در این نشست، جعفر گودرزی به‌اتفاق آرا به‌عنوان رئیس انجمن برای مدت دو سال آینده انتخاب شد.

همچنین براساس تصمیم اعضای هیئت‌ مدیره، تقسیم مسئولیت‌های دوره جدید به شرح زیر انجام شد:

کامران ملکی: نایب‌رئیس

رضا صائمی: خزانه‌دار

ذبیح‌الله رحمانی: دبیر

محمدرضا لطفی: سخنگو

در این جلسه، اعضا درباره سامان‌دهی، تقویت عملکرد و فعال‌تر شدن کمیته‌های تخصصی انجمن و بررسی آخرین وضعیت مسائل صنفی نیز به تبادل نظر پرداختند.

هیات‌ مدیره جدید ضمن قدردانی از مشارکت گسترده و همراهی اعضا در مجمع عمومی و انتخابات اخیر، ابراز امیدواری کرد که این همکاری و تعامل سازنده در طول سال‌های پیش‌ رو و در همه برنامه‌ها و فعالیت‌های انجمن استمرار داشته باشد.

مجمع عمومی انجمن منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی ایران ۱۳ آبان ماه ۱۴۰۴ در سالن سیف‌الله داد خانه سینما برگزار شد و بر اساس نتایج این مجمع و به ترتیب آرا جعفر گودرزی، کامران ملکی، محمدرضا لطفی، ذبیح‌الله رحمانی و رضا صائمی به عنوان اعضای اصلی هیات‌ مدیره و مهیار جوادی‌فر به‌عنوان بازرس اصلی انجمن انتخاب شدند.

نوشته نخستین نشست هیات مدیره انجمن منتقدان با انتخاب رئیس برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیام دبیر جشن پانزدهم

جعفر گودرزی، دبیر پانزدهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمای ایران در آستانه برگزاری این رویداد پیامی منتشر کرد.

در بخشی از این پیام آمده است:

«سینما برای ما فقط پرده و تصویر نیست؛ سینما حافظه‌ی جمعی یک ملت است. آینه‌ای‌ست که شادی‌ها و رنج‌هایمان را بازمی‌تاباند؛ جایی که خیال با حقیقت دست می‌دهد و انسان خود را دوباره می‌شناسد.

پانزدهمین جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران را در حالی برگزار می‌کنیم که بیش از هر زمان، سینمای ایران نیازمند امید، تنفس و انسجام است. این جشن تلاشی‌ست برای پاسداشت همان نَفَسی که سینما در جان مردم می‌دمد؛ نفسی که حتی در تاریک‌ترین روزها خاموش نمی‌شود.

برای اجرای این شب باشکوه، همراهی فرزاد حسنی را خواهیم داشت؛ صدایی پرشور که می‌تواند طنین جشن را دوچندان کرده و این آیین را به تجربه‌ای به‌یادماندنی بدل کند.

در مراسم فردا، علاوه بر معرفی و تقدیر از برگزیدگان رشته‌های مختلف، بزرگداشت سه چهره ارزشمند؛ حسن پورشیرازی، فرشته صدرعرفایی و جواد طوسی برگزار خواهد شد.

امید من این است که این شب نه تنها لحظه‌ای برای تقدیر، بلکه فرصتی برای دوباره‌باور کردنِ جادوی سینما باشد؛ جادویی که ما را کنار هم نگه می‌دارد و چراغ فردا را روشن می‌کند.»

پانزدهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمای ایران شنبه ۸ شهریورماه ساعت ۱۸:۳۰ به دبیری جعفر گودرزی و با حضور هنرمندان، منتقدان، نویسندگان و اهالی رسانه در تالار قلم کتابخانه ملی ایران برگزار خواهد شد.

نوشته فرزاد حسنی مجری پانزدهمین جشن منتقدان شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این دوره از جشن که به دبیری جعفر گودرزی برگزار می‌شود، ۲۰۷ اثر اکران‌شده سینما طی سه سال اخیر، توسط بیش از ۱۰۰ نفر از اعضای انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران در ۱۳ رشته مورد داوری قرار گرفت‌اند.

پیش‌تر نامزدهای بخش‌های بهترین مهندسی صدا، بهترین دستاورد فنی، بهترین موسیقی، بهترین فیلمبرداری و بهترین تدوین معرفی شده‌اند و نامزدهای دیگر بخش‌های نیز متعاقبا اعلام خواهند شد.

نوشته پانزدهمین جشن منتقدان ۸ شهریور برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این مراسم با حضور جعفر گودرزی دبیر این دوره از جشن، پوستر این دوره رونمایی شد.

گودرزی در ابتدای نشست یاد الهه حسین‌نژاد را که قربانی خشونت شد، گرامی‌داشت و همه را به دقیقه‌ای سکوت دعوت کرد.

وی سپس بیان کرد: جشن منتقدان پاسداشت چراغی است که مسیر سینمای ایران را روشن می‌کند. سینما بدون نگاه تیزبین و نقد صادقانه و تحلیل راه به جایی نمی‌برد و انجمن منتقدان همواره سعی داشته است چراغ راه و جریان‌ساز باشد. این جشن در پانزدهمین دوره نیز همین راه راه می‌رود و می‌خواهیم اعلام‌ کنیم که سینما زنده است. سینما همواره مرهون فیلمساز دغدغه‌مند و منتقدان دلسوز است.

گودرزی بیان کرد: جشن منتقدان جشن مستقلی است و نه در سایه قدرت می‌ایستد و نه در مقابل جریان‌های غالب خم می‌شود‌. این رویداد جشن رای‌های پاک است و رای‌ها امضای ایمان منتقدان ما هستند. ما تلاش داریم یک قدم به حقیقت و روح خلاقیت و ذات سینما نزدیک شویم. ملاک داوری ما اسم‌ها نبوده و ملاک خود سینما است؛ یعنی جسارت و کیفیت و روایت فیلم.

وی ادامه داد: برای نخستین بار پس از سال‌ها داوری ما از مدار محدود جشنواره فجر فاصله گرفت. به همین دلیل سال گذشته اعلام کردیم که اکران سال سینمای ایران را بررسی می‌کنیم. از دوره قبل تا الان ۳ سال گذشته است و تا حدود ۲۰۷ فیلم را داوری می‌کنیم که در ۳ سال گذشته اکران شدند. ما فیلم‌های بدنه سینما تا هنروتجربه را بررسی می‌کنیم. طبیعتا با این وسعت نگاه تعداد کاندیداها خیلی بیشتر می‌شود. نامزدها از پس‌فردا به مرور اعلام می‌شوند و در هر بخش ۱۰ نفر را معرفی خواهیم کرد.

دبیر پانزدهمین جشن بزرگ انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران درباره بزرگداشت‌های این دوره گفت: امسال در ۱۳ بخش جوایز آکادمی را تقدیم‌ می‌کنیم. همچنین در این دوره از جشن ۳ بزرگداشت خواهیم داشت که مربوط به حسن پورشیرازی، فرشته صدرعرفایی و جواد طوسی خواهد بود.

جعفر گودرزی درباره فرآیند رای‌گیری این رویداد توضیح داد: فرآیند رای‌گیری مانند گذشته به صورت آکادمیک و با همراهی همیشگی علی علایی انجام شده و بیش از ۱۰۰ منتقد در این رای‌گیری شرکت کردند.

گودرزی درباره برگزاری این جشن مطرح کرد: شنبه ۳۱ خردادماه جشن پانزدهم منتقدان و نویسندگان سینما در تالار قلم کتابخانه مرکزی برگزار می‌شود‌. منتقد سازنده سلیقه جامعه است و خروجی این جشن هم این حرف را بازخورد می‌دهد‌. اگر فیلمی پس از سال ها در خاطر همه ما مانده است، بی شک در حافظه جمعی ما‌ و در نگاه منتقدان نقش بسته است. این جشن همه این موارد را به خوبی بازتاب می‌دهد.

وی درباره حامی مالی این دوره از جشن گفت: کلینیک مهرافروز حامی این رویداد است. در روزگاری که برای برگزاری یک رویداد هنری باید از هزاران مانع عبور کرد، بودن این دوستان در کنار ما باعث شد به صورت جدی به برگزاری باشکوه این جشن فکر کنم. به دغدغه مندی این دوستان افتخار می‌کنم و امیدوارم در کنار هم‌ جشن ارزشمندی برگزار کنیم.

وی درباره جایگاه فیلم‌هایی که به صورت رسمی اکران نشده اند، در داوری گفت: هر جشنی مختصات خاص خود را دارد‌‌. ما نیز اعلام کردیم هر فیلمی که در درگاه رسمی اکران شده باشد، داوری می‌شود. حتی فیلم‌هایی که اکران آنلاین شدند در داوری حضور داشتند. خیلی از فیلم‌هایی که اکران رسمی نشدند برای ما قابل احترام هستند اما ما باید به آیین نامه جشن پایبند بمانیم. ملاک ما فیلم‌هایی بودند که به صورت رسمی اکران شدند چه کمدی باشند چه هنروتجربه، چه اکران آنلاین و… .

گودرزی درباره داوری نشدن فیلم‌های کوتاه و مستند عنوان کرد: این فیلم ها قبلا داوری می‌شدند و در زمانی ما برای جشنواره فیلم کوتاه و سینماحقیت داور معرفی و رای داوران را اعلام می‌کردیم. به دلیل زمان برگزاری و اینکه آثار در جشنواره داوری می‌شدند، این اتفاق به خارج از جشن منتقدان منتقل شد. من بارها در جلسات گفته‌ام که به من راهکار بدهند. آثاری که اکران می‌شوند خیلی محدود است و خیلی از فیلم‌ها خارج از داوری قرار می‌گیرند. من به دوستان گفتم که یک‌ پکیجی به ما معرفی کنند که بتوانیم داوری کنیم. در جشنواره فجر نیز ما جند داور معرفی کردیم و آن‌ها هم رای خودشان را دادند. ما قرار است در جشنواره فیلم‌ کوتاه و سینماحقیقت داور معرفی کنیم و آن‌ها فیلم‌ منتخبان را داوری کنند.

دبیر این دوره از جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمای ایران درباره داوری جشن توضیح داد: خود من به عنوان دبیر اصلا دوست ندارم تا لحظه آخر علی علایی به من بگوید برگزیده ها چه کسانی هستند. به جز علی علایی هیچ کس، حتی منتقدان هم از آرای یکدیگر خبر ندارند. در طول این مراحل رای گیری فقط علی علایی از آرای منتقدان اطلاع دارد و ما تنها چند روز پیش نتایج را بررسی کردیم تا بتوانیم نامزدها را اعلام‌ کنیم.

علی علائی مدیر آکادمی بیان کرد: از سال ۹۰ این جشن به صورت آکادمی برگزار می‌شود و آراء از سلیقه‌های شخصی جدا شده است. برخی منتقدان اعتراض می‌کردند که نباید رای آن‌ها با برخی منتقدان دیگر یکی باشد که ما هرسال به آن‌ها توضیح می دادیم. اتفاقا دوستان با سابقه تر رای‌شان غلط های بیشتری دارد که من‌ گاهی مجبور می‌شوم به افراد زنگ بزنم تا بدانم منظورشان چه بوده است.

جعفر گودرزی در پاسخ به این پرسش که آیا ممکن است هر کدام از منتقدان درباره داوری خود جمله‌ای بگویند یا نه، بیان کرد: اگر‌ ما بخواهیم از هر منتقد یک جمله بگیریم، خیلی طولانی می‌شود‌ البته خیلی ها هم‌ دوست ندارند، رای آن‌ها اعلام شود.

در بخش دیگر این نشست علی علائی توضیح داد: برخی از دوستان زمان رای دادن، آدم های صادق تری هستند. بارها پیش آمده است که منتقدان گفته‌اند رای ما در جشن منتقدان با رای ما در برخی مجلات فرق دارد. درنتیجه دوست ندارند آراء علنی اعلام شود. این‌ نکته برای من قابل اعتنا است زیرا صادق‌ترین رای خود را به انجمن می‌دهند زیرا مطمئن هستند که کسی از رای آن‌ها امانت‌داری می‌کند.

گودرزی درباره حذف بخش‌های جنبی گفت: ما بخش های جنبی را از برنامه حذف کردیم تا ریتم برنامه تندتر باشد و از آقای لطفی که کارگردان جشن هستند هم همین خواسته را داشته‌ام. زیرا در همین شرایط نیز برگزاری جشنواره ۳ ساعت طول می‌کشد.

وی درباره منتقدانی که آثار را داوری می‌کنند، توضیح داد: همه منتقدانی که آثار را داوری می‌کنند، عضو آکادمی انجمن منتقدان هستند.

در ادامه این نشست علی علائی بیان کرد: در گذشته قانونی وجود داشت که فیلم‌ها برای اکران باید در جشنواره فیلم‌ فجر حضور پیدا می‌کردند. وقتی این قانون برداشته شد، برخی فیلم‌هایشان را به جشنواره نمی‌فرستادند و به ما انتقاد می‌کردند که نمی‌توانیم این آثار را در جشن منتقدان نیز داوری کنیم. درواقع این سنگ‌بنای اشتباه گذاشته شده بود. در زمان تعطیلی ۳ ساله ما این فرصت را به دست آوردیم که اعلام‌ کنیم دیگر فیلم‌های جشنواره فجر را داوری نمی‌کنیم.

جعفر گودرزی مطرح کرد: در این سال ها خیلی از منتقدان با من تماس می‌گرفتند که چرا این جشن را برگزار نمی‌کنید، زیرا این جشن اعتبار زیادی میان اهالی سینما دارد‌. امیدوارم دیگر وقفه ای در برگزاری جشن منتقدان پیش نیاید و همین روال را ادامه دهیم. البته ادامه این روند نیازمند حضور حامی مالی مانند کلینیک مهرافروز است.

دبیر این دوره از جشن بیان کرد: نزدیک به دو ماه طول کشید تا بتوانیم فیلم های آنلاین را پیدا کنیم ولی باز به آن بسنده نکردیم و با پلتفرم ها صحبت کردیم که اگر فیلمی جا افتاده از آن‌ها بگیریم.

علایی با گله از نبود بانک اطلاعاتی گفت: متاسفانه در هیچ کجای سینما بانک اطلاعاتی وجود ندارد و انگار همه می‌خواهند چرخ را از ابتدا اختراع کنند.

در پایان این نشست جعفر گودرزی بیان کرد: پایان این نشست آغاز مسئولیت ما است و امیدوارم حقیقت پررنگ‌تر روایت شود.

نوشته جزئیات جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران اعلام شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اعضا می‌توانند از میان آثار سینمایی اکران‌شده طی سه سال اخیر، برترین‌ها را در بخش‌های مختلف معرفی کنند.

بخش‌های مورد ارزیابی در این دوره عبارتند از:

۱- بهترین فیلم

۲- بهترین کارگردان

۳- بهترین فیلمنامه‌نویس

۴- بهترین بازیگر مرد نقش اول

۵- بهترین بازیگر زن نقش اول

۶- بهترین بازیگر مرد نقش مکمل

۷- بهترین بازیگر زن نقش مکمل

۸- بهترین فیلمبرداری

۹- بهترین موسیقی متن

۱۰- بهترین مهندسی صدا (شامل صدابرداری و صداگذاری)

۱۱- بهترین تدوین

۱۲- بهترین دستاورد فنی (شامل چهره‌پردازی، طراحی صحنه، طراحی لباس، جلوه‌های ویژه میدانی، جلوه‌های بصری، انیمیشن، طراحی تیتراژ و…)

۱۳- بهترین خلاقیت و استعداد درخشان (ویژه فیلمسازان اول)

پانزدهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران در نیمه دوم خردادماه سال جاری و به دبیری جعفر گودرزی برگزار خواهد شد.

نوشته داوری پانزدهمین جشن منتقدان آغاز شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

انتظار می‌رود ایشان که پیش‌تر نیز در برگزاری این جشن نقشی کلیدی ایفا کرده است، با رویکردی حرفه‌ای و شناختی عمیق از فضای نقد و جریان‌های سینمایی، بار دیگر این رویداد معتبر را به بهترین شکل ممکن مدیریت کند.

پانزدهمین جشن بزرگ منتقدان با تاکید بر اصالت سینمای متفکر و جریان‌ساز، گامی دیگر در مسیر تثبیت جایگاه نقد به‌عنوان یکی از ارکان مهم سینمای ایران خواهد بود.

امید می رود این دوره جشن بزرگ منتقدان همچون چهارده دوره قبل محفلی برای پاسداشت سینمای اندیشمند و ستایش برترین‌های این هنر باشد.

نوشته جعفر گودرزی دبیر پانزدهمین جشن منتقدان شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: نقش و عملکرد عجیب و منفعلانه سازمان سینمایی در برابر حرکت مهم و اثبات‌کننده منتقدان سینمای کشور از یک طرف و محدودیت‌هایی که به جشنواره فیلم فجر در همین دوره تحمیل شد از طرف دیگر، ما را به این نتیجه رساند که با روش قبلی خداحافظی کنیم و برای دوره‌های آتی طرحی نو دراندازیم.

دبیر چهاردهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران تاکید کرد: بنابراین امسال به‌دلیل تجمیع آثار ایرانی وهار جشنواره گذشته فیلم فجر، مانند دوره‌های قبل عمل خواهیم کرد و اما خروجی دوره آتی جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران را به آثار اکران عمومی سالانه سینمای ایران اختصاص خواهیم داد.

گودرزی در ادامه از برگزاری چهاردهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران در اردیبهشت ماه خبر داد و تصریح کرد: همه می‌دانند که حس مسئولیت‌طلبی منتقدان همیشه زبانزد بوده است؛ بنابراین ما معتقدیم نباید روند برگزاری جشن به‌ دلیل مشکلات پاندمی و یا بی‌تفاوتی شبهه‌انگیز مسئولان مربوطه منقطع شود. بر این اساس، ما با جدیت و در نیمه دوم اردیبهشت ماه برگزیدگان جشن امسال را معرفی خواهیم کرد.

این نویسنده و‌منتقد سینما درباره فیلم‌هایی که در معرض داوری قرار گرفتند، اظهار کرد: فیلم‌های سی‌وهشتمین و سی‌ونهمین جشنواره ملی فیلم فجر که سال‌های ۹۸ و ۹۹ برگزار شد و همچنین آثار ایرانی سی‌وهفتمین و سی‌وهشتمین جشنواره جهانی فیلم فجر که در سال‌های ۹۸ و ۱۴۰۰ برگزار شد، وارد دایره داوری‌ها شده است و برگزیدگان توسط آکادمی داوری انجمن و در فضایی متفاوت‌تر از هر سال و از طریق بستر مجازی اعلام خواهند شد. البته کماکان نقدها و گلایه‌هایی که به انفعال سازمان سینمایی داشتیم، به قوت خودش باقی است.

دبیر چهاردهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران درباره دوره آتی این جشن هم خبر دادد: برای دوره پانزدهم جشن منتقدان، فیلم‌هایی که از اسفند ۱۴۰۰ تا اسفند ۱۴۰۱ اکران شده‌اند، وارد مدار داوری و بررسی‌ها خواهند شد و جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران پس از این، هر ساله در اواسط فصل بهار برگزار خواهد شد.

گودرزی افزود: دیگر نمی‌توان با داوری فقط ۲۰ فیلم جشنواره فیلم فجر به یک کلیت اقناع‌کننده درباره سینمای ایران رسید چه بسا که دیدیم دوره چهلم جشنواره فیلم فجر هم که پُرایراد برگزار شد و از سال‌های موفق و پُررونق خود فاصله‌ها داشت. پس مشخص است که جمع بندی بهترین‌های سینمای ایران با در نظر گرفتن همه فیلم‌های ایرانی اکران شده در طول یک سال و حتی فیلم‌هایی که در فضای آنلاین نمایش داده می‌شوند، کلیت و جامعیتی بیشتر پیدا می‌کند.

وی در پایان خاطرنشان کرد: در دوره پانزدهم جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران شاید بتوان به داوری آثار مستند و فیلم کوتاه هم نگاهی ویژه‌ داشت و بررسی سالانه آن آثار را هم در دستور کار قرار داد البته باید مکانیزم صحیح آن را پیدا کنیم.

نوشته برگزیدگان چهاردهمین جشن منتقدان نیمه دوم اردیبهشت معرفی می‌شوند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این دوره قرار است فیلم‌های حاضر در سی و هشتمین و سی و نهمین دوره جشنواره ملی فیلم فجر که سال ۹۸ و ۹۹ برگزار شدند و همچنین آثار ایرانی حاضر در سی و هفتمین و سی و هشتمین جشنواره جهانی فیلم فجر که در سال‌های  ۹۸ و ۱۴۰۰ برگزار شد، داوری شوند.

اعضای انجمن منتقدان داوری آثار چهاردهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران را برعهده دارند و پس از جمع‌بندی آرا، نتایج در مراسمی باشکوه اعلام خواهد شد.

داوری آثار در بخش‌های زیر انجام خواهد شد:

-بهترین فیلم

-بهترین کارگردان

-بهترین فیلمنامه‌نویس

-بهترین بازیگر مرد نقش اول

– بهترین بازیگر زن نقش اول

-بهترین بازیگر مرد نقش مکمل

-بهترین بازیگر زن نقش مکمل

-بهترین فیلمبرداری

-بهترین موسیقی متن

-بهترین صدای فیلم

-بهترین تدوین

-بهترین دستاورد فنی (چهره‌پردازی، صحنه، لباس، جلوه‌های ویژه میدانی، جلوه‌های بصری، انیمیشن، تیتراژ و…)

-جایزه خلاقیت و استعداد درخشان (ویژه فیلمسازان اول)

انتخاب‌ها از میان تمامی فیلم‌های سینمایی ایرانی بخش مسابقه (مسابقه اصلی، طبق فهرست ضمیمه فیلم‌های معرفی شده توسط انجمن) جشنواره‌های یادشده انجام می‌شود.

اعضای آکادمی چهاردهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران باید حداکثر پنج عنوان به ترتیب اولویت و در هر عنوان تنها یک انتخاب با قید نام فیلم و هنرمند را از لحظه اعلام فراخوان تا حداکثر ۷۲ ساعت بعد به راه‌های ارتباطی چهاردهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران ارسال کنند.

اطلاعات تکمیلی فراخوان در فضای مجازی انجمن منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی ایران آمده است.

نوشته انتشار فراخوان چهاردهمین جشن منتقدان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی درباره آثاری که قرار است در دوره چهاردهم مورد داوری قرار بگیرند، بیان کرد: سال ۹۹ جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران در حالی به دلیل شیوع ویروس کرونا برگزار نشد که قرارمان این بود که اکران سالانه سینما را در داوری‌مان مدنظر قرار دهیم و از داوری فیلم‌های جشنواره فیلم فجر فاصله بگیریم اما به دلیل شیوع کرونا و تعطیلی اکران و سینماها این مهم نمی‌توانست همه‌جانبه صورت بگیرد.

او خبر داد: لذا در این دوره قرار است فیلم‌های حاضر در سی و هشتمین و سی و نهمین دوره جشنواره ملی فیلم فجر که سال ۹۸ و ۹۹ برگزار شدند و همچنین آثار ایرانی حاضر در سی و هفتمین و سی و هشتمین جشنواره جهانی فیلم فجر که در سال‌های ۹۸ و ۱۴۰۰ برگزار شد، داوری شوند.

به گفته وی، از دوره بعدی جشن، معیار داوری، یکسال اکران سینمای ایران خواهد بود.

دبیر چهاردهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران در پایان خاطرنشان کرد: اعضای انجمن منتقدان داوری آثار این دوره را برعهده دارند و پس از جمع‌بندی آرا نتایج اعلام خواهد شد.

این دوره از جشن با تحولاتی در ساختار و در مسیر پویاتر شدن و تأثیرگذارتر شدن بر جریان سینمایی کشور برگزار می‌شود. جدیدترین خبرها و همچنین فراخوان چهاردهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی متعاقباً اطلاع‌رسانی می‌شود.

دوره سیزدهم این جشن بهمن‌ماه سال ۹۸ برگزار شد و وقفه بین دو دوره نیز به دلیل شیوع بیماری کرونا و منع و محدودیت برپایی بسیاری از رویدادها بوده است.

نوشته جعفر گودرزی: فراخوان چهاردهمین جشن منتقدان به‌زودی اعلام می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این جلسه، جعفر گودرزی به‌عنوان رئیس، رضا درستکار به‌عنوان نایب‌رئیس، رضا صائمی به‌عنوان خزانه‌دار، کامران ملکی به‌عنوان دبیر و محمدرضا لطفی به‌عنوان سخنگوی انجمن منتقدان انتخاب شدند.

جعفر گودرزی، رضا درستکار، کامران ملکی، رضا صائمی و محمدرضا لطفی اعضای هیئت‌مدیره و پیمان شوقی بازرس انجمن منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی ایران را تشکیل می‌دهند.

نوشته جعفر گودرزی رئیس انجمن منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی ایران شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این چهارمین دوره متوالی است که با تصمیم هیئت‌مدیره انجمن صنفی منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی، مسئولیت دبیری این جشن برعهده جعفر گودرزی گذاشته شده است. با صدور این حکم، دبیرخانه جشن نیز فعالیت خود را آغاز می‌کند.

در متن حکم آمده است:

«به نام خالق زیبایی‌ها

جناب آقای جعفر گودرزی

باتوجه‌به تجارب ارزنده و توانایی‌ها و درایت شما در برگزاری موفقیت‌آمیز سه دوره متوالی جشن بزرگ انجمن منتقدان سینمایی، به‌موجب این حکم به‌عنوان دبیر چهاردهمین دوره این جشن انتخاب می‌شوید. امید که در گذر از رکود و رخوتِ حاکم بر فضای فرهنگی هنری، نفسِ گرم اهالی سینما را در جشنی آبرومندانه با درنظرگرفتن شرایط عمومی جامعه حس کنیم.

با آرزوی موفقیت تان

هیئت‌مدیره انجمن صنفی منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی ایران»

این دوره از جشن با تحولاتی در ساختار و در مسیر پویاتر شدن و تأثیرگذارتر شدن بر جریان سینمایی کشور برگزار می‌شود. جدیدترین خبرها و همچنین فراخوان چهاردهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی متعاقباً اطلاع‌رسانی می‌شود.

دوره سیزدهم این جشن بهمن‌ماه سال ۱۳۹۸ برگزار شد و وقفه بین دو دوره نیز به دلیل شیوع بیماری کرونا و منع و محدودیت برپایی بسیاری از رویدادها بوده است.

جعفر گودرزی از مدیران سینما و جشنواره‌های سینمایی و از پیش‌کسوتان حوزه رسانه و نقد است که سابقه دبیری و نایب‌رئیسی انجمن را در دوره‌های مختلف در کارنامه خود دارد. او سال‌ها مدیر فرهنگی و مدیر تولید و مجری طرح بسیاری از پروژه‌های سینمایی را به عهده داشته است.

نوشته جعفر گودرزی دبیر چهاردهمین جشن منتقدان شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

توجه جشن منتقدان به کیفی‌گرایی در سینمای ایران

دبیر جشن سیزدهم در ادامه گفت: در حال حاضر که سینمای ایران به سمت کثرت تولید پیش می رود نیازمند مراقبت، رونق و ارتقاء است. انجمن منتقدان با حضور منتقدان دلسوز و دغدغه مندمی‌تواند ارزیابی درستی از این شرایط داشته باشد و خروجی آن باعث تشویق سینماگرانی است که بیشتر به شاخصه‌های کیفی توجه دارند و برآیند آکادمی منتقدان می‌تواند خروجی یک سال سینما را با یک جهت دیگر ترسیم کند. به نظرم این جشن می‌تواند چراغ و مشعل خوبی باشد و یک سری شاخصه‌ها را تعریف کند چراکه ما به یک بزنگاه کیفی نیاز داریم.

زمان و مکان برگزاری جشن سیزدهم

جعفر گودرزی افزود: امسال سیزدهمین دوره جشن منتقدان قرار است ۱۳ دی ماه در سالن آمفی‌تئاتر ستاد مرکزی دانشگاه علوم‌پزشکی دانشگاه تهران برگزار شود. این یک سالن ویژه است و شاخصه‌هایی دارد که حتی ممکن است بعد از جشن منتقدان مورد توجه قرار گیرد و جشن‌ها و مراسم دیگری هم در آن برگزار شود.

حامی جشن سیزدهم

دبیر جشن سیزدهم منتقدان از مجله حقوقی دادگر به عنوان حامی این دوره جشن نام برد و گفت: از همدلی و تلاش‌ و حسن‌نیت خانم دکتر شفیعی که همچون سال گذشته حامی و همراه جشن بوده‌ است، سپاسگزاری می‌کنم.

فردا اعلام نامزدهای جشن منتقدان

گودرزی ادامه داد: این را باید عنوان کنم که امیدوارم آرا به شکلی باشد که شأن منتقدان حفظ شود. ما همیشه به سلامت آرا فارغ از مصلحت‌اندیشی و جنبه‌های سیاسی افتخار کرده‌ایم. جمع‌بندی نهایی آرا انجام شده و ما فردا دوشنبه ۹ دی ماه، نامزدها را اعلام می‌کنیم. امیدوارم خروجی این جشن یک قدم رو به جلو برای سینمای ایران محسوب شود. ضمن آن که امسال بیش از صد منتقد در رای‌گیری ما شرکت کردند که این حائز اهمیت است.

او در این نشست از پژمان لشکری‌پور به عنوان مشاور دبیر و محمدرضا لطفی به عنوان سازنده فیلم بزرگداشت‌های جشن نام برد و گفت: جشن سیزدهم با همکاری اعضای انجمن صنفی منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران برگزار می‌شود.

بزرگداشت اکبر عبدی، علیرضا زرین‌دست و عباس یاری

دبیر جشن سیزدهم منتقدان در ادامه گفت: در این دوره سه بزرگداشت از ۲ هنرمند و یک منتقد داریم. اکبر عبدی بازیگر سینما، علیرضا زرین‌دست مدیر فیلمبرداری سینما و عباس یاری منتقد پیشکسوت مورد تجلیل قرار می‌گیرند.

رقابت فشرده در آرای آکادمی

در ادامه نشست خبری جشن منتقدان، علی علایی مدیر آکادمی سیزدهمین جشن بزرگ منتقدان و نویسندگان سینمایی در سخنان خود گفت: نوبتی بودن کسب جایزه در این جشن مهم نیست، به طوری که هنرمندانی بوده‌اند که به صورت متوالی برنده شده‌اند. این یک رای‌گیری جمعی است و امسال رقابت فشرده‌تر بوده است.

او گفت: در جمع‌بندی آرای اعضای آکادمی جشن سیزدهم، گاه رقابت به گونه‌ای به هم نزدیک می‌شد که با توجه به شمارش آرا اختلاف ها به اعشار می‌رسید و برای اینکه حق کسی ضایع نشود باید دقت می‌کردیم. در برخی رشته‌ها قرار شد تا هفت نامزد داشته باشیم. همچنین در صدر جدول آرا، رقابتی فشرده‌ داشتیم و این خودش را در شکل اهدای جوایز نشان می‌دهد.

علایی گفت: توجه به دستاوردهای فنی فیلم‌های ایرانی همیشه مهم است اما از آنجا که برخی از اعضا، اصلا در این رشته‌ها رأی نمی‌دهند، از همین رو برخی رشته‌ها را امسال در دستاوردهای فنی گنجانده‌ایم. برای مثال مهندسی صدا، گریم و … در میان دستاوردهای فنی هستند و به همین دلیل ما به این نتیجه رسیدیم که تعداد نامزدها در این بخش زیاد باشد.

پوستر سیزدهمین جشن منتقدان

نوشته توجه به کیفی‌گرایی در سینمای ایران/ برگزاری سه بزرگداشت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

با تصمیم  هیات مدیره انجمن صنفی منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی، جعفر گودرزی برای سومین سال پیاپی به عنوان دبیر این جشن انتخاب و معرفی شد.

این اولین جشن منتقدان است که پس از تأسیس انجمن صنفی منتقدان و نویسندگان  آثار سینمایی برگزار می‌شود و طی آن، آکادمی داوری انجمن، برگزیدگان خود در سی و هفتمین جشنواره ملی فیلم فجر و جشنواره جهانی فجر را معرفی می‌کند.

جعفر گودرزی از مدیران سینما و جشنواره های سینمایی و از پیشکسوتان حوزه رسانه و نقد است که سابقه دبیری  و نایب رییسی انجمن را در دوره های مختلف در کارنامه خود دارد. وی سال‌ها مدیریت تولید و مجری طرح بسیاری از پروژه‌های سینمایی را به عهده داشته است و در کارنامه مسئولیت‌های اجرایی‌اش، مدیریت روابط عمومی و اجرایی بنیاد سینمایی فارابی از سال ٨٩ تا ٩٢ دیده می‌شود. گودرزی مدیر روابط عمومی بیست و نهمین جشنواره فیلم فجر و مدیر روابط عمومی و اجرایی جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان از دوره بیست و چهارم تا بیست و هفتم هم بوده است.

نوشته جعفر گودرزی دبیر سیزدهمین جشن منتقدان شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای مراسم یزدان عشیری در خصوص اهداف این برنامه گفت: این نشست با هدف هم اندیشی پیرامون موضوعات مهم سینمایی طراحی شده است. حوزه سینمای کودک یکی از پرچالش‌ترین عرصه‌های سینمای کشور است و شاید اغلب کارشناسان و سینماگران بر این باورند سینمای کودک می‌تواند خانواده‌ها را به سالن‌های سینمایی بکشاند و رونقی برای سینما ایجاد کند و با پویایی گیشه‌ها، بازدهی اقتصادی خوبی هم برای این عرصه فراهم شود.

وی افزود: این سینما به دلیل سروکار داشتن با موضوعات سنی خاص و حساس به ویژه در تحکیم بنیان‌های فکری و عاطفی آینده سازان کشور بیشترین کارکرد تربیتی و آموزشی و پند آموزی را در کنار سرگرمی‌و تفریح دارد. تعدد متولیان در این حوزه بسیار است. از جمله: سازمان سینمایی، بنیاد فارابی، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان- آموزش و پرورش- و بسیاری از نهادها و NGO ها و حتی شورای عالی انقلاب فرهنگی، با این حال- اهمیت و ضرورت توجه به سینمای کودک به نسبت متولیان متعددش و شعارهای داده شده در فرآیند محصولات خیلی قابل درک و مشاهده نیست.

عشیری خاطرنشان کرد: بارها بر تعطیلی جشنواره کودک تاکید شده درحالی که کاستی‌های موجود در سینمای کودک به معنای تعطیلی و کنار گذاشتن جشنواره‌اش نیست ولی برگزاری این رویداد با سازو کاری ضعیف با ۷ فیلم دست و پا شکسته و نحیف مطلوب نیست. اساسا- جشن و جشنواره مانند جشن‌های باستانی ایران در فصل خرمن چینی محصول و برداشت صورت می‌گرفته اما زمانی که ما محصول خوب نداریم برگزاری جشن خرمن چینی برای سینمای کودک نیز بی‌معناست.

حال سینمای کودک بسیار بد است

وی عنوان کرد: برغم ضرورت توسعه سینماهای کشور بویژه برای کودکان و نوجوانان متأسفانه سالن‌های مختص این گروه‌های سنی و استانداردهای آن‌ها نداریم. در این میان حوزه هنری به عنوان یکی از متولیان دغدغه‌مند اقداماتی را در طرح‌های توسعه‌اش برای سینمای کودک و نوجوان در برخی استان‌ها ‌عملیاتی کرده است. حتی در تهران نیز سینمای ویژه کودک نداریم. در حالی که به طور کلی حال سینمای ایران خوب نیست اما حال سینمای کودک بسیار بد است. سینمای کودک نیاز به کمک سرآمدان و پیشکسوتان این عرصه دارد تا با هم اندیشی و طرح مسئله کمکی به بهبود این سینما شود. مسئولان و مدیران سینمایی به دلیل درگیری با ترافیک مشکلات گوناگون حواس شان به این سینِما نباشد.

سپس ابراهیم فروزش با اشاره به روند شکل گیری سینما و جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت: وقتی سینمای کودکان و نوجوانان شکل گرفت شاید سن بعضی از فعالان امروز در این عرصه به آن سالها نرسد اما ما بوده‌ایم و تجربه کرده‌ایم. همزمان با شکل گیری سینمای کودکان و نوجوانان، اثری از مراکزی نظیر: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نبود و بعد از مدت زمان طولانی از شکل گیری این سینما و تنومند شدن این نهال، در سال ۱۳۴۴ شاهد تاسیس این کانون بوده‌ایم. این جشنواره در آن سالها یکی از پر رونق‌ترین جشنواره‌های جهان و گروه الف بوده. در واقع سینمای روز آن زمان به فیلم‌های فارسی تعلق داشته است اما با این حال از این سینِما هم بسیار استقبال می‌شده و سالن‌ها ‌را از مخاطب پر می‌کرده است.

سینمای کودک نیاز به حمایت ویژه دارد

وی افزود: بعد از رونق فعالیت کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در اواخر سال ۴۹ تازه امور سینمایی کانون پا گرفت که با ۴ فیلم انیمیشن و ۳ فیلم زنده، وارد جشنواره شده بودیم. در واقع این جزو اولین فیلم‌هایی بود که در زمینه کودکان تولید شد چرا که در این زمان فیلم کودک معنایی نداشت. در این سالها تولید درسینما کودک شروع شده و ما وارد عرصه ای جدی‌تر از تجربه شدیم. بنابراین بستر برای شناخت بچه‌ها ‌از سینمای کودک و مراکز فیلمسازی کودکان فراهم و سینمای کودک به معنای واقعی پا گرفت. این جای سوال دارد که چرا در زمانی که جمعیت ایران در آن سال‌ها ‌بین ۲۵ تا ۳۰ میلیون بوده است، با وجود امکانات کم، استقبال چشمگیری از فیلم‌ها ‌صورت می‌گرفته اما سینمای کودک امروز به نسبت ۸۵ میلیون جمعیت چه از نظر تولید و چه از نظر پخش به آن شکل مورد توجه نیست؟ در حالی که ما نیروهای خلاق زیادی داریم.

کارگردان فیلم معروف «کلید» عنوان کرد: در حال حاضر عامل بازدارنده ما در این عرصه حمایت مالی و معنوی از سینمای کودک است. نیروهای معنوی و فعال ما در این زمینه زیادند و فعال عمل می‌کنند. سینمای کودک نیاز به حمایت ویژه مالی دارد، بخش خصوصی حق دارد برای فیلمی‌سرمایه‌گذاری کند که به بازگشت پولش امیدوار باشد اما همین بخش وقتی ضرر می‌کند به سراغ کارهای دیگر می‌رود.

وی اظهار داشت: این را هم باید بگویم که این سینماداران هستند که به سینماگران جهت می‌دهند تا چه فیلمی‌بسازند که صندلی‌های سالن پر شود این در حالی است که ۵۱ درصد از جبران هزینه از این طریق است در شرایطی که تهیه کننده تقریبا یک چهارم از هزینه را می‌تواند باز گرداند.

چرخ زنگ زده سینمای کودک و نیاز به حمایت دولت

وی با تاکید بر حمایت‌های گذشته از سینمای کودک و نبود دغدغه برای بازگشت پول یادآور شد: در حال حاضر در موقعیتی هستیم که سینمای کودک از یاد رفته است و خانواده‌ها ‌با دیده تحقیر به فیلم‌های کودک و نوجوان نگاه می‌کنند. برای اینکه این چرخ زنگ زده راه بیافتد دولت باید کمک کند، پول بگذارد، حمایت‌ها ‌را تصویب کند و به این سینما رونق دهد چرا که بخش خصوصی هیچ یک از این حمایت‌ها ‌را بدون منفعت خود در نظر نمی‌گیرد. بنابراین حمایت دولتی باید سالیان دراز ادامه داشته باشد تا فیلم‌هایی ساخته شود و مردم با این سینما آشتی کنند نه اینکه فیلم‌ها ‌را در بخش مرده ضایع کنند. معتقدم دولت باید سینماهایی را برای کودکان بسازد و مردم آرام آرام متوجه این سینما شوند. بخش دیگر مربوط به تکنیک است که از آن بسیار عقب هستیم. ماهواره‌ها ‌و فضاهای مجازی به پیشرفتی رسیده است که ما از ان عقب مانده‌ایم. باید ببینیم در دنیا چه می‌گذرد آیا بچه‌های ما رغبت می‌کنند فیلم‌های ما را ببینند؟

در ادامه وحید نیکخواه آزاد در پاسخ به ابراهیم فروش اظهار داشت: این چیزی که شما می‌گویید درست و صحیح است و خیلی‌ها ‌به آن معتقد هستند اما نقطه نظر مقابلی وجود دارد که می‌گوید این بلاهایی که بر سر سینمای کودک آمده به خاطر حمایت دولت است. ما نمی‌توانیم بگوییم تمام این چرخه طبق نظر ما پیش برود در حالی که سینمای ایران درست یا غلط دارای مناسباتی است. امروز صاحب اختیار وجه اقتصادی سینما، سینمادار است، او تنها کسی است که خوب یا بد را مشخص کرده و در عمل نشان می‌دهد که چه چیزهایی باید ساخته شود. بازخوردها بر ادامه فیلم و رفتار فیلمساز تاثیر می‌گذارد. برخی معتقدند دهه ۶۰ دوران طلایی سینمای کودک است در حالی که در گذشته مواردی داشته‌ایم که فیلم بازخورد خوبی نداشته در شرایطی که به آن فیلم جوایز زیادی تعلق گرفته و سوبسیت‌های بسیاری نیز به آن اختصاص داده شده بود. سینمای کودک ما به دنبال آثاری همانند کلاه قرمزی و شهر موش‌ها ‌است و از اکران آن حمایت می‌کند. عده ای می‌گویند سوبسیت‌های دولتی حاشیه امنی برای فیلمساز است و اشتیاق فیلمساز را بیشتر می‌کند.

اختصاص سوبسید دولتی حاشیه امن ایجاد می‌کند

وی عنوان کرد: سینماداران از هر چیزی که با استقبال خوبی مواجه شود، حمایت می‌کنند بنابراین با سینمای کودک نه عقد و اخوت دارند و نه پدرکشتگی. اختصاص سوبسیت دولتی به سینمای کودک، حاشیه امنی را برای فیلمساز ایجاد می‌کند که فیلمساز دیگر به فکر بازگشت پول خود نیست. بهشتی همیشه می‌گفت سینمای کودک در آن دوران یک مغازه پنج دهنه بود اما حالا به یک زیرپله تبدیل شده و تنها راه نجات این موفقیت از لحاظ اقتصادی است. از قضای روزگار ما با بچه‌هایی طرف هستیم که سرگرم کردن آنها یک هدف بزرگ است. در دهه ۶۰ آقای پرتوی در سن ۳۲ سالگی «گلنار» را ساخت. چگونه است که یک فرد ۳۲ ساله که هیچ پشتوانه سینمای تجاری کودک نداشته، تشخیص می‌دهد چنین فیلمی‌بسازد و موفق شود اما حالا بعد از سی و چند سال کسی پیدا نمی‌شود که چنین فیلمی ‌بسازد. ناگفته نماند در این دوران فیلم‌هایی موفق دیگری نظیر«دزد عروسک‌ها» و «پاتال» و غیره هم وجود داشت که امروز بعد از ۳ دهه از وجود آنها محروم هستیم.

فروزش در جواب به این سوال گفت: من نیز سوال دارم که با وجود این همه پیشرفت در علم و فناوری چرا فیلمسازان ما فیلمی‌ به خوبی « گلنار» و غیره را دیگر نمی‌سازند؟ این امر نیاز به بررسی دارد.

سینما در دهه۶۰ در نشاط اجتماعی تأثیر داشته است

جعفر گودرزی در این بخش گفت: می‌گویند دهه ۶۰ و دهه هفتاد اوج طلایی سینمای کودک بوده است که به مرور به وضعیت اسف باری رسید. باید عنوان کنم بعد از انقلاب و جنگ مسئولان ۲ رویکرد سینمای جنگ و کودک و نوجوان را پیگیری می‌کردند و تنها روزنه‌ای که می‌شد شادی را نشان داد از طریق سینمای کودک بود چرا که این سینما نقش تعیین کننده‌ای در نشاط اجتماعی داشته است و سینمای دفاع مقدس در مسیر دیگری حرکت کرد. در آن دوره مسئولانی که تعیین کننده بودند، بچه کوچک داشتند و سینمای کودک برایشان مهم بود ولی گویا با بزرگ شدن فرزندانشان یک مقدار رها شدند و دیگر این سینما برایشان اهمیتی ندارد چرا که در آن سالها به این سینما اعتقاد جدی‌تری داشته‌اند. از سوی دیگر از دهه هفتاد به بعد فیلم‌های اجتماعی روی کار آمدند و سینمای کودک رها شد در واقع سینمای کودک در آن دوران عرصه‌ای برای تجربه بود و متاسفانه با وجود آثار خوب، فیلمسازان آن را رها کردند و رفتند. معتقدم فیلم‌هایی هم که ساخته می‌شود در همین مرحله مانده و به اکران نمی‌رسند.

با تکرار ساخت فیلم‌های دهه ۶۰ مخالف هستم

سیدجواد هاشمی‌ یادآور شد: مدت هاست زمانیکه همه درباره فیلم کودک صحبت می‌کنند از دهه۶۰ مثال می‌زنند و فیلم‌هایی مثل «دزد عروسک‌ها ‌» و «گلنار» را یادآوری می‌کنند در حالی که باید آن دوران را رها کرد. این چه مقایسه‌ای است؟ هرچند من آرزو داشتم «گلنار» را بسازم ولی در دوران جدید اصلا نباید از آن فیلم‌ها ‌ساخت. باید به دنبال فیلمی ‌پاک و دلنشین بچه‌ها ‌بود. من می‌گویم باید دهه ۶۰ را فراموش کنیم چون بچه‌های الان با بچه‌های دهه ۶۰ تفاوت دارند و زمانه‌ای نیست که درباره آن حرف بزنیم بنابراین باید ببینیم چرا به سینما نمی‌روند؟

بنظرم فیلم کودک باید شتر، گاو، پلنگ باشد

این کارگردان با اشاره به «شهر موش‌ها» و «کلاه قرمزی» بیان کرد: من کاملا با حرف نیکخواه مبنی بر تکرار ساخت فیلم‌های دهه ۶۰ مخالف هستم. بنده «شهر موش‌ها» را ۲ بار دیدم یک بار رو به پرده دیدم که اصلا فیلم خوبی نبود و این را محکم به مرضیه برومند گفتم و یک بار هم رو به بچه‌ها ‌دیدم که متوجه شدم دهه شصتی‌ها ‌آن را دوست داشته‌اند. این فیلم یک پشتوانه تلویزیونی منحصر به فرد داشت که تنها فیلم بزرگسال است. «شهر موش‌ها» و «کلاه قرمزی» اصلا در زمره فیلم‌های کودک نیستند. من برای اینکه «تورنا۲» و «پیشونی سفید» را بسازم از ذهنیت خود فاصله گرفتم تا این فیلم‌ها ‌حداقل پول خود را برگردانند هرچند خیلی فیلم شاخی نشدند اما پول خود را برگرداندند. به نظرم فیلم کودک باید شتر، گاو، پلنگ باشد از همین رو فیلم من هم تلفیقی از فیلم کودک و بزرگسال بود.

وی ادامه داد: یک بار مرضیه برومند به من گفت تو خیانت کردی و نمونه خیانت تو گنجاندن آهنگ «پارسال بهار دست جمعی رفته بودیم زیارت» در فیلمت بود که منجر شد به شما رای ندهم. من گفتم خوب شد رای ندادید. فیلم شهر موش‌های شما را هم بچه‌ها ‌دوست ندارند. منظور من این است که ما باید ببینیم چه چیزی ساخته شود؟ چه شیوه‌ای بکار بندیم که بچه‌ها ‌فیلم‌ها ‌را دوست داشته باشند. من دیدم که ۲۵ درصد تماشاگران فیلم «رحمان ۱۴۰۰» کودکان بوده‌اند و این مصیبت است. باید ببینیم چگونه می‌شود عادت رفتن به سینما را به خانواده‌ها ‌برگرداند. من کمی ‌لِم آن را پیدا کردم به طوری که واقعا بچه‌ها ‌«پیشونی سفید» را دوست دارند هرچند بخش‌هایی از آن اصلا مربوط به کودکان نیست.

در سینمای کودک باید به تغذیه فرهنگی هم توجه کنیم

فروزش در ادامه عنوان کرد: آقای نیکخواه همزمان با نشان دادن فیلم «کلاه قرمزی» و تبلیغات گسترده آن، فیلم «باشوغریبه‌ای کوچک» ساخته شد که بسیار مورد استقبال قرار گرفت و پول خوبی از آن درآمد. فیلم «دونده» هم این روند را طی کرد. ما باید به فکر رسالت فرهنگی خود هم باشیم و باید ۲ وجه را در نظر گرفت یعنی هم بچه سرگرم شود و پولش را در بیاورد و هم- باید دنبال چیزی باشیم که هم چرخه تولید را راه بیاندازد و هم بچه‌ها ‌را با این سینما آشتی دهد و هم بچه‌ها ‌فیلم را دوست داشته و تغذیه فرهنگی شوند. ما باید مقداری هم آبروی خود را حفظ کنیم و تنها نباید به سرگرمی ‌توجه کنیم.

نیکخواه آزاد توضیح داد: به خاطر همین است که من با «پیشونی سفید» مخالف هستم چون در قسمتی از آن می‌دیدم که آهنگ «پارسال بهار دست جمعی رفته بودیم زیارت» وجود داشت در حالی که این آهنگ اصلا با خوراک فرهنگی ما سازگار نیست و فیلم جواد هاشمی‌ خوراک فرهنگی ندارد. از سوی دیگر به نظرم ما باید برای کودکان خودمان فیلم بسازیم این در حالی است که محمدعلی طالبی می‌گوید فیلم من در هلند تدریس می‌شود ولی سهم بچه‌های ما از این فیلم‌ها ‌چیست؟ چیزی که دیده نشود و با مردم ارتباط برقرار نکنند موضوعی است که انگار اصلا وجود ندارد مهم این نیست که «باشو غریبه کوچک» و … چقدر خوب هستند مهم این است که چقدر مردم ما آن را شناخته‌اند. چیزی که با مردم ارتباط برقرار نکند انگار که در کل وجود ندارد.

گودرزی تصریح کرد: من خیلی موافق این بحث شما نیستم چون برای مثال «روز واقعه» در زمان خودش دیده نشد ولی رفته رفته مردم از آن استقبال کردند و هر سال هم به ارزش آن اضافه می‌شود.

در بخش دیگری از این نشست فروزش با انتقاد به نبود تهیه کننده خوب برای ساخت فیلم‌های کودک گفت: فرض کنید که من می‌خواهم یک فیلم خوب بسازم حالا باید به کجا مراجعه کنم؟ کدام دفتر شخصی چنین فیلمی‌ می‌سازد؟ پول و سرمایه کجاست که بتوان از آن استفاده کرد؟ ما شرایط لازم را نداریم چگونه باید فیلم بسازیم؟

به آینده سینمای کودک بسیار امیدوارم

نیکخواه آزاد در پاسخ به فروزش گفت: البته باید توجه داشت که شما اصلا فیلم‌هایی مانند «گلنار» و … نمی‌ساختید موضوع دیگری که می‌خواهم بگویم این است که من در عین اینکه منتقد جدی برای مدیریت فرهنگی فعلی سینمای کودک هستم اما به آینده نزدیک سینمای کودک بسیار امیدوار هستم. جواد هاشمی ‌۶ تا فیلم ساخته با اینکه شهرتش مربوط به پیش از ورودش به سینمای کودک است یعنی اینکه از سر ناچاری وارد این عرصه نشده است و می‌توانست بر اساس تجربه خالق فیلم‌های دفاع مقدس باشد اما دغدغه کودک دارد که موفق هم شده است. غلامرضا موسوی یکی از باهوش‌ترین و متبحرترین تهیه کنندگان است و جایی نمی‌خوابد که آب به زیرش رود. او امسال یک فیلم کودک ساخته. امام (ره) بچه‌ای در حال گریه را در بغل آدم زشتی دید که سعی در ساکت کردنش داشت، امام به مرد گفت بچه را بگذار زمین تا ساکت شود چرا که تو را دیده و ‌ترسیده است، خوشبختانه دولت سینما را زمین گذاشته است پس مطمئن باشید سه سال دیگر اتفاقات بهتری در این زمینه می‌افتد.

فروزش توضیح داد: حرف‌های که شما می‌زنید بسیار امیدوارکننده است اما باید دید در ادامه چه اتفاقی می‌افتد. خوشبین بودن به چند فیلم نمی‌تواند خیلی امیدوار کننده باشد.

نیکخواه آزاد ادامه داد: طی سه سال اخیر چند فیلم کودک اکران شده است که جریان جدیدی را نشان می‌دهد؟ این روند قطعا به روغن کاری و اصلاحات نیاز دارد.

سینمای کودک گم شده‌ است

در بخش دیگر از این نشست کاپوزیا پرتوی افزود: من همانند فروزش معتقدم که باید از سینمای کودک حمایت شود چون ما گم شده‌ایم. حداقل‌ترین حمایت ما این است که کودک یک سینما داشته باشد. در پردیس ایران مال سینمایی مختص به کودکان ایجاد شده است و پزش را به ما می‌دهند. در این سالن سعی شده شرایط خوبی برای مخاطب کودک فراهم شود. به نظرم کودکان حق دارند سینمایی داشته باشند این کار مصداق بارز حمایت از سینمای کودک است. «باشو غریبه‌ای کوچک» تماشاچی داشته است یا نه برای من بسیار دردآور است چرا که این فیلم باید برای سینمای آینده ما به یادگار بماند.

سینمای کودک نیازمند بودجه‌ مصوب مجلس است

وی توضیح داد: چیزی با ان شاالله و ماشاالله درست نمی‌شود چهل سال می‌گذرد و در جلسات متعددی بوده‌ایم ولی کاری حل نشده. به نظرم نیازمند بودجه‌‌ای مصوب از مجلس هستیم. قدم اول این موضوع باید بر اساس مصوبه‌ای محکم برداشته شود و با نظر شورای مربوطه سپس این چرخه راه می‌افتاد به گونه‌ای که اصلا نیازی به حمایت نشود. در فسیتوال‌های دیگر به گروه سنی توجه بسیاری می‌کنند و بزرگسالان بر نوع فیلم‌ها و محتوای آن نظارت می‌کنند. ما باید فکری به حال این سینما بکنیم که تنها با مصوبه محکم امکانپذیر است.

ما کودکانمان را کوچک نگه داشته‌ایم

در ادامه پرتوی اظهار کرد: آیا ما مخاطب را تربیت کرده‌ایم؟ ما بچه‌ها ‌گفته‌ایم که باید فیلم ببیند؟ ما مخاطب به معنای واقعی نداریم و فرزندانمان را برای این رویداد فرهنگی تربیت نکرده‌ایم. باید به کودکانمان یاد بدهیم فیلم‌هایی مانند «باشو غریبه‌ای کوچک» را ببینند. فیلم‌هایی که ادبیات کودک دارند پشتوانه سینمای کودک ما هستند. ما کودکانمان را تربیت نکرده و آنها را کوچک نگه داشته‌ایم تا حدی که برای فهماندن حرف‌ها ‌و ارتباط با آن باید خم شویم. بچه‌ها ‌یاد نگرفته‌اند سر خود را بالا کنند و واکنش نشان دهند. خیلی از فیلم‌ها ‌نظیر «باشو غریبه کوچک» و «دونده» فدا شدند و جایگاه خود را در سینمای ما پیدا نکرده‌اند. امیدوارم نیاز این موضوع احساس شود و مسیری در جهت تربیت فرازندان ما را در پی گیرد.

نتیجه غفلت از کودکان حضور ساسی مانکن‌ها ‌در مدرسه‌ها است

نادره ترکمانی عنوان کرد: من به شدت معتقدم دولت وظیفه دارد از سینمای کودک در حوزه مادی و فرهنگی حمایت کند. ۲۵ سال است که کودکان را رها کرده‌ایم و نتیجه این غفلت حضور ساسی مانکن و نمونه‌های نظیر آن است اما حالا دیگر جایی برای غفلت نیست. ۲۶ درصد جامعه ما کودکان و نوجوانان است که جمعیتی بالای ۱۶ میلیون را شامل می‌شود. متولی این جمعیت کیست؟ جز تلویزیون و سینما و آموزش و پرورش مسئول این اتفاق است؟ من مخالف سالهای طلایی دهد ۶۰ هستم. این دوران گذشت و تمام شد. اگر قرار باشد تا ۱۴۰۰ مدام این روند را تکرار کنیم به جای پیشرفت به عقب می‌رویم. باید این دهه را رها کرد چرا که مدل فکری این بچه‌ها ‌فرق کرده و دیگر آن فیلم‌ها ‌را دوست ندارند. در اصل ما نزول و سقوط سینمای کودک را درک نکرده‌ایم جریان فرهنگی برای کودکان توضیح داده نشده است و حوزه فرهنگ و شناخت مسائل نسبت به اطراف تعریف نشد و بچه‌ها ‌را به حال خود رها کرده‌ایم. بارها تاکید کرده‌ام که فیلم‌هایی نظیر «رسوایی» فیلم خوبی نیست. بارها هشدار داده‌ام که از فیلم‌های خوب این ژانر توسط مدارس و آموزش و پرورش حمایت شود اما تنها فرآیند مدارس پرکردن سالن‌های نمایش خارج از توجه به موضوعیت و محتوای فیلم بوده است. برای مثال در همین تهران کودکانی وجود دارند که سالن سینما را از نزدیک ندیده‌اند. همه ما غفلت کرده‌ایم. آیا فیلم‌هایی که در حوزه کودک ساخته می‌شود را تلویزیون می‌خرد؟ آموزش و پرورش حمایت می‌کند؟ آیا شهرداری در جهت حمایت از آن بیلبوردهای تبلیغاتی خود را دراختیار این فیلم‌ها ‌قرار می‌دهد؟ سینمای کودک یک سمتی نیست و دولت باید حمایت کند. عامل این غفلت‌ها ‌هم سینماگران نیستند چون دغدغه کودک را به اندازه توان دارند و دولت هم مقصر است. این یک چرخه است و اگر قرار است این زنجیره به هم وصل نشود کاری از پیش نمی‌رود. در مواقع لزوم به جای حمایت از تولید ملی از فیلم‌های خارج از چارچوب استفاده شده و نسبت به فیلم‌های مناسب بی‌توجه شده‌اند. من همیشه منتقد آموزش و پرورش هستم که همیشه سکوت می‌کند علیرغم اینکه چهل و نهمین جشنواره فیلم رشد که به سینمای کودک اختصاص دارد و یک جشنواره قدیمی‌است ولی کاری نمی‌کند. آموزش و پرورش نتوانست عملکرد مثبتی را در حوزه کودکان و نوجوانان در برنامه خود قرار دهد و بعضا من دعا می‌کنم که کاش این سازمان نسبت به ژانر فرهنگی بی‌تفاوت بود چرا که با توجهات اشتباه به سینمای کودکان و نوجوانان ضربه زد. انگار که میل و رغبتی به این عرصه فرهنگی نداشته و آن را نقطه مقابل سیاست‌های خود می‌بیند.

هاشمی‌ در این بخش گفت: شما درباره آموزش و پرورش اشتباه می‌کنید. این سازمان موافق این حرف شما است. من سی سال در آموزش و پرورش بوده‌ام و می‌دانم که آموزش و پرورش دست وزیر نیست بلکه دست هزاران مدیر مدرسه است.

در ادامه گودرزی توضیح داد: در حال حاضر سینمای کودک و نوجوان مانند طفل سر راهی و بچه طلاق است که کسی مسئولیت آن را قبول نمی‌کند و اگر قبولش داشتند قطعا اتفاقات خوبی می‌افتاد.

سپس ترکمانی اظهار کرد: اگر ما یک شورای عالی فرهنگی داشتیم قطعا سینمای کودک بخشی از آن بود و مراکزی که عنوان کودک و نوجوان را یدک می‌کشند باید به مصوبات مطرح شده در شورای عالی عمل کنند اما متاسفانه همه این مسئولیت‌ها ‌را از دوش خود برداشته و بر گردن دیگری می‌اندازند. حتی جشنواره کودک و هر حوزه‌ای که به سینمای ما کمکی کند جزو تعهدات فرهنگی هر یک از ما است و من اولین کسی هستم که این مسئولیت را بر گردن خودم می‌دانم. در کشور ما همه چیز مدیرمحور است اگر اولویت مدیری سینمای کودک باشد پیشرفت می‌کنیم در غیر این صورت پسرفت در انتظار ماست.

وی در ادامه با اشاره به داوران کودک و نوجوان جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان توضیح داد: در جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان داوران کودکی که به فیلم قطار آن شب رای دادند کاملا آموزش دیده بودند که باید همانند بزرگسالان فیلم را ببینند یعنی چه که می‌گویند شما کودک هستید.

سپس هاشمی‌اظهار کرد: اصلا به این فکر نکنید که در کشور ما اتفاقات با طبقه بندی علمی ‌و فرهنگی پیش بروند چرا که کشور ما در حوزه فرهنگ دست هزاران نفر اداره می‌شود و این خود سینما را تعطیل می‌کند. برخی به سلیقه خود کارها را انجام می‌دهند در این مملکت نمی‌شود حتی برای یک مدیر مدرسه تعیین تکلیف کرد که بچه‌ها ‌را به سینما ببرند. نه فقط آموزش و پرورش بلکه در همه ارکان و همه تشکیلات قوانین به صورت خودسر انجام می‌شود. مدیران خود فیلم‌هایی را که می‌پسندند برای دانش آموزان تجویز می‌کنند پس سینمای کودک به معنای آنچه که برای اهالی فرهنگی پسندیده است پیش نمی‌رود.

حوزه هنری تنها جایی است که درد فرهنگی دارد

وی با اشاره به لزوم ساخت فیلم پاک گفت: همکاری با حوزه هنری به نفع فیلمسازان است و در کلیت تنها جایی است که درد فرهنگی‌اش بیشتر از بلیتی است که در گیشه‌هایش می‌فروشد اما در جزئیات مشکلاتی دارد. با اینکه سینمای آزادی موقع اکران فیلم به من ظلم کرده ولی معتقدم حمایت حوزه هنری به من کمک بسیاری کرده است. من با نیکخواه بسیار موافق هستم چرا که باید بچه را زمین گذاشت تا خودش آرام شود.ما چاره ای جز ساخت فیلم پاک نداریم فیلم من پاک بوده چرا که سه عنصر فرح و شادی، آموزش و تربیت را داشته است اما شما هم هر کاری انجام بدهید تا زمانی که پدر و مادر از فیلم خوشش نیاید از آن فیلم استقبال نمی‌شود. من خواهش می‌کنم درباره این حرف بزنیم که چه فیلمی ‌بسازیم که بچه‌ها ‌دوست داشته باشند در این صورت است که سینمادار، آموزش و پرورش و مدیر مدرسه از فیلم استقبال می‌کنند. فیلم «کلید» فروزش، کلید خیلی از قصه‌های تاریخ سینمای کودک بوده است بنابراین باید به متن فیلم‌ها ‌توجه شود تا سینمای کودک رشد کند.

گودرزی عنوان کرد: من با نظر خانم ترکمانی کاملا موافق هستم و درست است که باید از سینمای کودک حمایت همه جانبه شود چرا که بخش خصوصی وارد این قضیه نمی‌شود. در دهه ۶۰ فیلم‌های کودک سرگروه داشتند و این موارد به سینمای کودک رونق می‌داد. سی و دو دوره جشنواره برگزار شده ولی کاش هر سال در کنار برگزاری جشنواره، یک سینمای کودک هم می‌ساختیم تا امروز، ۳۲ تا سینمای کودک داشته و برای اکران جر و بحث نمی‌داشتیم. من نمی‌دانم چرا فیلمسازان ما دچار پیچیدگی شده‌اند. از آن زمانی که سادگی و شیرینی را از سینمای کودک گرفتیم این اتفاقات برای سینمای کودک رخ داد چرا که بچه‌ها ‌قادر به فهم مسائل پیچیده نیستند و باید با سادگی با آنها حرف زد تا هویت سینمای کودک بازگردد. به طور کلی معتقد هستم در سینمای خود به عرصه تولید محتوای ارزشمند نیازمندیم و این روش می‌تواند سینما را در مسیر اصلی خود قرار دهد. ضمن اینکه چرا از عنصر تخیل از فیلم‌هایمان استفاده نمی‌کنیم در حالی که کودکان ما به ان احتیاج داشته و می‌تواند راهگشا و ما را به این دنیا نزدیک کند. تا همخوانی مابین این عناصر ایجاد نشود ما از کوکانمان عقب هستیم در حالیکه این قشر خود صاحب نظری در عرصه رسانه هستند.

ترکمانی بیان کرد: باید فیلمسازان به کودکان نزدیک شوند و ارتباطی تنگاتنگ ایجاد شود تا اتفاقات خوبی در این حوزه رخ دهد. فیلم کودک به فانتزی نیاز دارد.

هاشمی‌ بیان کرد: در سال ۱۳۹۱ فیلم «پیشونی سفید۱» و یا «اختاپوس»، به فروش بالایی رسید. در حالی که در آن فصل پاییز همزمان ۲۵ فیلم در حال پخش بوده و ۷ فیلم با هم اکران شد اما ما پرفروش‌ترین فیلم بوده‌ایم واین برای فیلمساز بهترین اتفاق است. با این حال سی دی این فیلم بسیار فروش داشت و با فروش ۳۰۰ هزاری آن روبرو شده‌ایم و بعد از ۶ سال ۴۰ هزار سی دی دیگر تولید و به فروش رسید این نشان می‌دهد که بچه‌ها ‌فیلم را دیده‌اند. سریال «هشتگ خاله سوسکه» هم در سینمای خانگی فروش خوبی داشته است پس باید گفت فیلم کودک مخاطب دارد اما خانواده‌ها ‌آنها را به سینما نمی‌آورند. بچه‌ها ‌قدرت این را ندارند تنهایی به سینما بروند. بنابراین به اشتباه نگوییم که بچه‌ها ‌طرفدار فیلم کودک ایرانی نیستند آنها حتی نازل‌ترین فیلم‌های کودک را هم می‌بینند. در این شرایط فیلمسازان باید برای ساخت فیلم‌های خوب تلاش کنند ما در اصل دغدغه اینکه بچه‌ها ‌فیلم‌ها ‌را نمی‌بینند نداریم بلکه دغدغه ما این است که سالن‌های سینمای ما پر نمی‌شود و باید به دنبال علت آن باشیم.

این کارگردان در بخش دیگر از صحبت‌هایش توضیح داد: ما دیکتاتوری اندیشه‌ها ‌داریم. در شورای تخصصی فیلمنامه کودک فارابی گروهی هستند که می‌نشینند و اندیشه‌های فیلمنامه نویسان را دیکتاتوری می‌کنند و می‌گویند آنچه را که ما می‌خواهیم، را باید بسازید. این روال در سازمان سینمایی و دیگر ارگان‌های مربوطه ادامه دارد غافل از اینکه ما با این روش هرگز به مدینه فاضله نمی‌رسیم. اگر قرار باشد فیلم‌هایمان را دولتی بسازیم به سرنوشت ۵۳ فیلم مانده در کشوهای فارابی دچار می‌شویم چرا که دیکتاتوری ساخته و تولید می‌شوند و هرگز به هدف اصلی نخواهد رسید. من به آقای تابش پیشنهاد داده‌ام که شوراهای فارابی را برداشته و با حمایت از فیلمسازان مقبول به سیاست‌های فارابی، به تولید آثاری خارج از سیاست‌های دیکتاتوری بپردازد. این اعتماد لازم است تا فیلمی‌ساخته شود که مردم دوست دارند و آن را به سینماها می‌کشاند. من لم جذب مخاطب را پیدا کرده‌ام و می‌دانم که اگر « پیشونی سفید ۴» را بسازم باز هم موفق خواهم شد. من می‌دانم که اگر فارابی فیلم‌های من را تصویب می‌کرد قطعا این فیلم‌ها ‌راهی کشوهای فارابی می‌شد.

در ادامه این برنامه عشیری تاکید کرد: مشکل سینمای کودک را نباید بی نسبت با کلیت سینمای ایران دید. ما باید مخاطب سینمای ایران را نسبت به کل جمعیت بسنجیم و در سال ۹۸ با افت این میزان روبرو هستیم. اگر حتی ما با دهه ۶۰ این روند را مقایسه کنیم به طور وحشتناکی با ریزش مخاطب سرو کار داریم و این مشکل در سینمای غیرکودک هم وجود دارد. بحث دیگر تولید محتوا است که در سینمای کودک وجود ندارد. آمارها در سطح کمی ‌بسیار امیدوار کننده است فقط موسسه بهمن سبز حوزه هنری ۳۱ فیلم در حوزه کودک در دو ساله اکران کرده که این نشان می‌دهد ما به لحاظ کمی‌ می‌توانیم امیدوار باشیم. از زاویه دیگر متاسفانه بخشی از معضلات ناشی از این است که سینمای غیر کودک ما به دلیل ذائقه سازی غلط در مخاطب نوعی قهر و کدورت با سینما را به صورت فراگیر در خانواده‌ها ‌ایجاد کرده و این دامن گیر سینمای کودک هم شده است.

وی افزود: با وجود حجم تولید بالا چه اتفاقی افتاده است که کودک قادر به ارتباط با فیلم‌ها ‌نیست و دیگر نمی‌تواند نوستالژی‌هایی برای نسل کودک و نوجوان ما بسازند. فقدان ساختارهای محتوایی و فرهنگی در فیلم‌ها ‌و عدم توجه به ذائقه مخاطب کودک امروز باعث شده است حتی تولیدات ما هم در بایگانی‌ها ‌خاک بخورد یا نفروشد.

فروزش خاطرنشان کرد: منظور من از حمایت دولتی ادامه ایجاد شوراهای مختلف در حوزه سینما نیست که هر کدام بر اساس سلیقه‌ها، تفکرات، سیاست‌ها و غیره اظهار نظر می‌کنند. بلکه منظور بنده بودجه‌ای مشخص در این زمینه است. فیلمنامه‌ای تصویب می‌شود و به چرخه تولید می‌رسد اما با عوض شدن مدیر یک بخش فرهنگی سرنوشت آن تغییر می‌کند. همانطور که یک مدیر مدرسه تعیین می‌کند که چقدر از دانش آموزان مخاطب فیلم باشند یا نباشند. ما باید موانع سر راه حمایت از تولید و اکران فیلم‌ها ‌را برداریم تا به آینده سینمای کودک امیدوار شویم.

سینمای کودک ما در مرحله زیرپله قرار دارد

نیکخواه آزاد توضیح داد: این خوب است که ما بتوانیم بودجه‌ای را از دولت بگیریم چرا که قرار است صرف فرهنگ کشور ما شود ولی به این امیدی نداشته باشید. هاشمی‌ با ساخت « تورنا۲» بر سینمای کشور تاثیر گذاشته است. سینمای کودک ما در مرحله زیرپله قرار دارد بنابراین باید چیزی برای ارائه داشته باشیم که امیدوار کننده باشد. در حال حاضر بچه‌های ما تنها یک کلیک با جذاب‌ترین فیلم‌های دنیا فاصله دارند. ما یک مزیت زبان فارسی را داشتیم ولی حالا آن هم حل شده است و همین موضوع کار را برای فیلمسازان سخت می‌کند. فیلم‌های ما در شبکه نمایش خانگی وضعیت بهتری از اکران پیدا می‌کند آیا دلیل این موضوع این نیست که سطح فیلم‌های ما در حد شبکه نمایش خانگی است و در حد سینما نیست؟ مهمترین عنصر ما قصه پردازی و قصه گویی است اما آنچه که باعث تمایز آثار حال حاضر با فیلم‌های دهه ۶۰ می‌شد، همین بوده است برای مثال «پاستاریونی» با وجود اینکه صحنه و پروداکشن خوبی دارد ولی قصه چندانی ندارد. ما در دهه ۶۰ رقیب نداشته‌ایم اما امروز این گونه نیست و بچه‌ها ‌فیلم‌های ما را با بهترین آثار روز جهان مقایسه می‌کنند و در جایگاه مقایسه با بهترین‌ها ‌قرار گرفته‌ایم.

جایزه جشنواره کودک به فیلم «۲۳ نفر» یک خیانت است

هاشمی‌بیان کرد: برخی فیلم‌ها ‌واقعا حمایت دولتی نیاز دارد ولی تنها متن خوب کافی نیست و این باید آسیب شناسی شود. در واقع به همین دلایل است که من مجبور می‌شوم کارهایی را بسازم که از نظر بسیاری از افراد زهرماری تلقی می‌شود. اگر من به مرحله برند شدن رسیده‌ام برای این است که در این مراحل به متن بهتری برسم و با وجود اهمیت، اما آیا می‌شود با نویسنده‌های امروز که وقت برای نوشتن، نمی‌گذارند متنی نوشت که هم خوب باشد و هم خیال انگیز؟ همین موضوع دلیل شکست «پاستاریونی» است چرا که خیال انگیز نیست. من به خاطر همین است که «پیشونی سفید»، «تورنادو» را اینگونه ساخته‌ام. بچه‌ها ‌به دنبال فانتزی هستند به همین دلیل است که می‌گویم جایزه جشنواره کودک به « ۲۳ نفر» یک خیانت است. من می‌دانم «۲۳ نفر» یک فیلم بسیار خوب است اما نباید به آن جایزه داد چون المان‌های ‌فیلم‌های کودکان را ندارد. بنابراین اگر می‌خواهیم امروز به بچه‌ها ‌برسیم باید ببینیم آنها چه چیزی نیازی دارند که در واقع همان فانتزی و خیال انگیزی است در در جریان بازی‌های اینترنتی باید این عنصر بیشتر شود.

نیکخواه آزاد عنوان کرد: این امر برای امروز نیست در تمام دوران‌ها ‌همینطور بوده و بچه‌ها ‌نیاز به فانتزی داشته و دارند. من با شما همسو هستم ولی باید به دنبال عناصر جذابیت فیلم‌ها ‌بگردیم. ما باید به دنبال دغدغه بچه‌های امروز بگردیم باید با قصه گویی خوب و فانتزی شود که نتیجه بخش شود.

فروزش در خصوص مشکل سینمای کودک اظهار کرد: حلقه گمشده حمایت مالی از فیلم‌ها ‌است پس باید شروع کنیم. سرمایه گذاری در این زمینه لازم است که نداریم. من می‌دانم هاشمی ‌سرمایه ساخت فیلم اولش را از خود گذاشته است. کمتر آدم شجاعی داریم که تمام زندگی خود را پای کار بگذارد ما تهیه کنندگانی داریم که در سینمای بزرگسال نابود شده‌اند.

هاشمی‌ تصریح کرد: در حال حاضر سرمایه‌گذاری دارم که منتظر است فیلم بعدی‌ام را بسازم چون فیلم‌های قبلی من پولشان را برگردانده‌اند. من حرف خیلی‌ها ‌را گوش ندادم به دنبال این رفته‌ام به دنبال چیزی هستم که خانواده‌ها ‌را به تماشای فیلمم بنشاند چون راهی جز این نبود من حتی به آهنگساز گفتم فراموش کن که کسی در صنفت از تو دفاع کند. من به علت کمبود بودجه نتوانستم در فیلم‌هایم از گریم هالیوودی استفاده کنم .من سرعتم را بالا بردم تا هزینه‌هایم پایین بیاید و سرمایه گذار ضرر نکند. این مسیر را می‌روم تا برند شوم آن وقت دیگر فلیمی‌ می‌سازم که موضوعاتی مثل «پارسال بهار دست جمعی» را در فیلمم نمی‌آورم چون دیگر نیازی ندارم ولی در حال حاضر به این نیاز دارم.

سپس گودرزی توضیح داد: در اینجا چند نکته می‌گوییم اول اینکه چرا به افرادی مثل فروزش و نیکخواه بها نمی‌دهیم؟ ما حتما باید با آزمون و خطا به جوانان برسیم؟ این تفکر اشتباهی است چرا که بسیاری از دوستان با تجربه را که می‌توانند راهگشا باشند رها کرده‌ایم تا به جوانان برسیم. در حال حاضرنسل‌های چند سال گذشته مان را در بلاتکلیفی از سیاست‌های مربوط به کودکان ونوجوانان وارد دنیای بزرگسالان کرده‌ایم درواقع حتی دوران بلوغ آنها را نادیده گرفته‌ایم و نهایتا با همه پدیده‌ها ‌ناگهانی روبرو شده و تحت تاثیر قرار می‌گیرند. بخش دیگری از مشکلات بی‌توجهی به قصه گویی است که این قشر را با عالم واقعی روبرو می‌کند. نکته دیگر هم این است که چرا فیلمسازان عرصه کودک اصرار دارند، فیلمنامه‌هایشان را خودشان بنویسند؟ این فیلم‌های مزخرف که بر خانواده‌ها ‌تاثیرات مخرب می‌گذارد قطعا خانواده‌ها ‌را ازسینما دور می‌کند. در ادامه باید بگویم ما هروقت از اقتباس و ادبیات کودک و نوجوان دوره شده‌ایم ضربه‌اش را خورده‌ایم.

هاشمی ‌اظهار کرد: نویسندگان جایگاه خوبی پیدا نکرده‌اند و پول خوبی هم به آنها پرداخت نمی‌شود. در حال حاضر نویسندگان حرفه‌ای وقت ندارند یعنی زمان زیادی را برای نوشتن کار می‌خواهند در حالیکه در این مدت درگیر نوشتن آثار دیگری هستند و هر فیلم را طی مدت چند روزه می‌نویسند در این شرایط قطعا نویسندگی خوبی برای اثر نخواهیم داشت. نویسنده حرفه‌ای، فانتزی و کودک نویس که برای کار وقت بگذارد در این کشور به تعداد انگشت دستانمان نداریم. شناختن ادبیات و سینمای کودک کافی نیست بلکه این موفقیت نیاز به تجربه دارد. دولت باید نویسندگانی را در اختیار بگیرد که در ازای درآمد مناسب و تیتراژ خوب متنی با کیفیت را تولید کرده و اجازه گرفتن چند کار همزمان را آن‌ها ‌سلب کند. ما با بحران روبرو هستیم و به مدیریت آن نیاز داریم. متاسفانه همه تصمیم گیرندگان سینمای کودک، کودک را نمی‌شناسند.

 پدر من را برای اکران فیلم «دو خواهر» درآوردند

پرتوی در ادامه یادآور شد: اقتباس نه تنها در سینمای کودک بلکه لازمه سینمای ما است ولی همیشه بد پیش رفته است. در این عرصه فقط سیما فیلم و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان چند کتاب کودک را خریداری کرد و هیچ وقت قدم بزرگی برای ساخت آن بر نداشته‌اند. آیا این اقتباس‌ها ‌پاسخگوی سینمای ایده آل ما هستند یا نه؟ ما در حال حاضر از این فضا دور بوده‌ایم و آثار اقتباسی خوب بسیار کم داریم. ما باید نویسنده فانتزی نویس و آشنا به کودک را تربیت کنیم که بتوان آنطور که باید برای ساخت فیلم‌های کودک اقدام کنیم. ما اقتباس خوبی نداریم. من برای ساخت فیلم در حوزه کودک امکاناتی ندارم و شرایطش هم دیگر برایم پیش نیامده است. در آخرین فیلمم «دو خواهر» که مسئولیت تهیه کنندگی و کارگردانی آن را خود برعهده داشته‌ام پدر من را برای اکران فیلم درآوردند چون با نمایش فیلم روز واقعه همزمان شده بود و نهایتا منجر به شکست من شد. بعد از این فیلم باید چه امیدی به سینما داشته باشم؟ همه این مشکلات هم ناشی از حمایت دولتی فیلم «روز واقعه» و حمایت شخصی از فیلم من بوده است. با وجود چاپ پوستر و تبلیغات مانع از اکران فیلم من شدند و دیگر برایم مهم نبود که سینمای کودک به کجا کشیده می‌شود. در حال حاضر هیچ امید، خیال آسوده و حامی‌ای برای سینمای کودک وجود ندارد چرا باید فیلم بسازم؟ برای من هم آسان است که آثار سخیف و کمدی را بسازم ولی نساختم.

فروزش یادآور شد: سینمای کودک نیاز به قدرتی دارد که پشت آن بایستد و جریان را به سمت و سوی مورد نظر هدایت کند.

نیکخواه آزاد توضیح داد: ما نباید احیای سینمای کودک را به ارگان‌های دولتی منوط کنیم چون جاهای دولتی به دنبال رزومه‌ای برای خود هستند. آنها نمی‌توانند با آثار کودک پز بدهند. این در حالی است که مسئولان عوض می‌شوند و اشکال اصلی تکیه به مسئولان دولتی همین است و هر کدام برای خود سازی می‌زنند. ما مرکز توسعه سینمای کودک و نوجوان را با این استدلال راه انداختیم یعنی به مدیران گفتیم که مدیران رفتنی هستند و ما ماندنی. راه ما از این حمایت دولتی و تعیین تکلیف جداست. ما فقط با ایستادن روی پای خودمان می‌توانیم به نتیجه برسیم.

هاشمی ‌بیان کرد: من فکر می‌کنم در حال حاضر به سینمای کودک کمی‌توجه شده یعنی اکرانش ساده‌تر شده است. به جرئت می‌توان گفت هیچکس به اندازه نیکخواه آزاد در عرصه ادبیات کودک تاثیرگذار نبوده است با اینکه ۳۰ سالی هست که با ایشان دعوا دارم و بسیاری از حرفه ای‌های این عرصه باید در حرف‌هایشان انگیزه بدهند تا حداقل ازحمایت‌های اندک برخودار شویم که درست و منطقی باشد. سینمادار حاکم بلامنازع است پس باید شرایط را به نحوی فراهم کنیم که صندلی‌های سینمایش را پر کنیم. ما باید به مسئولین انگیزه حمایت بدهیم.

ترکمانی ادامه داد: این نیست که مسئولان ما به دنبال حمایت نباشند، چرا که تلاش خود را در این زمینه کرده‌اند و برای نمونه می‌توان به تغیییر شکل در شوراهای فارابی اشاره کرد. شکل و فرم از مدل تک نفره تغییر کرده است و فیلمنامه‌ها ‌توسط اتاق فکر نوشته می‌شود که این گام خوبی است. اگر برای سینمای کودک سرتان درد می‌کند باید مطالبه گری صورت گیرد و این اقدام توسط سینماگران انجام شده است. معتقدم شرایط کلی سینما مشکل دارد و مسئولان فرهنگی دیگر هم در این زمینه مقصرند که باید پا بیش بگذارند. چرا حوزه هنری وارد جریان تولید نمی‌شود؟

هاشمی‌نیز تاکید کرد: معتقدم حوزه هنری باید در حیطه اکران وارد میدان حمایتی شود که اتفاقا شده و عملکرد چشمگیری داشته است.

عشیری در خصوص وظیفه ارگان‌ها ‌و مراکز در حمایت از سینما گفت: برخی مراکز در کشور ازجمله کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان، فارابی، آموزش و پرورش و … ماموریت دارند. فارابی وظیفه تخصیص بودجه و حمایت از فیلم‌ها ‌را برعهده دارد و در کنار آن حوزه هنری وظیفه حمایت از اکران را. این در حالی است که حوزه هنری در کنار تولید فیلم و ساخت آثاری چون «بیست و یک روز بعد» و «لوپتو» در حوزه کودک و نوجوان، طی دو سال اخیر بیش از ۱۳ فیلم مربوط به سینمای کودک را اکران کرده و پخش ۱۳ فیلم در این ژانر بر عهده داشته است. به دلیل اهمت کودکان و نوجوانان، مرکزی به نام حوزه هنری کودکان و نوجوانان ایجاد شده که راهبردهایی در این زمینه دارد. در مرحله اکران فیلم‌ها ‌توجه و حواس فیلمسازان به حوزه هنری است چرا که مسئولیت آن حمایت از سینمای خانواده است و در این زمینه کارنامه موفق‌تری دارد.

نوشته حال بد گریبان‌گیر سینمای کودک/ سایه حمایت‌های دولت از سر سینما کم شده است/ رد پای فیلم‌های کودک در زیر‌پله‌ بازار محصولات فرهنگی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: خوشبختانه این جشن برای اهالی سینما و منقدان به جایگاه قابل قبولی رسیده تا آنجا که همه از ارزش جوایز آن صحبت می کنند و این نشان می دهد نگاه گسترده منتقدان برای سینماگران مهم بوده و واجد ارزش و تاثیر است. نکته حائز اهمیتی که طی این سال ها کمتر به آن پرداخت شده اینکه ما نقد فیلم داریم اما نقد سینما نداریم. امیدواریم به سمتی پیش برویم که در کنار چگونه گفتن کمی هم به چه گفتن اهمیت بدهیم.

بعد از این صحبت ها از پوستر جشن رونمایی شد و آرمانن داوودی طراح، در توضیح اثر خود گفت: حدود ۱۵ اتود زدم تا بتوانم به مفهوم نقد مابه ازای بیرونی ببخشم. ابتدا تصویر آینه در ذهنم شکل گرفت اما رفته رفته عینک شخصیت های مطرح سینمایی به خصوص وودی آلن نظرم را جلب کرد و برای اینکه این طرح یادآور هیچ سینماگر خاصی نباشد با اعمال تغییراتی  به این طرح رسیدم.

پس از رونمایی پوستر ملکی نیز اظهار کرد: اوضاع اقتصادی و تحمل فشارهایی که از این بابت بر دوش همه است بر کسی پوشیده نیست و ما هم از این قاعده مستثنی نیستیم. برگزاری جشن در این اوضاع کار راحتی نیست چون اگرچه می توانستیم به اسپانسر فکر کنیم اما صلاح ندیدیم سراغ هر پولی که معلوم نیست از کجا جمع شده برویم.

جعفر گودرزی دبیر جشن در تایید این سخنان بیان کرد: تمام تلاش مان را کردیم از منابع مالی درستی استفاده کنیم. این جشنواره با همه سختی هایش سال پیش برگزار شد و امسال قطعا کار برای همه ما سخت تر است اما با توجه به نیازهایی که از جامعه سینما متذکر می شد لازم بود به هر ترتیب جشن را برگزار کنیم.

وی ادامه داد: به اعتقاد ما پولی که قرار است به این جشن بیاید باید مثل رای ها پاک و تمیز باشد. خوشبختانه همین رفتارها باعث شده جشن منتقدان برای اهالی سینما مهم باشد و خودشان پیگیر برگزاری این رویداد شوند. یکی از وظایف انجمن، پرداختن به شاخصه های کیفی است. در شرایط سینمای امروز که نقد زیادی می شود بزنگاه کیفی لازم داریم و سعی کردیم جشن ما از این ویژگی هم برخوردار باشد.

گودرزی با ابراز خرسندی از اینکه همه اصناف نسبت به جشن منتقدان روی خوش نشان می دهند، گفت: این تنها جشنی است که سلیقه در آن جایی ندارد و دیدگاه اهل قلم و صاحبان تفکر بر آن حاکم است. سال هاست که فیلم های نمایش داده شده در جشنواره فیلم فجر را به داوری می گذاریم و امسال برای اولین بار تصمیم گرفتیم آثار بخش جهانی را هم اضافه کنیم.

وی بیان کرد: جشن امسال ۲۷ آذر ماه در ایوان شمس برگزار می شود و از اصغر رفیعی جم، اسحاق خانزادی و سعید عقیقی نیز در بخش بزرگداشت؛ تجلیل خواهد شد. ضمن اینکه در خلال برگزاری این جشن برگزیده آثار ۴۰ سال سینمای کودک و نوجوان بعد از انقلاب نیز معرفی می شود.

جعفر گودرزی افزود: بعد از سالها سایت انجمن نیز فعال شده و علاقمندان می توانند به سایت www.mnciran.com مراجعه کنند. ضمن اینکه از طرف جشنواره فجر هم به ما گفته‌ شد اگر می‌‌خواهید برای اعضای تان کارت صادر شود باید اسامی اعضا در سایت تان نوشته شود.

وی در واکنش به سوال یکی از خبرنگاران مبنی بر حواشی سال گذشته بیان کرد: خوشحالیم که هنرمندان در این جشن احساس راحتی می کنند و حرف دل شان را به زبان می آورند. ما به دنبال حاشیه نیستیم و نمی دانیم کسی که روی سن می رود چه می خواهد بگوید اما هیچ رویدادی از حاشیه به دور نیست امیدواریم امسال کمترین حاشیه سازی را داشته باشیم.

پوستر دوازدهمین جشن منتقدان سینمای ایران

نوشته نقد فیلم داریم اما نقد سینما نداریم/ تلاش کردیم از منابع مالی درست استفاده کنیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.