در ابتدای این نشست مهدی مددکار تهیه‌کننده این فیلم گفت: اتفاق‌های روزهای گذشته را به مردم ایران تسلیت می‌گویم و یاد همکارانی که در روزهای اخیر جان خود را از دست دادند را گرامی می‌دارم به خصوص جواد گنجی دستیار کارگردان که به تازگی جان خود را از دست داده است.

سعید جلیلی کارگردان این فیلم نیز در ابتدای سخنان خود به مردم تسلیت گفت و ادامه داد: امیدوارم اتفاقی بیفتد که جوانان مانند جواد گنجی جوان‌مرگ نشوند. بیش از اینکه فیلم پیام داشته باشد، اینکه بتواند مخاطب را به فکر ببرد، مهمتر است. در جامعه امروز ما پول ارزشی فراتر از آنچه در واقع باید ارزش داشته باشد، پیدا کرده است. در فیلم نشان داده می‌شود که به واسطه پول می‌توان هر کاری کرد، نسل من به همین دلیل عشق‌ ورزیدن و فرزندآوری را از دست داده است.

وی افزود: همه در این فیلم قربانی هستند.

سعید جلیلی درباره همکاری شهاب حسینی در ساخت این فیلم توضیح داد: آقای شهاب حسینی پیش‌تولید و دورخوانی را همراه ما بود و زمانی که مشغول تولید بودیم، تلفنی با هم صحبت می‌کردیم، اینکه این فیلم چنین شده، در نتیجه حضور او است.

این کارگردان درباره دلیل تعلیق طولانی فیلم گفت: با تعلیق می‌خواستم پیش از اینکه فیلم ضربه نهایی را بزند، انرژی مخاطب را خالی کنم.

او درباره دشواری‌های ساخت فیلم اول برای کارگردان‌ها توضیح داد: ساخت فیلم اول برای فیلمسازان دشوار است، نخستین فیلم را تلاش کردم در مرکز گسترش بسازم، در نتیجه تغییر ریاست جمهوری، ساخت فیلم به بنیاد فارابی منتقل شد و ساخته نشد. در نتیجه سال‌ها اقدام برای ساخت به دلیل محدودیت مالی در یک لوکیشن همه فیلمبرداری انجام شد، در فیلم اول دوستانم را دور هم جمع کردم، کار سخت و دشواری به نتیجه رسیده است.

وی در بخش دیگری از صحبت‌های خود مطرح کرد: در هر حوزه از مشاور متخصص کمک می‌گیرم و دوست دارم این نکته را هم بگویم که این فیلم هیچ تبلیغی را نپذیرفته است و از پول توجیبی تعدادی هنرمند ساخته شده است.

مهدی مددکار، تهیه‌کننده در پاسخ به سوالی درباره فروش‌پذیر بودن فیلم توضیح داد: از خبرنگاران متشکرم که دغدغه گیشه دارند. سعید جلیلی به عنوان کسی که در حوزه سینما تحصیل کرده است، توانایی‌های خود را در ساخت فیلم نشان داد و به عنوان فیلمساز جوان و فیلم اولی وارد شد و فیلم مردمی اجتماعی ساختند. عوامل فیلم بدون چشم‌داشت در ساخت کمک کردند که فیلم ساخته شود و امیدوارم در فروش اکران، خوب داشته باشیم.

این تهیه‌کننده ادامه داد: ما در عرصه فیلم‌سازی در حمایت از جوانان فقط حرف می‌زنیم و از جوانان حمایت نمی‌کنیم. امروز اجاره یک دوربین «مینی‌الکسا» بسیار بالا است. روزی ۸۰ تا ۱۰۰ میلیون تومان هزینه فیلمبرداری است. پیش از این در بنیاد فارابی به جوانان دوربین می‌دادند اما امروز همه‌چیز سخت‌تر از قبل شده است، اگر جایی به جوانان وسیله بدهد، قابل استفاده نیست. حمایت اولیه باید به شکلی باشد که بتوان در سینما از آن استفاده کرد.

مهدی سراج صدابردار این فیلم در توضیح عملکرد خود در فیلم، بیان کرد: تاکید آقای جلیلی این بود که همه چارچوب‌ها را زیرپا بگذارم. تجربیاتی داشتم که از اقدامات مرسوم فراتر رفته بود. ممکن است به عنوان صدابردار بترسم که این تغییرات را انجام بدهم، اما انجام شد.

مهدی ایل‌بیگی مدیر فیلمبرداری این فیلم در بخش پایانی این نشست گفت: با این سیستم سعی می‌کنم از دفعه بعد در نشست پرسش و پاسخ شرکت نکنم، در این فیلم نمی‌توانستم خلاقیت نشان دهم و همه مسائل در کنترل آقای سعید جلیلی بود و طبق خواسته ایشان پیش می‌رفتیم.

نوشته دوست داشتم فیلم در موقعیت مناسبی اکران شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سعید جلیلی در ابتدای این نشست با بیان اینکه چند سوال در چنین جشنواره مطرح می شود که باید به آن پاسخ داد، گفت: مقاومت در برابر چه؟ مقاومت در برابر که؟ و مقاومت با چه هزینه ای؟ این سوال هایی است که باید به آن پاسخ داده شود. اگر بخواهیم درباره مقاومت صحبت کنیم نمیتوان بدون تحلیل اوضاع کنونی جهان به این سوالات پاسخ داده شود.

وی در ادامه افزود: ۷۰ سال پیش نطامی شکل گرفت که این نظام به خود اجازه داد تا به دیگران بگوید من قدرت برتر جهان هستم پس می توانم قانون تعیین کنم. به طور مثال ۵ کشور، حق وتو دارند و دیگران ندارند و وقتی سوال می کنیم چرا شما دارید؟ می گویند ما زور و قدرت داریم. آنها برای انحصارات خود ساز و کاری شکل دادند که هیچ کس حق مقابله با آنها را ندارد. حالا خیلی از کشور ها می خواهند  برای داشتن استقلال و آزادی در مقابل چنین نظامی مقاومت کنند.

جلیلی با بیان اینکه طنز تلخ تاریخ است، افرادی که دم از استقلال و آزادی می زنند طرفدار نظام سلطه این کشورها هستند، اظهار کرد: زمانی هیتلر به دیگر کشورها زور می گفت و در این رفتار ابایی از بیان آن نداشت اما کشور هایی که در حال حاضر نظام سلطه را حمایت می کنند، با تزویر عمل می کنند. کشورهایی مدعی مبارزه با سلاح هسته ای هستند که خود جنگ هسته ای به راه انداختند. کشورهایی مدعی حقوق بشر هستند که بیشترین جنگ های خونین تاریخ را علیه ملت های بی گناه جهان به راه انداختند.

وی افزود: فکر می کنید آنها چطور می توانند در این تزویر موفق شوند؟ با کمک جنگ فرهنگی این کار را انجام می دهند. در جنگ فرهنگی سینما سلاح رابردی است و اینجاست که سینمای مقاومت اهمیت پیدا می کند. سینمای مقاومت می تواند نشان دهد که مقاومت چه تاثیرات مثبتی می تواند داشته باشد. هرجا اراده ملت ایران بر مقاومت بود، تزویر دشمن شکست خورد.

عضو شورای عالی امنیت ملیه با بیان اینکه دشمن زمانی که می بیند با سخت افزار نمی تواند پیروز شود به سراغ نرم افزار می رود، گفت: دشمن راه سخت افزاری را بسته می بیند و چاره ای جز راه نرم افزاری ندارد. راه اندازی ۲۰۰ شبکه ماهواره به جهت ایجاد تفریح برای ملت ما نیست. او می داند که مقاومت در کشور ما، به تعالی و پیشرفت ختم می شود پس می خواهد با ترساندن، ایجاد تردید، تحقیر و غیره به مقاصد خود برسد و ملت ما را شکست دهد.

وی در ادامه افزود: درست در همان سالی که به ملت ایران به زبان فارسی تبریک سال نو را می دهد، فیلم ۳۰۰ را می سازد تا تاریخ یک ملت را تحقیر کند. انگلیس نماینده اسکارش، فیلمی را معرفی می کند که ضد ایرانی است. آنها به اهمیت سینما علیه جریان مقاومت کشور ما پی برده اند.

جلیلی با بیان اینکه، نگرانی دشمن از سینمای مقاومت کمتر از هسته ای شدن نیست، اظهار کرد: اگر سینمای سلطه ای وجود دارد که کشور های سلطه مقاصد خود را با آن جلو ببرند، سینمای مقاومتی هم باید وجود داشته باشد. سینما سلاح راهبردی جنگ فرهنگی است. سینما هنری است که می تواند پیام انقلاب اسلامی را با ابزار های جهانی بیان کند.

وی در ادامه افزود: هنر هفتم زبان جهانی دارد. به همین خاطر است که چنین کشورهایی از هنر سینما می ترسند و اینجاست که اهمیت جشنواره مقاومت مشخص می شود. سینمای مقاومت در برابر سینمای سلطه ضرورت دارد تا بتواند حرکت بزرگ ملت را به درستی به نمایش بگذارد.

جلیلی با بیان اینکه هر جنگی سربازان و سرداران خود را نیاز دارد، گفت: سینما نیز سرداران خود را دارد و معلوم است که جشنواره های جهانی نباید برای فیلم هایی مانند بازمانده، آژانس شیشه ای و یا یتیم خانه ایرانی کف بزنند. زیرا چنین سینمایی اجازه نمیدهد امنیت ملی اش را BBC تعیین کند.

وی در خاتمه تأکید کرد: نسل امروز ما باید نقاط قوت خود را ببیند تا بتوانیم با اراده‌ای محکم در مقابل نظام سلطه مقاومت کنیم.

نوشته جلیلی: نگرانی دشمن از سینمای مقاومت، کمتر از هسته‌ای شدن نیست/ سینما سلاح راهبردی جنگ فرهنگی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سعید جلیلی کارگردان فیلم تلویزیونی «چهل» به سوره سینما گفت: این فیلمنامه را هدیه حامدی نوشته است. تهیه‌کننده مرتضی عمادی است. بازیگران اصلی این فیلم فاطمه گودرزی، عبدالرضا اکبری، شهرزاد عبدالمجید، زهره صفوی، مینا جعفرزاده، سیما خضرآبادی، شاهین جعفری و احمد عباسقلی پویان گنجی هستند. طبق برنامه‌ریزی ۱۲ روز دیگر تصویربرداری این فیلم تمام می‌شود.

وی افزود: داستان درباره زنی است که در روز تولد چهل سالگی‌اش اتفاقی می‌افتد که مسیر زندگی‌اش را عوض می‌کند. تدوین همزمان را سهراب خسروی دارد انجام می‌دهد. برای ساخت موسیقی با چند نفر مذاکره کرده‌ایم که هنوز نتیجه قطعی نگرفته‌ایم.

جلیلی ساخت سریال «قیطون»، و تله فیلم «وعده دیدار» را در کارنامه دارد.

نوشته سعید جلیلی کارگردان «چهل» شد/ ادامه تصویربرداری در تهران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما-آبان عسکری: مستندهای تبلیغاتی نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری از تلویزیون پخش شد و برخی چهره‌های مطرح سینما این فیلم‌ها را ساختند. حسین شمقدری با گروهی دیگر از جوانان هم‌سن و سال خودش که سابقه‌ای جدی در سینما ندارند فیلم تبلیغاتی سعید جلیلی را ساخت. نزدیک شدن به یک شخصیت‌های سیاسی از منظر کارگردانی جوان انگیزه این گفتگو شد.

اولین نقدی که هم در رسانه‌های داخلی و هم خارجی به مستند «مردم+۱» شد این بود فیلم بیش از اینکه تبلیغی برای سعید جلیلی باشد تبلیغی برای کارگردان است. به این خاطر که کارگردان به عنوان مصاحبه‌کننده در تمام نماها حضور داشت. من مستند قبلی شما «میراث آلبرتا» را دیده‌ام. آنجا هم به عنوان مصاحبه‌کننده در همه نماها هستید. از تمایل به چنین ساختاری برای مستند صحبت کنید.

حسین شمقدری: مستند «مردم+۱» راوی‌محور بود. این سبک مستند در صدا و سیما جا نیفتاده است. در تمام دنیا این سبک مستندسازی مشهور است. مایکل مور به عنوان یک مستندساز برجسته مستندهایش را راوی‌محور می‌سازد. صدا و سیما از این جهت عقب افتاده و ذائقه مردم را نیز عوض کرده. ما سعی کردیم سبکی را انتخاب کنیم که ذائقه مردم را جلو ببرد و در جهت رشد بینش و شخصیت آنها باشد. اینکه ما یک مستند تبلیغاتی بسازیم که احساسات مردم را برای چند دقیقه‌ای برانگیزاند کافی نیست. یکی از راه‌های گسترش ذائقه مخاطب و ارتقاء بینش او انتخاب یک سبک مناسب برای مستند است. مخاطب با سبک راوی‌محور جوگیر نمی‌شود و ذهن خود را برای کشف لایه‌های محتوایی مستند به کار می‌اندازد. در حال حاضر مخاطب ما به دلیل سیستمی که صدا و سیما انتخاب کرده تبل شده و دوست دارد همه چیز را حاضر و آماده در یک مستند ببیند.

فکر می‌کنید مستند شما توانست این تأثیر را بر مخاطب بگذارد و بینش او را ارتقاء دهد؟

ما آمار گرفتیم و ۷۰ درصد مردم از این مستند استقبال کردند به نظر من آن ۳۰ درصد هم به دلیل ذائقه‌ای که از آن صحبت کردم مستند را نپسندیدند.

یعنی شما هیچ نقدی به ساختار مستند خود ندارید؟

البته که برخی جاها اشتباهاتی داشتیم. مثلا اینسرت راوی را دو بار دیدیم. این اشتباه بود و نباید اتفاق می‌افتاد.

چرا به جای اینکه شخصیت آقای جلیلی را معرفی کنید بیشتر روند پرونده هسته‌ای را دنبال کردید؟

اینکه من در مستند بیایم بگویم جلیلی متولد فلان سال است و این کارها را انجام داده همان تنبل کردن مخاطب است. چنین اطلاعاتی و شناخت کلی از آقای جلیلی را مخاطب می‌تواند از اینترنت به دست بیاورد.

بخش اعظم مستند شما به سفر آقای جلیلی به استانبول برای مذاکره با اشتون اشاره داشت. این انتخاب شما بود که از این منظر به آقای جلیلی نزدیک شوید؟

من در ابتدای سفر ساده و شفاف گفتم که ما دو هفته وقت داریم تا این مستند را بسازیم همان شب آقای جلیلی قصد سفر به ترکیه را داشت. از آنجا که می‌گویند: آدم‌ها را در سفر باید شناخت، فکر کردم بهترین کار برای شناخت بیشتر از آقای جلیلی این است که در سفر با آنها همراه شوم. اگر می‌خواستم با نریشن اطلاعاتی کلی از آقای جلیلی بدهم نمی‌توانستم مخاطب باهوش را راضی نگه دارم. مخاطب باهوش دوست دارد آن شناخت اساسی را با او به اشتراک بگذارید. من هم سعی کردم شناختی که در سفر از آقای جلیلی به دست آورده بودم صادقانه با مخاطب در میان بگذارم. من هم هیچ شناختی از ایشان نداشتم و اصلا نمی‌دانستم چه جور شخصیتی است.

اگر نمی‌شناختید چرا تصمیم گرفتید مستند تبلیغاتی‌شان را بسازید؟

فکر کردم آقای جلیلی شخصیتی است که به جوانان اعتماد می‌کند و همین‌طور هم بود.

چرا احتیاج داشتید آقای جلیلی به شما اعتماد کند؟

ببینید عرصه مستندسازی برای انتخابات یک قدم از دیگر عرصه‌های مستندسازی جلوتر است. مخاطبش بیشتر است و دیده می‌شود.اینکه آقای جلیلی به عده‌ای جوان اعتماد کند و این فرصت را به آنها دهد خیلی مهم است. این ویژگی در او وجود داشت و پای اعتماد خودش ایستاد. حتی وقتی آمار ۳۰ درصد از مردم که مستند را دوست نداشتند دیدند پای ما ایستادند. ضمن اینکه چند گروه دیگر هم برای آقای جلیلی فیلم ساختند و فیلم ما انتخاب شد.

از پدرتان آقای جواد شمقدری که مستند آقای احمدی‌نژاد را ساخته بودند هم کمک گرفتید؟

بله ولی خیلی وقت نداشتم که کمک مشخصی بگیرم. بیشتر در حد سوال و مشورت بود.

به عنوان کارگردان یک مستند تبلیغاتی چرا سعی نکردید از دیگر قشرهای مردم هم که ممکن بود نظر خاصی درباره آقای جلیلی داشته باشند تصویر بگیرید. مثلا در دانشگاه تهران فقط بچه‌های حزب‌اللهی را در حمایت از آقای جلیلی دیدیم. چرا به سراغ دیگر قشرها نرفتید. این همه‌جانبه‌نگری یکی از ترفندهای جلب رأی بیشتر است و این تصور را به وجود می‌آورد که این نامزد با همه مردم و با همه قشرها چه موافق و چه مخالف گفتگو می‌کند. در مستند فعلی به نظر آقای جلیلی یک شخصیت تک‌جناحی است.

به هیچ وجه روی تقسیم‌بندی مردم تأکید نداشتم. مردم را قشربندی نمی‌کنم. تعریف مردم فعلی ایران برای من اینگونه است: “مردمی که انقلاب و امام را دوست دارند، استقلال را دوست دارند، رابطه با آمریکا را دوست ندارند”. اینکه در برخی مستندهای تبلیغاتی نشان می‌دهند که با حجاب و بد حجاب و بی‌حجاب و فمنیسم و فعالان حقوق بشر را هم در نظر می‌گیریم درست نیست، تقسیم‌بندی مردم نوعی ریا را به دنبال دارد. این رفتار یک رفتار تبلیغاتی است و ما به دنبال آن نبودیم و مطمئنم مردم ما بسیار جلوتر از یک رفتار تبلیغاتی می‌فهمند و عمل می‌کنند. گرچه صدا و سیما در پیش‌برد سطح ذائقه و فهم مردم دارد درجا می‌زند اما مردم ما عقب نیفتاده‌اند و با برخی رفتارها خام نمی‌شوند.

این رویکرد را با آقای جلیلی در میان می‌گذاشتید یا فقط تصمیم خودتان بود؟

قطعا با ایشان به اشتراک می‌گذاشتم.

شما به استانبول رفتید و دوست دیگرتان به شمال رفتند و فقط به مشکلات کشاورزان شمالی و مسائل جنگل‌ها پرداختند. همه ایران شمال نیست. چرا این اتفاق افتاد؟

البته ما سعی کردیم تنوع اقلیمی را نشان دهیم. مثلا می‌خواستیم به جنوب برویم و آنجا را هم نشان دهیم. ولی پول نداشتیم.جنگل، دریا، زمینهای کشاورزی و کویر را نشان دادیم که به تنوع اقلیمی اشاره کرده باشیم.

بحث مالی برای ساخت این مستند با آقای جلیلی داشتید؟

بحث مالی یعنی چه؟

یعنی دستمزد گرفتید؟

چون خودمان پیشنهاد داده بودیم و مشتاق به این کار بودیم دستمزد نگرفتیم و بحثی در این زمنیه نکردیم.

از مستندهای تبلیغاتی که در این مدت از تلویزیون پخش شد کدامیک نظر شما را جلب کرد؟

فکر می‌کنم ملت، فیلم آقای حسن روحانی، حداد عادل، قالیباف و رضایی را دوست داشتند.

از کجا می‌گویید ملت دوست داشتند؟

از بازخوردهایی که در این مدت دیدم.

آقای شمقدری به نظر می‌رسد می‌خواهید خط سیاسی را در مستندهایتان دنبال کنید. آینده مستندسازی‌تان را به لحاظ موضوعی چطور می‌بینید؟

من به دنبال مستندسازی نبودم. اگر وارد این عرصه شده‌ام به دلیل رسالتی است که احساس کردم. رسالتی از جنس اجتماعی. به سراغ هر موضوعی که می‌روم دوست دارم در نهایت به حل یک نقیصه اجتماعی کمک کرده باشم. معمولا مسائل اجتماعی در جایی با مسائل سیاسی گره می‌خورد و رنگ و لحن سیاسی در یک مستند اجتماعی لحنی گریزناپذیر است. اعتقاد ندارم «میراث آلبرتا» یک مستند سیاسی است. این فیلم موضوعی اجتماعی را بررسی می‌کند.

اگر بعد از انتخابات مدیریت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی را به شما واگذار کنند قبول می‌کنید؟

خیر. جالب است بگویم که من و دوستانم در یک مؤسسه دولتی مشغول به کار بودیم اما بعد از حدود یک سال از آنجا آمدیم بیرون. اعتقادم این است که سیستم دولتی برای هنرمند مخرب است و استعدادها را می‌کشد. حالا حالاها نباید وارد سیستم دولتی بشویم. معمولا مدیریت دولتی که روی عرصه هنر حکم‌فرماست متکی به پول نفت است و هیچ حساب و کتاب مشخصی ندارد من ترجیح می‌دهم کارم را خصوصی دنبال کنم. تلاشم این است کار واقعی تولید کنم. یعنی مردم را ترغیب کنیم که برای دیدن مستند پول خرج کنند. این مدل را دوست ندارم که پول نفت بیاید زیر دست فیلمساز بدون هیچ حساب و کتاب مشخصی و او فیلم بسازد. کارگردانی که وارد سیستم دولتی بشود خواه ناخواه استعدادش کشته می‌شود.

نوشته به اعتماد آقای جلیلی احتیاج داشتم/ صدا و سیما درجا زده اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.