بنابر شنیده ها ، روز دوشنبه جلسه تودیع علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و معارفه سید عباس صالحی در سالن بزرگ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ساعت ۱۰ صبح برگزار می شود.

بر اساس این گزارش، علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی روز گذشته از سمت خود استعفا کرد که این استعفا به تائید رئیس جمهور هم رسید.

منبع: فارس

نوشته سید عباس صالحی سرپرست وزارت ارشاد شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در ادامه در این راستا با تاکید بر اینکه انتخاب نماینده برای حضور در اسکار ساز و کاری دارد و داوران هستند که باید بررسی کنند و از نظر فنی و محتوایی این مسئله را تایید کنند، تصریح کرد: وزارت ارشاد در این مورد دخالت مستقیمی ندارد، با این حال اگر فیلم هایی مانند «ایستاده در غبار» به اسکار بروند، هم از نظر فنی و هم از نظر محتوایی اتفاق با ارزشی است.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی همچنین در مورد ماجرای پخش تیزر تبلیغاتی آثار سینمایی در شبکه های ماهواره ای با این بیان که ما با مقامات قضایی در همه سطوح از رئیس تا سایر مقامات این قوه صحبت کرده ایم عنوان داشت: به‌طور مشخص معلوم است که برخی تیزر فیلم خود را برای پخش در شبکه های ماهواره ای ارائه نکرده اند، اما موارد متعددی هم هست که مشخص شده سازندگان اثر از پخش تیزر اطلاع داشته اند که البته برخی از آنها به صورت رایگان و برخی با صرف هزینه بوده است که هر دو خلاف قانون است.  افرادی که در این زمینه ذی‌نفع هستند، اگر مدعی هستند که اثر خود را برای تبلیغ به شبکه های ماهواره ای نداده‌اند، در دستگاه قضایی نسبت به این مسئله شکایتی ثبت کنند.

وزیر ارشاد پیرامون اینکه مجرم در خارج از ایران است، اما شکایت ها در سطح جهانی قابل بررسی است. اگر افراد مدعی هستند که خلافی صورت گرفته و ضرری کرده اند، شکایت کنند، ادامه داد: ما با صدا و سیما مذاکره کرده‌ایم و به آنها اعلام کرده‌ایم تمام آثاری که مجوز پخش از وزارت ارشاد می‌گیرند، به معنای آن است که اجازه پخش عمومی دارند و لازم است حداقل زمان کف ۲۰ تا ۳۰ ثانیه ای برای پخش تیزر آنها در صدا و سیما اختصاص داده شود تا دیگر بهانه ای برای نبودن امکان تبلیغ باقی نماند.

جنتی در پایان از عملیاتی شدن این طرح خبرداد و گفت: این مسئله تا حدی عملیاتی شده که اگر به‌صورت کامل اجرایی شود، دیگر بهانه ای باقی نخواهد ماند.

منبع: فارس

نوشته وزیر ارشاد: انتخاب «ایستاده در غبار» برای اسکار اتفاق ارزشمندی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمد هادی ایازی معاون اجتماعی وزارت بهداشت نیز در همین زمینه در جمع خبرنگاران گفت: تا آنجا که اطلاع دارم ترکیب حرفه ای پزشکان و معاون دادستان و معاون و قائم مقام وزارت بهداشت پیگیر هستند و امیدواریم خیلی زود نتیجه به اطلاع عموم برسد. شخص وزیر کامل پیگیر هستند و خانواده مرحوم کیارستمی و کانون کارگردانان خانه سینما هم در جریان پرونده هستند.

همچنین وزیر ارشاد درباره انتشاره نشریه «یالثارات» علیرغم لغو مجوز شدنش و دلخوری هنرمندان نیز گفت: طی دو سال گذشته این نشریه تخلفات زیادی داشته و چند هفته پیش لغو مجوز شد که با نظر دادگاه قرار شد فعلا منتشر شود اما طی هفته های اخیر تخلفات دیگری انجام داده که از نظر ما انتشارش غیر قانونی است و باید دادگاه پیگیر تخلفات باشد.

منبع: مهر

نوشته جنتی: نتیجه پرونده پزشکی عباس کیارستمی به زودی اطلاع رسانی می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمود عزیزی در این مراسم گفت: به عنوان یک شهروند ایرانی وقتی داریوش ارجمند را می‌بینم شیفته‌اش می‌شوم. شاید کمتر کسی باشد که فیلم ناخدا خورشید وی را به خاطر نیاورد که یکی از آثار ماندگار سینمای ایران است. داریوش ارجمند مجموعه‌ای از ادبیات ایران است کافی است از وی درباره فردوسی پرس و جو کنیم تا اشراف کامل وی به مبحث زبان فارسی متعجب‌تان کند.

داریوش اسدزاده پیشکسوت عرصه هنر و بازیگری در این مراسم گفت: زمانی در کشورمان ۱۰ هنرمند بیشتر وجود ندارد و در حال حاضر هزاران هنرمند وارد عرصه هنر شده‌اند؛ اما اکثر آنها هنرمند نبوده و برای اهداف دیگری وارد هنر می‌شوند. داریوش ارجمند شاید از جمله هنرمندانی است که با تمام وجودش برای مردم کار می‌کند.

وی افزود: من ۷۳ سال است که در عرصه هنر هستم ولی با این حال بر خود واجب می‌دانم که سر فرود در محضر این هنرمند بزرگ آورم.

جهانگیر الماسی در این مراسم اظهار کرد: با این که زبان فارسی کامل‌ترین زبان جهان است اما وقتی نام داریوش ارجمند به میان می‌آید واژه‌ها قلیل می‌شوند. من استاد ارجمند را از کودکی می‌شناسم و از همان کودکی ایشان را به عنوان الگوی خود قرار دادم.

وی افزود: در بازی نقش‌های داریوش ارجمند پختگی و افتادگی‌ای دیده می‌شود که شاید در معدود هنرمندانی می‌توان آن را مشاهده کرد. متاسفانه ما در همه جا و برای همه کس کلمه هنرمند را به کار می‌بریم، در صورتی که هنرمندان جان و روح می‌بخشند به جامعه درست مانند داریوش ارجمند.

داریوش ارجمند پیشکسوت عرصه هنر و بازیگری در این مراسم گفت: من بسیار خرسندم که در کنار مردمم هستم و این در کنار مردم بودن تمام احساس تنهایی من را از بین می‌برد. حرفه هنر، حرفه عجیبی است، شما مردم برای یک هنرمند همه چیز هستید؛ تمام عشق یک هنرمند به بودن و کار کردن در عرصه هنر به مردم گره خورده است. برخی از بازیگران فکر می‌کنند که مردم نوکر آنها هستند در حالی که این هنرمندان هستند که باید نوکر مردمشان باشند. من با تجربه‌ام در عرصه هنر دانستم که یک هنرمند ۲ بار متولد می‌شود یکی آن روزی که زاده شده است و دوم روزی که فوت می‌کند. چرا که با فوت وی دریچه‌ دیگری روبروی او باز می‌شود.

وی افزود: من همواره از بزرگان‌مان یاد گرفتم که هنرمند باید خودش را از مردم بداند و با مردم باشد. بزرگترین دروغگویان عالم بازیگران هستند؛ اما دروغگویی که به حق است. در جلسه‌ای که وزیر ارشاد و رئیس  سازمان سینمایی‌اش حضور داشتند و من برای سخنرانی پشت تریبون آمده‌ بودم در میان صحبت‌هایم وزیر ارشاد و رئیس سازمان سینمایی برخاستند و به بیرون رفتند در میان راه به آنها گفتم «آقای وزیر کجا می‌روی؟» وی به من گفت که به جلسه هیئت دولت می‌روم و من در پاسخ به او گفتم شما برای همان جلسات خوب هستید، نه برای اهالی فرهنگ!

این پیشکسوت عرصه سینما و تلویزیون اظهار کرد: ما در کشورمان اشخاص بزرگی داریم که مغفول مانده‌اند؛ همین فردوسی ما برای تمام دنیا بس است. متاسفانه در جامعه ما مربعی تشکیل شده است که اضلاع آن من را می‌آذرد؛ جوانان ما درگیر فرم‌گرایی شده‌اند، در صورتی که فرهنگ ما، فرهنگی محتوایی است. معضل بعدی جامعه ما زیاده‌طلبی است، چرا که اکثر مردم فکر می‌کنند هر شخصی پول، ماشین، خانه‌گران و غیره دارد آدم محترم‌تری است. در زندگی‌ام ۳ چیز را همواره سرلوحه کار خود قرار داده‌ام، عبودیت خداوند، خدمت به مردم و خدمت به فرهنگ کشورم‌.

در پایان این مراسم داریوش ارجمند کیک تولد ۷۲ سالگی‌اش را برش داد.

منبع: خبرگزاری صبا

نوشته انتقاد تند داریوش ارجمند به وزیر ارشاد: آقای وزیر، به درد همان جلسات هیئت دولت می‌خورد! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: به دلیل اینکه «رستاخیز» یک فیلم مذهبی است و در فیلم مذهبی باید نظر رهبران مذهبی لحاظ شود که این اتفاق تا به حال نیافتاده است.

جنتی با بیان اینکه از ابتدا در فیلم «رستاخیز» نظرات مراجع لحاظ نشده بود، تصریح کرد: ما هم گفتیم چهره حضرت ابوالفضل(ع) را باید به نحوی با هاله ای از نور یا هر ترتیب دیگری بپوشانیم که این مورد اشکال آقایان مراجع است.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: تا به حال کارگردان و تهیه کننده زیر بار نرفته اند و ما هم گفته ایم تا زمانی که این کار انجام نشود، «رستاخیز» قابل اکران نیست.

«رستاخیز» به کارگردانی احمدرضا درویش، به عنوان اثری تاریخی و پرهزینه، به واقعه کربلا و شهادت امام حسین(ع) و یارانش پرداخته و از زمان مرگ معاویه تا روز عاشورا و کشته شدن سیدالشهدا(ع) را روایت می کند.

«رستاخیز» برای نخستین بار در سال ۱۳۹۲ در سی ودومین جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد و احمدرضا درویش به خاطر کارگردانی آن، سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را دریافت کرد.

نسخه عربی «رستاخیز» با نام «القربان» و نسخه انگلیسی آن با عنوان «حسین، آنکه گفت نه» تهیه شده است.

این فیلم همان زمان که در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد با مخالفت و انتقادهای برخی مراجع تقلید شیعه مواجه شد.

مخالفت این مراجع با فیلم، به خاطر نمایش چهره حضرت ابوالفضل(ع) و چند تن از اعضای خانواده امام حسین(ع) بوده است.

در «رستاخیز» آرش آصفی، پوریا پورسرخ، حسن پورشیرازی، فرهاد قائمیان، بابک حمیدیان، بهادر زمانی و بازیگران خارجی از جمله دیوید استرن، طلعت حمدی، فؤاد سرور، داوود حسین به ایفای نقش پرداخته اند.

منبع: ایرنا

نوشته جنتی: وزارت ارشاد قرار نیست «رستاخیز» را بخرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اسفند‌ماه بود که عباس کیارستمی برای انجام یک جراحی در یکی از بیمارستان‌های درجه‌یک تهران بستری می‌شود و پزشک معتمد وی که از بزرگان جراحی و به‌نام‌های پزشکی است، برای درمانشان انتخاب شد.

پزشکی که بعداً فاش می‌شود نه‌تنها دست به کیارستمی نزده است بلکه جراحی را به پسر پزشکش واگذار می‌کند و پسر هم ازآنجاکه در حال فراهم کردن مقدمات سفر نوروزی قرار دارد، جراحی را به دستیارش می‌سپارد.

بیمار با همه اینها جراحی می‌شود و در بیمارستان تحت نظر پزشک عفونی که ۱۵ روز بعد مشخص می‌شود او نیز تخصصی در عفونت ندارد بستری می‌شود.

خانواده کیارستمی که خود را در این سردرگمی می‌بینند، دست‌به‌قلم می‌شوند و پسر عباس کیارستمی در نامه‌ای گلایه‌هایش را بیان می‌کند: «امروز همه می‌گویند: مگه نمی‌دونستید که نیمه دوم اسفند نباید می‌رفتید بیمارستان، آخه اون موقع که وقت عمل جراحی نیست،انگار همان‌طور که موسم گل و وقت شکوفه داریم، موسم عمل جراحی هم داریم و یکی دو ماهی باید منتظر نشست که داروهای بی‌هوشی رنگ بیندازند و جراحان سر شوق بیایند.»

نامه ای که زنگ‌ها را به صدا در آورد و با تماس وزیر ارشاد، وزیر بهداشت را به گوش کرد؛ که چه خوش نشسته‌ای که کارگردان به نام ما را نشناخته‌اند و در بیمارستان در گمنامی روبه‌مرگ است.

هاشمی هم که همیشه پای رفتن دارد، شبانه با همراهان همیشگی‌اش راهی بیمارستان می‌شوند.

همان شب نیز تیمی از پزشکان و متخصصان مأمور رسیدگی به وضعیت کیارستمی می‌شوند و به قول وزیر بهداشت «اگر دیر رسیده بودم زنده نبود» می‌توانند کیارستمی را با وساطت وزیر چند ماهی از مرگ دور کنند. پادرمیانی که چندان دوام نمی‌آورد و ملاقات‌های پی در پی وزیر بهداشت نیز دردی از وی دوا نمی‌کند و بیماری بالاخره این کارگردان را از پا در می‌آورد.

پس از مرگ مرحوم کیارستمی اما روایات متفاوتی مطرح شد، صحبت‌هایی که با واکنش تند پسر کیارستمی به وزیر ارشاد، نمود بیشتری پیدا کرد

وی که در روند رسیدگی به پرونده پدرش احساس خطر می‌کند، در نامه ای به جنتی می‌نویسد:« امروز این جملات را که در حاشیه مجلس ختم مرحوم پدرم عباس کیارستمی درباره روند درمان ایشان گفته بودید خواندیم. “…گفتند وضع ایشان مناسب نیست و ما هم خواهش کردیم و رفتند رسیدگی کردند و ایشان بهتر شد، الان هم آنچه که پیش آمده تا آنجا که اطلاع دارم به بیماری ایشان مربوط نبود آنچه که اتفاق افتاد بیشتر ناشی از یک سکته بود.»

وی در بخش دیگری از این نامه می‌آورد:«دلیل نوشتن این یادداشت، اعتراض به اظهار نظر عجیب و نادرست جنابعالی درباره پرونده پزشکی ایشان نیست، بلکه ابراز نگرانیست از روند بررسی پرونده اى که نخستین جلسه آن امروز صبح تشکیل شده، اما به نظر میرسد که نتیجه آن از حالا به گوش شما رسیده و توسط شما اعلام شده. پایان این فیلم را شما لو داده اید، حالا بنشینیم و تماشایش کنیم؟

ما از ابتدا به همراهى شما در روند درمان چشم امید نداشتیم، اما اگر تا پیش از خواندن این جملات امیدوار بودیم که بررسى دقیق و بى طرفانه انجام شود، حالا بیم آن میرود که حفظ آبروى نظام پزشکى کشور در اولویت قرار داشته باشد و صلاح کار آن باشد که به شیوه معمول قصورات را به گردن “دیگرى” و در این مورد احتمالا “اجنبى” بیاندازیم.»

وی در پایان این نامه می نویسد: «نمى دانم وزیر محترم بهداشت هم با شما هم نظر هستند یا مى خواهند حرمت حرفه، پست، و از همه مهم تر عیادت هاى مکررشان را از مرحوم پدرم حفظ کنند. امیدوارم ایشان با شما هم نظر نباشند و اجازه دهند این پرونده مورد بررسی دقیق قرار گیرد و نتیجه، همان گونه که به سمع ایشان میرسد اعلام شود نه آن گونه که به مصلحت است.»

از واکنش‌ها تا شایعاتی که دست به دست می‌شوند

این ماجرا تاکنون با واکنش مناسبی از سوی مسئولان بیمارستان جم مواجه نشده است و حتی این دوستان نیز در برابر رسانه‌ها حاضر به توضیح و پاسخگویی در این خصوص نیز نشده‌اند.

تا آنجا که حتی یکی از پزشکان این بیمارستان در جلوی تابلو آن اقدام به توهین و خطاب قرار دادن جامعه هنری کشور می‌کند. اما با وجود این نیز مسئولان بیمارستان بازهم سکوت می‌کنند و بی‌هیچ واکنشی، حتی به پزشک توهین کننده تذکر هم نمی‌دهند

اما شایعاتی که بیشتر موجب نگرانی اهالی هنر شده است موضوعی فراتر از این‌هاست.

به تازگی خبری در فضای مجازی مبنی بر دخالت برخی مقامات دولتی در پرونده مرحوم کیارستمی منتشر شده است. به گفته برخی از اهالی هنر داماد یکی از مقامات دولتی از سهام داران این بیمارستان است و همین مسئله باعث ایجاد یک حاشیه امن برای پزشکان و مدیران این مرکز شده است که با خیالت راحت و بدون ترس از مجازات و پیگیری قانونی از هرگونه توضیح سر باز می زنند؛ همچنین مسئولان وزارت بهداشت نیز در مقابل این اقدامات روزهای اخیر هیچ واکنشی نشان نداده اند.

و حال اهالی هنر نگرانند که مبادا برخی اعمال نفوذها در سرنوشت پرونده مرحوم کیا‌رستمی تاثیر بگذارد و روند رسیدگی به این پرونده مشمول ارتباطات خانوادگی دولتی‌ها و ملاحظات این‌چنینی شود.

نقطه قابل تامل

داستانی که برای خانواده کیارستمی و اهالی هنر دور از ذهن بوده و عجیب است، قصه هرروز بسیاری از بیماران است، مجموعه عوامل یا همان سندروم مرگ کیارستمی که هر روز بسیاری از بیماران با آن مواجه هستند.

آن‌ها که کیارستمی نیستند و هرروز در گوشه و کنار با بی‌عدالتی‌های این چنینی دست و پنجه نرم می‌کنند چه‌کنند؟

منبع: فارس

نوشته شایعه‌ای که دست به دست می‌چرخد/ پای نزدیکان دولتی‌‌ها به پرونده کیارستمی باز می‌شود؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نادیده گرفتن قانون و شوراها

هنگامی که بی‌قانونی در هر عرصه‌ای وجود داشته باشد، نتیجه‌ای جز تباهی و پشیمانی به بار نخواهد آورد و هنگامی که مسؤول ملزم به قانون‌گذاری، خود قانون‌شکن معرکه باشد، همین می‌شود که به دور از جایگاه قانونمند شوراهای پروانه ساخت و نمایش که افراد منصوب شده توسط همین مدیران مسؤول فرهنگ و هنر هستند، اقدام به اتخاذ تصمیماتی می‌شود که هزار و یک حاشیه و سردرگمی را به همراه خواهد داشت. هنگامی که طرح اولیه فیلمنامه کاهانی برای ساخت فیلم «ارادتمند؛ نازنین، بهاره، تینا» به همراه سابقه منفی این فیلمساز شبهاتی را برای مجوز ساخت اثر جدیدش فراهم کرد، این جناب رئیس سازمان سینمایی بود که در مقام منجی سینمای ورشکسته و متروک و غیراخلاقی کاهانی دست به کار شد و خارج از روند معمول پذیرش مجوز برای این کارگردان نورچشمی، حکم معروف حکومتی خود را مبنی بر امکان تولید این فیلم پرحاشیه صادر کرد. فیلمنامه‌ای که حتی در صورت تغییر دوباره توسط سازنده‌اش از همان طرح یک خطی‌اش، جیغ بنفش رسوایی می‌زد! اما حجت‌الله ایوبی به بهانه قرار گرفتن در لیست مدیران محبوب جماعتی شبه‌روشنفکر به این جسارت دامن زد که می‌توان برای افرادی خاص، مجوزهایی خاص را با حکم حکومتی صادر کرد و آن شخص و فیلم خاص، عبدالرضا کاهانی و فیلم غیراخلاقی و مبتذل «ارادتمند؛ نازنین، بهاره، تینا» بود. فیلمسازی که کارنامه‌ای مشخص در ساخت فیلم‌های هنجارشکن و غیراخلاقی دارد و حکم حکومتی درباره چنین فیلمسازی تمایل مدیران برای نقش‌آفرینی فیلمسازانی برچسب‌دار و ساخت آثاری مشخص را تداعی می‌کند.

فیلمساز نورچشمی رئیس!

عبدالرضا کاهانی با سابقه ساخت چند اثر مشوش و غیراخلاقی مانند «استراحت مطلق» و چند اثر توقیفی همچون «آن جا» و «آدم» و چند فیلم اصلاح شده و ممیزی مانند «اسب حیوان نجیبی است»، «هیچ» و «بیخود و بی‌جهت» و فیلم ساخته شده سوغاتی از فرانسه با نام «وقت داریم حالا»، جزو فیلمسازان نورچشمی رئیس سازمان سینمایی است، چرا که در همین دولت و در دوران زمامداری حجت‌الله ایوبی، فیلم «استراحت مطلق» به‌رغم مشکلات محتوایی و عدم پذیرش توسط هیات انتخاب جشنواره فیلم فجر با نگاه مساعد و همدلانه جناب رئیس و همکاران در بهترین شرایط اکران بهاره به سینماها آمد. نمونه‌ای مهم در تایید ارادت مسؤولان سینمایی نسبت به آثار کاهانی، بازتاب گفته‌های همین کارگردان در نشست جنجالی فیلم «استراحت مطلق» پس از عدم پذیرش فیلم در جمع رسانه‌ها بود که کاهانی در آن جلسه پرحاشیه گفت: «وزارت ارشاد و برگزارکنندگان جشنواره بانی برگزاری یکسری جلسات مکرر با من شدند. جالب اینجاست که حتی تاریخ نمایش فیلم با هماهنگی من در برج میلاد معلوم شده و حتی قرار بود فیلم دیگرم که خارج از کشور ساخته‌‌ام اردیبهشت‌ماه در بخش بین‌الملل جشنواره فجر نمایش داده شود». این گفته‌های کاهانی تاییدی بر سابقه ارادت‌ورزی‌های مسؤولان فعلی ارشاد و  سینما نسبت به کارگردان‌هایی از جنس کاهانی، فرمان‌آرا، بنی‌اعتماد و… است. مساله‌ای که به شکلی پررنگ با اهدای مجوز(!) ساخت برای فیلم غیر‌اخلاقی «ارادتمند؛ نازنین، بهاره، تینا» به نقش درآمد.

مخالفتی که منجر به خروج از شورا می‌شود

داستان مخالفت سیدضیاءالدین دری و محمدحسین لطیفی، اعضای مغضوب شده در شورای پروانه نمایش در چند وقت اخیر بارها در رسانه‌ها بازتاب یافته و آشکار شده که این افراد به جرم مخالفت با پروانه نمایش فیلم نورچشمی رئیس به در خروجی شورا هدایت شدند.  دری در گفت‌وگویی که بعدها به دلیل جو نامناسب رخ‌داده منجر به تکذیب شد، به صراحت درباره غیر‌اخلاقی بودن فیلم «ارادتمند؛ نازنین، بهاره، تینا» سخن به میان آورد و محمدحسین لطیفی نیز احتمال اکران فیلم جدید کاهانی را با توجه به رای قاطع اعضای شورای نمایش در حد صفر دانست.  در این شرایط، فیلم کاهانی جزو آثار توقیفی سینمای ایران محسوب می‌شد اما با حکم جدید علی جنتی و انتخاب اعضای جدید شورا که در واقع خروج افرادی معترض چون دری و لطیفی و حضور افرادی خنثی بود، احتمال به جریان افتادن چرخه مجوز برای فیلم سخیف کاهانی فراهم شده است؛ مجوزی که با حمایت و همراهی رسانه‌های طرفدار سینمای ولنگار در داخل و خارج از کشور و در ایامی دور از حواشی امروز برای این فیلم قابل تصور خواهد بود.

شورایی منفور و بی‌استقلال؟!

شوراهای پروانه ساخت و نمایش جهت ایجاد بستری قانونی در روند تولید آثار سینمایی راه‌اندازی شدند، شوراهایی که جدا از فیلتر داده‌ها به یک خروجی مطمئن، می‌توانند در جهت ایجاد فرآیند تقسیم ساخته‌های سالانه سینمای ایران به گونه‌ها و موضوعات متنوع و مختلف هم نقش مناسبی داشته باشند. اما شرایط رخ‌داده در این دولت و دور زدن قانون توسط فیلمسازان و البته مسؤولان و وجود حکم‌هایی غیرقانونی مانند حکم رئیس سازمان سینمایی منجر به پیدایش شورایی خنثی، مفلوک و منفور شده، چنانکه سیدضیاءالدین دری در گفت‌وگو با برنامه «هفت» هفته پیش اعلام می‌دارد که «این شورا یکی از منفور‌ترین شوراهاست». از طرفی عماد افروغ، عضو جدید شورای پروانه نمایش با فهم بی‌سروسامانی شورای گذشته، عنوان داشت: «اگر قرار باشد جمعی نظری بدهند و درباره نمایش یک فیلم به توافقی برسد، اما از بالا قدرت وتو وجود داشته باشد مطمئن باشید من دیگر در این شورا شرکت نخواهم کردم». وضعیت به هم ریخته شوراهای پروانه ساخت و نمایش، عدم استقلال این نهادهای قانونی، فرمایشی بودن مجوزها و فقدان حمایت لازم از سوی رئیس سازمان سینمایی نسبت به آرای صادره در شوراها، این شوراها را به نهادهایی تبدیل کرده که افرادی مانند دری و لطیفی بدشان هم نمی‌آمد که به بهانه‌ای از آن خارج شوند!

بی‌اطلاعی وزیر و رئیس و دوستان!

در این مدت بسیاری از اتفاقات ناگوار عرصه فرهنگ و هنر، نزد مدیران دولتی این عرصه پاسخی جز عدم اطلاع و ناباوری را در بر نداشته است و شاید بی‌خبری بهترین راه‌حل ممکن برای دور ماندن از انبوه انتقادات هنرمندان و اهالی رسانه باشد!  در این راستا علی جنتی در پاسخ به انتقاد مراجعی چون آیت‌الله مکارم شیرازی درباره اکران نامناسب فیلم سخیف «۵۰ کیلو آلبالو» اظهار بی‌اطلاعی می‌کند و حجت‌الله ایوبی درباره وضعیت رخ‌داده برای فیلم غیر‌اخلاقی «ارادتمند؛ نازنین، بهاره، تینا» به دنبال تبرئه حکم حکومتی خود است و همه چیز را حواله به شورای نمایش می‌کند که یال و دُم آن را کنده و در عمل عنوانی تزئینی از آن باقی مانده است. این فقدان آگاهی نزد وزیر البته در دوره‌های مختلف هم بروز یافته است، مثلا هنگامی که فیلم سیاه «قصه‌ها» با بی‌اطلاعی وزیر و در کمال تعجب وی ساخته شد! حالا هم مسؤولان عرصه فرهنگ و هنر به این بهانه که کاهانی ما را دور زده و فیلمی متفاوت از طرح اولیه‌اش را ساخته است، فرار به جلویی از سر ناآگاهی را ترتیب داده‌اند. اما پرسش اساسی اینجاست که چگونه می‌شود این همه اتفاقات ریز و درشت و معضلات بسیار در ارتباط با حوزه فرهنگ و هنر این دیار رخ دهد و آقایان وزیر، رئیس و دوستان همچنان در خواب خوش بی‌اطلاعی بسر ببرند؟ و این خواب را چه زمان بیداری فرامی‌رسد؟! و اصلا با این خواب‌زدگی و ناآگاهی مدیران، مفهوم مدیریت چگونه رخ خواهد داد؟

منبع: وطن امروز

نوشته «ارادتمند؛ نازنین، بهاره، تینا» و همه خواب‌زدگی‌های مدیران ارشاد/ مدیر نیستید! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

به استناد تبصره ماده شش آیین نامه نظارت بر نمایش فیلم، اسلاید و ویدیو و صدور پروانه نمایش آنها،مصوب جلسه ۱۹/۵/۸۲هیات وزیران و بنا به پیشنهاد رییس سازمان سینمایی به موجب این احکام :

حجت الاسلام و المسلمین سید مهدی خاموشی (رییس سازمان تبلیغات اسلامی)، رسول صدر عاملی (نویسنده، کارگردان و تهیه کننده سینما)، محمد رضا جعفری جلوه (مدیر شبکه دوم سیما و معاون سابق سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی)، حجت السلام والمسلمین طه مرقاتی (استاد دانشگاه و کارشناس فرهنگی)، عماد افروغ (استاد دانشگاه)، شهاب اسفندیاری (استاد دانشگاه و رییس دانشکده سینما تئاتر)، مجید رضابالا (فیلمنامه نویس و کارشناس فرهنگی و سینمایی)، حسین کرمی (کارشناس فرهنگی و سینمایی و مدیر شبکه نمایش، نسیم و رییس مرکز نمایشی سیما) و فرشته طائرپور(تهیه کننده سینما) به عنوان اعضای جدید شورای بازبینی فیلم های سینمایی منصوب شدند.

نوشته حذف دری، لطیفی و قهرمانی از شورای پروانه نمایش/ صدرعاملی، فرشته طائرپور و عماد افروغ در ترکیب جدید شورا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اما در سینما؛ فیلمی بیش از ۱۳ میلیارد می فروشد. این رقم برای فیلمی که حتی کارگردانش هم حاضر نیست از آن دفاع کند و به قول خودش یک سینمایی «پفک نمکی» است، باید مطلوب باشد. فیلمی که تلاش زیادی برای «خالی شدن محتوا» روی آن صورت گرفته است و در کنار شذوذات اخلاقی هدفی جز«پول» ندارد و طبیعتا از هر اتفاقی که باعث فروش بیشتر آن بشود استقبال می کند، چه این اتفاق «شرمندگی وزیر فرهنگ» باشد چه تصمیم «توقف اکران بعد از فروش ۱۳میلیاردی توسط معاونت ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی».

همه ی ۵ بند، نامه سرگشاده مانی حقیقی به وزیر ارشاد نیز بیشتر از آنکه حاکی از بی‌سر وسامانی وضعیت صدور پروانه نمایش باشد، نشان می دهد سر و صدایی که از سمت وزارت ارشاد و شخص وزیر بلند شد به نفع فیلم به پایان رسید چرا که چند هفته بعد از شرمندگی ظاهری وزیر در دیدار با مراجعه و پس از آن در گفتگو با یکی از روزنامه‌ها، اکران فیلم کماکان ادامه داشت تا پس از تبدیل مانی حقیقی به «دومین کارگردان پرفروش سینمای ایران»(پس از مسعود ده‌نمکی) زمزمه پایین کشیدن یکی از سه فیلم او که بصورت همزمان در حال اکران هستند، نه تنها به فروش خود فیلم مورد بحث کمک کند، بلکه کمک فروانی به دیگر فیلم‌های روی پرده‌ی او و فروش احتمالی فیلم در شبکه نمایش خانگی هم نماید.

البته این نخستین باری نیست که شکایت‌های آقای وزیر به طرز عجیبی به نفع مخاطب اعتراض‌هایش تمام می‌شود، دو سال پیش هم زمانی که طبق روال جشنواره ونیز فیلم‌هایی که شانس جایزه نداشتند در روزهای نخست جشنواره به نمایش گذاشته شدند، رخشان بنی اعتماد نیز که فیلمش در همان روزهای ابتدایی نمایش داشت بعد از سفر چند روزه به ونیز به ایران بازگشت تا دست خالی از سفر ایتالیا بازگشته باشد.

اما در همین زمان بود که اظهارات علی جنتی درباره «قصه‌ها» جنجال آفرید. او پس از آن که «قصه‌ها»ی رخشان بنی‌اعتماد بدون دریافت پروانه ساخت، تولید شد و بعد از آن هم بدون مجوز وزارت ارشاد راهی ونیز شد، گفته بود: «این کاری است که باید با آن برخورد کرد. بعضی فیلم‌ها دست روی بعضی زخم‌ها و نقاط سیاه می‌گذارند و این نگاه را به دنیا عرضه می‌کنند که کار نادرستی است. «قصه‌ها» فیلم نامناسبی است. چرا در صحنه بین‌المللی حضور پیدا می‌کند؟ بنده سئوالم این است که چرا به این فیلم مجوز ساخت داده شد.»

رخشان بنی اعتماد اما برنده ماجرا بود، او که تا پیش از این اتفاق ناکام از ایتالیا بازگشته بود، به درخواست جشنواره مجددا به ونیز بازگشت تا جایزه بهترین فیلمنامه هفتادویکمین دوره این جشنواره را تحویل بگیرد.

در اینکه اظهارات جنتی در این جایزه نقشی داشته است یا خیر هم اگر تردیدی باشد در استفاده جشنواره‌ی ونیز از فضای ایجاد شده نمی‌توان به راحتی گذشت و از کل ماجرا می شود فهمید گلایه‌های جنتی نه تنها تاثیری علیه فیلم نداشته است بلکه به نفع فیلم هم تمام شده است. در نهایت هم «قصه‌ها» بدون هیچ مشکلی وارد چرخه اکران و توزیع نمایش خانگی شد و با موفقیت عملیات خود را به پایان رساند.

اگر خوشبین باشیم و موضع‌گیری های جنتی را از سر دغدغه هم بدانیم، نباید از تاثیر سخنانش بر فضای فرهنگی چشم بپوشیم. سخنانی که در این مدت همواره نتیجه عکس داده است. چنانچه در ماجرای «۵۰ کیلو آلبالو» هم پروژه توقف فیلم پس از افتادن آن از کف فروش تبدیل به بهانه‌ای برای باج‌خواهی دوباره روشنفکران از مدیریت دولتی با ابزارهایی مانند نامه‌‌نگاری کارگردانان در برابر پایین کشیده شدن فیلم‌ها شد، درحالیکه فیلم حاشیه‌ساز حقیقی حتی دو هفته قبل از سایر آثار اکران نوروزی روی پرده رفت و حالا بیش از سه ماه است که روی پرده است، در بهترین بازه اکران سال.

در چنین شرایطی برای محک واقعیت اظهارات جنتی در مورد محتوای چنین آثاری باید منتظر تصمیم‌گیری در مورد توزیع نمایش خانگی «۵۰ کیلو آلبالو» ماند. باید منتظر ماند تا درصد علاقه دولت به یک فیلمساز دردسرساز را فهمید؛ هر چند با اکران همزمان سه فیلم «اژدها وارد می‌شود»، «۵۰ کیلو آلبالو» و مستند «مهرجویی؛ کارنامه چهل ساله» می شود میزان دلبستگی دولت به این فیلمساز را حدس زد!

نوشته پاس‌گل‌های جنتی به روشنفکران؛ آیا اعتراض وزیر ارشاد به فیلم‌های حاشیه‌ساز واقعی است؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کمال تبریزی در فیلم «دونده زمین» روستایی از ایران را به تصویر می‌کشاند که اهالی آن گنگ و سرگردان، بی تحرک و در حال سکون، انگار که قصد دارند «آنقدر بخوابند که خواب به خواب برند»و شاید بهترین توصیف را تزریقات‌چی (حسین عابدینی) فیلم می‌کند: «کوچه‌هاش بوی لجن می‌دهد، آدم‌هاش غمگین، انگاری گرده مرده نشسته، آدم حالش به‌هم می‌خوره.»

فیلم دونده زمین که در سال ۸۹ ساخته شده است، خط داستانی آن این گونه آمده است: «درباره هنرپیشه مشهور ژاپنی به نام هازاما کامپه است که نذر کرده در سن ۶۰ سالگی دور دنیا را بدود. او پس از یک سال و اندی امریکا و اروپا را دویده و در کشور ترکیه متوجه می‌شود که به سرطان لنفاوی مبتلا است. او با اراده استوار راه خود را ادامه می‌دهد. در فیلم امیدبخشی بسیاری به همه انسان‌ها به خصوص بیماران سرطانی دیده می‌شود.»

اما این دروغی بیش نیست، خط حقیقی داستان درباره دو شخصیت است که وارد یک روستای مرده می‌شوند، یکی ایرانی که در نقش یک معلم ظاهر می‌شود به نام بهار ملک شاهی (سحر دولتشاهی) و دیگری یک خارجی(ژاپنی) که قصد دارد دوره دنیا را بدود، اولی آمده است تا زندگی را به بچه‌ها آموزش بدهد، دومی خود مریض و از حال رفته به روستا می‌رسد. معلم در آخر، روستا را رها می‌کند، اما دونده بعد از منجی شدن و حیات بخشیدن دوباره به روستا، کودکان را می‌بیند که در حال دویدن به سمت او هستند.

کارگردان در یادداشت فیلم می‌گوید: «دونده زمین اشارات مختلفی دارد که یکی از آنها اشاره به دوران سخت و آشفته ریاست جمهوری احمدی‌نژاد است!

در فضای فیلم همه چیز به هم ریخته و آدم‌ها ساکن و بی‌تحرکند! که نشان از ایستایی و نبود رشد است!

درست به همین دلیل و نبود امکان حذف این فضا از فیلم بود که «دونده زمین» سال‌ها در محاق توقیفی اعلام نشده از سوی تیم شمقدری و دوستان قرار داشت! و حالا بعد از مدت‌ها امکان نمایش آن فراهم آمده است! البته باید در نظر داشت که فیلم در ادامه به فضایی پر تحرک و شاد می‌رسد که به نوعی اشاره به پایان دوران مشقت و آغاز فضای امید و نشاط دارد: دائماً یکسان نباشد حال دوران غم مخور! کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور…»

اما او دروغی بزرگ گفته است تا پز روشنفکری بدهد، شاید فراموش کرده است که تصاویر حقایق را برملا می‌کند، کمال تبریزی به وضوح به مردم توهین می‌کند و برای او جانباز، پلیس و معلم هیچ فرقی ندارند و حتی به اینها هم بسنده نمی‌کند و باور‌های دینی مردم را به تمسخر می‌گیرد.

در ابتدا «هازاما کامپه» در حال دویدن در جاده‌های ایران است و مردمی را در تصویر می‌بینیم که دوان دوان به سمت او می‌آیند تا عکس و فیلم بگیرند و فارسی با او صحبت می‌کنند، در حالی که او فارسی نمی‌داند، ابتدا مادری را می‌بینیم که با بچه‌های خود به سمت او می‌رود و می‌گوید: «از اونجا دویدن که به استقبال شما بیان، شما رو تو شبکه۳ دیدیم، خیلی خوشحال شدم، براتون دعا می‌کنم که سالم به ژاپن برسید، ان‌شاءالله سالم و سلامت برسید.» جانبازی با یک پای قطع شده برای عکس گرفتن به سمت «دونده» می‌آید و می‌گوید: «من بچه جنگما، جنگ ایران و عراق»، فردی ورزشکار به سمت او حرکت می‌کند و می‌گوید: «ان‌شاءالله زودتر خوب میشی، ان‌شاءالله زودتر خوب میشی، یاعلی مدد، التماس دعا.»

در هر حال فیلم «دونده زمین» در قصه قوی، شخصیت‌سازی و کارگردانی الکن است، مخاطب با روستایی در ناکجا باد روبه رو می‌شود که مردمش نه لهجه‌ای و نه شغلی دارند، آدم‌ها یا خواب هستند و یا در حال تماشای تلویزیونی کاملاً برفکی، فردی برای آنها غذا می‌آورد، اما دزد آب قنات روستا است، زنی به نام ننه مراد را می‌بینیم که سرگردان به دنبال دسته کلید مدرسه است و مرتباً و به صورت سرسام آوری می‌گوید: «من تکون می‌خورم، خیلی تکون می‌خورم، همش راه میرم، این کلاغ‌های بی‌ناموس چسبیدن به این درختا و از جاشون جنب نمی‌خوردند» و یا معلمی را می‌بینیم که نه‌تنها تدریس بلد نیست، بلکه گچ را هم نمی‌تواند در دستانش بگیرد و برای آوردن دانش‌آموز‌های روستا به مدرسه مجبور می‌شود آنها را طناب‌پیچ کند و کارگردان برای اینکه مردم را بیشتر تحقیر کند در این سکانس صدای آژیر پلیس را پس زمینه تصویر می‌کند و یا در سکانسی دیگر، زمانی که دونده ژاپنی با بچه‌ها بازی می‌کند، صدای خنده آنها در همه جای روستا شنیده می‌شود و ننه مراد می‌گوید: «خنده، اسمش یادم رفته بود، به این میگن خنده.»

اما زمانی فیلم مضحک‌آور می‌شود که معلم داستان در کنار دونده ژاپنی قرار می‌گیرد و برای امید بخشیدن به او می‌گوید: «ما اینجا وقتی مشکل داریم از حافظ کمک می‌گیریم، مشورت می‌گیریم، تو هم چشماتو ببند و از حافظ سؤال کن» و بعد این بیت را می‌خواند«چه مستی‌ست ندانم که رو به ما آورد/که بود ساقی و این باده از کجا آورد» و در سکانس بعدی دونده‌ای را می‌بینیم که پاشنه‌های خود را بالا می‌دهد و در حال دویدن است و در آخر معلم از مینی‌بوسی که خوابش برده بود، پیاده می‌شود و دونده ژاپنی را می‌بیند که از جلوی او بی‌تفاوت می‌گذرد و انگار که این حوادث کابوسی بیش نبوده است و حالا دیگر تمام شده است.

در هر حال فیلم «دونده زمین» معنای حقیقی نفوذ فرهنگی را به تصویر می‌کشاند، اما باید پرسید که چگونه می‌شود به چنین فیلم‌هایی مجوز داد، آیا باز هم وزیر فرهنگ و ارشاد بی‌اطلاع است و شاید هم برای بی‌اطلاع ماندن وزیر در سالن‌هایی خالی از مخاطب که به نام هنر و تجربه معرفی می‌شوند، اجازه اکران این فیلم را داده‌اند.

منبع: روزنامه جوان

نوشته آیا وزیر ارشاد درباره «دونده زمین» هم اظهار بی‌اطلاعی می‌کند؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اما اگر نگاه گذرایی به عملکرد شورای صنفی نمایش و صدور پروانه نمایش به فیلم های سینمایی داشته باشیم خواهیم دید این شورا متاسفانه با عملکرد نامناسب تاکنون دو بار وزیر ارشاد را به زحمت انداخته اند. نخست عدم توجه به نظرات مراجع تقلید درباره نمایش صورت چهره معصومین که باعث شد فیلم «رستاخیز» پروانه نمایش از شورا اخذ کند اما با نظر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نمایش فیلم متوقف شد  و فیلم علاوه بر عدم نمایش در ایران امکان نمایش مناسب در خارج از کشور را هم از دست داده است و همین امر باعث شده است سازندگان این اثر متضرر شده و هم اینک از وزارت ارشاد تقاضای خسارت کنند.

نکته دیگر ارایه مجوز به نمایش به فیلمی که اعتراض بسیاری از منتقدان، هنرمندان، دانشجویان و… را به همراه داشت فیلم مستهجن «۵۰ کیلو آلبالو» فیلمی که بسیاری از کارشناسان آن را سخیف می دانند و برای اولین بار  علاوه بر نمایش ارتباط میان یک زن و دو مرد، بی حجابی هم در آن دیده شده است. شورا با ارایه مجوز  به این فیلم مبتذل علی جنتی را به دردسر انداخت و به صراحت نظر خود را درباره فیلم اعلام در یکی از روزنامه های صبح بیان کرد : «۵٠ کیلو آلبالو» با وجود آنکه مجوز اکران گرفته و از آن هم استقبال شده، ‌اشکالات فراوانی دارد. من پس از اعتراض‌هایی که توسط برخی رسانه‌ها انجام شد، شخصا آن را بازبینی کردم. واقعا فیلم نامناسب و مغایر سیاست‌های دولت است.

علی جنتی درباره محتوای این فیلم پرحاشیه گفت: فروپاشی و سقوط خانواده را ترویج می‌کند و با آرایش نامناسبِ بازیگران الگوی نامناسبی را ارائه می‌دهد؛ بنابراین من شخصا مخالف اکران این فیلم هستم. ربطی به مخالفت برخی رسانه‌ها هم ندارد.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در پاسخ به این سوال که دراین‌ صورت چه کسانی مسئول آن هستند؟ گفت: کسانی که مجوز اکران آن را داده‌اند و منتخب وزارت ارشاد هستند. این جزء اشتباهات آنان است.

 با توجه به سخنان اخیر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و عدم حضور متعدد برخی از اعضای شورا به دلیل ساخت فیلم و سریال همچنین مشغله فروان رئیس سازمان تبلیغات اسلامی و بعضاً عدم حضور شخص ایشان در جلسات می توان به این نتیجه رسید که احتمال تغییر شورای پروانه نمایش قوت گرفته است. اما این بار باید دید رئیس سازمان سینمایی کدام طیف از کارشناسان و اهالی سینما را در شورای پروانه نمایش به وزیر پیشنهاد می دهد تا جلوی این دست از اشتباهات گرفته شود. در میان اشتباهات فاحش شورای پروانه نمایش ارایه مجوز نمایش به فیلم «خانه دختر» در جشنواره فیلم فجربود که بعد از  اعتراضات وسیع کارشناسان و اهالی رسانه مجوز نمایش فیلم برای اکران سینماها منتفی شد . همچنین ارایه پروانه نمایش به فیلم «خانه پدری» و «عصبانی نیستم» بود که این دو فیلم هم با اعتراض اهالی رسانه و کارشناسان امکان نمایش عمومی نیافت و تنها در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمد .

به طور معمول برای اعضای شورای پروانه نمایش احکامی دو ساله درنظر گرفته می شود که با وضعیتی که در بالا شرح آن رفت احتمال تغییر در شورای پروانه نمایش قوت گرفت.

شورای پروانه ساخت دیگر شورای وزارت ارشاد است که چندی پیش احکام اعضای آن تمدید شد و جلسات آن به طور منظم برگزار می شود اما وزارت ارشاد باید به این مهم توجه کند ارزش و اعتبار این شورا در نظر فیلمسازان به قدری باید بالا برود که آنچه در شورا مصوب شده ساخته و مجوز نمایش دریافت کند و دیگر شاهد تحت فشار قراردادن شورا با بازی های رسانه ای تهیه کنندگان و دریافت مجوز نمایش و… نباشیم.

منبع: فارس

نوشته «۵۰ کیلو آلبالو» کار دست ارشاد داد/ احتمال تغییر در شورای پروانه نمایش قوت گرفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این در حالیست که علی جنتی وزیر ارشاد در دیدار هفته گدشته خود با مراجع عظام در قم اعلام کرده بود: اگر از چگونگی فیلم ۵۰ کیلو آلبالو خبر داشتم اجازه ساخت و اکران به آن نمی دادم!

حالا نیز جنتی در گفتگویی با روزنامه اصلاح طلب شرق از مواضع خود عدول نکرده است و همچنان از اکران این فیلم شرمنده است. متن این گفتگو را در زیر می خوانیم:

آقای جنتی اخیرا بار دیگر حواشی‌ای درباره دو فیلم شکل گرفته است؛ برای مثال در باره فیلمی مانند «۵٠ کیلو آلبالو» با وجود پشت‌سرگذاشتن مراحل قانونی در سازمان سینمایی، از سوی برخی‌ها فشار آورده می‌شود تا نسخه نمایش خانگی آن اصلاح یا همان سانسور شود. این در حالی است که اظهارات آقای نوش‌آبادی، ‌سخنگوی وزارتخانه، در نشست مطبوعاتی اخیر، ‌مبنی بر ممیزی فیلم در نمایش خانگی، مهر تأییدی بر سخنان معترضان بود. دراین‌صورت آیا وزارت ارشاد از مواضع خود عدول نکرده است؟ ‌

فیلم «۵٠ کیلو آلبالو» با وجود آنکه مجوز اکران گرفته و از آن هم استقبال شده، ‌اشکالات فراوانی دارد. من پس از اعتراض‌هایی که توسط برخی رسانه‌ها انجام شد، شخصا آن را بازبینی کردم. واقعا فیلم نامناسب و مغایر سیاست‌های دولت است. فروپاشی و سقوط خانواده را ترویج می‌کند و با آرایش نامناسبِ بازیگران الگوی نامناسبی را ارائه می‌دهد؛ بنابراین من شخصا مخالف اکران این فیلم هستم. ربطی به مخالفت برخی رسانه‌ها هم ندارد.

 دراین‌صورت چه کسانی مسئول آن هستند؟

کسانی که مجوز اکران آن را داده‌اند و منتخب وزارت ارشاد هستند. این جزء اشتباهات آنان است.

به‌هرحال اکران فیلم با وجود فروش بسیار خوبش به پایان رسیده است؛ آیا در نسخه نمایش خانگی باید اصلاح شود؟ ‌

حتما باید اصلاح شود.

نظر شما درباره فیلم «فروشنده» و همین‌طور درباره سخنان آقای نوش‌آبادی که در جلسه مطبوعاتی اخیرشان اعلام کردند فیلم با ملاحظاتی اکران می‌شود، چیست؟

فکر نمی‌کنم مشکلی داشته باشد. البته تاکنون آن را ندیده‌ام.

پاسخ‌ شما به نامه سرگشاده کارگردان فیلم «۵٠ کیلو آلبالو» چیست؟

باید نامه ایشان را بخوانم.

منبع: سینماپرس

نوشته اکران «۵۰ کیلو آلبالو» از اشتباهات سازمان سینمایی بود/ نسخه نمایش خانگی حتما باید اصلاح شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ادامه بسیج دانشجویی دانشگاه امام صادق(ع) دوباره پاسخ دادند و ضمن مردود خواندن دلایل معاون وزیر، تأکید کردند که بحث را به حاشیه نکشید و دست‌کم فیلم را در بخش نمایش خانگی اصلاح کنید. حال با ابراز چنین جملاتی از سوی نوش‌آبادی و در نبود رئیس سازمان سینمایی – ایوبی به دلیل حضور در جشنواره کن در خارج از کشور به سر می‌برد – به نظر می‌رسد وزارت ارشاد به نظرات معترضان تمکین کرده است. درپی این اتفاقات مانی حقیقی، کارگردان فیلم، به این اظهارات واکنش نشان داد و نامه‌ای سرگشاده را در شماره امروز روزنامه شرق به وزیر ارشاد نوشت.

در متن این نامه آمده است:

جناب آقای علی جنتی، وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ سلام، همان‌طور که مستحضرید، فیلم «پنجاه کیلو آلبالو» ساخته این‌جانب، ‌مانی حقیقی، از ۲۶ اسفندماه سال گذشته در سرتاسر کشور اکران شده و با استقبال غیرقابل‌انتظار و چشمگیر مردم ایران روبه‌رو شده است. در خبرها آمده که سخنگوی وزارت ارشاد از قول شما اعلام کرده که در این فیلم «برخی ضوابط رعایت نشده و این فیلم برای پخش در شبکه خانگی اصلاح می‌شود». یادآوری چند نکته پیرامون این اظهارنظر شما ضروری به نظر می‌رسد.

١- فیلم‌نامه «پنجاه کیلو آلبالو» نه یک بار، ‌نه دو بار، بلکه سه ‌بار از وزارت محترم ارشاد پروانه ساخت دریافت کرده است. بار اول در سال ۱۳۸۸، هنگامی که آقای شمقدری، معاون سینمایی وزارت ارشاد بودند، بار دوم در سال ۱۳۹۳ و بار سوم در سال ۱۳۹۴ و زیر نظر مدیران فعلی شما.

٢- فیلمی که امروز روی پرده است دقیقا براساس همان متنی ساخته شده که از سوی وزارت ارشاد در سه نوبت تأیید شده بوده و تفاوت‌هایی که بین متن فیلم‌نامه و فیلم اکران‌شده دیده می‌شود عمدتا ناشی از ممیزی‌هایی است که از سوی وزارت ارشاد اعمال شده است.

٣- پیش از آغاز فیلم‌برداری در پاییز سال گذشته، جناب آقای جمال شورجه، نماینده شورای پروانه ساخت وزارت ارشاد‌، تعهدنامه‌ای کتبی از جناب آقای مصطفی شایسته، تهیه‌کننده فیلم، دریافت کردند که متن آن، طبق روال معمول، در وزارتخانه شما محفوظ است. در این متن، تهیه‌کننده تعهد داده که ١۴ نکته مهم را در زمان ساخت فیلم در نظر بگیرد و پروانه نمایش فیلم منوط به اعمال این موارد صادر شده است. مقایسه این متن با فیلمی که امروز روی پرده سینماهای کشور است به‌روشنی ثابت می‌کند که سازندگان فیلم تا چه اندازه و با چه میزان وسواس و دقتی به تعهدهای خود پایبند بوده‌اند.

۴- پس از پایان فیلم‌برداری، فیلم «پنجاه کیلو آلبالو» نه یک بار، بلکه در دو نوبت توسط شورای محترم پروانه نمایش وزارت ارشاد بازبینی شده و پس از اعمال ١٧ مورد اصلاحیه موفق به دریافت مجوز اکران شده. لازم به یادآوری نیست که یکی از اعضای شورای فوق فردی روحانی است که ظاهرا حضور بسیار فعال و تأثیرگذاری در اعمال این اصلاحیه‌ها داشته است.

۵- بی‌شک مستحضرید که اکران نوروزی در سینمای ایران، پرمخاطب‌ترین اکران سال سینمای ایران است و از این منظر، فیلم‌هایی که در این مقطع از سال به نمایش در می‌آیند به تعبیری مهم‌ترین فیلم‌های سال محسوب می‌شوند. به‌همین‌دلیل از مدیران محترم وزارتخانه شما و از شخص شما، انتظار می‌رود که از محتوای پرمخاطب‌ترین محصولات فرهنگی کشور، پیش از ارائه آنها به عموم مردم، باخبر باشید.

به اختصار مرور می‌کنم: فیلم «پنجاه کیلو آلبالو» سه بار از وزارت ارشاد پروانه ساخت گرفته، فیلم‌نامه آن ١۴ اصلاحیه داشته، دوبار توسط شورای پروانه نمایش بازبینی شده و ١٧ اصلاحیه بر آن اعمال کرده و سپس، ‌بعد از گذر از تمامی این مراحل، به ‌عنوان یکی از فیلم‌های پربیننده‌ترین اکران سال، یعنی اکران نوروزی، توسط شورای صنفی نمایش انتخاب شده. بااین‌حال، امروز خبر رسیده که شما فرموده‌اید در این فیلم «برخی ضوابط رعایت نشده» و «این فیلم برای پخش در شبکه خانگی اصلاح می‌شود»، درحالی‌که نه مدیران شما در اعمال ممیزی بر این فیلم کوتاهی کرده‌اند و نه سازندگان فیلم آن را به دور از چشم شما و با گذر از مسیری غیرمتعارف یا غیرقانونی به نمایش درآورده‌اند. جناب آقای وزیر، اصل مشکل من با اعمال سانسورهای جدید در فیلمم نیست، هرچند این را تصمیمی نادرست و خارج از چارچوب اخلاقی مدیریت فرهنگی کشورم می‌دانم. بحران، جدی‌تر و نگران‌کننده‌تر از این است: ماجرای تولید و اکران فیلم «پنجاه کیلو آلبالو» حاکی از این است که مدیریت فرهنگی کشور من دراین ‌زمینه بی‌ضابطه، مغشوش و غیراصولی بوده است. به‌همین‌دلیل، من دوستانه و برادرانه از شما تقاضا می‌کنم که کار را به کاردان بسپارید.

با احترام، مانی حقیقی

نوشته نامه سرگشاده مانی حقیقی به وزیر ارشاد پس از انتقاد از «۵۰ کیلو آلبالو»: آقای جنتی کار را به کاردان بسپارید! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی با بیان اینکه در مورد شبکه نمایش خانگی هم تصمیم خواهیم گرفت، اظهار داشت: «۵۰ کیلو آلبالو» فیلم پرفروش بود اما این مسئله دلیل نمی شود که ما همه جانبه از این فیلم حمایت کنیم. شاید در شبکه نمایش خانگی برخی مسائلی که در این فیلم مشکل ساز شده اند، را مدنظر قرار دهیم تا همان طور که سینماها اکران شد در شبکه نمایش خانگی آن مسائل نباشد.

منبع: نسیم آنلاین

نوشته سخنگوی وزارت ارشاد: «۵۰ کیلو آلبالو» برای پخش در شبکه نمایش خانگی اصلاحات خواهد داشت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این اعتراف و توبه دیرهنگام آقای وزیر در حالی صورت گرفته است که سابقه ایشان در دورانی که مسئولیت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را برعهده گرفته، نشان می‌دهد که اصولاً آقای وزیر اطلاعی از فعالیت‌هایی که در زیرمجموعه سینمایی خود صورت می‌گیرد، ندارد. چرا که این واکنش او به شکل‌های دیگر و در ارتباط با برخی از آثار که پیشین از این تولید شده بود نیز تکرار شده است.

جنتی دو سال پیش پس از آن که فیلم «قصه‌ها» به کارگردانی رخشان بنی‌اعتماد بدون دریافت پروانه ساخت، تولید شد و بعد از آن هم بدون مجوز وزارت ارشاد در جشنواره ونیز شرکت کرد، با حضور در گفت‌وگوی ویژه خبری شبکه دوم سیما درباره حضور فیلم «قصه‌ها» در جشنواره فیلم ونیز گفت: این کاری است که باید با آن برخورد کرد. بعضی فیلم‌ها دست روی بعضی زخم‌ها و نقاط سیاه می‌گذارند و این نگاه را به دنیا عرضه می‌کنند که کار نادرستی است.

وی ادامه داد: الان داریم بحث می‌کنیم این فیلم نامناسبی است و چرا در صحنه بین‌المللی حضور پیدا می‌کند. بنده سئوالم این است که چرا به این فیلم مجوز ساخت داده شد.

جنتی ادامه می‌دهد: وزارت ارشاد مجوز می‌دهد شما در جشنواره‌ای شرکت کنید در حالی که برای این فیلم چنین مجوزی صادر نشده است. شخصی به عنوان کارگردان فیلم را در صحنه‌‌های بین‌المللی عرضه می‌کند تا یک جایزه‌ای بگیرد.

وزیر ارشاد در ادامه با اشاره ساخته شدن این فیلم گفت: قبل از اینکه از ما در مورد این فیلم و حضور جهانی‌اش سوال بشود باید بررسی بشود اصلا چرا قصه ها ساخته شد و چرا این فیلم مجوز ساخت گرفت و بر روی ساختش نظارت نشد. ما باید در گلوگاه اولیه نظارت کنیم و عناصر آگاه فیلم شناس و متخصص و آشنا به مبانی دینی و ملی خودمان و اینها باید در صدور پروانه ساخت و حین ساخت نظارت کنند تا عین فیلمنامه‌ای که پروانه ساخت گرفته است، ساخته شود.

این سخنان جالب توجه در حالی از سوی وزیر ارشاد مطرح شد که وی اندکی بعد در حاشیه بازدید از نمایشگاه مطبوعات درباره وضعیت اکران فیلم سینمایی «قصه‌ها» گفت: من هم خودم فیلم را دیده ام و هم شورای نظارت آن را بررسی کرده است؛ این فیلم مشکل خاصی ندارد!

در نهایت نیز این فیلم اکران شد و بعد از آن هم بدون هیچ مشکلی وارد شبکه نمایش خانگی شد تا مشخص شود که این موضع گیری‌ها ضد و نقیضی آقای وزیر بیشتر جنبه یکی به نعل زدن و یکی به میخ زدن دارد!

اما جدیدترین موضع‌گیری وزیر ارشاد نسبت به ساخت و اکران فیلم غیراخلاقی «۵۰ کیلو آلبالو» و اظهار بی‌‌اطلاعی او از تولید این فیلم، آن هم در شرایطی که چند ماه است که این فیلم روی پرده سینماهاست و به میزان فروش بالایی هم در دست‌یافته است، این سوال را به وجود می‌آورد که اصولا آقای وزیر دقیقا از چه چیزی در زیرمجموعه سینمایی خود اطلاع دارد و این چگونه مدیریتی است که وزیر ارشاد از محتوای فیلمی که در حال حاضر به عنوان یکی از فیلم‌های پرفروش تاریخ سینمای کشور شناخته می‌شود، اطلاع نداشته باشد؟!

نکته دومی که به نظر می‌رسد آقای وزیر نباید از آن غافل شود، آن است که بر فرض چشم‌پوشی از قصور ایشان در نظارت بر محتوای آثار تولید شده در سینمای کشور به ویژه فیلم «۵۰ کیلو آلبالو»، حداقل کاری که ایشان می‌تواند در جهت جبران این اشتباه انجام دهد جلوگیری از ورود این اثر غیراخلاقی به شبکه نمایش خانگی با مخاطبی بسیار بیشتر از سینما است. اقدامی که می‌تواند مانع از افزایش آثار منفی این فیلم بر مخاطبان انبوه شبکه نمایش خانگی شود.

نوشته انتقاد از آثار پرحاشیه به سبک وزیر ارشاد؛ از «قصه‌ها» تا «۵۰ کیلو آلبالو»/ آیا وزیر اشتباه خود را در مورد «۵۰ کیلو آلبالو» در شبکه خانگی جبران می‌کند؟ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.