نوشته فیلم سینمایی «لولی» پروانه نمایش گرفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جلیل اکبری صحت در ابتدا گفت: امیدوارم از فیلم لذت برده باشید.

رضا فرهمند کارگردان این اثر توضیح داد: این فیلم بخش زیادی از وجود خود را حاصل تجارب من در سینمای مستند دارد، صداقت و عمیق بودن خود را از زمانی وام گرفته که در سینمای مستند بوده و فعالیت داشته‌ام.

وی ادامه داد: در زمان ساخت قطعا به این فکر نکردم که با مخاطب عام یا خاص دارد و با قلب ساخته شده و قطعا به سینمای تجاری نگاه نکردم و ریسک را پذیرفتم که یادآور سینمای متین و ایرانی ما است. ما فکر می‌کردیم که این فیلم سختی برای مخاطب عام باشد که جریان سینما آن را از سینمای ایرانی دور کرده است.

ژیلا آل رشاد بازیگر این فیلم مطرح کرد: نقش را بسیار دوست داشتم و از همان ابتدا احساس کردم که دست من به عنوان بازیگر باز خواهد بود. تلاش کردم ابعاد مختلف زن را به درستی پیش ببرم. امیدوارم که در این امر موفق بوده باشم.

داریوش امینی دیگر بازیگر این فیلم توضیح داد: من لکنت دارم. چون نقصی دارم همیشه سعی در پنهان کردن آن داشتم اما در این فیلم می‌خواستیم همه بفهمند که این عیب نیست و صرفا یک نقص است و نیاز نیست چنین چیزی را پنهان کرده و می‌توان به خوبی زندگی کرد.

رامین محمدیان درباره طراحی صحنه فیلم مطرح کرد: در برخورد اول با جهانی مواجه شدیم که ما به ازا نداشت و باید آن را خلق می کردیم و به این نتیجه رسیدیم که به اندازه لازم خلق کنیم.

اکبری صحت گفت: ما از تیغ منتقدان هراسی نداریم و هر کس می‌تواند تمام مختصات آن را نقد کند، دوست داشته باشد یا نداشته باشد. از طرف خودم می‌گویم که یک فیلم هنری و روشن‌فکری‌ست و ترسی از گفتن آن ندارم.

در ادامه این نشست علی شاهیده مدیر فیلمبرداری این فیلم بیان کرد: این فیلم خاص بود و رسیدن به قاب‌های این چنینی حاصل صحبت‌ها و مشورت‌های زیاد ما بود. تلاش کردیم قاب ما ایستا باشد و مرعوب فضای معماری نشویم. تلاش کردیم فیلمبرداری در خدمت فیلم باشد.

حسن مهدوی صداگذار درباره کار خود در این اثر گفت: در صداگذاری ما چالش‌های زیادی داشتیم و برای رساندن مفاهیم فیلم به گونه‌ای که آزاردهنده نباشد و مفهوم را به مخاطب ارائه دهد، با اتود زدن‌های مختلف به این مدل رسیدیم. امیدوارم با صداهای خارج از قاب به رساندن مفاهیم فیلم کمک کرده باشیم.

رضا فرهمند در ادامه این نشست گفت: آنچه در اتمسفر فیلم وجود دارد بسیار مقدس است. درست است که امامزاده در طبقات مختلف تقسیم‌بندی می‌شود، ولی چیزی که در امامزاده می‌بینیم زیبایی‌ست. حس نمی‌کنم جایی از فیلم فضایی سرد داشته باشد و فیلم سرشار از رنگ است.

وی افزود: چیزی که من در ساخت و تولید در نظر داشتم این بود که فیلم خود را در مواجهه با فرهنگ، تمدن و تقدس سینمای ایرانی و شرقی می‌سازم و اصلا به واکنش‌های ممکن در اکران فکر نکردم.

این کارگردان بیان کرد: این فیلمنامه در پروسه دو ماه نوشته و چند بار بازنویسی شد. همه فکر می‌کنیم در چنین کارهایی ارگان‌های مختلفی حضور دارند ولی این فیلم با سرمایه‌گذاری شخصی من در مستندسازی بوده و هیچ سفارشی در تولید فیلم نبوده و هیج ارگانی در کنار ما نبوده است.

فرهمند درباره تجربه مستندسازی خود مطرح کرد: من از دنیای مستند می‌آیم و به ریشه‌های مستند خود وفادار بودم و از تجارب خود در این فیلم استفاده کردم.

جلیل اکبری صحت مطرح کرد: سینمای ملی یک فرد و یکی دو ژانر نیست. کسی که در چابهار یا شمال فیلم میسازد تا کسانی که در تهران فیلم می سازند تمام این‌ها سینمای ملی است. سینمای هالیوود رنگ و روی سینمای ما را عوض کرده است و در تولید خودرو باید از آن‌ها تقلید می‌کردیم که نکرده‌ایم ولی در تولید فیلم به اشتباه از آن‌ها تقلید کرده‌ایم. سرزمین سینما تنها جایی که با تقلید به جایی نمی‌رسیم سینماست.

نوشته صداقت و عمیق بودن را از مستندسازی وام گرفته‌ام اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این تیزر اثری از محمدحسین نصرت‌زاده است.

فیلم سینمایی «لولی» به تهیه‌کنندگی جلیل اکبری‌صحت و کارگردانی رضا فرهمند، روز دوشنبه ۱۵ بهمن‌ماه، ساعت ۱۰ صبح، در برج میلاد تهران، برای اصحاب رسانه و منتقدان، به نمایش در می‌آید.

این فیلم، اولین تجربه کارگردانی سینمایی رضا فرهمند است که پیش‌تر با مستندهایی چون «زنانی با گوشواره‌های باروتی»، «نت‌های مسی یک رویا» و «آزادی» در جشنواره‌های مختلف حضور داشته و تحسین منتقدان را برانگیخته بود.

داریوش امینی، ژیلا آل‌رشاد، محبوبه سلطانی، نرگس هزاره، حسن عابدی و محمد محمدی، بازیگران این فیلم هستند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: سرنوشت گلسا و آگاهی از وضعیت همسرش به رازهایی بستگی دارد که منصور پنهان کرده است. اگر موسی بتواند حقیقت را از او بفهمد و صفورا به موسی کمک کند تا بر لکنتش غلبه کند، شاید خسرو هم منیر را در انتظار تنها نگذارد.

سایر عوامل فیلم «لولی» عبارتند از: کارگردان: رضا فرهمند، تهیه‌کننده: جلیل اکبری صحت، فیلمنامه: رضا فرهمند، امیراطهر سهیلی، طراح صحنه: رامین محمدیان، مشاور کارگردان: عباس رافعی، مشاور هنری و طراح چهره‌پردازی: سودابه خسروی، برنامه‌ریز: حمید احمدی، طراح لباس: شیده محمودزاده، آهنگساز: امیر محمد نظر، فیلمبردار: علی شاهیده، سرمایه‌گذار: رضا فرهمند، مجری طرح: رضا فرهمند، محسن دلیلی، صدابردار: مصطفی بهمنی، تدوین: رضا فرهمند، مصیب حنایی، صداگذار: حسن مهدوی، اصلاح رنگ: سامان مجد وفایی، پوستر، گرافیک و تیتراژ: احمد غلامی مهرآبادی، دستیار یک کارگردان: مصطفی یوسفی، منشی صحنه: ملیحه کوروش‌زاده، جلوهای بصری میدانی: وحید صباغی، دستیار لباس: زهرا امینی، مشاور حقوقی: طاهر احمدی، جانشین تهیه: اکبر کاظمی، مدیر تولید: خیام وقار کاشانی، جانشین تولید: مسعود همایون فال، دستیار تهیه کننده: یاسمین بدوی، امیر خدادادیان، ،دستیار تدوین: محمدحسین نصرت‌زاده، مشاور رسانه‌ای و روابط عمومی: محسن دلیلی.

نوشته تیزر فیلم سینمایی «لولی» منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این پوستر که با تصویری از شخصیت‌های صفورا و موسی، بازیگران اصلی این فیلم طراحی شده، اثری از احمد غلامی مهرآبادی، است.

احمد غلامی مهرآبادی فارغ‌التحصیل کارشناسی گرافیک است و فعالیت‌های خود را در حوزه سینما از سال ۱۳۹۳ به‌عنوان طراح گرافیک آغاز کرد. فیلم‌های سینمایی ارغوان، گیلدا، سینما شهرقصه، چهل و‌هفت، یک دزدی عاشقانه، از جمله فیلم‌هایی هستند که او‌ در آن‌ها به‌عنوان مدیر هنری و طراح گرافیک فعالیت داشته است.

فیلم سینمایی «لولی»، اولین تجربه کارگردانی سینمایی رضا فرهمند است که پیش‌تر با مستندهایی چون «زنانی با گوشواره‌های باروتی»، «نت‌های مسی یک رویا» و «آزادی» در جشنواره‌های مختلف حضور داشته و تحسین منتقدان را برانگیخته بود.

داریوش امینی، ژیلا آل‌رشاد، محبوبه سلطانی، نرگس هزاره، حسن عابدی و محمد محمدی، بازیگران این فیلم هستند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: سرنوشت گلسا و آگاهی از وضعیت همسرش به رازهایی بستگی دارد که منصور پنهان کرده است. اگر موسی بتواند حقیقت را از او بفهمد و صفورا به موسی کمک کند تا بر لکنتش غلبه کند، شاید خسرو هم منیر را در انتظار تنها نگذارد.

سایر عوامل فیلم «لولی»عبارتند از: کارگردان: رضا فرهمند، تهیه‌کننده: جلیل اکبری صحت، فیلمنامه: رضا فرهمند، امیراطهر سهیلی، طراح صحنه: رامین محمدیان، مشاور کارگردان: عباس رافعی، مشاور هنری و طراح چهره‌پردازی: سودابه خسروی، برنامه‌ریز: حمید احمدی، طراح لباس: شیده محمودزاده، آهنگساز: امیر محمد نظر، فیلمبردار: علی شاهیده، مجری طرح: رضا فرهمند، محسن دلیلی، صدابردار: مصطفی بهمنی، تدوین: رضا فرهمند، مصیب حنایی، صداگذار: حسن مهدوی، اصلاح رنگ: سامان مجد وفایی، پوستر، گرافیک و تیتراژ: احمد غلامی مهرآبادی، دستیار یک کارگردان: مصطفی یوسفی، منشی صحنه: ملیحه کوروش‌زاده، جلوهای بصری میدانی: وحید صباغی، دستیار لباس: زهرا امینی، مشاور حقوقی: طاهر احمدی، جانشین تهیه: اکبر کاظمی، مدیر تولید: خیام وقار کاشانی، جانشین تولید: مسعود همایون فال، دستیار تهیه کننده: یاسمین بدوی، امیر خدادادیان، ،دستیار تدوین: محمدحسین نصرت‌زاده، مشاور رسانه‌ای و روابط عمومی: محسن دلیلی.

نوشته پوستر اصلی فیلم سینمایی «لولی» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پوستر این فیلم اثری از احمد غلامی، است.

فیلم سینمایی «لولی»، اولین تجربه کارگردانی سینمایی رضا فرهمند است که پیش‌تر با مستندهایی چون «زنانی با گوشواره‌های باروتی»، «نت‌های مسی یک رویا» و «آزادی» در جشنواره‌های مختلف حضور داشته و تحسین منتقدان را برانگیخته بود.

داریوش امینی، ژیلا آل‌رشاد، محبوبه سلطانی، نرگس هزاره، حسن عابدی و محمد محمدی، بازیگران این فیلم هستند.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: سرنوشت گلسا و آگاهی از وضعیت همسرش به رازهایی بستگی دارد که منصور پنهان کرده است. اگر موسی بتواند حقیقت را از او بفهمد و صفورا به موسی کمک کند تا بر لکنتش غلبه کند، شاید خسرو هم منیر را در انتظار تنها نگذارد.

سایر عوامل فیلم «لولی» عبارتند از: کارگردان: رضا فرهمند، تهیه‌کننده: جلیل اکبری صحت، فیلمنامه: رضا فرهمند، امیراطهر سهیلی، طراح صحنه: رامین محمدیان، مشاور کارگردان: عباس رافعی، مشاور هنری و طراح چهره‌پردازی: سودابه خسروی، برنامه‌ریز: حمید احمدی، طراح لباس: شیده محمودزاده، آهنگساز: امیر محمد نظر، فیلمبردار: علی شاهیده، مجری طرح: رضا فرهمند، محسن دلیلی، صدابردار: مصطفی بهمنی، تدوین: رضا فرهمند، مصیب حنایی، صداگذار: حسن مهدوی، اصلاح رنگ: سامان مجد وفایی، پوستر، گرافیک و تیتراژ: احمد غلامی، دستیار یک کارگردان: مصطفی یوسفی، منشی صحنه: ملیحه کوروش‌زاده، جلوهای بصری میدانی: وحید صباغی، دستیار لباس: زهرا امینی، مشاور حقوقی: طاهر احمدی، جانشین تهیه: اکبر کاظمی، مدیر تولید: خیام وقار کاشانی، جانشین تولید: مسعود همایون فال، دستیار تهیه کننده: یاسمین بدوی، امیر خدادادیان، ،دستیار تدوین: محمدحسین نصرت‌زاده، مشاور رسانه‌ای و روابط عمومی: محسن دلیلی.

نوشته رونمایی از پوستر فیلم سینمایی «لولی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم، اولین تجربه کارگردانی سینمایی رضا فرهمند است که پیش‌تر با مستندهایی چون «زنانی با گوشواره‌های باروتی»، «نت‌های مسی یک رویا» و «آزادی» توانسته بود در ادوار مختلف جشنواره فیلم فجر حضور یابد و مورد تحسین قرار گیرد.

در خلاصه داستان فیلم آمده است: «سرنوشت گلسا و آگاهی از وضعیت همسرش به رازهایی بستگی دارد که منصور پنهان کرده است. اگر موسی بتواند از منصور حقیقت را بفهمد و صفورا به موسی کمک کند تا بر لکنتش غلبه کند، شاید خسرو هم منیر را در انتظار تنها نگذارد.»

عوامل «لولی» عبارتند از: کارگردان: رضا فرهمند،‌ تهیه‌کننده: جلیل اکبری صحت، بازیگران: داریوش امینی، ژیلا آل‌رشاد، محبوبه سلطانی، نرگس هزاره، حسن عابدی، محمد محمدی، فیلمنامه: رضا فرهمند، امیراطهر سهیلی، طراح صحنه: رامین محمدیان، مشاور کارگردان: عباس رافعی، مشاور هنری و طراح چهره پردازی: سودابه خسروی، طراح لباس: شیده محمودزاده، آهنگساز: امیر محمد نظر، فیلمبردار: علی شاهیده، مجری طرح: رضا فرهمند، محسن دلیلی، صدابردار: مصطفی بهمنی، تدوین: رضا فرهمند، مصیب حنایی، صداگذار: حسن مهدوی، اصلاح رنگ: سامان مجد وفایی، پوستر، گرافیک و تیتراژ: احمد غلامی، مشاور رسانه‌ای و روابط عمومی: محسن دلیلی.

نوشته انتشار اولین تصاویر از فیلم سینمایی «لولی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فرهمند درباره آخرین اثر خود گفت: «در همسایگی ماه، تقریبا اولین پروژه‌ای بود که در طول این سال‌ها زمان بسیار زیادی را نسبت به پروژه‌های دیگر برایش صرف کردم؛ مهمترین دلیلش این بود که دوربین به شدت در تلاش بود تا مخاطب را به لایه‌های درونی زندگی این خانواده وارد کند؛ لایه‌هایی که ورود به آن نیاز به ایجاد اعتماد دو جانبه میان دوربین و خانواده بود.»

او درباره  اینکه چرا سراغ این سوژه رفته است بیان کرد: «موضوع آینده و خانه، یکی از موضوعاتی است که اساسا فضای ذهنی بسیار مشترکی در مردم مختلف دنیا دارد؛ این موضوع در بستر جنگ اتفاقی است که بخش زیادی از خاورمیانه درگیر آن است و از سویی دیگر زندگی این دو دختر و مادرشان در این بیمارستان، آن هم به مدت ۹ سال اتفاق کاملا متفاوتی بوده و جنبه‌های بسیار زیاد دیگری که تقریبا برایم گذشتن از کنارش غیر ممکن بود، باعث شد تا سراغ این سوژه بروم.»

در خلاصه داستان این مستند آمده است: «تصویر خون و فریاد هزاران سرباز و زنانی که شوهران یا فرزندان خود را در جنگ سوریه از دست داده‌اند روزهایی است که جولی و مریم به‌عنوان کودکان پناه گرفته در بیمارستان حلب هر روز با آن مواجه بوده‌اند و در آن بزرگ شده‌اند. آنها ۹ سال پیش و در اثنا جنگ به همراه مادر خود مجبور به ترک خانه و پناه گرفتن در این بیمارستان شده‌اند. امروز جولی دختر بزرگ خانواده تبدیل به نوجوانی شده که با گذر از سال‌های جنگ دیگر تحملی برای ماندن در اتاق کوچک و سفید بیمارستان را ندارد و می‌خواهد خود وخانواده‌اش هوای بهاری و زندگی آزاد بیرون بیمارستان را تجربه کنند اما روزهای جنگ مادر و خواهرش را به این خانه سفید و بی‌روح عادت داده است و این آغاز جنگ دوباره‌ای است که در اتاق کوچک و سفید رنگ بیمارستان میان جولی ومادرش آغاز شده است…»

عوامل این فیلم عبارتند از: تهیه کننده: مرتضی شعبانی، کارگردان: رضا فرهمند، تصویربرداران: رضا فرهمند، حمید احمدی، صدابردار: کیومرث محمدچناری، طراحی صدا: نعیم مسچیان، صداگذار: مهرداد براتی، تدوین: رضافرهمند، مصیب حنایی، ستاره بنیادی، مترجم صحنه: فاطمه خاوری، مترجم متن: ابنا نجاح، مترجم انگلیسی: سپیده خلیلی، اصلاح رنگ: سامان مجد وفایی، آهنگساز: کریستوف رضاعی، گرافیک و پوستر: نگین جواهری‌فر،  مشاور رسانه‌ای: محسن دلیلی، پخش بین الملل: مرجان علیزاده، مدیر تولید: امیرحسین جان‌پناه، حسام بغدادی، مجری طرح: سعید صادقی.

نوشته «در همسایگی ماه» آماده نمایش شد/ زندگی پرستار نوجوان سوری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوژه این فیلم مستند زنان و کودکان اعضای داعش در عراق هستند. این فیلم، روایت یک خبرنگار به نام نور الحلی است که در زمان جنگ شروع به تهیه گزارش و خبر می‌کند. در این بین او با زنان عراقی جنگ زده و خانواده اعضای داعش روبرو می شود. حالا جستجویی شکل می گیرد که داستان مستند «زنانی با گوشواره‌های باروتی» است.

مستند «زنانی با گوشواره‌های باروتی» در سال ۱۳۹۶ برای اولین بار در جشنواره سینماحقیقت به نمایش درآمد و توانست جوایز مهمی را در این جشنواره کسب کند. پس از آن نیز به جشنواره‌های خارجی رفت و موفق به دریافت جوایز بین‌المللی ارزشمندی شد. این فیلم مستند به مناسبت شهادت سردار حاج قاسم سلیمانی از شبکه مستند و برنامه «به اضافه مستند» پخش می‌شود.

در این قسمت و پس از پخش مستند، میز کارشناسی برنامه با حضور مهدی شامحمدی، مستندساز و روح‌الله رفیعی، مدیر گروه مستند بنیاد روایت فتح برگزار می‌شود و در آن «چرایی سکوت رسانه ای پیرامون بحران منطقه» بررسی خواهد شد. این قسمت از برنامه «به اضافه مستند» روز سه‌شنبه ۱۶ دی ساعت ۲۰ از شبکه مستند پخش خواهد شد و بازپخش آن روزهای چهارشنبه ۱۷ دی ساعت ۹ و جمعه ۱۹ دی ساعت ۱۴ است.

«به اضافه مستند»، مجموعه برنامه تلویزیونی شبکه مستند است که به پخش مستندهای دیده نشده داخلی و خارجی در تلویزیون و بحث کارشناسی پیرامون موضوع مستند می‌پردازد. این برنامه با اجرای امین قدمی، کارگردانی محسن کریمیان و تهیه‌کنندگی یاسر فریادرس با آیتم‌های مختلف سه‌شنبه‌های هر هفته ساعت ۲۰ روی آنتن شبکه مستند می‌رود.

نوشته پرونده مستندسازی بحران روی میز نقد «به اضافه مستند»/ پخش مستند «زنانی با گوشواره‌های باروتی» + تیزر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هیات داوران این جشنواره در بیانیه خود آورده است: فیلمساز ایرانی رضا فرهمند موفق شده ما را به وضوح به دنیای کودکان در مناطق جنگی و بحرانی ببرد. این دوربین همراه با ملوک و دوستانش ما را به عمق زندگی روزانه بعد از جنگ می‌برد؛ کارهای ساده‌ای نظیر لباس شستن در صبح و شانه کردن موها، با همراهی دوربین رضا، تبدیل به حرکات معناداری می‌شوند. این‌ها نشان می‌دهند که در زندگی هر کودک، در هر زندگی انسانی  حتی در شرایط نامطلوب، عزت و احترام جاری است. رضا فرهمند خانه‌ها و شهرهای بمب‌گذاری شده را با یک دوربین قدرتمند اسیر می‌کند و داستانی جدی و چشمگیر از امید بچه‌ها برای آینده بهتر می‌گوید.

«نت‌های مسی یک رویا» به تهیه‌کنندگی مرتضی شعبانی و کارگردانی رضا فرهمند، رقابت بین‌المللی خود را با حضور در میان هفت مستند شاخص جشنواره لوکارنو در ماه آگوست آغاز کرد و  کاندید دریافت جایزه بزرگ «هارل»  آمریکا شد و در جریان حضور در دیگر فستیوال های  بین المللی ، جایزه ویژه هیئت داوران را از جشنواره المپیای یونان دریافت کرد.

پخش بین‌الملل فیلم با مرجان علیزاده کمپانی ArtHouse Cinematheque در کانادا است.

نوشته جایزه بزرگ فیلم‌های مرتبط با کودک جشنواره مستند مونیخ به «نت‌های مسی یک رویا» رسید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«نت‌های مسی یک رویا» رقابت بین المللی خود را با حضور در میان هفت مستند شاخص جشنواره لوکارنو در ماه آگوست آغاز کرد و سپس کاندید دریافت جایزه بزرگ «هارل» آمریکا شد و در بخش مسابقه بزرگترین جشنواره مستند آسیایی DMZ کره جنوبی حضور داشته  و سپس با حضور در بخش مسابقه بین الملل جشنواره المپیاد یونان، جایزه ویژه هیئت داوران را از جشنواره المپیای یونان دریافت کرد.

پخش بین‌الملل فیلم با مرجان علیزاده کمپانی ArtHouse Cinematheque در کانادا است.

نوشته جایزه جشنواره مستند مونیخ برای «نت‌های مسی یک رویا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رضا فرهمند در ابتدای این نشست در پاسخ به سوالی در مورد ساخت این مستند در خارج از کشور گفت: من اساسا چهار یا پنج سال است که درگیر بحران های خارجی هستم. به سوریه رفتم و تصمیم گرفتم برای زنان سوری مستندی بسازم اما بخاطر مسائل امنیتی نشد. در ادامه اما توانستیم به این سوژه در مورد کودکان برسیم.

مرتضی شعبانی تهیه کننده این مستند، گفت: من پنج یا شش کار را در خدمت آقای فرهمند بودم. تیم قوی و سوژه های خوبی که ایشان انتخاب می کنند باعث تولید کارهای قوی می شود.

شعبانی در مورد توجیه اقتصادی در ساخت مستند در خارج از کشور برای تهیه کننده گفت: اگر ما توجه مان در کنار مخاطب ایرانی، به مخاطب غیرایرانی هم باشد، حتما این توجیه ایجاد می شود.

حسن مهدوی صداگذار فیلم در مورد اینکه آیا صدایی به مستند اضافه کرده است یا نه گفت: صدا گذاری روی مستند سخت است چون بهتر است که همه چیز طبیعی باشد با این حال اما در سینمای جهان درام دیگر با مستند قاطی می‌شود و وقتی پای درام به مستند باز می شود، صداگذاری هم جزو جدایی ناپذیر آن است. صداگذاری به فضای مستند کمک می کند. در این فیلم همه صداها سر صحنه گرفته می شد.صدای اضافه ای در این  کار استفاده نشد و فقط صدای باد بود که ما برای نشان دادن حالت خرابی از آن استفاده کردیم.

فرهمند در مورد خطراتی که در سوریه گروه مستندسازی را تهدید می کرد گفت: منطقه یرموک سه ماه بود که آزاد شده بود و منطقه پر از تله های انفجاری و بمب های دستی بود. ما نمی دانستیم که وقتی پای مان را زمین می گذاریم چه اتفاقی برای ما می افتد و این کابوس همیشه همراه ما بود. با این حال خدا را شکر اتفاقی نیفتاد و کار فیلم پیش رفت.

فرهمند ادامه داد: کار کردن با بچه‌ها چالش‌های خاص خودش را دارد. بچه هایی که علاقه‌مندی‌های خاصی هم به دوربین دارند. با این حال من به بچه های گروه گفتم که ما داریم وارد چاهی می شویم که انتهایش معلوم نیست زیرا بچه‌ها پس از چند روز از فیلمبرداری و این مسائل خسته می شوند. نکته دیگر این است که پرسوناژ فیلم اگر نتواند در روزهای اول با دوربین کنار بیاید دیگر امکان ندارد کار شکل بگیرد. من هیچ چیزی به آن ها یاد ندادم و هر حرف بزرگی که زدند را از خودشان گفتند.

شعبانی تهیه کننده فیلم در پاسخ به سوالی در مورد پخش جهانی فیلم گفت: فیلم دارد مسیر خودش را طی می کند و برنامه داریم که به زودی فیلم را در خارج از کشور نمایش دهیم، اولین هدف مان انشاالله جشنواره کن است.

فرهمند در پاسخ به سوالی در مورد علقه کودکان به فلسطین گفت: ما با بچه هایی طرف بودیم که هنوز چندان وارد این معادلات نشده اند با این حال در بین بعضی هایشان این حس بی وطنی و آوارگی وجود داشت.مثلا در فیلم یکی از بچه‌ها هم می گفت که می خواهم وطنم را آزاد کنم.این نشان می داد که کم و بیش چنین حسی وجود داشت.

کارگردان فیلم در مورد اینکه آیا سکانس پایانی فیلم نشان دهنده رویا بودن این فیلم و خواسته های کودکان است گفت: من هم با رویا بودن این قصه موافقم زیرا با کودکانی طرف بودیم که همه آرزوها و زندگی شان را از دست رفته می‌دیدند و چیزی جز رویا نداشتند.

مهرداد امین تصویربردار مستند در مورد تعداد تکرارهای یک برداشت، گفت: ما معمولا برداشت ها را زیاد تکرار نمی‌کردیم. به غیر از پلان هایی که مجبور بودم تنها و بدون پرسوناژ بگیرم،چندبار تکرار می کردیم اما اکثر صحنه های فیلم را بدون تکرار توانستیم بگیریم و آن چیزی که آقای فرهند در ذهنش بود را توانستیم پیاده کنیم. آن هم در جلساتی که قبل از فیلم برداری با آقای فرهمند داشتیم مشخص می شد.

فرهمند در مورد اینکه پدر چگونه وارد این ماجرا شد، گفت: حضور پدر در فیلم کاملا غیرقابل پیش بینی و ناگهانی بود.وقتی ما وارد خانه ناصر شدیم، پدر به صورت ناگهانی وارد داستان شد و همین باعث شد که من همان روز کار را تعطیل کنم چون اتفاق غیر مترقبه ای افتاده بود. بعدا در ادامه من با پدر صحبت کردم و گفتم که من می خواهم زندگی شما را در این مستند به تصویر بکشم، او هم موافقت کرد و چندان هم سخت نبود.

نوشته نشست مستند «نت‌های مسی یک رویا» برگزار شد/ رضا فرهمند: کار کردن با بچه‌ها چالش‌های خاص خودش را دارد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با بیان اینکه «زنانی با گوشواره های باروتی » فیلم منسجمی است، ادامه داد: در این فیلم می بینیم که خبرنگار(نور)  اتفاقات را خیلی عادی تعریف می کند؛ که داعشی ها یک زن را مجبور کرده اند تا گوشت تن کودکش را بخورد. حال سوال این است که این موضوعات و تصاویر تا چه اندازه با برنامه ریزی قبلی بوده و چقدر از آن در موقعیت پیش آمده است؟  آنچه مشخص است این فیلم به جزئیات بسیار دقت کرده و از کنار هیچ چیزی به راحتی نگذشته است.

این منتقد یادآور شد: یکی از موارد جالب فیلم این است که فکر می کنیم چقدر خانواده داعشی ها آسیب دیده اند زیرا ما در فیلم خانواده هایی را می بینیم که با راهی که شوهرشان رفته موافق هستند.

ذوالفقاری همچنین گفت: آدم های بازمانده از این فاجعه به حدی حادثه های بدی را گذرانده بودند که مخاطب تعجب می کرد که چطور آنها به راحتی در مورد آن اتفاقات صحبت می کنند و همین موضوع موجب ارتباط مخاطب با آن می شد. در اصل فیلم درباره جهنمی صحبت می کند که اگر قرار بود داستانی ساخته شود باید برنامه ریزی هایی برای آن صورت می گرفت.

وی با بیان اینکه در فرهنگ روایت فاجعه بسیار مهم است، یادآور شد: فصل ایزدی های فیلم قسمت تاپ فیلم است که مخاطب نمی تواند از آن جدا شود.

در ادامه رضا فرهمند کارگردان فیلم نیز گفت: در ابتدا برای تحقیق در مورد این مستند به عراق رفتم و قرار بود شخصیت اصلی فیلم یک مرد باشد اما با صحبت هایی که در آنجا داشتم متوجه شدم که مورد مشابه آن با شخصیت مرد قبلا کار شده است.

وی ادامه داد: با نورا شخصیت اصلی فیلم در عراق آشنا شدم و در همان جا متوجه شدم که اساسا زن را با چنین موضوعی در عراق تا به حال نداشته ایم بنابراین فکر کردم فرصت مغتمی است. با نورا همان جا در مورد فیلم وارد دیالوگ شدم و درواقع پنجره اصلی کارم را پیدا کردم و او هم پذیرفت.

کارگردان «زنانی با گوشواره های باروتی» با بیان اینکه با برنامه ریزی قبلی کار را شروع نکردیم، اظهار داشت: بعد از ۵ روز آشنایی با نور وارد کمپ در عراق شدیم و از آنجا کار ما مسیر خود را پیدا کرد. قرار نبود پرتره نور را بسازیم بلکه قرار بود تا او ما را با زوایای دیگری از آن سرزمین آشنا کند.

فرهمند ادامه داد: یکی از حقیقت های فیلم این بود که زنان داعشی آزاد و بدون هیچ گونه ترسی صحبت می کردند. من به عنوان فیلمساز باید همان اندازه که به درونیات نور به عنوان یکی از قربانیان داعش حق می دادم به زنان داعشی هم حق می دادم و باید همه وجوه زنان داعشی را می دیدم.

وی  خاطرنشان کرد: کمپی که ما در این فیلم سراغش رفتیم مخصوص زنان داعش بود و برخی خانواده ها حاضر به گفتگو نمی شدند و ما از بین زنانی که گفتگو کرده بودند تنها آنهایی را انتخاب کردیم که واقعیت ها را گفته بودند و برای اینکار نیازی نبود تا آنها را هدایت کنیم.اما همین موضوع در زمان ادیت راش ها برای ما با نگرانی همراه بود.

این کارگردان ادامه داد: در اولین نمایش فیلم در جشنواره سینما حقیقت که فیلم بازخوردهای خوبی گرفت متوجه شدیم که پیش فرض های ما صحیح بوده و مخاطب در مواجه با زنان داعشی دچار گیجی و سردرگمی نمی شود. این اولین بار است که در دنیا با زنان داعشی چنین گفتگوهایی شده است.

فرهمند همچنین گفت: من به عنوان فیلمساز موظف هستم تا حواسم به همه جوانب مواجه مخاطب با موضوع و شخصیت های فیلم باشد. خوشبختانه مدیر تولید حرفه ای د اشتیم که خودش کارها را جلو می برد و من درگیر حواشی نشدم و فقط به کار خورم که کارگردانی بود پرداختم.

وی ادامه داد: جایی که در آن کمپ قرار گرفته بود منطقه جنگی نبود اما ما آزادانه هم نمی توانستیم در آن رفت و آمد کنیم و همیشه ۲ یا ۳ نفر همراه ما بودند. اتوبوس هایی که زنان  را می آوردند به شدت بازرسی می شد زیر ا تصورشان این بود که شاید زنان زیر لباس ها و یا چادرهایشان عملیات انتحاری انجام دهند. برای ما رسیدن به چیزی که می خواستیم به آن برسیم مهمتر از اتفاقاتی بود که شاید برای ما خطرناک باشد.همه گروه فکر می کردیم که حرکت ما حرفه ای است و باید کارمان را درست انجام دهیم.

فرهمند خاطرنشان کرد: خوشحالیم از اینکه گروه همکاری خوبی داشت تا کار را کاملا آگاهانه انجام دهیم. ما در این فیلم به هیچ وقت دنبال گرفتن انفجار نبودیم و به همان اندازه ای که در فیلم لازم بود استفاده کردیم.

وی ادامه داد: نکته قابل توجه دیگر برای ما این بود که ما کاری نداشتیم به اینکه پدر و مادر کودکان راه اشتباه را انتخاب کرده اند بنابراین هر بلایی سرشان بیاد حقشان است، بلکه به دنبال این بودیم تا آنها به  عنوان یک انسان حرفشان را بزنند و بدون پیوست های ایدئولوژیک به آن نگاه نکردیم زیرا معتقدم مسائل ایدئولوژیک هیچ وقت انتها ندارد.

فرهمند با اشاره به نمایش گسترده فیلم در کشورهای دیگر گفت: « زنانی با گوشواره های باروتی» در کشورهایی همچون آلمان، سوئیس، فرانسه و لوکارنو نمایش داده شد که خوشبختانه مورد استقبال مخاطبان خارجی نیز قرار گرفت ومهمترین نکته در ارتباط با مخاطب این است که درگیری های سیاسی ندارد.

وی ادامه داد: این فیلم بعد از جشنواره سینما حقیقت ۲۵ نمایش در جشنواره فیلم فجر و ۱۵ هزار مخاطب داشته است.

فرهمند درباره مخاطبان این مستند در کشورهای دیگر توضیح داد: در کشورهای دیگر مخاطبان جدی تر از ایران فیلم را می دیدند. به عنوان مثال، تصورم بر این بود که پلان سکوت در فیلم طولانی است اما در اکران سوئیس متوجه شدم که برای مخاطب این سکوت جذاب است. فیلم در بخش بین الملل جشنواره سینما حقیقت هم جایزه گرفت یادم می آید در همان زمان فرانکوروزی به من گفت ریتم فیلم کمی تند است. در آنجا متوجه شدم که بین مخاطب ایرانی و خارجی تفاوت هایی وجود دارد و مخاطب خارجی علاقه دارد تا فیلم را با صبر و حوصله ببیند.

وی درباره اسم فیلم نیز گفت: همانطور که می دانیم گوشواره مخصوص زنان است و باروتی بودن کنایه ای از جنگ است.

اجرای این برنامه را نغمه دانش آشتیانی بر عهده داشت.

نوشته کارگردان «زنانی با گوشواره‌های باروتی»: زنان داعشی در هیچ جای دنیا سوژه فیلم نشده‌اند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«زنانی با گوشواره‌های باروتی» مستند تحسین شده ایرانی است که روایتی منحصر به فرد از رفتار داعش را پیش روی مخاطب می گذارد. روایت فیلم از این قرار است: روزنامه‌نگاری به نام نور در مسیری دشوار با همراه شدن با نیروهای ضدداعش عراقی، با زنان قربانی یا همسران داعشی‌ها مصاحبه کرده و مصائب آن‌ها را جویا می‌شود.

«زنانی با گوشواره‌های باروتی» تاکنون در جشنواره های داخلی و خارجی مختلفی حضور یافته و موفق به دریافت جوایز قابل اعتنایی نیز شده است.

مستند «زنانی با گوشواره‌های باروتی» به تهیه‌کنندگی مرتضی شعبانی با مشارکت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی ساخته شده است.

پوریا ذوالفقاری از نویسندگان و منتقدان سینما است که با حضور در این مراسم به نقد و تحلیل مستند «زنانی با گوشواره های باروتی» می پردازد و به پرسش های مخاطبان پاسخ خواهد داد.

مراسم نقد و بررسی و نمایش فیلم مستند «زنانی با گوشواره‌های باروتی»  سه‌شنبه ۲۲ آبان ماه ساعت ۱۷:۳۰ در خانه مهر رضا به نشانی خیابان ولیعصر (عج)، بالاتر از بیمارستان دی، نرسیده به پل همت، نبش کوچه نیلو، پلاک یک برگزار می‌شود و ورود برای عموم رایگان و آزاد است.

پیش از این مستندهای «آوانتاژ» ساخته محمد کارت و «متهمین دایره بیستم» ساخته حسام اسلامی در برنامه «عصرانه مستند» به نمایش درآمده اند.

خانه مهر رضا وابسته به خیریه متوسلین به امام رضا (ع) با راه‌اندازی «عصرانه مستند» به نمایش مستندهای شاخص به ویژه با رویکرد اجتماعی می‌پردازد و هدف از آن کمک به کاهش آسیب‌های اجتماعی از مسیر فرهنگ و هنر به ویژه سینما است.

نوشته نمایش «زنانی با گوشواره‌های باروتی» در برنامه «عصرانه مستند» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمود گبرلو در ابتدای این برنامه بیان کرد: سینماى ایران پس از انقلاب اسلامى توانست با آداب و رسوم مردم هم‌خوان شود. حالا بعد از ۴٠ سال فضاى سینماى ایران نیازمند بازنگرى است. امیدوارم مسئولان و هنرمندان در آستانه برگزارى جشنواره این امکان را آغاز کنند.

جیرانی: سینمای عامه‌پسند محدودیت اجتماعی را می‌شکند

فریدون جیرانی درباره فضای سینمای ایران پس از انقلاب گفت: سینمای ایران مانند موسیقی و تئاتر ایران تابع شرایط سیاسی و عمومی جمهوری اسلامی است. سینما در جمهوری اسلامی دوره‌های مختلف داشته از ۶۰ تا ۶۶- ۶۷ تا ۷۱، ۷۱تا ۷۶، ۷۶ تا ۸۴، ۸۴ تا ۹۲ و از ۹۲ به بعد که یک دوره دیگر است. در هر دوره شرایط جامعه تغییر کرده است. مثلا شهر امروز نسبت به دهه۶۰ تغیرات عمده داشته است و فضای عمومی بازتر شده است. در ۱۰ سال اخیر این تغییرات عمده در تهران و شهرستان‌ها اتفاق افتاده است.

امروز سینمای عامه‌پسند، سینما را سرپا نگه داشته

او افزود: هنوز هم بر سر فضای عمومی دعوا وجود دارد. سینمای عامه‌پسند ایران شکلی از اعتراض به فضای اجتماعی و… است. ما معمولا تلویزیون را نماد حاکمیت می‎دانیم، درواقع تلویزیون رسانه دولتی است که با جامعه کنونی فاصله زیادی دارد. محدودیت‌هایی که در تلویزیون وجود دارد باعث شده که واقعیت‌هایی از جامعه در آن نشان داده نشود و سینما این واقعیت‌ها را به تصویر بکشد. درواقع سینمای عامه‌پسند فضای بیان همین محدودیت‌ها و فاصله‌ها شده است. همین سینمای عامه‌پسند هم سینما را سرپا نگه داشته است.  فاصله تلویزیون و شهر در سینما نمود دارد. این فاصله باعث شد که حسرت‌ها و آن بخش مهجور شهر در سینما نمود داشته باشد.

باید تحلیل کرد چرا «آواز قو» شد «خالتور»

این فیلمساز با اشاره به نزول کیفی سینمای ایران بیان کرد: فیلم‌های موفقی  مانند «عقاب‌ها» ۷ میلیون تماشاچی داشته و «کانی مانگا» احتمالا ۵ میلیون مخاطب داشته است. چنین فیلم‌هایی سینما را سرپا نگاه داشته‌اند. تهیه‌کننده «خالتور» در اواخر دهه ۷۰ «آواز قو» را ساخته است. ما باید فاصله «آواز قو» تا «خالتور» را بررسی کنیم. چرا سینما فرهنگ که پاتوق روشنفکری بوده است «خالتور» را اکران می‌کند و  می‌فروشد؟ به جای فحش دادن و فریاد زدن که فرهنگ از دست رفت تحلیل جامعه‌شناسی کنیم که چرا این اتفاق افتاد. چرا ژانرهای ما به اجتماعی و کمدی منحصر شد و ژانر دیگری نداریم.

تلویزیون وظیفه فرهنگ را بازی می‌کند

کارگردان «خفه‌گی» ضمن مقایسه سینمای پیش و پس از انقلاب عنوان کرد: پس از انقلاب تمایل تلویزیون به پایین و جنوب شهر است اما سینمایی عامه‌پسند به طبقات بالا، شکل زندگی مدرن و مصرف‌گرایی میل دارد. پنت هاوس، پورشه و… نمادهای فروش فیلم‌های عامه‌پسند فعلی است. در دوران شاه سیستم می‌خواست شهر مدرن سکولار بسازد اما نمادهای بالای شهر در سینمای اجتماعی آن دوره وجود نداشت. آن زمان نظام چیزهای جدید را ترویج می‌کرد اما سنت پیش برنده سینمای فارسی بود. در اوج مدرن شدن ایران «قیصر» ساخته شد. در حالی که تلویزیون وقت یک شو خارجی پخش می‌کرد. امروز این روند امروز معکوس شده و تلویزیون وظیفه فرهنگ را به دوش گرفته است.

فیلم کمدی، خودش را می‌خورد

او اضافه کرد: سینمای عامه‌پسند نشات گرفته از فضای اجتماعی است. این سینما را سود و سرمایه جلو می‌برد و سرمایه‌دار زمانی که می‌بیند فلان فیلم می‌فروشد به سمت تکرار فرمول آن می‌رود. تولید انبوه اگرچه موجب کسب سود می‌شود اما درون سیستم، خودش را اصلاح می‌کند. ده سال پیش نمونه‌هایى از همین فیلم‌هاى کمدى اصطلاحا شانه تخم‌مرغی ساخته شدند، جلویشان را گرفتند، اما بعد که اجازه نمایش پیدا کردند؛ خودشان، خودشان را از بین بردند.

سینمای عامه‌پسند از شرابیط غیرطبیعی بیرون می‌آید

این فیلمساز ضمن انتقاد از فضای صدا وسیما بیان کرد: سینمای عامه‌پسند از دل شرایط غیرطبیعی بیرون می‌آید. تا زمانی که تلویزیون فکر نکند که برای همه برنامه می‌سازد سینما هم تغییر نمی‌کند. تلویزیون می‌تواند از عبوس بودن خارج شده و شاد باشد. تلویزون ما در سوگواری خوب کار می‎کند اما در شادی اصلا عمل  نمی‌کند. تماشا نکردن تلویزیون افتخار نیست اما باید شادی را به جامعه بیاوریم. اگرچه مشکلات و عصبیت مانع شادی است اما سینما به سمت شاد کردن مخاطب می‌رود. سینمای عامه‌پسند تلاش می‌کند این خطوط قرمز را بشکند تا پرفروش شود.

تلویزیون دست خودش را بسته!

جیرانی یادآور شد: از زمانی که علی لاریجانی مدیرعامل تلویزیون شد و طنز اجازه فعالیت پیدا کرد. طنزهای بی‌نظیری در صدا وسیما ساخته شد که نشریه‌های روشنفکری نیز درباره آن نوشتند. در حال حاضر رضا عطاران بهترین طنزپرداز تلویزیون به سینما آمده است. «خانه به دوش»، «بزنگاه» و «ترش و شیرین» بهترین کمدی‌های تاریخ سریال‌سازی هستند. اگر یک فیلم سینمای باشد که قاعده‌های کمدی دارد «خوب بد جلف» پیمان قاسم‌خانی است که از تلویزیون می‌آید. تلویزیون دست خودش را بسته است و این بسته بودن در اجتماع اثر می‌گذارد. چرای آن را باید کارشناس‌ها توضیح دهند.

هر سال فقط ۷ فیلم در فروش  سینما سود می‌کنند

او درباره فروش سینمای اجتماعی توضیح داد: سالی که «ابد و یک روز» فروخت سال خاصی بود. در همان وقت «بارکد» هم خوب فروش کرد. فیلم اجتماعی خوبی مثل «رگ خواب» هم می‌تواند بفروشد منتها این فیلم با هزینه کم ساخته نمی‌شود و ۲ میلیارد هزینه دارد. این فیلم باید ۷-۸ میلیارد بفروشد تا سرمایه‌اش برگردد. از ۶۰ تا ۷۰ فیلم سال ۶-۷ فیلم به سود و ۴-۵ فیلم می‌توانند هزینه خودشان را برگردانند. بقیه فیلم‌ها ضرر می‌کنند. درواقع سینماى ایران شرایط خوبى ندارد. سینما فقط دست و پا مى‌زند که بماند. وضعیت فیلمنامه‌نویسى هم گواه این ماجراست. ما دیگر در سینما فیلمنامه داستان‌گو نمى‌بینیم، فقط فیلم مى‌سازیم که حیات سینما ادامه پیدا کند.

عدم‌ثبات مدیران و اختلاط جناحی مشکل سینماست

کارگردان «قرمز» درباره مدیریت سینما عنوان کرد: مدیریت سینما در سال‌های مختلف ثابت نبوده و دست به دست شده است. آدم‌ها مدام تجربه کسب می‌کنند و می‌روند. مدیریت فرهنگی باید ثابت باشد و اختلافات درون جناح‌ها در فرهنگ اثر منفی نگذارد و قوانین شفاف و روشن باشد و حرف اول و آخر را بزند. چرا فیلم «عصبانی نیستم» باوجود آن که پروانه نمایش گرفته اجازه اکران پیدا نمی‌کند.  ما باید فضا را باز کنیم و مخالفت‌مان را با نقد و بحث نشان دهیم. در این شرایط همانقدر که موافق مى‌تواند حرفش را بزند، مخالف‌ها هم فضاى بیشتر و قابل قبول‌ترى براى حرف‌هایشان پیدا مى‌کنند و تفکرشان نیز نمود بیشتری پیدا می‌کند.

مخاطب خاموش اصلا سینما را قبول ندارد

جیرانی درباره مخاطب سینما اشاره کرد: تماشاگر خاموش آن‌کسی نیست که سینما نرود اما فیلم‌های ایرانی را دنبال کند، مخاطب خاموش سینمای ایران را قبول ندارد، او معتقد است فیلم باید جذابیت دیدن داشته باشد، اما فیلم‌های ما جذابیت ندارند چون داستان‌گو نیستند. این تماشاگران پای ماهواره هم نمی‌نشینند، آن‌ها پای اینترنت هستند و در سایت‌ها فیلم‌ها را با سانسور کم می‌بینند. از این فضا نسلی با تفکر جدید بیرون می‌آید. امروز سایت‌ها حرف اول را می‌زنند. سینمای تجاری هالیوود را هم جوان‌های ۱۲ تا ۲۰ ساله می‌بینند که در آن‌ها ابرقهرمان وجود دارد. جوان‌های ما در اینترنت فیلم‌های خودشان دنبال می‌کنند.

او ادامه داد: موج جدید فیلمسازی از سال ۸۵ فیلمسازان متفکری را وارد عرصه کرد. ۲ فیلم مهم تاریخ سینمای ایران «جدایی نادر از سیمین» و «درباره الی» در سال ۸۵ و ۸۸ ساخته شدند و به رشد کلی فیلمسازها توجه کردند. این نسل مخالف موانعی هستند که طبیعی نیست و برآمده از سلیقه است. سلیقه‌ها مانع نمایش فیلم‌ها می‌شود نه قوانین. «قصه‌ها» رخشان بنی‌اعتماد اکران شد و هیچ اتفاقی نیفتاد. مدیریت سینمایی ما ثابت نیست و در شرایط مختلف تحت فشار است. از سیف‌اله داد تا جواد شمقدری هر کدام در زمانی بسیار تحت فشار قرار داشتند؛ اما جناح‌ها باید سر موضوع فرهنگ به نقطه مشترک برسند.

باید نگاه بدوی به نسل جدید را حذف کنیم

این کارگردان درباره شرایط فعلی سینمای ایران اظهار کرد: حال سینمای ایران به نسبت خوب است. چون تولید سینمایی رشد داشته است. انتظار مردم این است که فیلم‌ها جذاب‌تر باشد و از دل سرگرمی چیزی هم بفهمند اما فیلمسازان دوست دارند فضا باز باشد تا در آن فیلمسازان قدیم، میانه و جدید کار کنند. باید بگذاریم نسل جدید حرف بزند و بدبینانه و بدوی نگاه‌اش نکنیم.  من فیلم «تنکه ابوقریب» بهرام توکلی را دیدم. یک فیلم جنگی  بی‌نظیر با نگاه مدرن و تحولی در سینمای دفاع مقدس ما است. ما همچنین نیاز به تفکر تازه در تهیه‌کنندگی و سرمایه‌گذاری داریم.

اقلیما: تاوان دوست داشتن سینما را می‌دهیم

در بخش بعدی برنامه دو کارگردان حاضر در جشنواره فیلم فجر مهمان برنامه سینمایی «شب‌های شفاهی» بودند. نیما اقلیما کارگردان فیلم اولی و رضا فرهمند مستندساز  برنده جوایز مختلف. این دو کارگردان جوان در گفتگو با محمود گبرلو از شرایط فیلمسازی در شهرستان، پذیرفته شدن در فجر و شرایط اکران فیلم‌هایشان در جشنواره فیلم فجر صحبت کردند.

نیما اقلیما درباره حضور «امیر» در جشنواره سی وششم فیلم فجر گفت: پذیرفته شدن فیلم «امیر» در جشنواره فجر لذت‌بخش است. شاکرم که فیلم پذیرفته شد. گروه کارگردانی و آهنگسازی زحمت زیادی کشیدند و از دل و جان مایه گذاشتد؛ چه به خاطر مسائل مالی و چه به دلیل زحمت‌های فیلمسازی.

از فیلمسازان شهرستانی می‌گذرند

او با اشاره به سینماگران شهرستانی عنوان کرد: رشد و نمو من در مشهد بوده است و اعتقاد دارم که آدم‌ها هستند که به خاک کیفیت می‌دهند اما فضای سینمایی باعث می‌شود که راحت از کنار فیلمسازان شهرستانی می‌گذرند. ما توانایی‌هایمان را ثابت می‌کنیم اما رها می‌شویم. اگر خود فیلمساز به سینما پای‌بند نماند به حاشیه رانده می‌شود. من با این که سال‌ها در سینما کار می‌کنم اما تنها میلاد کی‌مرام از کنار من ساده نگذشت و یک سال تمام پیشنهادهایش را رد کرد و پای کار ایستاد. او در پروسه جذب سرمایه هم کنار ما بود و سیدضیاء هاشمی بدون چشمداشت این فیلم را تهیه کرد.

من سرمایه‌گذارم را قانع می‌کنم، سینما فروش فیلم را به عهده بگیرد

او اضافه کرد: «اقیلما» در مشهد، گرگان و رشت که برای ما شهرهای مهمی است امکان نمایش ندارد. موضوع را از مشهد  پیگیری کردم گفتند باید از تهران انجام شود. از تهران هم ما را به مشهد پاس دادند. ما تلاش‌مان را می‌کنیم اما مسیر را درک نکردم. امیراطهر سهیلی اولین فیلم سینمایی خودش را در مشهد ساخت و من شاهد تلاشش بودم. او هنوز در مشهد مانده است و می‌تواند بیاید تهران. در این شرایط آیا او می‌تواند مسیر فیلمسازی‌اش را ادامه دهد؟ این فیلمسازها در شهرستان مورد بی‌لطفی قرار می‌گیرند و فراموش می‌شوند. اگر به دنبال ارتقای سینما و کشف استعداد هستیم باید وقت زیادی صرف کنیم. من وظیفه قانع کردن سرمایه‌گذارم را دارم اما این که فیلم دیده شود باید به عهده سینمای کشور باشد.

فیلمساز شدنم حاصل یک اتفاق بود

این کارگردان درباره فعالیت‌های سینمایی‌اش بیان کرد: من هیچ وقت به انجمن جوانان و مرکز گسترش مراجعه نداشتم و مسیر آکادمیک را طی کردم. ما نمى دانیم در ایران چه مسیرى را براى فیلمسازى باید بگذرونیم. فیلمساز شدن من حاصل یک اتفاق بود. نه بخش آکادمیک و نه تجربى هیچکدام اتفاق درست و کم دردسرى براى رسیدن به هدف فیلمسازى نیست. فیلمنامه «امیر» را ۴ سال قبل نوشته شد و ما برخوردهای خوب و بد فراوانی دیدیم. ما برای فیلمسازی تاوان آنچه دوست داریم را می‌دهیم. خوشبختانه مدرسه ملی سینما اتفاق خوبی است اما اگر دوستان فردی تلاش نکنند به نتیجه نمی‌رسند.

ما روی شانه بزرگترهای سینما ایستاده‌ایم

او در پایان توضیح داد: غلط یا درست ما روی شانه‌های بزرگترهای‌مان در سینمای ایران ایستاده‌ایم. من مخاطب سینمای دنیا و پیشکسوتان سینمای ایران بودم. نمی‌شود گفت از آثارشان تاثیر نمی‌گیرم. در کودکی «کانی مانگا» سیف‌الله داد روی من تاثیر گذاشت اما سینمای من ارتباطی با آن ندارد. ما موقعیت دریافت زیاد داشتیم اما تجربه کم داریم.

رضا فرهنمند: هیچ فیلمساز فیلم اولی نیست که بدون سختی فیلم‌اش را بسازد

در ادامه بخش اول برنامه رضا فرهمند، مستندساز درباره حضورش در جشنواره فیلم فجر و نمایندگی سینمای مستند سخن گفت.

در عین توجه به مستند بی‌توجهی می‌شود

رضا فرهمند درباره حضورش در جشنواره فجر عنوان کرد: امسال با مستند «زنانی با گوشوراره‌های باروتی» در جشنواره فجر حاضر شدم. آن‌هم در شرایطی که دو مستند در فجر حضور دارند. از یک طرف خوشحال هستیم که توجه بیشتری به سینمای مستند می‌شود به طوری که با آثار داستانی رقابت می‌کنند و از طرف دیگر ناراحت هستیم در دوره‌ای که ظاهرا مستند مورد توجه قرار گرفته بی‌توجهی‌هایی به سینمای مستند می‌شود. تمام آثار داستانی در باغ کتاب نمایش داده می‌شود اما آثار مستند در آن جا به نمایش درنمی‌آید.

وزارت ارشاد کجاست؟

او درباره مشکلات سینماگران شهرستانی اشاره داشت: همه امکانات در پایتخت متمرکز است. از جایی به بعد نمی‌شود در شهرستان کار کرد. چون اتفاق مثبتی در آن‌جا نمی‌افتد و مجبور به مهاجرت می‌شوی. با وجود آن که در همه شهرستان‌ها وزارت ارشاد وجود دارد این اتفاق عجیب رخ می‌دهد. نمی‌گویم در شهرستا‌ن‌ها اما در مرکز استان‌ها باید امکانات فیلمسازی وجود داشته باشد.  سینماگران کار خودشان را مى‌کنند اما متولى امر، وزارت فرهنگ و ارشاد کجاست؟ ما دفاتر ارشاد در همه استان‌ها داریم اما همه فیلمسازان به پایتخت مى‌آیند، چون هیچ حمایت و امکانى برایشان وجود ندارد.

خراسان باید به فیلمسازان مهاجرت کرده‌اش افتخار کند

فرهمند با بیان اینکه، امسال از بین ۲۴ فیلم، دو فیلم از فیلمسازان خراسانی وجود دارد. اما تعجب برانگیز است که آن‌ها در مشهد اکران نمی‌شوند، اضافه کرد: امیراطهر سهیلی کشته شد تا فیلم بلندش را ساخت. سرمایه‌گذار «اقلیما» در مشهد است اما چرا فیلم در تهران ساخته شد؟ وضعیت برای مستندسازان اسفناک است. سینمای مستند که درخت تناوری است و برای سینمای ایران آبروداری کرده است در سال گذشته و در جشنواره فجر به عنوان ویترین سینمای ایران ۳-۴ سیمرغ داشته است. هنروتجربه، فیلم اول و… نیز بخش‌های خودشان را داشتند که امروز وجود ندارد. باید استان خراسان افتخار کند و از فیلمسازانی که حمایت نکرده و مهاجرت کرده‌اند حمایت کند و آثارشان را به نمایش درآورد.

کار سفارش نمی‌شود تو خودت باید همه کار بکنی

کارگردان «اتاق صعود» در ادمه بیان کرد: در سینمای ایران سفارش کار وجود ندارد تا مثلا از کیانوش عیاری بخواهند درباره آداب و رسوم تایباد مستندی تهیه کند. فیلمسار باید بدود و مدام پیگیر باشد تا سرمایه به دست بیاورد که معمولا هم محقق نمی‎شود. من مستندساز هستم و همه کار را خودم برای گروه انجام می‌دهم از رانندگی گرفته تا آشپزی اما هیچ فیلمساز فیلم اولی نیست که بدون سختی فیلم‌اش را بسازد.

در زمینه عدم اکران فیلم‌ها در برخی از شهرستان‌ها، سیدحسن سعیدی مدیر بخش استانی جشنواره فجر مهمان تلفنی برنامه شد در این‌باره توضیحاتی ارائه دهد.

حاتمی‌کیا با تهیه‌کنندگان سر اکران به توافق رسید

سعیدی با بیان اینکه انتخاب سیمرغ ۱ و ۲ توسط خانه سینما و اتحادیه تهیه‌کنندگان انجام شده، گفت: ما جدول را براساس آن تدوین کردیم. انتخاب شهرستان‌ها برای اکران براساس سمرغ ۱ و ۲ است اما اگر به طور مثال «به وقت شام» حاتمی‌کیا در مشهد نمایش داده می‌شود به دلیل توافق مشهد با تهیه‌کننده فیلم است.

اتحادیه تهیه‌کنندگان اکران مستندها را رد کرد

او افزود: قرار نبود مستندهای جشنواره در شهرستان‌ها اکران شوند. این موضوع نیز بنا به نظر اتحادیه تهیه‌کنندگان بود و باید موافقت خودشان را اعلام می‌کردند. این موضوع به ما اعلام شد و بر همین اساس جدول‌بندی نمایش صورت گرفت.

نوشته دهمین برنامه «شب‌های شفاهی» روی آنتن رفت/ جیرانی: سینمای عامه‌پسند از دل شرایط غیرطبیعی بیرون می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

رضا فرهمند کارگردان مستند «پرسوک» به سوره سینما گفت: داستان این مستند درباره یک دختر آلمانی و یک مادر بوشهری است. دختر آلمانی ، مادر خود را از دست داده است و خانم بوشهری از نعمت فرزند بی بهره است و همین موضوع عاملی می‌شود برای ایجاد یک رابطه عاطفی بین این دو نفر که علیرغم تفاوت زبانی به هم وابسته شده‌اند.

وی ادامه داد: تصویربرداری این مستند در ایران تمام شد. تدوین و صداگذاری نزدیک به دو هفته است که تمام شده است. اسم «پرسوک» به معنای پرستوی مهاجر را نیز برای این مستند انتخاب کردیم و این مستند آماده پخش است.

رضا فرهمند از احتمال ساخت اپیزود دوم فیلم خبر داد و گفت: در این مستند شخصیت‌ها واقعی هستند. یعنی امکان دارد که مادر بوشهری برای یافتن دختر راهی آلمان شود که در صورت وقوع چنین اتفاقی گروه تصویربرداری ما راهی آلمان شده و ساخت اپیزود دوم فیلم را آغاز خواهیم کرد. این مستند را برای شرکت در جشنواره سینما حقیقت آماده کرده ایم و در صورتی که اپیزود دوم فیلم ساخته شود، این اثر را در جشنواره فجر شرکت خواهیم داد.

عوامل این مستند عبارتند از تصویربردار وحید بیوته، صداگذار زهره علی اکبری، تدوین رضا فرهمند و فرناز روشنایی. کارگردان این مستند رضا فرهمند و فاطمه موسوی هستند. این مستند به تهیه‌کنندگی مهدی مطهر و خانه مستند ساخته شده است.

نوشته ماجرای واقعی یک دختر آلمانی و مادر بوشهری‌اش/ «پرسوک» در راه جشنواره‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.