خسرو نقیبی سردبیری روزنامه‌ «سینما»، ماهنامه‌ سینمایی «بلیت»، وب‌سایت تصویری «آرت‌تاکس» و تاک‌شوی هفته‌گی «مولن‌روژ» را برعهده داشته است.

او روزنامه‌نگاری را از ابتدای دهه‌ ۸۰ خورشیدی با عضویت در تحریریه و نوشتن ستون «راهنمای فیلم» در پرتیراژترین روزنامه‌ زمان خود یعنی «حیات نو» آغاز کرد و در طول دهه‌ ۸۰ و ۹۰ ریویونویسی را در کنار نقد فیلم به شکل‌های متفاوت در روزنامه‌ها و مجلات مختلف (از جمله در روزنامه‌های شرق، همشهری، ایران، سینما؛ مجلات تخصصی فیلم‌وسینما، فیلم و ۲۴ و شماری از روزنامه‌ها و مجلات دیگر که برخی عمری طولانی نداشتند) پی گرفت و در استمرار این روند برای برخی از این نوشته‌ها از جشنواره‌های مختلف مطبوعاتی جوایزی نیز گرفته است.

خسرو نقیبی در راه‌اندازی چندین مجله و روزنامه در این یک‌ونیم دهه نقش داشته و به نمایندگی از صنف و نهادهای متفاوت عضو هیات‌های داوری منتقدان در جشنواره‌های متعددی بوده است.

نقیبی همچنین از ابتدای دهه‌ ۹۰ تا نیمه‌ سال ۹۲ سخن‌گو و عضو شورای مرکزی انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران بوده است.

«کتاب‌باز» به تهیه‌کنندگی محمدرضا رضاییان و اجرای سروش صحت، شنبه تا چهارشنبه ساعت ۲۰ از شبکه نسیم پخش می‌شود.

نوشته خسرو نقیبی مهمان «کتاب‌باز» می‌شود/ منتقد سینما در شبکه نسیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

 افخمی: سینماهای حوزه هنری به زودی در اقلیت قرار می گیرند

بهروز افخمی، مجری «هفت» در ابتدای این برنامه با اشاره به عدم اکران برخی فیلم های سینمایی توسط حوزه هنری بیان داشت: اعتقاد دارم مالکین سینما می توانند هر فیلمی را که دلشان خواست نمایش بدهند یا ندهند. اما تعداد سینما در حال افزایش است و امیدواریم بیشتر هم شود، به این تربیت احتمال این است که به مرور تعداد سینماهای تحت نظارت حوزه در اقلیت قرار بگیرد. لذا با توجه به کیفیت بد اغلب سینماهای زیر مجموعه حوزه هنری، خودداری این نهاد از نمایش فیلم ها غیر از تبلیغ منفی آورده ای نخواهد داشت.

از رفتار قانونی حوزه هنری در عدم اکران تا نظر مساعدش درباره «فروشنده»

این برنامه در ادامه در گزارشی به سابقه تحریم برخی فیلم های توسط حوزه هنری پرداخت و علی سرتیپی در گفتگو با دوربین این برنامه گفت: خود من نیز تاکنون تصمیم به عدم اکران فیلمی گرفته ام. ما به عنوان سینمادار هیچ تعهدی به هیچ فیلمی نداریم که الزاما فیلمی را اکران کنیم. هیچ فیلمی را غیر از سرگروه -که آن هم به پیشنهاد خود سرگروه شده است – هیچ سینمایی اجباری برای اکران ندارد. رفتار رفاقتی یک چیز است، اما قانون تجارت در سینما چیز دیگری است.

وی ادامه داد: قطعا به لحاظ قانونی همچنان که سال ها این اتفاق افتاده است، کسی نمی تواند با حوزه برخورد کند و رفتارش قانونی است.

پخش کننده فیلم آخر اصغر فرهادی درخصوص وضعیت اکران این فیلم در سینماهای حوزه هنری گفت: حوزه هنری برخورد خوبی با فیلم «فروشنده» داشته است. مدیران حوزه نظرشان درباره فیلم منفی نیست و قرارداد اکرانش امضا شده است.

«نقد سینما» از تربیت تا تکلیف

«هفت» در ادامه باحضور مسعود فراستی، محمدتقی فهیم و خسرو نقیبی به بررسی نقد سینما در ایران پرداخت. خسرو نقیبی در ابتدا گفت: منتقد قرار نیست فیلمساز را درست کند، با مشتری کار دارد. کار او تربیت مخاطب است.

محمدتقی فهیم در ادامه بیان داشت: مشکل اینجاست که بسیاری فکر می کنند وظیفه ما تربیت کردن است. حالا یکی می خواهد فیلمساز را تربیت کند یکی مخاطب را. تربیت برای مسئولین است! نقطه ثقل اشتباه همین جا است. جریان نقد ما می خواهد شبیه به دیگران باشد. به عبارتی مجموعه دست مایه های نقد ما وارداتی است. مثل فلانی بددهن باشیم یا مثل فلانی خوش دهن باشیم و… و این الگوها غلط است.

فهیم: نقد نباید سیاست زده باشد

وی افزود: برخلاف دوستان روشنفکر ما، من معتقدم نقد را نباید سیاسی کرد. جریان نقد روشنفکری امروز سیاست زده و محافظه کار است! عیب آنجایی شروع می شود ما وامدار می شویم، والا استفاده از تجربه جهانی ایرادی ندارد. بدانیم که ما در داخل باید خود را نسبت با مردم، فرهنگ، سواد و تاریخ سینمای خود دقیق کنیم. منتقد ما وقتی تنها به فرم ورود می کند، از مردم ما فاصله می گیرد چون فرهنگ این کشور به محتوا گره خورده است.

نقیبی ادامه داد: محل زد و خورد ما میان سینمای جشنواره ای و سینمای ارزشی نیست. محل نقد ما بین سینمای اجتماعی تاثیرگذار متهم به سیاه نمایی است. ما ابدا طرفدار سینمای جشنواره ای به معنای ضدمخاطب و جشنواره پسند نیستیم، اتفاقا جریان ما به سینمای آمریکا توجه جدی کرد.

فراستی: منتقد ورایتی از من تقلید کرد

در ادامه فراستی بیان داشت: فهیم به درستی تربیت را برای مسئولین دانست و اینجا به طیف من می آید یعنی منتقد باید بی تربیت باشد! طبیعی است که منتقد ایرانی نقد فرنگی خوانده باشد و با آن بار فرنگی گرفته باشد. اما من ادای هیچ کدام را درنیاوردم، اساسا منتقد سینمای ایران هستم. خانم منتقدی از نشریه «ورایتی» ۷ ماه پس از نقد من بر فیلم آخر مجید مجیدی، نقدی تند بر این فیلم نوشت که بسیاری از واژه های من در آن بکار رفته است. لذا ابدا من بدنبال تقلید نیستم، هرچند شاید آنها از من تقلید کنند!

وی ادامه داد: نقد مستقل، خودسالار و نقد شورشی است. یعنی نقد زیرسوال بردن یک پدیده است برای بهم زدنش! اگر نقد را اساس هم تغییری نفهمیم و انحلال آن را بخواهیم، انحلال اندیشه و عقل را خواسته ایم. بر مبنای نقد است که می توان تغییر رادیکالیسم داشت. نقد جرات و دانش توامان است. دانش ممکن است با خواندن بیاید، اما به جرات نیاز دارد. چیزی که امروز کم است. جرات سوای آنکه از دانش هم می آید، از کاراکتر هم می آید. مثلا من این جرات را از پدرم ارث برده ام. اما امروز برخی از منتقدان ما تیپ اند! فرقی باهم ندارند.

امروز منتقدان به مدیران روابط عمومی بدل شده اند

وی ادامه داد: نقد اگر قرار است چیزی را زیر سوال ببرد، وضع موجود سینما را زیر سوال می برد. نقد مجلس میهمانی نیست، چاقوست و به دنبال تیزکردن حس مخاطب است. والا حس ها اکثریت کند است و یا در پی تبدیل به روابط عمومی شدن بسیاری از منتقدین، بی اثر شده است!

نقیبی: ما نسل جدید منتقدان همفکر فیلمسازان هستیم!

نقیبی در ادامه در پاسخ به اتهام سیاست زدگی به منتقدان روشنفکر گفت: در ماجرای سیاست زدگی در نقد، که من بدان متهم شدم، واقعیت این است که نسل جدید منتقدین هم فکر با فیلمسازان جوان این دوره هستند.

انتقاد تند و تیز فراستی و افخمی به مجله «فیلم»

در ادامه مسعود فراستی در انتقادی تند و تیزر به ماهنامه سینمایی «فیلم» گفت: این مسئله امروزی نیست. در زمان ریاست آقایان بهشتی و انوار خط سینمای جشنواره ای پی ریزی شد و به کمک مجله «فیلم» ادامه پیدا کرد و هم اکنون این اتفاق با جوایزی که در خارج به فیلم ها داده شده، ادامه پیدا کرده است. مجله فیلم در آن زمان فیلم هایی که می توانست مخاطب جذب کند را در نظر نمی گرفت.

افخمی نیز در ادامه به فراستی خرده گرفت که چرا بدون تعارف صحبت نمی کند و گفت: در آن زمان مجله «فیلم» رسما فیلم هایی که می توانست با استقبال مخاطبان مواجه شود را به شدت می کوبید! مجله فیلم اساسا به دنبال تربیت فیلمساز بود.

گلمکانی گفت منتقد به نوعی یک فیلمساز شکست خورده است!

فراستی افزود: هوشنگ گلمکانی با وجود اینکه پیرشده اما هنوز نقد می نویسد. او یک بار مطلبی نوشت در قالب توبه نامه که اعتراف می کرد که دیگر نقد به معنای واقعی نمی نویسم و گفت منتقد به نوعی یک فیلمساز شکست خورده است. این یعنی تو آرزوی فیلمساز شدن داشتی!

فهیم: مجله فیلم به شدت تحت تاثیر مدیران سینمایی وقت بود

فهیم در ادامه خاطرنشان کرد: واقعیت این است که این مجله در دوره ای سمت و سوی سینمای ایران را جهت داده است. البته نه تنها استقلال لازم را نداشته است بلکه به شدت تحت تاثیر مدیران سینمایی وقت بوده است. از نظر من نشریه به شدت سیاسی عمل می کند و بر ضد فیلم مخاطب پسند بود. تریبونی بودند که به دنبال مدیریت سینما بودند. به دنبال حذف بودند و این خلاف نقد بود.

نقیبی در این خصوص گفت: جناحین سینمایی ما وقتی به سینما ورود می کنند همین اتفاق می افتند. به حذف می اندیشند و خب این بد است.

فراستی با اشاره به وضعیت کنونی نقد در جامعه سینمایی گفت: منتقدان در دهه اخیر یا به روابط عمومی تبدیل شدند، یا پیر شدند، یا به دنبال فیلمسازی رفتند. آنچه که باقی مانده است یکسری جوان عاشق فیلم اینترنت باز است که به دنبال الگوگیری از نقدهای خارجی است. چرا به دنبال اخته کردن و رام کردن نقد هستیم؟ نقد گروهکی و تشکیلاتی نیست.

این منتقد اضافه کرد: امروز چند طیف داریم. یک طیف فعال در نقد امروز ایران، بچه های ارزشی هستند. یک طیف روشنفکران و انتلکت ها که اساسا زرداند و به دنبال انحلال نقداند چون در این صورت دکان عده ای را تخته می کند. در این میان پاپاراتزی هایی هم هستند که اساسا منتقد نیستند و فقط ادا هستند.

فهیم: نسل منتقد امروز بر محافظه کاری سوار است

فهیم ادامه داد: نسل امروز بر محافظه کاری ای سوار است که یا از این پاساژ دعوا دوری می کند و یا سعی می کند به نظر و داستان گویی خلاصه شود. نظیر روزنامه سینمای آقای جیرانی. اما جریان ارزشی در نقد هم در سال های اخیر پا گرفته است و در حال رشد هستند.

نقیبی: بسیاری از منتقدان حوصله نداشتند برای ما در روزنامه سینما نقد بنویسند!

در ادامه نقیبی اظهار داشت: منتقدان قدیمی تر اساسا حوصله نوشتن ندارند. منتقدان میانی نیز تصور می کنند اگر در پیج فیس بوک خود بنویسند مخاطب بیشتری نسبت به روزنامه ها دارند. اگر به دنبال این هستیم که چرا نقد چاپی میان مخاطبان جایگاه ندارد، اولا بخاطر این است که اساسا نقدی نوشته نمی شود و دوما به متن هایی در تلگرام و فیس بوک تقلیل پیدا کرده است. نظیر آقایان آرش خوشخو، پویان عسگری و… . . بسیاری از منتقدان حوصله نداشتند برای ما در روزنامه سینما نقد بنویسند!

فهیم پاسخ داد: وقتی سینما فیلمش دیده نمی شود، منتقد رغبت به نوشتن ندارد. نقطه اصلی در نقد این است که به فرهنگ، ارزش ها و سلایق این ملت توجه شود. جریان روشنفکری ما تا زمانی که ترجیح دهد آثار خارجی را بر آثار داخلی و نقد نوشتن بر آنها را ارزشمند تر از آثار داخلی بداند، نظیر گذشتگان خود به جایی نمی رسد. ضمن آنکه بخشی از الگوهای اصلی ما روانه روابط عمومی شده اند و اینها خطر فاسدکردن منتقدین شده اند. منتقدان را به بهانه درآمد و مشکلات مالی می دزدند. جشنواره، روابط عمومی، کارمندی و … چاه جلوی منتقدین است.

فراستی نیز گفت: اگر یک فیلم از لحاظ محتوا بخواهد از مملکت خودش دفاع کند اما کارگردان آن در فرم نتواند منظور خود را در مورد دفاع از ایران به درستی مطرح کند، من منتقد یقه کارگردان این فیلم را می گیرم. من می گویم اگر به جنگ تحمیلی اعتقاد داری و می خواهی از آن دفاع کنی اما اگر بلد نیستی فیلم بسازی، نساز. ضدتبلیغ است! اینجا جای دفاع از محتوا نیست. فرم محتوا را ارتقا می دهد. محتوا قبل فرم وجود ندارد. نقد بچه حزب اللهی ها هیچ کدام نقد فیلم نیستند، همه تنها شعارهایی که اعتقاد دارند را می نویسند. وقتی فرم را نمی فهمند، محتوا را نیز نمی فهمند.

وی ادامه داد: نقد از اثر حرکت می کند به محتوا می رسد و بعد به مولف ختم می شود. اگر شما از فیلم حرکت کنی با فرم جلو بروی بعد یقه محتوا را می گیری، که این محتوای بیرون آمده از پس فرمت چه چیز را می گوید و نهایتا به مولف می رسی. در قدم اول من اساسا مولف نمی شناسم. در قدم دوم سراغ مولف می روم.

فراستی: نقد تلویزیونی اقتضاعات و ادبیات خود را دارد

منتقد ثابت «هفت» افزود: ما یک نقد تلویزیونی داریم. وقتی زمان در تلویزیون کم است تو یک قراردادهایی با مخاطب همیشگی ات داری که وقتی مثلا می گویی “درنیامده است” منتقد می گوید یعنی چه، اما قابل فهیم و تعریف شده برای مقواست. یا می گویی “مقواست”. نقد درگیری شخصی من است. باید درگیری شخصی تو هم شود. نقد خودش یک اثر مستقل هنری است و باید لحن من را تداعی کند. نقد باید لذت نبرده از فیلم را، با لذت نقد جبران کند! اگر ما در «هفت» فیلم کلاسیک را تبلیغ می کنیم این آموزش دیدن است.

فهیم نهایتا بیان داشت: جریانی که تحت سینمای ایدئولوژیک امروز به وجود آمده است قابل ستایش است. آن جریان بی ایدئولوژی همان جریان بی وطن است. فقدان ایدئولوژیک، فقدان اصلی سینما و نقد سینمای ایران است.

نقیبی اشاره کرد: ما باید مشخص کنیم چقدر سینما را برای سینما می خواهیم و چقدر سینما را برای ایدئولوژی می خواهیم.

برنامه سینمایی «هفت» در ادامه در آیتمی از حسن حسینی به سابقه نقد در تاریخ سینمای جهان پرداخت و در ادامه در گزار شی به منتقدانی که سودای فیلمساز شدن در سر داشتند پرداخت. همچنین «گپ هفت» به سراغ احمد امینی، شاهرخ دولکو و کیوان امجدیان رفت و از آنها درباره مشکلات نقد در سینمای ایران پرسید.

این برنامه در بخش انتهایی خود با حضور محمدرضا شریفی نیا و محسن قصابیان به نقد بازیگری در سینمای ایران پرداخت.

برنامه سینمایی «هفت» با اجرا و سردبیری بهروز افخمی هر هفته جمعه شب ها روی آنتن شبکه سه سیما می رود.

نوشته فراستی: خط سینمای جشنواره‌ای و ضدمخاطب در مجله فیلم پیگیری شد/ فهیم: جریان نقد روشنفکری سیاست زده و محافظه کار است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

خسرو نقیبی نویسنده فیلمنامه فیلم تازه قاسم جعفری درباره این پروژه به سوره سینما گفت: فیلم سینمایی «به پشت سرت نگاه نکن» پاییز سال قبل پروانه ساخت دریافت کرد اما تولید آن عقب افتاد. در این مدت ما شروع به بازنویسی متن کردیم و بنا بود پس از پایان نوروز کار را کلید بزنیم، اما به خاطر مسئله انتخاب بازیگر به مشکل برخوردیم. یکی از نقش های محوری این فیلم سینمایی، کاراکتر دختری است که نوازندگی یک ساز دشوار و غیرمتعارف برای بانوان را بلد است و به خاطر همین ویژگی، کار کمی برای ما سخت شده است.

وی افزود: به غیر از آن بازیگر خانم آشنا به موسیقی، به چند بازیگر مرد نیاز داریم که بتوانند آواز بخوانند. در ابتدا قصه فیلم که یک قصه شهری است و عمدتا در خیابان‌های تهران می گذرد، وابستگی زیادی به فصل داشت و با تمام شدن زمستان، ما فرصت را برای فیلمبرداری از دست دادیم. حالا با شروع فصل بهار در تلاش هستیم بازنویسی را به گونه ای انجام دهیم که تولید این فیلم در همین فصل حاضر ممکن باشد. «به پشت سرت نگاه نکن» درباره زن و مردی است که از جایی به بعد در زندگی خود تصمیم می‌گیرند بک شروع تازه را رقم بزنند، در حقیقت فیلم ما فیلم امید به زندگی است. می‌توان گفت این فیلم به لحاظ تم و مضمون، چیزی شبیه به تجربه مشترک قبلی من و قاسم جعفری یعنی «عین شی قاف» است که در آستانه اکران قرار دارد.

این منتقد و نویسنده درباره برنامه های کاری خود در سال جاری ادامه داد: برای نگارش دو سریال صحبت هایی کرده ایم اما هنوز به نتیجه قطعی نرسیده‌ایم. برای من قصه نوشتن در مدیوم‌های مختلف فرق چندانی ندارد و مهم این است که موضوع خوبی داشته باشم. در تلویزیون هم اگر گروه خوبی دور هم جمع شوند می‌توان یک اثر ماندگار و خوب تولید کرد.

فیلم سینمایی «به پشت سرت نگاه نکن» این روزها بار دیگر در مرحله پیش‌تولید قرار گرفته و به زودی به کارگردانی قاسم جعفری کلید می‌خورد. تا کنون حضور هیچ بازیگری در این فیلم قطعی نشده است.

نوشته فیلم تازه قاسم جعفری در مرحله پیش‌تولید/ «به پشت سرت نگاه نکن» در جست و جوی بازیگر نوازنده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مهین نویدی در این باره گفت: فیلم سینمایی «واله» ساخته قاسم جعفری که پیش از این با نام «حضور» شناخته می شد آخرین کار من بود که الان مراحل پایانی فنی را سپری می کند.

فیلمبرداری این فیلم سینمایی به تهیه و کارگردانی قاسم جعفری اواخر پاییز آغاز شد و بازیگران جلوی دوربین تورج منصوری نقش آفرینی کردند. فیلمبرداری این فیلم سینمایی در تهران، شیراز و شمال کشور در شهر چالوس انجام شد و بخشی از آن در شهرک دفاع مقدس انجام شد.

«واله» درامی اجتماعی دارد که در آن بهاره کیان افشار و نوید لایقی مقدم بازی کردند. خسرو نقیبی فیلمنامه این فیلم را نوشته است. قاسم جعفری پیشتر فیلم های سینمایی «دختران»، «گرگ و میش»، «ماه مهربان» را کارگردانی کرده و عمده شهرتش به خاطر ساخت مجموعه های پربیننده «مسافری از هند» و «خط قرمز» است.

نوشته تغییر نام «حضور» قاسم جعفری به «واله» / پایان فیلمبرداری و آغاز مراحل فنی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- یکی از اخبار داغ این روزهای سینمای ایران سرقتی بودن فیلمنامه فیلم سینمایی «پل چوبی» نوشته خسرو نقیبی و مهدی کرمپور است، داود رحمتی مدعی شده نویسنده این فیلمنامه است و از قرار معلوم پیگیری قانونی برای احقاق حقش را شروع کرده است. به سراغ وکیل پرونده و نقیبی، یکی از نویسندگان رفتیم تا صحت و سقم این خبر را جویا شویم.

نویسنده این متن یک فرد معلول جسمی است و انگیزه دروغگویی ندارد

وحید نجاتی وکیل داود رحمتی با اشاره به اینکه موکل وی معلول است، به سوره سینما گفت: سال ۹۰ وقتی رحمتی «پل چوبی» را در جشنواره دید، شکایت خود را مطرح کرد، چون فیلمنامه او با نام «عشق، سیگار، قهوه» تشابه زیادی با فیلمنامه فیلم کرمپور داشت. به عبارت دیگر تنها شخصیت های فیلم با آنچه در متن هست، جا به جا شده بود و مسائل سال ۸۸ هم به آن اضافه شده بود. این تشابه چیزی است که ۵ نفر کارشناس خبره در سازمان سینمایی در دولت قبل، آن را تایید کردند.

وی افزود: کرمپور می گوید متن را با اقتباس از فیلم سینمایی «کازابلانکا» نوشته و از طرف دیگر عنوان می کند فیلم او یک فیلم سیاسی است. من که نه با سینما آشنایی دارم و نه ادبیات، در جریان هستم که «کازابلانکا» یک اثر عاشقانه است، نه سیاسی. به هر حال قصد ما این نیست که این فیلم اکران نشود، تنها می خواهیم به حق داود رحمتی رسیدگی شود. سازمان سینمایی هم وقتی فهمید این فیلم شاکی خصوصی دارد، امتیازی به آن نداد و پیرو آن کارگردان نتوانست فیلمش را در نوروز و خرداد و پس از انتخابات اکران کند. گویا برای اکران دوم عید فطر تلاش هایی انجام شده و ما هم به این دلیل که نمی خواهیم سرمایه بخش خصوصی تلف شود، از این اتفاق خوشحالیم، تنها می خواهیم در تیتراژ از داود رحمتی با عنوان صاحب طرح یاد شود و توافقات مالی نیز صورت بگیرد.

این وکیل گفت: مهدی کرمپور اینطور بیان داشته که داود رحمتی عشق سینماست. صحبت من این است که آیا عشق سینما بودن بد است؟ اصلا همین عشق است که ایشان را تا امروز فعال نگه داشته و روا نیست این برخورد با ایشان صورت بگیرد. مهدی کرمپور با آن همه ستاره ای که در فیلم آورده و آن همه هزینه آیا از پرداخت دستمزد یک نویسنده اکراه دارد؟

ادعای منتشر شده کذب محض است

خسرو نقیبی یکی از نویسندگان «پل چوبی» با تکذیب قطعی این خبر توضیح داد: من و مهدی کرمپور در شروع دهه ۸۰ این طرح را کار کردیم و در خانه سینما هم ثبت شد. بعد از اینکه وقایع سال ۸۸ رخ داد، آن را بازنویسی کردیم و آنچه دیدیم شکل گرفت. در واقع تم عاشقانه این فیلم از «کازابلانکا» برداشت شده است.

وی در پاسخ به این سوال که چرا همان اوایل دهه ۸۰ این فیلمنامه ساخته نشد، گفت: ما احتیاج به یک محرک سیاسی برای قصه داشتیم. به نوعی انگار فیلمنامه تا آن زمان چیزی کم داشت و دستمان به کار نمی رفت. تا اینکه پس از سال ۸۸ تصمیم گرفتیم اتفاقات نیمه اول آن سال را به قصه اضافه کنیم و اینطور دریافتیم که آنچه قصه ما کم داشت، فراهم شده است.

«پل چوبی» به کارگردانی مهدی کرمپور داستان زوج جوانی را روایت می کند که از هم جدا می افتند و با ورود یک همکلاسی قدیمی به کشور قصه رنگ تازه ای به خود می گیرد، ضمن اینکه خواهر یکی از شخصیت های اصلی به دلیل فعالیت های سیاسی در بازداشتگاه به سر می برد. بهرام رادان ، هدیه تهرانی، مهناز افشار، مهران مدیری، برزو ارجمند و … از بازیگران این فیلم هستند.

فیلم سینمایی «پل چوبی» به کارگردانی مهدی کرمپور که در سی امین جشنواره فجر روی پرده رفت و هنوز فرصت اکران عمومی نداشته است.

نوشته حاشیه‌های «پل چوبی» تمامی ندارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.