایش تاثیر داشتند. خوشبختانه با فاصله ای اندک از جشنواره تئاتر فجر، زمان اجرای عمومی به ما داده شد و دوباره گروه را در کنار هم داشتیم و برای این اجرا آماده شدیم. فارغ از شتاب جشنواره فرصتی شد تا روی جزئیات و شخصیت پردازی بیشتر کار کنیم.

هاله مشتاقی نیا نویسنده این نمایش هم در جمع خبرنگاران گفت: متن برشی است از زندگی شش شخصیت. نسخه اولیه را سال ۱۳۸۸ نوشتم و در طی این سال‌ها روی آن کار کردم و بازنویسی‌هایی داشتم. زمانی که برای اجرای این نمایش با خانم تیرانداز همراه شدیم بازنویسی هایی در طول تمرین و آماده شدن برای اجرا داشتیم. این نمایش بهترین تجربه من تا امروز است، در کنار خانم تیرانداز که سلیقه و نگاه مشترک داریم، گروهی خوب و صمیمی داشتیم و از این تجربه و همکاری لذت بردم.

تیرانداز درباره تعلق خاطرش به نقد اجتماعی در آثارش گفت: در من همیشه این دغدغه وجود دارد که آثارم برشی از دورانی باشند که سپری می‌کنیم. این نگاه را از اولین تجربه کارگردانی ام داشته ام. در طی سال ها این دغدغه و نگرش در من عمیق تر و جدی تر شده. دوست دارم درباره مسائل اجتماعی و دنیای انسان ها صحبت کنم و از مشکلات و تنش های زندگی مدرن امروز بگویم. «تقدیربازان» حاصل یک کار گروهی خوب است. ریشه آن در متنی است که واکاوی در اجتماع امروز و روابطی است که در هم تنیده شده و در اجرا هم سعی کردیم به روایتی امروزی از دنیای اطرافمان برسیم.

این بازیگر و کارگردان ادامه داد: در «تقدیربازان» با ساختار اپیزودیک روبرو هستیم. نمایش بدون تعصب، داوری و نصیحت برشی از زندگی امروزی را به تصویر می‌کشد. تجربیاتی که هر یک داشتیم در اجرا به کمک آمد. مسئله متن، نمایش پیچیدگی روابط است. من هم در اجرا این وجه را نشان دادم. به ویژه این مسئله را مطرح کردیم که تنهایی انسان ها در چه مسائلی ریشه دارد. تنهایی محدود به جامعه ما نیست و یک معضل جهانی است. شاید شناخت از خودمان بتواند درک این تنهایی را ساده تر کند. شناخت می تواند باعث شود اشتباهاتمان را بپذیریم و در قضاوت درباره دیگران دچار خطا نشویم.

تیرانداز درباره زمان اجرای عمومی «تقدیربازان» افزود: اجرای این نمایش از هشتم اردیبهشت ماه آغاز می شود. هر شب ساعت ۲۰ در سالن چهارسو که یکی از بهترین سالن های تئاتری است، میزبان دوستداران هنر تئاتر هستیم. مدت نمایش ۷۰ دقیقه است و ۲۸ اجرا داریم. به سنت تئاتر شهر، اجرای نخست که هفتم اردیبهشت ماه برگزار می شود، اختصاص به عکاسان دارد.

وی درباره ویژگی بصری نمایشش گفت: «تقدیربازان» از نظر نور و موسیقی نیازمند فضایی ویژه بود و سالن چهارسو بیشترین امکان را برای اجرای درست نمایش به ما می داد. این سالن استانداردی که مد نظر داشتیم در اختیارمان می‌گذاشت و خوشحالم که برای اجرای عمومی به این سالن آمدیم.

تیرانداز درباره شیوه کارش در این نمایش توضیح داد: به طور حسی به این شیوه رسیدم. همان طور که در بازیگری بیشتر به حس متکی هستم، در کارگردانی هم این شیوه را دنبال کرده‌ام. «تقدیربازان» مختصاتی داشت که شاید اجرایش را کمی دشوار و پیچیده می‌کرد. تمام بازیگران ۷۰ دقیقه روی صحنه هستند، این موضوع مهمی است. زمانی که متن را خواندم و به اجرایش فکر کردم، ورود و خروج بازیگرها برایم مهم شد، ماهیت متن طوری بود که باید با دقت در مورد این بخش کار طراحی می کردم و بلاخره به نتیجه رسیدم.. جنسی که متن داشت، من را به این باور رساند که با نمایش حسی برخورد کنم. بر اساس حسم به طراحی دکور، نور و میزانسن فکر کردم.

او افزود: آنچه در «تقدیربازان» مهم است شخصیت‌ها و احوال آنهاست، نه موقعیت مکانی. در چنین فضایی دکور کارکرد و ویژگی منحصر به فرد پیدا می‌کند. دکور این نمایش یکی از امتیازهای آن است و به نظرم کاملا متناسب با متن و کارگردانی است. آکساسوار مینی‌مالیستی در عین حال کاربردی است و هر چه در صحنه می بینیم، کارکرد دارد. اشیا در نمایش ما مهم هستند، یک لیوان، گوشی تلفن که وسیله ارتباط افرادی است که در تعاملشان  دچار مشکل شده اند. کاغذی که رد و بدل می‌شود  و …

این کارگردان در بخش دیگری از نشست خبری نمایش «تقدیربازان» گفت: من یک پلات و چند مهره داشتم. با حرکت دادن مهره ها به این فکر می کردم که چطور بازیگرانم در صحنه حرکت کنند تا مفهومی که مد نظر دارم بهتر به مخاطب منتقل شود. آنچه در طراحی و میزانسن مد نظر داشتم نزدیک شدن به خود زندگی بود. هر نوع تصنع می توانست به واقعی بودن این حس زندگی لطمه بزند.

تیرانداز در پاسخ به سوال خبرنگار سایت سوره سینما درباره نگاه حاکم بر اثر گفت: در «تقدیربازان» نگاه جنسیتی وجود ندارد. اصلا به موضوع این طور نگاه نکردم که شخصیت‌های مرد مقصر ناکامی و گسست‌ها هستند. در متن خانم مشتاقی‌نیا هم این نگاه وجود نداشت. بحث نمایش درباره آدم‌ها است، درباره تنهایی‌ها، روابط و خلاهای عاطفی آنها. شخصیت‌ها را می توان نماینده یک قشر یا یک طبقه دانست، اما زن یا مرد بودنشان باعث نشده به سمت آنها متمایل شده یا موضع گیری کنیم.

یمین آتشی بازیگر «تقدیربازان» در این بخش و درباره نگاه حاکم بر اثر گفت: نگاهی که خانم تیرانداز و مشتاقی نیا به شخصیت ها و قصه دارند، کاملا انسانی و بدور از تعصب و داوری است. در «مرد مقابل» نمایش قبلی این گروه هم این زاویه دید وجود داشت و باعث شده هر دو اثر فارغ از جنسیت، تلاشی برای واکاوی مسائل زنان و مردان باشند.

سیما تیرانداز گفت: من هرگز نگاه جنسیتی را دوست ندارم، در بازیگری هم این نوع نگاه را ندارم. به نظرم آدم خوب و بد وجود ندارد. همه ما شخصیت‌هایی خاکستری هستیم. بحثی که در «تقدیربازان» داریم هم فراتر از خط کشی جنسیتی است و مسئله انسان امروز است. در «مرد مقابل» هم شما مرد خوبی می دیدید که سعی می کند همسر هنرمندش را خوشبخت کند، اما موفق نیست. آنجا هم زن خوبی وجود داشت که پای زندگی مشترک ایستاده بود، اما خوشبخت نبود. پایان نمایش با این سوال در ذهن تماشاگر همراه بود که چرا این زوج این وضعیت را دارند. بحران آنها به دلیل عدم شناختشان از هم و نیازهایشان به وجود آمده بود. حالا در «تقدیربازان» باز هم نبود شناخت از خود و دیگری در رابطه وجود دارد. عاملی که به بسیاری از جدایی‌ها و گستت‌ها می انجامد.

این کارگردان ادامه داد: شاید کلید موفقیت ما شناختن همدیگر، شناخت و درک از اشتباههایمان باشد تا دیگران را مقصر وضع موجود قرار ندهیم. شما در این نمایش با موقعیتی روبرو هستید که شخصیت‌های طرف هر ماجرا، صحبت می کنند و از حس و حالشان می‌گویند. شما به عنوان مخاطب می‌توانید حرف هر طرف را بشنوید و متوجه سو تفاهم ها شوید.

یمین آتشی درباره همکاری با سیما تیرانداز گفت: من ۹ سال روی صحنه نرفتم و پشت صحنه مشغول به کار بودم. به اعتماد و اطمینان خانم تیرانداز دوباره تصمیم به تجربه بازیگری گرفتم و از اعتماد ایشان متشکرم. کار با خانم تیرانداز به شدت سخت اما لذت بخش است. ایشان بازیگر و بازیگردان فوق العاده ای هستند. اما این امکان را به بازیگر می دهند که نقش را دریابد، زوایای مختلفش را کشف کند. حتی مسیری را که پیموده رها کرده و دوباره از نو شخصیت را کشف و بازی کند. این ها جذاب است.

آتشی ادامه داد: زمانی در بازیگری به بن بست می‌خوری، اما کارگردان کاربلد و حرفه‌ای کسی است که می تواند تو را از بن بست نجات بدهد. تجربه بیست و چند ساله خانم تیرانداز در بازیگری باعث می شود در طول کار با ایشان به بلوغ برسی، پیش بروی، حرکت کنی و بهتر شوی.

نورا هاشمی بازیگر فیلم «جیب خیابان جنوبی» که در «تقدیربازان» هم حضور دارد گفت: خانم تیرانداز بازیگری توانا و فوق العاده هستند، این را از قبل می دانستم. اما در همکاری که داشتیم متوجه شدم ایشان بازیگردان فوق العاده ای هستند و این باعث شد کارم راحت تر شود. خودم را به ایشان سپردم، به تجربه و نگاهشان اعتماد کردم و سعی کردم از آن نگاه الگوبرداری کنم.

این بازیگر ادامه داد: تجربه‌های من نشان داده اگر بازیگر به کارگردان مسلط و توانا اعتماد کند، نتیجه کارهایش با هم تفاوت می‌کند. اگر بازیگر همواره متکی به خود باشد، با دقت که به بازی‌هایش نگاه کنید گویی همه بازی‌ها را شابلون زده است. کارگردان کاربلد هنر و خلاقیت بازیگر را کشف کرده و به آن جهت می‌دهد.

فرناز رهنما هم درباره حضورش در «تقدیربازان» گفت: یکی از نکاتی که از زمان دانشجویی مرا درگیر می کرد و کمتر متوجهش می شدم این بود که بعضی بازیگرها از غرق شدن در نقش می‌گفتند، و از این که یک نقش مدت‌ها با آنها بوده است. در «تقدیربازان» این اتفاق برای من افتاد. جدا از همکاری خوبی که با خانم تیرانداز و گروه داشتیم، نقش لادن مدت‌ها درگیرم کرده بود. پس از جشنواره هم در حال و هوای او بودم و اشکم سرازیر می شد.

بازیگر مجموعه «ساختمان پزشکان» ادامه داد: من بازیگری بیشتر تکنیکی هستم، اما در «تقدیربازان» حسی بازی کردم. این نمایش جای استفاده از تکنیک نبود. آن حسی که همه ما زمان اجرا داشتیم کمک کرد حس زندگی و واقعیت روی صحنه جاری و تماشاگر متاثر شود. این نقش از من بسیار دور بود، اما با اعتماد به تجربه خانم تیرانداز این نقش را بازی کردم. در طول تمرین زوایای مختلف شخصیت لادن کشف شد و شکل گرفت.

بهاره مشیری دیگر بازیگر این نمایش گفت: این تجربه فصل مهمی از زندگی حرفه ای من است. حضور خانم تیرانداز به عنوان بازیگر، مدرس تئاتر و کارگردان کمک کرد تا این تجربه منحصر به فرد شکل بگیرد. نوع جهان و دید واقع گرایانه ای که بر این اثر حاکم است، امتیاز «تقدیربازان» است. آدم هایی که گاه بهم وصل می‌شوند، بهم پیوند می خوردند و از هم جدا می‌شوند.

روزبه حصاری دیگر بازیگر این نمایش در صحبت‌هایش به نکته جالبی اشاره کرد: معمولا در نشست های مطبوعاتی گروه به تعریف و تمجید از هم می‌پردازند، از منظر من این اشتباه است که با اغراق اثری را که واجد امتیازی نیست در رسانه‌ها تبلیغ کنیم. با احترام به متن خانم هاله مشتاقی نیا باید بگویم همکاری با بازیگر و کارگردانی با اعتبار و سابقه خانم تیرانداز برای من تجربه گرانقدری بود.

او ادامه داد: در کنار هنرمندان بزرگی که ستون‌های تئاتر ایران هستند، نسل من تئاتر را با امثال خانم تیرانداز شناخته است. زمانی که پیشنهاد بازی در این نمایش مطرح شد با کمال میل به خاطر همکاری با خانم تیرانداز به این گروه پیوستم. من در این نمایش نقش یک وکیل را بازی می کنم، این وکیل، سلوک، شخصیت و نگاهش متاثر از حرفه‌اش است. این ویژگی وکیل بودن برای این کاراکتر مهم است و تنها یک حرفه نیست. خوشحالم که در کنار این گروه صمیمی و همراه بودم و در کنار خانم تیرانداز که کارگردانی سختگیر است.

هاله مشتاقی‌نیا در بخش دیگری از نشست درباره نام نمایش و استفاده از عنوان «تقدیربازان» گفت: من این نام را دوست داشتم. انتخاب نام یکی از سخت ترین کارها برای من است، حتی از نوشتن نمایشنامه هم دشوارتر است. در این متن، شخصیت‌ها من را با خودشان بردند و حسی ویژه نسبت به آنها داشتم. در مقطعی این صحبت شد که نام نمایشنامه عوض شود، اما من نگران بودم. حس می‌کردم همین نام مناسب وضعی است که شخصیت‌ها دارند و شرایطی که برای آنها وجود دارد.

سیما تیرانداز درباره تمرین‌های نمایش گفت: در «مرد مقابل» ۴ ماه پیش از جشنواره تئاتر فجر تمرین کرده بودیم، اما این بار این فرصت را نداشتیم، پس از جشنواره تئاتر فجر سعی کردم در تمرین‌ها روی جزئیات و رنگ آمیزی کاراکترها کار کنیم. یکی از شانس‌های من این بود که تمام بازیگرانی که برای این نمایش مد نظر داشتم به گروه پیوستند، نمی توانم نقش‌ها را بدون آنها تصور کنم.

این کارگردان درباره استقبال از نمایشش گفت: ذائقه تماشاگر تئاتر در این سال ها کمی تغییر کرده است. بعضی گروهها بیشتر به گیشه توجه دارند و درگیر مسائل مالی هستند. این بد نیست. من دوست دارم این بخش از تئاتر را تجربه کنم. از یک طرف اما جریانی هم هست که من آن را دوست دارم و آن نمایشهایی است که در آن دغدغه های اجتماعی مطرح می شود. یک جامعه سالم نیازمند همه نوع نمایشی است تا همه سلیقه ها را پوشش بدهد. نمایش بعدی که با خانم مشتاقی نیا روی آن کار می کنیم، باز هم نقد اجتماعی است اما در قالب طنز.

وی از کارگردانان همنسلش نام آورد: خوشحالم که خانم افسانه ماهیان نمایش خوب «هم هوایی» را کارگردانی کرده است. جای این نوع نمایش ها در تئاتر ما خالی است. من در «تقدیربازان» با اشک و لبخند شخصیت هایم گریه کردم و خندیدم. با آنها زندگی کردم و فکر می کنم این برای مخاطب هم اتفاق بیفتد و با شخصیت ها همراه شود.

هاله مشتاقی نیا درباره نوع کار و انتخاب‌هایش گفت: من هرگز کار سفارشی نکرده ام، هرگز چیزی را که دوست نداشته یا به آن اعتقاد نداشته ام ننوشته ام. زمانی که می نویسم به خطوط قرمز یا شرایط روز فکر نمی کنم. در اطرافم و در انسان ها جستجو می‌کنم و آنچه وجود دارد را می نویسم. آنچه اتفاق افتاده این است که متنی با نگاه واقع گرا نوشته شده و اجرایی درست و متناسب داشته، امیدوارم دیگران هم حاصل کار ما را ببینید و آنچه ما زندگی و روایت کردیم را به تماشا بنشینند.

فرناز رهنما در بخش پایانی این نشست گفت: نکته‌ای که برای من در این نمایش جذاب بود، موضوع انتخاب است. این بحث می‌تواند نگاه ما را نسبت به وضعیت افراد تغییر بدهد. آنچه انسان‌ها امروز با آن مواجه هستند، حاصل انتخاب خودشان است. ما معمولا در طول زندگی با مسیرهایی روبرو می شویم و دست به انتخاب می زنیم. این انتخاب است که گاهی به تنهایی ما منجر می‌شود.

نمایش «تقدیر بازان» به کارگردانی سیما تیرانداز و بازی نورا هاشمی، فرناز رهنما، هومن کیایی، یمین آتشی، روزبه حصاری، بهاره مشیری از ۸ اردیبهشت ماه در سالن چهارسوی تئاتر شهر روی صحنه می‌رود.

نوشته توضیح تیرانداز درباره «تقدیربازان»/ روایت تجربه‌های مشترک زندگی ما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مشیری درباره تازه ترین تجربه نمایشی خود به سوره سینما گفت: در نمایش «تقدیربازان» به کارگردانی خانم سیما تیرانداز نقش جوانترین کاراکتر به نام قصیده را بازی می‌کنم. دختری که برای تحصیل و ادامه زندگی به تهران آمده و دچار مسایل و مشکلات عاطفی می شود. با توجه به روندی که این کاراکتر از اول تا آخر نمایش طی می کند نوعی تحول و دگرگونی در شخصیت قصیده شکل می‌گیرد. در «تقدیربازان» مهمترین بخش زندگی قصیده را می‌بینیم که در واقع در این برش از زندگی گام بزرگی به جلو بر می‌دارد و خان مهمی از زندگی را پشت سر می گذارد.

وی افزود: وقتی این نقش به من پیشنهاد شد اولین چیزی که برایم جالب بود تفاوت های فردی کاراکتر با فاصله کم و بیش زیاد نسبت به خودم بود و اینکه توانستم از دریچه دیگری به زندگی نگاه کنم. دلیل دیگر من همکاری با هنرمند صاحبه تجربه ای چون خانم تیرانداز بود که پیش از این دانشجویشان بودم و با عنوان استاد راهنما توانستم از تجربه هایشان استفاده کنم. این همکاری زاویه دید تازه ای برایم به ارمغان آورد. من این را به فال نیک می‌گیرم و همچنان به ایشان درس پس می‌دهم. همینطور همکاری دوباره با دوست قدیمی‌ام خانم هاله مشتاقی‌نیا که از نویسندگان بسیار خوب روزگار ما هستند و من پیش از این تجربه بازی در یکی دیگر از کارهای ایشان را داشته‌ام.

مشیری گفت: گروه «تقدیربازان» جمعی علاقمند هستند که اگرچه به لحاظ سنی جوانند اما از سال‌های دور در این حوزه فعالیت داشته‌اند و با توانایی و استعدادشان به تجربه های خوبی در این زمینه رسیده‌اند. در واقع این گروه نمایش تجربه و جوانی را توام دارند. همیشه کارکردن با پیشکسوتان عرصه تئاتر باعث افتخار است و من هر زمان کنارشان بوده‌ام و تجربه های خوبی داشته‌ام، خوشبختانه در این نمایش کارگردان مجربی چون خانم سیما تیرانداز به همراه گروه علاقمند به کار روی صحنه ظاهر می‌شوند. به همین خاطر از کارگردان، نویسنده، گروه بازیگران و همه عوامل پشت صحنه کمال تشکر را دارم.

اجرای نمایش «تقدیربازان» به کارگردانی سیما تیرانداز از دوشنبه هفتم اردیبهشت‌ماه در تالار چهارسو آغاز می‌شود. متن این نمایش  نوشته هاله مشتاقی‌نیا و داستان آن درباره شش شخصیت و روابط آن‌ها در مقاطع زمانی مختلف است. این نمایش در سی و سومین جشنواره تئاتر فجر در رشته بهترین کارگردانی، بهترین طراحی صحنه و بهترین نمایشنامه نامزد دریافت جایزه و از هاله مشتاقی‌نیا در آیین اختتامیه تقدیر شد.

بازیگران نمایش «تقدیربازان» به ترتیب حروف الفبا یمین آتشی، روزبه حصاری، فرناز رهنما، هومن کیایی، بهاره مشیری و نورا هاشمی هستند. عوامل این نمایش عبارتند از طراح لباس: سیما تیرانداز، طراح صحنه: سعید حسنلو، آهنگساز: کیارش اعتمادی، مدیر تولید: عقیق بلوری، مشاور رسانه‌ای: محدثه واعظی‌پور، تبلیغات مجازی: معصومه حسینی‌پور.

نوشته بهاره مشیری «قصیده» را روایت می‌کند/ همکاری شیرین با تیرانداز اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.