رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی در همایش «سینمای ایران، نگاهی به آینده» گفت: قصد داشتیم این پنل را در ایام جشنواره فیلم فجر برگزار کنیم اما در این رویداد برگزاری همایش زیر سایه جشنواره قرار می گرفت.

وی ادامه داد: ما نمی‌خواهیم مساله را پاک کنیم بلکه به فکر  درک و حل کردن مساله هستیم و برای حل کردن مساله باید موضوع را درک کنیم.‌ شما وقتی می‌خواهید یک شئ را بررسی کنید باید نسبت خودتان را در جهان تبیین کنید و از جایگاه خودتان موضوع را درک کنید. وقتی می گوییم نسبت ما با سینما چیست باید ببینیم که در جهان در چه جایگاهی قرار گرفته ایم و از منظر خودمان موضوع را بررسی کنیم.

فریدزاده بیان داشت اینکه چرا این پنل‌ها را انتخاب کردیم بازمی‌گردد به گفته آقای وزیر که یک ضلع پنجگانه را موردتوجه قرار دادند و هرکدام از این محورها به یکی از آن اضلاع مرتبط است؛ یکی از مسائل بحث سینما و اقتصاد است. یکی از مسائل مهم توجه به سینما به مثابه یک هنر است.

وی ادامه داد: دیگری بحث سینما و فناوری است و اگر ما فناوری را نشناسیم نمی توانیم به جایگاه خودمان در جهان پی ببریم و  یکی از مهم ترین مسائل حوزه فناوری نیز هوش مصنوعی است‌. بحث دیگر نسبت سینما، انسان و حکمرانی است که نسبت هنرمند با جامعه و نسبت جامعه با حاکمیت را مورد بررسی قرار می‌دهد. یکی از مهم‌ترین مسائل این پنل این است که مخاطب من به عنوان یک فیلمساز کیست و براین اساس باید چه زبانی را اتخاد کنم و محور آخر هم سینما از منظر بین‌الملل است.

رئیس سازمان سینمایی گفت: لاجرم ما نیاز به جامعه‌شناسی، فلسفه و روانشناسی داریم و این رشته‌ها می توانند سینما را از منظر بیرون بررسی و معرفی کنند. من هم اینجا هستم تا حرف دوستان را بشنوم تا با کمک هم از این هزارتو رهایی پیدا کنیم.

جامعه فاقد زبان سینمایی در حاشیه جهان امروز قرار می گیرد

منوچهر شاهسواری دبیر چهل‌وسومین جشنواره فیلم فجر در همایش سینمای ایران نگاهی به آینده گفت: اگر بخواهیم درباره آینده صحبت کنیم باید این فلسفه را پرسید که آیا آینده وجود دارد یا خیر؟ اکنون در جه نقطه ای قرار داریم؟ آینده یک امر کاملا ذهنی است. ما در روزگاری زندگی می‌کنیم که آینده به وقوع پیوسته است آن آینده این بود که در روزگار قدیم آدم‌ها با تصویر با هم صحبت می‌کردند و ما اکنون نیز با تصویر صحبت می کنیم.

وی ادامه داد: ما امروزه در تمدن بنیان‌تصویر به سر می‌بریم و در این تمدن دایره المعارف قدرتمندی به نام سینما وجود دارد که اتفاقا فقط در سینما قابل دسترسی نیست بلکه حتی با یک ایموجی می‌توان احساسات را انتقال داد.

شاهسواری افزود: وقتی در جهانی با تمدن بنیان تصویر به سر می‌بریم این نکته قابل توجه است که آیا در این جهان می‌توان بدون سینما زندگی کرد؟ از نظر من هر جامعه فاقد زبان سینمایی در حاشیه جهان امروز قرار می گیرد و درواقع یک کشور حاشیه‌نشین است. هر کشوری که سینما دارد در تغییرات جهان نقش دارد.

دبیر چهل و سومین جشنواره فیلم فجر گفت: سینما فارغ از ادبیات، فرهنگ، تمدن و…  را می‌سازد. ما با سینما می‌توانیم به گذشته تجسم و عینیت بدهیم. سینما قدرت تجسم‌بخشی به آینده دارد همچنین سینما به آرزوهای بشر نسبت به چیزی که در آینده می‌خواهد، تجسم می‌بخشد. وقتی ما به چنین مختصاتی می‌رسیم باید بررسی کنیم که در جامعه امروز ایران کجا ایستاده ایم.

وی ادامه داد: در پاسخ به اینکه سینما برای آینده چه خواهد کرد باید بگوییم که سینمای ایران مهم‌ترین رکن نظام دموکراسی سیاسی، اجتماعی و خانوادگی ما است. سینما یک‌ نهاد است و حتما در این زمینه نقش مهمی ایفا می کند‌.

شاهسواری تاکید کرد: ما وارد روزگاری شده ایم که احتمال اینکه فیلمسازی یک امر فردی و ذیل هنرهای تجسمی قرار بگیرد، بعید نیست. یعنی شما می تواند درون کارگاه خودتان فیلم بسازید و کسب درآمد کنیم‌. در چنین شرایطی با پیشرفت تکنولوژی نظام سیاسی، مدیریت فرهنگی و سازمان‌های فرهنگی هنری باید مقیاسشان را رهاسازی نه معنای ولنگاری بلکه به معنای فضا دادن به فیلمساز قرار دهند.

وی تاکید کرد: ما نیازمند اعتمادسازی عمومی هستیم تا از این میانه عبور کنیم.. هیچ چیز جز فعالیت‌های فرهنگی نمی تواند این التهاب را پایین بیاورد. ما باید تب جامعه را پایین بیاوریم تا آن را درمان کنیم.

شاهسواری بیان داشت: ما تعلق به وطن را فراموش کرده ایم و به همین دلیل امسال جشنواره فیلم فجر را با مفهوم وطن مادر، مادر وطن آغاز کردیم و نباید وطنمان را فراموش کنیم. تا وطن را دوست نداشته باشیم، در ساخت و حفظ و حرمت آن نقشی نخواهیم داشت. امیدوارم یکی از اصلی‌ترین بحث‌های این مجموعه این باشد که مفهوم وطن را به هنر ایران و مفهوم هنر را به سینمای ایران برگرداند.

سینما نقش بی بدیلی در فرهنگ دارد

علی ربیعی، رئیس هیات مدیره انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات، در همایش سینمای ایران، نگاهی به آینده گفت: بنا داریم در فصول مختلفی در انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات با همکاری سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد مباحثی را در حوزه سینما نظیر اقتصاد سینما، فناوری‌ها و مسائل اجتماعی مطرح کنیم.

وی افزود: بیشتر نسبت من با سینما، علاقه‌ام به آن است. مثل بیشتر مردم ایران سعی می‌کردم به سینما بروم و فیلم ببینم. همیشه فکر می‌کردم هیچ نسلی بدون قهرمانان ذهنی زندگی نمی‌‌کند و بر این اساس امروز و آینده خود را می‌سازد‌. سینما جایی است که قهرمان‌های ذهنی مردم را می‌سازد، چون سینما با مردم زندگی کرده و برای مردم رویا ساخته است.

ربیعی عنوان کرد: بدون تردید امروزه وجه تمایز جوامع و ملت‌ها فرهنگ آنها است. تفاوت جوامع شاد و ناشاد، توسعه‌یافته و نیافته را با علت فرهنگی تفسیر می‌کنند. بحث سیاسی هم در این زمینه جایگاه خود را دارد و نمی‌خواهم این مساله را کتمان کنم.

وی افزود: ما نهادهای تقویت‌کننده فرهنگ داریم و به نظر من سینما نهادی است با کارکردهای ترکیبی در حوزه فرهنگ؛ در سینما رمان، داستان، شعر، موسیقی، آواز، فرهنگ روزمره و … وجود دارد. درنتیجه می‌بینیم که سینما نقش بی‌بدیلی در فرهنگ دارد.

ربیعی تاکید کرد: آینده سینما یک بحث است و سینمای ایران برای آینده بحث دیگری است. ما از پنجره سینما می‌توانیم خیلی از مسائل سیاسی و اجتماعی را نگاه کنیم‌. سینما چهار نسبت با جامعه دارد که بدین شرح است: سینمای متاثر از جامعه؛ سینمای تاثیرگذار بر جامعه؛ سینمای سخنگوی جامعه؛ و سینمای میانجی جامعه.

وی تاکید کرد: جامعه به فیلم‌های کمدی و گیشه‌پسند هم نیاز دارد زیرا متاثر از جامعه هستند و ما نباید خودزنی کنیم. بیشترین توجه من به سینمای تاثیرگذار بر جامعه است و به نظرم این رسالت و مسئولیت اجتماعی سینما است. بدون تردید سینما بخشی از فرهنگ نسل‌ها را تشکیل می‌دهد. جامعه ما به شادابی و امید و نقد نیاز دارد. در نتیجه سینما سخنگوی جامعه است و می‌تواند هم دردها و نارسایی‌ها و هم امیدهای جامعه را نشان دهد. سینما برای داشتن یک زندگی بهتر می‌تواند میانجی گروه‌ها و قومیت‌های مختلف باشد.

ربیعی در پایان خطاب به سیاست‌گذاران حوزه سینما گفت که باید نقد و پژوهش سینمایی را تقویت کنید. من در گذشته نقدها و پژوهش‌های بیشتر و بهتری می‌خواندم و ما امروزه باید سطح پژوهش و نقد سینما را ارتقا دهیم.

باید  دیداقتصاد سینما سعی دارد سینما را به کدام سو ببرد‌

مسعود کوثری دبیر علمی همایش سینمای ایران نگاهی به آینده گفت: همایش امروز بخشی از همایش‌هایی است که در سال آینده با همکاری معاونت سینمایی، انجمن مطالعات فرهنگی و انجمن جامعه شناسی برگزار خواهد شد. در این همایش به چهار محور اساسی سینمای ایران خواهیم پرداخت. امیدوارم ترکیب این نشست‌ها که بر محور سازمان سینمایی است مورد استفاده دوستان قرار بگیرد.

وی افزود: تلاش ما این بود افراد مختلفی در این نشست‌ها سخنرانی کنند تا حرف‌ها فرمایشی و کلیشه ای نباشند. ما تلاش داریم واقع‌گرایانه درباره سینمای ایران صحبت کنیم.

دبیر همایش بیان داشت:  در پنل انسان ایرانی و سینما می خواهیم بگوییم که وضعیت سینمای ایران در آینده چه خواهد بود. متاسفانه سینمای زیرزمینی ما دارد چاق و فربه می‌شود و این مساله در تئاتر و ادبیات نیز وجود دارد. ما می خواهیم در این‌همایش بگوییم که سینمای ما به چه سمتی حرکت می‌کند و اقتصاد سینما نیز سعی دارد سینما را به کدام سو ببرد‌.

کوثری در پایان بیان داشت: امیدوارم این همایش رضایت خاطر دوستانی را که در اینجا حاضرند برآورده کند‌‌. از معاونت سینمایی تشکر می کنم که با انجمن مطالعات فرهنگی برای برگزاری این همایش همکاری کردند‌.

نوشته اگر فناوری را نشناسیم نمی‌توانیم به جایگاه خودمان در جهان پی ببریم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علی ربیعی در ابتدای صحبت‌های خود به موضوع اختلاف‌های قومیتی که این‌ روزها پررنگ‌ شده است اشاره کرد و گفت: واگرایی‌ها و همگرایی‌ها از جمله موضوعات مهمی است که اشاره به تاریخچه آن در زمان جنگ، درس‌های مهمی را برای امروز ما دارد. چند روز پیش من در اهواز بودم و بسیاری از نخبگان این شهر نسبت به وقوع چنین اختلافاتی و برداشت‌های سو نگران بودند. یکی از خصوصیات بسیار مهمی که جنگ ۸ ساله ما داشت و باید از آن درس بگیریم، تعبیر امام خمینی یعنی «همه با هم» بود. دقت کنید که تمام اتفاقاتی که در جنگ رخ می‌داد، نه طبقه می‌شناخت و نه قوم و زبان. به نظرم آن روزها فراتر از یک گفتمان بود و باعث شد تا بسیج عمومی در بین مردم شکل بگیرد. این بسیج عمومی، جنسیت، طبقه و قوم نمی‌شناخت. حتی جالب است که در جنگ ما می‌بینید که از مذاهب دیگر نیز سرباز حضور دارد و در جبهه‌ها می‌جنگد. این موضوع برای من که در کردستان خدمت می‌کردم نمود بیش‌تری داشت.

وی ادامه داد: جنگ رژیم بعث عراق علیه ایران بلافاصله بعد از وقوع انقلاب اسلامی رخ داد و به نظرم بخشی از انسجامی که در ۸ سال دفاع قدس وجود داشت به دلیل انسجام مردم در زمان انقلاب نیز بود. با این حال از آن‌جا که عده‌ای می‌خواستند در انقلاب ما نفوذ کنند و آن را دچار انحراف کنند، بر روی موضوع قومیت کار کردند تا یک‌پارچگی آن را خدشه‌دار کنند و به همین دلیل علم تجزیه‌طلبی را در بخش‌هایی از کشور برافراشته کردند. دقت کنید که بسیاری از جنبش‌های اعتراضی که در زمان انقلاب و یا قبل از آن شکل گرفته بود به دلیل انتخاب مسیر اشتباه از بین رفتند.

وزیر سابق کار ضمن اشاره به موضوع خاورمیانه جدید که توسط غربی‌ها مطرح می‌شود گفت: موضوع خاورمیانه جدید همان سناریو‌های قبلی دشمنان است که در قالب جدید آورده شده است. قبلا هم با چنین موضوعاتی روبه‌رو بودیم. مگر سال قبل قرار نبود که عراق ۳ بخش شود و به سراغ آن رفتند؟ حتی بعد از آن هم به سراغ سوریه و لبنان رفتند و اکنون نیز به سراغ ایران آمده‌اند. این استراتژی همان استراتژی بنیادی مبنی بر تبدیل کردن کشورهای قدرتمند به چند کشور ضعیف است که دشمنان همیشه آن را دنبال می‌کنند.

ربیعی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: ما می‌توانیم در قبال دفاع مقدس ۲ رفتار متفاوت داشته باشیم. می‌توانیم آن را در یک موزه ببریم و نوستالوژی آن را ایجاد کنیم و یا می‌توانیم آن را در زندگی روزمره خود جاری نماییم. البته منظورم این نیست که هر روز بجنگیم بلکه منظورم این است که عناصری که باعث دفاع در برابر دشمن شد و اعتماد به نفس ما را بالا برد را دوباره احیا کنیم. متاسفانه خواسته با ناخواسته رفتار نوع اول را انتخاب کرده‌ایم و جنگ را به سمتی برده‌ایم که هیچ کارکردی در زندگی روزانه ما نداشته باشد. به نظرم باید عناصر وحد‌ت‌آمیزی که در دهه ۶۰ پررنگ بود را مرور کنیم.

او به تاثیرگذاری عملیات‌های روانی دشمن در این روزها اشاره کرد و گفت:‌ همیشه این موضوع برای من سوال بوده است که چرا در دهه ۶۰ این مقدار عملیات روانی صورت می‌گرفت اما بی‌اثر یا کم اثر بود در حالی که امروز یک عملیات روانی کوچک در خزانه‌داری آمریکا تا این اندازه می‌تواند تاثیرگذار باشد و ناامنی روانی ایجاد کند؟ در پاسخ به این سوال می‌توان گفت که در دهه ۶۰، تصور مردم از جنگ همان تعبیر امام خمینی یعنی «همه با هم» بود. در حقیقت، جنگ برای مردم یک بحث کاملا ملی و فرا ایرانی بود. انسجام انقلاب و روحیه انقلابی بازمانده از آن در جنگ بسیار موثر بود و باعث می‌شد که در برابر عملیات روانی انسجام بسیار زیادی شکل بگیرد. اعتماد به مدیران جامعه و سیاست‌گذاران بسیار بالا بود و وجود شعار عدالت که از دل انقلاب اسلامی بیرون آمده بود، در جنگ بسیار کمک می‌کرد. در حقیقت به رغم اختلافاتی که وجود داشت، انسجام ما در اصول بسیار بالا بود و به همین دلیل عملیات روانی خیلی تاثیر نداشت. معتقدم که امروز برای گذر از بحران ایران و آمریکا باید دوباره به قبل برگردیم و به همدیگر اعتماد کنیم. عناصر وحد‌ت‌بخش آن دوره باید شناسایی شده و پررنگ شود. در آن زمان می‌دیدیم که آن‌هایی که از طبقه پایین جامعه بودند فرمانده می‌شدند. وقتی یک فرمانده می‌رود و برای سربازان خود آب می‌آورد آن سرباز چه احساسی پیدا می‌کند؟ ممکن است که خیلی چیزها تغییر پیدا کرده باشد اما نیاز ما تغییر نکرده است. اگر امروز بخواهیم در برابر دشمن ایستادگی کنیم باید خیلی از چیزهایی که تغییر کرده است را برگردانیم. البته قبول دارم که نمی‌توان به نسل امروز گفت که مانند دهه ۶۰ زندگی کند اما می‌توانیم خیلی از عناصر پر رنگ آن دوره را دوباره احیا کنیم.

ربیعی گفت: دقت کنید که اختلاف از زمانی آغاز شد که جنگ به پایان رسید و روایت کردن‌ها آغاز شد و هر کس روایت خود از جنگ را بیان کرد. متاسفانه روایت‌های مصادره به مطلوب زیادی صورت گرفت که باعث شد جنگ آن کارکرد درست خود را نداشته باشد. من با مصادره روایت مشکل دارم بدین معنی که اگر امروز یک پرسشنامه به افراد مختلف بدهید و بپرسید که تعلق جنگ برای چه کسانی است، تنها گروهی کوچ به عنوان صاحب جنگ معرفی می‌شوند. در حالی که جنگ افتخار همه است و باید برای همه باشد. جنگ مانند امام رضا علیه‌السلام است و برای همه مردم ایران است، چه داخلی و چه خارجی. البته همان‌طور که می‌بینید، اتفاقی مانند تشییع شهدای غواص به خوبی این موضوع را نشان داد. علاوه بر این، به نظرم باید فرا روایتی از جنگ را به نسل امروز ارائه بدهیم. نسل امروز، جنگ را ویرانی اطلاق می‌کند. البته من نمی‌گویم که جنگ آثار ویرانی و اقتصادی نداشته است، بلکه باید کلیت آن را مورد بررسی قرار داد. دقت کنید که هدف رژیم بعث از حمله به ایران، ۳ موضوع بود. اول، تسلط بر خوزستان و جدا شدن این بخش از ایران بود. دوم این بود که نظام جمهوری اسلامی به صورت کلی تمام شود و سوم این که انقلاب اسلامی از پا دربیاید. حال اگر با چنین کلیتی به جنگ نگاه کنیم، می‌بینیم که حتی یک وجب از خاک ایران از آن جدا نشد، جمهوری اسلامی قوی‌تر شد و انقلاب هم از دست نرفت. بنابراین باید روایت جنگ را در این قالب ببینیم و این موضوع را برای نسل جوان تبیین کنیم تا نگاه‌شان به جنگ درست شکل بگیرد. اگر دقت کنید، می‌بینید که شبکه من و تو این روزها، این موضوع را القا می‌کند که انقلاب اسلامی اصلا ساخته نمی‌شود و خلق‌الساعه نیست در حالی که همه ما می‌دانیم که انقلاب ایران چگونه به خواست مردم شکل گرفت. به نظرم، جامعه ما چاره ای جز انقلاب نداشت و باید ارزش‌های آن را بهتر بشناسیم. متاسفانه عبارت غلطی وجود دارد و آن هم این است که هر کس در جبهه بوده است، باید یک منصب بگیرد اما من با این موضوع اصلا موافق نیستم. اگر می‌خواهیم سهمی از مدیریت را به نسل جوان بدهیم باید به او بگوییم که این حق تو است اما بهتر است که با آن مدل از مدیریت که در دوران سخت، خوب جواب داده بود، مدیریت کنی.

او در بخش پایانی از صحبت‌های خود گفت: وصیت‌نامه شهدا، روایتی ناب از جنگ است و بسیار راه‌گشا است. ما در یک پژوهشی در دانشگاه ۵۰ وصیت‌نامه شهید را از استان‌های مختلف مطالعه کردیم و کلیدواژه‌های اساسی آن را بیرون کشیدیم. در این میان، عشق بسیار پررنگ بود حتی از کلیدواژه دشمن نیز بسیار پررنگ‌تر بود. دیگر عناصر مهمی که در بیش‌تر وصیت‌نامه‌ها وجود داشت، کربلا و امام حسین علیه‌السلام بود. جالب بود که در بسیاری از این وصیت‌نامه‌ها، نفی زندگی دنیایی بسیار پررنگ بود. بنابراین دیده می‌شود که در وصیت‌نامه شهدا مفاهیم ارزشمندی قرار گرفته است.

ربیعی درباره‌ی انتقال ارزش‌های دفاع مقدس به نسل امروز گفت: برای این که بتوانید هر روایتی را به نسل دیگر انتقال بدهید، باید خود روایت و شاخه‌های آن را به زبان آن نسل دربیاورید و سپس به او بگویید. باید نمونه‌ای از آن را درست کرد که کنش او را به همراه داشته باشد. در این میان، یک سری از کارها را هم نباید انجام داد. به نظرم نباید جنگ را معطوف به یک نسل و گروه بکنیم. دقت کنید که ارزش‌های سیاسی خیلی زود عوض می‌شود. اگر جنگ را به قدرت و ارزش‌های سیاسی معطوف کنید با فراز و فرود آن، این ارزش ها رنگ می‌بازد. به نظرم این که جنگ متعلق به همه ایرانیان است را باید حفظ کنیم و به همه نسل‌ها منتقل کنیم. باید به نوعی رفتار کرد که جنگ خاطره از یک ملت است که امروز هم می‌تواند در جریان عمل قرار گیرد. این‌گونه است که می‌توان روح جنگ را انتقال داد. ما در حوزه فرهنگ کارهایی را برای بیان دفاع مقدس انجام داده ایم که از آن جمله می‌توان به ساخت فیلم و نوشتن رمان و … اشاره کرد. با این وجود هنوز هم جا برای کار هست و باید به کمک رمان، فیلم و … که برای نسل جوان جذاب است، این ارزش‌ها را منتقل کنیم. کار ایستاده در غبار، بسیار خوب بود و خیلی از نسل جوان برای آن دست زدند. اخراجی‌های ۱ واقعا کار خوبی بود که البته معتقدم هر چه قدر اخراجی‌ها جلوتر رفت، اثرگذاری خود را از دست داد. حتی موسیقی جنگ نیز بسیار تاثیرگذار است. متاسفانه عده‌ای جنگ را به نام خود زدند و عده ای دیگر که می‌خواستند آنان را بزنند، کل جنگ را زدند و زیر سوال بردند. هر چه قدر به دوره جدید نزدیک می‌شوم، احساس می‌کنم که با نسل جدید باید تمرین جنگ نرم کرد و الگوهای این جنگ را بیاوریم.

نوشته علی ربیعی: دفاع مقدس را موزه کردیم جای اینکه زندگی‌اش کنیم/ عناصر وحدت‌آمیز دهه ۶۰ باید احیا شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این تفاهم‌نامه رایتل حامی فرهنگ و هنر معرفی شده و در طول جشنواره با ارائه خدمات به علاقه‌مندان سینما جشنواره فجر را حمایت می‌کند.

علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار سینمایی فارس، درباره این جشنواره که حاصل سیاست‌های دولت تدبیر و امید است، گفت: حقیقتاً امسال با مشکلات کمتری مواجه هستیم در دو سال گذشته مجبور بودیم جلوی اکران یکسری از فیلم‌ها را بگیریم و برخی از فیلم‌ها با مشکلاتی مواجه شد اما امسال با این مشکلات مواجه نخواهیم بود، نمی‌گوییم اصلاً نداریم اما قطعاً با مشکلات کمتری مواجه هستیم.

وی در پاسخ به این سؤال که فیلم‌های جشنواره را دیده‌اند یا خیر، گفت: کمابیش فیلم‌ها را می‌بینم اما هنوز به طور مشخص ۲۲ فیلم سودای سیمرغ را ندیدم گاهی برخی از فیلم‌ها با مشکلاتی مواجه هستند و بحث‌هایی درباره آنها صورت می‌گیرد که هیأت نظارت نمی‌تواند تصمیم‌گیری درستی داشته باشد ترجیحاً فیلم‌ها را می‌بینم و نظر می‌دهم.

جنتی در پاسخ به این سؤال که آیا امسال هم با چنین فیلم‌هایی در جشنواره فجر مواجه بودید یا خیر، گفت: از جشنواره فجر چنین فیلم‌هایی که با مشکل مواجه باشد و حاشیه‌ای داشته باشد به من اعلام نشده اما خارج از جشنواره فیلم‌هایی بوده که دیده‌‌ام و نظرم را اعلام کردم.

منبع: فارس

نوشته وزیر ارشاد: فیلم‌های بحث‌برانگیز را می‌بینم/ هنوز آثار سودای سیمرغ را ندیده‌ام اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – به گزارش ارتباطات و اطلاع رسانی سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم فجر، علی ربیعی که در مراسم افتتاحیه جشنواره سخن می‌گفت، سینما را یک رسانه ارتباط جمعی معرفی و بیان کرد: سینما هم هنر و هم وسیله ارتباط جمعی است که این دو ویژگی باعث شده این هنر را از باقی هنرها متمایز کند.

او همچنین افزود: فیلم تنها هنر-رسانه ای است که امکان تجسم تمامی تخیلات بشر که از ابتدای تاریخ در ذهن خود داشته را فراهم کرده و با فیلم، انسان می تواند ذهنیات و قوه تخیل خود را به همان صورتی که وجود دارد بیان کند.

این عضو هیات دولت جمهوری اسلامی ایران با اشاره به اینکه مطالعات بسیاری در زمینه سینما انجام شده است، اظهار کرد: به دلیل همین مطالعات می توان پرسش های زیادی از سینمای ایران در مورد جامعه ایران پرسید و با تحلیل فیلم های مختلف به پاسخ آن ها نزدیک تر شد. اگرچه ممکن است کلیت شرایط اجتماعی در یک یا دو فیلم مشخص نباشد، اما با بررسی مجموعه ای از فیلم ها می توان به این شناخت دست پیدا کرد.

ربیعی یادآور شد: اگر فیلم را مجموعه ای از آگاهی و اطلاعاتی بدانیم که در زمینه های مختلف به مخاطب عرضه می شود و اگر رفتارهای افراد را متاثر از آگاهی و دانسته ها و اعتقادات بدانیم، پس فیلم هم سهم خود را در این رفتارها در سطح فردی و اجتماعی ایفا می کند. پس آنچه در فیلم می بینیم می تواند تا حد زیادی نشان دهنده آن چیزهایی باشد که در جامعه وجود دارند.

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در ادامه سخن های خود با اشاره به اینکه جریان اصلی سینمای ایران همواره با جامعه در ارتباط بوده و بخش مهمی از سینمای ایران، مسئولیت اجتماعی را پذیرفته و به آن متعهد بوده است، عنوان کرد: حتی بخش مهمی از سینمای ایران، مسائل اجتماعی و روابط حاصل از تغییرات اجتماعی در ایران را بررسی و نقد می کند.

او ادامه داد: سینمای بعد از انقلاب دلمشغول مسائل و مشکلات مردم زمانه خودش بوده و به همین دلیل برخی این سینما که واقعیت ها را بیان می کرد و با تصورات شان جور در نمی آمد را نمی توانستند تحمل کنند.

ربیعی با اشاره به اینکه در یک بازه ۳۰ ساله چند صدایی سینمای ایران را می توان دید، عنوان کرد: کمابیش همه اقشار جامعه و دیدگاه های آن ها در این سینما به تصویر کشیده شده است ولی در جریان آمد و شد دولت های مختلف با سیاست های فرهنگی متفاوت، نسبت شنیده و دیده شدن صدا و تصویر هر یک از این گروه های اجتماعی با زمان های دیگر متفاوت بوده است.

وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی با تاکید اینکه نمی‌توان به هنرمند دستور داد، گفت: من معتقدم سینمای ایران در نسبت با مسائلی که در جامعه با آن درگیر هستیم می تواند بالنده شود؛ واقعیت فقر و نابرابری، بیکاری، زنان سرپرست خانوار، سطح سلامت عمومی و… می توانند دستمایه های ارزشمندی برای فیلمنامه نویسی و قصه گویی باشند.

علی ربیعی سپس خاطرنشان کرد: تصور نمی کنم فیلم های بزرگ و تاثیرگذار حتما از دل رخدادهای بزرگ زاده شده باشند. اگر مشکلات حرفه ای قصه گویی سینمای ایران بهبود یابد و رویکرد اجتماعی در سینما پیش گرفته شود، می توان از ظرفیت عظیم سینما برای بازگویی واقعیت های اجتماعی استفاده کرد.

نوشته علی ربیعی : واقعیت‌های فقر و نابرابری، دستمایه‌ای برای فیلمنامه‌نویسان است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – به گزارش ارتباطات و اطلاع رسانی سی وسومین جشنواره فیلم فجر، این مراسم دقایقی قبل با حضور دکتر علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، دکتر علی ربیعی وزیر کار، تعاون و رفاه اجتماعی، دکتر حجت الله ایوبی معاون سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و علیرضا رضاداد دبیر سی و سومین جشنواره فیلم فجر و جمعی از اهالی هنر و رسانه در مرکز همایش های برج میلاد تهران آغاز به کار کرد.

هنرمندان از ساعتی قبل در برج میلاد حضور داشتند و علاوه بر تجدید دیدار، بیانیه محکومیت اهانت به ساحت پیامبر اکرم(ص) را امضا کردند.

اجرای مراسم افتتاحیه این دوره از جشنواره را احسان کرمی بر عهده دارد.

نوشته سی و سومین جشنواره فیلم فجر آغاز به کار کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.