امسال نیز طبق روال هر ساله، از چند روز گذشته اسامی فیلم های اکران ویژه عید فطر منتشر شد و با اینکه از قبل زمزمه هایی برای اکران فیلم «جنگ جهانی سوم» در این بازه زمانی بود اما نامی از آن در لیست اعلام شده سازمان سینمایی به چشم نمی خورد. با این وجود دقیقا دو روز پس از قاچاق نسخه ای از فیلم جدید هومن سیدی، سازمان سینمایی در خبری جداگانه اعلام کرد که فیلم سینمایی «جنگ جهانی سوم» نیز در لیست اکران عید فطر قرار گرفته است، با این تفاوت که به علت اتفاقی که برای آن رخ داد و اضطراری که برای اکران آن وجود داشت، این فیلم چهار روز زودتر از باقی فیلم های اعلام شده، اکران عمومی خود را آغاز کرد.

*سهم کمدی ها از اکران عید فطر ۱۴۰۲ چقدر است؟

این موضوع که همیشه در میان آثاری که در لیست اکران های ویژه قرار می گیرند، فیلم های کمدی شانس بیشتری برای حضور دارند، یک امر اجتناب ناپذیر است اما موضوع مهمتری که در این میان برای اکران عید فطر امسال رخ داد، درصد پایین تر آثار کمدی در مقایسه با اکران های ویژه دیگر بود. پنج فیلم مجوز اکران گرفتند که از میان آن ها سه فیلم در ژانرهای غیر از کمدی ساخته شده اند.

و اما موضوع قابل توجه دیگر، حضور دو فیلمی است که در سال ۱۳۹۸ تولید شدند اما بعد از ۴ سال مجوز اکران گرفته اند. این امر نشان می دهد که فیلم های زیادی سال ها پشت درب اکران قرار گرفته اند و گویی برای دیده شدند باید صبرشان را بالا ببرند!

از این رو، «جنگ جهانی سوم» از شنبه ۲۶ فروردین اکران عمومی خود را آغاز کرد و فیلم های «آهنگ دو نفره»، «سه کام حبس» و «بابا سیبیلو» از امروز؛ سه شنبه ۲۹ فروردین اکران شده اند و «دسته دختران» از چهارشنبه ۳۰ فروردین روی پرده سینماها می رود.

همزمان با شروع اکران عید فطر نمایش عمومی فیلم‌های «بخارست»، «ملاقات خصوصی»، «چپ راست» و «خط استوا» هم به پایان می‌ رسد.

در این گزارش نگاهی به ۵ فیلم اکران ویژه عیدسعید فطر می اندازیم:

*«جنگ جهانی سوم»؛ هومن سیدی

فیلم سینمایی «جنگ جهانی سوم» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی هومن سیدی و نویسندگی هومن سیدی، آرین وزیردفتری و آزاد جعفریان است. محسن تنابنده در نقش اصلی در کنار مهسا حجازی، ندا جبرائیلی، نوید نصرتی و مرتضی خانجانی در این فیلم ایفای نقش می‌کنند.

این فیلم با سرمایه‌گذاری نماوا ساخته شده و دومین همکاری این پلتفرم با هومن سیدی پس از سریال «قورباغه» است.

«جنگ جهانی سوم» برای نخستین بار در ۷ سپتامبر ۲۰۲۲ در هفتاد و نهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز نمایش داده شد و دو جایزه در بخش افق‌ها (بهترین فیلم برای هومن سیدی و بهترین بازیگر مرد برای محسن تنابنده) را به ارمغان آورد. این فیلم در ۱۹ سپتامبر به عنوان نماینده رسمی سینمای ایران برای حضور در نود و پنجمین دوره جوایز اسکار از سوی کمیته انتخاب معرفی شد.

در خلاصه این فیلم آمده است: شکیب یک کارگر روزمزد میانسالِ بی‌خانمان است که همسر و فرزندش را سال‌های پیش در یک زلزله از دست داده و تاکنون با این امر کنار نیامده است. او در طی چند سال گذشته، با یک زن ناشنوای جوان به نام لادن رابطه برقرار کرده ‌است. محل ساخت‌وسازی که او امروز در آن کار می‌کند، معلوم می‌شود که صحنه فیلمی درباره جنایات آدولف هیتلر در طول جنگ جهانی دوم است و شکیب به دلیل شباهت عجیبش به هیتلر به عنوان جایگزین بازیگر قبلی انتخاب می‌شود. خانهبزرگی به او داده می‌شود و لادن با متوجه شدن این موضوع از او برای حل مشکلی کمک می‌خواهد…

*«دسته دختران»؛ منیر قیدی

فیلم سینمایی «دسته دختران» از چهارشنبه ۳۰ فروردین‌ماه اکران خود را توسط پخش بهمن سبز به سرگروهی پردیس سینمایی آزادی با شعار «این رزم را با زن سرودن عاشقانه است» در سینماهای سراسر کشور آغاز خواهد کرد.

«دسته دختران» داستان گروهی از زنان ایرانی است که برای دفاع از خاکشان به خط مقدم جنگ می‌روند. این فیلم در چهلمین جشنواره فیلم فجر نامزد دریافت ۷ سیمرغ بلورین شد. نسخه کوتاه شده و جدید این اثر از چهارشنبه این هفته در سینماهای سراسر کشور اکران می‌شود.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: «دسته دختران» قصه‌‌ زنانِ جنگ است. گروهی جامانده از روایت‌های پیروزمردانِ پیکارها در طول تاریخ …

نیکی کریمی، پانته‌آ پناهی‌ها، فرشته حسینی، هدی زین‌العابدین و صدف عسگری دسته‌ی دختران را بازی می‌کنند و حسین سلیمانی، یاسین مسعودی، محمد صدیقی‌مهر با حضور مهدی حسینی‌نیا آن‌ها را همراهی می‌کنند.

*«سه کام حبس»؛ سامان سالور

«سه کام حبس» فیلم درام اجتماعی به نویسندگی و کارگردانی سامان سالور و تهیه‌کنندگی ساسان سالور است که پس از چهار سال مجوز اکران گرفته است.

پریناز ایزدیار، محسن تنابنده و سمیرا حسن پور بازیگران اصلی آن هستند. «سه کام حبس» نخستین بار در سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و نامزد دریافت چهار جایزه شد.

این فیلم داستان نسیم (پریناز ایزدیار) و مجتبی (محسن تنابنده) زوج جوانی است که تازه صاحب فرزند شده اند و در جنوب تهران زندگی خوب و ساده ای دارند. مجتبی ظروف پلاستیکی یکبارمصرف میفروشد و نسیم عروسک درست میکند و ترشی خانگی تهیه میکند. یک روز مجتبی تصادف میکند و نسیم تمام تلاش خود را برای نجات خانواده اش در غیاب او انجام میدهد اما وقتی میفهمد شوهر محبوبش در واقع برای تهیه پول، موادمخدر خرید و فروش میکند و بیش از یک سال است که کار خود را از دست داده، همه چیز تغییر می کند. مجتبی مقدار زیادی پول به ارباب موادمخدر بدهکار است. نسیم در شرایط دشواری قرار می گیرد، برای نجات همسرش چاره ای نیست جز اینکه خود باقیمانده مواد را بفروشد و در کمترین زمان به یک قاچاقچی تبدیل شود.

*«آهنگ دو نفره»؛ آرزو ارزانش

فیلم سینمایی «آهنگ دو نفره» به کارگردانی آرزو ارزانش و تهیه‌کنندگی جواد نوروزبیگی محصول سال ۱۳۹۹ است.

احمد مهران‌فر، فرزاد فرزین، امیرحسین رستمی، علیرضا استادی و بهاره کیان‌افشار بازیگران این فیلم هستند.

در خلاصه فیلم آمده است: چقدر مسیر زندگی‌مان با مسیر دود سیگار یکی است؛ هر دو به‌سمتی می‌رود که دل‌مان نمی‌خواهد.

*«بابا سیبیلو»؛ ادوین خاچیکیان

«بابا سیبیلو» نخستین فیلم سینمایی ادوین خاچیکیان در ژانر کمدی است که احمد احمدی آن را تهیه کرده است.

بهاره رهنما، امیرحسین صدیق، رضا شفیعی‌جم، رز رضوی، پارسیا شکوری، محمدطاها بهروز‎پور، یوسف صیادی، علی کاظمی از جمله بازیگران این فیلم هستند.

این فیلم یک کمدی خانوادگی است که در آن از کودک ۵ ساله تا پیرمرد ١٠٠ ساله نقش‌آفرینی دارند و در طول قصه ماجراهایی را رقم می‌زنند.

نوشته محسن تنابنده و فیلم‌های غیرمعمولی! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش سوره سینما به نقل از روابط عمومی سازمان امور سینمایی و سمعی بصری، شورای پروانه نمایش فیلم های سینمایی در جلسه اخیر با صدور پروانه نمایش برای فیلم سینمایی «سه کام حبس» به تهیه‌کنندگی ساسان سالور و کارگردانی سامان سالور موافقت کرد.

نوشته پروانه نمایش فیلم سینمایی «سه کام حبس» صادر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم همچون اغلب ساخته‌های دیگر این کارگردان به معضلات جامعه امروز می‌پردازد که در این اثر شاهد اعتیاد و مواد مخدر و اثر آن روی قشر متوسط رو به پایین جامعه است. انتخاب چنین موضوعی که در سینمای ایران چندان ناب و دست نخورده نیست از همان ابتدا اثر خود را روی فیلم گذاشته است و تماشاگر شاهد تماشای اثری است که از کلیشه های رایج این گونه موضوعات ضربه های فراوان خورده است. نویسنده فیلمنامه تلاش کرده است برای دوری از غرق شدن در گرداب کلیشه ها داستان های فرعی را وارد داستان کند و ناگهان از آن سوی بام افتاده است چرا که این داستانک های بی سرانجام و تکراری و غیرلازم هیچ نقشی در فیلم ندارند الا کند شدن ریتم و در نتیجه خستگی و دلزدگی تماشاگر.

نقش پلیس هم کمرنگ است و هم غیرواقعی و گویی فقط قرار است مطلع داستان باشند و در نهایت به خانه ای ورود کنند اما معلوم نیست چرا راحت از خانه یک شیشه فروش می گذرند! به این‌ها اضافه کنید سردرگمی تماشاگر در اغلب سکانس ها که نمی تواند منطقی روایی برای حوادث پیش آمده در داستان را بیابد و قرار است به این نتیجه نهایی برسد که هیچ کسی یک شبه به جایی نمی رسد و کار خلاف آخر و عاقبت ندارد و پایان بندی فیلم هم امیدوارانه است که لابد تماشاگر در نتیجه ای که از تماشای فیلم گرفته است به قطعیت برسد و البته به زعم نگارنده تنها چیزی که قطعا در فیلم وجود دارد اغراق و سیاه نمایی های مرسوم است به بهانه نمایش واقعیت های اجتماعی با چاشنی  فلاکت بدبختی بیچارگی اعتیاد کثافت و توجه کنید که اگر فیلمسازی در همین جشنواره از موضوعی امیدوارکننده یا مثبت فیلمی بسازد و جنبه های خوب را برجسته کند متهم می شود به شعارزدگی اما توجه بیش از حد بر سیاهی های یک جامعه قطعا نمی تواند ویژگی مثبت باشد و آنهم شعارزدگی است از نوع سیاهش.

کارگردان تلاش کرده است از رنگ های سرد در سراسر فیلم استفاده کند که کنایه ای است به وضعیت جامعه امروز در ذهن فیلمساز و البته نمی توان از فیلمبرداری خوب و طراحی صحنه مرتبط با فضای فیلم یاد نکرد.

بازی ها هم معمولی است و نمی توان گفت که عالی است فقط آنقدر بد نیست که توی ذوق مخاطب بزند و البته ایزدیار تلاش کرده تا در ورطه تکراری بودن نیفتد و تا حد زیاد هم موفق بوده است.

سالور در آثار قبلی خود نشان داده که فیلمساز تجربی قابلی است اما این اثر اجتماعی نمی تواند نقطه مثبت در کارنامه هنری او باشد و شاید دلیلش این است که فیلمسازی اجتماعی هم قابلیت های خاص خود را دارد و توانایی های خاص کارگردان و نویسنده را می طلبد تا یک اثر قابل قبول خلق شود وگرنه زل زدن تماشاگران به لنز دوربین یا نمایش به شدت اغراق آمیز سیاهی های یک جامعه و یاری جستن از نشانه های به شدت کلیشه ای مثل عروسک های آشپزخانه یا حذف تدریجی چادر سمانه در طول فیلم لابد به قصد نمایش دورشدن او از زندگی معنوی برای ساختن یک فیلم اجتماعی کافی نیست و نتیجه فیلمی می شود متششت و به شدت شعارگونه که قطعا برای یک فیلم مزیت نیست و برای کارگردانش افتخار آمیز.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «سه کام حبس»/ اغراق و سیاه نمایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای نشست ساسان سالور از حضار درخواست کرد که به احترام جانباختگان حادثه سقوط هواپیمای اوکراینی یک دقیقه سکوت کنند و بایستند.

در ادامه سامان سالور درباره قصه فیلم گفت: بسیاری فیلم‌ها با موضوعات اجتماعی ساخته می‌شوند و ساخت این فیلم سه سال زمان برد. تلاش ما بر این بود که جنبه دیگری از اعتیاد و ضربه‌ای که به خانواده می‌زند را به تصویر بکشیم. از نظر من فراگیری اعتیاد در جامعه موضوع مهمی است و امیدوارم این فیلم تلنگری برای این افراد باشد که زندگی خانوادگی‌شان را تباه نکنند.

او همچنین درباره بازی تنابنده در این فیلم گفت: بازی تنابنده یکی از ویژگی‌های بارز فیلم بود و با ایده‌هایی که می‌داد باعث شد قصه سر و شکل بهتری بگیرد.او بازی خودش در «لامپ۱۰۰» را تکرار نکرد.

سالور در توضیح چرایی کمرنگ بودن نقش پلیس در فیلم توضیح داد: قصه «سه کام حبس» قصه پلیس نبود و بیشتر می‌خواستیم در تار و پود فیلمنامه پلیس نقش پررنگ‌تری داشته باشد.

سالور در پاسخ به این سوال که چرا شما که به عنوان کارگردانی نو گرا شناخته می‌شوید در این فیلم روال دیگری را طی کردید، گفت: فکر نمی‌کنم استفاده از بازیگر یا قصه‌ای که جذاب باشد منافاتی با نوگرایی داشته باشد. صحنه‌های ابتدایی فیلم فرمی‌است که من دوست دارم. شرایطی برای زن قصه پیش می‌آید، زندگی‌اش به قهقهرا می‌رود و ناچار به خرده‌فروشی مواد می‌شود.

سلامی (مدیر فیلمبرداری) درباره رنگ فیلم توضیح داد: کارگردان فیلم به فراخور فیلمنامه تاکید داشت که فیلم رنگ خاصی داشته باشد. سعی کردم رنگ این فیلم شبیه فیلم‌های دیگر نشود و رنگ جدیدی را ببینیم. ما لوک‌رنگی داشتیم که همیشه روی دوربین سوار بود و بر همین اساس همه چیز انجام گرفت. این رنگی که ما می‌بینیم رنگ جامعه امروز است و اگر از پنجره نگاه کنیم رنگ شهر سیاه، سفید و خاکستری است.

سالور درباره انتخاب بیمارستانی که در فیلم دیدیم گفت: ما بیمارستانی می‌خواستیم که با فرم فیلم همگن باشد من چند عکس از بیمارستانی دیدم که در حال بازسازی و نزدیک به فضای فیلم بود. این را هم باید بگویم ما فضای خیلی چرک و بهم‌ریخته‌ای نسبت به واقعیت نشان ندادیم و اغراق نکردیم.

سالور در پاسخ به این انتقاد که چرا هیچ امیدی در فیلم وجود ندارد، گفت: ما متهم شدیم که چرا هیچ کورسوی امیدی در فیلم نگذاشتیداما زن قصه همه تلاش خود را برای حفظ زندگی‌اش انجام داد. وقتی در پلان آخر تصویر پاک شدن خالکوبی روی دست نسیم را می‌بینیم به معنای شروع یک زندگی جدید است. سینما در تلخ‌ترین لحظات نباید کور سو را ببینید.

کارگردان «سه کام حبس»، در پاسخ به این سوال که چرا برخی از صحنه‌های فیلم تکراری بود گفت: در قصه و فیلمنامه هیچ جای تعجب نیست ما به نحوی در فیلمنامه نشان دادیم آدمی مثل خانم اردهالی که زندگی نرمال دارد به واسطه فرزندش می‌تواند درگیر ماجرای اعتیاد شود.

او همچنین توضیح داد: چون تهیه‌کننده و سرمایه‌گذار فیلم مستقل بود، هیچ سازمان مرتبط با این فیلم دخالتی در ساخت نداشت.

سالور در پاسخ به این سوال که سهم همکاری تنابنده و مشارکتش در نوشتن فیلمنامه چه میزان بود بیان داشت: تنابنده با خودش ایده‌های جذابی داشت که البته در تولید سخت بود. ما در عنوان‌بندی هم از ایشان تشکر کردیم زیرا او هم فیلمنامه را می‌شناسد و هم در گپ و گفت با بازیگر، صاحب ایده است.

ساسان سالور تهیه کننده فیلم در پاسخ به این سوال که با توجه به این که ممکن است فیلم توجیه مالی نداشته باشد چرا سرمایه‌گذار حاضر به همکاری با شما شد؟ عنوان کرد: آقای امین پور سرمایه گذار فیلم دغدغه مالی نداشت و از ابتدا برای ساخت فیلم بحث سودآوری نشد. از سویی به نظرم در سالهای اخیر اتفاق های خوبی در اکران فیلم‌های اجتماعی رقم خورده است.

وی ادامه داد:اگر فضا و امکانات لازم در اختیار این نوع فیلم‌ها باشد می توانند به فروش خوبی در گیشه برسند.

در ادامه محسن تنابنده در پاسخ به این سوال که چه نقشی در نگارش فیلمنامه داشته است و تجربه بازی با پریناز ایزدیار را چگونه توصیف می‌کند؟ گفت: راجع به فیلمنامه من به همان اندازه در کنار کار بودم که خانم ایزدیار و دیگران. نه تنها قبل از تولید اثر که در هنگام کار هم همه با هم و در کنار هم بودیم و تمرین‌های قبل از فیلم کمک کرد تا به خانم ایزدیار نزدیک شویم و فکر می‌کنم کمک کرده تا ایفای این نقش درست از کار در بیاید و بازی با خانم ایزدیار برای من تجربه خوبی بود.

پریناز ایزدیار هم در پاسخ به پرسش خبرنگاری مبنی بر چگونگی تجربه همکاری با محسن تنابنده گفت: تجربه با آقای تنابنده یکی از بهترین اتفاق‌ها و تجربیات  دوران بازیگری من بود . چرا که او حواسش به بازیگر رو به روی خودش هست و این باعث می‌شود که بازیگر با خیال راحت تری با نقش ارتباط برقرار کند.

ایزدیار در پاسخ به این سوال که آیا شما تلاش کردید که از نقش‌های گذشته تان دور شوید؟ گفت: یک چیزهایی هستند که به شخصیت واقعی من مربوط می‌‌شوند و حذف کردن یا تکرار کردنش می‌تواند خوب نباشد. من سعی می‌کنم در نحوه بازی کردنم اغراق وجود نداشته باشد و سعی کردم کاراکتر متفاوتی را بازی کنم که باور پذیر باشد.

در ادامه این نشست سامان سالور در پاسخ به این سوال که مخاطب این فیلم چه کسانی هستند؟ گفت: اگر فیلم موفق شده باشد آینه‌ای در برابر جامعه گرفته باشد مخاطبش همه کسانی هستند که با قصه ارتباط برقرار می‌کنند. به خصوص نوجوان‌های یازده دوازده ساله‌ای که اعتیاد در پیرامونشان و در هر فضایی که به آنها ربط دارد وجود دارد. جدای از مردم امیدوارم کسانی که می‌توانند قدمی  برای رفع مشکلات مردم بردارند هم باید این فیلم را ببینند. افرادی که می‌توانند کاری کنند که ما به هم عشق بدهیم.

سالور در پایان نشست گفت: همه ما می‌دانیم جشنواره امسال ، جشنواره سختی بود، اما تصمیم گرفتیم به احترام شما اینجا حضور داشته باشیم و من از همه عوامل فیلمم به شکل جداگانه سپاسگزاری می‌کنم.

سپس همه اعضای حاضر در نشست با یکدیگر عکس یادگاری گرفتند و دقایقی قبل از نمایش سانس دوم به پایان رسید.

نوشته نشست فیلم «سه کام حبس» برگزار شد/ سامان سالور: تلاش کردیم جنبه دیگری از اعتیاد را به تصویر بکشیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سامان سالور در این نشست درباره عنوان تازه ترین فیلم خود گفت: پروانه ساخت این کار ابتدا رد شد و دلیل شان هم اتفاقا نام اثر بود. می گفتند به شرطی پروانه می دهیم که نام فیلم عوض شود اما رضایت ندادیم چون ارتباط عنوان «سه کام حبس» با مضمون فیلم بسیار نزدیک است و برای انتخاب آن اصرار داشتیم. سرانجام بعد از دو ماه توانستیم رضایت شان را جلب کرده و با عنوان «سه کام حبس» وارد مرحله تولید شویم.

وی افزود: این اثر قصه ای امروزی و اجتماعی دارد و آیینه ای از رویدادهایی است که شاهدش هستیم. «سه کام حبس» سعی می کند روایتی از سرپرست های خانوار داشته باشد کسانی که نهایت تلاش شان را می کنند زندگی آبرومندی برای خانواده شان فراهم کنند و در بزنگاه های روزگار باید دست به انتخاب بزنند. تلاش مان بر این بود که قصه را با ریتم درستی روایت کنیم تا بیننده بعد از پایان فیلم هم به آنچه دیده فکر کند.

سالور با اشاره به انتخاب بازیگران و عوامل پشت دوربین ادامه داد: در انتخاب عوامل پشت صحنه سعی کردیم کسانی را انتخاب کنیم که عشق و انگیزه تولید فیلمی با کیفیت برای مردم را دارند. به عنوان مثال مسعود سلامی که در این پروژه در مقام مدیر فیلمبرداری کنار ما حضور داشت، از دوران دبستان با هم دوست هستیم و از جوانانی به شمار می رود که خون جدیدی به سینما تزریق کرده و به شدت اهل ریسک و تجربه است.

این کارگردان با اشاره به اینکه بازیگران هم خیلی زحمت کشیدند، افزود: منتظر چهره ای متفاوت از محسن تنابنده باشید که به گفته خودش یکی از سخت ترین نقش هایش را بازی کرده است. تنابنده خودش فیلمنامه نویس و کارگردان است و همین باعث می شود همیشه ایده های جذاب داشته باشد، البته که باید مواظبت می کردیم از چارچوب بیرون نزند، اما در گپ و گفت هایی که با هم و دیگر بازیگران داشتیم به جذابیت و کیفیت فیلمنامه بسیار کمک کرد. او همچنین بعد از مرحله ضبط هم کنار ما بود و روند کار را پیگیری می کرد.

وی افزود: پریناز ایزدیار یکی از شانس های مسلم ما در این فیلم بود. می خواستیم از زوجی استفاده کنیم که پیش از این مقابل هم قرار نگرفته باشند و تقابل تنابنده و ایزدیار به نظرم ترکیب جالبی شد. پریناز ایزدیار در این فیلم پوسته ای را کنار زده و یکی از ویژگی های فیلم حضور ایزدیار و سمیرا حسن پور با گریم خیلی سنگین و شرایط خاص و تلاش دیگر بازیگران است. خوشبختانه انقدر دوستان، باورپذیر ظاهر شدند که من به عنوان کارگردان در تایید گروه بازیگران برای اولین بار در تیتراژ اول از تمامی شان تشکر کردم. همچنین یادی کنیم از متین ستوده که اگرچه دیر به گروه اضافه شد اما از عهده کار به خوبی برآمد و سایر بازیگرانی که اگرچه در فیلم های دیگر نقش های طولانی داشتند، اینجا هم با همه انرژی کنار ما بودند.

سالور که اولین اکران سینمای رسانه را در پردیس ملت دارد، در این باره بیان کرد: امسال به دلیل اتفاقات اجتماعی که رخ داده سال خاصی است، اما حضورمان در جشنواره را به فال نیک گرفتیم. بر اساس قرعه این شانس را داریم که فیلم افتتاحیه جشنواره فجر باشیم و امیدوارم از همان ابتدا رویدادی جذاب و غیر قابل پیش بینی را شاهد باشیم. متاسفانه جشنواره فجر هم برخی سال ها قابل پیش بینی عمل کرده و امیدوارم همه فیلمسازانی که زحمت کشیدند و هنرمندانی که عاشقانه کار کردند، فیلم هایشان منصفانه نمایش داده شود و در حق کسی اجحاف نشود. ترکیب هیات داوران هم نشان می دهد که این اتفاق رقم بخورد.

در ادامه سمیرا حسن پور بازیگر فیلم نیز در سخنانی بیان کرد: زمانی که فیلمنامه را خواندم به نظرم همه نقش ها جذاب بود و اما به عنوان بازیگر همیشه دنبال کاراکتری هستم که نسبت به کار قبلی تفاوت داشته باشد و زمانی که با این نقش مواجه شدم دیدم چقدر با نقش های قبلی و شخصیت خودم تفاوت دارد، به این دلیل با رضایت کار را قبول کردم. من در بازیگری نمی توانم ادا در بیاورم و به نوعی باید نقش را زندگی کنم. شاید به این دلیل است که من با آقای سالور وارد سینما شدم و حضورش بر این تفکر بی تاثیر نیست.

وی افزود: سالور همین رویکرد را به دیگر بازیگران هم منتقل می کند و تقریبا در روزهای تمرین این زندگی کردن با نقش را در سایر بازیگران می دیدیم. به بهانه نقشم روزهای متمادی به بیمارستان می رفتم و ساعت ها به کار پرسنل نگاه می کردم تا بتوانم حس و حال این افراد را در فیلم پیاده کنم.

سمیرا حسن پور که پیش از این در جشنواره فیلم فجر نامزد جایزه بازیگری بود، اظهار کرد: در جشنواره سی و دوم اتفاقات خوبی برای من افتاد اما حضور در جشنواره و جایزه خیلی برایم مهم نیست بلکه ترجیحم قبل از این ها باورپذیر بازی کردن نقش و جلب نظر مردم است.

ویژه برنامه «تا جشنواره ۳۸» به همت معاونت اجتماعی شهرداری تهران و برج میلاد با همراهی سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر امروز سه شنبه ۸ بهمن در مرکز همایش های برج میلاد به کار خود پایان می دهد.

این برنامه به صورت زنده از تلویزیون تعاملی تیوا tva.ir  پخش می‌شود و ویدیوی هر برنامه نیز در سایت آپارات منتشر می‌شود.

نوشته سامان سالور: «سه کام حبس» روایتی از سرپرست‌های خانوار است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.