رضا داوودنژاد یکی از بازیگران جوانی بود که در همان ابتدای سال ۱۴۰۳ چشم از جهان فروبست. او از سال ۱۳۶۵ با فیلم «بی‌پناه» وارد سینما شد و در سال ۱۳۸۱ با سریال «پشت کنکوری‌ها» بیشتر شناخته شد. او همچنین در سریال‌های دیگری همچون «باغچه مینو»، «زندگی به شرط خنده»، «پنچری» و «از سرنوشت» به ایفای نقش پرداخت و در نهایت در ۱۳ فروردین ۱۴۰۳ به دلیل عفونت خون پس از پیوند کبد از دنیا رفت.

زری خوشکام بازیگر مشهور و همسر علی حاتمی و مادر لیلا حاتمی یکی از بازیگران پیش از انقلاب سینمای ایران بود که بازیگری را از سال ۱۳۵۰ شروع کرد و به شهرت بسیاری دست یافت. اهالی سینما و مخاطبان او را بعد از انقلاب با نام زهرا حاتمی می‌شناختند. زری خوشکام سرانجام در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۳ به دلیل سکته و ایست قلبی فوت کرد.

سعید راد نیز که دوران موفقی در سینمای پیش از انقلاب داشت، فیلم‌های «صبح روز چهارم» و «تنگنا» را می‌توان از آثار معروف او نامید. راد در سینمای پس از انقلاب هم با فیلم‌هایی چون «عقاب‌ها»، «گیرنده»، «چ» و سریال «در چشم باد» خوش درخشید. سعید راد در ۱ مرداد ۱۴۰۳ چشم از جهان بست.

فتح‌‌الله طاهری بازیگر و تعزیه‌خوانی بود که عمدتاً نقش‌های کوتاهی را در آثار مختلف سینمایی و تلویزیونی ایفا می‌کرد. او در سریال «متهم گریخت»، «محمد رسول‌الله(ص)» و سریال «مختارنامه» نیز بازی کرد و سرانجام در تاریخ ۱۹ مرداد ۱۴۰۳ درگذشت.

هوشنگ حریرچیان پس از سال‌ها فعالیت با مجموعه‌ تلویزیونی «آشپزباشی» دیده شد و سپس با حضور در سریال «ساختمان پزشکان» به شهرت بسیاری رسید. مرحوم حریرچیان در تاریخ ۳۰ مرداد ۱۴۰۳ به دلیل کهولت سن از دنیا رفت.

حسین خانی‌بیک یکی دیگر از بازیگران فوت شده در سال ۱۴۰۳ است که معروف‌ترین ایفای نقش او در سریال «مختارنامه» حاصل شد. این بازیگر در ۱ شهریور ۱۴۰۳ درگذشت.

زهره حمیدی با فیلم «دلاوران کوچه دلگشا» در سال ۱۳۷۱ بازیگری را آغاز کرد. مرحوم حمیدی در سال ۱۴۰۲ به بیماری سرطان لوزالمعده مبتلا شد و در نهایت پس از حدود یکسال مبارزه با این بیماری، در تاریخ ۴ شهریور ۱۴۰۳ از دنیا رفت.

پری صابری کارگردان تئاتر، نمایش‌نامه‌نویس و نویسنده‌ رمان بود و فعالیت هنری خود را از سنین جوانی با تئاتر آغاز کرد. پری صابری که مؤسس گروه تئاتر پازارگاد و تالار مولوی بود، موفق شد تا نشان هنر و ادب فرانسه را نیز دریافت کند. او سال‌ها با بیماری سرطان مبارزه کرده و درنهایت در تاریخ ۲۰ شهریور ۱۴۰۳ درگذشت.

صدرالدین حجازی بازیگر باتجربه در تئاتر بسیار موفق بود و در سال ۱۳۵۶ موفق به کسب جایزه‌ اسب طلایی از جشنواره‌ بین‌المللی تئاتر شد. فیلم‌های «ناخدا خورشید»، «تردید شاخه‌های بید» و «سنتوری» و سریال‌های «کوچک جنگلی»، «مختارنامه» و «تنهاترین سردار» از آثار مطرح و شاخص صدرالدین حجازی هستند. صدرالدین حجازی در ۲۴ شهریور ۱۴۰۳ بعد از گذراندن دوره‌ای کما به علت عوارض بیماری سرطان، سکته مغزی کرده و چشم از جهان فروبست.

جلیل شعبانی تهیه‌کننده، مجری طرح و مدیر تولید ایرانی بود که در ۱۲ مهرماه و در عین ناباوری رخت از این دنیا بربست.

محمدجعفر باقری‌نیا کارگردان، فیلم‌بردار، تهیه‌کننده و مستندساز ۲۰ مهرماه این دنیای فانی را ترک کرد. زنده‌یاد باقری‌نیا، در سال‌های فعالیت خود بالغ بر ۳۸ فیلم کوتاه، مستند و فیلم بند سینمایی و سریال و مجموعه مستند را با همکاری انجمن سینمای جوانان ایران، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و پویانمایی، موسسه روایت فتح و صداوسیما کارگردانی کرده بود. آخرین فعالیت او به سال ۱۳۹۸ بازمی‌گردد و پس از آن به دلیل کسالت و بیماری از فعالیت سینمایی فاصله گرفت و خانه‌نشین شد.

آرشاک قوکاسیان صداپیشه و دوبلور ایرانی ارمنی‌تبار بود. از مشهورترین کارهای او می‌توان صداپیشگی به جای شخصیت عمار در فیلم سینمایی «محمد رسول‌الله» و نیز شخصیت سعید با بازی سعید کنگرانی در سریال «دایی جان ناپلئون» را مثال زد. ۶ آبان ماه بود که آرشاک قوکاسیان درگذشت.

ژاله علو دوبلور، گوینده و بازیگری بود که در ۱۴ مرداد ۱۳۰۶ متولد شد. پدر او از جمله خوش‌نویسان دوران قاجار بود که باعث شد این بازیگر از همان کودکی در دنیای علم و ادب رشد کند. ژاله علو سوابق درخشانی در حوزه‌ دوبله و گویندگی دارد و صدای او یکی از صداهای ماندگار دوبله به حساب می‌آید. این هنرمند در سال ۱۳۸۹ در طی یک بزرگداشت، جزو چهره‌های ماندگار هنر ایران خوانده شد. نقش‌های خاله لیلا در سریال «روزی روزگاری» و دمه در سریال «مختارنامه» ازجمله ماندگارترین آثار تصویری این بازیگر کهنه‌کار بودند. ژاله علو در ۴ دی ۱۴۰۳ دار فانی را وداع گفت.

فریدون شهبازیان موسیقی‌دان، آهنگساز و رهبر ارکستر اهل ایران بود که آثار بسیار درخشانی از خود برجای گذاشته است. شهبازیان در ۲۲ دی‌ماه بود که با درگذشت خود تمام اهل هنر و ادب را در ماتم فرو برد.

شهرام میراب‌اقدم تدوینگر، فیلم‌ساز و تهیه‌کننده بود که تولید مستندهایی چون مستندهای «گرمابان»، «آرامستان» و «خوره» را در کارنامه خود دارد. میراب اقدم صبح ۳۰ دی‌ماه بر اثر سکته درگذشت.

شاپور عظیمی منتقد، مترجم و مدرس سینما یکی دیگر از چهره‌های شناخته شده‌ای بود که در  ۲۸ بهمن‌ماه بر اثر عارضه قلبی درگذشت.

ایرج رضایی دوبلور، مدیر دوبلاژ، فیلم‌نامه‌نویس و شاعر اهل ایران بود. صدای او به جای نقش‌هایی نظیر آلبرت فوآره با بازی برنارد هپتون در سریال «ارتش سری» و شارنیه با بازی فرناندو ری در «ارتباط فرانسوی ۲» و نقش معاون کلانتر در کارتونی به همین نام شناخته شده است. رضایی در ۲۹ بهمن‌ماه درگذشت.

منوچهر والی‌زاده دوبلور باسابقه و مطرح نقش‌های به یادماندنی را دوبله کرده است که بیشتر با صداپیشگی شخصیت کارتونی لوک خوش‌شانس شناخته می‌شود. همچنین صداپیشگی نقش مایکل اسکافیلد در مجموعه تلویزیونی «فرار از زندان» و گویندگی به جای بازیگرانی چون تام هنکس، جان تراولتا، تام کروز، هریسون فورد، نیکلاس کیج، جیسون استاتهام، جیم کری، ویل اسمیت، ادی مورفی، رابرت واگنر و الویس پریسلی از جمله نقش‌های اوست. اول اسفندماه بود که والی زاده پس از دو هفته بستری بودن در آی سی یو در بیمارستان درگذشت.

مهدی مسعودشاهی مدیر باسابقه سینمای ایران صبح جمعه ۲۴ اسفندماه به دلیل ضایعه مغزی درگذشت. مسعودشاهی از پایه‌گذاران بنیاد رودکی، بنیاد سینمایی فارابی، موسسه فرهنگی و هنری صبا و مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی بود. وی دبیر دو دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر، دبیر یک دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان اصفهان، مدیر مرکز هنرهای نمایشی وزارت ارشاد، مدیرکل نظارت و نمایش سینمایی و داور چند دوره جشنواره فیلم فجر بوده است.

نوشته آه از آن رفتگان بی‌برگشت… اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این مراسم کامران ملکی مجری برنامه، گفت: سال ۱۳۷۹ قرار بود نمایندگی خانه سینما در کیش افتتاح شود؛ در فرودگاه و بازه انتظار برای سفر به کیش و افتتاح دفتر خانه سینما یک ستاره می‌درخشید و او سعید راد بود که از همان بهار ۷۹ به وطن برگشت و تا بدرقه ابدی امروز او در خانه سینما در کشورش بود.

در ادامه علی دهکردی مدیر عامل‌خانه سینما عنوان کرد: امروز خداوند میزبان سعید راد است و فردین بزرگ، بهمن مفید، ناصر ملک مطیعی بزرگ و ستاره های برزگ سینما ما میزبان یک همیشه ستاره و ابر ستاره به نام سعید راد هستند.

وی از طرف خود و همه صنوف سینمای ایران به خانواده سعید راد تسلیت گفت و افزود: سینما ستاره خود را از دست داد ولی ستاره خاموش شدنی نیست و اگر بپذیریم بازیگری عشق است مطابق شعر هر گز نمیرد آن که دلش زنده شد به عشق؛ این عشق پایان ندارد.

وی در پایان یادآور شد: صحبت های اصلی در مراسم یادبود در خانه سینما عنوان می‌شود.

پس از این محمدمهدی عسگرپور رئیس هیات مدیره خانه سینما، گفت: امروز برای بدرقه ستاره درخشان سینمای ایران گردهم آمده ایم. فردی که عاشق وطن و هموطنان خود بود و در کار حرفه ای بسیار جدی بود. مجموعه این ها یک معجون تکرار نشدنی به اسم سعید راد را پدید می‌آورد.

وی افزود: تقریبا دیگر آرزوی دست نیافتنی شده است در مراسم بدرقه عزیزان و هنرمندان بگوییم این عزیزان به خوبی و راحتی زندگی کردند. انگار عادی شده است در سختی زندگی کنیم و ممنوعیت های بی‌جهت بر عزیزان اعمال شود. همه با سختی های سعید راد آشنا هستیم اما این عشق به وطن بود که منجر به بازگشت سعید راد شد.

در ادامه پژمان بازغی رئیس انجمن بازیگران ضمن تسلیت به خانواده راد، گفت: در اولین فیلمی که سعید راد بعد از ۱۸ سال بازی کرد با او همکاری داشتم و شاگرد او بودم و معتقدم این ستاره ها روشنگر راه جوانان سینما هستند. تعجب می‌کنم چهره های جوان سینما را در این مراسم نمی‌بینم تا قدردانی مناسبی از کسانی که چراغ سینما را روشن نگه داشتند، صورت پذیرد.

در ادامه مجری برنامه از باشگاه پرسپولیس تشکر کرد و با خطاب کردن رضا درویش و یادآوری ورزشکاری سعید راد، از حضور چهره های ورزشی مثل حمید استیلی و محمود خردبین برای حضور در قدردانی کرد.

پس از این نگاه و سام راد فرزندان سعید راد روی صحنه آمدند؛ سام راد پسر سعید راد گفت: قلب پدر من خوشحال است که شما را می‌بیند. سینمای ایران یک بازیگر محبوب و عقاب حرفه ای را از دست داد و ما نیز پدرمان را از دست دادیم.

وی یادآور شد: هرشخصی بین تاریخ تولد و تاریخ فوت یک خط تیره دارد، بابای من آن خط تیره را برای شما به خوبی زندگی کرد. از شما می‌خواهم طوری زندگی کنید که هرکه شما را به یاد می آورد به خوبی باشد.

پس از این نگاه راد دختر مرحوم سعید راد نیز عنوان کرد: ما فرزندان ستاره سینما سعید راد هستیم و از طرف خودمان و خانواده و فرزندانمان از حضور شما و دعای خیر شما سپاسگزاریم.

وی ادامه داد: سعید راد هنرمندی بود که سال‌ها بر پرده درخشید، عشق او دوربین بود و زندگی اش سینما، نفسش پرسپولیس و قلبش برای ما و نوه ها می تپید. همه از ناخوش شدن پدر متعجب شدند و سوال پیش آمد که چطور سعید راد ورزشکار به واسطه زمین خوردن زمین‌گیر شد؛ ۱۰ ماه تمام من و خانواده با تمام قدرت و عشق به پدر خدمت کردیم تا جایی که به تشخیص دکتر نگهداری از او از توان ما خارج شد و پدر را به کلینیک تخصصی و خصوصی سالمندان فرستادیم.

وی ضمن گلایه از قضاوت ها، مطرح کرد: متاسفانه قضاوت کردن برای آدم های بی فکر و کوته فکر مثل آب خوردن شده است. پدرم همیشه از این عادت غلط رنج می‌ برد و خط قرمز او بود. افسوس که «صادق کرده» سرزمین مادری را که با سکوت بزرگ آسمانی شد رها نکردند. این روزگاری که هر روز برای «علی خوشدست» مثل مردن بود. چشم انتظار بازگشت بود تا دوباره آن سعید راد پر قدرت شود و هر روز می‌پرسید نگاه من خوب می‌شوم؟ حیف که این انتظار بی حاصل بود.

نگاه راد یادآور شد: سعید راد مثل فیلم های خود شخصیتی قوی، بی ریا با اعتماد به نفس و متکی به خود با عشق و شکوه بود و دوست نداشت با چهره دیگری از چهره به یاد ماندنی اش در سینما شناخته شود از همین رو نمی‌خواست با کسی دیدار کند. در حالی که از درگذشت بیتا فرهی، آتیلا پسیانی و داریوش مهرجویی ناراحت و اندوهگین بود کوچ نا به هنگام رضا داوودنژاد بغض او را ترکاند و برای او اشک ریخت.

دختر راد در پایان گفت: سعید راد ستاره ای که متولد شد و خواهد ماند. یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت غم من مخور که دوریت برای من شده عادت.

در آخرین سخنرانی، الهام راد برادرزاده سعید راد گفت:‌ از طرف امید و ایمان اطلس و الهام برای تو که برای ما ۴ نفر پدر بودی و پدری کردی به سبک خودت و برای تو که عاشق زندگی بودی و معنای عشق به وطن هستی، وطنی که دوری اش را تحمل نکردی، ماندن در وطنی که هیچ چیز در آن به مساوات تقسیم نشد حتی مرگ.

وی در پایان صحبت‌هایش بیان کرد: پای خاکی ایستادی که وفا ندارد و تو را به خاک سپردیم و چه میراث سنگین و بارغمی برجا گذاشتی، تو برای من همه قهرمان و ضد قهرمان فیلم ها هستی؛ قهرمانی زخمی مثل علی خوشدست و سینه ای ستبر مثل شاه «دادشاه» و قلبی عاشق مثل آقای امانی تو مثل همه قهرمان ها با هیچ چیز نشکستی مگر مرگ و برای من معنی عشق به سینما هستی. سعید راد را برای آقای امانی، صادق «صادق کرده»، مهدی کافر کولی «سفر سنگ»، علی «ساخت ایران»، برای اسکندر «دوئل»، برای عقاب «عقاب ها» و تمام فریم‌هایی که برای سینما ثبت کرد تشویقش کنید.

در پایان با خواندن نماز بر پیکر زنده یاد سعید راد او را به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) بدرقه کردند.

سعید راد بازیگر قدیمی سینمای ایران صبح اول مرداد ماه بعد از تحمل یک دوره بیماری از دنیا رفت و امروز سوم مرداد راهی خانه ابدی اش در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) شد.

مراسم یادبود این هنرمند روز جمعه پنجم مرداد از ساعت ۱۴ تا ۱۶ در مسجد الرسول (ص) واقع در میدان کاج سعادت آباد برگزار خواهد شد.

منبع: خبرگزاری مهر

نوشته پیکر سعید راد تشییع شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نگاه راد دختر سعید راد خبر درگذشت پدرش را تایید کرد و گفت: پدرم ساعت ۹:۳۰ صبح امروز اول مرداد در بیمارستان از دنیا رفته است.

سعید راد در اواخر دهه ۷۰ به ایران برگشت و پس از سال‌ها دوری از بازیگری با فیلم «دوئل» احمدرضا درویش به سینما بازگشت.

«خداحافظ رفیق» به کارگردانی امیر نادری، «صادق کرده» به کارگردانی ناصر تقوایی، «سفر سنگ» و «خط قرمز» به کارگردانی مسعود کیمیایی، «عقاب‌ها» به کارگردانی ساموئل خاچکیان، «چ» به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا و «پایان خدمت» به کارگردانی حمید زرگرنژاد از جمله آثار ماندگار این بازیگر در سینما هستند.

سریال‌های «گیلدخت»‌، «سرزمین مادری» و «در چشم باد» هم با بازی این هنرمند از تلویزیون پخش شده است.

زمان تشییع سعید راد

مراسم بدرقه پیکر سعید راد چهارشنبه ۴ مردادماه ساعت ۹:۳۰ صبح از ساختمان شماره ۲ خانه سینما (خیابان وصال جنوبی، نبش کوچه شفیعی) به سمت بهشت زهرا(س) ، قطعه هنرمندان انجام می‌شود.

سوره سینما درگذشت این هنرمند را به خانواده ایشان و جامعه هنری تسلیت می‌گوید.

پیام تسلیت رئیس سازمان سینمایی

در متن این پیام آمده است:

«خبر درگذشت هنرمند پیشکسوت مرحوم سعید راد جامعه هنری کشور را غافلگیرکرد. او از سرمایه‌های ارزنده سینمای ایران بوده است که در کارنامه‌اش آثار ارزشمند بسیاری ثبت شده است.

مرحوم راد، بازیگری بود که در ایفای نقش، به آن‌ها، تشخص، عمق و قدرت می‌داد و همین شاخصه، کیفیت حضور او را بر پرده سینماها متفاوت کرده و شمایلی که او با کوشش و تلاش، چند دهه بر پرده سینماها خلق کرد، غبطه برانگیز، با شکوه و پرقدرت است که بدون شک، این هنرمند را در جایگاه یکی از بزرگان عرصه بازیگری قرار می‌دهد که طی چند دهه در سپهر سینمای ایران خوش درخشیده است.

نقش‌های بسیاری از او در ذهن مردم ایران ثبت و ماندگار شده است. از نقش تیمسار فلاحی فیلمِ «چ» تا خلبان مهردادِ در فیلم عقابها، از اسکندر فیلم دوئل تا کولی فیلم سفر سنگ و همه و همه شمایل نامیرایی هستند که بر پرده سینماها آورد.

دستاورد او برای سینمای ایران مجموعه‌ای از بهترین خاطره‌هاست. سعید راد با برخی آثار ارزشمند خود یکی از قهرمانان سینما خواهد ماند.

تجربه همکاری نزدیک بنده با ایشان برای من شیرین و دلنشین بوده است. او هنرمندی شریف، پرمایه، کاربلد و دغدغه‌مند بود که تعلق خاطرش به مردم و مسائل آنان بویژه نگاهش به اهمیت رونق سینما در استان‌ها و حمایت از بچه‌‎های پرتلاش شهرستان‌ها برای من ستودنی است.

اینجانب ضایعه درگذشت این هنرمند ارزنده را به جامعه سینمایی و هنری کشور تسلیت عرض کرده و از درگاه خداوند بزرگ برای ایشان رحمت واسعه الهی و برای عموم بازماندگان صبر و سلامتی مسئلت دارم.»

پیام تسلیت معاون سیما

متن پیام محسن برمهانی به این شرح است:

«انا لله و انا الیه راجعون

خبر درگذشت سعید راد از هنرمندان پیشکسوت و خالق شخصیت های ماندگار سریال های تاریخی تلویزیون موجب تأسف و تألم اینجانب شد.

سعید راد نه تنها یک بازیگر که یک استاد هنرمند اخلاق مدار بود. ذکر احوالات او در زندگی شخصی و مراودات کاری اش می تواند کلاس درس برای جویندگان حوزه سینما و هنر باشد.

رسانه تلویزیون مردم کشورمان به عنوان مخاطبان آن چه بهره ها که از ظرفیت این هنرمند محبوب کشورمان نبرده است.

بازی او در سریال تلویزیونی “درچشم باد” به قدری تاثیرگذار بود که این نقش را برای مخاطب باورپذیر کرد.

و درخشش ایشان در سریال “سرزمین مادری” و دیگر آثار تلویزیونی، گواه بر توانایی زنده یاد سعید راد در نقش های مهم و  جدی است.

بی شک نقش آفرینی های خاطره ساز این چهره توانمند عرصه بازیگری و خلق شخصیت ها و قهرمانان مانا، همیشه در ذهن مخاطبان هنردوست و علاقمندان وی ماندگار خواهد ماند.

اینجانب ضمن ابراز تأسف از فقدان این هنرمند پیشکسوت سینما و تلویزیون، درگذشت مرحوم سعید راد را به خانواده آن مرحوم و دوستان و جامعه هنری تسلیت می گویم و از درگاه ایزد منان برای بازماندگان صبر جزیل خواستارم.»

پیام تسلیت خانه سینما

در این پیام آمده است: «خانه سینمای ایران درگذشت بازیگر پیشکسوت سینمای ایران زنده‌یاد سعید راد را به خانواده محترم ایشان و اعضای محترم جامعه اصناف سینمای ایران تسلیت عرض می‌کند.»

پیام تسلیت موزه سینما

در این پیام آمده است: «موزه سینمای ایران با نهایت تاسف و تاثر درگذشت  سعید راد بازیگر سینما و تلویزیون را به جامعه هنری ایران تسلیت گفته و از خداوند برای این هنرمند غفران الهی و برای خانواده و سایر بازماندگان صبر و اجر مسئلت دارد.»

پیام تسلیت انجمن بازیگران سینمای ایران

در این پیان آمده است: «با نهایت تاسف و تاثر باخبر شدیم که جناب آقای سعید راد عزیز بازیگر محبوب، پیشکسوت و متشخص سینمای ایران پس از سالها هنرمندی و تلاش در عرصه سینما درگذشتند.

این ضایعه غم انگیر را به خانواده محترم ایشان، همه همکاران عزیز و به ویژه مردم شریف و هنردوست ایران تسلیت گفته، برای بازماندگان صبر و برای ایشان آرامش و رحمت الهی طلب می‌کنیم.»

نوشته سعید راد درگذشت + زمان تشییع و پیام‌های تسلیت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این داوران با حکم ابراهیم داروغه‌زاده دبیر سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر، ۲۲ فیلم بخش «سودای سیمرغ» را داوری خواهند کرد.

نوشته معرفی هیات داوران بخش «سودای سیمرغ» سی‌و‌هشتمین جشنواره فیلم فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حسین تراب نژاد همراه با هومان فاضل فیلمنامه این سریال را نوشته اند و سعید راد با این سریال بعد از مدت ها در قاب تلویزیون حاضر می شود؛ او تاکنون در سریال های «در چشم باد» و «سرزمین کهن» بازی کرده که البته در اولی حضورش به چند قسمت خلاصه می شود و دومی هم هنوز مجوز پخش ندارد، بر همین اساس «ترور خاموش» به نوعی نخستین سریالی است که این بازیگر در آن حضوری چشمگیر دارد.

سعید راد، پریوش نظریه، پرویز فلاحی پور، ستاره اسکندری، رضا مولایی، جلال فاطمی، حمید عطایی، امیرمحمد زند، شایسته ایرانی، سامیه لک، مهدخت مولایی، مریم بوبانی، صفا آقاجانی، نازنین فراهانی، رویا میرعلمی، حمید شریف‌ زاده، سمیرا حسینی، سپیده خداوردی، آوا دارویت و هادی نوری از بازیگران سریال «ترور خاموش» هستند.

عوامل اصلی این سریال عبارتند از تهیه کننده: ابوالفضل صفری، کارگردان: احمد معظمی، مدیرتولید: مرتضی متولی، جانشین تولید: کامیاب متولی، مدیر فیلمبرداری: علیرضا وداد تقوی، تدوین: حمیدرضا قربانی، پری سا ناهیدپور، جلوه های ویژه بصری: مهدیار سزاوار، طراح گریم: مهدیه اعرابی، طراح لباس: مرجان گلزار، طراح صحنه: سعید آهنگرانی، طراحی و ترکیب صدا: رامین ابوالصدق، مدیر صدابرداری: حمیدرضا یارندپور، موسیقی: آرش بادپا، مدیر برنامه ریزی: سید جواد حسینی.

نوشته سریال «ترور خاموش» از ۲۳ شهریورماه روی آنتن شبکه یک/ روایت یک پرونده امنیتی حساس اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ابوالفضل صفری، تهیه‌کننده سریال، با اشاره به تأکید عوامل مجموعه تلویزیونی «مرگ خاموش» بر توجه به حسّ دلچسبی سریال برای مخاطب، افزود: «مرگ خاموش» به لحاظ کیفی دارای وجوه تمایزی منحصر به فرد است که با قلم هومان فاضل و گروه جدید نویسندگان دیگر روز به روز می‌کوشد تا مخاطب‌پسندتر کار خودش را جلو ببرد.

صفری با بیان اینکه «مرگ خاموش» هیچ اصراری بر نگاه کلاسیک به مواد مخدر ندارد، خاطرنشان کرد: موضع «مرگ خاموش»، امنیت نرم است؛ یعنی مواد مخدر را با آن نگاه کلاسیک به فیلم‌های مواد مخدری نداریم و پشت پرده‌های این آسیب و ناهنجار اجتماعی را واکاوی می‌کنیم که چه مافیایی به دنبال این هستند جامعه را تبدیل به بازار مصرف کنند.

تهیه‌کننده سریال «سارق روح» تأکید کرد: همان کسانی که به هر قیمتی تلاش می‌کنند تا ما را تبدیل به یک بازار ثابت و همیشگی کنند. از طرفی دیگر رسالت ما در این مجموعه تلویزیونی، رسیدن به این چرایی اعتیاد جوانان است. در «مرگ خاموش» کارکرد رسانه را در پیشگیری از معضل اعتیاد به اوج خودش می‌رسانیم.

وی در پایان با اشاره به حضور سعید راد بازیگر پیشکسوت سینما،‌ تئاتر و تلویزیون به عنوان نقش محوری «مرگ خاموش»، اذعان کرد: مجموعه تلویزیونی «مرگ خاموش» با مدیریت مرکز سیما کار خودش را جلو می‌برد و در کنار نقش‌آفرینی بازیگران مختلف، سعید راد نقش محوری که قهرمان و مأمور امنیتی «مرگ خاموش» به حساب می‌آید را ایفا می‌کند.

نوشته بازگشت سعید راد به تلویزیون با سریال «مرگ خاموش» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: اما امشب فیلمی دیدم که اصلا سینما نیست. «شماره ۱۷ سهیلا» که اصلا قابل درک نبود و اصرار دارند مخاطب از دیدن آن بخندد. وقتی بزرگانی مثل آقایان تقوایی، کیمیایی، شما، حاتمی کیا و… فیلم نسازند این می شود.

انتقاد سعید راد از پرویز پرستویی!

راد درخصوص حواشی فیلم سینمایی «قاتل اهلی» نیز گفت: آقای کیمیایی استاد بنده و دیگران هستند حق بزرگی بر سینمای ایران دارند. چطور می شود که امروز این گونه به او توهین می شود؟ این جرات ها را چه کسانی از کجا می آورند که جلوی او می ایستند؟ فیلم آخر ایشان را ندیده ام اما ایشان ۲ سال پیش روی من فیلمنامه ای نوشته بود که به هر دلیلی تولید نشد به اسم «دست تنها»! قصه براساس من بود و قرار بود پولاد کیمیایی هم در فیلم بازی کند. من با پولاد هم صحبت کردم و گفتم نباید انقدر به پدر وابسته باشی و باید سعی کنی مستقل شوی. متاسفانه اطمینانش تنها روی پدرش است و اعتمادی به نفسی که دارد را بکار نمی گیرد.

این بازیگر با انتقاد از پرویز پرستویی گفت: امروز از اینکه حرمت بزرگان سینما چون کیمیایی را نگه نمی داریم ناراحتم. از پرویز پرستویی انتظار نداشتم، هرچه قدر هم دلگیر بود نباید چنین تند برخورد کند! من او را با اخلاق خوبش می شناختم.

پژمان بازغی: دعوای جشنواره و انجمن منتقدین به ضرر سینمای ایران است!

پژمان بازغی، دیگر میهمان «هفت» بود. وی درخصوص فیلم های خود در جشنواره سی و پنجم فجر گفت: امسال با ۳ فیلم از ۳ کارگردان زن در جشنواره حاضر هستم. انتخاب هایم براساس فیلمنامه است و ارتباطی با کارگردان خانم بودن آنها ندارد. بنظرم می رسد انتخاب هایم درست بوده و هر دو فیلم بخش مسابقه ام یعنی «اسرافیل» و «فصل نرگس» فیلم های خوب، احساسی و با لایه های زیرینی هستند. فیلم هایی با هیاهوهای الکی نیستند.

وی ادامه داد: معتقدم دعوای بین جشنواره و انجمن منتقدین به نظرم به ضرر سینمای ایران است و بنظر می رسد باید طی تجربه ۳۵ ساله جشنواره فجر، بخش هایی از آئین نامه این رویداد سینمایی اصلاح شود و فیلم ها صادقانه برای بخش مسابقه جشنواره کاهش یابد. اتفاق خوبی هم که امسال افتاد این بود که بخش «فیلم اول» حذف شد و این بی معنی بود و هرکسی که فیلم می سازد، فیلمساز است و اول و دوم در آن معنی ندارد.

آیدا پناهنده متاثر جوایز «ناهید» قرار نگرفت

بازغی درخصوص ساخته جدید آیدا پناهنده گفت: نکته خوب خانم پناهنده این بود که با وجود اینکه فیلم «ناهید» در جشنواره های متعدد جهانی حضور یافت، اما متاثر از این جوایز قرار نگرفت و فیلم خود را در «اسرافیل» ساخته است. ژانر سینمای اجتماعی بیش از هرچیزی در انتخاب های سینمایی ام مهم است. کار هنرمند این است که بخشی از جامعه اش را منعکس کند. لذا گمان می کنم با ساخت فیلم اجتماعی بخشی از دغدغه های مردم را تولید می کنیم که ماندگاری و تاثیرگذاری بیشتری بر مردم دارد. البته فیلم های بفروش هم بازی کرده ام و مثلا سال گذشته با فیلم «بارکد» در جشنواره حاضر شدم. اما به طور کلی دغدغه اولم فیلمسازان اول است.

این بازیگر درخصوص تجربه کارگردانی در سینما گفت: آرزوی این را داشتم که در ۴۰ سالگی اولین فیلمم را بسازم اما حس می کنم هنوز ولع بازی در نقش های جدید را دارم. اما اگر روزی فیلم بسازم هرگز در آن بازی نخواهم کرد و تمام تمرکزم را بر فیلمنامه و کارگردانی خواهم گذاشت. بنظرم ما قصه های ساده مان را در سینما فراموش کرده ایم.

نقد فیلم سینمایی «شماره ۱۷ سهیلا»

«هفت» در ادامه در میز نقد خود، با حضور مسعود فراستی و سعید قطبی زاده به نقد فیلم های سینمایی جشنواره سی و پنجم پرداخت. در ابتدا قطبی زاده درخصوص فیلم سینمایی «شماره ۱۷ سهیلا» گفت: من احساس کردم در این فیلم تعمدی وجود دارد. اولا شروع فیلم و بازیگر اصلی آن خانم داودنژاد برایم جالب بود. فیلم اصلا سعی نداشت لوکس، شیک و دلبرانه باشد. فیلم ایده بود. یک ایده خوب داشت که در ۱ ساعت اول تنها با این ایده بازی می کرد. طرح موضوع خوب بود، پرداخت در مواردی خوب بود. اما در جاهایی زیادی از حد فیلم را شل گرفته بود. نورپردازی، بلندی برخی پلان ها و… اذیت کننده بود. فیلمی بود که تا حدی ۵۰-۵۰ بود و حالتی میانه داشت.

در ادامه مسعود فراستی نیز گفت: ایده برای بیرون است. فیلمساز عزیز ما پیش خود گفته وای عجب ایده ای! همین و تمام. یعنی ایده اصلا مسئله اش نشده و از سینما هم چیزی نمی داند. در نمایی از فیلم در یک کافه، یک سوم قاب از پائین پر است و دو سوم قاب از بالا خالی است! این یعنی چی؟ کارگردان می گوید خواستم کاراکتر از فیلم بیافتد و تعمدی است. اما اصلا بی معنی و بد است. ایده که می آید تازه باید شروع شود. باید با آن مانوس شوی. معلوم است فیلمساز نه آشنایی با زن دارد و نه دغدغه مسئله و دارد تمرین فیلمسازی می کند؛ از دوربین رو دست های بی معنی تا قاب بندی های غلط! فیلم کاراکتر نمی سازد. در صورتی که این زن می توانست، دردش، تنهایی اش و مسئله مهم اش یک کاراکتر مستقل شود.

قطبی زاده نیز گفت: البته در پلان سکانس هایی از فیلم که بابک حمیدیان بازی می کرد، بازی خوبی داشت و بجا بود.

قطبی زاده: «دعوتنامه» برایم مفرح بود!

این منتقد در نقد فیلم سینمایی «دعوتنامه» ساخته مهرداد فرید نیز گفت: این فیلم برایم مفرح بود و تا آخر نشستم و خوشحال که این فیلم را دیدم برای اینکه خیلی ابتدایی بود و هیچ چیز از قصه، کارگردانی، بازی و … نداشت و همین فضای کمدی ناخواسته ای ایجاد کرده بود که بسیار بخندم. یک ایده با روایت بد فیلم فارسی!

مسعود فراستی نیز در خصوص این فیلم گفت: شخصیت مرد فیلم مقوا است. جامعه فقیر مفلوک بدبخت و… . اصلا نمی فهمم فیلمساز کِی زندگی می کند، کجا زندگی می کند، چرا زندگی می کند؟ فیلم خیلی خیلی بدی شبیه به فیلم فارسی های دهه ۳۰ است. مهرداد فرید جسارت فیلمسازی ندارد و فکر می کند یک موضوع یا قصه جنوب شهر می تواند فیلم را نجات دهد! مشخص است از فیلم اول تا این فیلم هیچ فیلمی ندیده است و کارگردانی یاد نگرفته است. فیلم اساسا قصه ندارد و دارد هیچ چی را می پیچاند. این حس به مخاطب دست می دهد که پایان فیلم از ابتدا معلوم است!

قطبی زاده نیز خاطرنشان کرد: فیلم به شدت شعار می دهد. از آن شعارهایی که قرار است شعارهای سیاسی و اقتصادی باشد و اساسا فیلم خیلی بدی است. اما چون کارگردان، زبان قصه و سینما را بلد نیست و مرز اغراق در بازی ها و هدایت بازیگر را نمی داند، فیلم این چنین می شود. بنظرم اشکال از کارگردان است، همین قصه را می توان بهتر تولید کرد. فیلم بیش از پایان معلوم، معلول بود.

نقد فیلم مستند «انحصار ورثه»

مسعود فراستی در ادامه به نقد مستند «انحضار ورثه» درباره زندگی شهید آوینی پرداخت. وی گفت: من غیر از مسئله فیلم مستند و ساختار آن، به سوژه یعنی مرتضی آوینی هم حساسیت زیادی داشتم. با این حساسیت زیاد در حین تماشای فیلم، اذیت نشدم. درصورتی که منتظر بودم اذیت شوم. فیلم علی رغم ضعف ها و لَختی ها در بیان و میزانسن ها، اما حرف هایی می زند که برایم اذیت کننده نیست و تازگی دارد و با تمام حجب و حیاها، روایتی تازه از آوینی را تشریح می کند که قبول دارم.

وی درادامه با انتقاد از بخشی هایی از فیلم گفت: اما در بخشی از فیلم بیان می شود که مرتضی، هروئینی بود و بعد از آن راه رسیدن به خدا را کشف کرد. خب مرتضی در دوره ای به شدت نیهیلیست بود. اما بیان این جلمه غلط، بدون آنکه جلوتر در فیلم بدان پاسخ داده شود، به فیلم آسیب رسانده است. همین موضوع سبب شده تا جوی علیه این فیلم راه افتاده است گویی که فیلمساز خواسته بر این مسئله تکیه کند و پررنگ جلوه دهد، درصورتی که در فیلم این چنین نیست.

قطبی زاده نیز دراین خصوص بیان داشت: من وقتی فیلم را در جشنواره سینماحقیقت دیدم، برایم خیلی جالب بود کسانی دارند آوینی را از شمایل اسطوره ای درمی آورند و حرف های تازه می زنند که از نزدیک ترین دوستان و رفقایش بوده اند! نظیر تو، حاتمی کیا و … . در این فیلم حرف های حاتمی کیا برایم به شدت تکان دهنده بود. خود فیلم یک مستند پرتره معمولی است. این در محتوا و قصه خیلی خوب مانور داده است اما اجرا، ظاهر و مونتاژ فیلم بسیار ساده آمد.

وی افزود: ساخت چنین مستندهایی برای چهره های مهم تاریخ معاصر، می تواند کمک کند به صمیمیت بیشتر این شخصیت ها برای نسل جوان. بنظرم پوشیدن یک تیشرت با طرحی از چهره آوینی بسیار ارزشمندتر از داشتن یک کتاب آینه جادو در کتابخانه است که هیچگاه خوانده نمی شود!

فراستی نیز نهایتا بیان داشت: بنظرم صادق زیباکلام بلکل در این فیلم پرت است. چون نه مرتضی را می شناسد و نه مسئله مرتضی را دارد. من طرفدار این هستم که آقای قوچانی درباره فیلم حرف بزند، چون نظر دارد اما این شخص اساسا هیچ ربطی به ماجرا ندارد.

ویژه برنامه سینمایی «هفت» به مناسبت جشنواره فیلم فجر با اجرای بهروز افخمی در طول برگزاری جشنواره هرشب از ساعت ۲۲:۳۰ از برج میلاد روی آنتن زنده شبکه سه سیما می رود.

نوشته انتقاد سعید راد از پرویز پرستویی/ قطبی زاده: «دعوتنامه» برایم مفرح بود!/ نقد فیلم مستند «انحصار ورثه» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: جشنواره فیلم فجر به عنوان رونمایی از چشم انداز یک سال سینمای ایران تبدیل شده است. بنده نیز معتقدم این جشنواره باید با هویت سینمای ایران منطبق شود و لذا ما برای تبلیغ سینمای واقعی ایران در این جشنواره برنامه زنده هرشب خواهیم رفت حتی اگر زمان آن به مدت یک ماه افزایش یابد.

افخمی ادامه داد: اما درباره جشنواره های دیگر ما همواره یک گزارش ابتدایی خواهیم داشت. همانطور که درباره جشنواره مقاومت با آقای محمد خزایی، دبیر این جشنواره این گزارش را در قسمت های قبل پخش کردیم و در این قسمت نیز گزارشی کامل از روند نشست ها و رویدادهای این جشنواره خواهید دید.

راد: چرا دیگر در سینمای ایران قهرمان نداریم؟

برنامه «هفت» در ادامه میزان سعید راد، بازیگر سینما بود. سعید راد در گفتگو با بهروز افخمی گفت: چرا دیگر در سینمای ایران قهرمان نداریم؟ چرا به مخاطب به عنوان مشتری نگاه می کنیم و همه چیز برای ما فروش شده است؟ من ۲۰ سال در سینما نبودم، در سینما اشخاصی که چند سال غیبت داشتند حذف شده اند، اما وقتی من برگشتم چون با سینما زندگی کردم، آقای درویش به سراغ من آمد و کار کرد.

کار با درویش و حاتمی کیا از افتخارات من است

راد با بیان آنکه کار با آقایان درویش و حاتمی کیا از افتخارات بازیگری من است، ادامه داد: من زمانی که خارج از ایران زندگی می کردم هیچگاه ورزش را رها نکردم و همین آمادگی جسمانی سبب شد تا مجدد به سراغم بیایند.

این بازیگر سینما بیان داشت: ما خیلی بی لیاقتیم. چرا این لیاقت و عظمت ایرانی و غیرت ملی ما در سینما مستتر نیست؟ من اینجا به عنوان یک شهروند از ایران دفاع می کنم. جوانان ما امروز در حوزه های مختلف علمی جهان را فتح کرده اند یا در حوزه سیاسی وزاری کشورهای مختلف جلوی وزیر خارجه ما زانو می زنند، اما در حوزه سینما عقبیم.

سوژه ای جز فحشا، فقر و اعتیاد نداریم؟!

بازیگر فیلم سینمایی «چ» با طرح این سوال که چرا انقدر سینمای ما کوچک است، خاطرنشان کرد: امروز در سینمای ایران سوژه ای جز فحشا، فقر و اعتیاد نداریم! چون سینمای ما با واسطه فیلم درست می کند. بین کارگردان و تهیه کننده نباید واسطه ای باشد تا به سوژه ها به طور واقعی بپردازند.

وی افزود: ما هنوز برای جشنواره هایمان در آن سوی آب تبلیغ نداریم. ما هنرپیشه ای داشتیم که در فستیوال برلین جایزه بهترین بازیگر را گرفته است. همین جایزه کن. من معتقدم ما دیگر ظرفیت نقدی که همراه با جنگ باشد را نداریم. آقای فراستی را من می شناسم و قبول دارم و بسیار باسواد است. اما من اینگونه نقد را نمی پذیرم که یک نفر موافق و یک نفر موافقم بنشینند و دعوا کنند. نقد نوشتاری ست. آقای فرهادی به هر حال فیلمساز معتبر ماست و به من برمی خورد که به نوعی به او توهین شود.

راد ادامه داد: من برای فیلم «دوئل» در فستیوال های بوسان کره جنوبی بودم. یکی از منتقدان خارجی به من می گفت این فیلم را شما نساختید. ممکن نیست! من می گفتم باور کن چنین فیلمی با این حجم پروداکشن را یک نفر به تنهایی ساخته و این خیلی توانمندی بزرگی است اما آن را در سطح جهان تبلیغ نمی کنیم.

مسئله ای نداشتم که ممنوع الکار شوم

بازیگر فیلم «دوئل» درخصوص علت دوری خود از ایران گفت: اصلا دوست ندارم رفتنم از ایران را به یاد بیاورم. من تنها بازیگری بودم که بعد از انقلاب ۷ فیلم پرفروش بازی کردم و اساسا محبوبیتم را از پس از انقلاب بدست آوردم و هیچ مسئله ای هم نداشتم که ممنوع الکار یا ممنوع الچهره شوم. من در خارج نیز هیچ وقت ساکم را باز نکردم. و همیشه در حال مهاجرت بودم و مجبور بودم کارهای فرعی کنم تا زندگی ام را حفظ کنم. ولی آن زمان که مرا ممنوع الکار کردند حیرت کردم و در اوج فعالیت ها و بروز استعدادهایم بود.

«عقاب ها» به قیمت بلیت امروز ۵۲ میلیارد فروخت!

راد ادامه داد: یکبار با فریدون جیرانی و سیروس الوند صحبت می کردیم، حساب می کردیم اگر فیلم «عقاب ها» به قیمت بلیت امروز فروخته می شد، ۵۲ میلیارد فروش آن بود. یعنی بیش از فروش کل سال ۹۱ سینمای ایران. چرا این فیلم انقدر موفق بود؟ چون قهرمان داشت. اما امروز جثه ها در سینمای ما تحلیل رفته است و دیگر قوی نیست.

نگاه فرآیندی لازمه نقد آسیب شناسانه

برنامه سینمایی «هفت» در ادامه باحضور دکتر عماد افروغ به بررسی تبعات اجتماعی «سینمای جنگ» پرداخت. افروغ در گفتگو با افخمی بیان داشت: کسانی که بجای تعبیر فیلم های جنگی از تعبیر «سینمای دفاع مقدس» برای این نوع از فیلم ها انتخاب می کنند هم به دنبال آن هستند که از این تعبیر یک خلق تازه کنند و به معنایی جدید در طرز نگاه و جهان بینی برسند و هم اینکه با یک تعبیر تازه از جنگ متداول، بر مسئله دفاع، مظلومیت و عدم تجاوز تکیه کنند.

وی افزود: امام (ره) درخصوص جنگ با عراق در جایی بیان می کنند: هدف اساسی دفع تجاوز و اثبات صلابت اسلام است. من فکر می کنم انتخاب عنوان «دفاع مقدس» از این جهت به هدف نزدیک تر است. به هر حال هم تعبیر سینمای جنگ، دفاع مقدس یا مقاومت همگی درست است.

افروغ ادامه داد: با نگاه نقدانه به جنگ پرداختن و روایت آسیب شناسانه از این رویداد ایرادی ندارد، به شرط اینکه یک نگرش فرایندی داشته باشد. یعنی چه؟ یعنی به لحظه اصالت ندهد. به قبل، حین و بعدش نگاه کند. در این صورت بیان یک روایت تلخ یا منتقدانه هیچ ایراد ندارد. فیلمها باید به آسیب های اجتماعی بپردازند اما باید با یک رویکرد اصلاح گرایانه و فرآیندی بدان نزدیک شود.

این استاد دانشگاه ادامه داد: در سال های اخیر برخی فیلم های دفاع مقدسی سعی کردند با نگاه افسوسگرایانه و به عنوان نسل سوخته به انسان های دوران جنگ بپردازند. اما مثلا فیلم های آقای حاتمی کیا این رویکرد منفی را ندارد. اگر می خواهد فیلمی درباره دفاع مقدس ساخته شود حتی در زمانی که دارید تندترین نقدها و آسیب های اجتماعی را بدان وارد می کنید، باید غافل نشد که دفاع مقدس یک ماهیت قدسی و معنوی دارد. ماهیت قدسی یک ملت، قوم، مردم و امت با خدا.

عضو شورای پروانه نمایش خاطرنشان کرد: اگر تجربه عاشورا نبود انقلاب اسلامی و دفاع مقدس بدین صورت شکل نمی گرفت. فیلمسازان و سینماگران ما باید کمی در حوزه فلسفه نیز مهارت کسب کنند. در سال های اخیر فیلمسازان ما رابطه خود با مردم و فلسفه را کم کرده اند و در بسیاری موارد مخاطب و مردم را دست کم گرفته اند و به رشد او فکر نکرده اند.

وی افزود: اگر جنگ ذیل گفتمان انقلاب اسلامی تعریف می شود که می شود و فیلمساز ما درد جنگ را دارد، پس باید درد پس از جنگ را نیز داشته باشد. چون مسئله اصلی او آرمان های این انقلاب است و من این مسئله را تنها و بیشتر از همه در آقای حاتمی کیا دیده ام.

افروغ نهایتا بیان داشت: جنگ قطعا بدون آسیب نبوده است. کسی این را نمی تواند کتمان کند. همانطور که امام (ره) نیز فرموده اند. اما چیزی در جنگ وجود داشت که از این مسئله سر بود. انسجام درونی و وحدت ملی، احیای دولت و ملت سازی، بهترین الگوی اقتصاد مقاومتی و مرگ آگاهی از برکات جنگ بود.

فراستی: جوایز جشنواره های مختلف به «ایستاده در غبار» متر و معیاری ندارد

«هفت» در ادامه میزبان مسعود فراستی، منتقد و محمدحسین مهدویان، کارگردان فیلم سینمایی «ایستاده در غبار» بود تا به نقد و بررسی این فیلم بپردازند.

مسعود فراستی در ابتدای میز نقد گفت: امیدوارم کارگردان های ما از این جوایز متنوع عبور کنند. البته این تعداد جوایز متفق به این فیلم از جشنواره فجر، تا جشن منتقدان، خانه سینما، جشنواره مقاومت و … در نوع خود جالب است و به نظرم متر و معیاری ندارد. گویی به دنبال یک امتیازدهی به فیلمی با موضوع دفاع مقدسی بوده اند.

«ایستاده در غبار» نه درباره جنگ و نه احمد متوسلیان

وی درخصوص فیلم «ایستاده در غبار» بیان داشت: فیلم نه درباره جنگ است و نه درباره احمد متوسلیان. فیلم برای کسانی که احمد متوسلیان را نمی شناسند، حتی سوال تولید نمی کند. و اگر کسی بشناسد با داشته های بیرونش اثر را می بیند و اگر کسی صرفا سینما را به جهت تجربیات تکنیکال آن بشناسد، از این جهت با آن رویارویی می کند. چیزی از جنگ در فیلم نمی بینیم جز چند سکانس جنگی. با وجود آنکه فیلمساز سعی کرده مومن و متعهد به واقعیات و پژوهش های کار باشد.

فراستی با اشاره به مصاحبه های محمدحسین مهدویان خطاب به وی گفت: تو به گفته خودت اسطوره زدایی و تقدس زدایی از جنگ می کنی. این اتفاق چه چیز از جنگ باقی می گذارد؟ تو نیتی داری که بگویی این آدم یک کودکی و نوجوانی عادی دارد که به یک فرمانده بزرگ تبدیل می شود. اما در فیلم چه می بینیم که این کودک توخود و تندرو را به فرماندهی بزرگ تبدیل کند؟

وی نهایتا بیان داشت: به هرحال انقدر اوضاع فیلمسازی بد است و فیلم های حال حاضر سینمای ایران افتضاح است که این فیلم جز سه فیلم برتر است.

مهدویان: جایزه ای که از فراستی گرفتم بزرگتر از جایزه مقاومت بود!

مهدویان در پاسخ به وی گفت: همین که فراستی فیلم من را جز سه فیلم برتر فجر می داند جایزه بزرگی برای من محسوب می شود و بزرگتر از جایزه ای بود که امشب در اختتامیه جشنواره مقاومت کسب کردم. نمی خواهم جایزه مقاومت را کم جلوه دهم اما انقدر انتخاب فراستی برای من بزرگ است.

وی افزود: شما راجع به مستند «آخرین روزهای زمستان» هم این نظر را داشتید. اما من تمام تلاشم را کردم تا صحنه های جنگی به خوبی بازسازی شود تا قابلیت تاثیرگذاری خوبی داشته باشد. حتی یکی از فرماندمان باسابقه جنگ پس از دیدن فیلم به من گفت واقعا این صحنه ها بازسازی است؟ عین به عین و کاملا مشابه عملیات واقعی درآمده است!

فراستی بیان داشت: این را تو بخوبی بلدی که صحنه ای را بازسازی کنی که به عین واقعیتش نزدیک شود. اما چه چیزی این صحنه به واقعیت نزدیک شده است؟ از سطح دوربین و قاب این را درک می کند که این چقدر شبیه همان عملیات است.

این منتقد افزود: آن چیزی که در تصویر مسئله توست، اساسا کهنگی منصوعی تصویر است. لنز، نگاتیو و… به نوعی مصنوعی سعی در کهنه شدن داشته است. در «آخرین روزهای زمستان» این حس بهتر منتقل می شد.

مهدویان پاسخ داد: اما ما چنین کوششی نکرده ایم و این حس و خط و خش های روی تصویر برای خود نگاتیو و لنز است و ما چیزی را به طور مصنوعی به آن اضافه نکرده ایم. قبول دارم که در «آخرین روزهای زمستان» این حس وحدت بیشتر بود.

کارگردان «ایستاده در غبار» افزود: به طور کلی من به دنبال این هستم تا احساسات جانبدارانه و پیش فرض های غلط در سینما دفاع مقدس را تغییر دهم و قبول ندارم. اینکه همیشه باید همسری از شهید شدن شوهرش خوشحال باشد. یا فردی از قطع شدن پایش خوشحال است. به نظرم باید واقع بینانه تر سراغش رفت.

فراستی در پاسخ بیان داشت: گاردی که تو نسبت به این داری و فکر می کنی اسن مسئله یک حس را به احساس مشترک به شدت مبتذل تبدیل می کند، دغدغه همه ما است و فیلم فارسی می کنند. به یک حس مشترک همگانی بدل می کنند. اما تو شهادت را به یک مسئله دفعی به شدت آنی تبدیل می کنی که شبیه زنبورزدگی است. یعنی مقدمه ای ندارد.

صدا یا تصویر؟!

منتقد «هفت» بیان داشت: شخصیت پردازی، موسیقی و اسولوموشن ها احساس (نه حس) همگی به دنبال تحمیل بر مخاطب است. همیشه هم نرشین جلوتر از تصویر است. این کاملا بی معنی است! یعنی در این فیلم صدا، مهمتر از تصویر است! تا ابدالدهر در سینما تصویر مهمتر از سینماست. اسلوموشن منهای پی او وی، نظر و تحمیل فیلمساز از بیرون به من است و بلکل بی معنی است. «ایستاده در غبار» متاسفانه فیلم بدی است.

مهدویان بیان داشت: اگر من اسولوموشن می کنم، روی احمد متوسلیان اسلوموشن می کنم. چون به دنبال نمایش تاثیرگذاری و انعکاس آن رویداد بر روی احمد هستم. «ایستاده در غبار» نسبت به «آخرین روزهای زمستان» ساختار پاره پاره تر و متکثرتری دارد. حذفی هم اگر در مرحله فیلمنامه صورت گرفته به نفع همین پاره پاره بودن است تا ذهن مخاطب را بیشتر درگیر کند.

فراستی با بیان آنکه ذهن چیست، نهایتا بیان داشت: سینما اول باید حس را برانگیزد. اگر حسش فعال نشود، ذهنش یک قران نمی ارزد! این سینماست. صدا متعین است اما تعینش کمتر از تصویر است. اساس صدا و موسیقی ذهنی است. وقتی ذهن تماشاگر برای تو مهمتر است و حس را نمی بینی و این مسئله را ذهنی می بینی، بنابراین تمام فیلمت دچار این مشکل است.

برنامه سینمایی «هفت» با اجرا و سردبیری بهروز افخمی هر هفته جمعه شب ها روی آنتن زنده شبکه سه سیما می رود.

نوشته سعید راد: چرا دیگر در سینمای ایران قهرمان نداریم؟/ کار با درویش و حاتمی‌کیا از افتخارات من است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

متن کامل این گفت‌وگوی جذاب را در ادامه می‌خوانید:

نیازی به مقدمه‌چینی ندارد و نامش با سینمای ایران گره خورده است؛ سینما و کاراکتری که پیش از انقلاب راهی بیراهه را می‌رفت و در ابتدای انقلاب نام و نگاهش تغییری اساسی یافت. سعید راد پس از بازی در فیلم‌های ماندگار ابتدای انقلاب مانند «عقاب‌ها» و فاصله‌ای چندساله، بازگشتی همراه با تامل با آثاری چون «دوئل»، «چ» و سریال «در چشم باد» در این سال‌ها داشت و حالا بازیگر شناخته‌شده سینمای ایران به دنبال پرسوناژهایی خاص و متفاوت است. گفت‌وگویم با سعید راد که این روزها فیلم جاده‌ای «پایان خدمت» را در اکران دارد، درباره جشنواره فیلم فجر و «بادیگارد» شکل یافت؛ ساخته فیلمساز مطرح سینمای ایران، ابراهیم حاتمی‌کیا.

چند فیلم از آثار جشنواره اخیر فجر را دیده‌اید؟

من چون برای بازی در فیلمی باید به شهرستان می‌رفتم تنها چند فیلم از آثار جشنواره مانند «ابد و یک روز» و «امکان مینا» از آقای تبریزی و «بادیگارد» از آقای حاتمی‌کیا را دیدم.

شما پیش از این با ابراهیم حاتمی‌کیا در فیلم «چ» همکاری داشتید. جدا از شناخت موجود، فیلم «بادیگارد» را از لحاظ سینمایی چگونه دیدید؟

همان طور که انتظار داشتم فیلمی حرفه‌ای و به تمام معنا سینمایی بود و خیلی از تماشای «بادیگارد» لذت بردم. از طرفی بازی‌های فوق‌العاده خوبی داشت و از همه لحاظ عالی بود و البته جز این از آقای حاتمی‌کیا و عوامل فنی این فیلم که جزو اساتید رشته خود هستند، انتظار دیگری نمی‌رفت. مثلا آقای محمود کلاری همه مدارج را طی کرده است و مافوق تخصص است و شاگردانش دارند بهترین فیلم‌ها را تصویربرداری می‌کنند. فیلمبردارهایی مانند کلاری و جعفریان جزو سینمای بدنه هستند و حتی می‌توانند در فیلم‌های بزرگ خارجی کار کنند.

کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا نسبت به فیلم‌های گذشته بویژه «چ» را چگونه دیدید؟

ببینید! افرادی مانند حاتمی‌کیا، درویش، تبریزی و مجیدی فیلمسازان با کلاسی هستند و در درجه بالایی از توانایی‌های فنی قرار دارند و جزو سینمای بدنه ما هستند و چون من در این نوع سینما کار می‌کنم، می‌دانم اینها چه نعمت‌هایی در سینمای ایران هستند و فیلمسازان جدید با وجود استعدادهایی که دارند باید سال‌ها زحمت بکشند تا به سطح حاتمی‌کیا برسند و اینها فیلمسازانی نیستند که توسط سینمای ایران نادیده گرفته شوند.

منظورتان از سینماگران بدنه افرادی کارکشته و حرفه‌ای است؟

ببینید! سینمای بدنه کاملا حرفه‌ای و در حیطه فعالیت‌های تخصصی است و همه دنیا اینگونه فیلمسازان را دارند. مثلا امثال کوروساوا و ساتیا جیت رای و جان فورد چند فیلم درست می‌کنند و بعدها خیلی‌ها از آنها تاثیر می‌گیرند و فیلم می‌سازند. در حالی که در سینمای مولف بیشتر جریان‌سازی انجام می‌شود که در کشورمان آقای فرهادی اینگونه است که هنوز خیلی‌ها دارند از اندیشه و نوع فیلمسازی‌اش تغذیه می‌کنند. سینمای حرفه‌ای و تخصصی در همه جای جهان از آن افرادی است که سینما را بخوبی می‌شناسند و نسبت به رنگ، نور، قاب‌ها، دکوپاژ و زیبایی‌شناسی سینما احاطه درستی دارند. اینها ذاتا فیلمساز هستند و در تجربه به مدارج بالایی رسیده‌اند. به نظرم دوستانی را که فیلمنامه‌ای در اختیار دارند و براساس آن می‌خواهند به نوعی فیلم اول خود را بسازند حتی با وجود جایزه‌ها نمی‌توان فیلمسازی حرفه‌ای به معنای کامل آن دانست.

منظورتان فیلم «ابد و یک روز» و کارگردان جوان آن است که سیمرغ‌های جشنواره را درو کرد؟!

من در سال‌های اخیر ۱۷ کار با فیلمسازان جوان انجام دادم و باید بگویم این کارگردان‌ها استعداد دارند و خوب است همه نوع فیلم و کارگردانی در سینما وجود داشته باشد اما نیاز به فرصت دارند تا خود را پیدا کنند و اینگونه نیست که با یک فیلم بتوان کار به خصوصی کرد، چرا که کارگردانی مساله پیچیده‌ای است. «ابد و یک روز» هم فیلم خوبی با کارگردانی برجسته‌ای بود و کار آن جوان کارگردان هم خوب بود و تکنیک درستی داشت و بازی‌ها هم مناسب بود اما با آن سینمای بدنه‌ای که من دنبالش هستم فاصله داشت. من از شما می‌پرسم کار هر کسی است که فیلمی مانند «دوئل» را بسازد؟

برخی فیلم‌ها نیاز به پروداکشن حرفه‌ای و کارگردانی حرفه‌ای دارند و اجرای سکانس‌های اکشن کار هر کسی نیست.

تمام شد دیگر! هر کسی هم نمی‌تواند فیلمی مانند «محمد رسول‌الله(ص)» را بسازد. سینما که فقط یک آپارتمان و چند شخصیت و موضوعی کوچک نیست و نیاز به فضاسازی و تفکری بالا دارد. باید فیلمسازان جوان آنقدر رشد کنند تا به پای افراد شناخته‌شده برسند. الان بازیگران خیلی خوبی وارد سینما شدند اما اگر نگاه کنید خیلی مانده تا به معیارهای امثال شادروان شکیبایی و پرویز پرستویی برسند. اینها غول‌های تجربه هستند و جوان‌ها خیلی باید تلاش کنند تا به آنها نزدیک شوند.

البته برخی‌ها با طعنه می‌گویند فیلمسازانی مانند حاتمی‌کیا و مجیدی با بودجه و شرایط ویژه‌ای که دارند می‌توانند در آثارشان عرض اندام کنند!

اصلا چنین چیزی نیست. شما بودجه کل سینمای کشور را به همان فیلمسازان بدهید و ببینید می‌توانند کار درستی انجام دهند. سینما جدا از بودجه نیاز به دانش و تجربه و فن دارد. این فیلمسازان ارزنده مانند مجیدی و حاتمی‌کیا در آثارشان نگاه دارند. شما فیلم «آواز گنجشک‌ها» را در ذهن‌تان مرور کنید؛ ببینید آقای مجیدی چه فیلم فلسفی‌ای ساخته که پر از تخصص سینمایی است و نیاز به تامل دارد. من نمی‌دانم چرا این فیلم را برای اسکار نفرستادند؟! فیلمی مانند «محمد رسول‌الله(ص)» در سینمای ما لازم است ساخته شود و دنیا دارد می‌سازد و ما چرا نسازیم. ما جدا از بودجه و امکانات، شعورش را هم داریم و چه ایرادی دارد ساخت فیلم‌های اینچنینی؟ متاسفانه سینمای ما هنوز دنبال موضوعات کوچک اجتماعی است و از مسائل مهم غافل است. باید کار درست کرد و از طرفی حرمت‌ها را حفظ کرد. من مخالف حاشیه‌ها و جواب دادن برخی به گفته‌های افرادی دیگر هستم. این درست نیست و سینما نیاز به زیبایی و تفکر دارد. سینما پر از جلوه‌های زیبایی است و نباید دنبال حرف‌های بیهوده و شایعه‌ها و مسائل گمراه کننده بود. البته من خودم چند سال پیش نقدها و رفتارهای تندی هم انجام دادم اما حالا که نگاه می‌کنم، می‌بینم گفتن هر نوع نکته‌ای درست نیست.

پس دلیل اینکه برخی‌ها با برچسب فیلمسازان رانتی و دولتی به آثار نگاه می‌کنند، برآمده از نوعی حاشیه‌پردازی یا کینه‌جویی نسبت به فیلمسازان کارکشته است؟

ببینید! یک چیزی را خدمت‌تان عرض کنم، به هر حال همه فیلم‌هایی که به دور از بودجه دولت و براساس پول شخصی ساخته می‌شوند هم به نوعی دولتی هستند، چرا که جدا از مسائل بودجه، باید فیلم‌ها برای تایید به مصوبه و نظارت دولت دربیایند. بالاخره فیلمنامه باید مورد تایید شورایی دولتی قرار بگیرد و از طریق قانون دولتی پروانه ساخت دریافت کند. مگر فیلمی داریم که براساس مجوز قانونی کشور نباشد؟ و البته خیلی هم خوب است که نظارتی وجود دارد و اگر این هم وجود نداشت معلوم نبود چه اتفاقی پیش می‌آمد!

معمولا بازیگرانی که با آقای حاتمی‌کیا کار می‌کنند جزو کاندیداها یا برندگان سیمرغ جشنواره می‌شوند. شیوه کار ایشان که موجب بازی متمایز بازیگران می‌شود، چگونه است؟

امثال آقای حاتمی‌کیا کارشان را به خوبی بلدند و شیوه انتخاب بازیگران را می‌دانند که چه افرادی را برای چه نقش‌هایی انتخاب کنند و وقتی اینگونه باشد به طور حتم باید بازی‌ها و آثار ساخته‌شده درخشان از کار دربیاید. حاتمی‌کیا جنس بازی‌ها را می‌داند و با کاراکترها به خوبی تمرین می‌کند تا نقش‌ها را در اختیار خود بگیرند. اینگونه نیست که مانند برخی‌ها بازیگردانی سرکار بیاورد و همه چیز را به او بسپارد. او خود به بازی‌ها احاطه دارد. اینگونه فیلمسازان حرفه‌ای هستند و می‌دانند چگونه بازیگرانی مناسب برای نقش را پیدا کنند و با چه روشی با بازیگر برخورد کنند.

و شما نقشی متناسب با چهره، صدا و استیل بازی را در نقش تیمسار فلاحی فیلم «چ» با همین شرایط به دست آوردید.

خب! همین براساس تخصص بالای ایشان بوده که تشخیص دادند من به خوبی می‌توانم آن نقش حساس را در فیلم «چ» در بیاورم و برای من هم این فیلم تجربه خیلی خوبی بود.

پس خودتان علاقه‌مند به بازی در فیلم‌های حاتمی‌کیا هستید؟

چرا که نه! من حالا دارم در فیلم جدید آقای کمال تبریزی بازی می‌کنم و آدم دوست دارد تجربیاتی با اینگونه فیلمسازان شاخص داشته باشد.

حالا برخی‌ها عنوان می‌کنند به دلیل مسائلی فراسینمایی، سیمرغ جشنواره فیلم فجر از آقای حاتمی‌کیا دور شد!

من به این حرف‌ها چندان اعتقادی ندارم.

اما براساس گفته‌های خودتان و بسیاری از اهالی فن، کارگردانی ایشان حداقل می‌توانست جزو کاندیداهای اعلامی باشد!

بله! همین طور است و واقعا اعتقاد دارم کارگردانی ایشان در «بادیگارد» برجسته بوده است. اما تا آن جایی که من اخبار را دنبال می‌کنم و فیلم‌هایی که در جشنواره‌ها می‌بینم، بسیاری از موارد بستگی به سلیقه‌ها دارد. به هر حال داورانی با سلایق مختلف وجود دارند و هر کسی می‌تواند نظری داشته باشد. من به دنبال مسائل دیگری که احتمال می‌دهند، نیستم و نمی‌خواهم به آنها بپردازم اما براساس شناختی که از آقای حاتمی‌کیا دارم و به دلیل اینکه با ایشان کار کردم، می‌دانم چنان منش والایی دارند که اصلا دنبال سیمرغ و این مسائل نیستند و برایشان نگاهی که دارند، مهم است. از طرفی پذیرش فیلم‌ها را تماشاگران در اکران تعیین می‌کنند، حالا هر اتفاقی که می‌خواهد در جشنواره‌ها بیفتد و هر نوع مساله چپ و راستی که وجود داشته باشد!

انتخاب پرویز پرستویی را به عنوان بهترین بازیگر مرد در جشنواره فجر برای نقش حاج حیدر چگونه دیدید؟

ببینید! آقای پرستویی جزو بازیگران شاخص سینمای ایران است و مانند او و مرحوم خسرو شکیبایی کم پیدا می‌شود. ما به هیچ وجه نمی‌توانیم از حضور پر بار ایشان طی سال‌های طولانی به راحتی گذر کنیم و کاراکتری که در «بادیگارد» بازی کردند هم شاخص بود. ایشان زیاد روی سن جشنواره‌ها رفته‌اند و جایزه‌های خود را گرفته‌اند و بارها در نقش‌هایی سخت مانند همین حاج حیدر فیلم «بادیگارد» مورد تایید قرار گرفتند. البته چند سالی است در سینمای ایران با ساخت فیلم‌های تجربی و ورود بازیگرانی جدید توجهات به سمت آنها رفته است و این بد نیست و البته باید دید چه از دل آنها در می‌آید! به نظرم ۳ فیلمساز جوان که بتوانند وارد بدنه سینمای ما شوند در سال برای ما کافی است. این همه کار ساخته می‌شود اما شما یکی‌شان را که ماندگار شود، دیده‌اید؟ یک فیلمی بود که خیلی تعریف می‌کردند و اخیرا رفتم در سینما دیدم، فیلم خوبی هم بود اما در اندازه‌های خودش قابل بررسی است و به اندازه نگاه من به سینمای حرفه‌ای نبود. البته این را هم بگویم که من هم دارم سلیقه‌ای نگاه می‌کنم.

و شما در این سال‌ها همچنان با حوصله به دنبال نقش‌هایی ماندگار و اثرگذار در سینمای ایران هستید؟

اتفاقا به شما بگویم به تازگی نقش خیلی خوبی را در اختیار گرفته‌ام.

در همین فیلم جدید کمال تبریزی است؟ نام فیلم مشخص شده است؟

خیر! نقشم در فیلم آقای تبریزی را دوست دارم اما در فیلم دیگری از فیلمسازان مطرح کشور قرار است بازی کنم که خیلی منتظر آن نقش در کارنامه‌ام بودم و قرار است از خردادماه سال آینده کلید بخورد و نامش هنوز مشخص نیست و امیدوارم تولیدش هر چه زودتر شروع شود.

نوشته سعید راد: باید زحمت کشید تا به درجه حاتمی‌کیا رسید/ سینما که فقط یک آپارتمان و چند شخصیت و موضوعی کوچک نیست/ متاسفانه سینمای ما هنوز دنبال موضوعات کوچک اجتماعی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

راد در صحبت کوتاه خود با سوره سینما گفت: من اغلب فیلم های جشنواره فیلم فجر را تماشا کردم و به آن نمره قبولی می‌دهم. به نظر من بهتر است همه سینماگران کمی از غر زدن‌های خود کم کنند و به این موضوع توجه کنند که هر مدیری صاحب سلیقه و نظری است و جلب رضایت همه کار ساده‌ای نیست. شاید ما اگر به جای مسوولان جشنواره و فیلمسازان بودیم، بهتر از این کار نمی‌کردیم. بنابراین باید هر رویدادی و علی الخصوص جشنواره را با در نظر گرفتن بضاعت و امکانات موجود ارزیابی کرد.

سعید راد همچنین گفت: سال ۹۴ را با بازی در یک فیلم سینمایی شروع می‌کنم و اواخر فروردین بر سر یک پروژه حاضر خواهم شد.

سعید راد بازی در فیلم‌های سینمایی «گیرنده»، «دوئل»، «چ» و … را در کارنامه دارد.

نوشته جشنواره فیلم فجر نمره قبولی می‌گیرد/ سعید راد در یک فیلم سینمایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سعید راد درباره فیلم‌هایی که تا کنون دیده است به سوره سینما گفت: با توجه به فیلم هایی که تا الان دیدم به نظر آثار حاضر در جشنواره در سطحی متوسط قرار دارند و جذابیت و گیرایی فیلم‌های جشنواره ای را ندارند. البته جوانان امسال نسبت به گذشته حضور چشمگیرتری دارند و این اتفاق خوبی است چون آنها با خود تفکر و اندیشه‌های نو را به سینما می آورند.

وی افزود: مساله ای که باید به آن توجه شود و پیش از این هم مطرح کردم کمرنگ بودن حضور پیشکسوتان است. جشنواره فرصت خوبی است که بتوانیم از کار فیلمسازان جوان دیدن کنیم و شاهد خلاقیت های شان باشیم اما به نظر من این موضوع نباید جایگاه پیشکسوتان را زیر سوال ببرد. سینما به حضور تجربه سینماگران گذشته احتیاج دارد.

این بازیگر که سال گذشته با فیلم سینمایی «چ» در جشنواره حضور داشت گفت: امسال جای خالی کارگردانان بسیاری در جشنواره احساس می‌شود. سینما یک صنعت رو به پیشرفت است و امیدوارم همچنان که جوانان در این هنر با اندیشه‌های نو حرف های تازه ای برای گفتن دارند پیشکسوتان فراموش نشوند و نسبت به آنها بی‌توجهی صورت نگیرد.

نوشته نظر سعید راد درباره این دوره از جشنواره فیلم فجر/ جای خالی سینماگران باسابقه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته عکس‌های فیلم «زنده به گور»/ سعید راد در فیلم تازه‌اش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته آنونس فیلم سینمایی «پایان خدمت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته گزارش تصویری نشست فیلم «چ» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- امروز دوشنبه ۱۴ بهمن ماه در سانس اول سینمای رسانه فیلم سینمایی «چ» روی پرده رفت. کمال تبریزی، سهیل جهان بیگلری، محمد حمزه زاده، جواد شمقدری، بابک حمیدیان، آهو خردمند، مسعود فروتن، مریلا زارعی و … برای دیدن این فیلم به برج میلاد آمدند. پس از پایان فیلم حاضران در سالن رسانه چند دقیقه ای سازنده «چ» را تشویق کردند.

نشست نقد و بررسی این فیلم هم اکنون در برج میلاد در حال برگزاری است. میزان رضایت از فیلم تازه کارگردان محبوب سینمای دفاع مقدس یادآور روزهای اوج فیلمسازی او است. انتظار می رود «چ» در آرای مردمی تماشاگران سی و دومین جشنواره فیلم فجر هم نمره بالایی داشته باشد.

نوشته بازگشت حاتمی‌کیا به روزهای اوج/ «چ» از سینمای رسانه نمره قبولی گرفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.