وی خاطرنشان کرد: اگر مسوولینی که در حوزه سینمای جنگ دخیل هستند تعریف درستی از مسوولیتهای خود نسبت به این سینما نداشته باشند و تعاملی در این زمینه وجود نداشته باشد بی تردید دچار به تعویق افتادن افق سینمای دفاع مقدس خواهیم بود که در زمره یکی از مشکلات خواهد بود.

آقا محمدیان، داشتن متولی ثابت در حوزه سینمای دفاع مقدس و همراه شدن این متولی با ایده های جدید و ترکیب این ایده ها با جشنواره های گذشته را از ضرورتهای رشد این سینما اعلام کرد : وی با مثبت خواندن برگزاری جشنواره فیلم های دفاع مقدس گفت : زمانی جشنواره فیلم های دفاع مقدس موفق خواهد بود که علاوه بر تشویق فیلمسازان برای ورود به این عرصه، با قوت و قدرت برگزار گردد اما اگر برگزاری جشنواره با ضعف هایی همراه باشد به جز دلسردی برای فیلمسازان و به حاشیه رفتن این سینما ثمره ای نخواهد داشت.

آقا محمدیان ، بهترین متولی برای سینمای دفاع مقدس را انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس ذکر کرد اما یادآور شد: این انجمن زمانی موفق خواهد بود که علاوه بر اینکه با قدرت پشتوانه این حوزه باشد با جریانات فرهنگی روز نیز همراه باشد و از اندیشه های نو و جدید در این حوزه استقبال کند.

وی با اعتقاد به تقسیم بندی مسوولیت ها در انجمن سینمای دفاع مقدس افزود: به عقیده بنده، انجمن دفاع مقدس باید در زمینه سخت افزاری این سینما فعال باشد و بحث نرم افزاری آن را به نهادهای فرهنگی بسپارد تا در تعامل این دو نهاد شاهد پویایی و ارتقای سینمای دفاع مقدس باشیم.

مدیر عامل سابق مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی با تاکید بر مشکلات تولید فیلم های جنگی همچون هزینه بر بودن و دور بودن از تکنولوژی روز گفت: اما مهمترین مشکل این سینما فاصله گرفتن سینمای دفاع مقدس با نسل جدید است در حالی که باید به تعریف جدیدی از فرهنگ جبهه برای نسل جوان برسیم تا بتوانیم قشر جوان را با سینمای جنگ همسو و همراه سازیم.

وی خواستار فضاسازی برای ایجاد ساخت فیلم های دفاع مقدس از سوی همه مدیرانی که در این عرصه مسوول هستند شد و یاد آور گردید: کمبود امکانات و هزینه بر بودن ساخت فیلم های جنگی بهانه ای برای برخی از فیلمسازان شده است تا وارد این عرصه نشوند در حالی که نبود دلگرمی و امید و عدم پشتیبانی لازم از سوی نهادهای مسوول در حوزه جنگ از فیلمساز، باعث شده تا او نبود امکانات را بهانه ساختن فیلم جنگی اعلام کند.

این کارگردان سینمای ایران از مدیران سینمایی کشور خواست در ایجاد شور و شوق به فیلمسازان برای ساخت فیلم های دفاع مقدس تلاش کنند و از اهدای امکانات به فیلمسازان پرهیز نداشته باشند.

آقا محمدیان با اشاره به دهه گذشته که همه نهادها همچون بنیاد مستضعفان، بنیاد شهید، حوزه هنری، وزارت ارشاد، صدا و سیما و انجمن سینمای دفاع مقدس در تولید آثار جنگی سهیم بودند گفت: ما امروز فاقد این همکاری و همراهی هستیم و لازم است تا مسوولین امر دوباره با تعامل و همدلی بین نهادها  و سازمانها هیجان و تب و تاب فیلمسازی در حوزه جنگ را خلق نمایند.

به گفته وی، نیاز به تولید فیلم های دفاع مقدس به دلیل فاصله گرفتن از جنگ از سوی مسوولین امر به فراموشی سپرده شده در حالی که نخست باید این نیاز در مسوولین شکل بگیرد و آنگاه به فیلمسازان منتقل شود.

نوشته شفیع آقامحمدیان: سینمای دفاع مقدس از نبود متولی ثابت در رنج است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به گزارش روابط عمومی سازمان سینمایی حوزه هنری؛ در همین رابطه، شفیع آقامحمدیان از کارگردانان دو دهه ابتدایی انقلاب اسلامی که سابقه مدیریت مرکز گسترش را دارد از جمله حامیان نهضت سالن سازی بخصوص در شهرستانهاست. آقامحمدیان گفت: متاسفانه خودم بارها شاهد بوده‌ام که شهرستانها، سینماهای خوب و استاندارد ندارند و حتی آنهایی که مثلا با سیستم جدید خود را وفق داده‌اند هم نسبت به تهران وضع خوبی ندارند لذا واجب است که عموم ارگان‌های سینمایی به سمتی بروند که استانداردی مطلوب و ایمن ایجاد شود.

وی ادامه داد: یادمان نمی‌رود زمانی برخی فیلم‌های سینمایی بیشترین فروش را در شهرستان‌ها داشته‌اند، به دلیل اینکه سینماها حداقلی از استاندارد را داشتند ولی حالا چه؟ متأسفانه کیفیت پایین سالن‌ها باعث مخاطب گریزی در شهرستانها شده است.

این کارگردان سینما و تلویزیون با مخاطب قرار دادن مدیران سینمایی گفت: ساخت و مرمت سینماها، نیاز به همکاری مستمر دولت و بخش خصوصی دارد. این دو باید کنار هم قرار گیرند و اسباب ارتقای سالن‌ها را فراهم کنند. در شهرستانها، بهمن سبز حوزه هنری تلاشهای خوبی برای سالن سازی کرده و این تلاشها باید ادامه پیدا کند.

گفته‌های شفیع آقامحمدیان درباره محرومیت سینمایی شهرستانها واقعیتی است که سالهاست وجود داشته و بخصوص در مناطق مرزی کشور این محرومیت بیشتر است. چه ایرادی دارد که مناطق مرزی که کانون ورود و خروج مسافران هستند صاحب پردیس‌هایی شوند که رونق فرهنگی به آنها دهد؟

حسن هدایت کارگردان قدیمی سینمای ایران با تأکید بر پتانسیل جذب مخاطب در شهرستانها از طریق سالن سازی گفت: آن قدر در شهرستانهای دورافتاده و مرزی آرامش هست که اگر امکانات فرهنگی بخصوص سینماهای خوب در این شهرستانها ایجاد شود محال است کسی از آنجا کنده شده و به شهرهای بزرگ بیاید.

کارگردان «دلاوران کوچه دلگشا» و «گراندسینما» ادامه داد: سینماسازی به پول نیاز دارد و در کنار موسساتی مانند بهمن سبز حوزه هنری و سینماشهر، بانک‌ها باید ورود کنند و تسهیلات ویژه‌ای برای سالن سازی تخصیص دهند. باید از سینماسازان برای بهبود شرایط خوب و مطلوب حمایت کرد تا همان امکاناتی که در پایتخت است در شهرستان‌ها هم برقرار شود بخصوص در شهرستان‌های کوچک تا مردم دلگرم شوند.

هدایت افزود: امکانات سینمایی استاندارد در شهرهای بزرگ کم و بیش وجود دارد و ما باید در برطرف کردن این نیاز در شهرستانهای کوچک هم اقدام کنیم. خوشبختانه موسساتی مانند بهمن سبز حوزه هنری این نیاز را دریافته‌اند و امید که حمایت شوند تا حرکت خود را امتداد دهند.

نوشته قدردانی دو سینماگر از سینماسازی موسسه بهمن سبز حوزه هنری در خارج از پایتخت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: معتقدم فیلمساز در تولید آثار تاریخی می بایست به نقاط کور و کشف نشده در تاریخ توجه کند چرا که این عوامل از نکات کلیدی برای جذب مخاطب در سریال ها و فیلم های تاریخی است. چرا امروزه فیلم « سیانور» موفق است و فروش می کند؟ دلیلش این است که فیلم روی اتفاقاتی در گروه منافقین انگشت گذاشته که تاکنون ناگفته مانده است

کارگردان فیلم سینمایی « راننده سفیر» تصریح کرد: جایگاه رسانه ملی، جایگاه بسیار قوی برای پرداختن به تاریخ انقلاب اسلامی است و می طلبد که سریال های زیادی دراین زمینه در صدا و سیما تولید شود اما باید به جذابیت مخاطب و تاباندن نور به تاریک خانه تاریخ هم توجه شود

آقامحمدیان یادآور شد: هنرمندی که می خواهد فیلم تاریخی بسازد و یا محققی که پژوهشگر یک اثر هنری است، بی شک  وظیفه اش خطیرتر از بقیه گروه است و باید پشت صحنه ماجراها را دریابد چرا که معمولا پشت صحنه ها برای مخاطب جذاب تراست

به گفته وی، کارگردان تاریخ سازعلاوه بر اینکه خودش باید به تاریخ تلسلط داشته باشد می بایست از مشاورین خبره و با بصیرتی نیز در برخوردار باشد وگرنه بهره گیری از چندین کتاب تاریخ برای ساخت یک اثر تاریخی کافی نیست. ازسوی دیگر، فیلمنامه نویس قبل ازاینکه فیلمنامه نویس و فیلمساز باشد باید «تاریخ دان» هم باشد و قدرت تشخیص تفکیک ماجراهای تاریخی را داشته باشد چون تاریخ نویسان ما عمدتا بنا بر مصلحت روزگار قلم می زدند و در برخی از نتیجه گیریهای تاریخی، کوتاهی کردند و فیلمساز تاریخی باید به این موارد اشراف داشته باشد

کارگردان فیلم سینمایی « تلفن» با بیان اینکه باید بپذیریم مخاطبین امروز ما هوشیار تر و هوشمند تر از قبل هستند و خیلی زود متوجه صحت و عدم صحت تاریخ در آثار نمایشی خواهند شد اظهار داشت : مخاطب معمولا به دنبال آثاری است که از سطح به عمق ورود پیدا کرده باشد و این موضوعی است که می تواند برای مخاطب جذاب باشد.

مدیرعامل سابق مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی با اشاره به واکنش همسو و تند برخی از شبکه های فارسی زبان خارج کشور نسبت به سریال « معمای شاه» گفت: اگر شاهد واکنش های تند آنان نباشیم آنگاه باید به ناموفق بودن اثر شک کنیم اما این امر نشان می دهد که معمای شاه روی نکات درستی انگشت گذاشته است و این نکته مثبت سریال معمای شاه محسوب می شود. ضمن اینکه سلطنت طلبان و ضد انقلاب خارج از کشور نیز سالهاست برای تقویت خود هزینه کردند تا در چنین مواقعی،  دست به واکنش های این چنینی بزنند لذا این برخوردها طبیعی است و باید این واکنش را به فال نیک گرفت ضمن اینکه برخی از مخاطبین داخلی هم با تاسی از آنان سعی می کنند همسو با آنان به چنین واکنش های منفی نسبت به این سریال دست بزنند و این نشان از تاثیرگذاری سریال است.

این کارگردان کشورمان در خاتمه گفت: مشخص است که برای تولید معمای شاه زحمات زیادی کشیده شده است و این سریال اثر خوبی است اما به دلیل طولانی بودن سریال به نظر می رسد که لوکیشن ها، تصاویر و دکوپاژ بعضا، به یکدستی می افتند ولی از نظر من سریال معمای شاه ازجمله سریال های موفقی است و اگر این امکان وجود می داشت تا به عمق ماجراها بیشتر ورود پیدا می کرد موفق تر هم بود.

نوشته واکنش ها به «معمای شاه» نشان از تاثیرگذاری اثر است/ «معمای شاه» روی نکات درستی در تاریخ انگشت گذاشته است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- چهلمین جلسه سینما روایت یکشنبه ۲۰ اردیبهشت‌ماه در مجتمع فرهنگی اسوه برگزار شد. سید هاشم ناصرزاده کارشناس و منتقد سینما، شفیع آقا محمدیان مدیر سابق مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی به عنوان مهمانان جلسه نقد و بررسی این فیلم حضور داشتند و اجرای برنامه بر عهده رسول شادمانی بود.

اگر مسلمانان دوباره فلسطین را بگیرند، چه می‌کنند؟

در ابتدای جلسه نقد و بررسی فیلم اکسودوس خدایان و پادشاهان که روایتی از زندگی حضرت موسی (ع) می باشد، هاشم زاده با بیان اینکه ریدلی اسکات یکی از تاثیر گذار ترین کارگردانان سینمای جهان است و به خصوص اینکه فیلم هایش را در برخی مقاطع حساس می سازد که دارای پیام هایی است، گفت: ریدلی اسکات پیش از این نیز در فیلم «پادشاهی بهشت» که در زمان اشغال فلسطین ساخت، به این نکته اشاره کرده بود که زمانی غرب در جنگ های صلیبی از مسلمانان شکست می خورد و  فلسطین را از دست می دهد، صلاح الدین ایوبی اما با آنها با جوانمردی رفتار می کند و می گذارد تا آنها به خانه های خود باز گردند، ردیلی اسکات این سوال را مطرح می کند که اگر بار دیگر مسلمانان فلسطین را باز پس بگیرند آیا باز هم رفتاری مانند صلاح الدین ایوبی خواهند داشت؟

این منتقد سینما با اشاره به اینکه  در فیلم «موسی» ریدلی اسکات روایتی از قوم یهود  و هجرت این قوم دارد، گفت: در این فیلم عصا از دست موسی گرفته شده است و به دست او شمشیر داده اند. موسی در این فیلم در هنگام ناراحتی و نگرانی نسبت به نبوت خود شک می کند! و زمانی که شمشیر خود را در دریا پرتاب می کند، تازه صبح فردا و آخر از همه متوجه می شود که  معجزه ای رخ داده. اسکات در این فیلم از روایت داستان حضرت موسی (ع) در متون مقدس عبور کرده است.

این منتقد سینما تاکید کرد، معنای هالییود یا چوب مقدس اشاره به عصای موسی دارد که  معجزه می کرد اما اکنون می بینیم که عصای مقدس به چوب جادوگری هری پاتر تبدیل شده و تفریحشان به توهمات این چوب تبدیل شده است.

تقدس زدایی از پیامبر بزرگ الهی

سید ناصر هاشم زاده با بیان اینکه ریدلی اسکات در فیلم خود تلاش کرده تا چند دیدگاه معنوی را به خود نزدیک کند، گفت: در این فیلم می بینیم که قوم بنی اسرائیل در مقطعی خدا را از می گذارند و تنها به شرط تامین منافعشان است که خدا را قبول می کنند. ریدلی اسکات با نشان دادن این تصور قوم یهود این سوال را مطرح می کند که آیا واقعا قوم یهود به دست خدا نجات پیدا کرد؟ آیا موسی پیامبری بود که یهود را وادار به هجرت کرد؟!  در کل فیلم خود موسی به این شک دارد و شک در سراسر فیلم دیده می شود.

هاشم زاده افرود: در اصل روایت ریدلی اسکات از قوم یهود و موسی(ع) روایتی از موقعیت انسان امروز در برابر ماورا است. معنویت گرایی امروز هم به معامله با خدا تبدیل شده است. همان طور که روانشناسی مدرن در کتاب هایی چون  چگونه پولدار شویم، چگونه موفق شویم و … انسان را تشویق به معامله با خدا می کند و می گوید اگر با رفتن به کلیسا یا عبادت حس آسودگی پیدا می کنید پس خدا را قبول داشته باشد ولی اگر از خدا ناراحت شدید می توانید خدا را کنار بگذارید.

این کارشناس سینما تاکید کرد: در ذات فیلم «موسی» نحوه نگاه بنی اسرائیل به خدا وجود دارد که وقتی به خدا نیاز دارد به سمت او می رود ولی خدا را در برابر پرستیدن یا نپرستیدن خدا، آزاد می داند. در این فیلم موسی در مرحله اول یک مبارز است، یک چریک که با فرعونیان مبارزه می کند اما زمانی که ناتوان می شود به سراغ خدا می رود و خدا وارد صحنه شد و موسی با او شرط می کند! در هیچ کجای این فیلم قداستی برای موسی (ع) نمی بینیم.

هگل بسیار قرآن می خواند!

هاشم زاده با بیان اینکه دیدگاه فلسفی اسکات در این فیلم ناشی از فلسفه ای است که بعد از قرون وسطی و در زمان دکارت ایجاد شده است، گفت: از زمانی که دکارت این جمله معروفش را بیان کرد که «من فکر می کنم پس هستم» و انسان محوری را آغاز کرد، این انسان بود که مرکز جهان شد و خدایی را برای خود بیرون از تصوراتش قائل نشد. هگل نیز چنین اعتقادی دارد، او بسیار قرآن مطالعه کرده بود و در کتاب «عقل در تاریخ» می گوید من از خدای مسلمانان می ترسم چون خارج از وجود من نیز هست. ریدلی اسکات با نشان دادن یک خدای کوچک یا «یهوه» در میان قوم یهود این باور را هگلی را دنبال می‌کند، خدا در میان ما است در حالی که ما می گوییم خداوند هم در میان ما است و هم در خارج از ما و همه جا است.

سینمای ایران، نفتی و رانت خوار است

رسول شادمانی با طرح این مسئله که مدتی است تولید فیلم ها درباره زندگی پیامبران شیب تندی به خود گرفته است، گفت: بعد از ساخته شدن فیلم هایی درباره حضرت نوح، حضرت عیسی و حضرت موسی من فکر می کنم که حتی ساخته شدن فیلم محمد(ص) نیز ناشی از این تب باشد. مجری نشست نقد و بررسی فیلم «موسی» این سوال را مطرح کرد که چرا باید سینمای آمریکا تا این حد به زندگی پیامبران بپردازد؟ هاشم زاده در پاسخ به این سوال گفت: سینما برای آمریکا و هالیوود نوعی تجارت است. هر فیلمی که می سازند به فروش آن نیز فکر می کنند و از آن هم خوب پول در می آوردند اما ما پول خرج می کنیم فیلم می‌سازیم چون پول نفت است و کسی پاسخگوی آن نیست. سینمای ما سینمایی رانت خوار است که بر اساس روابط پول ساخت فیلم رتا می دهند و کسی هم نمی پرسد چه این چه فیلمی است که ساخته اید؟! رانت خواری در سینمای ما فساد ایجاد کرده اما در هالیوود اجازه این کارها را نمی دهند اگرچه هالیوود ذاتا فاسد است.

اما در آمریکا اگر ریدلی اسکات هم فیلمش نفروشد باید جواب خیلی ها را بدهد، سینمای آنها حساب و کتاب دارد و بی خود پول خرج نمی کند. آنها یک مراسم اسکار دارند که برای یک سال ما مسلمانان خوراک فکری درست می کند. ما منتظریم ببینم آنها چه فیلمی درست می کنند تا درباره اش صحبت کنیم.

می گویند فیلم «محمد (ص)» را نقد نکنید

هاشم زاده با اشاره به اینکه نقدی درباره فیلم محمد رسول الله ساخته مجید مجیدی نوشته اما مورد انتقاد قرار گرفته است، گفت: می گویند فیلم «محمد (ص)» را نقد نکنید، پس چه کار کنیم؟ ما فیلم می سازیم که تفکر رشد کند یا اینکه  جلوی تفکر گرفته شود؟

این منتقد افزود: در هالیوود روی ساخت فیلم ها فکر می شود. ریدلی اسکات داستان فیلم «موسی» را بعد از عبور از رود نیل و پیروزی یهود به پایان می رساند در حالی که این تازه اول ماجرای قوم یهود است. لابی های صهیونیست ها نمی گذارد که چیزی به ضررشان ساخته شود. اما کارگردان یک زرنگی نیز به خرج داده است و در انتهای فیلم قوم یهود را در حال هجرت و سرگردانی نشان می دهد. اسکات یک تاجر است و با این کار می خواهد همه را از خود راضی نگه دارد. اما در کشور ما مدیران فرهنگی چه تفکری دارند؟ با چه تفکری می گویند چه فیلمی ساخته شود و چه ساخته نشود؟! مثلا مدیری می گوید فیلم دفاع مقدسی بسازید بعد در یک فیلم دو صحنه جنگی می گذارند که می توانست صحنه مسابقات اتوموبیل رانی هم باشد و اسمش را می گذارند فیلم دفاع مقدسی. ما سی سال است که ادعا داریم جشنواره بین المللی فیلم داریم. چه چیز این جشنواره بین المللی است؟!

فیلم‌های «محمد(ص)» و «رستاخیز» معجزات را زمینی جلوه می‌دهند

شفیع آقا محمدیان کارشناس سینما با اشاره به نقد هاشم زاده بر فیلم «محمد(ص)» ساخته مجیدی، گفت: کارگردان در این فیلم  معجزات را در حد زمینی پایین آورده است. کاری که ما در رستاخیز نیز شاهد آن هستیم و هیچ حس معنوی از دیدن این فیلم ها به انسان منتقل نمی شود.

آقا محمدیان درباره فیلم «موسی» گفت: فیلم خوش ساختی است اما به عنوان یک شاهکار در سینمای جهان شناخته نمی شود وحتی از کارهای قبلی کارگردان خود نیز ضعیف تر است. این فیلم فروش چندانی نخواهد کرد. بیش از ۸۰ درصد این فیلم را ویژوال افکت ها تشکیل می دهند و بر اساس تکنولوژی پیشرفته ای که در اختیار هالیوود است ساخته شده است. این فیلم نسبت به کارهایی که در سینمای ایران ساخته می شود بسیار جلوتر است.

استفاده از گلشیفته برای حضور در شرق

آقا محمدیان گفت: ریدلی اسکات گفته این فیلم برداشتی آزاد از تورات است. اقتباس آزاد یعنی هرکاری که دلت می خواهد با داستان بکنی و آنچه خودت می خواهی برسی. در سینمای هالیوود به دلیل هزینه های بالای تولید فیلم کمتر به سراغ بازیگران مشهور می روند اما در این فیلم می بینیم که از بازی گلشیفته فراهانی استفاده شده حتی در حد چند صحنه کوتاه تا با استفاده از آن بتوانند در شرق نفوذ کنند.

هالیوود به دنبال بی غیرت کردن مردم

هاشم زاده در پایان جلسه نقد و بررسی فیلم اکسودوس خدایان و پادشاهان با بیان اینکه یهودیان از قرن ۱۸ میلادی به دنبال بی غیرت کردن مسیحیان بوده است، گفت: پایین آوردن شان مذهب و توهین به پیامبران الهی یکی از کارهایی بوده که آن ها در طول این مدت انجام داده و به دنبال بی غیرت کردم مردم بوده ان، هم اکنون نیز تنها مسلمانان هستند که در برابر توهین به پیامبران ساکت نمی نشینند و اعتراض می کنند. به نظرم برخی از حوادث مانند کاریکاتورهای موهن درباره پیامبر(ص) نیز برای تخمین میزان حساسیت مسلمانان نسبت به پیامبر (ص) است.

نوشته انتقاد یک فیلمنامه‌نویس از فیلم جدید مجید مجیدی/ برداشت هگل از قرآن چه بود؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- بیست و سومین جلسه سینما روایت با نمایش مستند «به پشت تابلو نگاه کن» برگزار شد. این فیلم که توسط محسن برمهانی نوشته و کارگردانی شده مروری دارد بر زندگی کنونی تعدادی از زنان ساکن در منطقه کشمیر که به دلیل اوضاع ناآرام این منطقه در سال‌های اخیر با غیبت ناگهانی شوهرانشان مواجه شده اند. غیبتی که مشکلات و مصائب بسیاری را برای این زنان ایجاد کرده است.

در نشست گپ و گفت این فیلم علاوه بر کیوان امجدیان منتقد سینما، محسن برمهانی کارگردان و شفیع آقامحمدیان تهیه کننده مستند هم حضور داشتند. کیوان امجدیان با برشمردن برخی نقاط قوت این اثر آن را کاری مهندسی شده دانست که از درام خیلی خوب در خدمت فضای مستند استفاده میکند. امجدیان گفت:«نقطه قوت اصلی این کار شکل روایت این کار است که زمینه ای دراماتیک دارد؛ شکلی که بسیاری می‌گویند نباید در مستند به کار بسته شود اما به هر حال استفاده درست از آن میتواند مخاطب را هم به سمت سینمای مستند بکشاند.»

امجدیان ادامه داد:«شکل دراماتیک کار از همان جمله ابتدایی نریشن آغاز میشود و بعد با تمرکز بر زندگی سه شخصیت اصلی است که بار داستانی پررنگتر میشود. سوژه جذاب فیلم که به اندازه کافی تعلیق برانگیز است و البته توانایی بالای کارگردان در امتداد درست سوژه و صرف زمانی طولانی برای انجام فیلمبرداری باعث خلق مستندی ماندگار شده است.»

محسن برمهانی کارگردان مستند با بیان اینکه نام مستند در ابتدا “سگها در بهشت” بود و بعد “کشمیر” شد و در نهایت “به پشت تابلو نگاه کن”، بیان داشت:«تولید به میانه های ۱۳۸۸ بازمیگردد که من در شبکه پرس.تی.وی مشغول به کار بودم و بواسطه ارتباط با خبرنگاران حوزه بین الملل خیلی خوب اوضاع و احوال منطقه را رصد می کردم. در همین رصدها بود که یکی از خبرنگاران از موضوعی عجیب که غیبت مردان متاهل در کشمیر است خبر داد و وقتی از او پرسیدم چرا در دنیا کسی به آن نمی پردازد گفت اغلب شبکه های تلویزیونی و رادیویی علاقه چندانی به پوشش اخبار این منطقه ندارند. این شد که خودم تصمیم گرفتم مستندی براساس آن بسازم اما مشکل اصلی ام نداشتن بودجه بود.»

وی در شرح چگونگی تخصیص بودجه به کار با گلایه از تلویزیون ادامه داد:«قبل از هر کار به سراغ شبکه اول سیما رفتم و از آنها درخواست کمک کردم اما دوستان گفتند باید قبل از هر کاری به سراغ هماهنگی با مشاوران سیاسی شبکه بروند. این هماهنگی زمان زیادی گرفت و کار در نهایت به جایی رسید که مسئولان شبکه یک به من گفتند به جای سوژه ای با این درجه از حساسیت سیاسی برو درباره ابنیه هند فیلم بساز(!!!) آن هم در شرایطی که در همان برهه زمانی مقام معظم رهبری درباره کم کاری رسانه ها در ماجرای کشمیر تذکرات فراوانی داده بود.»

برمهانی افزود:«وقتی تلویزیون برای همکاری رغبت نشان دهد با ۴ میلیون تومانی که از طرف یکی از دوستان رسید کار را با سفری به کشمیر شروع کردم. پیش خودم فکر میکردم در همین یک سفر کار را جمع میکنم اما حساسیتهای بالای کار در این منطقه باعث شد نیاز داشته باشم به بودجه ای بیشتر. اینجا بود که سراغ مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی رفتم.»

این کارگردان با بیان اینکه حمایت شفیع آقامحمدیان مدیر سابق مرکز گسترش و قبول تهیه کنندگی کار باعث شد روند تولید ادامه یابد اظهار داشت:«خوشبختانه مساعدت مرکز باعث شد کار امتداد یافته و سه سال هم تولید آن به طول انجامید اما جالب اینجا بود که به غیر از جشنواره مقاومت هیچ کدام از جشنواره های وطنی از فجر گرفته تا سینماحقیقت فیلم را نپذیرفتند.»

وی با اشاره به تغییرات مدیریتی صورت گرفته در این جشنواره ها به عنوان عاملی مبنی بر رد این فیلم ادامه داد:«جشنواره الجزیره فیلم را پذیرفت و به عنوان اولین محصول بخش بین الملل خود قرار داد اما جشنواره سینماحقیقت فیلم ما را راه نداد.»

کیوان امجدیان در ادامه گفته های برمهانی با انتقاد از چنین رویه ای در جشنواره های وطنی گفت:«اینکه فیلمی را به جشنواره سینماحقیقت راه نمیدهند فقط به دلیل اینکه در دوره مدیریت قبلی تولید شده یا فیلمی به همین دلیل به جشنواره فجر راه نمی یابد کاملا در تناقض است با شعارهای مصلحت اندیشانه ای که مدیران سینمایی میدهند.»

برمهانی در ادامه نشست با برشمردن ویژگیهای اثرش گفت:«در هر اثر تصویری مهمترین عامل کشاندن مخاطبان به دنبال کردن اثر است و اینجا هم سعی کردم قصه طوری روایت شود که مخاطب آن را دنبال کند. در عین حال نزدیک شدن به شخصیتها و نوع نگاه آنها دیگر پارامتر جذب مخاطب بود که سعی بر رعایت آن داشتم. همه تلاشم این بود که مخاطب را فارغ از طیف سنی اش به موضوع فیلم جلب کنم و امیدوارم این اتفاق افتاده باشد.»

در ادامه بحث شفیع آقامحمدیان مدیر سابق مرکز گسترش که ساعاتی قبل از آغاز سینماروایت، در دادگاهی علیه یکی از رسانه ها به عنوان شاکی حاضر شده بود و البته پیروز این دادگاه بود گفت:«تجربیاتی که در صداسیما داشتم و البته سابقه ام در سینمای داستانی نشان میداد که یکی از اصلی ترین ضعفهای سینمای مستند خط داستانی است و دقیقا برای همین بود که سعی کردم مستندسازان را به سمت مستندهای نمایشی ببرم.کاری که محسن برمهانی ساخته هم دقیقا از کارهایی بود که در گونه مستند داستانی جای می گرفت و البته که مفهومش در خدمت مفاهیم ارزشی انقلاب بود.»

آقامحمدیان با بیان اینکه حالش خوب است که چنین آثاری در زمان او تولید شده افزود:«در زمان مدیریتم در مرکز سعی کردم تا میتوانم از بچه مسلمانهای توانمند استفاده کنم و شرایط رشدشان را فراهم آورم. برای همین بود که تا توانستم جلوی تسری نگاه نمادگرایانه در سینمای مستند را گرفتم و مستندسازان را به سمت داستانگویی بردم.»

برمهانی در پاسخ به سوال یکی از مخاطبان درباره اینکه آیا با فیلمنامه کامل مستندش را ساخته بی پرده پوشی گفت:«برای شروع کار ۸۰ صفحه فیلمنامه داشتم تا ارتباط میان کاراکترها را بدانم با این حال بخشهای اصلی فیلم مستند هستند و البته بخش فینال کار نیز کاملا مستند است.»

وی در توصیف سختیهای کار گفت:«تدوین و صداگذاری و بعد نریشن گذاری کار واقعا دشوار بود بخصوص در نریشن که می خواستیم همه چیز مستندوار پیش رود و بی اغراق.یادم می آید ثریا قاسمی نریشن گوی این کار مدام وسط صداگذاری گریه کرد آن هم به خاطر محتوای دردناک فیلم. اینها باعث میشد صداگذاری قطع شود و مجددا صداگذاری انجام شود چون میخواستیم کار بدون اغراق ضبط شود.»

برمهانی در پایان نشست با بیان اینکه مسیر مستندسازی را ادامه خواهد داد بیان کرد: «تحصیلاتم سینما است و به واسطه سالها کسب تجربه در امور رسانه ای بین الملل تصمیم دارم ساخت مستندهای بین المللی را ادامه دهم بخصوص که کمبود این نوع مستند به شدت حس می شود.»

نوشته تصویری از زنان کشمیری در «به پشت تابلو نگاه کن» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.