مهران مهام به سوره سینما گفت: پخش سریال «دردسرهای عظیم ۲» با وقفه زیادی همراه بود. ما علاوه بر اینکه در لیالی قدر پخش نداشتیم شش قسمت هم به خاطر پخش مسابقات والیبال از مردم دور ماندیم. با توجه به اینکه خبر ساعت ۲۲ شبکه سه چیزی نیست که تأخیرپذیر باشد، ما نمی توانستیم قسمت های «آنچه گذشت» را به شکل مفصل تری در برنامه بگنجانیم. با این حال ارتباط مخاطب با سریال برقرار باقی ماند و ما در طول تصویربرداری که هنوز هم ادامه دارد اتفاقاتی را شاهد هستیم که به ما روحیه و انگیزه زیادی می‌دهد.

وی افزود: چند روز قبل وقتی داشتیم سکانس مقابل آزمایشگاه را می گرفتیم مردم زیادی دور ما جمع شده بودند و برای ما این همه اشتیاق عجیب بود. جالب است بگویم حتی یک بار پلیس هم از داخل ماشین و با میکروفون جواد عزتی را مورد خطاب قرار داد و گفت: «لطیف آن بچه را به مادرش بسپار». خیلی وقت ها با وجود اینکه شب کار هستیم، تعداد قابل توجهی از مردم پشت صحنه جمع می شوند و اصرار دارند با بازیگران و به خصوص دختربچه چند ماهه سریال عکس بیندازند. همه این ها نشانگر این است که ما کارمان را درست انجام داده ایم و من از این بابت خدا را شکر می کنم.

مهام همچنین گفت: : بعد از اینکه اولین قسمت از «دردسرهای عظیم ۲» را روی میز تدوین دیدم به همکارانم گفتم مطمئن باشید این سری از سری اول پرطرفدارتر می شود و به قولی نه یک سر و گردن، بلکه دو سر و گردن از آن مجموعه بالاتر است. علت این موفقیت را قصه محکم تر و درام قوی تر قلمداد می کنم. زندگی سرشار از اشک ها و لبخندهاست و ما این بار با محور قرار دادن این واقعیت شروع به کار کردیم و بازخورد خوب آن را هم شاهد بودیم.

تهیه کننده «دردسرهای عظیم ۲» در پاسخ به این سوال که پخش سریال تا کی ادامه دارد بیان داشت: این مجموعه یک مجموعه ۲۶ قسمتی است و قرار نیست حالا که داریم به عید فطر نزدیک می شویم پایان بندی سریال را با عجله انجام دهیم و به قولی سر و ته قصه را به هم برسانیم. احترام به مخاطب همیشه اولویت کاری ما بوده است. بنابراین پخش سریال چند قسمت بعد از عید سعید فطر هم ادامه خواهد داشت و احتمالا آخرین قسمت این مجموعه در جمعه هفته آینده، برابر با دومین روز مرداد ماه پخش می شود. قصه می بایست با شیب ملایم خود جمع می شد و ما نمی خواستیم ریتم اثر را به هم بزنیم.

سریال تلویزیونی «دردسرهای عظیم ۲» مجموعه ویژه ماه مبارک رمضان است که این شب ها بعد از اذان مغرب از شبکه سه پخش می‌شود. جواد عزتی، الناز حبیبی، مریم سعادت، سولماز غنی، مه لقا باقری، فریده سپاه منصور و حسین محب اهری بازیگران اصلی آن هستند و در کنار مهدی هاشمی، پرستو گلستانی، مهران رجبی و … داستان اثر را شکل می دهند. امیر عربی و علیرضا کاظمی پور نویسندگان این سریال هستند که توسط برزو نیک نژاد کارگردانی شده است.

نوشته پخش «دردسرهای عظیم ۲» یک هفته بعد از عید فطر ادامه دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – سارا کنعانی: نیمه ماه مبارک رمضان را پشت سر گذاشته‌ایم و مخاطبان تلویزیون هم سریال ماه رمضانی خود را انتخاب کرده اند و منتظر باز شدن گره های داستانی آن هستند. «دردسرهای عظیم ۲» بهتر از سری اول، در دل مردم جا باز کرده و این موضوع شاید به قصه جذاب تر آن باز می‌گردد. امیرحسین صدیق یکی از بهترین بازی‌های چند سال اخیر خود را در این مجموعه ثبت کرد. در نقشی جدی، خاکستری و جذاب که با بازی درست او در یاد مانده است.

عملکردتان را در چند سال اخیر چطور ارزیابی می‌کنید؟ به نظر می رسد «دردسرهای عظیم ۲» بیشتر از دیگر پروژه ها باعث دیده شدن شما شده است.

امیرحسین صدیق: بله ممکن است. از نگاه خودم کم کار نبوده‌ام. غیر از سریال «زیر لب بشمار»، در سال گذشته دو تله فیلم کار کردم و اگر کمی به عقب برگردیم به «آب پریا» می‌رسیم که آنجا هم یکی از نقش های اصلی را بر عهده داشتم.

بیشتر در تلویزیون دیده می‌شوید. دلیل خاصی دارد؟

نه دلیل خاصی ندارد. در ایران معمولا به یک بازیگر یا پیشنهادهای تلویزیونی می‌شود یا سینمایی.

و این ضعف بزرگی به حساب می‌آید.

متأسفانه همینطور است و این موضوع به کلیشه پسندی تهیه کنندگان و کارگردانان ما بر می گردد. برخی از کارگردانان ما تحت تأثیر دستیاران کارگردان و عوامل فیلم قرار می گیرند. سیستم به گونه ایست که ممکن است یک دستیار کارگردان بدون دلیل و به غلط بگوید من با فلان بازیگر کار کرده ام و تجربه خوبی نبوده و به همین راحتی آن گزینه کنار گذاشته شود. البته این را باید به حساب نابلدی کارگردانان گذاشت و کسانی را هم داریم که در هنگام انتخاب عوامل هیچ چیز و هیچکس نمی تواند بر ذهن آنان تأثیر بگذارد؛ خانم برومند که من کارم را با ایشان شروع کردم یکی از آنان است. در خیلی از پروژه ها هم دیده ام تنها با مخالفت یک نفر اسم یک بازیگر را از فهرست خط می زنند و هیچکس نمی پرسد چرا.

البته اخیرا شما یک تجربه سینمایی هم داشتید. «دربست» به کارگردانی علی خامه پرست.

بله، تیرماه سال گذشته فیلمبرداری ما انجام شد. در آن فیلم که اپیزودیک هم بود از تعداد زیادی هنرپیشه برای فصل های مختلف دعوت شد و در یکی از فصل ها من مقابل شقایق فراهانی بازی داشتم و از این تعامل رضایت داشتم. نقش پارتنر در کیفیت بازی بازیگر خیلی پررنگ است. اساسا در یک کار گروهی مثل سریال سازی در تلویزیون و فیلم سازی در سینما تک تک عوامل دارای تأثیر گذاری ویژه هستند. حتی یک تدوین گر می تواند کاری را خراب کند یا به عرش ببرد. شاید شعاری به نظر برسد اما من فکر می کنم حتی کسی که در یک پروژه به امور خدمات مشغول است نیز می تواند روی نتیجه کار اثر بگذارد.

برسیم به «دردسرهای عظیم ۲». نقش منصور نقش عجیبی است. با اینکه از داستان خارج شده اما مخاطب هنوز نمی داند او یک کاراکتر مثبت بود یا منفی.

اصلا چرا باید نقشی را صد در صد مثبت یا صد در صد منفی به حساب بیاوریم؟ منصور همان کسی بود که باید می‌بود. به موقع به قصه وارد شد و به موقع هم رفت. تفاوت کار من با برخی دیگر از بازیگران سریال شاید در این بود که آنها در سری اول مجموعه فرصت معرفی شدن به مخاطب را داشتند و من، نه. تماشاگر این سریال با رفتارها و عملکرد آن شخصیت‌ها آشنا بود و کاراکتر من فقط برای هفت هشت قسمت طراحی شده بود. منصور یک آدم معمولی بود که به چیزهایی اعتقاد داشت و مسائلی برایش مهم بود و تلاش می‌کرد حد و مرزهایی را رعایت کند.

از زبان برخی از بیننده ها شنیده ام که بعد از اتمام بازی شما رغبت خود را برای تماشای کار از دست داده‌اند.

چرا؟! پیشنهاد می کنم بازی خوب همکارانم و ادامه قصه را تماشا کنند. در مورد چیزی که گفتید باید بگویم بله، به خود من هم گفته اند و البته لطف دارند، اما این رفتن چیزی بود که در راستای متن اتفاق افتاد.

منصور یک شخصیت پیش برنده در داستان بود و با وجود کوتاه بودن نقش کارکرد درست خود را داشت.

خوشحالم که این را می شنوم و یکی از دلایلی که این نقش را انتخاب کردم همین بود.

شما سری اول مجموعه را هم تماشا می کردید؟

بله. کم و بیش دنبال می کردم اما آن زمان مدیریت تلویزیون به گونه ای بود که مخاطب کمتر می توانست خود را با ساعت پخش آثار هماهنگ کند و پیش می آمد که من سریال های خودم را هم نمی توانستم دنبال کنم. اما با حرفتان موافقم و فکر می کنم همینطور است، هرچند که شاید هنوز به زعم عده ای برای ارزیابی زود باشد.

از پایان قصه «دردسرهای عظیم ۲» باخبرید؟

چارچوب کلی را می دانم اما از ریزه کاری ها و جزئیات خبر ندارم. می دانم در برخی از موارد قرار بود بازنویسی هایی انجام شود. فقط این اطمینان را به مخاطب می‌دهم که با یک پایان‌بندی نامعلوم روبرو نخواهند شد.

بعد از آغاز پخش «دردسرهای عظیم ۲» پیشنهاد تازه‌ای دریافت نکرده‌اید؟

هنوز نه. تلویزیون برای مناسبت هایی مثل عید نوروز یا ماه رمضان و ماه محرم ، برنامه ریزی هایی می کند و برای زمان های دیگر برنامه خاصی ندارد. برای مثال بعد از عید فطر، احتمالا حساب و کتاب می کند که ببیند چقدر بودجه دارد و چه چیزهایی را می تواند بسازد یا نسازد، البته مدیریت جدید تلویزیون دارد تلاش هایی را در این بخش ها هم انجام می دهد، زیرا می‌بینم کمی نظم و قانون به کلیت فضای این مدیوم وارد شده است. در گذشته می‌دیدیم یک سریال در میانه پخش متوقف می‌شد و هیچ ارزشی برای مخاطبی که آن را دنبال کرده بود قائل نمی شدند. مسائلی از این دست باعث شد اعتماد تماشاگر خوب تلویزیون سلب شود. اخیرا اما به نظر می رسد دارند همت می کنند تا این مخاطب قهر کرده تلویزیون را بازگردانند. ای کاش مردم هم با یک نگاه دوباره با تلویزیون آشتی کنند. مخاطب ما هم اگر امروز به سمت سریال های نازل می رود نشان دهنده این موضوع نیست که سطح سلیقه اش نازل شده، بلکه دلیلش این است که دامنه انتخاب گسترده ای ندارد و به نوعی مجبور است.

شما فکر می کنید سریال های ما می تواند با آثار ماهواره ای رقابت کند؟

صد در صد. ما زمانی در ایران سریال می ساختیم که در ترکیه اصلا ازاین خبرها نبود. ما بعد از انقلاب سریال های بسیار خوبی تولید کردیم و من اخیرا شنیده ام ترکیه دومین صادرکننده سریال در جهان شده است. چه شد که ما عقب ماندیم؟ تقصیر مردم است یا سازندگان؟ هیچکدام. مدیریت ها و برنامه ریزی ها اشتباه بوده است. یک زمان تماشاچی به عشق دیدن سریال تلویزیونی خیابان ها را خلوت می کرد و حالا چطور شده که قهر کرده است؟ حتما ما اذیتش کرده ایم. جلب اعتماد دوباره او سخت است اما غیرممکن نیست. ما توانایی اش را داریم. کشور هند که صنعت سینمای خود را بسیار رشد داده برای سریال سازی ضعف دارد و خبر دارم عده ای از کارگردانان ایرانی را دعوت کرده بود تا شیوه‌های ساخت سریال را به آنان بیاموزند.

حیف است یادی از سال‌های دور و مجموعه «زی زی گولو» نداشته باشیم. آن سریال را یک نقطه عطف در کارنامه خودتان به حساب می آورید؟

آن مجموعه برای من تنها یک شروع بود. الان که بعد از گذشت دو دهه آن را نگاه می کنم همه نقطه ضعف ها و خام دستی‌هایم را می بینم. بعد از آن با کارگردانان خوب دیگری کار کردم. همکاری با آقای کیانوش عیاری با اینکه از نظر مسائل مالی با او مشکل داشتم، یک تجربه بسیار خوب را از نظر هنری برای من رقم زد. با مرحوم ملاقلی پور، امید بنکدار و … هم همکاری خوبی داشتم. راستش را بخواهید همیشه خودم را در مسیر و راه برای آموختن احساس می کنم و برای بهتر بودن گام بر می دارم.

حرفی باقی مانده که بخواهید عنوان کنید؟

دوست دارم تأکید کنم سریال ما قرار نیست با هیچ سریال دیگری مثل «پایتخت» مسابقه بدهد. اصلا هیچ رقابتی بین هیچ کدام از مجموعه ها نیست. ساعت پخش این سریال‌ها به گونه‌ای است که بیننده بتوانند همه آنها را دنبال کند و بعد تصمیم بگیرد به کدام یک اهمیت بیشتری بدهد. من با این جریان سازی رسانه‌ای که تلاش می کند سریال ها را در رقابت با یکدیگر نشان بدهد مخالفم.

نوشته «دردسرهای عظیم ۲» رقیب «پایتخت ۴» نیست/ اعتماد تماشاگران به تلویزیون کم شده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

غفارمنش در پاسخ به این سوال که کاراکتر او در «دردسرهای عظیم ۲» تا چه حد بر اساس متن و تا چه حد بر اساس خلاقیت های فردی او شکل یافته، توضیح داد: راستش را بخواهید آن شخصیتی که در متن وجود داشت به شکل صد در صد، همین کسی نبود که مخاطب این شب ها تماشا می کند. من به عنوان بازیگر نقش، تا حدی تغییراتی را ایجاد کردم و خوشبختانه برزو نیک‌نژاد نیز کارگردان دموکراتی است که پیشنهادهای را می پذیرد و بعضی از آنها را هم به طور کامل قبول می‌کند.

وی افزود: «دردسرهای عظیم ۲» نسبت به سری اول مجموعه، بهتر در دل مردم جا باز کرده است. یک قصه خوب، دلیل این اتفاق است. در سری قبل ما داشتیم یک کلاهبرداری را روایت می کردیم و این سوژه چیزی بود که کم و بیش در سریال های دیگری مثل «خوش نشین‌ها» هم شاهد بودیم. در «دردسرهای عظیم ۲» ماجرای لطیف‌تر و عاشقانه‌تری را دستمایه قرار دادیم و نتیجه بهتری را هم دریافت کردیم.

این بازیگر همچنین گفت: این روزها داریم قسمت های پانزدهم – شانزدهم مجموعه را تصویربرداری می کنیم و فاصله کمی تا پخش داریم. واقعا هیچ یک از ما نمی دانیم آخر قصه چه اتفاقاتی رخ می دهد و پایان ماجرا چیست. تنها چیزی که می‌دانیم این است که مردم سریال را دوست دارند و ما هم از این بابت خوشحالیم و دشواری‌های تصویربرداری به صورت فشرده را به جان می‌خریم. من هم از این دیدخ شدن خوشحالم و باید بگویم برای انتخاب های بعدی ام کمی وسواس تر خواهم شد تا بتوانم این موقعیت را همچنان حفظ کنم.

این بازیگر همچنین درباره دیگر فعالیت های خود گفت: امسال برای اولین بار کارگردانی یک برنامه تلویزیونی را تجربه کردم و شب گذشته آخرین قسمت برنامه «فقط بگو نه» از شبکه نسیم پخش شد. این برنامه را آرزو ابوحمزه تهیه کرد و من همیشه از حمایت های ایشان ممنونم. برنامه ما با موضوع اعتیاد ساخته شد و ما در سری اول درباره راه های پیشگیری آن صحبت کردیم. احتمال دارد سری جدید برنامه نیز با محوریت درمان اعتیاد، ساخته شود. ما مفاهیم مورد نظرمان را با زبان طنز انتقال می دادیم و فکر می کنم همین شیوه آموزش به سود ما تمام شد و مخاطب مان را به دست آوردیم.

امیرغفارمنش این شب ها با سریال «دردسرهای عظیم ۲» به کارگردانی برزو نیک‌نژاد میهمان خانه‌های مردم است. او در این مجموعه با الناز حبیبی، جواد عزتی، مریم سعادت، مران رجبی، شهین تسلیمی و … همبازی شده است.

نوشته بی‌خبری بازیگران «دردسرهای عظیم ۲» از پایان قصه/ برای انتخاب نقش سخت‌گیرتر می‌شوم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

صفا آقاجانی، به سوره سینما گفت: نقش من در سریال «دردسرهای عظیم ۲» ویژگی بارزی ندارد، بلکه در کنار دیگر شخصیت‌های داستان است که معنا پیدا کرده و برای مخاطب جذاب می‌شود. همه شخصیت های این سریال در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کنند و روند قصه را پیش می‌برند.

وی ادامه داد: مهمترین مسئله این سریال پرداختن به این نکته است که انسان ها می‌توانند به همان راحتی که با یکدیگر قهر می کنند، آشتی کنند. بنابراین حس همدلی به عنوان یک دغدغه مهم در «دردسرهای عظیم ۲» مطرح می‌شود و می خواهد بگوید انسان هایی که در وجود خود این حس همدلی و محبت را احساس می کنند اگر حتی با یکدیگر اختلاف سلیقه و نظر هم داشته باشند، باز در مواقعی که نیاز به یکدیگر دارند به یاری هم می‌شتابند و از هیچ کمکی به هم دریغ نمی‌کنند.

این بازیگر با اشاره به اینکه خوشحال است در شب های ماه مبارک رمضان در کنار سفره های افطار خانواده های ایرانی خود را احساس می‌کند، در رابطه با سریال های مناسبتی ماه مبارک رمضان گفت: در ماه مبارک رمضان یک اتفاق خاص در شیوه رفتار و زندگی آدم ها اتفاق می‌افتد. همچنین افراد خانواده در این ماه در کنار سفره‌های افطار کنار یکدیگر جمع می‌شوند. پخش یک سریال خوب که مناسب با حال و هوای این ماه باشد خیلی می تواند در ایجاد همدلی و جذب مخاطب موثر باشد.

آقاجانی گفت: شخصیتی که من در این سریال ایفا می‌کنم شخصیت کمیکی نیست، اما موقعیت های کمیک برای او به وجود می آید. حضور در این سریال که می‌تواند لبخند را بعد از یک روز سخت، گرم و طاقت فرسا روی لب مخاطبان بنشاند برای من بسیار لذت‌بخش است.

«دردسرهای عظیم ۲» به کارگردانی برزو نیک‌نژاد هر شب از شبکه سه روی آنتن می‌رود. مهدی هاشمی، جواد عزتی، الناز حبیبی، امیر غفارمنش، پرستو گلستانی، زهره فکور و … بازیگران این مجموعه هستند.

نوشته مهمترین ویژگی «دردسرهای عظیم» نمایش حس همدلی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش روابط عمومی سریال،پخش «دردسرهای عظیم ۲» به کارگردانی برزو نیک‌نژاد و تهیه‌کنندگی مهران مهام ازپنجشنبه شب گذشته در شبکه سه آغاز شد،ولی دیشب به دلیل همزمانی با پخش بازی والیبال تیم ملی کشورمان با تیم آمریکا این سریال روی آنتن نرفت که امشب با پخش قسمت دوم و خلاصه ای از قسمت اول،نمایش این سریال ادامه می‌یابد. این سریال فردا شب ودر تاریخ‌های ۵،۷،۱۲ و۱۳ تیرماه به دلیل پخش همین بازی‌ها روی آنتن نخواهد رفت. تصویربرداری این سریال همزمان با پخش ادامه دارد و تاکنون بیش از ۷۰ درصد آن ضبط شده است.

مهدی هاشمی، جواد عزتی، الناز حبیبی، مریم سعادت، پرستو گلستانی، فریده سپاه منصور، زهره فکور صبور، مهران رجبی، امیرحسین صدیق، مه‌لقا باقری، اشکان اشتیاق، شهین تسلیمی، حسین محب اهری، امیر غفارمنش، سولماز غنی، صفا آقاجانی، فرزاد حاتمیان، بهشاد شریفیان، داریوش اسدزاده و… در این سریال بازی دارند. این سریال هر شب ساعت ۲۱:۱۰ روی آنتن می رود و تکرار آن هم ساعت‌های ۹ صبح و ۱۸:۴۵ روز بعد است.

نوشته دومین قسمت «دردسرهای عظیم ۲» را امشب ببینید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته جدیدترین عکس‌های «دردسرهای عظیم ۲» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- سری دوم سریال «دردسرهای عظیم» به کارگردانی برزو نیک نژاد و تهیه کنندگی مهران مهام از نیمه فروردین امسال در سوهانک کلید خورد و تاکنون بیش از ۷۰ درصد آن جلوی دوربین رفته است. این سریال برای پخش در ایام ماه رمضان از شبکه سوم سیما تولید می‌شود و قرار است از پنجشنبه هفته جاری هر شب ساعت ۲۱:۱۰ روی آنتن رود.تکرار این سریال نیز ساعتهای ۹ صبح و ۱۸:۴۵ روز بعد خواهد بود.البته این سریال در تاریخهای ۲۹ و ۳۱ خرداد و ۵،۷،۱۲ و۱۳ تیر ماه به دلیل همزمانی با برگزاری بازیهای والیبال پخش نخواهد شد.

لوکیشن اصلی سریال در سوهانک قرار دارد،ولی گروه در سطح شهر تهران تصویربرداری داشته‌اند.قرار است سکانسهای مربوط به شرکت فرحان با بازی مهدی هاشمی نیز بزودی در ساختمانی حوالی جماران جلوی دوربین رود.

مهدی هاشمی، جواد عزتی، الناز حبیبی، مریم سعادت، پرستو گلستانی، فریده سپاه منصور، زهره فکور صبور، مهران رجبی، امیرحسین صدیق، مه لقا باقری، اشکان اشتیاق، شهین تسلیمی، حسین محب اهری، امیر غفارمنش، سولماز غنی، صفا آقاجانی، فرزاد حاتمیان، بهشاد شریفیان، محمدمهدی مطلبی، قدرت‌الله صالحی، آرزو مفتاحی،ساحل بکرانی و… در این سریال بازی دارند.داریوش اسدزاده نیز به تازگی در چند سکانس کوتاه جلوی دوربین این سریال رفت که در دکور لوکیشن خانه سالمندان تصویربرداری شد.

این سریال در ۲۶ قسمت برای پخش در ماه رمضان امسال ساخته می‌شود. نویسندگی این سری را علیرضا کاظمی پور و امیر عربی همزمان با تصویربرداری برعهده دارند و در خلاصه داستان آن آمده: با پیدا شدن بچه‌ای در ماشین و آمدن خانواده لطیف از شهرستان و دعوت از خانواده پدری بهار، آندو دچار دردسرهای فراوانی می‌شوند. فرحان که خود را مدیون کمک‌های لطیف و بهار می‌داند، سعی می‌کند مشکلات پیش آمده برای آنان را حل و فصل کند، اما… .

سایر عوامل اصلی دردسرهای عظیم ۲ عبارتند از: مدیر تولید: شاپور دلدار، دستیار یک کارگردان: احسان سجادی حسینی، دستیار ۲: نوید صلاحی، طراح صحنه و لباس: قاسم ترکاشوند، طراح گریم: زهره سیه پوش، مدیر تصویربرداری: فرشاد گلسفیدی، صدابردار: هادی افشار، تدوینگر: حسین غضنفری، صداگذاری:عرفان ابراهیمی،آهنگساز:حمیدرضا صدری ،مدیر تدارکات: مهدی رجبی، صحنه آرا: محمد گنجعلی، سرپرستان گریم: محمد سیه پوش، فرنوش رضایی، منشی صحنه: محمدحسین گلفشان، برنامه ریز: مجتبی خادم زاده ، دستیار تهیه: حامد مختاری،عکاس:هلیا رضایی و مشاور رسانه ای:هادی  داداشی.

نوشته تصویربرداری «دردسرهای عظیم ۲» در پایان راه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محیا رضایی: جواد عزتی بازیگری که از تئاتر به تلویزیون و سینما آمده، این روزها یک چهره شناخته شده و محبوب بین مردم است. او را هم در نقش‌های کمدی به خاطر می‌آوریم، هم در نقش‌های جدی. عزتی بازیگری منعطف است که در قالب یک خلافکار خرده‌پا، روحانی یا یک جوان آس و پاس حضوری دلنشین و باورپذیر داشته است. گفت و گوی تقریبا مفصل سوره سینما با عزتی نشان می‌دهد که هنر بازیگری برای این بازیگر جوان و شوخ‌طبع آنچنان جدی و عمیق است که می‌تواند ساعت‌ها درباره مشکلات، امتیازها و مصائب آن صحبت کند.

بازیگران همنسل شما وسواس عجیبی روی نقش های شان دارند و برخلاف هنرمندان نسل گذشته که معمولا بازی در یکسری قالب های خاص را انتخاب می‌کردند دوست دارند دائما متفاوت ظاهر شوند تا به قول خودشان زود در نقش‌های شبیه هم کلیشه نشوند. چطور جواد عزتی با وجود توانایی بازی در نقش جدی و طنز، گاهی در نقش‌هایی شبیه هم بازی می‌کند؟

جواد عزتی: نقش شبیه هم که زیاد هویت ندارد، در هر فیلمی همه کاراکترها، موقعیت ها، قصه‌ها و فیلمنامه ها باهم فرق می کند. حتی اگر یک دیالوگ در دو فیلم مشترک باشد ولی پارتنر بازیگر شخص دیگری باشد فیلم هم مسیر دیگری می‌رود پس هویت نقش های شبیه هم خیلی صحت ندارد.

به نظر من بازیگر باید قصه پرداز خوبی باشد و در خدمت قصه‌ای باشد که سینما می‌خواهد تعریف کند. من فکر نمی‌کنم نقش به من نزدیک یا از من دور است، سعی می‌کنم نقشی که به من می دهند را به بهترین شکل ایفا کنم تا در داستان و روند آن تاثیرگذار باشم. همیشه برایم مهم است کاراکتر من در قصه و اجتماعی که روایت می‌شود چه حرفی برای گفتن دارد.

در واقع پتانسیل بر نوع انتخاب ارجح است؟

توانایی بازیگر می‌تواند فیلمنامه هایی که با آنها احساس بیگانگی دارد را به خودش نزدیک کند، هر چه این قابلیت بالاتر باشد بازیگر موفق‌تر است و این باعث می شود کاراکتری که بازی می‌کنند سمپاتیک شود و تماشاگر قبولش کند. بازیگران از خودشان مایه می‌گذارند تا نقش برای تماشاگر باورپذیر باشد. این هم یک روش است که در دنیا بسیار مورد استفاده هنرمندان است.

برای جواد عزتی کدام کفه ترازو سنگین‌تر است؟ شهرت یا نفس بازیگری؟

گاهی اوقات آدم‌ها بازیگری را دوست دارند، ولی بعضی وقت ها چیز دیگری از بازیگری می‌خواهند . مثلا سینما را دوست دارند. شهرت و جنجال و حاشیه و یا اینکه چقدر در اخبار باشند. هر دو در ذات انسان است. به هر حال انسان هم هنرش را دوست دارد، هم دیده شدن هنر را. این مثل دو کفه ترازو است که بسته به هر فرد یک کفه سنگین تر است. نمی‌شود از کسی خرده گرفت. من نفس بازیگری را دوست دارم اگر در روستایی با ۲۰ تماشاگر قرار بود کار کنم همین‌قدر لذت می‌بردم که خدا را شکر الان تماشاگر به اندازه یک کشور مخاطب سریال و فیلمم هستند. ذات کاری که انجام می‌دهم برایم ارزشمند است و دوستش دارم و این من را آرام می کند و از هیجان اینکه کاری که می کنم حتما دیگران هم ببینند دورم می کند. دیده شدن را دوست دارم، ذات هنر به دیده شدن است. غیر از این باشد هنرمند سرخورده می‌شود و دیگر خلاقیت و تراوشی ندارد. با اینکه برخی برای جذب تماشاگر به هر قیمت رفتارهای هیجانی از خود نشان می‌دهند کمی مشکل دارم.

به شغل دوم هم فکر می‌کنید؟

چرا که نه . اصولا کارکردن را دوست دارم. اگر فرصت داشته باشم و به ادامه زندگی ام کمک کند حتما انجام می‌دهم. الان کارم صرفا بازیگری است، شاید روزی که ما را ندیدند سراغ کار دیگری بروم.

بسیاری از بازیگران ما بعد از چندسال زحمت به هر دلیل کنار گذاشته می شوند و دیگر کسی سراغشان را نمی‌گیرد. اینها اگر شغل دوم نداشته باشند روزگار بدی در انتظارشان است. جواد عزتی به عنوان بازیگری فعال و محبوب ایراد کار را از کجا می‌داند؟

به جای خوبی رسیدیم و فکر می کنم می تواند موضوع اصلی صحبت ما همین باشد. اینکه اصولا در کشورمان بزرگترین مشکل حمایت، تبلیغات و ارائه هنر است. هنر داریم، هنرمند هم داریم، ولی نحوه ارائه آن را بلد نیستیم. ارائه و البته نگهداری. آن سوی دنیا بازیگر ۱۷ساله فیلمی بازی می کند قبل از اینکه فیلمش اکران شود و مردم او را ببینند مجسمه اش را می‌سازند. یعنی کسی که هنوز در خروجی کار نتیجه زحماتش دیده نشده را مورد حمایت قرار می‌دهند و درباره اش تبلیغ می‌کنند. این باعث می‌شود تخیل مردم در مورد بازیگری که ندیده‌اند به کار بیفتد و قبل از اینکه او را ببینند دوستش دارند. سینماگر از آن بازیگر پول در می‌آورد چون به نحوی صحیح و هدفمند ارائه می‌دهد. از طرفی بازیگر هم آینده اش تضمین می‌شود. در دوره ای بحث بسته‌بندی کالاها مطرح شد و ما در بازار محصولات بسته بندی شده خارجی را به جنس فله ای در بازار ترجیح دادم. صنعت خودمان کم کم شیوه بسته‌بندی را یاد گرفت و انقلابی برپا کرد. متاسفانه این بسته‌بندی هنوز در بحث هنر جایی پیدا نکرده و ما نوع ارائه زیبا و شکیل محصولمان را بلد نیستیم.

این تضمین آینده چقدر به هنر بازیگر مربوط می‌شود؟

اینکه بازیگر چقدر هنر دارد بحثی دیگر است. منظور بحث من صرفا این است که چطور بتوانی به مردم هنرت را ارائه دهی و چطور از سینمایت بهره بگیری. این مقوله را ما اصلا بلد نیستیم. قبلا هم گفتم در سینما بسیارند کسانی که پول می‌دهند و بازیگر می شوند یا بواسطه زیبایی و ظاهرشان می‎آیند. همه جای دنیا این داستان هست، ولی ما حتی دراین مورد هم زیاده‌روی کردیم.

مردم ما وقتی هنرمندشان را می بینند دیگر مثل قدیم حس نمی کنند کسی را دیده‌اند که دوست داشتند همیشه از نزدیک ببینند. دیگر با دیدن یک بازیگر در خیابان ذوق‌زده نمی‌شوند. از بس خودمان بر سر سینماگرمان کوبیدیم، مردم هم متوجه شدند و هنرمند برایشان جایگاه قدیم را ندارد. در حالی که همین مردم از غذای مورد علاقه بازیگر خارجی به خوبی اطلاع دارند و هر روز راجع به او تحقیق می‌کنند.

به نظر شما چرا برخورد مردم با سینماگران عوض شده؟

خارج از ایران می‌دانند چکار کنند تا مخاطب هر جای دنیا باشد به بازیگری که رویش سرمایه گذاشتند توجه نشان دهد. باز هم تاکید می‌کنم بحث من هنر بازیگری نیست. ممکن است یکی ۱۰ درصد آنچه می‌تواند را ادا کند یکی ۹۹ درصد. حرف من درباره صنعت سینماست. قطعا امکانات و تجهیزات هالیوود از ما برتر است، اما در زمینه هنر ما چیزی از دنیا کم نداریم. مردم بر هنر ما چقدر واقفند؟ خودمان چقدر قدرت بهره گیری از آن را داریم؟

دنیای ارتباطات چقدر در این زمینه سهیم است؟

اگر کسی در ایران هنرمند مورد علاقه ای داشته باشد خودش باید در گوگل تحقیق کند تا اطلاعت ناقصی که گاهی به غلط همه جا کپی شده بشود همه دارایی او از سوژه مورد علاقه‌اش. در نهایت مخاطب تنها می‌تواند به تاریخ تولد و یکسری اطلاعات آماری دست پیدا کند و نصیبی از شناخت هنری فرد مورد علاقه اش ندارد. هرچند بازگو کردن این صحبت‌ها نتیجه‌ای که می‌تواند داشته باشد دلسوزی یک سری دوستان است که من از آن به دوستی خاله خرسه یاد می‌کنم.

در جمع‌بندی صحبت‌های ما تا الان بعید نیست که سینمای ایران در دنیا بیش از کشور خودمان محبوبیت دارد؟

آنها بلدند چگونه رفتار کنند. ما یک فیلم خانگی هم آن طرف ببریم یک شبه ۴۰ رسانه درباره اش حرف می زنند، ولی یک فیلم سینمایی با معیارهای ایرانی و قانونی در کشور ساخته می شود مهمترین جایزه دنیا را هم میگیرد تقریبا همه جهان راجع به اسکار گرفتنش حرف می زنند ولی تلویزیون خودمان هیچ واکنشی نشان نمی دهد. این روزها شبکه‌های مجازی موثرتر از رسانه ملی عمل می کنند. پس اصلا عجیب نیست فیلم های ایرانی خارج از ایران بیشتر محبوب باشند چون از طریق آنها بیشتر شناسانده می‌شوند.

ساده‌ترین فیلمی که یک کشور با سینمای متوسط می سازد ما از آن خبردار می شویم ولی در شهر خودمان بزرگترین هنرها در حال خلق و شکل گیری هستند کسی از آن آگاه نمی‌شود. مثلا اگر اعلام کنند یک روز تمام بوستان های تهران تئاتر مردمی اجرا کنند همکاران خودمان باخبر نمی‌شوند چه رسد به مردم بالاترین اتفاقی که در این باره رخ می دهد یک خبر دوپاراگرافی بعد از ماجراست که رندم در رسانه ها منتشر می شود.

یکی از بزرگترین ایراداتی که به جامعه هنری ما وارد است رفتار غلط خودمان با همدیگر است. تا کسی از ما به جایی می‌سد و مورد توجه قرار می‌گیرد یک جمله معروف داریم: «حالا این هم برای ما شاخ شده» (می‌خندد) خودمان از موفقیت هم خوشحال نیستیم. هیچ وقت همدیگر را حمایت نمی‌کنیم، اما منتظریم یکی پیدا شود از ما حمایت کند.

سینماگران ایرانی به نسبت قبل پیشنهادهای زیادی از پروژه‌های خارجی دارند. اگر با این مساله روبرو شوید چه واکنشی نشان خواهید داد؟

هنر زبان بین المللی است و مرزی ندارد. پیشنهاد از کجا باشد اصلا مهم نیست. بازیگر وقتی آنطرف بیشتر دیده می‌شود طبیعتا ولع رفتن هم دارد تا طیف گسترده‌تری با کارش آشنا شوند. اگر همین لحظه برای من پیش بیاید فقط از یک چیز نگرانی دارم اینکه برای رفتن و برگشتن چه کسی باید این اجازه را به من بدهد و با چه کسی طرف هستم تا زمان بازگشتم دچار مشکل برای ادامه فعالیت هایم نشوم.

من با چارچوب قانونی و فرهنگی کشورم به خوبی آشنا هستم و حد و مرز کارم را می‌شناسم. این چارچوب‌ها همه جای دنیا هست و هنرمند کاملا به آن واقف است. در این مورد درباره رفتاری که هنگام بازگشتم با من انجام می‌شود، تردید دارم. ضمن اینکه هر پیشنهادی هم صرف اینکه کار در سطح بین‌المللی است ممکن است جالب نباشد. برای من این موضوع مهم است. مخاطبان اصلی من همیشه هموطنانم هستند و اگر خارج از چارچوب فرهنگ کشور خودم باشد، تمایلی به حضور نداشته‌ام و خیلی برایم وسوسه انگیز نیست.

به جز جلب نظر مردم در فضاهای عمومی چطور می‌توانید مطمئن باشید که مورد تایید مخاطبتان هستید؟

تماشاگر امروز آنقدر رسانه برایش هست که وقتی از بین شبکه های مختلف اثر شما را می‌بیند یعنی به خوبی با توانایی و هنرتان آشناست و خودش شما را انتخاب کرده است. این اتفاق برای هر بازیگری بیفتد جای خوشحالی دارد و باید کلاهش را بالا بیندازد.

۱۰ سال پیش هم همین نظر را داشتید؟

بله . من مصاحبه‌هایی دارم از دوره ای که هنوز کار تصویر را شروع نکرده بودم. زمانی که تئاتر های کوتاه و خیابانی و صحنه ای جشنواره ای کار می‌کردم. تقریبا تمام ژانرهای نمایشی تئاتر را انجام دادم و آنقدر برایم شیرین بود از هیچ فعالیتی دریغ نکردم. از جنوب کشور لب مرز ایران و عراق تئاتر اجرا کردم (جایی که عراقی ها هم تماشاچی‌ام بودند قبل از جنگ امریکا و عراق) تا لب دریای خزر. واقعا این پروسه برایم لذت بخش بود، برای سربازانی اجرا کنیم که کمتر فرصت دارند به مرخصی بیایند و تلوزیون ببینند می‌رفتیم تئاترهای کمدی روی خط مرزی اجرا می‌کردیم. قبلا هم گفتم هیچ بوستانی در تهران نیست که تجربه اجرای تئاتر نداشته باشم. به همین خاطر می‌گویم نفس کار بازیگری را واقعا دوست دارم.

پس ریسک برای شما حرف اول را می‌زند.

همیشه سعی می کنم محیطی که کار می‌کنم را خوب بشناسم. وقتی که کار هنری می کنی یک جاهایی نباید مرز داشته باشی، باید بروی و کار کنی. مثلا وقتی بخواهی نقاش شوی اگر از پاشیدن رنگ روی بوم بترسی باختی. از فیلم هایم و اندازه نقش هایی که در برخی آثار دارم مشخص است که اهل ریسک هستم. هم فیلم خوب دارم، هم فیلم بد. ولی اشکالی ندارد. بازیگر باید همه چیز را تجربه کند، ولی هرچه جلوتر برود با توجه به تغییر شرایط انتخاب هایش هم تغییر می کند. همیشه قصه فیلمی که قرار است ساخته شود برایم مهم است. اینکه فیلم چقدر تاثیر بگذارد و تماشاگر چقدر دوستش خواهد داشت، اهمیت دارد.

جواد عزتی چرا بیشتر به طنازی معروف است؟ در حالی که فیلم جدی هم بازی کرده و موفق بوده‌اید.

برای خودم هم عجیب است، با اینکه در سینما یک فیلم کمدی بیشتر نداشتم بازیگر کمدی شناخته می‌شوم . سال گذشته «شیار ۱۴۳»، «همه چیز برای فروش»، «کلاشینکف» و «فرشته‌ها باهم می آیند» را بازی کردم که هیچ کدام کمدی نبودند. این نشان می دهد تاثیر سریال ها در زندگی مردم پررنگ‌تر است. «دردسرهای عظیم» را مردم در دورافتاده‌ترین نقاط هم دیدند ،اما سینما مثل تلویزیون در دسترس مردم نیست. «قهوه تلخ» هم سریال محبوبی بود که مردم دوستش داشتند.

در شرایط فعلی، کار در تلویزیون سخت نیست؟

متاسفانه این سال‌ها تلویزیون از جایگاه محبوبش فاصله گرفته است. برای ما که یادمان است سریال‌ها خیابان را خلوت می کردند غم‌انگیز است که در چنین شرایطی هستیم. واقعا همه تلاش می کنیم تلویزیون به جایگاه اصلی‌اش برگردد و مردمی که با رسانه ملی قهر کردند دوباره آشتی کنند. هر چند که این مساله در سینما هم بوجود آمده و تلاش مضاعف همه دوستان و مسئولان را می‌طلبد. امیدوارم باز هم صف های طولانی جلوی در سینماها شور و شوق فیلم دیدن را در دل مردم زنده کند و ما از سال‌های اوج فقط در گذشته یاد نکنیم.

ممیزی چقدر باعث این فاصله در سینما و تلویزیون شد؟

متاسفانه ما کتاب قانون نداریم. این مساله از چند جانب اتفاق می‌افتد. ولی کسی به آن توجه نمی کند، به اینکه اگر یک دقیقه از فیلم حذف شود ممکن است هویت فیلم تغییر کند. نه فقط سینماگران بلکه همه هنرمندان، مدیران و اصحاب رسانه باید در این مورد با دقت و دلسوزی بیشتری عمل کنند.

در آخر اگر حرفی مانده. بگویید.

فقط اینکه خودمان توی سر خودمان نزنیم، ما سینماگران هوای هم را بیشتر داشته باشیم.

نوشته از موفقیت هم خوشحال نمی‌شویم/ مردم با تلویزیون قهر کرده‌اند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مه‌لقا باقری که این روزها در سریال «دردسرهای عظیم ۲» به عنوان یکی از کاراکترهای جدید حضور دارد درباره تازه‌ترین فعالیت هایش گفت: این روزها در حال تمرین نمایش «هزار دستان» به کارگردانی خیرالله تقیانی پور هستم. ضمن اینکه با همین گروه نمایش دیگری با نام «بوقلمون» را تمرین خواهیم کرد که برای آن توانستم جایزه بازیگری زن سی و سومین جشنواره تئاتر فجر کشور را بدست آورم. این نمایش به احتمال زیاد در تئاتر شهر روی صحنه خواهد رفت.

وی افزود: بازی در سینما، تئاتر و تلویزیون هر کدام جنبه های متفاوتی دارد و تکنیک های خاص خود را می طلبد که برای هر بازیگری حتی سختی‌هایش هم جذاب است. بنابراین هیچ اشکالی ندارد چهره های سینمایی هم بخواهند نمایش را تجربه کنند. به نظرم اتفاق زیبایی است که سوپراستارهای سینما از جایی به بعد احساس می‌کنند باید بخشی از تجربه بازیگری را روی صحنه تئاتر بدست آورند و خودشان را در این عرصه محک بزنند.

وی گفت: اشکال اصلی زمانی به وجود می آید که هنرمند تئاتر بعد از سال ها سابقه و تجربه با ورود بازیگر سینما جایگاهش را از دست بدهد و تمام زحماتی که بر صحنه نمایش کشیده بود بدون پشتوانه مالی نادیده گرفته شود. معضل اصلی در پشتوانه تئاتر است. اگر این هنر جایگاه خودش را حفظ می کرد و تا الان مورد حمایت دولت قرار می‌گرفت در حق کسی اجحاف نمی‌شد. تئاتر، پدیده‌ای تجاری نیست که بر آن نگاه سود و زیان داشته باشیم تئاتر فرهنگ می‌سازد.

باقری در رابطه با جذب چهره های شناخته شده برای فروش بیشتر نمایش گفت: ما یک نوع تئاتر آزاد داریم که کاملا تجاری است. دوستان این گروه برای تفریح و سرگرمی مردم زحمت می‌کشند و وظیفه خود را به درستی انجام می دهد و مسیرشان با ژانرهای دیگر تفاوت دارد. انواع دیگر تئاتر که بر فضای مسایل جدی تمرکز دارند به خاطر شرایط نامناسب اقتصادی نمی‌توانند وظایفشان را به درستی انجام بدهند. اگر قرار باشد برای فروش نمایش‌ها دست به هر کاری بزنیم جریان تئاتر را به مسیر غلطی وارد کرده‌ایم.

این بازیگر که بیشتر در مجموعه های مناسبتی حضور داشته است گفت: من بازی می کنم برای اینکه دیده بشوم، اما نمی‌خواهم این دیده شدن به هر قیمت اتفاق بیفتد. در این ۱۵ سال که از تئاتر شروع کردم تلاشم این بوده تا هرچه لازم است را یاد بگیرم و بتوانم در کار تصویر هم درست و پله پله جلو بروم. فیلمنامه، گروه و نقش هر چند کوتاه برایم بیشتر از زمان پخش یک کار مهم است و اگرچه این مساله هم اهمیت دارد اما در اولویت های اولم نیست.

مه‌لقا باقری بازیگر تئاتر و تلوزیون این روزها در مجموعه «دردسرهای عظیم ۲» به کارگردانی برزو نیک نژاد حضور دارد. او توانست جایزه اول بازیگری زن در روسیه برای نمایش «خواستگاری چخوف» و جایزه دوم بازیگری جشنواره دانشگاهی فجر را از آن خود کند.

نوشته نمی‌خواهم به هر قیمت دیده شوم/ نگاه اقتصادی به تئاتر هنری غلط است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- سازندگان سریال «دردسرهای عظیم ۲»که این مجموعه را برای پخش در ایام ماه مبارک رمضان آماده می‌کنند، تصویربرداری را این هفته در چند لوکیشن داخلی و خارجی در تهران ادامه می‌دهند. سری دوم مجموعه تلویزیونی دردسرهای عظیم به تهیه کنندگی مهران مهام و کارگردانی برزو نیک‌نژاد، اواسط فروردین امسال در تهران کلید خورد. تصویربرداری در منزلی حوالی سوهانک آغاز شد. گروه تولید اخیرا دوباره به لوکیشنی در شهرک غرب بازگشته اند که منزل دو تن از شخصیتهای جدید قصه با بازی حسین محب اهری و فریده سپاه منصور است.این دو پدربزرگ و مادربزرگ بهار(الناز حبیبی) هستند که در سری دوم به داستان اضافه شده اند.بزودی نیز کار در لوکیشن بیمارستان و چند خانه و خیابان در تهران پیگیری می شود.

سولماز غنی نیز به تازگی به گروه بازیگران «دردسرهای عظیم ۲» پیوسته است.این در حالی است که بازی امیر حسین صدیق بزودی در این مجموعه پایان می یابد.تدوین سریال را نیز حسین غضنفری بر عهده دارد.
سری اول دردسرهای عظیم اواخر مرداد ماه سال گذشته در ۲۶ قسمت از شبکه سوم سیما روی آنتن رفت. سری دوم این سریال در تهران و لوکیشنهایی حوالی بلوار ارتش و سوهانک ساخته می‌شود. تمام بازیگران سری اول سریال از جمله مهدی هاشمی، جواد عزتی، الناز حبیبی، مریم سعادت، پرستو گلستانی، زهره فکور صبور، مهران رجبی، اشکان اشتیاق،  شهین تسلیمی، امیر غفارمنش، صفا آقاجانی، بهشاد شریفیان، محمد مهدی مطلبی و… در این سری هم حضور خواهند داشت. ضمن آنکه حسین محب‌اهری، فریده سپاه منصور، مه لقا باقری، فرزاد حاتمیان، قدرت‌الله صالحی،آرزو مفتاحی و امیرحسین صدیق نیز به این جمع پیوسته‌اند.

این سریال قرار است ماه رمضان امسال از شبکه سه پخش شود. نویسندگی این سری را علیرضا کاظمی پور و امیر عربی برعهده دارند و در خلاصه داستان آن آمده است: «با پیدا شدن بچه‌ای در ماشین و آمدن خانواده لطیف (جواد عزتی) از شهرستان و دعوت از خانواده پدری بهار (الناز حبیبی)، آندو دچار دردسرهای فراوانی می‌شوند. فرحان (مهدی هاشمی) که خود را مدیون کمک‌های لطیف و بهار می‌داند، سعی می‌کند مشکلات پیش آمده برای آنها را حل و فصل کند، اما…».

سایر عوامل اصلی دردسرهای عظیم ۲ عبارتند از: مدیر تولید: شاپور دلدار، دستیار یک کارگردان: احسان سجادی حسینی، دستیار ۲: نوید صلاحی، طراح صحنه و لباس: قاسم ترکاشوند، طراح گریم: زهره سیه پوش، مدیر تصویربرداری: فرشاد گلسفیدی، صدابردار: هادی افشار، تدوینگر: حسین غضنفری، مدیر تدارکات: مهدی رجبی، صحنه آرا: محمد ترکاشوند، سرپرستان گریم: محمد سیه پوش، فرنوش رضایی، منشی صحنه: محمدحسین گلفشان و دستیار تهیه: حامد مختاری،مدیر برنامه ریزی:مجتبی خادم زاده،عکاس:هلیا رضایی و مشاور رسانه ای:هادی داداشی.

نوشته سولماز غنی به «دردسرهای عظیم ۲» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.