در ابتدای این جشن ایمان معلم فرزند زنده یاد علی معلم در سخنانی کوتاه گفت: به بیستمین دوره جشن جافظ خوش آمدید امسال به خاطر بیماری کرونا مجبور شدیم جشن را در فضای باز برگزار کنیم.

امید معلم دبیر جشن حافظ نیز در ادامه افزود: خانم ها و آقایان سلام. به بیستمین جشن حافظ خوش آمدید بسیار مسیر سختی را با شما عزیزان طی کردیم. خیلی خرسندم در این سال با وجود اتفاقات تلخ (کرونا) در کشور و جهان توانستیم در کنار شما باشیم.

در ادامه آذر معماریان تهیه کننده جشن حافظ نیز بیان داشت: افتخار داریم بیستمین جشن حافظ که بنیانگذار فقید آن علی معلم ۲۴ سال پیش پایه گذاری کرد را به همراه هنرمندان و یاران وی ادامه دهیم.

وی ادامه داد: سینمای ایران سال سختی را پشت سر گذاشت ویروس کرونا بر همه مشاغل و سینما نیز اثر گذاشت. خانواده سینما و مجله «دنیای تصویر» اولین انگیزه‌ای که باعث شد نام جشنش را مزین به حضرت حافظ کند، این بود که بگوییم سینما حیات دارد و به حیات خود ادامه می‌دهد. نام این جشن به نام حضرت حافظ مزین شده است و امیدوارم در دوره بعدی شاهد این باشیم که ویروس کرونا از بین رفته و باردیگر بدون نگرانی دور هم جمع شویم.

بهترین چهره تلویزیونی؛ احسان علیخانی  برای «عصر جدید»

معماریان در ادامه نخستین تندیس «حافظ» این جشن را اهدا کرد و افزود: اینجا هستم برای اهدای جایزه بهترین چهره تلویزیونی، کسی که اینجاست یکی از استانداردترین برنامه‌ها را تهیه‌کنندگی و کارگردانی کرده است من واژه حرفه‌ای را به معنای واقعی کلمه را در برنامه‌های او لمس کردم. جایزه بهترین چهره تلویزیونی حافظ به احسان علیخانی تعلق می‌گیرد.

تندیس یک عمر فعالیت هنری؛ فرامرز قریبیان

علیخانی بعد از دریافت تندیس حافظ اجرای برنامه را بر عهده گرفت و گفت: خوشحالم که توانستیم در برنامه عصر جدید به بچه‌های این سرزمین بپردازیم بچه‌هایی که جایی نبود که بتوانند استعدادشان را نشان دهند. با افتخار این تندیس را نگه خواهم داشت. روح علی معلم عزیز شاد باشد.

در ادامه جایزه یک عمر فعالیت هنری به فرامرز قریبیان اهدا شد و احسان علیخانی در معرفی وی بیان داشت: کسی که می‌خواهم معرفی کنم بیش از نیم قرن در سینما فعالیت داشته که آثارش یکی از یکی جذاب‌تر است.برای فرامرز قریبیان آرزوی سلامتی می‌کنم و امیدوارم باز به صحنه برگردند.

تندیس بهترین مستند؛ چیزهایی که جایشان خالی است ساخته زینب تبریزی

تبریزی حین دریافت جایزه خود در سخنانی کوتاه گفت: این تندیس را به تمام سرزمینم تقدیم می‌کنم.

در ادامه مراسم برگزیده بخش «بهترین دستاورد فنی و هنری» معرفی شد که این جایزه به اشکان رهگذر برای ساخت انیمیشن سینمایی «آخرین داستان» تعلق گرفت.

نشان عباس کیارستمی؛ سیاوش افشار برای «کتاب آشپزی»

نشان عباس کیارستمی که از دیگر بخش های جشن بود به  سیاوش افشار برای کتاب آشپزی تعلق گرفت. علیخانی درباره این بخش گفت: این نشان پس از درگذشت زنده‌یاد عباس کیارستمی برای توجه به فیلم‌های هنری و تجربی به ترکیب جوایز این جشن افزوده شده است.

سپس سیاوش افشار گفت:از برگزارکنندگان جشن حافظ و بازیگران فیلم بسیار تشکر می کنم.

تندیس بهترین بازیگر زن کمدی تلویزیونی؛ شبنم مقدمی برای هیولا

مقدمی پس از دریافت تندیس «حافظ» گفت: خوشحالم که سومین جایزه حافظ خود را دریافت می‌کنم. این جایزه به نام «هیولا» برایم خیلی ارزشمندتر است. از توجه حافظ و هیات داوران و همه کسانی که من را می‌بینند تشکر می‌کنم. من همچنان عاشقانه در میدان حضور دارم و تلاش می‌کنم. ممنونم که من را می‌بینید.

بهترین بازیگر مرد کمدی تلویزیونی؛ محسن تنابنده برای« پایتخت ۶»

تنابنده بعد از دریافت تندیسش بیان داشت: من این جایزه را به نمایندگی از تمام گروه گرفتم. چون «پایتخت» حاصل زحمت تمام گروه است.

علیخانی نیزدر این بخش اشاره کرد: یک بی معرفتی درباره محسن (تنابنده) صورت می‌گیرد و همه فکر می‌کنند او فقط در نقش‌های کمدی حضور دارد، در حالی که نقش‌های درخشان دیگر هم از او دیده‌ایم.

بهترین بازیگر زن درام تلویزیونی؛ مریلا زارعی  برای« مانکن»

مریلا زارعی بر روی سن حاضر شد و گفت: تشکر می‌کنم از هیات داوران به ویژه خانم معماریان که این جشن را برگزار می‌کنند و برای خانواده سینما این جشن را زنده نگه داشته‌اند. این چهارمین تندیس من از این جشن است و همیشه خاطره خوبی از آن داشته‌ام چون فضا و خانواده سینما احساس دین به این جشن دارند.

وی ادامه داد: جای همه عزیزانی که در این یک سال از دست دادیم خالی است. اخیراً ماه چهره خلیلی، سیروس گرجستانی، آقای سینایی و… را از دست دادیم از عوامل سریال «مانکن» هم تشکر می‌کنم این تندیس حاصل تلاش گروهی است.

زارعی در ادامه خطاب به آذر معماریان گفت: خانم معماریان خیلی دوستتان دارم و به عنوان یک زن در سینمای ایران به شما افتخار می‌کنم امیدوارم فرزندان آقای معلم روز به روز شکوفاتر بشوند. روح علی معلم عزیز شاد. خوشحالم فرزندان علی معلم را روز به روز شکوفاتر میبنیم.

وی خاطرنشان کرد: در این روزها و ماه ها نگران بودیم و ترس هایمان را با همنوع هانمان بودیم. در این شب عزیز با این تندیس حافظ جا دارد از کادر محترم درمان تشکر کنم. می دانیم که خیلی خسته هستند و عزیزان ما را تیمار می کنند. این بیماری فعلا همراه ما هست از همه مردم می خواهم اصول بهداشتی را رعایت کنند و بی تفاوت نباشیم .

علیخانی هم در ادامه تأکید کرد: این نکته بسیار حائز اهمیت است همین الان که اینجا ایستاده‌ایم روزانه ۲۰۰ قربانی می‌دهیم. باید دقت کنیم اگر کسی نمی‌تواند ماسک بخرد این موضوع به ما ارتباط دارد. نزدیک ماه محرم هم هستیم و معمولاً در این ماه آرزوها و نذرها به این ماه گره می‌خورد، چه بهتر از نذر سلامت.

وی ادامه داد: برخی مشکل معیشتی دارند و نمی‌توانند حتی ماسک بخرند چه بهتر که نذر ماسک کنیم. به این باور برسیم که تا همه مراعات نکنیم و به هم رحم این ویروس از کشور ما رخت بر نمی‌بندد.

تندیس بهترین بازیگر مرد درام تلویزیونی؛ مصطفی زمانی برای«نهنگ آبی»

مصطفی زمانی گفت: جای علی معلم خالی است. از هیات داوران و ساعد سهیلی تشکر می‌کنم که یک بازیگر درجه یک است. یک تشکر ویژه از پزشکان و پرستاران دارم که در این روزهای سخت زحمت می‌کشند و قدردان آن‌هایی هستم که با این بیماری می‌جنگند و شکستش می‌دهند.

جایزه بهترین فیلمنامه تلویزیونی؛ پیمان قاسم‌خانی  برای «هیولا»

قاسم‌خانی بعد از دریافت تندیسش عنوان کرد: از امیر برادران دیگر نویسنده این اثر می خواهم به صحنه بیاید. در ساختمان پزشکان یکی از دستیاران گفت امیر نویسنده کمدی است. امیر که آمد فهمیدم خیلی بامزه بود. فیلمنامه او را خواندم و دیدم درجه یک است هرچند او اول راه است و به نظرم کارهای درخشان دیگری خواهد داشت.

وی افزود: از گروه هیولا تشکر می کنم. کار اصلی بر عهده امیر بود و من طراحی کردم. خوشحالم کار دیده شد. در این گروهی که ما کاندید بودیم همه دوستان من بودند از سعید مطلبی که باعث و بانی ورود من در سینما بود تشکر می‌کنم و هرچه دارم مدیون اوست.

امیر برادران نیزگفت: از جشن حافظ و هیات داوران تشکر می‌کنم. از پیمان  قاسم‌خانی که تلاش کردند کار من بیشتر دیده شود تشکر می‌کنم.

قاسم‌خانی درباره تبدیل شدن نسخه سومین قسمت فیلم سینمایی «خوب بد جلف» به سریال خانگی اشاره کرد: «خوب بد جلف» از اول برای سریال نوشته شده بود یازده قسمت نوشته شد ولی به مشکل مالی خوردیم. در حال حاضر در تلاش برای ساخت سریال هستیم.

جایزه بهترین موسیقی متن؛ کریستف رضاعی  برای«آخرین داستان»

رضاعی گفت: خوشحالم که در اینجا هستم و این جایزه را دریافت می‌کنم. از داوران ممنونم که این موسیقی را دیدند و شنیدند. از کسانی که در این کار طولانی حضور داشتند تشکر می‌کنم و می‌خواهم این جایزه را با آنها تقسیم می‌کنم.‌

بهترین کارگردان تلویزیونی؛ مهران مدیری (هیولا)

مدیری که این تندیس را برای کارگردانی «هیولا» دریافت کرد، در این بخش گفت: از لطف همه ممنونم. این هفتمین تندیس حافظی است که من می‌گیرم و چقدر با ارزش است. روح علی معلم عزیز شاد و خسته نباشید به خانم معماریان می‌گویم.

وی درباره خبرهای منتشر شده درباره بستری‌اش در بیمارستان گفت: چیز مهمی نبود، فقط معده‌ام درد گرفت اما توسط برخی از دوستان یک مقدار شلوغ کاری شد.

بهترین خواننده تیتراژ فیلم و سریال؛ رضا یزدانی برای «از یادها رفته»

رضا یزدانی در این بخش گفت: خوشحالم که برای چهارمین بار این تندیس با ارزش را دریافت می‌کنم. از داوران تشکر می‌کنم، ۱۰ سال پیش سومین حافظ را گرفتم و فکر می‌کردم دیگر نمی‌گیرم چون ده سالی بود که کاندیدا می‌شدم و نمی‌گرفتم. خوشحالم که چهارمین تندیس را دریافت می‌کنم.

بهترین تدوین سینمایی؛ حمید نجفی‌راد برای «شبی که ماه کامل شد»

نجفی‌راد پس از دریافت جایزه خود گفت: این تندیس اولین تندیس من در جشن حافظ و خانواده سینماست که به من انگیزه برای کارهای بعدی ام داد . از خانواده‌ام تشکر می‌کنم و امیدوارم این تندیس حالشان را خوب کند. سال‌ها پیش یک مستند را تدوین می‌کردم، مستند اصولاً با هزینه کمی ساخته می‌شود. فیلم به جایی رسید که نیاز به یک نریتور داشت، ما شرایط مالی خوبی نداشتیم و نمی‌دانستیم چه کنیم، کارگردان به ما پیشنهاد جذابی داد که یک مرد جذاب با قلب بزرگ آمد و کار نریتوری را انجام داد؛ او علی معلم بود که بدون هیچ درخواستی آمد و کار کرد. حس می‌کنم این جایزه هم از روح بلند علی معلم آمده است.

بهترین فیلمنامه سینمایی؛ مرتضی اصفهانی و نرگس آبیار  بر ای «شبی که ماه کامل شد»

نرگس آبیار بعد ازدریافت تندیسش گفت : خوشحالم که این جایزه را برای دومین بار دریافت کردم. این جشن یک جشن مستقل است و برای من حائز اهمیت است از همه دوستانم تشکر می‌کنم که دوستی کردند تا این فیلم را بسازم.

بهترین فیلمبردار سینمایی؛ علی قاضی  برای «مسخره‌باز»

علی قاضی پس از دریافت این جایزه بیان کرد: می‌خواهم از تیمی که من را همراهی کردند تشکر کنم که اگر نبودند این فیلم چنین نمی‌شد.

بهترین سریال؛ هیولا  ساخته مهران مدیری و مصطفی احمدی

مدیری در این بخش گفت: این هشتمین تندیس من است هفتمین تندیس را همین هفت دقیقه پیش گرفتم. از همه کسانی که در این سریال در کنار ما بودند تشکر می‌کنم.

بهترین بازیگر زن سینما؛ ژاله صامتی  برای «درخونگاه»

ژاله صامتی گفت: جای همه آنهایی که نیستند خالی است و روح علی معلم شاد. از همه ممنونم و از تمام گروه که با دل خود این فیلم را ساختند تشکر می‌کنم. خوشحالم برای فیلمی که خیلی دوستش دارم و نقشی که برایش زحمت زیادی کشیدم این جایزه را دریافت می‌کنم.

این بخش در جشن حافظ دارای دو جایزه بود که ژاله صامتی برگزیده بعدی را معرفی کرد.

بهترین بازیگر زن سینما؛ الناز شاکردوست برای «شبی که ماه کامل شد»

الناز شاکردوست گفت: ممنون هستم از اینکه من را لایق جایزه دانستید. این جایزه برای من بسیار با ارزش است زیرا بنیانگذارش زنده یاد علی معلم است. چقدر خوب است که چراغ این جشن را آذر معماریان روشن نگه داشته است. ممنونم آذر معماریان. زن جنگجو. قدر لحظه های باهم بودن را بیشتر بدانیم . اگر الان اینجا هستم حاصل زحمات یک گروه بوده و مخصوصا اینکه در راس این گروه شیرزنی مثل نرگس آبیار بوده است. خوشحالم بازیگر فیلم ایشان بوده ام.

علیخانی خطاب به شاکردوست گفت: در این چند سال یک رنسانس در آثار شما رخ داده است.

شاکردوست نیز گفت: خوشحالم که این را می‌گویید هر فیلم سختی که بازی می‌کنم و هر جایزه‌ای که دریافت می‌کنم احساس مسئولیتم بیشتر می‌شود.

بهترین بازیگر مرد سینما؛ نوید محمدزاده  برای «سرخ‌پوست»

نوید محمدزاده در این مراسم گفت: خوشحالم که این جایزه را می‌گیرم. از خانواده معلم بسیار تشکر می کنم برای برگزاری این مراسم که هرچند خلوت است اما انگار چراغ سینما روشن است. از جشن حافظ چهار تندیس دریافت کرده‌ام. خوشحالم برای «سرخپوست» هم این جایزه را دریافت می‌کنم زیرا در ساخت این فیلم همه عوامل نقش داشتند. تهیه این فیلم خیلی سخت بود. خوشحالم که نیما جاویدی به من اعتماد کرد. وقتی اسم خودم را در این لیست دیدم خوشحال شدم که اسمم کنار افرادی است که از بزرگان این حرفه هستند. این تشویق بی نظیر است که بتوانم قدم‌هایم را محکم‌تر بردارم.

این بخش از جشن حافظ دو تندیس داشت که نوید محمدزاده دیگر برگزیده را معرفی کرد.

بهترین بازیگر مرد سینما؛ هوتن شکیبا  برای «شبی که ماه کامل شد»

هوتن شکیبا نیز بعد از در یافت تندیسش بیان داشت: چند کار را در پرونده‌ام دوست دارم، یکی «فوق لیسانسه‌ها» و یکی «شبی که ماه کامل شد». شیرینی این جایزه دوچندان شد که در کنار نوید این جایزه را گرفتم. از خانم آبیار تشکر می‌کنم که این نقش سخت را به من داد که خیلی دوستش دارم. ماه‌هاست که از خانواده‌ام دورم امیدوارم این ویروس منحوس از کشور برود و وضع اقتصادی کردم خوب شود. میخواهم ارزش معنوی این جایزه را به مادرم تقدیم کنم که جایش در اینجا خالی است و در سنندج است.

بهترین کارگردان سینما؛ نیما جاویدی  برای «سرخ‌پوست»

برای اهداء این تندیس بهرام بهرامیان به روی صحنه آمد و گفت: علی معلم پیام‌آور مهربانی و تشویق در سینما بود و سینما مثل خانواده‌اش بود. دم خانواده او گرم که این جشن را همچنان برگزار می‌کردند.

این جایزه با اعلام بهرامیان به نیما جاویدی برای کارگردانی فیلم سینمایی «سرخ‌پوست» اهدا شد.

نیما جاویدی گفت: برای هم‌وطنانم آرزوی سلامتی می‌کنم. گرفتن این جایزه برای من افتخار بزرگی است جایزه‌ای که نام قشنگ حافظ روی آن است از عوامل فیلم هم تشکر می‌کنم. شرایط کرونا وضعیت ما را برای ساخت فیلم سخت کرده است. برای پروانه ساخت جدیدم پیش تولید کوچکی کردیم اما ترجیح دادیم به خاطر کرونا فعلاً کار نکنیم تا ببینیم چه می‌شود.

جایزه ویژه جشن حافظ به سیاوش اسعدی برای «درخونگاه»

سیاوش اسعدی در این جشن گفت: علی معلم حضوری است حاضر در حافظه سینمای ما. دوست دارم این جایزه با ارزش را به ارزشمندترین دارایی زندگی‌ام یعنی پسرم اوستا تقدیم کنم.

تندیس بهترین فیلم؛ «سرخ‌پوست» به تهیه کنندگی مجید مطلبی

مطلبی به دلیل کسالت در این مراسم حضور نداشت.

فهرست کامل برگزیدگان بیستمین جشن حافظ به شرح زیر است:

* بخش سینما

بهترین فیلم: (سرخ‌پوست) ساخته: نیما جاویدی؛ تهیه کننده:مجید مطلبی

بهترین کارگردان: نیما جاویدی (سرخ‌پوست)

بهترین فیلمنامه: نرگس آبیار (شبی که ماه کامل شد)

بهترین بازیگر زن: الناز شاکر دوست (شبی که ماه کامل شد)، ژاله صامتی (درخونگاه)

بهترین بازیگر مرد: هوتن شکیبا (شبی که ماه کامل شد)، نوید محمدزاده (سرخپوست)

بهترین موسیقی متن: کریستف رضاعی (آخرین داستان)

بهترین فیلمبرداری: علی قاضی (مسخره باز)

بهترین تدوین: حمید نجفی راد (شبی که ماه کامل شد)

نشان عباس کیارستمی: کتاب آشپزی (سیاوش افشار)

بهترین دستاورد فنی و هنری: اجرای انیمیشن، «آخرین داستان» (به کارگردانی اشکان رهگذر)

بهترین مستند: تمام چیزهایی که جایشان خالیست (زینب تبریزی)

جایزه ویژه هیات داوران: سیاوش اسعدی (درخونگاه)

تجلیل از فرامرز قریبیان برای یک عمر فعالیت هنری

* بخش تلویزیون

بهترین چهره تلویزیونی: احسان علیخانی

بهترین سریال: هیولا (مهران مدیری)

بهترین کارگردان تلویزیونی: مهران مدیری

بهترین فیلمنامه تلویزیونی: هیولا (طراح داستان:پیمان قاسمخانی،نویسنده:امیر برادران)

بهترین بازیگر مرد کمدی: محسن تنابنده (پایتخت)

بهترین بازیگر زن کمدی: شبنم مقدمی (هیولا)

بهترین بازیگر مرد درام: مصطفی زمانی (نهنگ آبی)

بهترین بازیگر زن درام: مریلا زارعی (مانکن)

بهترین ترانه: از یادها رفته (رضا یزدانی)

فیلم کامل این مراسم به زودی در سامانه های VOD عرضه خواهد شد.

نوشته برگزیدگان بیستمین جشن حافظ معرفی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جعفر گودرزی دبیر شب منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران در این مراسم گفت: وعده ما برای تجلیل ومعرفی برگزیدگان آکادمی. سیزدهمین شب منتقدان سینمای ایران،تقریبا یک ماه پیش از این بود که تقدیر حوادث، اوراقی را در زندگی همه ما رقم زد که مع الاسف، رنگ و بویی سوگوارانه داشت.

شهادت سردار سلیمانی وحوادث پس از آن، از جمله درگذشت غم‌انگیز هموطنان در مراسم کرمان وجان باختن غریبانه عزیزمان در سانحه هوایی هواپیمای اوکراین و متعاقب آن، سیل سیستان و بلوچستان، هنوز هم به سختی در خاطرمان جمع می‌شود و به طور قطع، رمق برگزاری محفلی با نام جشن را بی‌مسما می‌کند. اما به هر روی بار امانت آرای آکادمی انجمن یک سو و مهم‌تر از آن ایفای رسالت صنفی انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران برای صیانت از مرزهای فرهنگی وکیفی تولیدات سینمای ایران در شرایطی که سینمای‌مان در هجمه سرمایه بازی‌ها به سه اصل مراقبت، رونق و ارتقا نیازمند است، ما را برآن داشت تا ضمن همدردی و هم‌آوایی با مردم عزیز و نجیب و شریف کشورمان براین نکته صحه بگذاریم که شرط بقا و ماندگاری سینمای ایران در سیر تاریخی خود که به امروز ما می‌نگزد،حفظ‌ وتقویت ارتباط تنگاتنگ بامردم و درک دغدغه‌ها، آلام و آرزوی آنهاست.

ضمن سپاس از صبوری و همراهی همکاران و عزیزانم در انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران سینمای ایران در آستانه رونمایی از تولیدات جدید سینما در جشنواره فیلم فجر شادی، بهروزی و ایامی روشن را برای مردم کشورم و سینمای نجیب و دوست داشتنی ایران آرزومندم.

گلاره عباسی در بخشی از این مراسم روی صحنه رفت و با اشاره به فعالیت‌های سوینا گفت: این موسسه رادیویی اینترنتی تفاوتی که با موسسات دیگر دارد این است که خود نابینایان در آن فعالیت می‌کنند که این به نوعی اشتغال‌زایی برای آنها است. آخرین فیلمی که اکران شد از سوی این موسسه «جهان با من برقص» بود. ما هیچ وقت از پتانسیل‌های نابینایان استفاده نکردیم ودرصددیم دسترس پذیرترین خدمات سینما را در اختیار آن‌ها بگذاریم.

بزرگداشت علیرضا زرین دست

در ادامه با پخش فیلم بزرگداشت علیرضا زرین دست، فرزاد حسنی از اسحق خانزادی و زرین دست دعوت کرد تا بر روی صحنه حضور پیدا کند و حاضرین به افتخار او در جای خود ایستادند. زرین دست در این بخش پس از دریافت جایزه خود گفت: از انجمن منتقدان تشکر می‌کنم که به سال‌ها کار من توجه کردند و امیدوارم که همه شما این تاثیرگذاری برایتان اهمیت داشته باشد.

در ادامه کلیپی از فیلم‌ نامزدهای سیزدهمین  شب منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران پخش شد.

جایزه خلاقیت و استعداد درخشان

سپس فرزاد حسنی در بخش نخست جایزه خلاقیت و استعداد درخشان با دعوت از محمد متوسلانی و منصور ضابطیان، اعلام کرد دیپلم افتخار این بخش تعلق گرفت به سروش صحت برای فیلم «جهان با من برقص».

سروش صحت پس ازدریافت این جایزه گفت: بسیار هیجان زده ام که دیپلم افتخار این بخش را از جشن منتقدان دریافت کردم. خوشحالم که بغل این افراد کاندیدا بودم و امیدوارم جهان کمی با ما برقصد.

جایزه خلاقیت و استعداد درخشان

تندیس خلاقیت و استعداد درخشان سیزدهمین شب منتقدان به «مسخره باز» ساخته همایون غنی‌زاده تعلق گرفت. غنی‌زاده در این بخش گفت: از اهالی سینما تشکر می‌کنم بخاطر خوشآمدگویی  آنها و از آقای نصیریان به‌خاطر حمایتشان متشکرم. او درباره رابطه هنرمند واثر هنری گفت: اثر هنری وقتی خلق می‌شود، هنرمندان را شیفته خود می‌کند و نقد منتقد می‌تواند این دیوار مسخ‌شده را فرو بریزد. وظیفه منتقد آگاه نگه‌داشتن هنرمند است و منتقد این جامعه مردم آن هستند و هنرمند می‌تواند جامعه سیاست و دولت را نقد کند. ما وظیفه داریم زمانی که رویدادهای تلخی می‌بینیم  آن را نقد کنیم. ما هنرمندان در برابر جامعه مسئولیم چون نسبت به هنرمندان قضاوت خواهد شد.

جایزه بهترین دستاوردهای فنی

در ادامه کلیپی از نامزدهای بهترین دستاوردهای فنی پخش شد که با دعوت از سیاوش اسعدی و محمودگبرلو، تندیس بهترین دستاورد فنی به محسن نصرالهی برای طراحی صحنه فیلم «سرخ‌پوست» تعلق گرفت و دیگر تندیس این بخش اهدا شد به جواد مطوری برای جلوه‌های بصری فیلم «مسخره باز» که به نیابت از او غنی‌زاده تندیس را دریافت کرد. تندیس بهترین دستاورد فنی به محسن خیرآبادی، رضا میثاقی و شهاب نجفی برای جلوه‌های بصری فیلم «غلامرضا تختی» داده شد.

جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد

در بخش بعدی تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از سوی حبیب اسماعیلی و طهماسب صلح‌جو به علی نصیریان برای فیلم «مسخره باز» تعلق گرفت. او گفت: این جایزه و‌ تندیس بسیار ارزشمند است که از سوی انجمن نویسندگان و منتقدان به من اهدا شد. “سرگرشتگی‌ام چه بر سرم آورده است، سر برتن و دنبال سرم می‌گردم”

جوایز بخش موسیقی

برای اهدای دیپلم افتخار بهترین موسیقی متن ستار اورکی و علیرضا غفاری روی سن آمدند و این جایزه به مسعود سخاوت دوست برای فیلم «شبی که ماه کامل شد» اهدا شد. نرگس آبیار از طرف آهنگساز این تندیس را دریافت کرد و گفت: سخاوت‌دوست نبوغ خاصی در موسیقی دارد و افتخار این را داشتم سه کار را با او دنبال کردم. تندیس این بخش تعلق گرفت به کریستف رضاعی برای فیلم  «ناگهان درخت». او پس از دریافت جایزه گفت: من از‌ همکاری‌ با‌ بخش‌های‌ مختلف‌ سینمای‌ ایران لذت می‌برم و از صفی یزدانیان سپاسگزارم.

جوایز بخش تدوین و فیلمبرداری

پس از پخش کلیپی از نامزدهای بهترین تدوین از سوی ‌ژاله صامتی و رضا صائمی، تندیس این بخش اهدا شد به بهرام دهقانی برای فیلم «متری شیش و نیم» که سعید روستایی جایزه او را دریافت کرد. پس از پخش کلیپی از نامزدهای بهترین فیلمبرداری تندیس این بخش از سوی رفیعی‌جم، علیرضا زرین‌دست و محسن بیگ‌آقا به هومن بهمنش برای فیلم «سرخ پوست» و فیلم «متری شیش و نیم» تعلق گرفت. بهمنش در این بخش پس از دریافت جایزه گفت: خیلی خوشحالم این دو فیلم در کنار هم مورد تایید مهم‌ترین مفسران و تحلیلگران فیلم قرار گرفت. من از آثار فیلمبرداران پیشکسوت بسیار ایده گرفتم و از نیما جاویدی عزیز تشکر می‌کنم و‌ از تهیه کننده این فیلم نیز. این جایزه را تقدیم به برادر کوچکترم می‌کنم که امشب در کنار من بود.

بزرگداشت عباس یاری

آیین بزرگداشت عباس یاری با حضور علی عباسی و هوشنگ گلمکانی بر روی سن ادامه پیدا کرد. عباسی گفت: در دورانی که دل مرده و ورشکسته بودم عباس یاری نقش بسیار مهمی در زندگی من داشت. او یگانه انسانی است که به انسان روحیه می‌دهد. او‌ خوش سخن است و غم را از در انسان دور می‌کند. در دورانی که همه به مجرد دیدن یکدیگر سر درد دلشان باز می‌شود و غمی به انسان می‌افزایند‌، او غم انسان را کاهش می‌دهد.

هوشنگ گلمکانی گفت: اگر عباس یاری نبود مجله فیلم وجود نداشت و در سال‌های اول تعطیل می‌شد‌. اگر عباس یاری نبود، سرنوشت  من نیز عوض می‌شد و نقش او‌ در زندگی من بسیار مهم بوده است. مجله فیلم به عنوان یک پدیده اجتماعی که ۳۷سال توانستند کنار هم دوام بیاورند، نقش اصلی را عباس یاری در این فضا داشته است. عباس یاری تنها رفیق من است.

عباس یاری روی سن گفت: قبول کنید که خیلی سخت شد. بعد از شنیدن این واژه‌ها که در ارتباط با من گفته شد ایستادن اینجا کار بسیار سختی است. واقعیتش دوست داشتم روی این صندلی‌ها بنشینم و برای دوستانم دست بزنم. او پس از ذکر خاطراتی از رسانه و سینما جایزه خودرا به فرزندان برادران فقید خود تقدیم کرد.

جایزه خلاقیت در بازیگری

تندیس خلاقیت در بازیگری از سوی علی علایی و ایمان امیدواری به نوید محمدزاده داده شد. علایی در این زمینه گفت: این تندیس چند سال یکباراتفاق می‌افتد و وقتی بازیگر در چند فیلم شرکت می‌کند و‌در چند فیلم خاص بوده و در رده‌های بالا بوده است. سال اول این تندیس به حمید فرخ‌نژاد با چهار نقش اول اهدا شد. فرهاد اصلانی برای سه فیلم این جایزه را دریافت کرد. امسال این جایزه به بازیگری اهدا شد که در ایجاد کنش‌های خلاقانه بسیار موفق بوده است. جایزه این بخش به نوید محمدزاده به خاطر حضور در فیلم «سرخ‌پوست» و «متری شیش و نیم» اهدا شد.

نوید محمدزاده پس از دریافت جایزه خود، گفت: برای چندمین بار است که  در این جشن به من لطف داشتید و‌ من را مطمئن می‌کنید که روند فعالیت خود را ادامه دهم. تک‌تک عوامل  کمک می‌کنند که بازیگر موفق باشد و دیده شود. او از سعید روستایی و نیما جاویدی به دلیل حمایت هایشان در روند فیلم تشکر کرد و جایزه‌اش را به خانواده‌هایی اهدا کرد  که فرزندانشان در سانحه هوایی از دست دادند.

جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زد

کلیپی از نامزدهای بهترین بازیگر نقش مکمل زن پخش شد و پس از آن تندیس این بخش از جشنواره از سوی گلاره عباسی و آنتونیا شرکا به فرشته صدرعرفایی برای فیلم «شبی که ماه کامل شد» اهدا شد. صدرعرفایی در این بخش گفت: خیلی سپاسگزارم که من را لایق دانستید برای دریافت تندیس. تیم و گروه است که باعث موفقیت یک بازیگر می‌شود و این جایزه برای من بسیار ارزشمند است، زیرا منتقدان با درک بالایی که از شرایط جامعه دارند. او گفت: نام جشن را از این برنامه حذف کردید و نام شب را برای آن برگزید: امیدوارم پر از شادی کنار هم پاینده باشیم.

جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد

پس از پخش کلیپی از نامزدهای بهترین نقش اول مرد، تندیس این بخش از سوی کامران ملکی، میلاد کی‌مرام و جمشید هاشم‌پور اهدا شد به حامد بهداد برای «قصر شیرین». در این بخش، میلاد کی‌مرام گفت: الهی شکر که هنرمندان هستند و چراغ این محفل را روشن کردند و همیشه لازم نیست حرف بزنیم و سکوت جواب همه مسائل است. حامد بهداد پس از دریافت جایزه خود ضمن گلایه از اتفاقات رخ داده در ماه‌های اخیر، گفت: ما خود خود مردمیم و اسم‌ مزخرف سلبریتی را از روی ما بردارید. او به هاشم پور گفت: ای کاش مثل شما باشیم و در بین مردم همانند شما شناخته شویم.

جایزه بهترین بازیگر نقش اول زن

در ادامه تندیس بهترین بازیگر نقش اول زن به الناز شاکردوست برای «شبی که ماه کامل شد» اهدا شد. شاکردوست در این بخش گفت: این جایزه قدرتمندترین جایزه است و افتخار می‌کنم که اینجا هستم و برای رسیدن به این نقطه جنگیدم. خودم را مدیون خیلی‌ها می‌دانم و خدا فرصت دوباره زندگی کردن را بابت نعمت حضورم در سینما به من داد. من معتقدم به‌واسطه سینما می‌توان آدم بهتری شد. از نرگس آبیار به‌خاطر تک تک بخش‌های فیلم «شبی که ماه کامل شد» سپاسگزارم. او گفت: منتقدان بهترین دوستان من در عرصه سینما بوده‌اند و ایراداتم را به من گفته‌اند.

بزرگداشت اکبر عبدی

برای بزرگداشت اکبر عبدی، ایرج طهماسب  در کنار او حضور پیدا کرد. طهماسب گفت: در مورد یک هنرمند بزرگ حرف زدن افتخار است. تاریخ سینمای قبل و‌ بعد از انقلاب کسی را نداریم که به این حجم در بازیگری تنوع داشته باشد. خواهش می‌کنم از جاهایی که سلول بنیادین را نگهداری می‌کنند سلول بنیادین عبدی را نگه دارند برای آینده! عبدی پس از دریافت جایزه بزرگداشت خود، گفت: اخیرا شنیدم چندتا از همکاران گفتند دیگر تلویزیون نمی‌رویم. تلویزیون خانه ماست و کسی با خانه‌اش قهر نمی‌کند.

جوایز بخش فیلمنامه

در ادامه کلیپی از نامزدهای بهترین فیلمنامه پخش شد. پس از آن برای اهدای جایزه مهرزاد دانش، احمد عربانی و هوتن شکیبا بر روی صحنه حضور پیدا کردند و دیپلم افتخار برای فیلم «قصر شیرین به محسن قرایی و محمد داودی و تندیس بهترین فیلمنامه به نیما جاویدی برای فیلم «سرخ‌ پوست» تعلق گرفت. نیما جاویدی پس از دریافت تندیس به مردم بابت حادثه سقوط هواپیمای اوکراینی تسلیت گفت. او گفت: در جریان اکران فیلم «سرخ‌پوست» بسیاری از مخاطبان از حال خوب فیلم‌ گفتند که این حال خوب به عوامل پشت‌صحنه برمی‌گردد. آنها زحمت‌های زیادی برای این فیلم کشیدند. این جایزه بار مسئولیت کاری من را بسیار افزایش داد و امیدوارم بتوانم جواب منتقدانی که من را انتخاب کردند، بدهم.

جوایز بخش کارگردانی

دیپلم افتخار بخش کارگردانی پس از حضور جواد طوسی، غلامرضا موسوی و رضا بابک به نرگس آبیار برای «شبی که ماه کامل شد» اهدا شد. او از گروه پشت صحنه این فیلم تشکر کرد وگفت: خوشحالم این جایزه را از کسانی می‌گیرم که استاد من هستند. ما احتیاج به همدلی برای وطن داریم و نگاه منتقدی خود را می‌توانیم از طریق اثرها بیان کنیم.

جایزه ویژه کارگردانی تعلق گرفت به سعید روستایی برای فیلم «متری شیش ونیم».

روستایی پس از دریافت جایزه گفت:  کار کنیم نه برای عادی سازی شرایط برای اینکه بتوانیم ثبت کنیم این دوران را در تاریخ.

تندیس بهترین کارگردانی تعلق گرفت به نیما جاویدی برای فیلم «سرخ پوست». نیما جاویدی پس از دریافت این تندیس گفت: امشب اولین باری است که دارم در ایران جایزه می‌گیرم و این برایم خیلی باارزش بود که در کشور خودم جایزه گرفتم.

جایزه بهترین فیلم

تندیس بهترین فیلم تعلق گرفت به مجید مطلبی برای فیلم «سرخ پوست». به دعوت مجید مطلبی، عوامل فیلم «سرخ پوست» روی صحنه حضور پیدا کردند و در قابی یادگار کنار هم قرار گرفتند.

لیست کامل برگزیدگان به شرح زیر است:

جایزه خلاقیت و استعداد درخشان: سروش صحت برای فیلم «جهان با من برقص»

تندیس بهترین خلاقیت و استعداد درخشان: «مسخره باز» به کارگردانی همایون غنی‌زاده

تندیس بهترین دستاورد فنی: محسن نصراللهی برای طراحی صحنه فیلم «سرخ پوست»، جواد مطوری برای جلوه‌های ویژه فیلم «مسخره باز»، محسن خیرآبادی، رضا میثاقی و شهاب نجفی برای جلوه‌های بصری فیلم «غلامرضا تختی»

تندیس بهترین بازیگر مرد نقش مکمل: علی نصیریان برای فیلم «مسخره باز»

دیپلم افتخار بهترین موسیقی متن: مسعود سخاوت دوست برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»، تندیس بهترین موسیقی متن: کریستف رضاعی برای فیلم «ناگهان درخت»

تندیس بهترین تدوین: بهرام دهقانی برای فیلم «متری شیش و نیم»

تندیس بهترین فیلمبرداری: هومن بهمنش برای دو فیلم «متری شیش و نیم» و «سرخ پوست»

تندیس بهترین بازیگر زن نقش مکمل: فرشته صدرعرفایی برای فیلم «شبی که ماه کامل شد»

جایزه خلاقیت در بازیگری: نوید محمدزاده برای بازی در فیلم‌های «سرخ پوست» و «متری شیش و نیم»

جایزه بهترین بازیگر نقش اول مرد: حامد بهداد برای «قصر شیرین»

جایزه بهترین بازیگر زن: الناز شاکر دوست برای «شبی که ماه کامل شد»

دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه: محسن قرائی و محمد داودی برای «قصر شیرین»، تندیس بهترین فیلنامه: نیما جاویدی برای «سرخ پوست»

دیپلم افتخار بهترین کارگردانی: نرگس آبیار برای «شبی که ماه کامل شد»، جایزه ویژه کارگردانی: سعید روستایی برای «متری شیش و نیم»، تندیس بهترین کارگردانی: نیما جاویدی برای «سرخ پوست»

تندیس بهترین فیلم: مجید مطلبی برای «سرخ پوست»

نوشته برگزیدگان سیزدهمین شب منتقدان معرفی شدند/ «سرخ‌پوست» با شش جایزه در صدر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«سرخ‌پوست» در بیست و یکمین جشن خانه سینما با نامزدی در ۹ رشته، توانست تندیس شایستگی بهترین فیلم، بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین فیلم برداری و بهترین جلوه های ویژه بصری را به خود اختصاص دهد.

علاقمندان برای حضور دراین نشست می‌توانند به فرهنگسرای ارسباران واقع در خیابان شریعتی بالاتر از پل سیدخندان‌، خیابان جلفا مراجعه و یا با شماره‌های ۲۰- ۲۲۸۷۲۸۱۸ تماس بگیرند.

نوشته فیلم سینمایی «سرخ‌پوست» در فرهنگسرای ارسباران اکران و نقد می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این مراسم احسان کرمی مجری برنامه ضمن خوش آمد گویی به حاضران، سالگرد شهیدان رجایی و باهنر را تسلیت گفت.

در ادامه به منظور گرامی داشت یاد هنرمندان فوت شده طی یکسال گذشته سینما، تابلوهایی از تصاویر آنها به همراه اجرای ویدئو به روی صحنه آورده شد.

در ادامه مراسم منوچهر شاهسواری مدیر عامل خانه سینما ضمن تاکید بر دلوری بر ۶٠ فیلم درجشن خانه سینما گفت: امشب جمع ما جمع است و از خداوند برای این دورهمی تشکر می‌کنیم. دو نکته را باید بگویم، اول اینکه برای جشن امشب ۶۰ فیلم مورد داوری قرار گرفته است و همه برگزیدگان امشب؛ آرای بیش از ۴۰۰ داور را داشته‌اند.

وی افزود: مساله دیگر این است که ما جز مردم، هیچ اتکایی نداریم. ما به نفس مردم اینجا هستیم و باید به آن‌ها احترام بگذاریم و به هم کمک کنیم و با رنج‌های مردم همدلی کنیم. چرا که به برکت نفس این مردم است که چرخ صنعت سینما می‌چرخد.

در ادامه مراسم اسامی برگزیدگان در بخش‌های مختلف بیست‌و‌یکمین جشن سینمای ایران اعلام شد:

بهترین کارگردانی فیلم مستند: یاسر طالبی برای «دلبند»

اولین جایزه این جشن به بخش مستند کوتاه اختصاص داده شد، در این بخش مرتضی رزاق کریمی و رامین فاروقی روی صحنه آمدند و تندیس این بخش به یاسر طالبی برای فیلم «دلبند» اهدا شد.

الهه نوبخت تهیه‌کننده این مستند به بهانه دریافت این جایزه روی صحنه آمد و گفت: در شرایطی که کشورمان مورد قضاوت‌های غلط در دنیا قرار گرفته است، سینمای ایران در جایگاه مناسبی قرار دارد.

بهترین فیلم مستند: «زمستان است» به تهیه‌کنندگی پیروز حناچی

در ادامه مراسم تندیس بهترین فیلم مستند بلند به پیروز حناچی شهردار تهران و تهیه‌کننده فیلم «زمستان است» اهدا شد.

حناچی پس از دریافت جایزه خود بیان کرد: از همکارانم در خانه سینما تشکر می‌کنم، زمانی که این فیلم ساخته شد مسئولیت مستقیم نداشتم و فیلم را زمانی ساختیم که خیابان لاله‌زار یکی از قدیمی‌ترین خیابان‌های این شهر در حال فراموشی بود، باید تلاش کنیم که این خیابان را به شخصیت واقعی خود که درگاه مظاهر تجدد در ایران بود، بازگردانیم.

در ادامه کلیپی از بریده‌های شادی و پایکوبی در فیلم‌های سینمای ایران پخش شد.

بهترین فیلم انیمیشن: بهرام عظیمی برای «سیم ششم»

برای اهدای تندیس بهترین فیلم انیمیشن روانبخش صادقی و بابک برزویه روی صحنه آمدند و تندیس این بخش به بهرام عظیمی برای انیمیشن سیم ششم اهدا شد.

عظیمی بعد از دریافت این جایزه گفت: خدا رو شکر می کنم که توانستم این تندیس ارزشمند را به خانه ببرم.

در این بخش، لحظه‌ای از جشن بیست و یکم به ناصر تقوایی تقدیم شد.

بهترین فیلم کوتاه: سیاوش شهابی برای «تشریح»

وحید جلیلوند و امیر آقایی برای اهدای تندیس بهترین فیلم کوتاه داستانی روی صحنه آمدند و تندیس این بخش به سیاوش شهابی برای فیلم تشریح اهدا شد.

در ادامه احسان کرمی از حاضران در این جشن خواست تا همصدا با هم ترانه «ای بهار دلنشین» را هم‌خوانی کنند.

بهترین جلوه‌های بصری: جواد مطوری برای «سرخ‌پوست»

در ادامه تندیس بهترین جلوه‌های بصری توسط افسانه چهره‌آزاد و شاهرخ فروتنیان به جواد مطوری برای فیلم «سرخ‌پوست» اهدا شد.

بهترین جلوه‌های ویژه میدانی: محسن روزبهانی برای «تنگه ابوقریب»

فرشته طائرپور و اصغر پورهاجریان برای اهدای تندیس بهترین جلوه های ویژه میدانی روی صحنه آمدند.

تندیس بهترین جلوه های ویژه میدانی به محسن روزبهانی برای فیلم‌ «تنگه ابوقریب» اهدا شد.

سپس لحظه دیگری از جشن به مسعود ولدبیگی تقدیم شد.

در واکنش به این تقدیم، مسعود ولدبیگی روی صحنه آمد و گفت: چه لحظه زیبایی است و برای همه شما آرزو می‌کنم که چنین لحظه‌ای را تجربه کنید، خستگی یک عمر از تنم بیرون رفت.

بهترین چهره‌پردازی: ایمان امیدواری برای «شبی که ماه کامل شد»

در ادامه اهدای جوایز ستاره اسکندری، میرکیانی و مسعود ولدبیگی تندیس بهترین چهره‌پردازی به ایمان امیدواری برای فیلم «شبی که ماه کامل شد» تقدیم کردند.

بهترین صدابرداری: رشید دانشمند برای «تنگه ابوقریب»

تندیس بهترین صدابرداری توسط رعنا آزادی‌ور و حسن زاهدی به رشید دانشمند برای فیلم «تنگه ابوقریب» اهدا شد.

بهترین صداگذاری: امیرحسین قاسمی برای «تنگه ابوقریب»

در بخش بعدی تندیس بهترین صداگذاری هم توسط محمدرضا دلپاک و میلاد کیمرام به امیرحسین قاسمی برای فیلم «تنگه ابوقریب» اهدا شد.

امیرحسین قاسمی از عوامل این فیلم تشکر کرد و گفت: فیلمسازی کار سختی است اما نگهداری از فیلم، کار سخت‌تری است و از فیلمخانه ملی برای نگهداری از فیلم‌ها تشکر می‌کنم.

این لحظه از جشن خانه سینما به اسحاق خانزادی تقدیم شد.

بهترین طراحی لباس: محمدرضا شجاعی برای «شبی که ماه کامل شد»

در بخش بعدی تندیس بهترین طراحی لباس با حضور غزل شکری و سارا ‌خالدی‌زاده روی صحنه به محمدرضا شجاعی برای فیلم «شبی که ماه کامل شد» اهدا شد.

این لحظه از جشن خانه سینما به عنایت بخشی اهدا شد.

بهترین طراحی صحنه: کیوان مقدم برای «غلامرضا تختی»

در ادامه آتوسا قلم فرسایی و همایون ارشادی روی صحنه حاضر شدند و تندیس بهترین طراحی صحنه را به کیوان مقدم برای فیلم «غلامرضا تختی» اهدا کردند.

این لحظه از جشن را به محمدرضا شجریان تقدیم شد و احسان کرمی از حاضران خواست سرود «ایران سرای امید» از قطعه‌های ماندگار محمدرضا شجریان را هم‌خوانی کنند.

بهترین موسیقی: حامد ثابت برای «تنگه ابوقریب»

درادامه فریدون شهبازیان و کورش تهامی تندیس بهترین موسیقی را به حامد ثابت برای فیلم «تنگه ابوقریب» اهدا کردند.

بهترین بازیگر نقش مکمل مرد: فرهاد اصلانی برای «مغزهای کوچک زنگ زده»

در بخش بعدی اهدای جوایز تندیس بهترین بازیگر نقش مکمل مرد توسط طناز طباطبایی و مسعود رایگان به فرهاد اصلانی برای فیلم «مغزهای کوچک زنگ زده» اهدا شد.

این لحظه از جشن به ژاله علو اهدا شد.

بهترین بازیگر نقش مکمل زن: فرشته صدرعرفایی برای «شبی که ماه کامل شد»

در ادامه تندیس بهترین بازیگر مکمل زن توسط گوهر خیراندیش و آتیلا پسیانی به فرشته صدرعرفایی برای فیلم شبی که ماه کامل شد، اهدا شد.

خیراندیش بیان کرد: آرزو میکنم هیچ فعال مدنی در زندان نماند. از همه مردم هم می‌خواهم سینما را تنها نگذارید.

صدرعرفایی هم پس از دریافت جایزه خود گفت: جشن سینمای ایران مبارک همه ما باشد و از همه اعضای آکادمی و سینماگران تشکر می‌کنم و امیدوارم همیشه در کنار هم بمانیم و از هم حمایت کنیم و مانند یک خانواده در خانه سینما کنار هم باشیم.

این لحظه از جشن به منوچهر اولیایی تقدیم شد.

بهترین تدوین: بهرام دهقانی برای «متری شیش و نیم»

در بخش بعدی اهدای جوایز عبداله اسکندری و پانته‌آ پناهی‌ها تندیس بهترین تدوین را به بهرام دهقانی برای فیلم «متری شیش و نیم» اهدا کردند.

بهرام دهقانی بعد از دریافت جایزه خود گفت: این اولین جایزه ای است که امشب فیلم «متری شیش و نیم» می‌گیرد و امیدوارم در ادامه مراسم جایزه‌های بیشتری نصیبش شود.

عبداله اسکندری هم در سخنان کوتاهی برای استاد ولدبیگی آرزوی سلامتی کرد و او را استاد خود خطاب کرد و گفت: خیلی خوب است خانه سینما از پیشکسوتان سینما یاد می‌کند، کسانی که نیاز به غبارروبی دارند.

این لحظه از جشن بیست و یکم به اصغر رفیعی جم، فیلمبردار پیشکسوت سینما تقدیم شد.

بهترین فیلمبرداری: هومن بهمنش برای «سرخ‌پوست»

در ادامه مراسم تندیس بهترین فیلمبرداری توسط اصغر رفیعی‌جم، تورج منصوری و پریناز ایزدیار به هومن بهمنش برای فیلم «سرخ‌پوست» اهدا شد.

در این بخش از مراسم و با توجه به اینکه اعلام شد شب تولد پریناز ایزدیار است، آهنگ «تولدت مبارک» پخش و یک کیک تولد برای این بازیگر روی صحنه جشن بزرگ سینمای ایران آورده شد.

بهمنش هم پس از دریافت جایزه خود گفت: امروز سالگرد ازدواج من هم هست و از انتخاب خود خوشحالم و از همسرم برای زحمت‌هایی که به او دادم تشکر می‌کنم. این جایزه را به پدرم فرهاد بهمنش تقدیم می‌کنم.

بهترین بازیگر نقش اول مرد: نوید محمدزاده برای «سرخ‌پوست»

در بخش بعدی مراسم تندیس بهترین بازیگر اول نقش مرد، توسط مازیار میری و عادل فردوسی‌پور به نوید محمدزاده برای فیلم «سرخ‌پوست» اهدا شد.

حضور عادل فردوسی‌پور بر روی سن در این بخش از مراسم با تشویق حاضران همراه شد.

محمدزاده پس از دریافت تندیس این بخش گفت: شب خیلی مهمی است، اول اینکه این جایزه را از خانه سینما می‌گیرم و من را بچه این خانه می‌دانند. نامزدهای این بخش همه دوستان من هستند. امشب دو اتفاق خوب افتاد،‌ اول تقدیم لحظه ها به بزرگان سینما و من دوست دارم این لحظه را به فریدون گله تقدیم کنم چرا که با فیلم «کندو»ی این هنرمند، بازیگر شدم. و اتفاق دوم آروزهای سینماگران بر روی صحنه.

این لحظه از جشن به محمد متوسلانی اهدا شد.

بهترین بازیگر نقش اول زن: سارا بهرامی برای «دارکوب»

در ادامه مراسم فاطمه معتمدآریا روی صحنه حاضر شد و گفت: آرزو می‌کنم همه مردم ایران در صلح و آرامش به جایی برسند که دیگر تحریمی در کار نباشد و بتوانیم بدون مشکل کار خود را انجام دهیم، این صلح را برای همه مردم جهان می‌خواهم. ما دردانه‌های جهان هستیم که راه گم کرده‌ایم.

در ادامه سارا بهرامی تندیس بهترین بازیگر زن را برای فیلم «دارکوب» دریافت کرد.

این لحظه از جشن به آزیتا لاچینی اهدا شد.

لاچینی گفت: بعد از ۶۴ سال کار، خوشحالم هنوز عضو خانه سینما هستم.

بهترین فیلمنامه: محسن امیریوسفی برای «آشغال‌های دوست داشتنی

در بخش بعدی مراسم تندیس بهترین فیلمنامه توسط سروش صحت و فرهاد توحیدی به محسن امیریوسفی برای فیلم «آشغال‌های دوست داشتنی» اهدا شد.

امیریوسفی پس از دریافت جایزه خود گفت: این تندیس ارزشش از ۶ سیمرغ جشنواره فجر مهم‌تر است. این فیلم با موضوع صلح و فراتر از صلح است، برای کسانی که ۶ سال جلوی نمایش این فیلم را گرفتند، شاید این کف زدن به گوششان برسد و دیگر هیچ فیلمی دچار این مشکل نشود.

توحیدی هم در این بخش گفت: از خدا می‌خواهم کشورمان ایران را از خشکسالی و دروغ حفظ کند.

این بخش از جشن به بهمن فرمان آرا تقدیم شد.

فرمان‌آرا روی صحنه آمد و گفت: سینمای ایران نیاز به کمک دارد، چرا که به سمت سینمای مبتذل پیش می‌رویم. به گونه‌ای که فیلمفارسی به آثار امروز شرف دارد. این روزها سینماداران تصمیم می‌گیرند چه اتفاقی در سینما رخ دهد، به‌عنوان مثال از ۲۴ سئانس فیلم من در یک روز، ۲۲ سانس به «هزارپا» اختصاص داده شد!

اسعدیان نیز که برای اهدای جایزه بهترین کارگردانی با همراهی فرمان‌آرا روی سن آمده بود، گفت: تاکید می‌کنم امسال و در روز ملی سینما، ۲۱ خانه را برای اهالی مناطق سیل زده کشور می‌سازیم.

بهترین کارگردانی: سعید روستایی برای فیلم «متری شیش و نیم»

در ادامه تندیس بهترین کارگردانی توسط همایون اسعدیان  و بهمن فرمان آرا به سعید روستایی برای «متری شیش و نیم» اهدا شد.

سعید روستایی حین دریافت جایزه خود گفت: آرزو می‌کنم جای هیچ عکاسی در چنین جشن‌هایی خالی نباشد.

این لحظه از جشن سینمای ایران به علی مزینانی تقدیم شد.

بهترین فیلم: «سرخ‌پوست» به تهیه‌کنندگی مجید مطلبی

در ادامه علی مزینانی، منوچهر محمدی و حسین انتظامی رئیس سازمان سینمایی با حضور بر روس سن، تندیس بهترین فیلم را به مجید مطلبی برای فیلم «سرخپوست» اهدا کردند.

مجید مطلبی پس از دریافت این تندیس از عوامل فیلم خود تشکر کرد.

نوشته برگزیدگان بیست‌و‌یکمین جشن سینمای ایران معرفی شدند/ «سرخ‌پوست» بهترین فیلم شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«نقدسینما» که محصول مرکز تلویزیون و انیمیشن حوزه هنری است با گفت‌وگوی بهروز افخمی با  نیما جاویدی کارگردان فیلم سینمایی «سرخ‌پوست» آغاز شد.

گفت‌وگوی بهروز افخمی با کارگردان «سرخ‌پوست»

نیما جاویدی در ابتدا  گفت: برای فیلم حدود چهار و نیم الی پنج میلیارد هزینه صرف شده است که به نسبت آنچه روی پرده می‌بینید، هزینه زیادی نیست. حدود چهار تا پنج هزار متر دکور احداث شد و منظره عمومی و دور زندان با بتون ساخته شد. ۴۰ دقیقه از فیلم کروماکی‌های پشت پنجره است. فیلم نورپردازی بسیار خوبی دارد.

بهروز افخمی در ادامه گفت: «سرخ‌پوست» فیلمی حرفه‌ای و مشابه فیلم‌های استودیویی دوران طلایی آمریکاست. فیلم‌نامه این فیلم مرا به یاد مجموعه گالری شبانه‌ی راد سرلینگ، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس آمریکایی، می‌اندازد.

دو فیلم  غیر کمدی «سرخ‌پوست» و «شبی که ماه کامل شد»، رتبه بالاتری را در فروش به نسبت فیلم کمدی پرفروش «ما همه با هم هستیم»، کسب کرده است. این نشان می‌دهد که سینمای کمدی رو به بحران است و سینمای غیرکمدی که سیاه‌نمایی و نقد اجتماعی هم ندارد، در حال رسیدن به مرتبه‌ای بالاتر از سینمای کمدی است.

می‌شود گفت فیلم «متری شیش و نیم» فیلم ترسناکی است و مخاطب، به‌ویژه مخاطب ثروتمند بالاشهری را می‌ترساند و فیلم «شبی که ماه کامل شد» نیز تا حدی از ژانر ترسناک برخوردار است اما «سرخ‌پوست» بیشتر مرموز و معمایی ست و درواقع ژانری را ارائه می‌دهد که تا پیش از این در سینمای ایران وجود نداشت.

نیما جاویدی افرود: ژانر کمدی به یک فرآیند زودبازده تبدیل شده است و برای خودم هم جالب است که تماشاگر برای دیدن این فیلم غیرکمدی بلیت تهیه می‌کند و برای تماشای آن‌وقت می‌گذارد. معتقدم ساخت فیلم کمدی کار ساده‌ای نیست اما نیاز جامعه است و باید ساخته شود.

«سرخ‌پوست» در ۷۴ جلسه فیلم‌برداری شد. به عبارت دیگر تصویربرداری فیلم از دهم اسفند، درست روز تولد بنده آغاز شد و اواخر بهار خاتمه یافت که نسبت به فیلم‌های بیگ پروداکشن زمان طولانی نیست. روی هم رفته، مرحله پیش‌تولید و قبل از آن حدود ۳ ماه به طول انجامید.  به‌شدت درگیر اکران فیلم هستم و فرصت فکر کردن به فیلم بعدی را ندارم.

از «ملبورن» تا «سرخ‌پوست» ۵ سال طول کشید که البته زمان‌ زیادی است و فکر می‌کنم بین یک تا دو سال فاصله برای ساخت دو فیلم زمان مناسبی باشد.

میز خبر «نقدسینما»

محمدصادق لواسانی در میز خبر برنامه گفت: در چند برنامه قبل درباره برگزاری اختتامیه جشنواره‌ی فیلم‌های ایرانی در سفارتخانه استرالیا و حضور برخی بازیگران در آن صحبت کردیم، اخیراً وزیر امور خارجه استرالیا در پی تنش‌های سیاسی بین آمریکا و ایران گفته است که «درخواست حمله به ایران را چنانچه توسط آمریکا مطرح شود، بررسی می‌کنیم» به نظر می‌رسد بد نیست کسانی که به منزل سفیر رفتند و در فضای مجازی فعال‌اند نسبت به این موضوع نیز واکنش نشان بدهند.

خسرو معصومی، خبر از خریدن حق پخش فیلم توقیفی «خرس» توسط نتفلکیس داده است. در صورتی که تمام حقوق این فیلم برای موسسه رسانه‌های تصویری و سازمان سینمایی است. باید دید این خبر چقدر جدی است و در ادامه چه اتفاقی برای «خرس» خواهد افتاد.

خبر بعدی اینکه سازمان سینمایی لیست فیلم‌هایی که درخواست پروانه ساخت داده‌اند و تاریخ صدور پروانه ساخت آن‌ها را روی سایت خود منتشر می‌کند. این لیست نشان می‌دهد که مثلاً فیلم‌های کودک که در اولویت این سازمان هستند، روند رسیدگی به کارشان زودتر انجام می‌شود.

آقای اشرفی رئیس انجمن سینما داران بعد از حواشی فیلم  «ما همه با هم هستیم»، گفته است که پخش‌کنندگان و صاحبان فیلم‌ها دیگر تمایلی ندارند که فیلم‌هایشان در سینماهای شهرستان‌ها روی پرده برود. به نظر می‌رسد صحبت آقای اشرفی منطقی نیست چون تعداد سینماها کم است و سینماهای شهرستان‌ها در اکران موثراند.

فیلم «قصرشیرین» در جشنواره معتبر شانگهای جایزه بهترین بازیگر مرد و بهترین کارگردان را دریافت کرد. این فیلم قرار است مردادماه روی پرده برود.

حاشیه‌ترین اتفاق این هفته وضعیتی است که برای محسن افشانی روی داده. او خودخواسته قربانی فضای مجازی شده و از اسلحه‌ای در یکی از فیلم‌های منتشرشده‌ی صفحه‌اش استفاده کرده و اکنون در اوین است. محسن افشانی چندی است که با فعالیت در فضای مجازی، از بازیگری فاصله گرفته و فضای دیگری را انتخاب کرده است.

کیانوش عیاری این هفته در مصاحبه‌ای تأکید کرد که رایزنی برای اکران فیلم «کاناپه» جواب نداده و من هم «کاناپه» را اصلاح نخواهم کرد.

حواشی شبکه نمایش خانگی همچنان ادامه‌دار است. تهیه‌کننده سریال «احضار» به دلیل تکمیل نکردن سریال ممنوع الکار شده؛ اما قرار است برای رعایت حقوق مخاطب سه قسمت پایانی این سریال آماده و پخش شود.

میز نقد فیلم سینمایی «سرخ‌پوست»

آرش خوشخو در ابتدای نقد «سرخ‌پوست» گفت: «سرخ‌‌پوست» فیلمی سرگرم‌کننده و خوش‌ساخت است که تماشاگر را راضی روانه منزل می‌کند. دو نکته در مورد این فیلم وجود دارد. یکی اینکه شما را با برخی نشانه‌های دهه ۴۰ آشنا می‌کند. دهه ۴۰ از دهه‌های مهم در تاریخ ایران است، به‌این دلیل که مدرنیته طی آن وارد ایران می‌شود و تغییرات عجیبی را سبب می‌شود.

موسیقی پاپ، سینما، فوتبال و دستگاه ساواک در این دهه وارد کشور می‌شوند. همچنین، یکی از تغییرات مهم این دوره بزرگ شدن ناگهانی دولت است که تا قبل از آن نقش فرعی در اداره امور کشور داشت. عجیب است که در سینمای ایران، فیلم‌های بسیار معدودی به دهه ۴۰ پرداختند که یکی از آن‌ها همین فیلم «سرخ‌پوست» است و دو فیلم دیگر هم «فرزند صبح» و «مانی» می‌باشند. باد مدرنیته آن‌قدر شدید بود که هنوز هم این تغییرات حس می‌شوند.

نشانه‌های دهه ۴۰ در فیلم، ماشین ژیان است که سال ۱۳۴۷ برای اولین بار وارد ایران شد و ماجرای «سرخ‌پوست» و مرد ثروتمند و اصلاحات ارضی از نشانه‌های دوره مذکور در فیلم است که نشانه‌های درست و دقیقی هم هست.

امیررضا مافی در ادامه افزود: آنچه فیلم را در وهله اول جذاب می‌کند مفهومی به نام فقدان است. مخاطب با یک امر مفقود مواجه است و به همین دلیل از لحظه ابتدایی تا انتهای فیلم، برای جستجو و کشف آن، با حضور قلب و حضور ذهن فیلم را دنبال می‌کند. میل همواره معطوف به امر مفقود است و مادامی که این میل کار کند، سینما نیز کار می‌کند. فیلم جذاب است، اما به‌اندازه جذابیتش بی‌نقص نیست و ما شاهد ایراداتی در فیلم‌نامه و درام فیلم هستیم.

آرش خوشخو ادامه داد: مشخص نیست که طی ۲ ساعت چه اتفاقی می‌افتد که سرگرد تا این اندازه به مددکار دل می‌بازد که علیرغم تمایلش به پست و منصب جدید، تصمیم دیگری می‌گیرد. از دیالوگ‌های ردوبدل شده میان سرگرد مددکار می‌فهمیم که این اولین برخورد آن‌هاست. به‌علاوه، بازی خانم ایزدیار هنوز در پوسته است و چیزی را منتقل نمی‌کند. به عبارتی،  پریناز ایزدیار در این فیلم پوسته خود را نشکسته و بازی متفاوتی از خود ارائه نداده است.

بازی نوید محمدزاده در این فیلم بسیار خوب است و این درخشش شاید به خاطر فاصله گرفتن او از شمایل قبلی‌اش باشد. فیلم‌برداری  هومن بهمنش هم بسیار عالی‌ست و تصاویر خوبی را در فیلم نشان‌مان می‌دهد.

امیررضا مافی اظهار کرد: این فیلم در نماها، قاب‌بندی، حرکت دوربین و حرکت بازیگران بسیار شبیه سینمای آمریکاست. در سینمای ما نیز به دلیل تعدد بازیگران و نوع درگیری و چالش فیلم کم‌نظیری است.

یکی از ضعف‌های فیلم این‌ است که میل شدید سرگرد به خانم مددکار طی چه فعل و انفعالاتی به وجود می‌آید، چراکه میل سرگرد به پست و مقام اگر از این میل بیشتر نباشد کمتر هم نیست، درحالی‌که این میل در انتهای داستان رها می‌شود. چطور یک سرگرد نتیجه گرا به یک سرگرد تکلیف گرا مبدل می‌شود؟

اعتقاد دارم یک شخصیت پویا که می‌خواهد از وضعیت ایستا خارج شود نیازمند نیروی محرکه‌ای‌ست که من آن را در فیلم نمی‌بینم.

میز پرونده نقد فیلم سینمایی «تصنیف باستر اسکراگز»

بهروز افخمی در ابتدای نقد فیلم سینمایی «تصنیف باستر اسکراگز» گفت: فیلم نه کمدی است و نه جدی و یکنواختی آن مخاطب را خسته می‌کند.

سعید مستغاثی در پاسخ گفت: این فیلم در واقع عصاره تمام فیلم‌های قبلی برادران کوئن است. کوئن‌ها با یک فیلم طنز شروع کردند و در سال ۲۰۰۰ به‌یک‌باره ایدئولوژیک شدند.

بهروز افخمی ادامه داد: فیلم ترس و ناامیدی یهودی‌ها نسبت به اینکه دنیا دارد جای بهتری برای زندگی می‌شود را به تصویر می‌کشد.

سعید مستغاثی افزود: علیرغم تمام این ژانگولر بازی‌ها، درنهایت، آن روی نژادپرستانه خود را در فیلم نشان دادند. به‌علاوه، ژانر وسترن حتماً باید تم نژادپرستی هم داشته باشد.

امیر قادری بیان کرد: این فیلم از تمام فیلم‌های قبلی بهتر است، اگر مانند آقای مستغاثی و طرفداران حقوق بشر در ایران، در آمریکا حضور داشتند به جهت ایرادات مختلفی که به فیلم وارد می‌کردند، از کودک‌آزاری گرفته تا خشونت جنسی و مردسالارانه بودن آن، این فیلم اصلاً ساخته نمی‌شد.

وسترن کامل‌ترین ژانر سینماست که برخلاف دیگر ژانرهای اصلی چون کمدی، موزیکال، گانگستری، وحشت و… که محدود به بخشی از تاریخ و موضوعات هستند، توانسته محملی برای حرف‌های مختلف باشد و به ایده‌های انقلابی گرفته تا ایده‌های اجتماعی و ایده‌های اخلاقی و فلسفی و حتی گزاره‌های تاریخی قرن بیستم بپردازد.

این فیلم یکی از بهترین فیلم‌های راجع به مرگ است که وسترن را وارد شاخه مذهبی فلسفی می‌کند.

بهروز افخمی افزود: به نظر من فیلم پرت و فلسفه‌بافی است.

سعید مستغاثی گفت: برخی منتقدین عقیده دارند که این فیلم به‌نوعی ژانر آخرالزمانی است که البته ویژگی و قابلیت وسترن نیست و آن را به فیلم‌ الصاق کرده‌اند.

امیر قادری اظهار کرد: ایده فیلم غفلت از مرگ است یعنی در لحظه‌ای که فکر نمی‌کنی مرگ می‌آید و شما را با خود می‌برد. هر ۶ اپیزود تصنیف باستر اسکراگز به موضوع مرگ می‌پردازد.

سعید مستغاثی در ادامه گفت: فیلم طنز تراژیک دارد. ایده آن غفلت از مرگ نیست و مرگ‌های آن از نوع مرگ ناگهانی برد پیت در فیلم «بخوان و بسوزان» است.

وی افزود: دو تا از اپیزودها بر اساس دو رمان نوشته شده است.

امیر قادری گفت: با فیلمی ساختارمند و منسجم روبه‌رو هستیم که می‌خواهد بگوید که اتفاقاً همدیگر را قضاوت کنید و خیر و شر نیز در زندگی وجود دارند و باید پای بله و خیرها در زندگی ایستاد. پایان فیلم مانند قطعه پازلی است که در انتهای فیلم، که به کل فیلم معنای دیگری می‌بخشد.

در تمام فیلم تصنیف باستر استراگز گویا، وظیفه مرگ این است که مدام مخاطب را غافلگیر کند. تعدادی از این صحنه‌ها به شرح زیر است: اسبی که علف نشخوار می‌کند، قدم به قدم به مرگ نزدیک‌تر می‌شود، صحنه‌ای که برای اولین بار کلاهش را از سر برمی‌داد و توجهش به سوراخ پشت کلاه می‌افتد و متوجه می‌شود که کشته‌شده است.

سعید مستغاثی در انتها گفت: فیلم هجوهای سطحی دارد به دلیل ایدئولوژیک بودن کارگردانان آن. برادران کوئن فیلم‌نامه‌ای دارند با نام «پل جاسوسان» که فیلمی کاملاً سفارشی و مشمئزکننده هست.

نوشته ژانر «سرخ‌پوست» مرموز و معمایی است/ ساخت فیلم کمدی کار ساده‌ای نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نام فیلم یعنی «سرخ‌پوست» اولین نشانه برای گفت و گوست. سرخپوست های آمریکایی کسانی بودند که در دوره ای آن ها را از مأوای همیشگیشان کوچاندند و در سرزمین های دیگری مجبور به زندگی شدند. نبرد بین سرخپوستان و آمریکایی ها سال ها ادامه داشت تا اینکه بالاخره به شهروندی پذیرفته شدند. احمد سرخپوست هم جزو بی گناهانی است که نسبت به او ظلم شده و اگر دستگیر شود، مرگش رد خور ندارد. این جدال بین سرگرد، احمد سرخپوست و مددکار (که قلبا راضی به مرگ احمدسرخپوست نیست) تا پایان ادامه پیدا می کند. عنصر تضاد و تناقض احساسی و موقعیتی در فیلمنامه «سرخ‌پوست» به شدت برجسته است.

علاقه سرگرد به مددکار و احساس دوگانه مددکار برای نجات احمد سرخپوست، موقعیت سرگرد و تلاش او برای تحویل زندانی و گرفتن ترفیع در مقابل اختفا و فرار زندانی، امید نجات زندانی در تقابل با فضای مرگبار زندان، خانواده احمد سرخپوست در تقابل با سرگرد و تناقض بین احساس و وظیفه از جمله مواردی است که می توانیم به آن اشاره کنیم. اما در فیلمنامه ارتباط عاطفی بین سرگرد و مددکار چندان قوام یافته نیست و مخاطب با منطق این سبک عاشقی به دلیل فقدان سابقه ذهنی از این رابطه، همذات پنداری نمی کند و در پایان هم چرایی تصمیم سرگرد را چندان نمی توانیم هضم کنیم. قصه های موازی یا خرده روایت هایی که بتوانند در خدمت قصه اصلی باشند و در عین حال ما را تا پایان با خود همراه کنند، وجود ندارد و قصه تا پایان بر مدار اختفا و اکتشاف می چرخد.

اما چیزی که سرخپوست را «سرخ‌پوست» به عنوان یکی از فیلم های خوبِ جشنواره فجر کرد، فضاسازی، دکور، فیلمبرداری و شخصیت پردازی آن است. از همان آغاز به نظر می رسد فضای زندان به عنوان شخصیت اصلی که محل کنش و واکنش های اصلی است، تأثیر مهم و اساسی روی مخاطب می گذارد و او را به دیدن ادامه فیلم ترغیب می کند. نوید محمد زاده دیگر همان جوان عاصیِ پرصدا که بی گناهی اش را از تمام جامعه طلب می کند، نیست؛ چندسالی از خودش بزرگتر، خوددارتر و درونگراتر است که گریمش به تکامل شخصیتش کمک خوبی کرده است؛ شادمانی اش را فقط مخاطب می بیند و سختی و زمختی اش برای دیگران است. او در بخشی به طور تصادفی در یکی از سلول ها گرفتار می شود و روی زمین می نشیند و تصویری از اعدام مردی را روی دیوار می بیند و باز موقعیت ها عوض می شود تا سرگرد از زاویه نگاه زندانی به همه چیز نگاه کند. اما شخصیت مددکار(ایزدیار) آن طور که باید قوام یافته نیست و نمی تواند تعیین کننده باشد.

شناخته نشدن احمد سرخپوست و مشخص نشدن چهره او به تعلیق و معمایی شدن قصه تا پایان کمک می کند و از طرف دیگر تمرکز روی عکس العمل ها، معلول ها و موقعیت ها کشش فیلم را بیشتر می کند. تابش نور درون محفظه ای که زندانی مخفی است، می تواند نمادی برای امیدواری او برای ادامه مسیر زندگی باشد. موسیقی متن رامین کوشا تکمیل کننده تمام عناصری است که می تواند «سرخ‌پوست» را به یک اثر قابل اعتنا تبدیل کند. «سرخ‌پوست» یک تجربه جدید در سینمای ایران و نوعی درامِ معماییِ کلاسیک است که گوشه ای به فیلم های وسترن آمریکایی می زند. حالا همه ما منتظر دیدن اثر بعدی نیما جاویدی هستیم و سطح توقع ها با دیدن این فیلم بیشتر شده است.

نوشته چرخش بر مدار اختفا و اکتشاف در «سرخ‌پوست» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جشنواره سی‌وهفتم فجر از حیث تعداد آثار قابل دفاع و مهم یکی از بهترین جشنواره‌های چند سال اخیر بود. فیلم‌هایی که همگی توسط فیلمسازان جوانی ساخته شده بود که جشنواره سی و هفت تبدیل به مرحله تثبیت آن‌ها به عنوان فیلمسازان اصلی سینمای ایران شد. فیلمسازانی مانند «نرگس ابیار»، «محمدحسین مهدویان»، «سعید روستایی»، «نیما جاویدی» و … که حالا دیگر نه فیلمسازانی جوان و خوش‌اتیه، بلکه بعد از گذار سینمای ایران از نسل قدیم، چهره‌های اصلی سینمای ایران به حساب می‌آیند و با تولیدات خود توانسته‌اند مرزهای تکنیکی و ساختاری سینمای ایران را گسترش دهند.

اما با این‌همه جشنواره سی ‌و هفتم در سال‌های آینده با همه‌ی وجوه مثبت در برگزاری و تعداد اثار باکیفیت، با نادیده گرفتن فیلم درخشان «ماجرای نیمروز: ردخون» در داوری‌ها نیز قضاوت خواهد شد. گرچه داوری‌های این جشنواره نیز نسبت به اتفاقات باورنکردنی در اعطای سیمرغ‌های سال‌های گذشته از پیشرفت قابل ملاحظه‌ای برخوردار بود و فیلم دیدنی «شبی که ماه کامل شد» نیز به درستی در صدر جشنواره قرار گرفت، اما نمی‌توان از اجحاف بزرگ در حق فیلم محمدحسین مهدویان که در عین برخورداری از استانداردهای سینمایی بالا، دست روی بخش مهمی از تاریخ معاصر ایران گذاشته بود به سادگی گذشت. اتفاقی که در کنار بایکوت «لاتاری» و نامزدی آن تنها در یک رشته در جشنواره سی و ششم و همچنین نادیده گرفتن آثار ارزشمندی چون «چ»، «شیار ۱۴۳»، «بادیگارد»، «سیانور» و «ویلایی‌ها» در جشنواره‌های پیشین و کنار گذاشتن بازی‌های ماندگار بازیگرانی چون «جواد عزتی» و «هادی حجازی‌فر» در چند دوره‌ی پیاپی، تحلیل‌ها درباره گارد مهمترین جشنواره‌ی سینمایی انقلاب در مقابل اثار درخشان این حوزه را تقویت خواهد کرد.

سال‌های گذشته نیز بر این موضوع تاکید کردیم که با ساخت اثاری چون؛ «شیار ۱۴۳»، «چ»، «سیانور»، «بادیگارد»، «ایستاده در غبار»، «ویلایی‌ها»، «ماجرای نیمروز»، «تنگه ابوقریب»، «به وقت شام»، «لاتاری» و حالا «شبی که ماه کامل شد»، «ماجرای نیمروز: ردخون»، «۲۳ نفر» و … باکیفیت‌ترین آثار سینمای ایران متعلق به جریان «سینمای انقلاب» هستند و این جریان تبدیل به یک شجره بالنده و پرثمر در سینمای ایران شده است. گرچه ناگفته پیداست که تولید اثار تماشایی چون «سرخپوست»، «متری شش و نیم» و «تختی» که در عین حفظ جذابیت و ارتقا ساختار تولید در سینمای ایران، مماس با منافع ملی حرکت می‌کنند دستاورد بزرگی برای سینمای مطلوب جمهوری اسلامی است که در کمتر سالی سراغی از آن داشتیم.

در نظرسنجی امسال «مجمع نویسندگان و منتقدان سینمای انقلاب» اما از میان نزدیک ۴۰ منتقد و روزنامه‌نگار سینمایی فیلم‌های «شبی که ماه کامل شد» ساخته نرگس ابیار و تهیه‌کنندگی محمدحسین قاسمی، «ماجرای نیمروز: ردخون» ساخته محمدحسین مهدویان و تهیه‌کنندگی سیدمحمود رضوی و «سرخپوست» ساخته نیما جاویدی به ترتیب به عنوان سه اثر برتر جشنواره سی و هفتم فجر انتخاب شدند. در این نظرسنجی همچنین فیلم «۲۳ نفر» ساخته‌ی مهدی جعفری در رتبه چهارم و «متری شش و نیم» به کارگردانی سعید روستایی در رتبه پنجم قرار گرفتند.

در زیر جدول کامل آراء منتقدان را به تفکیک مشاهده می‌کنید:

نوشته آثار برتر «مجمع منتقدان سینمای انقلاب» در سی‌و‌هفتمین جشنواره فیلم فجر اعلام شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هومن بهمنش افزود: ماجرای «سرخ‌پوست» از سپیده دم آغاز می شود به میان روز و شروع دوباره باران می رسد و در نهایت به آمدن آفتاب ختم می شود. تمام این حرکت ها و روندشان در فیلمنامه به دقت نگارش شده و به همین خاطر لازم بود که با حساسیت های بالایی در فیلمبرداری لحاظ شود. برای بیننده شاید باورش سخت باشد که در بسیاری از صحنه ها ۷۰ پروژکتور در مساحت ۲۵۰۰ متر نورپردازی انجام شده است.

وی با اشاره به اینکه کار فیلمبرداری «متری شیش و نیم» ساخته سعید روستایی نیز دشواری های خاص خود را داشت؛ اضافه کرد: در هر دو فیلم کار طراحی، دکور صحنه، گریم، لباس و جلوه های ویژه مثال زدنی است. خیلی خوشحالم اکثر کسانی که در «سرخ‌پوست» حضورداشتند عوامل مشترک «متری شیش و نیم» هستند و همه شان با دو ساختار کاملا متفاوت در دو  فیلم توانایی های خود را به نمایش گذاشته اند.

بهمنش اظهار کرد: در فیلم سینمایی «متری شیش و نیم» همین بچه ها در فضایی کاملا متفاوت کاری کردند که چشم شما تمام المان هایی که در اجتماع روزمره از کنارشان عبور می کنید را به تصویر بکشند دقیقا بر خلاف «سرخپوست» که شما را به گذشته ای دعوت می برد که بسیاری از ما تصور و تجربه ای از آن در ذهن مان نداریم. به نظر من هر دوی این فیلم جزو آثار مثال زدنی سینمای ما هستند و امیدوارم اتفاقات خوبی برای شان رخ دهد.

وی با اشاره به اینکه سختی های هر دو فیلم در نوع خود چالش برانگیز بود، ادامه داد: علاوه بر همه آنچه در یک پروژه سینمایی می گذرد یکی دیگر از دشواری های هر دو کار مشغله تئاتری نوید محمدزاده بود که هر روز علی رغم گریم های طولانی مجبور بود ساعت ۳ به تهران برود و از آنجا که در نقش اصلی هر دو فیلم حضور داشت و در اغلب سکانس ها باید بازی می کرد گروه تنها از ساعت ۱۰ صبح تا ۳ بعد از ظهر فرصت ضبط و فیلمبرداری داشتند.

نوشته «سرخ‌پوست» و «متری شیش و نیم» مثال زدنی هستند/ عوامل مشترک در دو فیلم متفاوت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

گرفتن مجوز برای «دیدن این فیلم جرم است!» کار خیلی پیچیده‌ای بود

محمدرضا شفاه تهیه‌کننده «دیدن این فیلم جرم است!» گفت: گرفتن مجوز برای این فیلم کار خیلی پیچیده‌ای بود. ما دو سال پیش ـ هم‌زمان با «بیست و یک روز بعد» ـ تصمیم گرفتیم این فیلم را بسازیم ولی در مرحله مجوز متوقف شد. در اواخر اسفند ۹۶ با آقای زهتابچیان درباره ایده این فیلم صحبت کردیم. هر وقت بحث این فیلم‌نامه می‌شد می‌گفتیم خیلی قصه خوبی است و حیف است و چرا نمی‌سازیم. من موضوع را با حوزه هنری مطرح کردم و حوزه موافقت کرد. فیلم‌ها در سینمای ایران دودسته‌اند آن‌هایی که مجوز می‌گیرند و آن‌هایی که باید برای مجوزشان تلاش کرد. من می‌دانستم اگر حوزه پای مذاکره بیاید برای ما امکان مجوز فراهم خواهد شد.

مجموعه سینمایی ارشاد مخالف کرد و در شورای پروانه ساخت همه گفتند که مجوز نمی‌دهیم. تک‌تک با افراد مذاکره کردیم که مشکلاتشان با فیلم‌نامه چیست و نکاتشان برای اصلاح فیلم‌نامه چه بوده است. یکی از این اعضای گرامی شورا، آقای دکتر کرمی بعد از یک جلسه گفت که من موافقتم را اعلام می‌کنم تا فیلم‌نامه دوباره در شورا مطرح شود اما باید این ملاحظات را در نظر بگیرید تا فیلم خوبی بشود. نکاتش همان نکاتی بود که ما با آقای زهتابچیان هم با آن‌ها حرف زده بودیم. الحمدلله مجوز ارشاد را گرفتیم و بعدازآن مجوز نیروی انتظامی را باید می‌گرفتیم که هنوز تا امروز موفق نشدیم! به همین دلیل به لحاظ امکانات مشکل داشتیم و مثلاً چند روزی به خاطر نرسیدن اسلحه فیلمبرداری عقب می‌افتاد.

همه تیم خیلی صبورانه و مردانه در کنار ما ایستادند

با یکی از بازیگران مطرح مذاکره می‌کردیم که در فیلم نقشی داشته باشد اما قبول نمی‌کرد. دلیلش را خواستم و در نهایت گفت که این مدل فیلم‌ها نمی‌فروشد و در میان مردم جایگاهی ندارد. امروز در جشنواره می‌بینیم که درست برعکس، استقبال مردم و واکنش‌ها خیلی خوب بوده است. تیمی که این فیلم را شکل داد، همه خیلی صبورانه و مردانه در کنار ما ایستادند. به دلیل مشکلاتی که گفتیم فرآیند تولید خیلی سخت شده بود. جا دارد از تیم خوبی که در کنار ما قرار گرفتند تشکر بکنم.

رضا زهتابچیان نویسنده و کارگردان «دیدن این فیلم جرم است!» گفت: من مهدی زمین‌پرداز را نمی‌شناختم و قبل از او با چند نفر صحبت کرده بودیم؛ می‌گفتند این فیلمنامه سیاسی نیست و انسانی است اما پوشیدن این لباس و حضور در این موقعیت را دوست نداریم. یکی از این بازیگرها صراحتاً به ما گفت که به دلیل شغل‌مان می‌ترسیم برایمان دردسر درست شود. این برای من ارزشمند نیست، یا آدم متن را قبول دارد یا ندارد، اگر متن حق است باید پای آن بایستیم. مهدی را خدا در دقیقه ۹۰ به ما رساند. امروز اگر بخواهم این فیلم را دوباره بسازم قطعاً مهدی را انتخاب خواهم کرد.

فیلم را به مثابه فیلم دوست دارم و علاقه‌ای به این همه هیاهو  و حاشیه ندارم. مدام به خودم گوشزد می‌کردم تا به سمت خودنمایی نروم. چهره مردم دائماً در مقابل چشمانم بود و می‌گفتم مردم سکانس‌پلانهای طولانی و تکنیک‌های پیچیده را نمی‌خواهند و فقط داستان‌گویی می‌خواهند. شاید در کار اول این وسوسه برای فیلمساز بیشتر باشد که بخواهد توانایی‌های تکنیکی‌اش را به رخ بکشد. هیچ برنامه‌ای برای فیلم بعدی ندارم و حتی با گریزی که نسبت به جنجال و حاشیه دارم، ممکن است باز هم دوباره به سراغ یک ایده جنجالی دیگر بروم.

مهدی زمین‌پرداز بازیگر«دیدن این فیلم جرم است!» گفت: بیشتر واکنش‌هایی که گرفتم، مثبت بوده و اینکه آفرین که نترسیدی و در این فیلم بازی کردی چون من قبلش هم کارهای چالشی و پر سر و صدا داشتم. فیلم‌های چالشی عیار بازیگر را بهتر می‌سنجند. در برخی لحظات ما خودمان را هنگام بازی سانسور می‌کردیم و به آقای زهتابچیان پیشنهاد می‌دادم که دیالوگ‌ها را تغییر دهیم یا از آن‌ها عبور کنیم اما ایشان می‌گفتند که مشکلی نیست و دیالوگ را بگو. حرفه ما حرفه سختی است و قبل، حین و بعد از فیلم نگرانی‌های متفاوتی داریم.این برای بازیگر برجسته‌تر است چون در جلوی کار قرار گرفته و بیشتر دیده می‌شود.

ما حدود ۱۲ جلسه پیش‌تولید و تمرین تئاتری با رضا داشتیم و این تمرین به بچه‌ها خیلی بیشتر کمک کرد. برای باورپذیرتر شدن و زنده شدن نقش‌ها تلاش کردیم به جزئی‌ترین المان‌ها مثل زنگ خوردن گوشی هم دقت کنیم. این فیلم حاصل کار کسانی بود که با دل‌شان پای کار آمده بودند. با اینکه تجربه من بیشتر از بعضی از بچه‌ها بود، درس‌های زیادی در بازیگری از آنها گرفتم. پیشکسوت‌های کار هم کمک زیادی به ما کردند.

توضیحات مدیر روابط عمومی سی‌وهفتمین جشنواره فیلم فجر

مسعود نجفی مدیر روابط عمومی سی‌وهفتمین جشنواره فیلم فجر مهمان بخش بعدی برنامه گفت: امسال دومین تجربه حضور ما در پردیس ملت بود. این جابجایی و انتقال به مکان جدید در این دوسال یکی دو روز زمان برد و الحمدالله امسال مشکلات کمتر بود. برج میلاد از هر نظر مناسب بود اما تصمیم این بود که اهالی رسانه به روال پیش از برج میلاد، در فضای تخصصی و به دور از هیاهو فیلم‌ها را ببینند.

امسال با این کدی که تعریف شده است، رأی دادن مخاطبان آسان‌تر است؛ تا دو ساعت هر کس بلیت دارد می‌تواند رأی خود را ارسال کند. با این سیستم رأی‌گیری فراگیرتر از قبل شده است و همه ۱۴ سینمای تهران را شامل می‌شود. هر روز یک فیلم کم می‌شود تا روز اختتامیه فیلم از بین سه فیلم باقی مانده بالاترین ارا انتخاب و به عنوان برنده سیمرغ مردمی اعلام می‌شود.

«متری شیش و نیم» سانسور نشده و  از روز دوم نمایش داده شد. سعید روستایی دوست داشت نسخه نهایی اصلاح شده از نظر رنگ و نور نمایش داده شود. از فردا این نسخه اصلاح شده نمایش داده خواهد شد. آمار سانس‌های فوق‌العاده و مخاطبان از سال گذشته افزایش داشته است و میزان پیش‌فروش بلیت‌ها ۲۰ درصد از سال قبل بیشتر بوده است.

میز نقد «متری شیش و نیم»

امید روحانی گفت: دومین فیلم سعید روستایی بعد از «ابد و یک روز» فیلم خوبی است و با تعاریف عام سینما شما را جذب می‌کند؛ اما مسائل و مشکلاتی دارد. فیلم با ضرب خوب یک پرونده پلیسی مواد مخدر شروع می‌شود و آرام آرام در ۴۰ دقیقه به ماجرای پلیسی کشیده می‌شود که در سینمای امروز ایران نمونه اندکی دارد و همراه با این داستان جذاب پلیسی تنیده شده است و با هم مطرح می‌شود.

اجرای صحنه معتادان جنوب شهر با این همه هنرور خیلی سخت بوده و خوب درآمده است. زاویه ماجرا از جایی که نوید دستگیر می‌شود، تغییر می‌کند و دغدغه‌های اجتماعی مطرح می‌شوند. نقش پلیس به تدریج کاهش یافته، کنش‌ها به رئیس باند منتقل می‌شود و به بیان اعتراضات اجتماعی و دیالوگ‌ها و مونولوگ‌هایی بدل می‌شود که می‌گوید همه بدبختی‌هایی که شما دیدید باید تئوریزه بشود.

اگر در قسمت اول فیلم بعد از دستگیری نوید با یک ضرباهنگ جدید روبه‌رو هستیم، با خاموش شدن این تمپو، کم تحرک و خاموش می‌شود. چون این تمپو پایین می‌آید ضرباهنگ هم کند شده و این نیمه دوم مقدار طولانی است و می‌توانست خلاصه شود. مشکوک هستم که بشود این مشکل ضرباهنگ را اصلاح کرد؛ مشکل اصلی فیلم این بود. در اینجا دزد ما می‌تواند دلیل دزدی خود را از زاویه‌ای دیگر توضیح بدهد. ژورنالیسم تصویری حالا تئوریزه می‌شود. درست است که این تئوریزه شدن با دیالوگ و منولوگ انجام می‌گیرد اما زمینه‌چینی‌های آن انجام شده است. برای نجات این تمپو باید خطوط اضافه آن حذف شود.

میز نقد «ایده اصلی»

میلاد دخانچی گفت: فیلم لذت‌جویی و اباحه‌گری طبقه متوسط به بالا بود و اینکه چگونه سرمایه توانسته است ایدئولوژی بسازد و این چقدر ناراحت کننده است. این فیلم جز نمایش سبک زندگی بورژوایی نه ارزش محتوایی دارد و نه ارزش هنری و سؤال اینجاست که چرا هیئت انتخاب باید به سراغ آن برود.

امید روحانی گفت: فرم روایی که فیلمساز اتخاذ کرده است با پورشه‌ها و مدل موها و… نه گرمایی به فیلم داده است و نه قصه! شاید رسیدن به داد جزیره هندورابی، او را نجات بدهد.

میز نقد «سرخ‌پوست»

امید روحانی گفت: «سرخ‌پوست» من را متعجب کرد و تا دقایق آخر به این فکر می‌کردم که چرا ساخته شده است. کارگردان در نشست خبری گفت که عاشق سینمای آمریکا و هیچکاک است. داستان در سال ۴۶ در ناکجاآباد اتفاق افتاده و فیلمساز سعی کرده قصه‌گو باشد. اما واقعیت این است که نه شخصیتی وجود دارد و نه مشخص است چرا رئیس زندان، زندانی را که با یک عملیات شبه پوآرویی پیدا کرده است را آزاد می‌کند. شخصیت زن (پریناز ایزدیار) اینجا چه می‌کند؟ همه چیز چیده شده است و در هم تنیده نیست.

دکور، فضاسازی و نورپردازی عالی است اما قصه گویی سادیسمی به فیلم ضربه می‌زند. هر سه فیلم امشب نمونه عقب‌مانده فیلم‌های آمریکایی بودند که نه آن فضاها را بازسازی می‌کنند و نه آن شخصیت‌ها را دارند. نوید محمدزاده در هر دو فیلم امسالش برخلاف سال‌های قبلی که بازی برون‌ریزی داشت، تلاش می‌کند درون‌ریز عمل کند.

میلاد دخانچی گفت: این فیلم هم مثل «ملبورن» ملات مناسب یک اثر سینمایی را ندارد و در دکوپاژ هم نمی‌تواند کار خاصی بکند. برای این قصه معمایی نیاز به شخصیت‌های بیشتری داشت تا با دکوپاژ و حرکات دوربین بیشتر کار می‌کرد. تازه در دقیقه ۷۰ وقتی از زندان بیرون آمدند ما منتظر وقوع یک اتفاق شدیم. تحول شخصیت نوید محمدزاده خیلی سریع و غیرمنطقی اتفاق افتاد. او سه بار در مواجهه با سؤال شخصیت پریناز ایزدیار قرار می‌گیرد که چرا نجاتش نمی‌دهی و به یکباره در دفعه سوم متحول می‌شود. عجیب اینکه در دفعه سوم که حکمش را گرفته است، جایش سفت شده و این تصمیم دیگر اخلاقی نیست. بلکه با احساسی است که می‌گوید دیگر خسته شدم در خواسته خودم ارضا شدم و حالا بگذاریم او هم برود.

نوشته گرفتن مجوز برای «دیدن این فیلم جرم است!» کار خیلی پیچیده‌ای بود/ همه تیم مردانه در کنار ما ایستادند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این نشست، نیما جاویدی، کارگردان درباره پایان بندی باز فیلم، گفت: پایان بندی فیلم بسته است و به وضوح مشخص است سرگرد زندانی را رها کرد تا برود.

او درباره شباهت فیلمش با فیلم «مسیر سبز» بیان کرد: نه هیچ شباهتی نداشت اما سعی کردیم ادای دینی به فیلم «رستگاری در شاوشنگ» باشد.

این کارگردان در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه عدالت مهم است یا قانون؟ بیان کرد: به نظر من عدالت خیلی مهم است و قوانین را وضع می کنیم که از قوانین صیانت کنیم.

نوید محمدزاده درباره ایفای نقش در این فیلم و شخصیتی که بازی کرده، گفت: درباره بخش فیزیکال ۱۲ کیلو وزن اضافه کردم و یک کارهایی باید انجام می دادم ولی شخصی کنار ما بود که من خودم خیلی از ایشان یاد گرفتم. تیمسار کورنگی اینجا هستند.

نیما جاویدی در معرفی تیمسار کورنگی گفت: ایشان رئیس زندان قصر در دهه ۴۰  و زندان های بسیاری بودند و خیلی در مواردی به ما الگو دادند و کمک کردند.

کارگردان «سرخ‌پوست» همچنین در پاسخ به این سوال که چرا این داستان در زمان پهلوی اتفاق افتاده گفت: از یک تاریخی به بعد دوربین های مداربسته در زندان‌ها می آید و وقتی دوربین باشد قصه و منطق این فیلم در نمی‌آید. مجبور شدیم به قبل از آن تاریخ برگردیم. وقتی به آن رسیدیم دیدیم به لحاظ سیاسی تاریخی است که شهرستان ها اصلا زندانی سیاسی نداشتند و برای همین به عقب تر برگشتیم.

ستاره پسیانی هم درباره نقشش در این فیلم گفت: من اول باید یک تشکر خیلی بزرگ از ایمان امیدواری و شیما میرحمیدی داشته باشم و از آقای امین میری که معلم لهجه من بودند و یک پروسه ای برای تمرین زبان و لهجه داشتیم چون این زبان مربوط به همان دهه ۴۰ است.

رامین کوشا آهنگساز هم درباره همخوانی موسیقی متن با بافت فیلم گفت: من و آقای جاویدی از ابتدا که فیلمنامه را خواندم درباره این موضوع حرف زدیم که چطور بتوانیم هم قسمت عاشقانه و هم مرموز را به وجود بیاوریم و بعد اینکه چه سازهایی را استفاده کنیم و اندازه ارکستر را صحبت کردیم. خیلی در مورد قسمت پایانی و شروع فیلم ورژن های مختلف درست کردم و در آخر به این نتیجه رسیدیم که بیشتر ارکسترال باشد و از سازهای ایرانی استفاده کنیم.

نصرالهی درباره پرسشی مبنی بر دکور ساختگی فیلم گفت:  تماما دکور است. جا دارد از تیم تولید و کسانی که در این فیلم به من  کمک کردند تشکر کنم. زمانی که آنجا را طراحی کردم فکر نمی کردم که این زندان را بسازند اما من را همراهی کردند و این اتفاق افتاد.

نیما جاویدی هم به پرسشی درباره نشانه گذاری فیلم پاسخ داد و گفت: این فیلم نشانه گذاری دارد. بازخوردهایی که از مردم می‌بینیم بخش عمده‌ای از فیلم را می پذیرند.

از نوید محمدزاده درباره تغییر نقشش در این فیلم پرسیده شد او در پاسخ گفت: من از نیما جاویدی ممنونم که به من اعتماد کرد و این نقش را به من سپرد. حتما من بازیگر به دنبال بازیگوشی و یاد گرفتن چیزهای تازه هستم. مهم این است که در سینما ما این اتفاق بیفتد که بدانند بازیگرها به وقتش می توانند تغییر کنند و کاراکترهای متفاوتی را بازی کنند. من بازیگر برای «ابد و یک روز» ۵۸ کیلو می شوم و اینجا ۷۶ کیلو می شوم. من این کار را می کنم و میان همه فیلم نامه هایی که به من داده بودند من «سرخ‌پوست» را انتخاب می کنم چون فیلمی است که سینما است و من دوستش دارم. من خیلی با این اتفاق و این نقش حالم خوب است.

مجید مطلبی تهیه کننده درباره سرمایه فیلم و اینکه چه چیزی باعث شد این فیلم را بسازید، گفت: سرمایه را از حسابم در بانک سامان و یک بخشی هم از سرمایه گذار فیلم گرفتم. ایده برای آقای جاویدی بود که من پسندیدم و شروع به کار کردیم. تمام تلاشمان را کردیم و امیدوارم کار خوبی پیش آمده باشد.

نیما جاویدی هم درباره ایده گفت: دعوایی بین فرودگاه و زندان یاسوج. فرودگاه می خواست باندش را توسعه بدهد و در مسیرش یک زندان بود. این خبر را سه چهار سال پیش جایی یادداشت کردم و در نهایت به این نقطه رسید. فکر می کنم این فیلم مجموعه ای از سازها در یک ارکستر است از فیلمبرداری خوب هومن بهمنش، طراحی صحنه نصراللهی و گریم و بازی ها و همه عوامل است.

کارگردان «سرخ‌پوست» در ادامه در پاسخ به سوالی درباره اینکه فیلم قبلی اش جوایز زیادی در جشنواره های خارجی گرفته و آیا امیدی برای اینکه این فیلم هم جایزه بگیرد یا نه گفت: روی کاغذ اصلا. فیلم هایی در فستیوال های خارجی موفق می‌شوند که موضوع روز اجتماعی داشته باشند واقعیت این است که من برای جشنواره فیلم نمی‌سازم. اگر این فیلم این قدرت را داشته باشد که مسیر فیلم ها را از علاقمندی به فیلم های اگزاتیک منحرف کند کار خودش را کرده است. هدفمان بیان یک داستان سرراست و خوب کردن حال مخاطب در این شرایط و روزگار سخت بوده است.

جاویدی در ادامه درباره اینکه چرا سرخ‌پوست نشان داده نشد، گفت: چالش مهمی برای خودم بود. من فکر می کنم حتی اگر چشم های سرخ‌پوست را نشان می دادم بخشی از این سوالات کمتر می شد. خواستم سرخ‌پوست را نشان ندهم که هم ذات پنداری نکنیم که این سوال به وجود بیاید که آیا ما اگر باشیم می بخشیم؟

آتیلا پسیانی نیز درباره نقش اش در فیلم «سرخ‌پوست» گفت: اولین باری که نوید محمدزاده  فیلمنامه کار را به من داد، گفت بخوان و نظرت را بگو، من هم این کار را کردم. به نظرم این فیلمنامه  جزو فیلمنامه های خوبی است که در چند سال اخیر خواندم و دیدم که نقشم کوتاه است اما آن را پذیرفتم.

حبیب رضایی نیز درباره نقش اش و تجربه این کار بیان کرد: وقتی فیلمنامه را خواندم با سینمای قصه گویی مواجه شدم که در سینمای ایران خیلی کم یا بنا به دلایلی به سراغ آن نمی روند بنابراین از قصه هیجان زده شدم و ایده هایی برایش داشتم. با آقای جاویدی صحبت کردم و به این اجرا رسیدم.

او ادامه داد: نقش کوچک و بزرگ نداریم، معتقدم وقتی مجموعه ای اتفاق خوبی رقم می زند من هم باید در آن نقشی داشته باشم. ممکن است در بسیاری موارد اسم من نیاید اما اینجا تصویر من هم آمده است و خوشحالم در کنار بازیگران خوبی بودم.

پریناز ایزدیار هم درباره نقش در «سرخ‌پوست» بیان کرد: خیلی خوشحالم که عضوی از این کار هستم. خودم خیلی آن را دوست دارم و حالم خوب بود که پیشنهاد بازی در سرخپوست به من داده شد. من فیلم قبلی جاویدی «ملبورن» را هم دوست داشتم.

جاویدی در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه وقتی فراستی از کارش تعریف کرد، چه احساسی داشت، گفت: واقعا شوک شدم. آقای فراستی جزو منتقدهایی بودند که هر وقت وارد نقد می شد من مثل یک فیلم آمریکایی جذاب نقدهایشان را گوش می کردم و تحلیل هایشان برایم جذاب بود. من عاشق سینمای هیچکاک هستم و سینمای آمریکا را دوست دارم و احساس کردم وجه اشتراکی بین من و آقای فراستی وجود دارد اما واقعیت این است که از نقد او خوشم آمد. وقتی نقد او را شنیدم به خودم گفتم دمت گرم،  فراستی از تو تعریف کرده است.

نوید محمدزاده در ادامه گفت: من از بیرون می بینم که وقتی یک نقش بی نظیر مثل ناصر خاکزاد قاچاقچی به من پیشنهاد می شود بازی می کنم، اینجا یک رئیس زندان را بازی می کنم. خدا را شاکرم که این پیشنهادها به سمت من می‌آید ولی می خواهم اینجا بگویم که قطعا سال بعد من در فجر فیلم نخواهم داشت. برای اینکه کمی به گذشته برگردند و فیلم های من را مرور کنند و همه کارهایی که من کردم را ببینند، برای همین احساس می کنم نباید فیلم داشته باشم.

مهدی بدرلو مدیر تولید «سرخ‌پوست» درباره تولید این فیلم، گفت: برای خود من این فیلم سخت ترین فیلمی بود که تا الان کار کردم. به لحاظ اجرایی حدود سه چهار هزار متر دکور کار کردیم. خود این زندان سه بخش بود. خودش یک جا بود، بیرونش یک جا و جاده ها سمت دیگر. چیزی که این کار را خیلی جذاب می کرد این بود که همه بچه های این کار آمده بودند که نهایت تلاششان را بکنند.

نوشته نشست فیلم «سرخ‌پوست» برگزار شد/ نیما جاویدی: من برای جشنواره فیلم نمی‌سازم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.