در این جلسه مصوب شد؛ فیلم «شاه نقش» به سرگروهی پردیس سینمایی آزادی با پخش موسسه راه عرفان و همچنین فیلم «قرمز یواش» به سرگروهی پردیس سینمایی ملت با پخش آفتاب عالم تاب از چهارشنبه ۱۴ آبان‌ماه روی پرده سینماها بروند.

نوشته تصویب اکران دو فیلم در پانزدهمین جلسه شورای صنفی نمایش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این فیلم به کارگردانی شاهد احمدلو و تهیه‌کنندگی علی قائم‌مقامی در چهل و سومین جشنواره فیلم فجر حضور داشت و عنایت بخشی دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد.

در این فیلم بازیگرانی همچون بهرنگ علوی، هومن برق‌نورد، نسیم ادبی، مینا وحید، شهرام قائدی، پژمان بازغی، محمد متوسلانی، عنایت بخشی، رضا رویگری، سیروس میمنت، مهدی میامی، شهین تسلیمی، پوریا میاندهی، مجید علیزاده، مژگان صابری و فاطمه شکری حضور دارند.

در خلاصه داستان «شاه نقش» آمده است: ناصر یک کتک خور سینما و عاشق بهروز وثوقی است که تصمیم گرفته در انتخابات صنفی هنروران شرکت کند. او برای بدست گرفتن قدرت رقیب سرسختی بنام شهاب دارد….

موسسه راه عرفان پخش «شاه نقش» را بر عهده دارد.

نوشته تیزر فیلم سینمایی «شاه نقش» منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته «شمال از جنوب غربی» پروانه نمایش گرفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شاه نقش

سینمایی «شاه‌ نقش» به کارگردانی شاهد احمدلو درباره رقابت دو کتک‌خور قدیمی سینما برای پیروزی در انتخابات ریاست صنف هنروران است. زمان فیلم بیش از حجم قصه و ماجراهاست که باعث شده نماها طولانی و تکراری باشد.

فیلم، تصویر هنروران، سیاهی‌لشگر و کتک‌خورها را در گفتمان «طبقه فرهنگی و اقتصادی» بازنمایی می‌کند. علت دیده‌نشدن کتک‌خورها در سینما و ظلم به آن‌ها در حرص و طمع آن‌ها برای پیشرفت و پول بازنمایی می‌شود و فرقی نمی‌کند از این قشر چه کسی، همه آن‌ها طمعکار، حریص و با نفسی ضعیف بازنمایی شده است.

این نگاه با رانت و فساد در سینما گره خورده و به نوعی این دو را به هم مرتبط و متصل نشان داده است؛ تغییر قاب عکس سوم روی دیوار در میانه و پایان‌بندی داستان، تصویری از عدم پیشرفت و توسعه سینما و فضایی ناامیدکننده را نشان می‌دهد که با تغییر افراد هم همچنان پابرجاست.

نسبت و روابط زن و مرد در این فضاسازی، در نگاهی دوگانه، ابزار بودن زن برای رسیدنش به پول و قدرت  و حمایتگری زنی دیگر را نشان داده است؛ اما زن موفق و برتر را همانی نشان داده که کارکرد ابزاری دارد و خودش هم به آن آگاه است.

استفاده از دیالوگ‌های دولتمردان در انتخابات ریاست‌جمهوری، طعنه و کنایه به روش‌های جذب رای مردم از جمله طراحی‌های موجود در داستان فیلم است که تصنعی، کلیشه و تکراری از آب درآمده و آنطور که باید، در قصه کار نمی‌کند.

۱۹۶۸

سینمایی «۱۹۶۸» ساخته امیر پوروزیری است که ماجرای روزهای قبل از آخرین مسابقه فوتبال جام ملت‌های آسیا را که بین دو تیم ایران و رژیم صهیونیستی بود، روایت می‌کند.

بازی بازیگران در بخش‌هایی از فیلم هماهنگی و هم‌وزنی ندارد و آنجایی که نیاز است حس‌وحال شخصیت با بازی بازیگر به مخاطب منتقل شود، چهره‌های آن‌ها در نماهای مدیوم همراه با موسیقی دیده می‌شود و اثری که باید را ندارد.

سوژه و ایده فیلم اما جدید و جذاب است و فضای ساخته شده متناسب با دهه ۴۰ شمسی است؛ اما ریتم کند و دیالوگ‌های زیاد به قصه آسیب رسانده و رویکرد غرور، موفقیت و پیروزی مقابل اسرائیل به واسطه فوتبال، به رویکرد شکست، ضعف و ناامیدی تغییر مسیر داده و اگرچه در زمینه نمایش  این شکست به طور همزمان مسابقه فوتبال هم نشان داده می‌شود؛ اما آنچه که در نهایت پررنگ‌تر است، حس شکست و ناامیدی است. این نکته در آغاز و میانه فیلم هم به واسطه تصویری کوتاه از خانواده و نسبت و روابط خواهر و برادر و زوج و مرگ خواهر باردار و از بین رفتن خانواده هم نشان داده شده است.

در ادامه همین پرداخت در سکانس پایانی تیرخوردن«مرتضی» و نشستنش روی مبل ما را به یاد شهید یحیی سنوار و مقاومت فلسطین می‌اندازد، اما آنچه که برجسته شده، شکست ایران است که بازنمایی درستی نیست.

فریاد

سینمایی «فریاد» اولین اثر سینمایی محمدرضا اردلان با یک فضا و موضوع منحصر است. هاوار نوجوانی عراقی است که برای کار وارد مرغ‌داری شده و کارگر سوله مرغداری شده و درگیر ماجراهای مختلفی می‌شود. قصه در فیلم فریاد در یک خط‌سیر مشخص اما با ریتمی کند و کشدار طراحی شده است. اگرچه شخصیت‌پردازی در این فیلم به نسبت دیگر آثار جشنواره منحصر و متفاوت است، اما عمیق نیست؛ با یک نوجوان، یک سالخورده، یک میانسال و یک جوان مواجهیم که فارغ از اینکه همگی مرد هستند، فضاسازی و حضور شخصیت‌ها در قصه هم مردانه است.

ازسوی دیگر نقش و کارکرد نکاتی در پرداخت فیلم و شخصیت‌پردازی روشن نیست؛ مثلا مشخص نیست که چرا بر «عراقی بودن» شخصیت نوجوان تمرکز و تاکید شده است. به ویژه که در پایان‌بندی قصه، تصمیم و کارهای خطرناکی از او سرمی‌زند. فیلم صحنه‌های پرتنش و حساسی مانند سیگارکشیدن نوجوان، قتل توسط نوجوان وحبس شدن اتفاقی نوجوان و جوانی ناقص‌العقل به مدت ۴ روز در طویله دارد که با اینکه شخصیت اصلی فیلم یک نوجوان است، اما خود فیلم مناسب مخاطب نوجوان نیست.

پایان‌بندی فیلم به شدت تلخ، پرتنش و بدون قصه بود و اینطور به نظرمی‌رسید که اثر به هرحال باید یک پایان‌بندی داشته باشد.

برهمین مبنا، نیاز است که در صورت اکران عمومی این فیلم، صحنه‌های تیراندازی به حیوانات و کشته شدن دسته‌جمعی آن‌ها تغییر کند.

نوشته از کتک‌خورهای «شاه‌نقش» تا خشونت «فریاد» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شاهد احمدلو درباره شباهت گریم بهرنگ علوی به بهروز وثوقی گفت: شخصیت های اصلی فیلم ما هنرور هستند که عشق بهروز وثوقی دارند و آدم‌هایی که عشق سینما هستند از آنچه آن‌ها را مسحور خود کرده، وام‌دار هستند.

بهرنگ علوی بیان کرد: اولین تصاویر که از کار بیرون آمد گفتند شاید بهرنگ علوی می خواهد ادای استاد وثوقی را دربیاورد ولی این فیلم زندگی یک هنرور و عشق سینماست که علاقه دارد خود را شبیه قهرمانش کند. من انگشت کوچک بهروز وثوقی هم نمی‌شوم و ایشان یک مرجع بزرگ در دنیای بازیگری‌ست.

علی قائم مقامی تهیه‌کننده این فیلم توضیح داد: فیلم‌های خود را به دفتر جشنواره عرضه می‌کنم و هیات انتخاب دیده و لطف داشتند که سه دوره متوالی در جشنواره حضور داشته‌ام. این فیلم کاملا خصوصی‌ست و هیچ نهاد دولتی، ارگانی نه وامی داده و هشتاد درصد فیلم متعلق به بنده و بیست درصد برای آقای احمدلو و اعتمادی‌ست.

احمدلو گفت: آقای قائم مقامی دو ماشین خود را فروخت تا بخشی از سرمایه این فیلم را مهیا کند.

محسن فلاحی مدیر فیلمبرداری توضیح داد: حس نوستالژی خاصی در فیلمنامه بود و ما تعدادی از فیلم‌های قدیمی را دیده و تلاش کردیم در فیلم خود به کار ببریم.

هومن برق‌نورد یکی از بازیگران این فیلم بیان کرد: این فیلم کلاژی از تمام فیلم‌های قدیمی و معروف به فیلم‌فارسی‌ست. اعتقادی به این جلسه ندارم و از بابت احترام در اینجا هستم. به نظرم حرف خود را در فیلم زده‌ام و اینجا باید ما را نقد کنید نه اینکه زیرنویس به فیلم بدهیم.

نسیم ادبی یکی دیگر از بازیگران این فیلم گفت: این فیلم تجربه سوم من با آقای قائم مقامی بود و فیلمنامه و حرفی که داشت را بسیار دوست داشتم. نقش خیلی خاص و عجیبی برای من بود. اگر قرار بود این فیلم قبل از انقلاب ساخته شود و من این نقش را بازی کنم، دوست داشتم بهروز وثوقی نقش مقابل من باشد. نقش خود من را هم فرزانه تاییدی بازی کند.

مینا وحید بازیگر دیگر این فیلم گفت: تا الان نقشی با این مختصات بازی نکرده بودم و فیلمنامه کار بسیار من را جذب کرد.

مهدی حسینی وند تدوینگر این فیلم بیان کرد: از بازی هومن برق نورد بسیار لذت بردم و بازی بهرنگ علوی بیشتر شبیه به ناصر ملک مطیعی بود و تمام موارد خوب پیش رفت.

در ادامه هومان فاضل نویسنده و مهدی جمشیدیان صداگذار و امیرعباس دهقانی طراح صحنه و لباس به این نشست اضافه شدند.

امیرعباس دهقانی مطرح کرد: برای طراحی صحنه و لباس نگاهی به فیلم‌های فارسی قدیمی مانند کندو و قیصر داشتیم.

کارگردان این فیلم گفت: آدم‌های حاشیه سینما برای این فیلم بسیار مهم بود.

هومان فاضل نویسنده این فیلم گفت: دوست دارم در ابتدا این را بگویم که جای خانم زینب علیپور در این جشنواره بسیار خالی‌ست.

وی ادامه داد: ایده آقای احمدلو را مدت ها کار کرده و برمبنای روز پیش بردیم. همکاری نزدیکی با آقای احمدلو داشتیم. این فیلم زندگی آدم‌هایی است که به اجبار در حاشیه قرار گرفته و نگه داشته شده‌اند.

مهدی جمشیدیان صداگذار این فیلم بیان کرد: امیدوارم این فیلم اکران موفقی داشته باشد.

نوشته دوست داشتم با بهروز وثوقی هم‌بازی شوم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.