همچنین در جلسه ای با حضور مریم دوستی دبیر، اعضای هیات انتخاب و رکسانا قهقرایی مدیر روابط عمومی جشنواره در مرکز نوآوری صبا درباره ملاک ها و معیارهای مهم انتخاب و جزییات هر بخش گفت و گو و تصمیم گرفته شد.

اولین جشنواره فیلم کوتاه «سلفی ۲۰» به دبیری مریم دوستی با حمایت سازمان شهرداری تهران، کمیسیون ملی یونسکو و سامانه هاشور برگزار می شود.

نشانی سایت جشنواره www.selfie20shortfilmfestival.com  و شناسه کاربری آن در اینستاگرام  @selfie20.sff است.

اسامی فیلم های راه یافته به مرحله نهایی و داوری جشنواره فیلم کوتاه «سلفی ۲۰» سی ام شهریور اعلام می شود.

نوشته ارسال ۴۲۰ اثر به اولین جشنواره فیلم کوتاه «سلفی ۲۰»/ آغاز کار هیات انتخاب اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دهه های قبل از ۸۰ شمسی در مخیله تان هم نمی گنجید که در شرایط سیل و زلزله و آتش سوزی و رانش زمین و چرخش ابرها و گردش روزگار و … قرار بگیرید و بدون اینکه شغل تان ایجاب کند دغدغه آن را داشته باشید این لحظه را ثبت کنید. آن زمان تنها می توانستید به فرار از بحران فکر کنید اما امروز حین فرار می توانید شرایط تان را به میلیون ها نفر گزارش داده تا شاید از میان آدمهای بسیاری که شاهد این رویداد هستند کسانی برای کمک به شما و اطرافیان تان قدمی بردارند. اینکه ذاتا چنین رفتاری چقدر پسندیده است به علل بسیاری بستگی دارد که در نهایت نگارنده معتقد است ثبت لحظات و انتشار آن در فضای مجازی یک تصمیم کاملا شخصی است حتی اگر محترم نباشد.

اما نمیتوان کتمان کرد کسی که بخشی از زندگی خود را به این طریق با دیگران به اشتراک می گذارد یعنی خموشانه فریاد می زند «مردم! می خواهم من را ببینید» اما این تازه ابتدای یک جریان است و در ادامه او باید به اقتضای طبیعت فضای مجازی؛ قدرت پذیرش واکنش های منفی و مثبت عملش را هم داشته باشد و خود را برای هر برداشتی که از او می شود آماده کند. اینکه فرد در چه جایگاهی از شهرت و اعتبار و محبوبیت قرار دارد تاثیر مستقیم بر میزان کمی و کیفی بازخوردهایش می گذارد و طبعا هرچه شناخته شده تر باشد بیشتر هم به چالش کشیده می شود. از میان حرفه های مختلف، ورزشکاران و هنرمندان بیش از سایر حِرَف جلب توجه می کنند. از بین هنرمندان رشته های گوناگون، ستاره های سینما و موسیقی و در ورزش هم فوتبالیست ها و چند وقتی است که والیبالیست ها بیشترین هواداران را در صفحه های شخصی خود دارند و بیان عکس ها و نظرات شان در زمره بالاترین تاثیرات کنش و واکنشی قرار می گیرد.

همانطور که اشاره شد یکی از کنش های مرسوم، عکس یا سلفی گرفتن با آدم هایی است که می دانید نظر مردم به سوی شان جلب می شود. در واقع سلفی می گیرید که بگویید «آن روز. فلان جا. من هم بودم» و بسیار دیده اید بارگذاری چنین تصاویری از سوی هنرمندان و ورزشکاران در کمتر از یک ساعت چند میلیون نفر را در معرض مواجهه، قضاوت و تعامل با آنها  قرار داده که بالطبع بخشی از این تعاملات و اظهار نظرها خوشایند نیستند. دقیقا مثل همان نظراتی این افراد به بهانه نقد اجتماعی، اعتراض به وضعیت فعلی کشور و … مطرح می کنند و دیگرانی را از خود ناراحت. آنچه در این نوشته قرار است مورد توجه قرار بگیرد اینکه تمامی این رد و بدل های تصویری و اطلاعاتی دقیقا با چه اهدافی و به پشتوانه چه تفکری به یکدیگر تزریق می شود؟

از منظر تفکر آگاهانه و روانشناسانه چه عاملی باعث می شود شما به عنوان یک چهره مشهور محبوب مردمی در کنار کسی که از شما مشهورتر و محبوب تر است و امروز وضعیت  جسمانی مناسبی ندارد عکس بگیرید و تصور کنید این عکس می تواند نظر مثبت جلب کند. قدیم ترها به عیادت همدیگر می رفتیم که بیمار را خوشحال کنیم. امروز بیمارانی (چهره شناخته شده یا هر کس دیگر) که یک عمر با ظاهری آراسته در جامعه حقیقی و مجازی حضور داشته اند باید نگران باشند که مبادا عکس شان در نامناسب ترین وضعیت دست غریبه و آشنا بیفتد. چند سال پیش در دنیای ورزش چنین عکسی منتشر شد و غوغایی لحظه ای به پا انداخت و پس از آن مطابق تمام واکنش های مردم ایران کار به طنز و لطیفه کشید و بعد هم به فراموشی سپرده شد. آنقدر خندیدیم و نبوغ خود را در مشابه سازی تصویری به معرض نمایش گذاشتیم که یادمان رفت قرار بود از این عمل به عنوان یک حرکت ناپسند یاد کنیم تا دیگر تکرار نشود.

بخش قابل توجهی از جنجال و قشقرقی که بعد از سلفی نمایندگان مجلس با فدریکا موگرینی برپا شد به خاطر واکنش هایی بود که هنرمندان بسیاری نشان داده و این حرکت را تقبیح کرده بودند ولی نمی دانیم چه شد برخی از مذمت گویان این روزها دست به کار شده اند تا در انتشار عکس و سلفی با پیشکسوتان خاک صحنه خورده ای که به تازگی از دنیا رفته اند یا در بستر بیماری اند از دیگری سبقت بگیرند. نکته جالب از واکنش این افراد پس از واکنش انتشار؛ سوال کلیشه ای «چرا قضاوت می کنید؟» است و دو روز بعد که آب ها از آسیاب می افتد و خان بی دریغ نعمت فراموشی بر سفر اذهان عمومی پهن می شود عکس شهیدانی را می گذارند که بی توقع دیده شدن جان شان را بر کف نهاده خون شان را تقدیم سربلندی مملکت کرده اند.

بهای خودنمایی این دسته از چهره های مشهور به بهانه هنرمندنمایی شان را آن دسته از عزیزانی می پردازند که با بیماری و بیچارگی خود در کنترل اوضاع، میدان را برای تاختن همکاران ناپخته شان مهیا کرده اند. رفتارهای ضد و نقیض و پر سر و صدای بعد از هر عکس سلفی مانند طوفانی است که به یکباره بلند می شود خرابی ها را به جا می گذارد و چنان می نشیند که گویی آب از آب تکان نخورده است. گذاری تاسف آور و مضحک که پیش بینی می شود همچنان تکرار شدنی است و بهترین دستمایه برای تلخندهای فردا.

نوشته بهای خودنمایی به بهانه هنرمندنمایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

*پرداختن به  متن سینما خط قرمز شده؟

«سلفی» داستان یک سوپراستار سینماست که به بهانه فیلمبرداری خانواده اش را رها می کند و برای تفریح به بندر عباس میرود اما شک همسرش و تماس های او، این بازیگر را مجبور می کند که به تهران برگردد. او در مسیر بازگشت با اتفاقات مختلفی روبرو می‌شود.

بنابراین گزارش، در سینمای ایران تاکنون چند فیلم با مضمون بازیگران سینما شناخته شده که مهم ترین آثار در این زمینه «سوپراستار»، «توفیق اجباری»، «ستاره ها»، «مزاحم» و «هنرپیش» هستند. البته سال گذشته نیز فیلم «ربوده شده» به کارگردانی بیژن میرباقری نیز با همین مضمون ساخته شد که هنوز به اکران عمومی در نیامده است.کمتر پیش آمده که فیلمی با این مضمون با مشکل پروانه ساخت یا پروانه نمایش روبرو شود و حتی در دوره ای فیلمسازان به ساخت این فیلم ها تشویق هم می شدند اما به نظر می رسد بعد از تغییر شخصیت اصلی «خشم و هیاهو» از یک بازیگر به یک خواننده، مجوز نگرفتن «سلفی» نشان از خط قرمز شدن پرداختن به مسائل داخلی سینما دارد.

*همکاری با تهیه کننده «خندوانه»

«سلفی» بر خلاف «لامپ صد» ساخته قبلی سعید آقاخانی مضمونی کمدی دارد و آقاخانی قصد دارد تابستان امسال این فیلم را جلوی دوربین ببرد.جواد فرحانی تهیه کننده سابق برنامه «خندوانه» قرار بود دومین فیلم سعید آقاخانی را تهیه کند. آقاخانی این سال ها در مقام بازیگر فعال تر بودته تا کارگردانی. او عید امسال نیز سریال «بیمار استاندارد» را در مقام کارگردان روی آنتن داشت.آقاخانی به عنوان بازیگر نیز تجربه جدی داشته که آخرین آن «اروند» پوریا آذربایجانی است. آقاخانی در این فیلم در نقش یک جانباز اعصاب و روان ظاهر شده است. با شرایط فعلی باید دید آیا آقاخانی فیلمنامه تازه‌ای به شورای پروانه ساخت ارائه می دهد و یا به تلویزیون باز می‌گردد.

منبع: سینما

نوشته «سلفی» سعید آقاخانی، دومین مردودی شورای پروانه ساخت در این هفته اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

داستان یک سوپراستار سینما
«سلفی» داستان یک سوپر استار سینماست که به بهانه فیلم برداری،‌ خانواده اش را رها می کند و برای تفریح به بندرعباس می رود اما شک همسرش و تماس های او،‌ این بازیگر را مجبور می کند به تهران برگردد. او در مسیر بازگشت با اتفاقات جورواجوری روبه رو می شود.

از «سوپراستار» تا «سلفی»
در سینمای ایران تاکنون چند فیلم با مضمون بازیگران سینما ساخته شده که مهم ترینش « سوپراستار»‌،‌‌ « توفیق اجباری »،‌ سه جلد « ستاره ها »،‌ « مزاحم »‌ و « هنرپیشه » است. البته سال قبل نیز فیلم «ربوده شده » (‌بیژن میرباقری) با همین مضمون ساخته شد که هنوز اکران عمومی نشده است.

پیش تولید به زودی شروع می شود
پیش تولید «سلفی» هنوز شروع نشده و سعید آقاخانی این روزها مشغول مهیا کردن شرایط برای جلوی دوربین بردن فیلم است. هنوز مشخص نیست آقاخانی در این فیلم بازی می کند یا نه، اما به احتمال زیاد مثل «‌لامپ صد» در فیلمش بازی نخواهد کرد. «‌لامپ صد » دو سال قبل ساخته شد و قرار است «سلفی» تازه ترین ساخته این کارگردان بعد از این فیلم باشد.

از بازیگری تا کارگردانی
سعید آقاخانی این سال ها در مقام بازیگر فوق العاده بوده تا کارگردانی. او عید امسال در مقام کارگردانی سریال «بیمار استاندارد» را روی آنتن داشت. آقاخانی به عنوان بازیگر نیز چند تجربه جدی داشته که آخرینش «اروند» پوریا آذربایجانی است. فیلمی که در بخش مسابقه جشنواره بین الملل فجر حضور دارد. آقاخانی در این فیلم درنقش یک جانباز اعصاب و روان ظاهر شده است.

منبع: سینما

نوشته سعید آقاخانی پشت پرده زندگی یک سوپر استار را رو می‌کند ‍ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.