هیئت داوران، کمیته انتخاب و مدیریت جشنواره، به‌پاس شایستگی‌های هنری، کیفیت ساخت و اهمیت ارزش‌های محتوایی، این جوایز را به سریال «آبان» و کارگردان آن اهدا کرد.

جشنواره خیرونا به عنوان یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین رویدادهای سینمایی کاتالونیا و اسپانیا، هر ساله بیش از ۵۰ هزار بیننده را به خود جذب می‌کند و یکی از مهم‌ترین پلتفرم‌های معرفی سینمای مستقل و نوآورانه در حوزه مدیترانه است. ‌

سریال «آبان» با بازی هنرمندانی چون شهاب حسینی، لاله مرزبان، امین حیایی، میرسعید مولویان، مینا ساداتی، رضا اخلاقی‌راد، بهاره کیان‌افشار، حمید ابراهیمی و بهزاد خلج اولین محصول اختصاصی پلتفرم شیدا است که پیش از این در داخل کشور، با استقبال مخاطبان روبرو شد.

پخش بین‌المللی این سریال را کمپانی هفت آسمان (Seven Skies) برعهده دارد.

نوشته دو جایزه از جشنواره اسپانیایی برای سریال «آبان» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما به سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ از آن‌ها که بلدند قاعده‌ها را بشکنند تا آن‌هایی که با تیزبینی روایت می‌کنند. چهره‌هایی که هر کدام در یک نقطه ایستاده‌اند: یکی می‌خواهد با جسارتش مرزهای برنامه‌سازی را جابه‌جا کند، دیگری با سکوتی عمیق‌تر از هزار واژه در دل قصه‌ای تاریخی فرو می‌رود، یکی هنوز از پشت سایه انتقادها به‌دنبال راهی برای دیده‌شدن است و آن دیگری گفت‌وگو را به راهی بدل کرده که مخاطب را وادار به مکث می‌کند.

رامبد جوان؛ بازگشت با «کارناوال»

رامبد جوان با «کارناوال» برگشته؛ نه به تلویزیون، که این‌بار به شبکه نمایش خانگی، با فرمی تازه اما همان عطش قدیمی برای خلاقیت و شوخ‌طبعی. از همان تیزر اول، مخاطبان کنجکاو بودند ببینند رامبد بعد از خندوانه، چه تجربه‌ای رقم زده. و حالا، بعد از پخش سه قسمت، می‌توان گفت او بار دیگر قصد دارد هم ساختار برنامه‌سازی را دست‌کاری کند و هم فرهنگ عمومی را.

در قسمت اول، از حضور چهره‌هایی چون علی اوجی، سینا ساعی، محسن شریفیان، بامداد افشار و حتی یک نوازنده ایتالیایی شروع کرد. اجراهای زنده، فرم‌های موسیقایی متنوع و گفت‌وگوی آزاد، همه تکه‌های پازلی‌اند که رامبد می‌خواهد با آن، «کارناوال» را به بستری برای بیان احساسات و تخلیه خلاقیت تبدیل کند. اجرایی که به شکل رپ بیان می‌شود، نخستین نمونه از این زبان تازه‌ست.

رامبد مثل همیشه اهل ریسک است. از «خندوانه» که استنداپ کمدی و ادابازی را به تلویزیون آورد تا «کارناوال» که وعده داده بزرگ‌ترین برنامه شبکه خانگی در راستای رودررویی مستقیم هنرمندان و مخاطبان خواهد شد. گرچه هنوز برنامه ضعف‌هایی دارد؛ مثل تبلیغات بیش از حد خسته‌کننده، اما فرم جدید، مهمان‌های متنوع و مشارکت چهره‌هایی مثل امیرمهدی ژوله و علی اوجی، نشان می‌دهد رامبد خوب بلد است آدم‌ها را درست دور خودش بچیند. از تفاوت در اجراها و زبان نقدشان تا ساکسیفون زدن هنرمند خانم بی‌تردید، بازهم رامبد جسورتری خواهیم دید.

«کارناوال» بیشتر از یک برنامه‌ست؛ بیانیه‌ای‌ست در ستایشِ خلاقیت، تجربه‌گرایی و لزوم گفت‌وگوی صریح و بی‌پرده. رامبد جوان هنوز هم بلد است مرزها را جابه‌جا کند و ذهن مخاطب ایرانی را کنجکاو نگه دارد.

پرویز پرستویی؛ او هنوز شگفت‌زده‌مان می‌کند

پرویز پرستویی این هفته با دو حضور هم‌زمان دوباره به کانون توجه برگشت: یکی در سریال تازه پخش‌شده «شکارگاه» به کارگردانی نیما جاویدی و دیگری در فیلم سینمایی «آنجا، همان ساعت» که پس از هفت سال فرصت اکران یافت.

«شکارگاه» با فضای قاجاری و گریم خاص پرستویی خیلی زود وایرال شد. او نقش میرعطاخان، پدری مقتدر و افسر قره‌سورانی را بازی می‌کند که خانواده‌اش را برای مأموریتی به دل یک شکارگاه نفرین‌شده می‌برد. بازی پرستویی، خاصه با چشم‌هایش، چنان دقیق و چندلایه است که با هر سکانس تغییر می‌کند؛ از فرمانده‌ای سخت‌گیر تا پدری ناگزیر.

از سوی دیگر، فیلم «آنجا، همان ساعت» ساخته سیروس الوند، بالاخره پس از سال‌ها به اکران رسید؛ فیلمی که زمانی در فهرست رزرو جشنواره فجر بود. این فیلم، فرصتی تازه برای دیدن پرستویی در نقشی متفاوت با همان دقت و تسلط همیشگی‌ست.

برای پرستویی، زمان و سن مانع نیستند؛ او هنوز هم می‌تواند روی پرده بدرخشد، با انتخاب‌هایی حساب‌شده و بازی‌هایی ریز و مؤثر. حالا، بعد از چند سال غیبت در سینما و نمایش خانگی، بازگشته؛ باید دید چگونه این دو نقش متفاوت از هم را ایفا می‌کند آیا مانند صادق مشکینی «لیلی با من است»، حاج کاظم «آژانس شیشه‌ای»، رضا مثقالی «مارمولک» تا حاج حیدر «بادیگارد» جزو نقش‌های ماندگار او خواهد شد یا خیر؟

هومن سیدی؛ روایتی از «وحشی» و زیست اخلاقی در قصه‌ها

هومن سیدی این هفته به‌واسطه گفت‌وگو با هوشنگ گلمکانی در مجله فیلم امروز دوباره در مرکز توجه قرار گرفت. مصاحبه‌ای صریح درباره سریال «وحشی» که اولین فصلش به‌تازگی به پایان رسیده. او در این گفت‌وگو از جرقه اولیه سریال گفت: فرار علی‌اشرف، تنها زندانی پس از انقلاب که موفق به فرار شد. جرقه اولیه این پروژه وقتی در ذهن هومن سیدی شکل گرفت که به پیچیدگی و منحصر به فرد بودن داستان فرار این آدم فکر کرد؛ موضوعی اگزوتیک و تا حدی دست‌نیافتنی که فرصتی بود برای خلق یک روایت کاملاً ایرانی از یک ماجرای نادر. خودش می‌گوید فرار از زندان، به عنوان یک کلیشه، جذاب است اما حس و حال ایرانی آن معمولا قابل لمس نیست، اما قصه داود اشرف، با ریشه‌های واقعی‌اش، برایش تبدیل به منبع الهامی شد که او را به سمت کشف لایه‌های عمیق‌تر ماجرا و کشف اینکه «چگونه این اتفاق برای او رخ داد» سوق داد.

سیدی با صداقت گفت: «ما نه مستند ساختیم، نه ادعایش را داریم. شاید فقط ۳۰ درصدش واقعی باشد.» او از علاقه‌اش به شکل‌گیری موقعیت‌های بحرانی گفت، نه صرفاً فرار. همچنین در یک فایل صوتی وایرال‌شده، تصریح کرد که به‌عنوان یک شهروند، دل‌بسته شخصیت داوود اشرف نیست اما تلاش کرده روایتش بی‌قضاوت باشد.

در هفته‌های بعد از «وحشی» فضای مجازی پر بود از بازخوانی فیلم‌های قبلی او؛ از «خشم و هیاهو» و «مغزهای کوچک زنگ‌زده» تا «قورباغه». خیلی‌ها متوجه الگوهای تکرارشونده در آثارش شدند: خیانت، غافلگیری، تقابل درونیات و خشونت. و البته همچنان او را کارگردانی دانستند که سلیقه مخاطب ایرانی را خوب می‌شناسد.

با اعلام آغاز فصل دوم «وحشی» و احتمال بازی خودش در آن، سیدی نشان داد که همواره در اوج است. فیلم‌ساز و بازیگری که نه‌فقط کارهایش موفق‌اند، بلکه نگاه و زبان خودش را هم دارد؛ چیزی کمیاب در سینمای ایران.

لاله مرزبان؛ از شوخی‌های «اسپات‌لایت» تا جدیت «چشم‌هایش»

لاله مرزبان این هفته در مرکز توجهات بیشتری بود. نه فقط به‌خاطر بازی در سریال «آبان» که چندان مورد توجه نبود، بلکه به‌خاطر قسمت وایرال‌شده‌ای از رئالیتی‌شوی «اسپات‌لایت» ساخته محمد فواد صفاریان‌پور. در این برنامه، شوخی‌های فضای مجازی درباره شخصیت‌های سریال «آبان» با سکانس‌هایی از سریال در حضور خودشان پخش شد؛ سکانس‌هایی که دست‌مایه طنز شده بودند، به‌ویژه صحنه‌های بازی لاله مرزبان.

او در برنامه با صداقت از اضطراب بازی مقابل شهاب حسینی گفت؛ بازیگری که تحسینش می‌کند و از حمایت‌هایش در طول فیلم‌برداری گفت. این سادگی و پذیرفتن نقدها و شوخی بسیار در فضا مجازی برای مخاطبان جذاب بود.

اما ماجرا فقط به یک برنامه ختم نشد. خبر مهم دیگر، آغاز تولید فیلم «چشم‌هایش» بر اساس رمان بزرگ علوی به کارگردانی بهمن فرمان‌آرا بود؛ فیلمی که سال‌ها در مرحله پروژه باقی مانده بود و حالا با بازی لاله مرزبان در نقش فرنگیس، به مرحله تولید رسیده.

لاله مرزبان که بازیگری را از تلویزیون آغاز کرده و با «نگهبان شب» رضا میرکریمی در سینما مطرح شد، حالا در آستانه آزمونی بزرگ ایستاده: عبور از نقش‌های کلیشه‌ای و حضور در اثری جدی و ادبی. شاید این بار، با فرمان‌آرا و «چشم‌هایش»، او همان‌طور دیده شود که همیشه آرزویش را داشته.

علی میرمیرانی؛ صدایی که قصه را زنده می‌کند

علی میرمیرانی این ‌شب‌ها با برنامه «روشنایی‌های شهر» بار دیگر به یکی از چهره‌های وایرالی تبدیل شده‌است. برنامه‌ای از شبکه نسیم که درباره تأثیرات جنگ بر زندگی امروز ساخته شده، اما نه شعاری، نه رسمی؛ بلکه انسانی و گفت‌وگومحور. راز موفقیت خودِ میرمیرانی.

او مجری-نویسنده‌ای‌ است که بلد است بشنود. سؤالاتش دقیق است، شنیدن‌هایش صادقانه و گفت‌وگوهایش واقعی. مهمانان برنامه از نسل‌های مختلف‌اند، از المیرا شریفی‌مقدم گرفته تا محمد قوچانی و مهدی یزدانی‌خرم. اما آن‌چه وجه مشترک تمام این برنامه‌هاست، نوع مواجهه گرم و آگاهانه میرمیرانی با آن‌هاست که زندگی روایت کند و همین روایت‌ها وجه تماز برنامه او با دیگر بعرنامه ها حول محور جنگ بوده است.

صدای خاص او، آشنایی‌اش ادبیات و توانایی‌اش در قصه‌گویی باعث شده برنامه‌هایش چه در گذشته (مثل «۲شات» یا برنامه‌های محرم) و چه امروز، بارها دست‌به‌دست شوند. گفت‌وگو با بهاره افشاری، ایمان صفا، وحید آقاپور و دیگران، هنوز هم در شبکه‌های اجتماعی می‌چرخند.

میرمیرانی بلد است گفت‌وگو را به اتفاق تبدیل کند؛ نه با پرسش‌های جنجالی، که با احترام، دقت و صمیمیتی که کمیاب است. شاید به همین خاطر، هر بار یک ویدیوی چند دقیقه‌ای از او کافی‌ست تا دوباره نامش بر زبان‌ها بیفتد.

نوشته از بازگشت بلندپروازانه «رامبد» تا ناگفته‌های «هومن» از «وحشی» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

از دیگر بازیگران این فیلم می‌توان به علی مصفا، صابر ابر و شمس لنگرودی اشاره کرد.

پیش تولید فیلم «چشم‌هایش» با اقتباس از رمان بزرگ علوی با کارگردانی بهمن فرمان‌آرا با حمایت بنیاد سینمایی فارابی، در شهرک سینمایی غزالی آغاز شده است.

این فیلم اقتباسی است از رمان چشم‌هایش اثر ماندگار بزرگ علوی که در مرحله پیش‌تولید قرار دارد و در سالگرد هفتادمین چاپ این اثر مجوز فیلمنامه گرفته است.

شادمهرراستین و بهمن فرمان آرابه طور مشترک به‌عنوان نویسنده فیلمنامه این اقتباس را گرد هم آورده‌اند.

«چشم‌هایش»، رمانی که اولین بار در سال ۱۳۳۱ منتشر شد، داستانی پُر از رمز و راز از زندگی یک نقاش انقلابی را روایت می‌کند؛ نقاشی که در دل یک فضای پرتنش سیاسی و اجتماعی، با دنیای پیچیده‌ای از عشق و مبارزه روبه‌رو است. بهمن فرمان‌آرا، کارگردان و نویسنده مطرح سینما، که پیش از این تجربه‌های موفقی چون «شازده احتجاب» و «سایه‌های بلند باد» را در کارنامه دارد، با این پروژه دوباره به سراغ ادبیات معاصر ایران رفته تا تصویری نو از این اثر جاودانه خلق کند.

نوشته مهدی پاکدل و لاله مرزبان به «چشم‌هایش» پیوستند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در خلاصه‌ی داستان این سریال آمده است؛ «آبان» فقط ماهِ هشتمِ سال نیست…

این داستان با هنرنمایی شهاب حسینی، لاله مرزبان و امین حیایی، میرسعید مولویان، رضا اخلاقی‌راد و بهاره کیان افشار با حضور مینا ساداتی به تصویر درآمده است. حسین محجوب، حمید ابراهیمی، رحیم نوروزی، منوچهر زنده‌دل، بهزاد خلج، مریم سعادت، بهرام ابراهیمی، فرانک کلانتر، ترنم کرمانیان و تصنیف حسینی به عنوان بازیگران تکمیلی این سریال معرفی شده‌اند.

همچنین ایمان‌ توکلی، مدیر برنامه‌ریزی و دستیار اول کارگردان، دانیال کاشانچی و وحید مرادی، مدیر تولید، امین پهلوان‌زاده، طراح و سرپرست جلوه‌های بصری، امیر مهران، طراح عنوان‌بندی، مصطفی شریفی، مدیر پروژه، آرش قاسمی، طراحی و ترکیب صدا، محمد مختاری، صدابردار، مهرداد میرکیانی، طراح چهره‌پردازی، آلما گشتاسب، طراح لباس، امیر توسلی، موسیقی، امیرحسین قدسی، طراح صحنه، عماد خدابخش، تدوین و احسان رفیعی‌جم، مدیر فیلم‌برداری سریال «آبان» هستند.

پلتفرم پخش آنلاین فیلم و سریال «شیدا» به آدرس www.sheyda.com، همزمان با انتشار قسمت اول سریال «آبان» در تاریخ دهم بهمن ماه آغاز به کار خواهد کرد.

سریال «آبان» از چهارشنبه این هفته، ساعت ۲۰ به صورت اختصاصی هر هفته از پلفترم «شیدا» پخش خواهد شد.

نوشته پخش سریال «آبان» از ۱۰ بهمن در پلتفرم شیدا اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

میرکریمی در فیلم‌های خود اغلب توانسته است کارگردانی خوب و موفقی ارائه دهد. «قصر شیرین» از نظر کارگردانی قابل اعتنا است، همان‌طور که «دختر» از نظر کارگردانی قابل توجه است. اما به عنوان مثال در دو اثر پیشین اشکال در جنبه‌های فنی یا نحوه‌ی ارائه‌ی قصه مانعی در جهت برآوردن نیازهای مختلف آن اثر هنری و گرفتن تمام نتایج از آن کارها می‌شد. بدین ترتیب، «نگهبان شب» از هر لحاظ (داستان، فیلمبرداری، تدوین، نور و…) قابل توجه و بررسی است و حد نصاب معیارهای آن بالای استاندارد (سینمای ما و کارنامه‌ی میرکریمی) قرار می‌گیرد و معتقدم این فیلم بهترین و پخته‌ترین کار میرکریمی محسوب می‌شود.

ظرافت‌های هنری در بیان لایه‌های اجتماعی

در موسیقی امروز ما خوانندگان و سازهایشان جیغ می‌کشند، در سینما کاراکترها از سر درد داد و بیداد به راه می‌اندازند و قصه‌‌ی فیلم‌هایشان اگزجره است، عموم نقاشی امروز ما نیز متمایل به رنگ‌ها و شکل‌های تند و زاویه‌‍دار است. این تمایلات هنری اگرچه نشان دهنده‌ی واکنش به ناملایمات اجتماعی است و روحیه‌ی پرخاشگری عمومی را نشان می‌دهد، اما نمی‌تواند بازتاب دهنده‌ی عمق روابط، اشکال و صداهای درون جامعه باشند. چنین آثاری به طور کلی بیش از آن که از عهده‌ی بازنمایی روح دوران برآیند به فوران پرشور یخ‌های مذابی شباهت دارند که خبر چندانی از ژرفنای آیسبرگ اجتماع خودشان به دست نمی‌دهند. چرا که هنر در ذات خود امری درونی و بطئی است که برای بیان کردن و نشان دادن بطن آن به طمانینه و ژرف‌نگری نیاز بیشتری احساس می‌شود تا غو و جنجال. این حرف به معنای آن نیست که هنر نباید جنبه‌ی اعتراضی داشته باشد بلکه به این معنی است که اعتراض باید به جامه‌ی هنر آراسته شود تا تبدیل به سینما، موسیقی یا نقاشی شود.

در شرایط کنونی که هنر به سمت فریاد کشیدن و کنش اجتماعی صرف حرکت می‌کند پرداختن به موضوعات انسانی، درونی، قصه‌گویی کلاسیک، بم‌خوانی در موسیقی و نظایر این‌ها یک کنش رادیکال محسوب می‌شود. چرا که خلق فضای آرام برای تفکر و کشف در عین حال که با هنر همزیستی نزدیک‌تری دارد می‌تواند بازنمایی بهتری از اعماق انسان‌ها را به عرصه‌ی هنر بیاورد. دلیل دیگر نیز به شرایط کنونی ما برمی‌گردد. ما نیازمند آن هستیم که دور از آشوب ایام بتوانیم بازتاب دنیای کنونی را در ادبیات، سینما و موسیقی خودمان ببینیم و روح زمانه‌ی خودمان را در هنر بازنمایی کنیم. در چنین شرایط و پیش‌زمینه‌ای است که «نگهبان شب» رضا میرکریمی یک اثر هنری رادیکال به حساب می‌آید که هنر را در پای اجتماع قربانی نکرده و نگاه اجتماعی خود را به هنر حقنه نمی‌کند. بلکه تلاش دارد با توجه به ظرافت هنری به سراغ جامعه برود.

فیلم‌ «نگهبان شب» ساخته رضا میرکریمی فیلمی سرراست با بازی‌های جذاب و دوست‌داشتنی است. به نظر می‌رسد میرکریمی پس از «قصر شیرین» به دوران اوج کاری خودش برگشته است. اگرچه او در آن فیلم به سراغ نمادگرایی رفته بود اما در «نگهبان شب» آرمان سادگی را سرلوحه‌ی کار خود قرار داده است. او در این فیلم، داستانی ساده را با اجرایی تاثیرگذار و دوربینی کنجکاو و نه سرکش دنبال می‌کند که در نهایت فضای فیلم، قصه، بازی‌ها و… در راستای انسجام کلی اثر است تا با فیلمی یکدست و بدون لکنت مواجه شویم. میرکریمی با فیلم آخرش توانسته یک کاراکتر ساده و دوست‌داشتنی را به سینمای ایران اضافه کند.

نگاه شفقت‌آمیز به ناکامی‌ها

میرکریمی جزو معدود کارگردان‌هایی است که به شخصیت‌های مختلف فیلم‌هایش نگاه انسانی دارد. آن‌‌ها را تحقیر نمی‌کند و نگاه از بالابه پایین (high angle) به آن‌ها ندارد. هدف او شناخت کاراکترها و نشان دادن ابعاد مختلف دغدغه‌های آن‌ها است. از این بابت او را می‌توان در کنار اصغر فرهادی، عباس کیارستمی یا مجید مجیدی جای داد. نگاه انسانی فرهادی به دلیل قضاوت نکردن شخصیت‌هایش قابل توجه است و کیارستمی مدام در جست‌وجوی ویژگی‌های خاص و منحصر به فرد کاراکترهایش می‌گردد تا آن‌ها را برجسته و منعکس کند. مجیدی هم به دلیل توجه داشتن به گره‌های عاطفی و نمایش سادگی ظرائف انسانی اهمیت دارد. میرکریمی اما در جهانی دینی (در ابتدای دوران فیلمسازی‌اش) و در دوره‌ی دوم کاری‌اش در پس‌زمینه‌ای اخلاقی، برخوردی انسانی با شخصیت‌های آثار خود دارد. اما یک وجه و لایه‌ی انسانی عمیق‌تری در میرکریمی وجود دارد که او را از سه کارگردان نامبرده جدا می‌کند. وجهی که از یک نظر او را با علی حاتمی قابل قیاس می‌کند.

میرکریمی مانند علی حاتمی به شخصیت‌هایش توجه و احترام خاص دارد و نه تنها به انسانیت آن‌ها توجه دارد، بلکه اهتمام  دارد تا آ‌ن‌ها را تطهیر کند. یعنی شخصیت‌ها را در مرحله‌ی شکست، تباهی و رذیلت‌های فردی و اجتماعی رها نمی‌کند. او در نهایت با نگاهی مهربان و شفقت‌آمیز به ناکامی‌ها و ناملایمات کاراکترهایش خیره می‌شود. این توجه و همدلی احساسات ما را برمی‌انگیزد، بی‌آن‌ که آن شخصیت شکست خورده را نادان یا نامرد بدانیم و با صفت‌های زشت از او یاد کنیم. اگرچه می‌دانیم در سیر روایت، آن کاراکتر توفیق چندانی به دست نیاورده اما فیلمساز به هیچ‌وجه او را از خود نمی‌راند.

باوجود تمام شباهت‌هایی که نگاه میرکریمی با کارگردان‌های برجسته‌ی سینمای ایران دارد، اما فیلم اخیر او به هیچ فیلمی از این فیلمسازان و حتی به دیگر آثار کارنامه‌ی خودش شباهت ندارد. او حتی در نگاه انسانی خود، نه مانند دوره‌ی اول فیلمسازی‌اش گرایش دینی دارد و نه مانند آثار دوران دوم کارنامه‌اش اخلاق‌محور است. او در این اثر ورای اخلاق و گرایشات دینی، نگاه انسانی به شخصیت‌هایش را برجسته کرده است و با فرم اثر خود، بیش از همه، این انسان‌گرایی ورای دین و اخلاق را دنبال می‌کند. او در این اثر نه فقر را تقدیس می‌کند و نه ظلم را در مقیاس اجتماعی تایید می‌کند. بلکه او پای احساسات را به زندگی هرروزه می‌کشد و زیباشناسی را در بیغوله‌ها و زندگی حاشیه‌‎نشینی دنبال می‌کند و در عین حال نیز احساساتی نیست. برای فهمیدن زندگی مردمان حاشیه‌نشین کافی است در ذهن خودتان بین «باران» مجید مجیدی یا «شهر زیبا» اصغر فرهادی با «نگهبان شب» مقایسه‌ای انجام دهید.

یکی از نکات قابل توجه «نگهبان شب» بازی گرفتن میرکریمی از بازیگران کم‌تر شناخته شده است. اگرچه در این فیلم زنده‌یاد کیومرث پوراحمد، ویشکا آسایش و محسن کیایی به عنوان بازیگر حضور دارند که چهره‌های شناخته شده‌ای برای مخاطبان سینما محسوب می‌شوند اما بار اصلی بازی‌های فیلم بر دوش لاله مرزبان، علی‌اکبر اصانلو، فهیمه هرمزی و تورج الوند است که کمتر برای مخاطب آشنا هستند. این گروه بازیگران کمترشناخته شده توانسته‌اند به‌خوبی از پس اجرای پیچیده و پر جزییات کار برآیند. مخاطب با این فیلم با این کاراکترها آشنا شده و آن را در خاطر خود ثبت می‌کند. همان‌ کاری که قبلا میرکریمی در «قصر شیرین» با بازیگران کودک فیلمش انجام داد.

تسلط کارگردان بر میزانسن‌های پرجزییات، بازی گرفتن‌های به قاعده، فیلمنامه‌ی دقیق با کاشت و برداشت‌های متناسب داستانی از «نگهبان شب» فیلمی قابل ستایش ساخته است. در این فیلم همه‌چیز در خدمت روح کلی اثر قرار دارد که درنهایت نشان‌دهنده تسلط کارگردان بر کارش است. با وجود نقاط قوت فراوان در این فیلم، حضور پرقدرت و بدون خودنمایی میرکریمی در فیلمنامه‌نویسی و کارگردانی مهمترین نقطه عطف این فیلم به حساب می‌آید.

نوشته گمنامی گناه نیست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پوستر «نگهبان شب» را میثم میرزایی طراحی کرده است.

محسن کیایی، تورج الوند، لاله مرزبان، علی‌اکبر اصانلو، صفورا خوش‌طینت، فهیمه هرمزی، زهرا اسلامی، پرهام غلاملو، محمدصادق ملک، علی غابشی، مهراد اکبرآبادی، ایمان سلگی، نوید بانی با حضور افتخاری ویشکا آسایش و مرحوم کیومرث پوراحمد جمع بازیگران «نگهبان شب» را تشکیل می‌دهند.

عوامل این فیلم نیز عبارتند از: تهیه‌کننده و کارگردان: رضا میرکریمی، نویسندگان: رضا میرکریمی و محمد داودی بر اساس طرحی از رضا میرکریمی، مدیر فیلمبرداری: مرتضا هدایی، مجری طرح و مدیر تولید: محمدصادق میرکریمی، برنامه ریز و دستیار اول کارگردان: محمد عسگری، طراح چهره پردازی: محمود دهقانی، صدابردار: سعید بجنوردی، طراحی و ترکیب صدا: امیرحسین قاسمی، تدوین: رضا میرکریمی، طراح صحنه: سعید حسنلو، طراح لباس: زهرا صمدی، اصلاح رنگ: فربد جلالی (استودیو کامرانی)، منشی صحنه: محمود نجفی، مدیر تدارکات: محمد مجتهدی، عکاس: حافظ احمدی، فیلمبردار پشت صحنه: فاطمه تقوی و جلوه‌های ویژه رایانه‌ای: محمد برادران، مشاور رسانه‌ای: مریم قربانی‌نیا.

نوشته پوستر «نگهبان شب» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این نشست رضا میرکریمی؛ کارگردان و تهیه‌کننده فیلم گفت: جهان فیلم جهانی است که روایت آن منطبق به نگاه شخصیت اصلی فیلم و تجربه‌ای است که او درک می‌کند، به همین خاطر همه ماجرای فیلم فضاهایی است که او از آن‌ها عبور می‌کند و من نمی‌خواستم روی آن زوم کنم.

وی ادامه داد: هر کسی یک طبیعتی دارد و من فکر می‌کنم طبیعت فیلمسازی من اینگونه است و من آدمی نیستم که زود اظهار نظر کنم اما حتماً نظر و دیدگاه و حرف دارم که آن را در لایه‌های فیلم بیان می‌کنم و این گفتن به طور صریح نیست. به نظر من فیلم کند و خسته کننده نبود.

میرکریمی بیان کرد: بخشی از رنگ‌ها در فیلم‌های من به زمینه تجربه و دانشگاهی من و اینکه در دانشگاه گرافیک خوانده‌ام، برمی‌گردد و فضای بصری فیلم برایم مهم است.

وی‌در مورد فیلمنامه نیز توضیح داد: فیلمنامه به این معنا که از جایی برداشته شده باشد نیست اما شخصیتی که خلق می‌شود و ما اجازه ورود به درون او را می‌دهیم به شدت واقعی و مستقل است.

میرکریمی گفت: تعریف‌هایمان در مورد نقطه عطف فیلم باید یکی شود، نقطه عطف آن چیزی که در آموزشگاه‌ها یاد می‌دهند نیست بلکه به جهان قصه برمی‌گردد، جهان قصه چیزی را تعریف می‌کند که می‌توان آن را نقطه عطف کرد.

وی در خصوص انتخاب بازیگران توضیح داد: سفرهایی که برای فیلم‌ها می‌روم و جوان‌ها را می‌بینم علاقه‌مند به حوزه بازی زیاد است و برای این که حقی از کسی ضایع نشود و به‌خاطر کرونا، سایتی را طراحی کردیم که خواستیم داوطلبان مشخصات خود را ارسال کنند که ۱۳ هزار نفر ثبت‌نام کردند. در چند روز بررسی کردیم و به جمع هزار نفر رسیدیم و ۵۰۰ نفر انتخاب شدند و تست حضوری از آن‌ها گرفتیم و تورج الوند در همه مراحل بالا می‌آمد.

وی ادامه داد: برای نقش نسیبه هر روز یکی را می‌آوردیم و با تورج از آن‌ها تست می‌گرفتیم و در نهایت به لاله مرزبان رسیدیم. محسن کیایی نعمتی برای من بود و شیفته بازی او در سریال «هم‌یگناه» شدم و از ته آرزو کردم که با او همکاری داشته باشم.

میرکریمی در مورد تدوین مجدد فیلم گفت: هر چیزی امکان دارد البته من هنوز به این نتیجه نرسیده‌ام که ریتم کار کند است. ضمن اینکه جهان هر اثری تناسبات خود را می‌طلبد. من باید بگویم که یک جاهایی ریتم کار تند هم است.

لاله مرزبان؛ بازیگر این فیلم نیز گفت: هیچ احتمالی برای کاندیدا شدن نمی‌دهم و کار کردن با آقای میرکریمی جز آرزوهای من بود و برایم همین جا بودن خیلی کافی است. کار کردن با آقای میرکریمی برای هر بازیگری می‌تواند آرزو باشد.

محسن کیایی بیان کرد: در کارنامه هر بازیگری کار کردن با کارگردانی مثل آقای میرکریمی آرزو است و خوشحالم که در این‌کار بازی کردم. میرکریمی دانش بسیار بالایی دارد و رفیق بسیار خوبی است.

تورج الوند؛ بازیگر نقش اصلی فیلم نیز بیان کرد: این فیلم پنجمین فیلمی بود که تست دادم و همیشه از تست‌ها خوشحالم بیرون می‌آمدم، با توجه به تست‌هایی که می‌دادم پیش می‌رفتم و تا اینکه با آقای میرکریمی مواجه شدم و این شد که ایشان به من اعتماد کردند و من خیلی خیالم راحت بود که بهترین عملکرد خود را ارائه خواهم داد.

نوشته رضا میرکریمی: برای نقش‌های اصلی «نگهبان شب» ۱۳ هزار نفر ثبت‌نام کردند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.