از سوی دیگر همزمان با اعمال فشار سینماگران برای تغییر در تیم تولید این برنامه، کمال تبریزی در حالی که هنوز مشغول به فیلمبرداری فاز سوم سریال سرزمین کهن بود، اعلام کرد که ساخت فصل تازه سریال «سرزمین کهن» را تا زمانی که برنامه «هفت» بدین منوال پخش می‌شود، ادامه نخواهد داد. این در حالی بود که او برخلاف ادعایش همچنان مشغول به ادامه فیلمبرداری این اثر بود. اما با گذشت چند روز، تبریزی در یک عقب نشینی آشکار در حالی که مشغول به فیلمبرداری سرزمین کهن بود، با انتشار نامه‌ای، ازسرگیری ساخت «سرزمین کهن» را رسانه‌ای کرد و از برگزاری جلسه‌ای با مدیران ارشد صداوسیما خبر داد که نتایج خوبی خواهد داشت.

با اعلام این خبر، برخی رسانه‌های مخالف برنامه «هفت» به واسطه ادبیات این کارگردان سینما و تلویزیون، چنین برداشت کردند که احتمالاً برنامه «هفت» دستخوش تغییراتی خواهد داشت؛ اما به نظر می‌رسد تصمیم مدیران صدا و سیما برخلاف این تصورات باشد.

بر اساس اطلاعاتی که سایت «تابناک» امروز منتشر کرده است، در جلسه مورد اشاره که با حضور مرتضی میرباقری معاون سیمای رسانه ملی، علی‌اصغر پورمحمدی معاون پیشین سیما و مدیر کنونی شبکه سوم سیما، مهدی ارگانی از مدیران صداوسیما، تهیه کننده برنامه «هفت» و کمال تبریزی برگزار شده، تبریزی بر درخواستش برای تغییرات در برنامه هفت تاکید داشته است.

با این حال پس از اعلام موضع توسط حاضرین، در نهایت به تبریزی اعلام شده که برنامه «هفت» ارتباطی با «سرزمین کهن» ندارد و از او خواسته شده ساخت فصل تازه این سریال را از سر بگیرد که این اتفاق نیز بلافاصله رخ داد. همچنین در این جلسه درباره حفظ برنامه «هفت» با همین ترکیب فعلی جمع بندی و در عین حال قرار شده، فراستی اظهاراتش را اصلاح کند.

بدین ترتیب برنامه «هفت» که یک هفته به خاطر ویژه برنامه‌های پانزده خرداد و چهار هفته نیز به واسطه ویژه‌برنامه های ماه مبارک رمضان در کنداکتور شبکه سوم سیما قرار ندارد، پس از این ماه مبارک مجدداً با همین رویه که در دوره افخمی تاکنون در جریان بوده، پخش خواهد شد و با توجه به عدم اتفاق جدی، بعید است حتی لحن این برنامه نیز تغییری داشته باشد.

نوشته خبر یک رسانه: با وجود بازگشت کمال تبریزی، هفت بدون هیچ تغییری به روی آنتن خواهد رفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اما تنها به فاصله یک روز بعد از انتشار این خبر، خبرگزاری فارس در گزارشی از قول روابط عمومی شهرک سینمایی دفاع مقدس همراه با انتشار تصاویری از فعالیت کلیه عوامل این سریال در شهرک سینمایی دفاع مقدس، توقف تصویربرداری سریال «سرزمین کهن» به کارگردانی کمال تبریزی را تکذیب کرد! (اینجا)

البته با وجود کذب بودن ادعای تبریزی در ارتباط با کناره‌گیری از ادامه ساخت فاز سوم این پروژه، بسیاری از رسانه‌ها با استقبال از این حرکت خواهان جایگزینی کارگردان‌های موفقی همچون حسن فتحی برای ساخت ادامه سریال سرزمین کهن شدند. (اینجا)

حالا اما کمال تبریزی یک بار دیگر دست به دامن ایسنا شده و با انتشار متنی با اشاره به جدیدترین جلسه‌‌ای که شامگاه ۱۷ تیر ماه در صدا و سیما داشته است، اعلام کرده که فیلمبرداری این سریال را از سر خواهد گرفت!

تبریزی درباره‌ی جلسه‌اش آورده است: «روز دوشنبه ۱۷ خرداد ساعت ۱۹ به جلسه ای در سازمان دعوت شدم که تعدادی از مدیران و مسوولین ارشد تلویزیون در آن حضور داشتند و دکتر میرباقری نیز به جمع این جلسه اضافه شد. صحبت های اولیه حاکی از رنجش و کدورت خاطر همه افراد از اتفاق پیش آمده و پخش آن از شبکه ۳ سیما بود.

ادامه گفتگوها نیز حکایت از اتفاق نظر افراد جلسه مبنی بر این بود که اتفاقاتی از این دست در شان رسانه ملی نبوده و نباید تکرار شود.اما مهمتر از آن بحث مفصلی بود که نوید اتفاقات خوبی را با آمدن دکتر میرباقری به سازمان می داد و مرا امیدوار کرد که از این پس ارتباط هنر اصیل نمایش در سیما و سینما بهبود قابل توجهی پیدا خواهد کرد و حقوق از دست رفته هنرمندان فعال در هردو حوزه اعاده خواهد شد.

بنابراین تصمیم بر آن شد که از امروز همزمان با روز اول ماه مبارک رمضان مجددا فیلمبرداری سریال سرزمین کهن با انرژی و مساعی تمام گروه سازنده از سر گرفته شود تا در آینده نزدیک شاهد آغاز پخش دوباره و کامل این مجموعه از تلویزیون باشیم.»

نوشته پایان تهدیدهای غیرواقعی کمال تبریزی/ درحالی‌ که فیلمبرداری «سرزمین کهن» ادامه داشت کمال تبریزی اعلام کرد که فیلمبرداری این سریال را از سر خواهد گرفت! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هرچند در روزهای اخیر «هفت» با عبارت جنجالی مسعود فراستی (دیاثت فرهنگی و هنری) در تحلیل و نقد فیلم «دونده زمین» کمال تبریزی، توانسته عصبانیت روشنفکران را بیش از پیش برانگیزد، اما این تنها به امروز بازنمی گردد و در ۹ طول ماه گذشته از آغاز این برنامه به سردبیری افخمی بارها روشنفکران از دست این برنامه فریاد زدند.

در زیر سعی شده به ۲۰ دلیل برای عصبانیت روشنفکران از «هفت» افخمی اشاره شود. نکته ای که چندی قبل یکی از منتقدان روشنفکر سینمایی مجبور به اقرار آن در یک مجله سینمایی شد: «سازندگان «هفت» می دانند چه می کنند و به دنبال چه هستند و متاسفانه چیزی که به دنبالش هستند چیز خوبی نیست!» اما افخمی واقعا به دنبال چیست؟

۱. محوری ترین رویکرد «هفت» جدید را باید حمله تند بهروز افخمی به پایگاه سست روشنفکران سینمای ایران دانست. او با طرح سوالات جدی درخصوص وضعیت فعلی سینمای ایران، مسئولین و مدیران دولتی سینمایی را به ارائه پاسخ به این پرسش ها واداشت. او با نامه نگاری و خطاب علنی کردن مدیران در فضای رسانه ای واکنش آنها را برانگیخت. تا جایی که این برنامه را از برنامه ای متملق و تائید کننده سیاست های مدیران، به برنامه ای انتقادی و تبیینی از سینمای ایده آل و ارزشی تبدیل کرد.

۲. تاکید افخمی بر سینمای مخاطب محور و سینمای واقعی. افخمی مشخصا در «هفت» بر این نکته تاکید دارد که سینمای واقعی، سینمایی است که در آن تماشای دسته جمعی فیلم هویت دارد و در جمع دیدن فیلم نفعی بود و با این فرض امروز ۹۰ درصد فیلم ها، «هنر و تجربه» هستند و می توانند در درازمدت در این گروه با تنها چند سالن محدود برای مخاطبان اقلیت خود اکران شوند. او معتقد است ما باید ژانرهای سینمایی نظیر کمدی، کودک، وحشت و … را که سهم زیادی از فیلم های پرفروش دنیا را امروز تشکیل داده اند، تجربه کنیم.

۳. نقد مستمر بر جریان سیاه نمای اجتماعی در سینما با زبان طنز و کنایه و نقد تند بر فیلمسازان دولتی که با بودجه دولت فیلمی بی مخاطب و علیه کشور تولید می کنند. «هفت» همچنین بر فیلم های محدود شده در منطقه سعادت آباد تهران و عدم به توجه به طبقه متوسط و پائین شهری جامعه نقد تندی کرد.

۴. پرداختن به موضوع تولید مشترک در سینمای ایران و نقد اهداف سازمان سینمایی از این کار (جذب مخاطبان جهانی یا موفقیت در جشنواره های خارجی؟) با تبیین گزارشی از انگیزه و پروتکل های کشورهای اروپایی در تولید مشترک با دیگر کشورها که اشاره داشت محصول مشترک با اروپا برای رسیدن به اهداف برنامه ریزی شده و سیاسی آنان است.

۵. نقد بدون پرده فیلم های مبتذل و سخیف کمدی و سیاه اجتماعی در میز نقد «هفت» با رویکرد دفاع از فیلم های قهرمان محور، قصه گو، پرمخاطب و دغدغه من. نظیر نقد تند و تیز فیلم های «۵۰ کیلو آلبالو» که با دستمایه شوخی های سخیف مبتذل درصدد قبح شکنی بودند. نقد این فیلم در «هفت» جنجال های زیادی به پا کرد.

۶. طرح بحث مفصل سینمای قهرمان و پهلوان محور و تأکید بر سینمای آرمانی که از ذات و اصالت سینما می آید و نقد سینمای اجتماعی با قهرمان های کوچک و حقیر. «هفت» معتقد است دیگر پرده سینما برای مخاطبان جذابیتی ندارد و امروز سینمای ما از قهرمان تهی شده است. افخمی در این راه از رویکرد مدیران سینمایی ابتدای انقلاب در تحقیر جمشید آریا به عنوان قهرمان جوانان آن روزگار، پرده برداشت.

۷. نقد گروه «هنر و تجربه» در سینما که از فیلم های هنری و تجربی واقعی خالی شده است و محلی برای تولید فیلم های شخصی یا پخش فیلم های توقیفی پس از چندین سال و دور از آگاهی رسانه ای شده است و تاکید بر خرج سوپسیت دولتی برای تولید فیلم های جریان اصلی سینما. «هفت» در این محور در گفتگو با کارگردان زیادی که فیلم در گروه «هنر و تجربه» داشتند به این مسئله پرداخت کارشناسی کرد.

۸. نقد بر وضعیت اکران و کیفیت سالن های سینمای ایران و تشویق بر تولید فیلم های پرمخاطب و پرفروش با حذف پروانه ساخت و دخالت های سازمان سینمایی در فیلمنامه ها و توجه به مقوله مخاطب در سینما با طرح مباحثی چون مخاطب در رأس هرم اهمیت در سینما است.

۹. طرح بحث عدم تحمل انتقاد در سینمای کشور با بیان آنکه “ما فیلمسازها توقع داریم از همه انتقاد کنیم، اما نمی پذیریم کسی از ما انتقاد کند” که بسیاری از اهالی سینما را ناراحت کرد. افخمی با طرح این سوال که “چطور می توان به اسم فیلم های نقد اجتماعی علیه قصاص فیلم ساخت، اما علیه سینما خیر؟” در یک اتفاق بی سابقه به مسئله کم سوادی برخی فیلمسازان در فیلم های نقد اجتماعی و نفی احکام صریح قرآن در فیلم های روشنفکران نقد تندی کرد.

۱۰. نقد جریان سینمای غرب زده و سفارتی در ایران که با دریافت بودجه و سرمایه خارجی به تولید فیلم علیه منافع ملی و ملت ایران اقدام می کنند و به تحقیر مردم و کشور دست می زنند. فراستی هفته گذشته با نقد تند و تیز بر فروش خانه و مملکت به بیگانه که مصداق کامل بی غیرتی است از آن به عنوان «دیاثت فرهنگی و هنری» نام برد که بسیاری از روشنفکران را برآشفت.

۱۱. تبیین ذات جشنواره های خارجی از جمله کن، برلین و اسکار. افخمی در گزارش های متعدد تحلیلی و پرمحتوا به رویکرد سیاسی جشنواره برلین، رویکرد دگرباشانه و همجنس گرایانه جشنواره کن در راستای قانونی کردن و ارج بخشیدن به مسئله همجنس بازی در اروپا و سرمایه گذاری غرب برای نفوذ در میان فیلمسازان داخلی پرداخت. حقیقتی که سردبیر نشریه معروف «ورایتی» تائید می کند اما منتقدان و مدیران روشنفکر داخلی را سخت برآشفت! همچنین تبیین و شفافیت رویکرد جشنواره های خارجی در پذیرش فیلم های ایرانی با ترغیب فیلمسازان داخلی در تولید فیلمهای سیاه از جامعه ایرانی و امتیازدادن به این فیلمها.

۱۲. نقد جدی سینمای جشنواره ای به عنوان الگوی ترویج شده مدیران سینمایی در سال های پس از انقلاب اسلامی و حمایت تمام قد حاکمیت و دستگاه های دولتی در این سالها از این جنس سینما. حال اینکه در تمام این سوال ها تریبون برنامه های سینمایی تلویزیون در دست کسانی بود که مردان جشنواره پیمای سینمای ایران بودند و در مقابل سینمای نوپای دفاع مقدس به آن سینما بها دادند تا الگو شود.

۱۳. تاکید بر بومی سازی جشنواره فیلم فجر و عدم تطابق الزامی آن با نمونه های خارجی از جمله کن و اسکار، و تلاش برای احیای دوباره این جشنواره با طرح این سوال که “باید دید آیا برای سینمای خود به جشنواره لازم داریم و اگر لازم است باید چگونه باشد؟”

۱۴. نقد اقلیت ۲۰ درصدی مرفه حاکم بر سینما. «هفت» صراحتا گفت سینما امروز نه تنها رانت می گیرد، بلکه خود به دیگران رانت می دهد. امروز سینمای ایران به یک طبقه خاص مرفه اجتماعی رانت می دهد و اقلیت ۲۰ درصدی امروز در سینمای ایران ۸۰ درصد سلایق و سبک زندگی خود را در سینما حاکم کرده اند.

۱۵. نقد جریان ابتدایی تشکیل سینما پس از انقلاب و سیاست های بهشتی و انوار به عنوان معماران اولیه سینمای ایران.

۱۶. بررسی و تببین نقش کمیسیون فرهنگی در سینمای کشور و شفافیت در مسائل ساخت و اکران پروژه «خانه دختر» و مسئولیت سازمان سینمایی در قبال پذیرش مسئولیت های خویش و لزوم پاسخگویی به مجلس.

۱۷. پرداختن به مسئله تاسیس مدرسه ملی سینما توسط دولت و نقد این اتفاق که در زمانی که همه دنیا مدارس سینمایی را کوچک یا تعطیل می کنند، با وجود داشتن چندین دانشگاه سازمان سینمایی با صرف بودجه هنگفت قصد راه اندازی یک مدرسه جدید را دارد.

۱۸. اشاره مستقیم به ابراهیم گلستان و نقد جایگاهی که روشنفکران از او ساخته اند. «هفت» در گفتگو با منوچهر طیاب، از مستندسازان پیشکسوت و بزرگ ایران، علنا این ادعا که او از گلستان تقلید می کرده را رد کرد و به ابهت ساختگی گلستان در اذهان مخاطبان ضربه زد. طیاب در این گفتگو گفته بود: من اصلا ایشان را یک بار هم ندیدم و نمی شناختمش. به اضافه اینکه دلیلی برای تقلید نداشتم. من رفته بودم برای خودم رشته سینما خوانده بودم تا حرفی برای گفتن داشتم. اگر بنا بر تقلید داشتم استادانی در دنیا داشتم که می توانستم از آنها تقلید کنم که نکردم!

۱۹. تحلیل مفصل جشنواره فیلم فجر و نقد مصلحت اندیشی در داوری های جشنواره و مضموم انگاشتن آن و تشویق به داوری واقعی فیلم ها.

۲۰. پرداختن به مسئله جنسیت در سینمای ایران در گفتگو با دکتر ایراهیم فیاض. وی در این گفتگو صراحتا گفت: سینمای ایران مریض و دچار سادیسم جنسی است.​

منبع: نسیم آنلاین

نوشته ۲۰ دلیل برای عصبانیت روشنفکران از «هفت» افخمی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

 فراستی افزود: من به شدت، هم در برنامه، هم در مصاحبه‌ها، تأکید کردم که دیاثت فرهنگی، هنری مصداقش این فیلم است. ایشان دوست دارند این را به خودشان بگیرند. این مشکل خودشان است و اتفاقاً این «دوست داشتن» جای تحلیل دارد.

 این منتقد سینما با اشاره به «پیشنهاد مناظره مدیر شبکه ۳ به آقای تبریزی» گفت: رئیس شبکه ۳ با قدرت و متانت جواب داد. پیشنهادشان هم خوب است، ولی آقای تبریزی و فیلمسازانی از این دست، از آنجایی که از اثرشان مطمئن نیستند جلوی منتقد نمی‌نشینند و به جای دفاع از اثر شلوغ‌کاری و مظلوم‌نمایی می‌کنند.

 فراستی ادامه داد: به اضافه اینکه تمام این به اصطلاح منتقدهایی هم که بیشتر روابط عمومی فیلم‌ها هستند، مرد بحث و مناظره نیستند. برای همین هم شلاق را بر می‌دارند. متأسفم برای این به اصطلاح منتقدها که منتقد نیستند و برای این تیپ فیلم‌سازها که دیگر باید گفت فیلمساز هم نیستند. مسأله این دوستان بیشتر مالی و اقتصادی است تا فرهنگی.

منبع: خبرگزاری دانشجو

نوشته فراستی: جواب دادن به توهین امثال تبریزی در شأن من نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سردبیر برنامه «هفت» در متن کامل این نامه با تیتر «دهان ما را بستی، با باقی ملت چه می کنی؟» که در اختیار ایسنا گذاشته،خطاب به کمال تبریزی نوشته است:

«حضرت کمال خان تبریزی سلام!

“شنیده ام عزم سفر کرده‌ای

هوای دلدار دگر کرده‌ای

عشقِ مرا ز سر به در کرده‌ای

تو رو به خدا اگه میشه تنها نرو!”

فرموده‌ای که سریال «سرزمین کهن» را نیمه کاره وِل می‌کنی مگر اینکه برنامه «هفت» تعطیل شود و ما را از تلویزیون اخراج کنند. چرا عزیزم؟ مگر ما چه کرده‌ایم که می خواهی به هر قیمت که باشد خفقان بگیریم؟ تو اگر رئیس جمهور می‌شدی چه بلایی سرمان می‌آوردی؟ لابد دستور صادر می کردی که ما را بگیرند و به زندان بیندازند و اگر رئیس قوه قضاییه می‌گفت نمی توانی چنین دستوری بدهی و قانون اجازه نمی‌دهد، کار مملکت را ول می کردی و قهر می کردی و توی خانه بست می‌نشستی.

عزیز دلم مملکت قانون دارد. اگر خیال می‌کنی ما جرمی مرتکب شده‌ایم، باید از طریق صحیح شکایت کنی. نه اینکه سریالی را گرو بگیری که سال‌هاست حتما میلیون ها نفر منتظراند تا به تماشای آن بنشینند.

از تعطیل کردن برنامه «هفت» می‌خواهی به کجا برسی؟ به فرض که دهان ما را بستی، با بقیه ملت که برای خودشان حق حیات و حرف زدن و اظهارنظر قائل‌اند چه می کنی؟ واقعا خیال می‌کنی می توانی همه را ساکت کنی یا وادار کنی دربارۀ فیلم‌هایت آن طور حرف بزنند که خودت می‌پسندی؟ چرا آنقدر لیبرال شده‌ای عزیزم؟ چرا اصلا تحمل نقد، مخالفت و پرخاش و جدل را نداری؟

مگر از پشت کوه آمده‌ای و خبر نداشتی که وقتی آدم فیلم می‌سازد باید منتظر نقد و نظر کوبنده و بی‌رحمانه هم باشد. چرا اینطوری شده‌ای رفیق قدیمی؟

این‌ها که گفتم برای خودت بود. وگرنه مرا خوب می‌شناسی و می دانی که هیچ بدم نمی آید یکی پیدا شود و پریزم را از برق بکشد.

والسلام

بهروز افخمی​»

نوشته پاسخ بهروز افخمی به کمال تبریزی؛ تو رو به خدا اگه میشه تنها نرو!/ به فرض که دهان ما را بستی، با بقیه ملت که برای خودشان حق اظهارنظر قائل‌اند چه می‌کنی؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: این که در یک برنامه یک فیلم و موضوع آن نقد می‌شود، نه توهین است و نه منتقد و برنامه قصد توهین داشته است، ضمن اینکه فضا برای پاسخگویی آقای تبریزی باز است و هر زمانی که دوست داشته باشند می توانند نظرات خود را مطرح کنند و حتی می‌توان یک مناظره راه اندازی کرد و فرصت برای ایشان هست که بیایند و درباره انتقاداتی که به مضمون و محتوای فیلمشان شده، استدلال های خودشان را مطرح کنند، چون بالاخره در عرصه هنر فقط نگاه تک محوری و تک بعدی نباید باشد و  باید سعه‌صدر داشته باشیم.

میر حسینی در خصوص ادامه برنامه «هفت» عنوان کرد: ماه مبارک رمضان امسال شبکه سه  از حدود ساعت ۲۰ تا ۲ بامداد موظف به پخش مسابقات فوتبال یورو ۲۰۱۶ و لیگ جهانی والیبال است که تیم ملی ایران در آن حضور دارد. تیم ملی ما ۹ بازی دارد که ما باید پخش کنیم و طبیعتاً به غیر از دو شب‌ قدر، این مسابقات به طور کامل پوشش داده می‌شود و تمام برنامه‌های شبکه سه سیما از ساعت ۲۰ تا حدود ۲ بامداد قطع می‌شود و جای خود را به این مسابقات خواهد داد و فقط برنامه «هفت» نیست و برنامه «هفت» هم بعد از ماه مبارک رمضان ادامه خواهد داشت.

میر حسینی ضمن بیان اینکه دلیلی برای تغییرات در برنامه «هفت» وجود ندارد، درباره اظهار نظر تبریزی در خصوص ادامه ندادن تولید سریال «سرزمین کهن» گفت: مشکلاتی که این سریال داشت، در حال حاضر در مرکز نمایش سیما مدیریت می شود و ما هیچ اطلاعی از کم و کیف کار نداریم و اصلا اینکه «سرزمین کهن» تولید بشود و بعد در اختیار شبکه سه قرار بگیرد هم مشخص نیست و باید ببینیم نظر رئیس محترم سازمان و معاون سیما و جمع بندی که راجع به این کار تاریخی می کنند، چیست؟

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

نوشته واکنش مدیر شبکه ۳ به حاشیه های هفت؛ «هفت» با قوت به کار خود ادامه خواهد داد/ آقای کمال تبریزی مختار هستند هر تصمیمی که دوست دارند بگیرند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تبریزی که در آن مصاحبه گفته بود: ساخت سریال «سرزمین کهن» با توجه به اجرای پرزحمت و سنگین آن، به حمایت و پشتیبانی معنوی و روحیه‌بخش از سوی مدیران تلویزیون نیاز دارد؛ این در حالی است که یک برنامه سخیف تلویزیونی به خود اجازه توهین به من را داده است و مسوولان محترم سازمان صداوسیما هم بی‌هیچ عکس‌العملی در این خصوص سکوت کامل اختیار کرده‌اند!

وی ادامه داد: بنابراین گروه سازنده پس از حوصله و تأمل چند روزه و ادامه رفتار مدیران تلویزیون، تصمیم به تعطیلی پروژه «سرزمین کهن» گرفت تا در اسرع وقت معلوم شود که بین سریالی با موضوع انقلاب اسلامی و برنامه‌ای موهن! کدامیک از نظر سازمان باید بماند و کدام‌یک برود!

حالا اما در اتفاقی قابل تامل، خبرگزاری فارس در خبری که صبح امروز منتشر کرده از قول روابط عمومی شهرک سینمایی دفاع مقدس توقف تصویربرداری سریال «سرزمین کهن» به کارگردانی کمال تبریزی را تکذیب کرده است!

در این خبر آمده است: روابط عمومی شهرک سینمایی عنوان کرد علی رغم مصاحبه آقای تبریزی درخصوص توقف فیلمبرداری فاز سوم سریال «سرزمین کهن» در اعتراض به رسانه ملی، اما عوامل این فیلم از صبح دیروز با حضور در این لوکیشن تا عصر به تصویربرداری مشغول بودند.

مقدم زاده بیان داشت: کلیه عوامل این فیلم از ساعت ۷ صبح در شهرک حضور داشتند و تا ساعت ۱۶:۴۵ دقیقه مشغول تصویربرداری بودند.  حدود ۷ روز است که تصویریرداری فاز سوم این سریال در شهرک دفاع مقدس دنبال می شود و ادامه تصویربرداری در لوکیشن دیگری ادامه می یابد.

این کارگردان در حالی خبر از توقف ساخت «سرزمین کهن» داد که در ۷ روز گذشته با استقرار در شهرک سینمایی دفاع مقدس در حال تصویربرداری این سریال بوده است و دیروز نیز به طور کامل تصویربرداری داشته است. وی در بخشی از گفتگوی خود اظهار داشت صداوسیما باید بین سریالی با موضوع انقلاب اسلامی و برنامه ای موهن یک کدام را انتخاب کند!

تبریزی در حالی صداوسیما را چنین خطاب قرار داده است که چندی پیش و در حین برگزاری جشنواره فیلم فجر به همراه بازیگران فیلم سینمایی آخرش، «امکان مینا» با موضوع انقلاب اسلامی در برنامه سینمایی «هفت» حضور یافت و بهروز افخمی در این برنامه به معرفی فیلمش پرداخت.

اکنون برنامه سینمایی «هفت» همان کارگردان را بخاطر اکران اثر ضدایرانی و توقیفی «دونده زمین» پس از ۶ سال در گروه «هنر و تجربه» به چالش کشید و مسعود فراستی در دفاع از سینمای ملی، این فیلم را مصداق توهین به ملت، بی غیرتی و دیاثت فرهنگی عنوان کرد که به دنبال فروش مملکت به بیگانه است.

به نظر می رسد اعلام توقف تصویربرداری «سرزمین کهن» توسط تبریزی در حالی که عوامل آن همزمان با گفتگوی ایشان در حال فیلمبرداری در شهرک سینمایی دفاع مقدس بودند، تنها تاکتیکی برای فشار بر مدیران تازه رسانه ملی پس از تغییرات اخیر و استفاده از ناآرامی های کنونی رسانه ملی برای تغییر در ماهیت برنامه سینمایی «هفت» بوده است.

برنامه سینمایی «هفت» در ماه های اخیر با نقد تند جریان روشنفکری سینمای ایران، مورد هجمه بسیاری از هنرمندان و مدیران سینمایی کشور قرار گرفته است.

نوشته چرا تبریزی پای تهدیدش نایستاد؟/ ادامه فیلمبرداری سرزمین کهن برخلاف تهدید کمال تبریزی + عکس اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اصلا یکباره چه اتفاقی می‌افتد که نقد یک فیلم در برنامه تلویزیونی که ساعت یک نیمه‌شب روی آنتن می‌رود، می‌شود مشکل اصلی سینمای مملکت و کار به جایی می‌رسد که حضرات قانون‌نخوانده مدعی آزادی هنر و هنرمند و فضای باز هنری هم از سر اجبار بروند سراغ کتاب قانون و سرکتاب باز کنند و برای منتقد برنامه تجویز شلاق کنند. شوخی از این لوس‌تر نمی‌شود اما این شوخی لوس فقط صورت ماجراست. اصل قضیه چیز دیگری است. اصل ماجرا چیست؟

ماجرا از این قرار است که برنامه هفت بعد از ۲ دوره نه‌چندان موفق و تبدیل شدن به یک برنامه خنثی و بی‌مخاطب و سراسر تعارف، به واسطه خوش‌ذوقی تیم سازنده متعهدش و با هدایت و سکانداری بهروز افخمی (که تاکنون ۵ سیمرغ در جشنواره فجر گرفته است) و با کمک چند نفر از اهالی خبره و پیشکسوت سینما از جمله مسعود فراستی و رسول صدرعاملی تبدیل شد به یک برنامه اثرگذار و موفق. گروه برنامه‌ساز هفت گروهی است که روی مواضعش ایستاده‌ و اهل معامله نیست. گزارش‌هایی که در دوره جدید برنامه «هفت» درباره سینمای جشنواره‌ای، نداشتن قهرمان و سیاهنمایی و… پخش شده نشان می‌دهد این گروه نه اهل تعارف است و نه قصد دارد از برنامه برای خودش پله ترقی بسازد.

شاید همین‌ها هم بود که باعث شد جماعت شبه‌روشنفکر عصبانی شوند و احساس خطر کنند. وقتی هم که احساس خطر کردند، در مرحله اول ساخت برنامه‌هایی مخالف رویه برنامه هفت آغاز شد. برنامه‌هایی با نگاه شبه‌روشنفکری یا دست‌کم با جانبداری زیرپوستی از جماعت شبه‌روشنفکر سینمایی. اما هیچکدام از برنامه‌هایشان چه در فضای مجازی و چه در رسانه‌های تصویری و شنیداری و مکتوب نتوانست میان مردم جا باز کند. همه آنها صرفا با به‌به و چه‌چه همان طیف روبه‌رو می‌شدند و همچنان بی‌خاصیت و خنثی بودند و شامل مجموعه‌ای از تعارفات لوس و البته نان قرض دادن برای کسب فلان منصب و مسؤولیت بهمان جشنواره و…

طبیعتا بعد از شکست در این مرحله، تخریب غیرعلنی در دستورکارشان قرار گرفت. با هر واسطه‌ای تلاش کردند مدیران را مجاب کنند برنامه هفت را از این گروه موفق بگیرند. این بود که شایعه پشت شایعه، خبر پشت خبر و پرونده پشت پرونده ساختند تا شاید آنها را از میدان بیرون کنند و دوباره شبه‌روشنفکرها روی صندلی هفت که حالا داغ و پربیننده شده بود تکیه بزنند اما این کار هم عقیم ماند. حالا فقط در تیردان این جماعت یک تیر مانده بود. تیری که البته باب میل‌شان نبود و رها کردن آن می‌توانست نقاب از چهره‌شان بردارد و رسوایشان کند اما چاره‌ای برایشان نمانده بود. حالا آنها باید شروع می‌کردند به تنگ کردن فضای رسانه‌ای برای برنامه‌سازان هفت. همه دست به کار شدند. یکی حرف‌های افخمی را بهانه کرد و بنا گذاشت به تحریک احساسات مخاطبان و… آن دیگری که پیش‌تر اعتقاد داشت هنگام نمایش هفت همه خوابند، مدعی شد این برنامه برای فرزندانش بدآموزی دارد و… خلاصه خیلی‌ها که خودشان را برای جلوس بر کرسی افخمی آماده کرده بودند، به این برنامه تاختند.  دست آخر هم به واسطه یکی از بحث‌های منتقد برنامه که با استناد به فرمایشات آیت‌الله جوادی‌آملی گفته شده بود بنا گذاشتند به تخریب به واسطه قانون. این تیر آخری حالا پرتاب شده است. حالا مدعیان آزادی هنر دست به ماده و قانون شده‌اند. حالا در یک بیانیه لوس مدعی شده‌اند یک منتقد باید به واسطه نقدش به یک فیلم شلاق بخورد؛ تلاشی لوس و بی‌نمک که به واسطه هم‌طیف‌های «۵۰کیلو آلبالو» صورت جدی به خود گرفته است. حالا باید ایستاد و دید آیا تلویزیون هم گزاره جماعت دست به شلاق را جدی خواهد گرفت یا اینکه پای هفت و افخمی- که پای حرف‌هایش ایستاده است- خواهد ایستاد!

منبع: وطن امروز

نوشته شوخی لوس مخالفان هفت و «اصل ماجرا»/ چرا هفت و افخمی را دوست ندارند؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شاید یکی از دلایلی که بهروز افخمی به هنگام حضور در سمت مجری «هفت» دوباره به سراغ او رفت و او را به برنامه آورد، همین وجه بود. فراستی طوری فیلم‌ها را نقد می‌کند که حجم واکنش‌ها نسبت به آثار دوچندان می‌شود و این همان نکته‌ای است که به شدت افخمی از آن استقبال می‌کند. فراستی حدوداً پنج سال قبل و زمانی که «‌جرم‌» کیمیایی در فجر به نمایش درآمد، از عبارت خلاف عرف برای بیان حال و روز کیمیایی استفاده کرد.

نقد چرک‌نمایی ایران
حالا در برنامه اخیر «‌هفت‌» هم فراستی واژه دیاثت را برای توصیف حال و روز آثاری مانند «‌دونده زمین‌» کمال تبریزی به کار برد که می‌کوشند با تصویرسازی چرک از ایران دل جشنواره‌های آن طرفی را به دست آورند. اکران محدود «‌دونده زمین‌» در گروه هنر و تجربه سبب‌ساز آن شده است که از یک طرف مدیر این گروه و از طرف دیگر کارمند رسانه‌ای زیردست وی به انتقاد صریح از فراستی بپردازند. جالب است که کارمند زیردست شاید برای آنکه خوش‌خدمتی‌اش را به مدیر و گروهی که اسباب ارتزاق او را فراهم کرده‌اند، ثابت کند، با نگارش متنی در کانال خود، فراستی را مستحق ۷۴ ضربه شلاق دانسته است!

فارغ از اینکه این کارمند هم مجله‌دار است و هم سایت‌دار، ولی جرئت ابراز نظر رسمی در رسانه‌های رسمی را ندارد و در کانال تلگرامی درفشانی می‌کند(!) اینکه ایشان که داعیه‌دار حمایت از جریان شبه‌روشنفکری در سینما بوده اینچنین در مقام حاکم شرع ظاهر شده و برای تعزیر همکارش حکم صادر می‌کند، به شدت غریب است. جالب است ایشان وقتی در گافی آشکار در قابی در حال خوش و بش با مجری زن ماهواره‌ای در کاخ بین‌الملل فجر دیده شدند، نقدهای وارده به این دلیل را ناشی از کمبود صبر و تحمل در رسانه‌ها دانستند، آن هم رسانه‌هایی که فقط در این باره طرح سؤال کرده بودند.

حالا اما خودشان در موضوعی مرتبط با یک اظهارنظر خاص که کاملاً باید با دیالوگ به چالش کشیده شود تا زیبایی و زشتی‌اش مشخص شود تا مرحله صدور حکم شلاق پیش رفته است.

ادبیات افراطی یک روشنفکرنما
این رویکرد نه فقط نشانه شخصیت افراطی‌گونه چهره‌ای است که خود را یک منتقد روشنفکر جا زده است، بلکه نشان‌دهنده اوج تمامیت‌خواهی موجود در جریانی است که در این سال‌ها انجمنی موسوم به منتقدان خانه سینما را بر مدار منافع خویش پیش برده است. چطور می‌شود که چنین چهره‌ای با این ادبیات تند و سخیف سال‌ها در هیئت رئیسه انجمنی باشد که نام منتقدان را بر خود گذاشته؟!
مگر نه اینکه اساس نقد بر انصاف و مداراست پس بروز ادبیاتی که بیش از هر چیز یادآور بیانیه‌های قوای داعش است چه دلیلی دارد؟!

در دیالوگ کم آورده‌اید…
از آن طرف مدیریت گروهی که با بودجه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اداره می‌شود به جای برخوردهای افراطی با منتقدان به این فکر نمی‌کند چرا گروهی که بنا بود زمینه‌ای باشد برای اکران آثار چهره‌های مستعد وطنی، مجالی شده برای روی پرده رفتن آثار توقیفی و اغلب سیاه‌نمایانه؟!
هنر و تجربه حتی در معنای لغوی هم نمی‌تواند ربطی پیدا کند به استهزای ایران و ایرانی برای روی فرش قرمز رفتن در دو جشنواره درجه سه فرنگی.

پس مدیران هنر و تجربه و در رأس آنها امیرحسین علم‌الهدی که در ماه‌های اخیر زیر یادداشت‌های خویش، خود را کارشناس سینما هم معرفی می‌کنند، چرا نمی‌آیند شرایط دیالوگی درست و اصولی را میان فراستی و منتقدانش فراهم کنند؟ چرا مدیری که خودش مسئول اکران چنین فیلم سخیفی است نباید مورد نکوهش قرار بگیرد که با چه مجوزی فیلمی سراسر توهین و تمسخر به ایران و ایرانی را روانه پرده اکران کرده است؟ آیا جز این است که اینها خودشان هم می‌دانند بخش عمده هیاهویی که برای گروهشان به دست آمده، ناشی از توجه به یکسری آثار توقیفی بوده؟ و اگر این هیاهو هم نباشد، تلاش آنها در توجیه مدیران برای افزایش ردیف بودجه به شکست می‌انجامند؟ اگر چنین باشد دیگر این همه تلاش و هیاهو برای تکفیر یک منتقد صریح‌اللهجه چه معنایی دارد. از این مهم‌تر شمایی که مدام خودتان را روشنفکر جا زده‌اید، چرا توان گفت‌وگو درباره نظریه مقابل را ندارید و از شلاق به معنای واقعی کلمه‌اش برای حذف نظر مخالف جا می‌زنید؟ آیا این نشان‌دهنده کم‌آوردنتان در عرصه گفت‌وگو نیست؟

منبع: جوان

نوشته مدافعان دیالوگ، شلاق به دست شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فراستی که همواره نشان داده در بیان نظراتش به سانسور اعتقادی ندارد و حرفش را بی کم و کاست می‌زند آن قدر از زیر سوال رفتن حیثیت ایران و ایرانی در “دونده زمین” ناراحت شده بود که با واژه ای به نام «دیاثت» رفتار آنها که با چرک نشان دادن ایران و ایرانی به دنبال کسب مشتری در آن سوی آبها هستند را نقد کرد.

شاید یک دلیل آن که فراستی کوشید زشتی عمل کارگردانان ایرانی که می کوشند با زشت نشان دادن ایران در آن سوی آبها مخاطب جمع کنند را با لغتی بدیع و البته دوپهلو توصیف کند دقیقا همان روش نامنصفانه‌ای است که این دسته از کارگردانان در پیش گرفته اند.

کژراهه ای که جز توهین به ایرانی نیست

آنها سالهاست که می کوشند اعتبار خویش-البته اگر بتوان نام اعتبار را بر آن گذاشت- با زیر پا گذاشتن مفاهیمی چون وطن پرستی و ارزشگرایی برای هموطن به دست آورند و در این کژراهه مرتب محصولاتی خلق می شود که جز توهین به ایران و ایرانی نیست.

در هالیوود که کعبه آمال همین گروه از چرک‌نمایان است و البته هیچ گاه هم آنها را به آن راهی نیست حتی وقتی بنا می شود فساد موجود در سیستم سیاسی ایالات متحده را هم نشان دهند می کوشند قهرمانی که افشا کننده این فساد است را یک ملی گرای تمام عیار قلمداد کنند ولی در سینمای ما و در نمونه ای نظیر همین “دونده زمین” این خارجی است که شمایلی قهرمان گونه پیدا می کند و هرچه ایرانی در برابرش قرار می گیرند بدبخت و گرفتارند.

این نگاه سالهاست که در سینمای ایران رواج دارد و شاید یکی از سردمداران آن جعفر پناهی باشد که متأسفانه بعد از تجربه ای انسانی در “بادکنک سفید” وقتی سیاه نمایی را از “دایره” شروع کرد عملا در دایره ای افتاد که جز نمایش دگم سیاهی از ایران در آن راه ندارد.

البته که دنباله روان پناهی که یکی از آنها اکران نوروز امسال را هم داشت در همه این سالها کوشیده اند با نوعی تکرار ایده های مستعمل وی برای خود بازاری گرم کنند اما این بازار هم جز درگیری در تسلسل دستاوردی نداشته است.

آیا فراستی چاره ای جز نقد صریح دارد؟

اگر مسعود فراستی در نقدی که بر «دونده زمین» ارائه داده بود با تندی قدم زنندگان در چنین مسیری را می نوازد شاید برای آن است که هر چه در این سالها در نقد این گروه گفته شده اسباب اصلاح را فراهم نیاورده و چاره ای برای منتقدانی امثال فراستی نمانده جز نقد صریح و پرده برداری از زشتی رفتار این گروه.

البته قابل پیش بینی بود که اظهارنظر فراستی با واکنشهای مختلفی هم مواجه شود و حتی مجالی ایجاد شود برای ایجاد یک بحث سازنده در زمینه همین نوع سینمایی کاسبکارانه ولی متأسفانه سردمداران گروه سینمایی هنروتجربه که بی کمترین تکیه بر مخاطبان کوشیده اند متکی بر ردیفت بودجه سازمان سینمایی برای خود دفتر و دستک خلق کنند با موضع گیری های افراطی و فالانژگونه خود سعی کردند راه را بر شکل گیری دیالوگ ببندند.

از آن خنده دارتر رفتار یکی از کارمندان این گروه سینمایی بود که جایگاه شاکی و قاضی را یکجا درنوردید و حکم به شلاق خوردن فراستی داد. زیر ذره بین بردن این رفتار آن هم از سوی چهره ای که مدام سعی کرده خود را یک روشنفکر جا زند و برای مستند کردن این روشنفکرنمایی نیمه شب به فرودگاه می رود و با فیلمساز از فرنگ برگشته، سلفی می گیرد(!) بیش از پیش حکایت از یک بن بست دارد.

بن بست روشنفکرنمایی!

روشنفکرنمایان در همه این سالها کوشیده اند هم رانتهای دولتی پر و پیمان خود را داشته باشند وهم با ژست اپوزیسیون به تحقیر نظام بپردازد.

این روشنفکرنمایان البته که به شدت از دیالوگ گریزان اند چون می دانند گفتگو کردن است که اسباب فاش شدن عیار نداشته شان را فراهم می کند و دقیقا همین است که به جای به بحث نشستن با فراستی بر سر مصادیق سینمایی که وطن فروشی را عاملی می کند برای کاسبی با برخوردهای افراطی راه را بر دیالوگ می بندند.

سوال اینجاست که مگر فراستی از حاکم شرع خواست که عوامل یک فیلم ضدایرانی را به خاطر تلاش برای چرک نمایی ایران شلاق بزنند که روشنفکرنمایان به صدور حکم شلاق وی پرداختند؟

فراستی فقط نقد کرد و آن هم با کلام. روشنفکرنمایان که مرتب بر دانش آکادمیک خود برای بحثهای نظری نازیده اند چرا جرأت بحث منطقی با فراستی را ندارند و با پنهان کردن کمبودهای خویش پشت صدور حکم شلاق می کوشند گریزگاهی پیدا کنند برای پرونده دامن گیری نوعی سینمای رانتی که به تحقیر ایران و ایرانی می پردازد؟

منبع: نسیم آنلاین

نوشته بن‌بست روشنفکری و گریزگاهی به نام «شلاق» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مسعود فراستی از دیرباز به خاطر لحن منتقدانه صریح و بدون تعارفش از سوی همین جماعت مورد فشار بوده است. اما گناه اصلی او همراهی با افخمی در برنامه ای است که عده ای تحمل آن را ندارند. جماعتی که کمتر تحمل نقدهای تند و تیز را دارند و البته عده ای با نام منتقد هم در میان آنها هستند، اما از منتقد بودن و انجمن منتقدان، بیشتر ایفای نقش روابط عمومی را ترجیح می دهند و برای این ایفای این نقش جشنواره های متعدد دولتی و حکومتی هم همیشه برای آنها فراهم است. شاید به گناهان فراستی نقد چند هفته پیش به حسن روحانی در همین برنامه هفت را هم باید افزود که بازهم با تمسک به گفتاری از آیت الله جوادی آملی صورت گرفته بود و به روش خارج از عرف  رئیس جمهور در بازدید روز کارگر از کارخانه مپنا با خودروی شاسی بلند بر می گشت.

دیاثت هنری عبارتی بود که فراستی برای توصیف برخی فیلم های سینمایی با استناد به گفتار آیت الله جوادی آملی استفاده کرد اما مخالفان هفت آن را برنتابیدند.

فراستی در «هفت» اخیر از واژه «دیاثت هنری» در توصیف فضای حاکم بر یک فیلم استفاده کرد. فیلمی ساخته شده با بودجه ژاپنی ها در مورد ایران که به خاطر فضای حاکم بر آن و توهین های مضمونی به جامعه ایرانی سالها در محاق توقیف بود اما به ناگاه سر از گروه هنر و تجربه برای اکران در آورد. فرایندی که خبرگزاری فارس اشکالاتی به فرایند آن وارد کرده است. اینکه در این فیلم چه می گذرد که فراستی در مورد آن اینگونه سخن رانده به کنار، فراستی اما ادبیاتش را برپایه گفتار اخیر آیت الله جوادی آملی درباره «دیاثت سیاسی» بنا کرد.

او درباره فیلم «دونده زمین» کمال تبریزی گفت: «کارگردان و تهیه کننده محترم در جایی گفته اند این فیلم نقدی بر وضعیت دولت قبل است. فیلم ابدا علیه دولت قبل نیست. فیلم علیه مردم است. فیلم به شدت بی غیرت است. همان بی غیرتی که اخیرا آقای جوادی آملی بر آن اشاره کردند که فروش خانه و مملکت به بیگانه مصداق کامل بی غیرتی است. ما دیاثت فرهنگی و هنری هم داریم که متاسفانه فیلم، چنین دیاثت و فروش غیرتی در آن است.»

به برکت رکود، بی کاری و اعتراض کارگران کلید واژه «شلاق» جزو واژه های پرکاربرد رسانه ای این روزهاست. اما دوباره در دهان اهل فرهنگ هم چرخیدن گرفته تا خاطرات سال‌های دور و تاریک مدریت بهشتی و انوار در دهه ۶۰ بر سینمای کشور یادآور شود که شلاق زدن سینماگران در وزارت ارشاد جزو جدا ناشدنی آن است. خاطره ای که اخیرا محمدرضا فرحبخش بخشی از آن را بازگو کرده بود و عبدالله علیخانی (تهیه کننده) آن را تایید کرد که در سال ۶۳  وقتی برای اعتراض به ممنوع الکار شدن جمشید هاشم پور به وزارت ارشاد رفته بود، او را به شکل «جوجه کبابی» بسته اند و فیض الله عرب سرخی در حضور بهشتی و انوار به او شلاق زده است.

عبدالله علیخانی، تهیه کننده ای که در دوره مدیریت بهشتی و انوار در وزارت ارشاد شلاق خورد!

فراستی در گفتگوی اخیر خود با سوره سینما نکات دیگری هم در این خصوص با این تیترها گفته است: «چیزی که من در هفت گفتم کاملا بر مبنای صحبت‌های آقای جوادی آملی بود. تمام فیلم‌های وطن‌فروش که جایزه جشنواره‌ها را گدایی می‌کنند مصداق این مفهوم‌اند. من اثر را نقد می‌کنم نه شخص را» او تاکید دارد که این عبارت منحصر به یک فیلم نیست و آثار متعددی از جمله مثل «یک خانواده محترم» نیز از مصادیق آن هستند. 

از کسانی که چنان سابقه هایی را در پس دارند تعیین چنین مجازات هایی برای نقد یک فیلم دور از انتظار نیست. حالا بعد از سه دهه همچنان کسانی هستند که یکجا در جایگاه قاضی و شاکی و دادستان دوست دارند با تمسک به «ماده ۶۰۸ قانون مجازات اسلامی» شلاق را به سینما بازگردانند و تعداد ۷۴ ضربه را هم برای آن مشخص می کنند! حتی اگر اجازه یابند بعید نیست خود برای اجرای حکم صادره خود پیش قدم شوند و برای تنبیه کسانی که لخت بودن پادشاه سینمای ایران را فریاد می زنند، تازیانه به دست گیرند. آری شلاق زن ها دوباره به سینما بازگشته اند!

منبع: فردا

نوشته شلاق‌زن‌ها به سینما باز می‌گردند! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پس از گرفتن دو جایزه از کن بیشترین انتقادات هواداران فیلم «فروشنده» به افخمی بود، آنها در چند روز پس از دریافت این دو جایزه توسط فرهادی و حسینی، «هفت» و مجری آن را با ادبیات مختلفی مورد نقد قرار دادند. افخمی در ابتدای برنامه این هفته پس از تبریک به فرهادی و شهاب حسینی برای جایزه کن آیتمی پخش کرد که از قول رسانه‌های غربی نشان می داد نظرش نسبت به کن و صنعت «سکس» در ایام جشنواره را تایئد می‌کرد. آیتم کوتاه اما جسورانه بود، اتفاقی که کمتر شاهد آن تا پیش از این بودیم.

مخالفان هفت از ابتدای برنامه پای تلگرام آماده بودند تا ببینند مواجهه این برنامه با جوایز نمایندگان ایران در کن چگونه خواهد بود و بنظر می رسید با مدل برخورد مجری برنامه و نحوه چیدمان برنامه در بخش ابتدایی و حضور علی معلم پس از آیتم مرتبط با کن آنگونه که باید نتوانست نقدها را برانگیزد اما این پایان ماجرا نبود.

برنامه هفت سه بخش مهم داشت، که در دومین بخش وحید جلیلی در مناظره حاضر شد تا با ادبیات ویژه اش نسبت به سینما دوباره مخالفان و موافقان را پای شبکه‌های اجتماعی بیاورد اما موضوعی که برنامه جمعه شب را به صدر اخبار سینما در روز شنبه بدل کرد خلق عبارت فراستی بود که سهم کمال تبریزی شد.

فراستی و فیلمی که مصداق «دیاثت هنری» است

مسعود فراستی که به تنهایی و در سالن خالی «دونده زمین» کمال تبریزی را دیده بود گفت: «کارگردان و تهیه کننده محترم در جایی گفته اند این فیلم نقدی بر وضعیت دولت قبل است. فیلم ابدا علیه دولت قبل نیست. فیلم علیه مردم است. فیلم به شدت بی غیرت است. همان بی غیرتی که اخیرا آقای جوادی آملی بر آن اشاره کردند که فروش خانه و مملکت به بیگانه مصداق کامل بی غیرتی است. ما دیاثت فرهنگی و هنری هم داریم که متاسفانه فیلم، چنین دیاثت و فروش غیرتی در آن است».

همین جملات کافی بود تا با خلق عبارت «دیاثت هنری» در ادامه عبارت های مشابهی چون دیاثت فرهنگی و دیاثت سیاسی مخالفان «هفت جدید» با انواع و اقسام نظرات، نگاه و تحلیل ها به سراغ فراستی بروند و بگویند فراستی به تبریزی توهین کرده و خیلی سریع کار به مرور قانون رسید و ماده ۶۰۸ قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۷۵ در شبکه مجازی دست به دست می شد که در آن آمده است : « توهین به افراد از قبیل فحاشی و استعمال الفاظ رکیک، چنانچه موجب حد قذف(متهم کردن فرد به زنا و لواط) نباشد،  به مجازات شلاق تا ۷۴ ضربه و یا پنجاه هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی خواهد بود.» و گفتند فراستی برای استفاده از این عبارت باید ۷۴ ضربه شلاق بخورد، از سوی دیگر موافقان نیز بیکار نبودند و این عبارت را توهین آمیز نداستند بلکه نقدی در رابطه با ساخته تبریزی می‌دانستند.

فارغ از همه حاشیه‌های «هفت» اخیر، هیچ‌کس به سراغ «دونده زمین» نرفت و نگفت آخرین اثر کمال تبریزی چه کرده است که منتقد آن را مصداق دیاثت هنری دانسته و توهین به شعور مردم می‌داند؟ چگونه آثاری در تحقیر فرهنگ ایرانی و ارج نهادن به یک خارجی، با افتخار ساخته می‌شوند و برای جذب مخاطب آن را سیاسی جلوه می‌دهند؟ و سوال اصلی این است که بر اساس کدام معیار و ملاک این آثار اکران می شوند؟

اگر تصور کنیم که فراستی با گفتن این عبارت که نمی دانیم از منظر قانون مصداق الفاظ رکیک هست یا خیر به تحمل شلاق محکوم می‌شود با کارگردانی که در اثرش در ۹۰ دقیقه نه به یک نفر  بلکه به جامعه ایرانی توهین می‌کند چه باید کرد؟ یا جناب علم‌الهدی که به نظر می‌رسد با دور زدن نظارت و ارزشیابی سازمان سینمایی این آثار را در گروه «هنر و تجربه» اکران می‌کند چند ضربه شلاق را باید متحمل شود؟

منبع: فارس

نوشته خلق عبارت «دیاثت هنری» و آنها که باید شلاق بخورند! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.