در این مراسم که توسط شبکه کودک و برنامه عروسک‌خانه پخش زنده می‌شد، گلی‎باقلوازده و عروسک‌های گودرز و سپهر به اجرای نمایش پرداختند.

انیمیشن سینمایی «افسانه سپهر» از چهارشنبه ۳ دی‌ماه به سرگروهی پردیس سینمایی هویزه توسط پخش بهمن سبز در سینماهای سراسر کشور در حال اکران است. «افسانه سپهر» به کارگردانی عماد رحمانی و مهرداد محرابی و تهیه‌کنندگی مهدی جعفری جوزانی محصول کارخانه صنایع سرگرمی مهوا است. این فیلم تاکنون موفق به کسب بیش از ۱۲ جایزه در جشنواره‌های بین‌المللی شده است.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: سپهر با همراهی دوست یوزپلنگش بابو، در جستجوی پدر و مادرش راهی کلات می‌شود، جایی که شورای قهرمانان تصمیم می‌گیرد کدام پهلوان به نبرد با بدنام برود

آرزو آفری، حامد عزیزی، اکبر منانی، کاظم سیاحی، غلامرضا صادقی، تکتم چوبدار، مینا گلپایگانی، امیرحسین صفایی و کامبیز خلیلی از جمله چهره‌هایی هستند که صداپیشگی این اثر را برعهده داشتند.

دیگر عوامل «افسانه سپهر» عبارتند از: فیلمنامه نویسان : مهدی جعفری و عماد رحمانی، مدیر تولید : معین کریمی، تدوین : مهدی ایروانی – محمدرضا مصطفوی راد، موسیقی: آرش آقابابائی و شاهین پژهان، مدیر دوبلاژ: امیرحسین صفایی – سپهر ترابی، طراح صدا و SFX : میلاد استخری – علی عباد زاده  کارگردان هنری: بنیامین شجاعی باغینی، سرپرست نورپردازی و رندر: بهداد باقری، سرپرست جلوه های ویژه بصری: جواد پیکاری، طراح ارشد کارکتر: بنیامین شجاعی باغینی، شبیه سازی مو و پارچه : سیاوش مصلحی- محمد مشتاقی، مشاور رسانه‌ای: فاطمه آذری، مدیر کمپین تبلیغاتی: وحید محرابیان، روابط عمومی: زهره محرابیان.

نوشته افتتاحیه انیمیشن «افسانه سپهر» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«سینماتک انقلاب» به همت مؤسسه فرهنگی تبلیغاتی بهمن سبز و مشارکت سازمان سینمایی سوره در دومین گام خود سراغ فیلم سینمایی «اشک هور» رفته است؛ اثری داستان‌محور که به بخشی از زندگی شهید علی هاشمی، فرمانده قرارگاه سری نصرت در دوران جنگ ایران و عراق می‌پردازد.

فیلم سینمایی «اشک هور» روایت انتظار مادر شهید برای بازگشت فرزندش از جبهه و تلاش همرزمش برای یافتن اثری از او در دل هور است؛ درامی انسانی با بن‌مایه‌ای حماسی که تصویر تازه‌ای از مقاومت و ایثار را در قاب سینما ترسیم می‌کند.

مؤسسه فرهنگی بهمن سبز با هدف ترویج نگاه تحلیلی به سینمای انقلاب و تقویت سواد رسانه‌ای نسل جوان، از تمامی دانش‌آموزان و دانشجویان علاقه‌مند دعوت می‌کند تا در این تجربه فرهنگی شرکت کرده و در شکل‌گیری گفتمان نوین سینمایی انقلاب اسلامی سهیم باشند.

نوشته نمایش «اشک هور» در دومین رویداد «سینماتک انقلاب» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«سینماتک انقلاب» با ابتکار مؤسسه فرهنگی تبلیغاتی بهمن سبز راه‌اندازی شده است و با همت و مشارکت مدرسه فرهنگ در اولین دوره سراغ فیلم خدای جنگ رفته است.

فیلم «خدای جنگ» روایتی سینمایی از مهم‌ترین دستاوردهای موشکی ایران در دوران دفاع مقدس است؛ داستانی واقعی از تولد یک موشک ایرانی که آمریکایی‌ها آن را «خدای جنگ» نامیدند. این اثر پس از اکران آنلاین، برای نخستین‌بار روی پرده یک سینما به نمایش در‌می‌آید.

بهمن سبز با هدف ترویج نگاه تحلیلی و تقویت سواد رسانه‌ای، از تمامی دانش‌آموزان و دانشجویان علاقه‌مند دعوت می‌کند تا در این تجربه تازه سینمایی شرکت کنند و در شکل‌گیری جریان نوینی از سینمای اندیشه‌ورز و نسل‌محور سهیم باشند.

نوشته نمایش ویژه «خدای جنگ» در سینما بهمن تهران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فریدزاده در جریان بازدید از سینما بهمن واقع در میدان انقلاب تهران به ضرورت استمرار فعالیت‌های سینمایی تاکید کرد و گفت: «سینما در جامعه ایران کارکردهای مهم اجتماعی و فرهنگی دارد. سالن‌های سینما موقعیت امنی هستند تا مردم کمی از دغدغه هایشان رهایی یابند. ضمن اینکه سالن‌های سینما این امکان را برای مردم فراهم می‌کند تا در کنار یک‌دیگر به یک همدلی و همزبانی برسند. به همین جهت ادامه فعالیت‌های اماکن فرهنگی و بخصوص سالن‌های سینمایی در سراسر کشور بسیار حائز اهمیت هستند.»

رئیس سازمان سینمایی با اشاره به بازگشایی اماکن فرهنگی و سالن‌های سینمایی گفت: «همانطور که اعلام شد سینماهای سراسر کشور از ۳۱ خردادماه به روال عادی فعالیت خود بازمی‌گردند و فیلم‌های روز سینما در حال اکران هستند.»

او اضافه کرد: «در جریان بازدیدهایی که از سینماهای سطح شهر داشتم، برای من خیلی مهم و باعث خوشحالی بود که تماشاگران بلیط می‌خریدند و وارد سینما می‌شدند و فیلم‌های روز سینما را می‌دیدند. این نشان می دهد که در این شرایط به خصوص، مردم ایران با ادامه به زندگی معمول و عادی خود امید و سرزندگی را در در دل ها پاس می‌دارند. نباید فراموش کنیم که سینما صرفاً یک امر سرگرم کننده نیست و می‌تواند کارکرد ملی هم داشته باشد. نهادهای فرهنگی باید در حمایت از سینما به‌ویژه در زمان‌های حساس همکاری‌های بیشتری داشته باشند تا چراغ سینما روشن بماند.»

فریدزاده همچنین از رسانه‌ها خواست که فعالیت‌های سینمایی را به‌طور جدی پوشش دهند و افزود: «حوزه فرهنگ و هنر باید در کنار مردم بایستد و ایجاد و تقویت حس همدلی و ایستادگی در شرایط کنونی، اهمیت بیشتری دارد.»

رئیس سازمان سینمایی ضمن تقدیر از همدلی اهالی سینما با مردم تاکید کرد: «وقت‌شناسی و همبستگی اهالی سینما در این شرایط بحرانی ستودنی است و هنرمندان سینما در این روزها نشان دادند که در زمانه پرخطر کنار ملت خود هستند.»

وی در آخر تاکید کرد: « همانطور که مجموعه‌های سینماداری مشغول فعالیت و خدمات دهی در سطح شهر هستند از همه هنرمندان هم تقاضا دارم با درک وظیفه ملی و میهنی به تقویت روحیه مردم اهتمام ‌بورزند. اکنون آزمون بزرگی برای سینمای ایران است تا به آرامش روانی و انسجام ملی کمک کنند و مطمئنم که از این آزمون همچون گذشته سربلند بیرون خواهند آمد.»

در جریان بازدید رئیس سازمان سینمایی از سینما بهمن تهران، حبیب ایل بیگی مدیر عامل موسسه سینما شهر، مهدی شفیعی معاون توسعه مدیریت و منابع سازمان سینمایی، هادی اسماعیلی مدیرعامل بهمن سبز و مجتبی بهزادیان معاون پخش و اکران بهمن سبز نیز حضور داشتند.

نوشته سالن‌های سینما می‌تواند نقطه امن همدلی و همزبانی بین ایرانیان باشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مراسم با اجرای استندآپ کمدی هانا ستوهی آغاز شد. شوخی‌های هانا بیشتر به مسائل تربیتی و خانوادگی و ارتباط بین نوجوانان و خانواده‌ها اختصاص داشت و مورد استقبال نوجوانان حاضر در مراسم قرار گرفت.

سپس مجری برنامه، آقای آرین راد، از خانم دکتر زهرا دوستی((روانشناس حوزه کودک و نوجوان))، دعوت کرد تا سخنرانی خود را آغاز کند. خانم دکتر دوستی نیز در راستای اهمیت تربیت نوجوانان تاکید داشتند: که ابتدا باید نوجوانان را درک کنیم، با آنها دوست و همراه شویم و سپس بتوانیم در مسیر تربیت آنها اثرگزار باشیم . این بخش از برنامه علی رغم تصور با استقبال نوجوانان مواجه شد.

بعد از سخنرانی، برنامه‌های مهیجی از جمله اجرای گروه موسیقی ۶۰ ثانیه برگزار شد که حال و هوای مراسم را به اوج رساند.

در ادامه، نوجوانان همراه با خانواده‌های خود به تماشای مستند کی پاپ به کارگردانی علی کوثری و تهیه‌کنندگی محمدحسین جعفریان پرداختند. بعد از تماشای مستند، برنامه تریبون آزاد و نقد و گفت‌وگو بین کی پاپرها و عوامل مستند آغاز شد و علی کوثری، کارگردان اثر، نیز در این بحث‌ها شرکت کرد و به نقدها و صحبت‌های نوجوانان گوش داد.

این مستند تا اواخر بهمن‌ماه در در مرحله اکران‌های سیار باقی می‌ماند و بعد از آن در سایت سفیر تماشا به آدرس tamasha.safirfilm.ir  جهت تماشای عموم در دسترس مخاطبین قرار می‌گیرد.

نوشته رونمایی متفاوت مستند «کی‌پاپ» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

تأکید بر تبیین حقیقت و مقاومت به همه دنیا

عمار، قرائت قرآنش هم فرق می‌کند. قاری امشب کودکی بود از دل فلسطین. کودکی که جراحتی به یادگار دارد از ظلم این روزهای رژیمی اشغالگر. مرضیه هاشمی دبیر پانزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار به عنوان اولین سخنران به جایگاه رفت و سخنانشان را آغاز کرد. دبیر پانزدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار با اشاره به حاج نادر طالب‌زاده گفت: «نادر طالب‌زاده یک قدم برداشت و یک فضا برای بچه‌های انقلاب و مقاومت درست کرد. جشنواره عمار هر روز به روز پربارتر شده و حالا وارد بخش بین‌المللی شده‌ایم.»

وی افزود: «ما وظیفه داریم در این دوره کنونی، که دنیا بهم ریخته است، راه درست را جستجو کنیم. ما هنرمندان و جوانان باید با جوانان دنیا صحبت کرده و حقیقت را به آن‌ها برسانیم. با چنین نسل‌کشی و جنایتی همچنان تلاش می‌کنند این خبر را کنترل و سانسور کنند. ۴۶ هزار نفر را به شهادت رسانده‌اند اما این موضوع در صدر اخبار رسانه‌های دنیا نیست. ما باید این خبر را به دنیا برسانیم. باید اعتماد به نفس داشته باشیم. حرف زیادی زیادی برای گفتن داریم که حالا وقت گفتن آن است. مقام معظم رهبری بارها از تبیین سخن می‌گویند. خب چه کسی باید این کار رو انجام بده؟»

دبیر پانزدهمین جشنواره فیلم عمار گفت: « ما یک خط داریم که خط امام خمینی و امام خامنه‌ای است. دیروز شاهد بودیم که در غزه پنج خبرنگار دیگر نیز شهید شدند و خبرگزاری‌هایی به آن اشاره کردند. این خبرنگارها فقط می‌خواستند واقعیت این نسل کشی را منتشر کنند و کار خود را انجام بدهند اما کشته شدند و صدای کسی درنیامد. ما واقعیت این ادای حقوق بشر را در غزه دیده‌ایم.»

پس از صحبت‌های مرضیه هاشمی، برگزیدگان بخش مسابقه «فیلم ما» و «نماهنگ» معرفی شدند. هیئت داوران بخش نماهنگ، متشکل از محمد گلریز، مهدیار عقابی، زین‌العابدین تقی‌پور ضمن تقدیر از اثر «فرزند خورشید» به کارگردانی وحید امینی، لوح افتخار این بخش را به دلیل «پرداخت تصویری بی‌تکلف و امیدآفرینی در جامعه روستایی» به اثر«مردمان روستا» به کارگردانی ابوالفضل گل و اثر«منجی العالم» به کارگردانی وحید امینی به دلیل «خالقیت تصویری و پرداخت جذاب» اهدا کرد.

هیئت داوران در بخش فیلم ما ضمن تقدیر از اثر «بابا علی» به کارگردانی امیرحسین ملک‌زاده و اثر «نوک آویز» به کارگردانی حمید عالی و مسعود معماری، لوح افتخار این بخش را به دلیل «پرداخت هنرمندانه و نوجوانانه به موضوع و ارائه راهکار جمعی با بهره‌گیری از ظرفیت‌های بومی منطقه» به اثر«الف ب نون» به کارگردانی آقای «علی استودان» اهدا کرد. در این بخش خانواده شهید مدافع حرم حسین امان‌اللهی و خانواده همسر و شهید محمدهادی حاج رحیمی درخواست شد تا برای اهدای جوایز به برگزیدگان به روی صحنه تشریف بیاورند. همچنین فانوس بخش «نماهنگ» به دلیل «انتخاب و پرداخت درست به موضوع و بیان شایسته احساسات» به اثر «قبله افلاک» به کارگردانی سامان درویشی اهدا شد.

صاحب بعدی دستکش ننه عصمت؛ بانویی از جنس مقاومت

در ادامه از نویسنده کتاب تبسم کلارا، از نرگس سادات مظلومی، به منظور معرفی برنده جایزه ویژه دستکش ننه عصمت دعوت به عمل آمد. این کتاب روایت‌گر سال‌ها فعالیت خیریه بین‌المللی انفاق و فاطمه خطیب، یکی از مؤسسان آن، می‌باشد. او گفت: «به امید این که این دست تلاش‌های خالصانه دیده شود. این کتاب تقدیم به پدرم می‌کنم که سال‌ها فعالیت بین المللی داشتند و از سرکار خانم عجیب به پاس فعالیت‌هایشان تقدیر می‌کنم.»

در آیین افتتاحیه پانزدهمین جشنواره عمار «دست‌کش ننه عصمت» یکی از جوایز ویژه جشنواره مردمی فیلم عمار توسط خانواده شهید خدادادی به فاطمه خطیب فعال جهادی در عرصه داخلی و بین المللی اهدا شد. او در صحبت‌های خود اشاره کرد: «ضمن یاد کردن از شهدای مقاومت و ضمن عرض تاسف و شرمندگی نسبت به مادران و کودکان غزه. خدا بر ما رحم کند، خدا بر ما رحم کند، خدا بر ما رحم کند که مبادا در آخرت کنار دشمنان حسین قرار بگیریم.»

پس از اهدا جایزه دست‌کش ننه عصمت و پخش سرود سیدنا القاعد از گروه مشکات الزهرا، اهدا جوایز برندگان از سر گرفته شد. هیئت داوران متشکل از محمدحسین نیرومند، محمدرضا سرشار، محمدصادق باطنی و مهدی جعفری جوزانی در بخش پویانمایی ضمن تقدیر از اثر«علم» به تهیه‌کنندگی حسین رضایی‌فرد و اثر«روح‌الله» به تهیه‌کنندگی رضوانه فتحی، لوح افتخار این بخش را به دلیل «تلاش برای پیوند دادن میان ادبیات اساطیری و موضوعات روز انقلاب اسلامی و تکنیک خوب هنری» به اثر«اسطوره» به تهیه‌کنندگی سید مصطفی حسینی اهدا کردند.

فانوس این بخش به دلیل «مضمون تاریخی مهم، روایت جذاب و همه فهم و تکنیک قابل قبول هنری» به اثر «ساعت جادویی» به تهیه کنندگی «محمدمهدی نخعی راد- ناصر جاهدنیا» اهدا شد.

صنتعگر؛ خواننده‌ای از جنس اهل بیت، مردم و انقلاب

در ادامه با دعوت از غلامرضا صنعتگر، او بر روی صحنه افتتاحیه جشنواره عمار آمد و اثر «صبح فردا» را اجرا و پس از آن در صحبت‌هایش اشاره کرد: «امیدوارم تا جایی که در توانم هست بتوانم به کشور عزیزم ادای دین کنم.»

وی پیرامون اجرای موسیقی خود در دمشق، گفت: «بعد از کنسرت به حرم حضرت رقیه و حضرت زینب می‌رفتیم‌. به من اطلاع دادند که برخی از کسانی که در سال گذشته در برگزاری کنسرت به من کمک کردند، طی روزهای اخیر به شهادت رسیده‌اند. این خبر برای من بسیار ناراحت کننده بود.»

با دعوت از استاد مودب به عنوان یکی از شاعران آثار صنعتگر، او به روی صحنه آمد و گفت: « صدای آقای صنعتگر بخشی از خاطرات سال‌های اخیر ما را ساخته است. این هنرمند خود را وقف اهل بیت و شهدا کرده است و کم پیش می‌آید که خواننده‌ای در این تراز و با این صدای خاص، خود را اینگونه وقف موضوعاتی کند که نیاز ماست. من به آقای صنعتگر غبطه می‌خورم و دعا می‌کنم حنجره ایشان همچنان برای ما بخواند.»

در ادامه میلاد عرفان‌پور، شاعر متعهد، پیرامون غلامرضا صنعتگر گفت: «ضمن تقدیر از غلامرضا صنعتگر به ویژگی‌های این خواننده پرداختند و ضمن یاداوری به اینکه اگر هنرمندی پای مردم و آرمان‌های انقلاب بماند در این مسیر مورد هجمه و تهمت‌های فراوان قرار می‌گیرد، غلامرضای عزیز صدای خود را خرج آرمان‌های انقلاب و مردم کرده است.» میلاد عرفان‌پور ابیاتی که بیان داشت دقایقی پیش سروده را به غلامرضا صنعتگر تقدیم کرد و این آثار در حضور میهمانان خواند.

مادر شهید خالقی‌پور، یادگار فرزند شهیدش را به صنعتگر اهدا کرد

به منظور اهدا جایزه «چفیه شهید خالقی پور»، مادر این شهید به همراه خانواده شهید فراهانی و خانواده شهید اعتمادیان روی سن آمدند و جایزه «چفیه شهید خالقی‌پور» توسط مادر این شهید بزرگوار به غلامرضا صنعتگر اهدا شد.

مادر شهید خالقی‌پور با اشاره به داستان چفیه پسرش گفت: «مفتخرم که خدای متعال عمر داد که در تمام دوره‌های گذشته جشنواره حضور پیدا کردم و با همه فرزندانم آمدم. این افتخار بزرگی است. این چفیه که در دستان پسرم می‌بینید. چفیه پسر دومم رسول خالقی‌پور است که آغشته به خون او بود. خون خشک شده بود اما با اشک چشمانم آن را شستم تا هرسال در این جشنواره به یک عزیز اهدا بشود.»

پس از سخنان مادر شهید، غلامرضا صنعتگر پیرامون حس و حالش پس از دریافت جایزه و سخنان مادر شهید گفت: «زبان قاصر از صحبت است انشاءالله بتوانم در این مسیر به بهترین شکل ادای دین کنم از مهدی سیار و محسن صفایی تشکر ویژه دارم که همیشه در کنارم بودند. گاهی زبان آنقدر قاصر است که نمی‌شود صحبت کرد. امیدوارم بتوانم در این مسیر ادای دین کنم. از همه کسانی که همیشه کنار من بودند و اجازه ندادند ترکش‌های فضای مجازی را بخورم تشکر می‌کنم.»

هیئت داوران متشکل از حمیدشاه آبادی، فرزاد جمشیدی، علی نادری، حجت الاسلام محمد حسین جمال زاده، و فریده فرخی نژاد در بخش برنامه «تلویزیونی » ضمن تقدیر از اثر «بروپی کارت» به تهیه کنندگی «وحیدعلی» لوح افتخار این بخش به اثر «بوم استاد لطفی» به تهیه کنندگی «احمدرضا بلیغ و احمدرضا زارعی» اهدا شد. ضمنا جایزه فانوس این بخش به اثر «خونه مونه» به تهیه کنندگی «محمد داوود صالحی» تعلق گرفت.

همچنین هیئت داوران در بخش گزارش خبری ضمن تقدیر از اثر «به یاد مادر رزمندگان» به کارگردانی «نوید سالم زاده»، لوح افتخار این بخش را به اثر «زمین خواری (رضاخان)» به کارگردانی « مریم محمدی » اهدا کردند. ضمنا فانوس این بخش به «صدای زندگی» به کارگردانی « کاظم دهقانی اشکذری» اهدا شد.

و در نهایت در بخش «میان برنامه و آیتم» ضمن تقدیر از اثر «ساعت بهشتی» به کارگردانی «پوریا فعله گری» و اثر «نشان مقاومت » به کارگردانی «عرفان رزمی» لوح افتخار این بخش به «الف تا (مدرسه شهید بهشتی)»، به کارگردانی «ایمان ایزی»، « رویای یحیی» به کارگردانی «حسین الهام» و «روز اصفهان» به کارگردانی «علی عشوری» اختصاص گرفت. ضمنا جایزه ویژه فانوس به اثر «رئیسی مرسی» به کارگردانی «سعید ساروقی» تعلق گرفت.

پس از اتمام اهدا جوایز، مراسم افتتاحیه پانزدهمین دوره از جشنواره مردمی فیلم عمار به اتمام رسید اما طبق برنامه پس از افتتاحیه، مستند سنگر هفت تپه کاری از علی زهیری با موضوع اعتراض و حق‌طلبی کارگران هفت‌تپه اکران شد.

آغاز اکران‌ فیلم‌ها، نشست‌های تخصصی و کارگاه‌های ویژه جشنواره از شنبه ۸ الی ۱۳ دی ماه در سینما بهمن تهران و اکران برخط در سکوی عماریار ۲۴ ساعت پس از اکران در سینما انجام خواهد شد.

نوشته پانزدهمین جشنواره فیلم عمار آغاز به کار کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این جلسه که به همت انجمن سینمای جوانان ایران برگزار شد،  فیلم‌های‌ کوتاه «چمدان» به کارگردانی مشترک آکو زند کریمی و سامان حسین‌پور، «چوپان» به کارگردانی مهرشاد رنجبر، «سم‌پاش» به کارگردانی رضا فهیمی، «تایلندی» به کارگردانی مشترک حسام حسینی و عباس حسین‌زاده، روی پرده رفت و در ادامه شاهین امین، منتقد سینما همراه با محمد صابری به‌عنوان مجری‌کارشناس برنامه با کارگردانان این آثار به گفت‌وگو نشستند.

فیلم کوتاه باید یک تلنگر و آورده‌ای داشته باشد

در بخش اول این پاتوق، میثم دامن‌زه بازیگر نقش اصلی فیلم‌کوتاه «چمدان» به نمایندگی از کارگردانان روی صحنه آمد و درباره این فیلم گفت: ایده «چمدان» از یک داستان کوتاه نوشته خود آکو زندکریمی گرفته شد که چندسال پیش نوشته بود. این فیلم درباره پروسه مهاجرت و دوری، از دست دادن خانواده و فقر بود که برای نزدیک شدن به فضای آن چندین فیلم که مدنظر کارگردان بود را دیدیم تا به یک دیدگاه مشترک برسیم. «چمدان» تولید سال ١۴٠١ بود و در ٨ روز فیلم‌برداری شد.

شاهین امین با اشاره به حضور متفاوت و موفق میثم دامن‌زه در دو فیلم کوتاه «چمدان» و «تایلندی» عنوان کرد: میثم دامن‌زه به نوعی سوپراستار این نوبت از پاتوق است. دو نقش بسیار متفاوت در این دو فیلم را بسیار خوب اجرا کرده است؛ یکی شخصی بسیار آرام و درونگرا و دیگری بازی بیرونی که با ریتم‌های تند و اکت‌های عصبی همراه بود و به نظرم در هر دو موفق ظاهر شد.

وی در ادامه گفت: به نظرم فضای کلی «چمدان» برآمده از یک دنیای ذهنی ناآشنا برای ما نیست. در واقع این سبک فیلم‌ها را احتمالا در فضای فیلم‌کوتاه پیش‌تر هم دیده بودیم. اما نکته مثبت این است که این فیلم علی‌رغم اینکه ریتم آرامی دارد اما فیلم لَختی نیست و این بسیار مهم است. در سینمای ایران، به‌خصوص در فیلم‌های کوتاه این لَخت بودن، بی‌حس بودن چه در فیلم بلند و چه در فیلم‌های کوتاه بسیار زیاد است که به فیلم آسیب هم می‌زند. این ضعف در فیلم‌های تجربی متاسفانه بیشتر هم به چشم می‌خورد چون بهانه‌ای است برای اینکه نشان دهند کار تجربی می‌کنند!

امین افزود: ما می‌توانیم فیلم آرام و نرمی داشته باشیم ولی لَخت نباشد و این فیلم با اینکه ریتم آرام و فضایی معروف به فضای شاعرانه داشت، لَخت نبود. البته من با تعابیری مثل فضای عاشقانه به دلیل اینکه کلی است مشکل دارم و با احتیاط این اصطلاحات را به کار می‌برم. این فیلم به نظرم بسیار آشنا و دیده شده می‌آمد و در عین حال که از نظرم فیلم بدی هم نبود اما خیلی با آن ارتباط برقرار نکردم. به نظرم جا داشت که کوتاه‌تر هم باشد.

این منتقد سینما در خصوص داستان فیلم هم اضافه کرد: نکته دیگر درباره «چمدان» قابل پیش‌بینی بودن آن بود و در واقع می‌توانستم روند قصه را حدس بزنم. به همین دلیل ضربه‌ای که باید در انتها می‌زد را نزد. البته منظورم من این نیست که همه فیلم‌ها حتما باید غافلگیری داشته باشند، بسیاری از فیلم‌های که در قالب ژانر کار می‌شوند هیچ ضربه‌ای ندارند و شما تقریبا می‌توانید روند داستان را حدس بزنید اما به نوعی است که مخاطب را با خود همراه می‌کند. من با دنیای کلی «چمدان» دچار مشکل هستم به دلیل اینکه انتهای فیلم این سوال برایم ایجاد شد که می‌خواستیم چه چیزی بگوییم؟

وی افزود: وقتی یک فیلم کوتاه یا بلند می‌سازیم باید یک تلنگر و آورده‌ای داشته باشد. شاید این سوال ایجاد شود که خوب ما بسیاری فیلم‌های ژانر داریم که قالب‌های همه یکی است، اما در آنجا یک قصه تعریف می‌شود و شاید مخاطب در خلال آن قصه چیزی پیدا کند.

در طول ساخت نگاهم به دنیای معلولان روشن‌تر شد

در ادامه مهرشاد رنجبر کارگردان «چوپان» روی سن آمد و درباره این فیلم‌کوتاه گفت: این فیلم دومین فیلم حرفه‌ای من بود، قبل از آن فیلم «ناطق» را کار کرده بودم و «چوپان» هم در سال ١۴٠٢ تولید شد. در ابتدا اسم فیلم لاک‌پشت بود و در بازنویسی چندباره فیلم‌نامه اسم «چوپان» انتخاب شد.

رنجبر ادامه داد: من چندین بار فیلم‌نامه را بازنویسی کردم و هر چه شناختم از این بچه‌های معلول بیشتر می‌شد تغییراتی در فیلم‌نامه ایجاد می‌کردم. در ابتدا بُعد تاریک فیلم بیشتر بود و در بازنویسی‌ها و ارتباط حدود یک ساله‌ای که با آن‌ها داشتم دید و جهان‌بینی من تغییر کرد و روشن‌تر شد. در پروسه این فیلم مدام به مرکز توانبخشی می‌رفتم و با بازیگرها دوست شدم و این مسئله به همکاری آن‌ها با من بسیار کمک کرد. با این گروه ۶ ماه تمرین کردیم و  فیلم‌برداری هم ۵ روز به طول انجامید.

شاهین امین درباره «چوبان» اظهار داشت: این فیلم با اینکه می‌توانست فیلم ترحم‌برانگیزی باشد و اشک مخاطب را دربیاورد اما خوشبختانه اینطور نبود و روایت معقول و منطقی‌ای داشت و از حوصله خارج نمی‌شد. اینکه کارگردان وجوه روشن این قصه را روایت کرد بسیار جذاب بود چراکه حتما همه ما می‌توانیم وجوه تاریک زندگی این بچه‌ها را متصور شویم و اتفاق غریبی هم نیست.  بسیاری از کارگردانانی که سراغ این بچه‌ها می‌روند سراغ بعد تاریک و ناراحت‌کننده آن می‌روند.  وقتی ۶ ماه تمرین می‌کنی تا ٢٠ دقیقه فیلم بسازی یعنی روشنایی و امید علاوه‌بر داستان در زیست کارگردان هم مشخص است.

امین ادامه داد: بازیگر نقش کارگردان تئاتر در این فیلم بسیار خوب بود، به نظرم فیلم حرفش را به درستی زده بود و  نوری که قرار بو در تمام این دشواری‌ها منعکس شود مشخص بود و در کل فیلم حال خوب کنی بود.

رنجبر درباره ایده و حس ساخت این فیلم عنوان کرد: مادرم با گروه‌های معلولین، تئاتر کار می‌کرد و با این فضا غریبه نبودم. فیلم اول من بدون دیالوگ بود و تصمیم داشتم فیلم پر پرسوناژتری بسازم. این بچه‌های معلول وقتی از فضای محدود و امن خود بیرون می‌آیند و با یک گروه کار می‌کنند به آن‌ها عادت می‌کنند و اگر بعد از فیلم به کل رها شوند دچار افسردگی می‌شوند و بسیاری از خانواده هایی که با آن ها به نتیجه نرسیدیم دلیلشان همین ترس از افسردگی و حس رها شدگی بعد از کار بود.

فضاسازی باورپذیر از زندگی روستایی

فیلم بعدی «سم‌پاش» به کارگردانی رضا فهیمی بود که در غیاب کارگردان و با حضور بابک والی بازیگر اصلی فیلم مورد نقدوبررسی قرار گرفت. والی ضمن اشاره به تجربه‌های خود در زمینه بازی در فیلم‌های کوتاه، درباره «سم‌پاش» گفت: پروژه از نظر تولیدی پروژه سختی بود و یکی از دلایلی که این روستای شمالی به‌عنوان لوکیشن این کار انتخاب شد این بود که گفتند ممکن است در آینده نزدیک کل روستا زیر آب برود و بهتر است یک یادگار تصویری از آن باقی بماند.

وی ادامه داد: دو سال از این فیلم می‌گذرد و فکر می‌کنم دیگر این روستا از بین رفته است. در همان زمان هم تنها چند خانوار در آن سکونت داشتند. تصویربرداری این فیلم حدود ۱۰ روز زمان برد و تجربه حضور در این فیلم برای خودم بسیار ارزشمند بود.

شاهین امین هم درباره «سم‌پاش» گفت: یکی از ویژگی‌های مهم فیلم تصویر واقعی و بدون اغراق از زندگی روستایی است. کارگردان به‌خوبی توانسته است جریان معمولی زندگی در یک روستا را به تصویر درآورد و فضای کلی روایت برای‌مان باورپذیر است.

این منتقد سینما افزود: بازی بابک والی در فیلم بسیار خوب است و شاید حتی برای برخی این گمان به‌وجود بیاید که او نابازیگری از اهالی همان منطقه است. این بازی‌های خوب در کنار فضاسازی درست منجر به آن شده که باوجود آشنا بودن فضا، فیلم به سمت کلیشه نرود.در پایان هم داستان فیلم به خوبی به یک فاجعه ختم شده و شوکی که لازم است به مخاطب وارد می‌شود.

منتظر فیلم‌های بعدی‌تان هستیم

شاهین امین در بخش پایانی پاتوق با اشاره به فیلم «تایلندی» به کارگردانی مشترک حسام حسینی و عباس حسین‌زاده، آن را یکی از بهترین فیلم‌های کوتاه این باکس اکران توصیف کرد و در غیاب دو کارگردان فیلم، درباره آن گفت:‌ فیلم کارگردانی بسیار درستی دارد و در فضاهای سیاه و بسته‌ای که برای روایت خود انتخاب کرده به‌خوبی توانسته است موفق عمل کند. کارگردانان فیلم به‌خصوص در زمینه انتخاب بازیگر به‌خوبی عمل کرده‌اند و باردیگر باید به نقش‌آفرینی خوب میثم دامن‌زه در این فیلم هم اشاره کنم.

این منتقد سینما در پایان تأکید کرد: کاش حسام حسینی و عباس حسین‌زاده به‌عنوان کارگردانان این فیلم‌کوتاه در کنار ما بودند تا بیشتر درباره این تجربه با آن‌ها صحبت می‌کردیم اما قطعا منتظر فیلم‌های بعدی آن‌ها خواهیم بود.

نوشته بیست‌وسومین جلسه از فصل نهم «پاتوق فیلم کوتاه» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این جلسه از فصل نهم پاتوق که به همت انجمن سینمای جوانان ایران برگزار شد، فیلم‌های کوتاه «ایار» به کارگردانی مهدی امینی، «دوئل» به کارگردانی اعظم مرادی، «مدیر مدرسه» به کارگردانی میکائیل دیانی و «گربه ماهی» به کارگردانی امیرحسین مهماندوست روی پرده رفتند و در ادامه آرش خوشخو نویسنده و منتقد سینما و محمد صابری به عنوان مجری‌کارشناس در گفت‌وگو با کارگردانان این آثار به بررسی آن‌ها پرداختند.

بیژن میرباقری نویسنده و کارگردان باسابقه سینما مهمان ویژه این نوبت از پاتوق فیلم کوتاه بود.

جهان نادیده کودکان کار را تلخ نبینیم

در بخش نخست نقد و بررسی فیلم‌ها مهدی امینی کارگردان فیلم‌کوتاه «ایار» روی صحنه آمد و بیان کرد: این پنجمین فیلم داستانی من است گرچه پیش از آن فیلم‌هایی ساخته بودم اما «ایار» جدی‌ترین‌ تجربه من به حساب می‌آید. نام فیلم را هم آقای سعید نجاتی تهیه‌کننده کار انتخاب کردند و در واقع همان «یار» است که مانند «امرداد» به ابتدای آن الف اضافه شده است.

وی با بیان اینکه ایران بهشت سوژه‌هاست و ما در منطقه‌ای زندگی می‌کنیم که از هر لحاظ بحرانی است، توضیح داد: من در کودکی کار می‌کردم و همیشه در ذهنم بود که نباید فضای تلخ آن دوران را نشان دهم. در این فیلم هم نمی‌خواستم بگویم بچه‌های کار بدبخت هستند، دوست داشتم در بستر بچه‌های کار یک جهان نادیده را به تصویر درآوردم.

آرش خوشخو هم با اشاره به اینکه «ایار» به نسبت سوژه‌اش بیش از اندازه کوتاه بود، عنوان کرد: پرداختن به کودکان فداکار یک ژانر دیرپا در سینمای ایران است و از قدیم آثاری با همین موضوع داشته‌ایم مانند «بچه‌های آسمان» و فیلم مهم «نیاز». این ژانری بوده که حاصل یک جهش جمعیتی در دهه ۶۰ بوده است که از پی آن شاهد تولید فیلم‌هایی با موضوع پسربچه‌های کار بودیم.

وی ادامه داد: در دهه هفتاد هم فیلم‌هایی با محوریت دختران نوجوان ساخته شد که نمونه شاخص آن «دختری با کفش‌های کتانی»‌ بود. این ژانر جذابی است که هنوز هم فیلم‌هایی با این موضوع ساخته می‌شود. اما در «ایار» فکر می‌کنم حواس کارگردان به صحنه انتهایی بوده و به همین دلیل بهای لازم را به دو صحنه کلیدی فیلم خود نداده است، در واقع اگر به این دو صحنه بهتر و موثرتر پرداخته می‌شد، تاثیر فیلم بیشتر بود.

امینی درباره مراحل تولید این فیلم‌کوتاه هم گفت: ما سه روز تولید داشتیم. من هم متوجه نکاتی که آقای خوشخو گفتند بودم اما ما فیلمنامه مفصلی داشتیم و با توجه به شرایط تولید مجبور شدیم از برخی چیزها بگذریم.

فیلم‌کوتاهی که «سرویس»‌ نشد!

سپس امیرحسین مهماندوست کارگردان «گربه ماهی» روی صحنه آمد و بیان کرد: این سومین فیلم من است، چندی پیش هم «سکوت جهان» را به پایان رساندم. «گربه ماهی» در مرحله اول «سرویس» نام داشت. اما من نسخه اولیه‌ای به استادم آقای جلیلوند دادم و او گفت نام فیلم را عوض کن چون هیچ جشنواره‌ای به فیلمی که نامش wc باشد، جایزه نمی‌دهد!

خوشخو هم درباره نام این فیلم‌کوتاه گفت: چالش اسم در فیلم‌های سینمایی جذاب است، مثلاً مانی باغبانی در مقام نویسنده برای «نهنگ عنبر» اسم خوبی گذاشت یا  دیگر فیلم او  یعنی «خرگیوش» نام خوبی داشت به نظرم او تخصصی در برگزیدن اسامی فیلم‌ها دارد.

وی در ادامه با اشاره به «گربه‌ماهی» گفت: مسأله اجاره کردن خانه برای دختران مجرد مسأله مهمی است که به نظرم در فیلم‌های اجتماعی باید به آن پرداخته شود اما تاکنون فیلمسازی سراغش نرفته است از این منظر «گربه‌ماهی» جذاب بود، یک نگاه کمیک هم در فیلم وجود داشت و آن صحنه‌ای بود که ما از دید گربه به محیط نگاه می‌کردیم که به نظرم خلاقانه و کمیک بود.

سپس مهماندوست در پاسخ به پرسشی درباره اینکه در فیلم مشخص نمی‌شود چرا شخصیت اصلی ماه گرفتگی دارد، اظهار کرد: من زیاد اهل گلایه نیستم، به دل کار می‌زنم، نمی‌شینم تا همه چیز مهیا شود و بعدش کار کنم، در «گربه‌ماهی» اما اتفاقاتی افتاد که برایم عجیب بود. نمی‌خواهم توضیحی به فیلمم اضافه کنم اما در پروسه تولید اتفاقاتی رخ داد که باید بین زمین خوردن فیلم و دیدن همین نسخه یکی را انتخاب می‌کردم. همین شد که در لحظه دو سکانس از فیلمنامه را حذف کردم در حالی که فریم به فریم به همه چیز فکر کرده بودم.

وی ادامه داد: در این فیلم در واقع قهر ماهی با خودش به‌خاطر همین زخم بود. می‌خواستم به این نکته اشاره کنم که اگر آدم‌ها با ترس‌های خود مواجه نشوند ممکن است این ترس همیشه با آن‌ها همراه باشد. سکانس‌هایی حذف شد که باعث شد دیگر این زخم کارایی نداشته باشد. من دلگیرم چون از قول‌ها و وعده و وعیدها زخم خوردم. ارگان‌ها و عواملی که مسئول هستند و قول حمایت می‌دهند، از یک جایی به بعد دیگر جواب تلفن را نمی‌دهند! اگر فیلمم نمی‌تواند مفاهیم را منتقل کند عذرخواهی می‌کنم و قول می‌دهم در فیلم‌های بعدی جبران کنم. ما کل این فیلم را در سه روز تولید کردیم.

فیلمی سخت از یک کارگردان زن

در ادامه آرش خوشخو در غیاب کارگردان فیلم‌کوتاه «دوئل» درباره این فیلم گفت: تلاش برای ساخت یک فیلم حادثه‌ای در بستر محیط‌بان‌ها خوب بود در این فیلم تلاشی هم برای انتقال حس معصومیت از طریق طبیعت می‌شود. کمااینکه به طور کلی در عالم سینما تلاش‌های خوبی برای این انتقال چنین حس‌هایی شده است.

وی افزود: با این حال «دوئل» کمی گیج‌کننده بود و انگار یک فیلم ناتمام است در واقع یک فیلم جاندار قابل رویت برایم نبود. با این حال ساخت چنین فیلمی برای یک فیلمساز زن سخت است اما نسل فعلی زنان فیلم‌ساز این موضوع را مرتفع کرده‌اند.

چالش‌های «مدیرمدرسه» و مسئله «مسؤولیت»

سپس فیلم کوتاه «مدیر مدرسه» مورد بررسی قرار گرفت که میکاییل دیانی درباره این فیلم‌کوتاه توضیح داد: قبل از اینکه فیلم داستانی بسازم مستندهای اجتماعی در فضای آسیب‌های اجتماعی می‌ساختم. چند سالی بود که درس فیلمسازی می‌خواندم در این مسیر آقای نجاتی و خانم اسمی‌خانی استاد ما بودند، «مدیر مدرسه» هم دومین فیلم کوتاه داستانی من بود، درباره نام فیلم هم باید بگویم وقتی طرح اولیه‌اش را محمد منصوبی؛ نویسنده برایم تعریف کرد گفتم ما کتاب‌های زیادی از جلال احمد خوانده‌ایم و نام «مدیر مدرسه» به این فیلم می‌خورد. از سوی دیگر چون قرار بود فیلمی درباره مسئولیت‌پذیری بسازیم، «مدیر» بودن موضوعیت داشت.

دیانی درباره ساخت «مدیر مدرسه» همزمان با مسئولیتش در انجمن سینمای جوانان ایران و حضورش در جشنواره فیلم‌کوتاه تهران هم تأکید کرد: من قبل از اینکه به انجمن بیایم و مسئولیت داشته باشم، فیلمساز بودم و مسائل اجتماعی برایم اهمیت داشت، اتفاقات سال ۱۴۰۱ هم بستر مناسبی بود تا قصه‌ای درباره مسئولیت‌پذیری بسازیم، برای همین موضوع هم ۱۰ روز از انجمن مرخصی گرفتیم، رفتیم و فیلم ساختیم بعد هم فیلم را به جای دیگری ارایه کردیم و گفتند از آن حمایت می‌کنند.

وی درباره امکان پرداختن به سوژه‌های ملتهب سیاسی توسط فیلمسازان دیگر هم افزود: باید بگویم بخشی از ساخت چنین فیلم‌هایی ناظر بر درون آدم‌هاست. ما در سه سالی که در انجمن بودیم گفتیم خطوط قرمز اخلاقی برایمان مسأله است اما خطوط قرمز سیاسی برای ما خط قرمز نیست. اما به هر حال فیلمسازان کمتر دغدغه مسائل سیاسی دارند.

خوشخو هم گفت: فیلم «مدیرمدرسه» کارگردانی، طراحی صحنه و… خوبی داشت. «مدیر مدرسه» فیلمی است که کارگردانش می‌تواند به‌عنوان نمونه کار آن را به هر تهیه‌کننده‌ای ارایه دهد و به پشتوانه آن وارد سینمای بلند شود. مسأله مسئولیت در کشاکش مسائل سیاسی همیشه مسأله جذابی بوده است و به فیلم تشخص می‌دهد. در این فیلم هم برایم جالب بود که خانم مدیر مدرسه مسئولیت خود را می‌فهمد، این همان اتفاقی است که در کشور ما کم رخ می‌دهد چون ما مردمی هستیم که مسئولیت خودمان را گاهی به‌خاطر پست یا به خاطر موقعیت فراموش می‌کنیم.

خوشخو در ادامه خطاب به حاضرانی که می‌گفتند ساخت چنین فیلم‌هایی ممکن نیست و میکاییل دیانی هم به پشتوانه نسبت شغلی‌اش با انجمن سینمای جوانان ایران توانسته است چنین فیلمی بسازد، گفت: آیا فیلمنامه‌ای درباره ماجراهای اخیر و مسایل سیاسی نوشته‌اید که رد شده باشد؟

این پرسش منتقد پاتوق، با پاسخ منفی حاضران مواجه شد.

دیانی هم باردیگر تأکید کرد: ما این فیلم را در انجمن نساختیم که انجمن بخواهد برای ما محدودیت ایجاد کند یا نکند. گرچه به لحاظ قانونی می‌توانستیم از امکانات انجمن استفاده کنیم ولی خودمان این ملاحظه را داشتیم که برای رفع شبهات بهتر است از جای دیگر تامین اعتبار کنیم.

وی افزود: فیلمنامه «مدیر مدرسه» باید در درجه اول به آموزش و پرورش می‌رفت، این فیلمنامه سه مرتبه در آموزش و پرورش چرخید و همه روی آن تاییدیه نوشتند. تلاش من این بود که تمام مختصات فیلم در چارچوب آموزش و پرورش باشد. من سعی کردم در «مدیر مدرسه» یک محیط آموزش و پرورشی داشته باشم، حتی آن نیروهایی که برای طرح سوالاتی وارد مدرسه می‌شدند از جنس نیروهای حراست آموزش و پرورش بودند در واقع می‌خواستم همه ساختارها را در داخل چارچوب آموزش و پرورش تعریف کنم. ضمن اینکه معتقدم بخشی از اینکه بخواهی حرف سیاسی بزنی ناشی از خلاقیت و حدی از آن ناشی از جسارت است، اینکه همه درونیات خود را بیرون بریزید هنر نیست.

خوشخو هم درباره نسبت «مدیر مدرسه» با ژانر سیاسی مطرح کرد: بخشی از این فیلم درباره نهاد قدرت است، آن افرادی هم که به مدرسه می‌آیند نیروهای نهاد قدرت هستند، در «مدیر مدرسه» جنس کنش خانم مدیر کنشی از داخل سیستم همراه با یک سری مقاومت‌ها است، در دنیا هم فیلم‌های اینچنینی زیادی ساخته شده است، واکنش به این فیلم هم می‌تواند از نوع نگاه شما سرچشمه بگیرد، اینکه چقدر معترض هستید و راه را چقدر برای اصلاح باز می‌بینید؟

این منتقد سینما تأکید کرد: مهم است که چقدر معتقدید گروه‌های مختلف باید رو به روی هم بایستند. این به شما برمی‌گردد که جامعه خود را چطور می‌بینید و فکر می‌کنید راه‌حل صحیح این است که همه مقابل هم بایستند یا با واقعیت‌ها رو به رو شوند؟ در حوادث سال ۱۴۰۱ در بخشی از جامعه کشته‌ها و در بخشی دیگر شهدا را داشتیم این خون‌ها کار را سخت می‌کند، اما نباید به این فکر کنیم که راه‌حل بهبود جامعه ما از رهگذر تشدید چالش‌های اجتماعی است. بلکه ما با دست گذاشتن روی اشتراکات می‌توانیم به راه‌حلی برسیم هرچند می‌دانم پاسخ من شما را قانع نمی‌کند!

در ادامه کارگردان «مدیر مدرسه» درباره نقد برخی حاضران نسبت به تصویر ارائه شده از مأموران امنیتی در فیلم خود، با تأکید بر اینکه قرار نیست آدم‌های اطلاعاتی آدم‌های مخوفی باشند، گفت: اینچنین نیست که من اینجا ریلکس باشم، اگر شما ایام جشنواره و بعدش مواجهه برخی رسانه‌های وابسته به نهادهای امنیتی را با من می‌دیدید الان نمی‌گفتید که چقدر من به‌راحتی موضوعات را مطرح می‌کنم. شما فکر می‌کنید من وسط‌باز هستم اما دیگرانی هم فکر می‌کنند من علیه امنیت ملی کار کرده‌ام!

وی افزود: مسأله من در این فیلم طرح این مسأله بود که امکان گفت‌وگو را فراهم کنیم. پلان پایانی فیلم من نشان می‌داد دانش‌آموزان می‌توانند از این پس به مدیر خود اعتماد کنند. از آنجا به بعد فرصت گفت‌وگو فراهم می‌شود. ما در «مدیر مدرسه» سعی کردیم قضاوت نکنیم برخی نام این را وسط‌بازی و برخی عقلانیت می‌گذارند من انگ وسط بازی را می‌پذیرم اما ترجیح می‌دهم درباره امکان «گفت‌و‌گو» صحبت شود.

فاطمه نیشابوری بازیگر این فیلم هم در بخشی از این جلسه بیان کرد: من لحظه به لحظه این فیلم را زندگی کردم، تمام حس‌های این فیلم واقعی بود، از دید یک مادر می‌گویم وقتی در آن موقعیت قرار گرفتم فهمیدم محافظت از بچه‌ها در برخی بزنگاه‌ها فوق‌العاده کار سختی است، باید گاهی خودمان را جای آن شخصیت و موقعیت بگذاریم و گارد نگیریم.

در بخش پایانی این نشست، آرش خوشخو درباره قضاوت نسبت به فیلم‌هایی که با سرمایه دولتی ساخته می‌شوند، تأکید کرد: خیلی از فیلم‌های مشهور ما (چه قبل و چه بعد از انقلاب) با کمک‌های دولتی ساخته شده‌اند. مثلاً «گوزن‌ها» با کمک دفتر فرح و «سفر سنگ» هم با حمایت دولتی ساخته شد. خیلی از فیلم‌های مهم ما با کمک‌های مالی دولت ساخته شده‌اند و این فرقی در ماجرا نمی‌کند. آن پول در ماهیت فیلم تغییری ایجاد نمی‌کند. هالیوود فیلم‌های مهمی دارد که پنتاگون پشت آن‌ها بوده‌است. حالا و در تاریخ سینما وقتی با این فیلم‌ها مواجه می‌شویم، هیچ‌کدام به سرمایه آن فکر نمی‌کنیم و می‌توانیم با خود اثر مواجه شویم. می‌خواهم بگویم این دغدغه‌، از جنس دغدغه‌های مواجهه درست با یک فیلم نیست، بلکه دغدغه‌های سیاسی و روزنامه‌نگارانه است. البته می‌دانم این جملاتم هم شما را قانع نمی‌کند!

نوشته شانزدهمین جلسه از فصل نهم «پاتوق فیلم کوتاه» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این جلسه ۴ فیلم کوتاه «زوزه» به کارگردانی امیر نجفی، «پَر  ویز» به کارگردانی پیمان فخرایی، «کورتیزول» ساخته دانیال نوروَش، و «فلس» به کارگردانی هومن نادری به نمایش درآمدند و سپس مرتضی‌علی عباس‌میرزایی کارگردان و منتقد سینما به‌‌عنوان کارشناس و محمد محمدی به‌عنوان مجری‌کارشناس برنامه با حضور عوامل فیلم‌ها به نقد این آثار پرداختند.

* «کورتیزول» را با پول تو جیبی ساختم

دانیال نوروش کارگردان فیلم‌کوتاه «کورتیزول»‌ در ابتدای این جلسه گفت: این فیلم را دو سال پیش به صورت کاملا مستقل ساختم. در واقع پول و سرمایه‌گذار نداشتیم و به نتیجه رسیدیم این فیلم‌نامه قابلیت اجرای ارزان را دارد. به همین دلیل «کورتیزول» را با پول تو جیبی و تنها با ۱۶ میلیون تومان ساختیم.

وی ادامه داد: شکل‌گیری این اثر هم به این صورت بود که من ایده‌ای داشتم و آن را با امین نوروزی در میان گذاشتم‌. بعد هم با حداقلی‌ترین امکانات موجود فیلم را ساختیم. با تماشای سه فیلم دیگر در این باکس، برداشت شخصی‌ام این است که «کورتیزول» با امکانات ضعیف‌تری نسبت به آن سه فیلم ساخته شده است. ما با یک دوربین سونی فیلم‌مان را ساختیم.

مرتضی‌علی عباس‌میرزایی در ادامه درباره فیلم «کورتیزول» بیان کرد: من به این نتیجه رسیده‌ام که آدم‌ها می‌توانند نگاه شخصی خود را داشته باشند و با همان با دیگران صحبت کنند. من هم به نگاه آقای نوروش احترام می‌گذارم‌. این کارگردان سعی کرده است یک فیلم فانتزی بسازد و تا حدودی هم موفق بوده است، اما از سوی دیگر من مخالفم که میزان بودجه فیلم را اعلام کنیم.

وی در ادامه نظر خود درباره این فیلم را اینگونه مطرح کرد:‌ «کورتیزول» حکایت همان مثل «چاه مکن بهر کسی» است. شاید البته این برداشت من متفاوت از نظر کارگردان باشد، اما معتقدم که ما در مقام فیلمساز نباید درباره فیلم خود صحبت کنیم و باید بشنویم و ببینیم دیگران درباره آن چه می‌گویند.

نوروش در بخش دیگر از صحبت‌های خود گفت: من اصلا فیلم کوتاه را مسیری برای رسیدن به فیلم بلند نمی‌بینم. هنگام ساخت این فیلم هم فکر نمی‌کردم دارم کار خاصی می‌کنم، در حالی که اتفاقاً ساخت آن برای ما بسیار سخت بود. از سوی دیگر قصد نداشتیم با آن به فستیوال‌های خاصی برویم. با این حال من هر کار مرتبط با سینما را با جدیت دنبال می‌کنم. به این فیلم هم به‌عنوان تجربه نگاه کردم و سعی کردم فیلم شبیه به خودم باشد.

عباس‌میرزایی در واکنش به این بخش از اظهارا هم مطرح کرد: هر کسی که فیلمی می‌سازد، فیلمش را به یک فستیوال و یا یک پاتوق می‌دهد. اصلا هر کسی که فیلم می‌سازد مدعی است و همه چیز برای او مهم است. هر کسی که بگوید کار مهمی نکرده‌ام و انتقادات برایم اهمیت ندارد، قطعا دارد تعارف کند.

در ادامه نوروش درباره ریتم فیلم خود توضیح داد: گاهی ریتم در این فیلم می‌افتد و این مسأله از سر خام‌دستی من بوده است. حالا که خودم بعد از دو سال فیلم را می‌بینم می‌گویم ای کاش مثلا اینجایش را جور دیگری کار می‌کردم. البته همه فیلم‌ها می‌توانند بهتر باشند.

عباس‌ میرزایی هم اظهار کرد: اولین مخاطب هر فیلمی خود کارگردان است، پس اینکه برخی می‌گویند این فیلم، فیلم اول من است، درواقع بهانه‌‌‌ای است تا از خود دفاع کنند. با این حال من «کورتیزول» را دوست دارم و معتقدم اگر در راستای این نگاه فانتزی در فیلمسازی جلو بروید، موفق خواهید شد.

* فیلم‌سازی با یک ذهن فاجعه‌ساز!

سپس نوبت به بررسی فیلم کوتاه «پر ویز» به کارگردانی پیمان فخرایی رسید که این کارگردان جوان، درباره تجربه ساخت این فیلم گفت: «پر ویز» فیلم اول من است، ما ابتدا کار را با تئاتر شروع کردیم. فیلمنامه «پر ویز» را چند سالی در ذهنم داشتم و در اولین فرصت آن را ساختم.

این کارگردان درباره استفاده از تجربه‌های خود در عرصه تئاتر، برای ساخت فیلم گفت: این تجربه از چند وجه خیلی به من کمک کرد که رهایی در تفکر از آن جمله بود. ایده فیلم از آن جایی آمد که در زمان دانشجویی در کافه کار می‌کردم و مدیر کافه روی بهداشت حساس بود اما من می‌گفتم مثلا اگر مگسی روی غذا بنشیند، غذایش را بخورد و برود، چه کسی می‌بیند و اصلا مگر چه می‌شود؟ با توجه به اینکه ذهن فاجعه‌سازی هم دارم همیشه وقتی در آنجا سالاد درست می‌کردم و مگسی در آنجا بود، به این فکر می‌کردم که مدیر کافه الان سر می‌رسد! همانجا بود که فکر کردم چقدر زندگی مگس‌ها سخت است، چقدر استرس دارند. این استرس مگس‌ها برای من مهم بود و آن را زمینی کردم.

عباس‌میرزایی در ادامه درباره مواجهه‌اش با فیلم‌کوتاه «پر ویز» گفت: یک فیلم کمدی یا یک فیلم فانتزی موفق به نظرم ناشی از این است که فیلمسازش ذهن خلاق و موفقی داشته و در این فیلم از همه نمادها استفاده شده است. و به نظر می‌رسد کارگردانش هم آدم بامزه‌ای است. من حس می‌کنم آدم‌هایی سراغ کمدی و فانتزی می‌روند که جهان آنها با جهان ما خیلی متفاوت است.

فخرایی درباره بازیگری این فیلم هم عنوان کرد: نباید بازیگر را ابزار ببینیم و بگوییم هر آنچه را که ما می‌گوییم باید اجرا کنی. پس باید به بازیگر زمین بازی بدهیم. این نکته را هم مطرح کنم که «پر ویز» بسیار لوباجت ساخته شد اما سعی کردیم خلاقیت به خرج بدهیم. دوربین ما یک دوربین معمولی بود. تمام فیلمبردای هم در ۲ روز انجام شد. ما به صورت فشرده کار کردیم. این را هم باید عنوان کنم که موقع تولید نباید آرتیست باشید و باید بدانید آنچه که می‌خواهید چیست.

عباس‌میرزایی هم گفت: وقتی فیلم‌های اول خود را می‌ساختم همیشه کمبود امکانات تولید باعث می‌شد از همان ابتدا بدانم که قرار است چه کنم. در واقع ما همگی عمله فیلم بودیم تا خروجی، دقیقا آنچه که می‌خواستیم شود. اولین باری که «پر ویز» را می‌دیدم با جماعتی در مرحله قضاوت آن بودیم. موقعی که فیلم شروع شد به بغل‌دستی خودم گفتم کاراکتر اصلی حتما یک واکنش بزرگ نشان می‌دهد. بغل‌دستی‌ام گفت اینچنین نمی‌شود اما به او تاکید کردم که این کارگردان همه چیز را با وسواس چیده است. فیلم گویی مانند «مسخ» کافکا داستان انسانی را روایت می‌کند که مگس شده است، یا بالعکس!

* سینما خانواده‌اش را انتخاب می‌کند

سپس در غیاب کارگردان فیلم کوتاه «فلس»، پوریا ریحانی بازیگر نقش اصلی این اثر روی صحنه آمد و گفت: هومن نادری یک روز طرح خود را پیش ما آورد. ما چند وقتی روی آن کار کردیم و در نهایت به شناختی رسیدیم. فیلمبرداری هم در چهار روز انجام شد. من اصالتا جنوبی هستم، هومن هم یک رگه جنوبی دارد. این فیلم می‌خواست یک بازنمایی از فرهنگ جنوب داشته باشد.

عباس‌میرزایی درباره این فیلم اظهار کرد: به نظرم هومن نادری بسیار آدم باهوش و آرتیستی است. چون این فیلمساز در عین حال که منتقد است، راهکار هم ارایه می‌دهد. در ادامه این به شما مربوط می‌شود که چقدر با فیلم ارتباط برقرار کنید. البته یک جاهایی فیلم او لنگ می‌زند. به نظرم آقای نادری جزو خانواده سینماست و  من معتقدم اگر یک بار یک فیلم خوب بسازید، همه جهان هم که روبه‌روی شما بایستند سینما باز هم شما را به سوی خود فرا می‌خواند. سینما همواره خانواده‌اش را خودش انتخاب می‌کند.

در این جلسه، فیلم کوتاه «زوزه» به دلیل غیبت عوامل فیلم، مورد نقد و بررسی قرار نگرفت.

نوشته ششمین جلسه از فصل نهم «پاتوق فیلم کوتاه» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: در این مدت سینماها به شدت آسیب دیدند البته قبل از این تعطیلی‌های اخیر، مخاطبان ما به روزی ۱۵۰ تا ۲۰۰ نفر هم رسیده بود و داشت شرایط خوب می‌شد که باز اعلام تعطیلی کردند، حتی این اواخر هم هنوز کسی باورش نمی‌شد که سینما باز است! اکثر مخاطبانی که به سینما بهمن می‌آمدند هم به دلیل موقعیت جغرافیایی این سینما بود. از آنجایی که سینما بهمن واقع در میدان انقلاب است، افرادی که در این منطقه تردد داشتند وقتی می‌دیدند سینما باز است، به صورت گذری به داخل سینما می‌آمدند چون نه در سایت‌ها مشخص بود که سینماها فعالیت دارند و نه اطلاع‌رسانی‌ای در این حوزه می‌شد. یکی از دلایلی هم که باعث شد از بازگشایی سینماها استقبالی نشود دقیقاً همین بود.

پاسبانیان اظهار کرد: از شنبه (اول آذرماه) سینماها به طور کامل تعطیل می‌شوند و باید ببینیم بعد از آنچه اتفاقی می‌افتد. قبل از این تعطیلی‌ها چند فیلم اکران شده بودند که حالا در حال نمایش در پلت‌فرم‌ها هستند تنها فیلمی که در سینماها باقی مانده «آقای سانسور» است و فیلم جدید دیگری نداریم. با توجه به اینکه سینماها شرایط تعطیلی دارند چند فیلم دیگری که گزینه‌ای برای اکران بودند متاسفانه به همین دلیل از اکران انصراف دادند یعنی در حوزه اکران یک بلاتکلیفی وجود دارد. با توجه به اینکه این دو هفته تعطیلی برای همه جاست امید داریم آمار کرونا کاهش پیدا کند، سینماها بازگشایی شوند و بتوانیم شرایط عادی‌تری را تجربه کنیم.

مدیر سینما بهمن توضیح داد: همین دوستانی که بلافاصله سینماها را تعطیل می‌کنند بدون بررسی دست به این امر می‌زنند البته چند روز پیش آقای حریرچی معاون کل وزارت بهداشت از سینمای ما بازدید و به خاطر رعایت پروتکل‌ها از ما تشکر کرد اما نمی‌دانم چرا همچنان بلافاصله سینماها را تعطیل می‌کنند! این در حالی است که حتی یک مورد تخلف هم در سینماها گزارش نشده است ولی گویا دیواری کوتاه‌تر از سینما پیدا نمی‌شود. نمی‌دانم چه دست‌هایی در کار است، اما به نظر می‌رسد این کارها جنبه تبلیغاتی دارد تا بگویند ما برای کنترل اوضاع چند جا را تعطیل کردیم. در پیک اول و تعطیلی‌های بعدش، ارشاد از سینماها حمایت کرد حتی چندباری که استانداری خواست سینماها را تعطیل کند، ارشاد مخالفت کرد نتیجه این امر این شد که سینماها نسبت به قبل شرایط بهتری را پیدا کردند اما در این دوره نمی‌دانیم چرا ارشاد پشتیبانی‌ای نکرد.

پاسبانیان مطرح کرد: ما از اول امسال حدود صد میلیون تومان فروش داشته‌ایم اما سال گذشته وضعیت بسیار بهتری داشتیم. به طوری که ما سال گذشته در حال بازسازی سالن‌ها بودیم ولی یا یک سالن بیش از دو میلیارد فروش داشتیم، فروش‌های خوب ما هم در همان پنج شش ماه اول سال ۹۸ رخ داد ولی امسال با گذشت ۹ ماه فروش چندانی نداشته‌ایم. ضمن اینکه اگر بخواهیم محاسبه درستی داشته باشیم می‌توانیم بگوییم که سینماها امسال به‌طور کلی تنها ۲ ماه به صورت مفید فعال بوده است.

وی در پایان با اشاره به وضعیت کارکنان سینما اظهار کرد: ما تعدیل نیرو داشتیم ولی تعدادشان زیاد نبود یعنی تنها دو نفر را تعدیل کردیم که آنها هم از نیروهای تازه‌کار بودند با توجه به اینکه سوابقشان کم بود و قراردادی بودند، دیگر قرارداد آن‌ها تمدید نشد ولی به آنها اعلام کردیم که اگر شرایط خوب شود، دوباره از آن‌ها دعوت به کار می‌کنیم.

منبع: خبرگزاری مهر

نوشته حتی یک مورد تخلف در رعایت پروتکل‌های بهداشتی در سینماها نداشتیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این سینما که در ۲ سالن و با ظرفیت ۱۱۷۰ صندلی در سال ۱۳۴۴ در میدان انقلاب تهران و در مجاورت دانشگاه تهران تأسیس شد، از ابتدای انقلاب اسلامی تحت مدیریت حوزه هنری به نمایش فیلم های سینمایی می پرداخت.

«سینما بهمن» که مرکزیت آن در شهر، طی سال ها آن را به سینمایی در دسترس دانشجویان و سینمادوستان تبدیل کرد، سال گذشته سالن یک آن مورد بازسازی و بهره برداری قرار گرفت و اکنون سالن ۲ این سینما با ظرفیت ۴۵۰ نفر در حال مرمت و بازسازی می باشد.

«بهمن سبز» در کنار بازسازی سالن ۲، دو سالن اختصاصی با ظرفیت های ۵۵ و ۵۰ نفر به مجموع سالن های این سینما خواهد افزود. درنهایت در پایان این بازسازی و نوسازی، سینما بهمن تهران با داشتن ۴ سالن سینمایی باکیفیت به جمع پردیس های چهارسالنه خواهد پیوست.

گفتنی ست سازمان سینمایی حوزه هنری، موسسه بهمن سبز حوزه هنری و موسسه سینما شهر در این پروژه همکاری دارند.

نوشته سینما بهمن تهران پردیس چهار سالنه می‌شود/ تداوم نهضت سینماسازی «بهمن سبز» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: مجموعه مخاطب این سینما در سالن یک و دو روز سه شنبه بیش از ۵ هزار نفر بود  و فروش سینما به ۲۵ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان رسید. روز سه شنبه بلیت نیم بهاء در سالن های سینما توزیع می شود.

بنابراین گزارش، سه فیلم «مصادره»، «لاتاری» و «به وقت شام» در این سینما در حال نمایش هستند.

نوشته سینما بهمن تهران دومین سینمای پرفروش هفته شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

برپایه این خبر؛ بازسازی سینما بهمن شامل: دکوراتیو، سالن انتظار، سالن‌ نمایش، کف پوش‌ها، صندلی‌ها و ارتقای سیستم های صوتی و تصویری و … بوده است.

برپایه گزارش روابط عمومی سازمان سینمایی حوزه هنری؛ حوزه هنری در یکی دو سال اخیر با قدرت و برنامه‌ریزی؛ با وجود مشکلات و محدودیت منابع مالی، روند جدیی را در زمینه بازسازی، تجهیز و ساخت سالن‌های جدید آغاز کرده که به مرور شاهد بهره برداری آن هستیم.

بازسازی سینما آفریقا در شهر مقدس مشهد، بازسازی و تبدیل سینما قدس تبریز از سینمایی یک سالنه به سینمایی دو سالنه، بازسازی کامل سینما «فلسطین» شهر همدان به صورت دو سالنه، بازسازی و بهره برداری سینما «فلسطین» شهر اصفهان؛ آغاز ساخت اولین پردیس سینمایی اصفهان به نام «چهار باغ» با چهار سالن، بازسازی سینما «آزادی» شهر ارومیه، بازسازی سینما «آزادی» شهر آبادان که پس از دوازده سال مهرماه امسال بازگشایی شد. همچنین، برنامه ریزی برای بازسازی کامل سینما کیهان و سینما ایران، به روزرسانی و نوسازی سینماهای «پیام» و «شاهد» در شهر تهران، همچنین، بازسازی سینما بهمن تهران که در سال ۱۳۴۴ ساخته شد و از مهم‌ترین و پرمخاطب‌ترین سینماهای تهران و مجموعه سینماهای حوزه هنری است؛ از جمله سینماهایی است که در یک سال و نیم اخیر مورد بازسازی و بهره برداری قرار گرفته اند.

نوشته سالن شماره یک سینما «بهمن» تهران افتتاح می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.