وی ادامه داد: معتقدم سلیقه کلان جامعه، سینمای ایران را به سمت ساخته شدن این فیلم ها سوق می دهد. چه خوب ،چه بد مدتها باید منتظر بمانیم تا با گذر زمان نظر دهیم فیلم های پذیرفته شده یا پذیرفته نشده چه تاثیری بر جامعه  گذاشته اند. بهتر است فیلم های جشنواره را ببینیم تا راحت تر بتوانیم در مورد جشنواره امسال اظهار نظر کنیم.

وی همچنین در مورد فعالیت این روزهای خود گفت: بعد از هشت سال فیلم اولم اکران شد و بعد از چهار سال فیلم دومم با توجه به چنین شرایطی اما امیدوارانه پیگیر هستم تا بتوانم فیلم بعدی خود را بسازم. اما هرچه تلاش می کنم موج مربوط به سرمایه در این گونه فیلم ها ما را به سمت عقب می‌کشاند.

کارگردان فیلم «من از سپیده صبح بیزارم» در توضیح بیشتر گفت: خیلی تمایل دارم فیلم بعدیم را شروع کنم و تا هشتاد درصد هم فیلم نامه نوشته شده اما موانع اقتصادی پیش رو از ساخته شدن فیلم جلوگیری می‌کند.

کارگردان فیلم «چاله» گفت: تمایل دارم  موفقیت و یا  نتیجه  تلخ  اقتصادی این گونه آثار که حاصل انتخاب شخصی خودم است متوجه خودم باشد بدون اینکه بخواهم مزاحمت مالی برای دوستان  داشته باشم اما هم برای فراهم کردن سرمایه موانع زیادی پیش رویم است و هم مجوز تهیه کنندگی به سادگی برای این گونه فیلم ها صادر نمی شود و همیشه مانعی وجود دارد.

کریم در بخش دیگری از صحبت خود سختی های موجود پیش روی کارگردانان جوان را به نحوه مدیریت سینمایی مرتبط ندانست و گفت: اتفاقا معتقدم مدیریت سینمایی در دوره حال باعث شده بسیاری از فیلم ها به واسطه گروه «هنر و تجربه» نمایش داده شود و مشکلات زیادی از جلوی پای سینماگران برداشته شده؛ اما به هرجهت سختی ساخت فیلم همیشه با فیلمسازان همراه بوده و هست. به عنوان نمونه هر وقت به نفع صنوف است از ما به عنوان کارگردان فیلم اولی اسم به میان می‌آورند و هر وقت به نفع کسی نیست ما کارگردان فیلم سوم می شویم.

وی افزود: با تمام سختی شرایط موجود تلاشم این است «اسم من شادیه» را به عنوان کار سومم مقابل دوربین ببرم. داستان این فیلم درباره چند کودک است.

نوشته به جشنواره فیلم فجر باید با دید احترام نگاه کرد/ پیگیر ساخت فیلم «اسم من شادیه» هستم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کریم به سوره سینما گفت: سال ۹۳ برای من با امید گذشت و سال ۹۴ هم با امیدواری شروع شده است. این روزها روی دو طرح کار می کنم و هر کدام زودتر به نتیجه برسد، به زودی کلید می‌خورد. یکی از آنها در گیلان فیلمبرداری می‌شود و دیگری کاملا شهری است و در خیابان های تهران می‌گذرد. همیشه کار کردن در فضای سینمای مستقل سخت بوده اما من تلاش می‌کنم تا به همان شکل که می‌پسندم فیلم بسازم.

وی افزود: نگاه و سلیقه سینمایی من چیزی است که برای خودم تثبیت شده، به همین دلیل بدون اینکه چگونگی اکران فیلم بعدی ام (گروه هنر و تجربه یا گروه اصلی) به عنوان دغدغه من باشد، سعی می کنم فیلم خودم را بسازم. درباره گروه هنر و تجربه باید بگویم همه فیلم های به نمایش در آمده در این گروه را باید تماشا کرد. خود من هم این کار را انجام می‌دهم. اساسا برای ترغیب شدن من برای تماشای فیلمی یا باید موضوع آن مرا کنجکاو کرده باشد یا یکی از دوستانم اثر را ساخته باشد. همه فیلم های گروه هنر و تجربه از یکی از این دو معیار برخوردارند و من همه فیلم ها را تماشا می‌کنم.

این کارگردان که از پاییز ۹۳ فیلم «من از سپیده صبح بیزارم» را تاکنون روی پرده دارد در ادامه گفت: طولانی شدن مدت زمان اکران فیلم های هنر و تجربه به خاطر کمبود تعداد سالن‌ها مفید است، به این شرط که برنامه ریزی دقیقی برای جدول نمایش وجود داشته باشد. در شرایط حاضر کمتر کسی می‌تواند به تماشای فیلم مورد علاقه خود بنشیند چون از زمان دقیق نمایش آن مطلع نمی‌شود. به طور کل مردم از سینما فاصله گرفته اند و با وجود ماهواره، سینما و تلویزیون ما قافیه را عجیب باخته است و باید فکری به حال آن کرد.

علی کریم در جشنواره فیلم فجر سال ۹۲ فیلم سینمایی «من از سپیده صبح بیزارم» را داشت. این اثر این روزها در گروه هنر و تجربه در حال اکران است.

نوشته کارگردان «من از سپیده صبح بیزارم» امسال دومین فیلم خود را کلید می‌زند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- به گزارش روابط عمومی گروه هنر و تجربه علی کریم کارگردان فیلم «من از سپیده  صبح بیزارم» درباره  اکران فیلمش در گروه سینمای هنر و تجربه گفت: مهمترین اتفاق سال‌های اخیر در حوزه سینما قطعا تشکیل گروه سینمایی هنر و تجربه بود.انتخاب نام مناسب برای این گروه و نمایش فیلم هایی که شاید هیچ گاه فرصت دیده شدن ندارند اتفاق بسیار مثبتی است و ان رابه فال نیک می گیریم.

او ادامه داد: این گروه سینمایی باعث شد تا فاصله ای که بین سینما و برخی مخاطبانی که به دنبال نوع دیگری از سینما بودند برداشته شود.مخاطبانی که سلیقه شان خیلی همسو با جریان روز سینما نیست.تشکیل این گروه سینمایی هم به تجربه گرایی در فیلم سازان جوان ما کمک می کند  و هم تاثیر خوبی در جریان اصلی سینمای ما خواهد گذاشت.

کریم افزود: کم کم از نمایش فیلمم نا امید می شدم و فکر می کردم هیچ گاه با مخاطب آن را در سالن سینما نخواهم دید اما قطعا حضور فیلم در گروه سینمایی هنر و تجربه غنیمت است.این فیلم تا کنون نمایشی در فستیوال«ادینبورگ»در بخش مرور سینمای ایران و بار دیگر در«موزه هامر» نمایشی داشت .اما در ایران مخاطب زیادی این فیلم را ندیده است و خوشحالم که با مردم کشورم این فیلم را می بینم.

او ادامه داد: شروع این اتفاق سینمایی انقدر خوب است که به اعتقاد من نباید به دنبال کاستی های آن باشیم و نیمه پر لیوان را ببینم.این طرح به مرور کامل تر خواهد شد و اتفاقات بهتری را تجربه خواهد کرد.

نوشته آغاز اکران «من از سپیده صبح بیزارم» در گروه هنر و تجربه اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

علی کریم کارگردان فیلم اولی جشنواره سی و یکم در گفتگو با سوره سینما درباره مواجهه خود با جشنواره فجر و آرای داوران گفت: به هر حال جایزه، مخصوصا جایزه نقدی می‌تواند مسیر را برای فیلمسازان مستقل که در ساخت فیلم با مشکلات مالی بیشتری نسبت به بقیه فیلمسازان رو به رو هستند هموارتر کند. از اول هم انتظار جایزه نداشتم و از ترکیب هیئت داوران مشخص بود که چه فیلم‌هایی مورد توجه قرار خواهند گرفت. با تمام احترامی که برای هیئت داوران قائلم ولی فکر می‌کنم این دوستان برای فیلمسازان مستقل و نوع فیلم‌هایی که می‌سازند احترام قائل نیستند.

این کارگردان ادامه داد: فضا با نوعی طلبکاری همراه است. انگار ما فیلمسازان مستقل باید فیلم مورد علاقه دیگران را بسازیم وگرنه مورد توجه قرار نمی‌گیریم. به هر حال من خیلی اهل گلایه کردن نیستم. فیلمم را می‌سازم. گلایه کردن بیهوده است. من به چیزی که از جشنواره فجر می‌خواستم رسیدم و آن این است که فیلمم توسط گروهی از منتقدین و اهالی رسانه دیده شد. اگر جایی برای پیشنهادات باز باشد پیشنهاد می‌دهم که وقتی جشنواره‌ با عنوان نگاه نو و اهمیت به فیلم اولی‌ها کارش را آغاز می‌کند بهتر است که ترکیب هیئت داوران برای داوری فلیم‌های اول را طوری انتخاب کند که با مفهوم نگاه نو تناسب داشته باشد.

کارگردان «من عاشق سپیده صبحم» افزود: ترکیب هیئت داوران نباید کلاسیک باشد. همه داوران جشنواره امسال عزیز و دوست داشتنی هستند و برای همه آنها احترام قائلم ولی ترکیب آنها مطابقتی با مفهوم نگاه نو و انتظاری که از نگاه نو داشتیم نداشت. وقتی این نکته را رعایت نکنیم فیلمسازانی که واقعا با نگاه نو فیلم ساخته‌اند ولی سلیقه و ذائقه داوران را رعایت نکرده‌اند سرخورده می‌شوند. من در هر شرایط تمام تلاشم را برای ساختن فیلمم می‌کنم ولی طبیعی است که برخی فیلمسازان فیلم اولی از این شرایط سرخورده شوند.

علی کریم ادامه داد: مسیر برای ساخت فیلم بعدی هیچ‌وقت فراهم نیست ولی همیشه تلاش می‌کنیم و فراهم می‌کنیم. کار ما از هیچ همه چیز ساختن است.

نوشته علی کریم: اهل گلایه کردن نیستم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

از پروسه تولید اولین فیلم بلند سینمایی‌تان و حمایت تهیه‌کننده برایمان بگویید.

علی کریم: با علی آشتیانی‌پور دوستی قدیمی دارم و در فیلم‌های قبلی‌ام در کنارم بودند. « من عاشق سپیده صبحم» با حمایت مالی ایشان و هزینه شخصی کاملا در بخش خصوصی تولید شد.

قصه فیلم درباره چیست و در چه گونه‌ای می‌گنجد؟

تجربیاتی که از پشت صحنه سینما داشتم باعث شد پشت صحنه سینما را بستر مناسبی برای روایت قصه‌ام ببینم. فیلم در واقع قصه یک پشت صحنه سینما و عوامل یک فیلم را روایت می‌کند. فیلم نه درباره سینما و نه نقد سینماست.

ترکیب بازیگران جذاب است. تقریبا همه عوامل سینما هستند و اولین بار است که به عنوان بازیگر جلوی دوربین قرار می‌گیرند.

بله. آقای علی علویان نقش یک صداگذار، و محمد احمدی نقش یک مدیر فیلمبرداری و امیر عزیزی نقش یک دستیار کارگردان و در واقع شغل واقعی خودشان را بازی می‌کنند.

جشنواره فجر چقدر برایتان مهم است و حضور در این جشنواره برای شما چه موقعیتی را فراهم می‌کند؟

جشنواره فجر محل مناسبی برای دیده شدن است. برای من و همه فیلم اولی‌ها که در جشنواره امسال شرکت دارند چیزی که مهم است این است که به عنوان یک فیلمساز دیده شویم و از نگاه پدرانه اهالی سینما برای ادامه مسیر فیلمسازی بهره مند شویم و اطمینان حاصل کنیم که می‌توانیم با خیال راحت فیلم بسازیم. دیده شدن به معنای این نیست که برایمان کف و سوت بزنند. بلکه بیشتر دوست داریم در جایگاه یک فیلمساز دیده شویم.

برای ادامه فیلمسازی برنامه‌تان چیست و در چه ژانری فعالیتتان را ادامه خواهید داد؟

خیلی نمی‌توانم راجع به ژانر صحبت کنم. اتفاقات دو رو بر برایم جذاب است، اتفاقاتی که با آنها در تماسم و می‌توانند موقعیت باورپذیری برای مخاطب به وجود بیاورند می‌توانند دستمایه ساخت فیلم شوند. «چاله» و « من عاشق سپیده صبحم» به هم شبیه هستند. ولی فکر نمی‌کنم در زمانه امروز بتوانیم از ژانر مشخص در یک فیلم صحبت کنیم. هر فیلمی می‌تواند مشخصاتی از دیگر ژانرها داشته باشد.

«من عاشق سپیده صبحم» چقدر به ایده‌آلتان برای فیلم اول نزدیک است؟

خیلی نزدیک است و از فیلمی که ساخته‌ام راضی‌ام. با وجود همه مشکلات و موانع فیلم تولید شد و خواسته‌ام از فیلم اول را تأمین کرد.

فکر می‌کردید به جشنواره راه پیدا کنید؟

خیلی به این مسئله فکر نکرده بودم ولی وقتی فیلم برای حضور در جشنواره انتخاب شد خوشحال شدم و برایم خیلی جذاب و امیدبخش بود. طبیعی است که حضور فیلم در جشنواره ملی برایم خیلی لذت‌بخش است. با توجه به اینکه نگاه بیرحمانه‌ای به فیلمسازانی مثل من وجود دارد که ما را متهم می‌کند به اینکه حضور در جشنواره خارجی برای ما پراهمیت‌تر و خواستنی‌تر است در حالی که کار کردن در مملکت خودمان همیشه اولویت اول است و فکر می‌کنم برای همه فیلمسازان دیگر هم فیلم ساختن برای هموطنان خودشان در اولویت است.

فیلم قبلی من در سال ۲۰۰۹ تنها نماینده ایران در فستیوال فیلم ونیز بود ولی در ایران به آن توجهی نشد. این اصلا به این معنی نیست که من دوست نداشته باشم در ایران فیلم بسازم یا دیده شوم. برخی برچسب‌های بیرحمانه‌ مثل فیلمساز جشنواره‌ای اصلا درست و منصفانه نیست.

به لحاظ روانی در ساخت فیلم اول چه موقعیتی داشتید؟

من تجربه لازم برای ساخت فیلم اول را داشتم و تنها نگرانی‌ام مشکلات اقتصادی بود که خیلی اذیتم کرد. روز اول فیلمبرداری سرمایه‌گذار از پروژه کنار رفت و جایش را دوستان نازنینی گرفتند که در این مسیر همراهم بودند.

چیزی که باید احتمالش را داد این است که ممکن است فیلم شما مورد توجه منتقدین و مخاطبان جشنواره قرار نگیرد. در این حالت چه برخوردی با این مسئله می‌کنید؟

بله ممکن است این اتفاق بیفتد. ولی من به عنوان فیلمساز کارم را می‌کنم و به این مسائل خیلی فکر نمی‌کنم. منتقدین و روزنامه‌نگاران هم کار خودشان را می‌کنند. در واقع اگر هر کس نسبت به وظیفه و موقعیتی که دارد کارش را درست انجام دهد جای هیچ چالش و نگرانی نیست.

نوشته کریم: پشت صحنه سینما همیشه جذاب است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.