هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند مانند پیمان معادی، شیرین سوهانی، علیرضا قربانی، ساعد سهیلی و بهنوش طباطبایی در هفته‌ای که گذشت؛ پنج چهره، پنج قصه. هرکدام با زبان خودشان از جهان گفتند؛ یکی با صدای نرم موسیقی، یکی با نقش‌هایی که در سایه ماندند، یکی با تصاویر خیال‌انگیز انیمیشن و دیگری از دل صحنه‌های تئاتر.

پیمان معادی؛ ستاره بی‌سروصدا

نام پیمان معادی همیشه با تصویر مردانی دردمند، پیچیده و سرسخت در ذهن مخاطب گره خورده است. اما این هفته حضور معادی در فیلم «بی‌سروصدا» به کارگردانی مجیدرضا مصطفوی، بار دیگر نام او را در صدر اخبار سینمایی نشاند. فیلمی که اگرچه چند سالی از ساختش می‌گذرد، اما حالا با نمایش اختصاصی‌اش برای اهالی رسانه، نگاه‌ها را به سوی خود کشاند و بنابر اخبار قرار است همزمان با عید فطر سال آینده، روانه پرده سینماها شود.

سحر عصرآزاد، منتقد سینما، درباره بازی معادی نوشت: «نقش‌آفرینی غافلگیرانه پیمان معادی در کنار بازی متفاوت مهران غفوریان و هانیه توسلی از نقاط درخشان فیلم است.»

معادی از آن چهره‌هایی است که سینما را از پشت و جلوی دوربین زندگی کرده؛ از فیلمنامه‌نویسی «آواز قو» تا کارگردانی «برف روی کاج‌ها» و «بمب؛ یک عاشقانه». برای ما که سال‌هاست او را تماشا می‌کنیم، غافلگیر شدن از بازی‌های پیمان معادی دیگر عادت شده. از نادر «جدایی نادر از سیمین» که سیمرغ گرفت تا تجربه‌ای متفاوت در سریال «افعی تهران»، این روزها با «ازازیل» مهمان شبکه خانگی است. مردی که هم در سینمای ایران درخشان است، هم در فیلم‌های هالیوودی کنار چهره‌هایی مثل مورگان فریمن و کریستن استوارت ایستاده است.

شیرین سوهانی؛ و بالاخره سومین اسکار!

اگر سینمای ایران دو اسکارش را مدیون اصغر فرهادی است، حالا سومین مجسمه طلایی اسکار با نام یک زن ایرانی گره خورده؛ «شیرین سوهانی»، کارگردان انیمیشن کوتاه «در سایه سرو» که با همراهی حسین ملایمی توانست به‌عنوان اولین سینماگر زن ایرانی، اسکار بهترین انیمیشن کوتاه را از آن خود کند.

سوهانی شاید پیش از این هفته برای خیلی‌ها اسم آشنایی نبود، اما حالا اولین زن ایرانی است که اسکار گرفته. فیلمی که فقط یک انیمیشن ساده نیست؛ قصه‌ای است از رنج‌های خاموش، از پدرهایی که با زخم‌های جنگ در گوشه‌های فراموش‌شده زندگی می‌کنند و دخترانی که مثل سرو، کنار این زخم‌ها قد می‌کشند.

قصه «در سایه سرو» درباره زندگی یک جانباز اعصاب و روان است که در جزیره‌ای دورافتاده با دخترش زندگی می‌کند. اما پشت این قصه، خاطره‌ای شخصی از رابطه پدر و دختری پنهان است؛ پدری که خودش سرباز جنگ بوده است. انیمیشن در تکنیک و روایت بی‌نظیر است، با ردپایی از فرهنگ ایرانی در قاب‌هایش: لنج، قوری گل قرمز و بالش‌های مخملی.

سوهانی در آثارش همیشه دنبال جزئیات بوده، دنبال روایت‌هایی که آهسته زیر پوست زندگی می‌روند. چهار سال دانشگاه صنایع دستی خوانده، اما دلش با کارهای ظریف و نرم بود. حالا بعد از سال‌ها طراحی استوری‌بورد و کاراکتر در استودیوهای مختلف، با اولین اسکارش به جهان انیمیشن نشان داد قصه‌های ایرانی چقدر شنیدنی‌اند.

شیرین سوهانی و حسین ملایمی کارگردانی انیمیشن مهم «در سایه سرو» را به صورت مشترک به سرانجام رساندند و اسکار این اثر هم به هر دو هنرمند اهدا شد تا اولین جایزه اسکار برای صنعت انیمیشن ایران، به نام این دو هنرمند ثبت شود.

علیرضا قربانی؛ صدای جاودان، شیدای همیشگی

علیرضا قربانی از آن صداهایی است که وقتی می‌خواند، انگار زمان می‌ایستد. این هفته صدای او دوباره در جشن حافظ پیچید؛ جشنی که خودش هم انگار دیگر جزئی از آن شده. همه به شوق شنیدن صدای قربانی آمده بودند، حتی اگر جایزه بهترین اجرای زنده به نام دیگری ثبت شد. درحالی که جایزه بهترین اجرای زنده به مهدی دارابی رسیده بود اما این ویدیو خواندن قربانی بود که بسیار دیده شد و مورد توجه قرار گرفت.

قربانی سال‌هاست که نامش با موسیقی تلفیقی و تیتراژهای عاشقانه گره خورده است و رد صدایش روی تیتراژ فیلم‌ها و سریال‌هایی مثل «مدار صفر درجه»، «هم‌گناه» و «مست عشق» مانده. امسال او برای فیلم «مست عشق» جایزه جشن حافظ را گرفت و این پنجمین بار بود که صدای قربانی از این جشنواره می‌درخشید.

قربانی این هفته  اجرای تازه‌ای را هم در تالار وحدت رونمایی کرد؛ قطعه‌ای که صدای او را با سروده غلامرضا طریقی و آهنگسازی حسام ناصری ترکیب کرده که حالا ساوندلوگوی یک پلتفرم شده است.

حضور همایون شجریان هم در کنار قربانی در جشن حافظ، برای مردم یادآور «افسانه چشم‌هایت» شد؛ آلبومی که در سال ۹۸ منتشر شد و دو صدای ماندگار موسیقی ایران را کنار هم نشاند.

ساعد سهیلی؛ ورود درخشان به دنیای تئاتر

یکی از جالب‌ترین اتفاقات فرهنگی ماه‌های اخیر، ورود ساعد سهیلی به دنیای تئاتر بود. بازیگری که به واسطه حضور در فیلم‌های سینمایی متعدد و موفق در ذهن مخاطب شناخته شده، حالا پا به عرصه‌ای جدید گذاشته و در اولین تجربه خود روی صحنه تئاتر، توانسته تحسین بسیاری را برانگیزد. او در نمایش «ترور» به کارگردانی ابراهیم امینی، نقش دادستان را ایفا کرد و در این کار، با تسلطی که بر نقش خود داشت، چنان درخشید که دیگر هیچ‌کس نمی‌توانست از درخشش این بازیگر جوان چشم‌پوشی کند.

نمایش «ترور» که بر اساس نمایشنامه‌ای از فردیناند فون شیرباخ، نویسنده آلمانی، ساخته شده است، به یکی از دغدغه‌های اصلی دنیای معاصر یعنی تروریسم و پیچیدگی‌های اخلاقی آن می‌پردازد. «ترور» نه تنها یک نمایش، بلکه به نوعی اعلامیه‌ای بود از توانمندی‌های ساعد سهیلی در دنیای هنرهای نمایشی، و این شاید تنها آغاز مسیری باشد که در آن، او به یکی از چهره‌های تاثیرگذار تئاتر ایران تبدیل خواهد شد.

سهیلی  که سال‌ها در سینما و در فیلم‌هایی چون «لاتاری»، «روز صفر»، «چند متر مکعب عشق» و اخیراً «خدای جنگ» توانسته خود را به عنوان یک بازیگر حرفه‌ای در سینما معرفی کند و  در بازی‌های اخیرش بار دیگر نشان داد که بازیگر جوانی است که وارد لابی‌های مرسوم بازیگران و فیلمسازان نشده و به خاطر حضور در محافل در سینما مطرح نشده بلکه به خاطر توانمندی های شخصی اش برای کار آثاری درست انتخاب شده و زندگی حرفه‌ای بی‌حاشیه‌ای دارد.

بهنوش طباطبایی؛ بازگشت به کانون توجه

بهنوش طباطبایی یکی از چهره‌های شناخته‌شده عرصه بازیگری است که حضور مداومش در پروژه‌های مختلف هنری، باعث شده همواره در کانون توجه قرار گیرد. در این هفته دو اتفاق مهم و ویژه، موجب برجسته شدن این بازیگر در رسانه‌ها و فضای مجازی شده است.

اولین اتفاق مهم، حضور پررنگ او در جشن حافظ بود. بهنوش طباطبایی که تجربه طولانی در دنیای بازیگری دارد، همیشه در مراسم‌ها و جشنواره‌ها با حضورش توجه رسانه‌ها و مخاطبان را جلب کرده است. حضور او در سومین جشن تئاتر و موسیقی حافظ و اجرای بخشی از این مراسم واکنش‌های مختلفی را در فضای مجازی به همراه داشت. بهنوش با انتخاب یک پوشش متفاوت، به خوبی توانست نظر بسیاری از کاربران را جلب کند.

دومین دلیل دیده شدن این بازیگر در این هفته، انتشار تیزری تازه از فیلم «سووشون» به کارگردانی نرگس آبیار بود. در این فیلم، بهنوش طباطبایی، زری «سووشون» نوشته سیمین دانشور را زنده کرده است. این سریال که قرار است از فروردین ۱۴۰۴ پخش شود، برای بسیاری از طرفداران سینما و ادبیات ایران، یک اتفاق مهم و قابل توجه است.

بهنوش طباطبایی کارنامه پررنگی در بازی در فیلم‌های اقتباسی از ادبیات و تاریخ شفاهی دارد. حضور او در فیلم‌هایی چون «رد خون»، «غلامرضا تختی»، «سیانور» و حالا «سووشون»، گواه این ماجرا و نشان‌دهنده توانمندی‌های بی‌نظیر او در به تصویر کشیدن شخصیت‌ها و داستان‌های پیچیده است. همچنین، تجربه‌های موفق او در تئاترهایی مانند «مری پاپینز» و «سیندرلا» گواه دیگری بر توانایی‌های بازیگری گسترده و همه‌جانبه او است.

نوشته از دختر اسکاری ایران تا دادخواهی ساعد سهیلی! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«در سایه سرو» به کارگردانی مشترک شیرین سوهانی و حسین ملایمی محصول کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است که روایتگر زندگی یک ناخدا و دخترش است که در خانه‌ای کوچک دور از مردم زندگی می‌کنند. «در سایه سرو» به مفاهیم عمیق و انسانی می‌پردازد و در مدت زمان حدوداً ۲۰ دقیقه تصاویر و مفاهیم انسانی و شاعرانه‌ای را به نمایش در می‌آورد. این انیمیشن که بدون دیالوگ روایت می‌شود به مفاهیم متعددی مانند جنگ و تبعات آن، ازخودگذشتگی و… می‌پردازد.

این انیمیشن با تکنیک دوبعدی (فریم به فریم) ساخته شده و حدود ۶ سال برای تولید آن زمان صرف شده است.

این انیمیشن پیش از این هم به جشنواره های معتبری چون انسی و جشنواره ونیز هم راه پیدا کرده و جوایز متعددی چون بهترین فیلم انیمیشن بیست‌وهفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم «المپیا» یونان، بهترین انیمیشن چهل‌ودومین جشنواره فیلم «سالمونا» ایتالیا، جایزه بهترین انیمیشن چهل‌وهفتمین جشنواره فیلم کوتاه «دراما» یونان، جایزه بهترین انیمیشن کوتاه بیست‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه «لس‌آنجلس»، جایزه بهترین انیمیشن کوتاه بیست‌وسومین جشنواره فیلم «ترایبکا» آمریکا، جایزه بزرگ و جایزه بهترین انیمیشن دوبعدی نوزدهمین جشنواره انیمیشن «انیمایو» اسپانیا، جایزه ویژه هیأت داوران دانشجو سی‌وچهارمین جشنواره «مدیا ویو» مجارستان، جایزه بهترین انیمیشن کوتاه چهاردهمین جشنواره بین‌المللی انیمیشن «گلدن کوکر» بلغارستان، جایزه بخش آثار انیمیشن بیست‌وپنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم «کورتی دا سوگنی» ایتالیا، جایزه بهترین فیلم در بخش انیمیشن و جایزه ویژه تماشاگران نهمینِ جشنواره فیلم کوتاه «فلورانس» ایتالیا و بهترین فیلم انیمیشن دوبعدی و بهترین موسیقی فیلم کوتاه انیمیشن دوازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های سینمایی و انیمیشن «پورتلند» آمریکا را به دست آورده بود.

به بهانه دریافت سومین اسکار تاریخ سینمای ایران به دو جایزه قبل هم نگاه انداخته‌ایم.

«جدایی نادر از سیمین» از فیلم‌های مطرح سینمای ایران است که در اواخر دهه ۸۰ اکران شد و اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان را در سال ۲۰۱۲ به دست آورد. اتفاقی که برای اولین بار برای سینمای ایران رقم خورد. این فیلم نیز در جشنواره های مهمی حضور داشت و جوایز متعددی کسب کرد که ازجمله آنها می توان به گلدن گلوب بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان، جایزه هیئت داوران و جایزه خرس طلایی از جشنواره فیلم برلین و جایزه ایندیپندنت اسپیریت بهترین فیلم خارجی زبان اشاره کرد.

هرچند نخستین نامزدی ایران برای دریافت این جایزه مربوط به فیلم سینمایی «بچه‌های آسمان» مجید مجیدی بود که در جوایز اسکار ۱۹۹۹ نامزد شده بود ولی در هشتاد و چهارمین دوره جایزه اسکار و با فیلم «جدایی نادر از سیمین» اولین اسکار تاریخ سینمای ایران دریافت شد.

پنج سال بعد و در هشتاد و نهمین دوره جوایز اسکار نیز جایزه بهترین فیلم خارجی زبان به «فروشنده» اصغر فرهادی تعلق گرفت. این دومین جایزه اسکار سینمای ایران و اصغر فرهادی بود و نام فرهادی را در کنار بزرگانی چون اینگمار برگمن و فدریکو فلینی به عنوان فردی که موفق شده دو بار این جایزه را ببرد، ثبت کرد.

حال و پس از هشت سال از اسکار «فروشنده»، انیمیشن کوتاه «در سایه سرو» توانست این افتخار بزرگ را برای کشورمان تکرار کند.

پیش از این نیز چند انیمیشن مهم که توسط بزرگان این حوزه ساخته شده اند، موفق به دریافت اسکار شده اند و از این به بعد انیمیشن «در سایه سرو» هم در کنار این آثار بزرگ اسکاری قرار می گیرد. آثاری چون «شهر اشباح» به کارگردانی و نویسندگی هایائو میازاکی یکی از موفق‌ترین کارگردانان، نویسندگان و تهیه‌کنندگان حوزه پویانمایی، «خوش‌قدم» به کارگردانی جورج میلر که فیلم‌نامه این انیمیشن به صورت مشترک توسط جورج میلر و جودی مورفی نوشته شده و صداپیشگانی چون رابین ویلیامز و نیکول کیدمن در آن حضور داشتند، «پسرک و مرغ ماهی‌خوار» به کارگردانی و نویسندگی هایائو میازاکی و «پینوکیو گیرمو دل تورو» به کارگردانی گیرمو دل تورو و نویسندگی گیرمو دل تورو، مارک گوستافسون.

به پشتوانه همین افتخار می توان نگاه ویژه تری به ظرفیت‌های انیمیشن‌سازی در کشور داشت که باتوجه به تولیداتی که در جشنواره های داخلی هم دیده می شوند، می توان حرف های زیادی برای گفتن در جوامع بین المللی داشت و این افتخارات را تکرار کرد.

نوشته «در سایه سرو» و ظرفیتی که نباید مغفول بماند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کسب جایزه اسکار بهترین انیمیشن کوتاه توسط سازندگان خلاق «در سایه سرو»، خانم شیرین سوهانی و آقای حسین ملایمی برای اثر انسانی و اخلاقی افتخاری بزرگ برای سینمای ایران و عرصه پویانمایی کشور است. این موفقیت  نشان از توانمندی و خلاقیت و ذوق هنری دارد که مرزهای جغرافیایی را پشت سر گذاشته و در یکی از معتبرترین رویدادهای مهم سینمایی جهان مورد توجه و  تحسین قرار گرفته است.

این دستاورد، نشانگر رشد و شکوفایی پویانمایی ایران و تأثیرگذاری آن در عرصه جهانی است. بی‌تردید، چنین حضوری مسیر را برای نسل‌های آینده هموار کرده و انگیزه‌ای مضاعف برای هنرمندان جوان این سرزمین خواهد بود تا با خلاقیت و نوآوری، جایگاه خود را در عرصه بین‌المللی تثبیت کنند.

با آرزوی درخشش روزافزون سینمای ایران، به‌ویژه پویانمایی در عرصه‌های جهانی.»

نوشته پیام تبریک سازمان سینمایی به سازندگان «در سایه سرو» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.