روز گذشته فیلم سینمایی «علت مرگ: نامعلوم» از میان ۵ نامزد نهایی، با اکثریت آرا به عنوان نماینده سینمای ایران به آکادمی اسکار ۲۰۲۶ معرفی شد.

این اثر پس از سه سال توقیف، از ۵ دی ۱۴۰۳ در سینماها اکران خود را آغاز کرد و ۱۲ خرداد در بخش سینما آنلاین فیلم‌نت اکران شد و هم‌اکنون به صورت اختصاصی در دسترس مخاطبان پلتفرم فیلم‌نت است.

در خلاصه فیلم «علت مرگ: نامعلوم» آمده است: هفت مسافر پیش از طلوع آفتاب، شهداد را به مقصد کرمان ترک می‌کنند. میان راه اتفاقی آنها را از رفتن بازمی‌دارد…

بانیپال شومون، علیرضا ثانی‌فر، ندا جبرئیلی، علی‌محمد رادمنش، زکیه بهبهانی، رضا عموزاد، سهیل باوی، سعید رضایی‌کیا، میلاد مرادی، احمد دهقان‌رحیمی، منصور غنی‌جاهد، اشکان عاشوری از جمله بازیگران این فیلم هستند.

نوشته اکران ویژه «علت مرگ: نامعلوم» در پردیس کورش اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بسیاری معتقد بودند که رقابت بین فیلم‌های «پیر پسر» اکتای براهنی و «زن و بچه» سعید روستایی خواهد بود و با انتخاب فیلم علی زرنگار، انتقادهای زیادی روانه این انتخاب شد.

«علت مرگ: نامعلوم» نخستین فیلم بلند سینمایی علی زرنگار است که علاوه بر کارگردانی، نویسندگی آن را نیز برعهده داشته است. این فیلم که در ژانر درام-معمایی دسته‌بندی می‌شود، توسط مجید برزگر تهیه شده و در سال ۱۴۰۳ به روی پرده سینماها رفت. زرنگار پیش از این، به عنوان فیلمنامه‌نویس فیلم‌های اجتماعی تحسین‌شده‌ای مانند «بدون تاریخ، بدون امضا» و «مغز استخوان» شناخته می‌شد.

فیلم روایتگر داستان هفت مسافر است که در جاده‌ای فرعی، پیش از طلوع آفتاب، شهداد را به مقصد کرمان ترک می‌کنند. در اوایل راه، متوجه می‌شوند یکی از مسافران به طور مرموزی مرده است. اورژانس از فرستادن آمبولانس به دلیل عدم تأیید پزشک خودداری می‌کند و از آنجا که هنوز آفتاب طلوع نکرده، یافتن پزشک غیرممکن به نظر می‌رسد. مسافران تصمیم می‌گیرند جسد را به پلیس راه برسانند، اما ترمز ناگهانی خودرو و پیدا شدن مقدار زیادی پول در لباس متوفی، اتفاقات غیرمنتظره‌ای را رقم می‌زند.

این فیلم با ساختاری مینیمال و متمرکز، تمام اتفاقات را در فضای محدود یک خودرو و جاده کویری روایت می‌کند. روایت فیلم به شیوه‌ای طراحی شده که بیننده را به طور مداوم در حالتی از تعلیق و کشمکش اخلاقی نگه می‌دارد.

فیلم با بازی گروهی بازیگران توانمند اجرا شده است. شخصیت‌های فیلم، افراد عادی جامعه هستند که هر یک نماینده‌ قشر یا تفکر خاصی محسوب می‌شوند. بانیپال شومون نقش مردی را بازی می‌کند که به تازگی از زندان آزاد شده و قصد دارد با جمع‌آوری پول دیه، دوستش را از اعدام نجات دهد. بازی او به عنوان فردی آرام اما مصمم، مورد تحسین منتقدان قرار گرفته است. علیرضا ثانی‌فر نیز در نقش مردی که قصد فروش کیف مندرس خود را دارد، نمایشی از آدم‌های فرصت‌طلب اما رک و روراست جامعه ارائه می‌دهد. ندا جبرائیلی هم  یکی از کاراکترهای کلیدی و همراه با دانشجویی است که قصد مهاجرت دارد. علی‌محمد رادمنش در نقش راننده ون، استرس و نگرانی خود را به خوبی منتقل می‌کند و رابطه عاشقانه او با یک زن ناشنوا از بخش‌های تأثیرگذار فیلم است.

علی زرنگار در اولین تجربه کارگردانی خود، اثری منسجم و پخته خلق کرده است. او با نگارش فیلمنامه‌ای مبتنی بر دیالوگ‌های قدرتمند و شخصیت‌پردازی دقیق، توانسته فضایی واقع‌گرا و تأثیرگذار ایجاد کند. فیلمبرداری داود ملک‌حسینی با استفاده از نور طبیعی و قاب‌های بسته، حس خفقان و اضطراب را به خوبی منتقل می‌کند. تصاویر کویر در شب، با نورپردازی محدود، بر احساس تنهایی و درماندگی شخصیت‌ها تأکید می‌کند. فیلمبرداری این اثر جایزه بهترین فیلمبرداری را در جشنواره فیلم شانگهای از آن خود کرد.

این فیلم قرار بود در چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر حضور داشته باشد، اما با دخالت‌های صورت گرفته فرهنگ و عدم صدور پروانه نمایش، از جشنواره حذف شد.

فیلم در تاریخ ۵ دی‌ماه ۱۴۰۳ در سینماهای تهران و برخی شهرستان‌ها در شرایطی ناعادلانه و با محدودیت اکران شد. با این حال، با استقبال منتقدان و مردم مواجه شد و توانست نظر مثبت هنرمندان بزرگی مانند رخشان بنی‌اعتماد را جلب کند.

این فیلم تاکنون جوایز متعددی به دست آورده و در بخش‌های مختلفی نامزد دریافت جایزه شده که ازجمله آن‌ها می‌توان به برنده جایزه بهترین فیلمبرداری از جشنواره فیلم شانگهای برای داود ملک‌حسینی، نامزدی در چهار رشته بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمبرداری و بهترین بازیگر نقش مرد در جشنواره شانگهای، برنده تندیس بهترین فیلمنامه، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم در پانزدهمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی ایران، برنده جایزه بهترین فیلم در دهمین دوره جشنواره فیلم‌های ایرانی زوریخ اشاره کرد.

«علت مرگ: نامعلوم» بیش از آنکه یک فیلم درباره مرگ باشد، روایتی از فراموشی زندگی و مسئولیت‌های انسانی است. این فیلم با نگاهی عمیق و انسانی، جامعه‌ای را به تصویر می‌کشد که در آن، فشارهای اقتصادی و اجتماعی، منجر به فرسایش اخلاقیات شده است. علی زرنگار با نخستین اثر بلند خود، توانایی خود را در کارگردانی به اثبات رساند.

نوشته همه چیز درباره نماینده ایران در اسکار اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بانیپال شومون، علیرضا ثانی‌فر، ندا جبرئیلی، علی‌محمد رادمنش، زکیه بهبهانی، رضا عموزاد، سهیل باوی و … در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند.

پانته‌آ پناهی‌ها (بازیگر)، آزاده موسوی (مستندساز)، ابوالحسن داودی (کارگردان)، فرهاد توحیدی (فیلمنامه‌نویس)، هومن بهمنش (مدیر فیلمبرداری)، محمدرضا دلپاک (طراح صدا و عضو آکادمی اسکار)، مصطفی کیایی (کارگردان)، علی دهکردی (بازیگر) و محمدرضا تشکری (دبیر کمیته و معاون بین‌الملل و پخش کننده بین‌المللی) اعضای ۹ نفره هیأت انتخاب نماینده سینمای ایران برای حضور آکادمی اسکار ۲۰۲۶ را تشکیل دادند.

نوشته «علت مرگ: نامعلوم» نماینده سینمای ایران در مراسم اسکار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدا حسین یزدانشناس، دبیر همایش گفت: در سینمای ایران می‌توانیم با قدری اغماض سه جریان عمده را از نظر نوع تأمین سرمایه و میزان هزینه تولید تشخیص دهیم: فیلمسازی هنری، فیلمسازی تجاری و فیلمسازی حمایتی. در این همایش از صاحب‌نظران دعوت کرده‌ایم تا درباره شیوه‌های تأمین سرمایه و هزینه‌های تولید در این سه نوع فیلمسازی سخن بگویند.

در ادامه وی از مجید برزگر، علیرضا قاسم‌خان و سعید بشیری دعوت کرد تا برای برگزاری پنل اول با موضوع «فیلمسازی هنری» به روی سن بیایند.

همچنین مجید برزگر کارگردان و تهیه کننده سینما گفت: سینمایی که بیش از صنعت به زیبایی‌شناسی، گسترش فرهنگ و زبان توجه می‌کند، سینمای هنری است و از این منظر فعالیت در این سینما و کمک به گسترش آن دیگر فقط یک دغدغه و امر شخصی نیست و یک نگاه ملی را می‌طلبد.

وی با اشاره به اینکه سینمای هنری در همه جای دنیا مانند سینمای بدنه و سرگرمی سودده نیست ادامه داد: به همین دلیل تامین سرمایه برای چنین فیلم‌هایی در دنیا چالش‌ها و سختی‌های بسیاری دارد. زیرا بازار و بیشتر سرمایه‌گذاران بخش خصوصی وارد چنین سینمایی نمی‌شوند.

برزگر عنوان کرد : آثار هنری شاید پرمخاطب نباشند اما قطعا بی‌مخاطب نیز نیستند و بسیار تأثیرگذارند. برای اثبات این ادعا نمونه‌های بسیاری وجود دارد. به طور مثال، وقتی امروز فیلمی مانند «غریبه و مه» اثر درخشان بهرام بیضایی بیش از ۵۰ سال همچنان به نمایش درمی‌آید و مخاطب دارد نشان می‌دهد که این فیلم‌ها اثرگذار هستند؛ درحالیکه این فیلم در زمان خود از نظر تجاری موفق نبود.

سینمای هنری نگاه ملی می‌طلبد​

وی با اشاره به تاریخچه سینمای هنری در ایران افزود: نگاهی به آثار اثرگذار هنری در بیش از ۵۰ سال گذشته نشان می‌دهد که تصمیمات و رفتار مدیران فرهنگی بسیار تاثیرگذار است و مهمترین تصمیم این است که سینماگران را آزاد بگذارند تا در سینما فکر تولید کنند؛ زیرا بعد از دهه‌ها آنچه در فکر و ذهن مخاطبان و علاقه‌مندان سینمای ایران می‌ماند فیلم‌هایی است که در پس آن تولید فکر و اندیشه وجود داشته است و به همین دلیل سینمای ایران را در جهان همچنان با فیلم‌هایی مانند دونده، خانه دوست کجاست، باشو غریبه‌ای کوچک می‌شناسند.

برزگر اهمیت دادن به سینمای هنری و مستقل را مانند مراقبت از یک نویسنده به مدت ۱۷ سال با هدف نگارش یک رمان اثرگذار برشمرد و افزود: توجه کردن به سینمای هنری از سوی مدیران فرهنگی برابر با اهمیت دادن به شعر، زبان و ادبیات است و نباید چنین سینمایی را با متر و معیار اقتصادی و بازار سنجید.

وی با اشاره به اینکه بازگشت سرمایه و پرفروش بودن در سینمای هنری هدف نیست، بیان کرد: این نگاه که بگوییم چون امروز بازار نیازی به فیلم هنری ندارد پس آن را تولید نکنیم، نگاه غلطی است زیرا هدف فیلم هنری تاثیرگذاری فرهنگی است نه فقط کسب درآمد.

برزگر در ادامه با برشمردن بعضی تجربه‌های خود در تأمین سرمایه فیلم‌هایی که ساخته مانند تأمین مالی جمعی (crowdfunding) و سرمایه‌های شخصی، طراحی صندوق‌هایی با مشارکت دولت و بخش خصوصی برای حمایت از فیلمسازی را پیشنهاد داد. وی از مرکز ملی سینما و تصویر متحرک فرانسه (CNC) به عنوان نمونه‌ای موفق از حمایت‌های دولتی از سینما در جهان یاد کرد.

مجید برزگر در پاسخ به سوالی درباره هزینه‌های فیلمسازی، گفت فیلم پرویز در سال ۱۳۹۱ با کمتر از ۱۰۰ میلیون تومان ساخته شد و اگر بنا باشد با همان شرایط امروز دوباره ساخته شود، بیشتر از سه میلیارد تومان هزینه خواهد داشت.

در سینمای هنری رفاقت حرف اول را می‌زند

در ادامه سعید بشیری تهیه‌کننده سینما نیز گفت: از نظر من سینمای هنری ی مستقل سینمایی است که شخصی ساخته می‌شود و مهمترین ویژگی این نوع از سینما کم‌هزینه بودن آن است و من معتقدم بین فیلم مستقل و سینمای مستقل تفاوت‌های زیادی وجود دارد. فیلم مستقل یعنی فیلم کارگردان که سرمایه زیادی ندارد اما سینمای مستقل سینمایی است که فیلمساز آگاهانه آن را می‌سازد.

وی با بیان اینکه سینمای مستقل اشتراکاتی با فیلم‌های مستقل در هزینه‌کرد دارد، بیان داشت: ویژگی سینمای مستقل این است که از ابزار و تجهیزات ساده استفاده می‌کند، از نورپردازی‌های حجیم استفاده نمی‌کند، همه چیز سر صحنه اتفاق می‌افتد، تعداد عوامل کم هستند و در این نوع سینما دستمزدها به خاطر رفاقت پایین است و رفاقت حرف اول را می‌زند. در سینمای هنری همچنین از دکور و لوکیشن‌های عحیب استفاده نمی‌کنند و به دنبال سوپراستار نمی‌روند.

تهیه کننده «دشت خاموش» با بیان اینکهدر سینمای هنری، احتمال بازگشت سرمایه بسیار کم است، افزود: در همه جای دنیا دولت راهکاری برای حمایت از این نوع سینما پیدا می‌کند اما در کشور ما هنوز چنین اتفاقی نیفتاده است. بشیری با اشاره به تجربه خودش برای گرفتن حمایت از مرکز ملی سینما و تصویر متحرک فرانسه، سازوکار دریافت حمایت از این نهاد را تشریح کرد و در پاسخ به اینکه سرمایه فیلم اول خود را چگونه تأمین کرده گفت با استفاده از چهار یا پنج وام بانکی و فروش طلاهای همسرش این فیلم را ساخته است.

اندیشه ورزی، شاخصه اصلی فیلم‌های هنری است

علیرضا قاسم‌خان تهیه‌کننده، مدرس و پژوهشگر سینما نیز بیان داشت: وقتی از سینمای هنری حرف می‌زنیم درواقع صحبت از هنر می‌کنیم. امسال ۲۰ سال از سینمای کیارستمی گذشته است اما هیچ وقت سینمای او را  از منظر اقتصادی مورد بحث قرار نداده‌اند.

وی با بیان اینکه سینمای هنری تلقی خود را از جهان، انسان و واقعیت بیان می‌کند، ادامه داد: ویژگی اصلی فیلم‌های هنری اندیشه‌ورزی آنها است و اگر اندیشه را از آنها بگیریم رو به نابودی می‌رود. قاسم‌خان با بیان اینکه فیلم‌های هنری حاوی ارزش‌های خاصی هستند، بیان داشت: اگر ویژگی اصلی سینمای هنری را جهان به معنای عام خود بدانیم باید نگاه کنیم که جهان به کدام سو می‌رود و فیلمساز با اثرش به کدام سو رفته است. همان طور که می‌دانید آدم‌های جدید با اندیشه‌های نو وارد سینما می‌شوند و می‌توانند در سینمای هنری ورود پیدا کنند و موثر باشند. حال سوال این است که سینمای هنری در جوامع چگونه خلق معنا می‌کند و باید دید این سینما چگونه می‌تواند به حیات خود ادامه بدهد.

وی خاطرنشان کرد: ساختن فیلم خلق معنا است. در سینمای هنری فیلمی که ساخته می‌شود متن باز است. مانند فیلم «هامون» ساخته زنده‌یاد داریوش مهرجویی که هنوز توسط علاقه‌مندان به سینما دیده می‌شود و حتی منجر به راه‌اندازی انجمن هامون شده است که از دوست‌داران این فیلم تشکیل شده است.

این مدرس سینما ادامه داد: متاسفانه گاهی رفتار قیم‌مابانه درباره فیلم‌ها می‌بینیم. در حالی که ما با جهانی که در فیلم می‌سازیم، زندگی می‌کنیم. وی با بیان اینکه اگر نو آوری را حذف کنیم حیات سینمای ایران ادامه پیدا نمی‌کند، گفت: از سال ۱۳۱۸ که نظامنامه سینمایی تشکیل شد درست از همان زمان قیمومیت در سینمای ایران به وجود آمد.

​وی ادامه داد: ساختار اقتصاد سینمای ایران شامل تولید، توزیع، اکران و مصرف فیلم است، خاطرنشان کرد: یکی از مولفه‌های مهم برای کمک به فیلم اولی‌ها، صندوق های حمایتی است که درواقع موتور حرکت فیلمسازی است اما به شرطی که تبدیل به رانت نشود.

در این همایش افرادی همچون: رائد فریدزاده، علی دهکردی، امیر اثباتی، لادن طاهری، مسعود نجفی، محمدحسین فرج، احمد امینی، فریبا کوثری، علی روئین‌تن، محمدرضا عرب، اصغر پورهاجریان، رسول بابارضا، علیرضا حسینی، سهیل موفق، علی دهکردی، محمدعلی حسین نژاد، سید امیر سیدزاده و … حضور داشتند.

نوشته هدف فیلم هنری، تاثیرگذاری فرهنگی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این درام روانشناختی، نخستین اثر سینمایی علی درخشنده است.

رویا افشار، ندا جبرئیلی، مسعود دلخواه، قربان نجفی، علی بی غم، سینوهه دانشمند، توران یاقوتی و سعید آرمند در «همسایه شما، زهره» به ایفای نقش پرداختند.

در خلاصه داستان این فیلم سینمایی آمده است: «شیوا گفت:همه اش احساس می کنم شهاب هر شب داره از پشت این درخت‌ها بهمون نگاه می‌کنه! و زهره به آهستگی سرچرخاند سمت پنجره.»

علاقه‌مندان می‌توانند با مراجعه به سامانه بلیت فروشی نسبت به تهیه بلیت اقدام نمایند.

نوشته پوستر «همسایه شما، زهره» منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این نشست، مرتضی‌علی عباس‌میرزایی در پاسخ به این سوال که شما از سوی سینمای مستقل به سمت سینمای تجربی رفته‌اید آیا دلیل آن سفارشی بودن فیلم است، گفت: همه ما درگیر سینمای مستقلیم و می خواهیم فیلم دیده شود، وظیفه برخی نهادها نیز حمایت از کارهای فرهنگی است البته باید بگویم قرار بر این بود که درباره قهرمان دیگری فیلم بسازیم اما علیرضا بیرانوند گزینه مناسبی از نسل حاضر است و با تلاش و پشتکار و تمرکز به این نقطه رسیده است.

وی همچنین در پاسخ به اینکه چرا فیلم شبیه به کارتون فوتبالیست هایت، بیان کرد: دوست داشتم فیلم کمی فانتزی شود ولی تمام من تلاشم را کردم تا فیلم سینمایی بسازم نه یک سریال!

وی گفت: باید بگویم که این سالن استانداردهای سالن سینما را ندارد و صدایی که شما در این سالن می‌شنوید تمام چیزی نیست که رخ می‌دهد و صدا در گوشه‌های مختلف سالن متفاوت است.

عباس‌میرزایی درخصوص حضور کوتاه علیرضا بیرواند در فیلم گفت: ظرفیت حضور او در این فیلم همینقدر بود. من این سکانس از حضور او را طراحی کردم که برایش یک خاطره باشد. حضور او می‌توانست به عوامل روحیه دهد.

مجید برزگر نیز در ادامه عنوان کرد: فیلمی درباره امید ساختیم در جایی که امید وجود ندارد البته تغییراتی در داستان داشتیم تا فیلم جالب‌تر شده و بهتر دیده شود.

حسین بیرانوند نیز با اشاره به این که پیش از این تجربه بازیگری نداشته، گفت: من و بیرانوند از یک ایل هستیم ولی فامیل نزدیک نیستیم. خودم دروازه بانی می‌کردم. در خرم آباد من را دیدند و تست بازیگری گرفتند و برای بازی در این فیلم انتخاب شدند.

سعید داخ در انتها گفت: ساختن هرچیزی برای اولین بار سخت است. ما در ایران فیلم ورزشی زیادی نداشتیم و ناخوداگاه متر و معیارمان فیلم‌های خارجی می‌شود که در قامت سینمای ما اصلا نیست. برای همین ممکن است با بی‌مهری مواجه شود.

نوشته عباس‌میرزایی: تمام تلاشم را کردم تا فیلم سینمایی بسازم نه سریال! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مجید برزگر تهیه کننده و کارگردان سینما در ابتدای این نشست در پاسخ به این سوال که تولیدات تجربی فیلمسازان عمدتا تلاش برای بیان تصویری متفاوت است یا به نوعی تجربی بودن را وانمود می‌کند، بیان کرد: سینمای تجربی با سینمای آوانگارد و پیشرو بعضا ممکن است اشتباه گرفته شود. سینمای تجربی شامل فیلم‌هایی است که تلاش می‌کنند مسیر متفاوتی را در حوزه‌های زبانی سینما تجربه کنند. کاربا نور، صدا، اشکال متفاوت تدوین و… را به کار می‌گیرند. اگر فیلمساز امروزی با تجهیزات حالا به تاریخ سینما بازگردد، می‌تواند یک فیلمساز تجربی باشد به شرط آن که نگرانی از بابت جشنواره‌ها یا قضاوت‌ها درباره اثرش نداشته باشد. ما اغلب در تعریف سینمای تجربی ناکام بوده‌ایم؛ نه به این معنا که آن را بلد نیستیم بلکه اگر قرار باشد قالب یا چارچوب مشخصی برایش قائل باشیم دیگر شاید سینمای تجربی نباشد.

وی افزود: اتفاقا فیلم‌هایی که شاید سوال «یعنی چه؟» برای مخاطب ایجاد می‌کنند، فیلم تجربی باشند. نقد من به شرایط موجود این است که سینمای ایران از سینمای تجربی و سینمای آوانگارد و پیشرو دور شده است.

برزگر ادامه داد: در ظهور ویدئو به معنای نوار مغناطیسی و بعدتر دیجیتال در مقابل آنالوگ، ساختن فیلم تجربی معنای متفاوتی می‌یابد. در دوران پسادیجیتال نیز تعریف تازه ای ارائه می‌شود. سینمای تجربی را چندان در شان و ساحت داوری نمی‌بینم. زیرا متر و معیار چندانی برایش وجود ندارد و ورودش به حوزه نقد و داوری شاید کار اشتباهی است اما سینمای تجربه گرا که بیشتر مایل هستم بر آن تاکید کنم می‌تواند واجد ویژگی‌هایی باشد که به آن در سینمای ایران بیشتر نیاز داریم و لزوما کار ویژه با نور، صدا و تصویر معنایش خوب یا بد نیست. آیا گریز از کلیشه‌های سینما بعد از گذشت بیش از یک قرن از تولدش می‌تواند سینمای تجربی باشد؟ من تلاش دارم تا سینمای تجربی ایران را بیشتر واکاوی کنم که عمدتا در عنوان سینمای پیشرو و آوانگارد قرار می‌گیرد.

این فیلمساز عنوان کرد: کسانی که با زیرکی و تسلط بر تکنیک تلاش می‌کنند شکلی از متفاوت‌نمایی را به عنوان سینمای تجربی نمایش دهند و عمدتا دست فیلمساز در اینجا رو می‌شود که خروجی کار در تجربه‌های زیسته او جایی نداشته است و گاهی دیده‌ام برخی از فیلمسازان تجربه جدیدی می‌کنند و مخاطبان را به نفهمیدن آن متهم می‌سازند! تجربه‌گرایی در یک سابقه سنتی طولانی ریشه دارد و آشکارا از یک بازآفرینی و بازتولید اندیشه و فرم پیش می‌‎آید.

در ادامه رامتین شهبازی از برزگر پرسید در آموزش کارگردانی فیلم تجربی مدرس از چه تکنیک‌هایی بهره می گیرد؟ و جایگاه یک استاد و یک تهیه کننده فیلم تجربی چه تفاوت‌هایی با یکدیگر دارد؟ برزگر در این باره گفت: در کلاس‌ها یا ورک شاپ‌های چند روزه در شهرهای دیگر تلاش می‌کنم تکانه هایی ایجاد کنم که یادآوری شود دانشجویان و علاقه‌مندان فرصت دارند در فیلم تجربی دست به تجربه‌هایی بزنند که به فیلم مهمی تبدیل شود. نه به این معنا که فیلم تجربی تمرینی برای فیلم‌های داستانی است اما بازیگوشی با ابزار در مسیر اندیشه‌ای ابزورد، نوعی سیاست‌ورزی در تغییر کلیشه‌های تماشاگری است که هژمونی توسط تلویزیون و بازار بر آن تحمیل شده است. در تجربه نمایش فیلم‌های مهم دنیا این تجارب بسیار به کار می‌آید و تماشاگران خارجی بسیار آماده تماشای این تجربه‌های جدید هستند که متاسفانه در ایران اینطور نیست.

وی افزود: در مقام تهیه کننده اما شخصیت حقوقی من با یک معلم قطعا فرق می‌کند. متقاعد کردن یک تهیه کننده برای ساخت فیلم تجربی بسیار سخت است. زیرا گاهی فیلمساز خود نمی‌داند چه کار قرار است بکند. اما من نمونه‌هایی مثل فیلم «هنوز نه» را تهیه کرده‌ام که ایده تجربی‌اش باعث قانع کردن من برای ساخته شدنش بود. فیلم‌های تجربی این خطر را دارند که به سرعت کلیشه شوند. اما در فیلم‌های کلاسیک می‌توان قصه‌ها را بارها تکرار کرد. متاسفانه اتفاقی که درباره ویدئوآرت افتاد نباید درباره فیلم تجربی تکرار شود. چنانچه فیلم هایی که نتوانستند موفق باشند اسمشان را ویدئوآرت گذاشتیم.

شهبازی نیز بیان کرد: من موافقم که باید با فیلم تجربی با نگاهی پدیدارشناسانه روبه‌رو شد. این که ذهن را از تجربیات و آنچه که پیش‌تر با آن مواجه شده است، خالی کنیم و اساسا این که چقدر این کار ممکن است، خود کاری سخت خواهد بود. ترسیم این دنیای جدید پیش رو می‌تواند هم برای فیلمساز هم برای مخاطب در حوزه سینمای تجربی اتفاق بیافتد.

برزگر در بخش دیگری از صحبت‌هایش بیان کرد: برای تغییر ذائقه سینمایی مخاطب و برای متمایل  کردنش به فیلم‌های تجربی باید این فیلم‌ها را در دسترس او قرار داد. چنانچه امروزه وقتی با تابلوهای نقاشی خط در فضاهای عمومی مواجه می‌شویم، متعجب نیستیم که از این که دو هنر تلفیق شده‌اند.

وی درباره یک تجربه تهیه کنندگی یک مستند تجربی موفق در ایران عنوان کرد: فیلم «رادیوگرافی یک خانواده» به کارگردانی فیروزه خسروانی تجربه دیگر تهیه کنندگی من بود که بر مبنای فوتیج‌ها و راش‌های هشت میلی متری که از سراسر ایران پیدا کردیم، شکل گرفت و با کلاژ تبدیل به مستندی شد که درباره تاریخ معاصر ماست و برای اولین بار در سینمای ایران جایزه ایدفا را به خود اختصاص داد.

مجید برزگر در پاسخ به سوالی درباره تاثیر جنبش‌های ادبی بر سینما آوانگارد عنوان کرد: مطالعه جنبش‌های ادبی و نحله‌ها و تعریف دادائیست‌ها و سوررئالیست‌ها و… نحوه ورودشان به سینمای تجربی قطعا ما را در تلقی نسبت به سینمای تجربی کمک می‌کند.

وی در پاسخ به این که آیا روایتگری در سینمای تجربی می‌تواند وجود داشته باشد؟ توضیح داد: روایتی که در سینمای جریان اصلی وجود دارد، نه. اما هر شکلی از گفتن نوعی روایت است. این روایت می‌تواند ضد داستان، بی داستان، خرده پیرنگ و… باشد که هریک خود نوعی روایت هستند.

برزگر در پایان با اشاره به یک آسیب در حوزه فیلم کوتاه تجربی گفت: متاسفانه شتابی در میان فیلمسازان برای رسیدن به قله که همان جایزه گرفتن پنداشته می‌شود، می‌بینم که سینما را محافظه کار کرده است. این رویکرد باعث شده دایره بازیگران محدود باشد و فیلم‌های کوتاه نهایتا تکه‌ای از یک فیلم بلند یا تلویزیونی باشند که شاید به دلیل قصه ملتهب خود دیده می‌شوند و به طور کلی شرایط فیلم تجربی در سینمای ایران خوب نیست. فیلم‌ها ریسک نمی‌کنند تا مبادا زمان یا بودجه‌شان را از دست بدهند بنابراین بر موارد تجربه شده و نتیجه داده تمرکز می‌کنند. اما به نظرم باید سعی کنیم شکل دیگری از سینما را به تماشاگر ارائه دهیم. نیاز داریم که حلقه‌ها و گروه‌هایی پیدا شوند و دست به دست هم داده تا با همفکری و تولید آثار تجربی، جریانی را پیش ببرند.

نوشته مجید برزگر: شتاب فیلمسازان برای رسیدن به قله جایزه، سینما را محافظه‌کار می‌کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«ابر بارانش گرفته» فیلمی به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مجید برزگر و نویسندگی آرمان خوانساریان و مجید برزگر محصول ۱۳۹۸ است که در سی و هشتمین دوره جشنواره فیلم فجر رونمایی شد و نازنین احمدی برای بازی در این فیلم سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن را دریافت کرد.

داستان فیلم درباره سارا پرستار ۳۵ ساله‌ای است که به بیمارانش کمک می‌کند تا آرام شوند. حتی آنها که امیدی به زنده ماندنشان نیست…

جشنواره بین‌المللی فیلم «دوربان» قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین جشنواره فیلم در منطقه جنوب آفریقا به شمار می‌رود که برای اولین‌بار در سال ۱۹۷۹ در کشور آفریقای جنوبی با هدف ایجاد تعامل بین سینمای این کشور با سینمای جهان و در جهت پیشرفت این صنعت در آفریقای جنوبی برگزار شد.

علاوه بر نمایش فیلم در این رویداد سینمایی، برگزاری ورکشاپ، بازار بین‌المللی فیلم، سمینارهای تخصصی صنعت سینما، کارگاه‌های فیلمسازی و … از برنامه‌های دیگر این جشنواره است.

پخش جهانی فیلم «ابر بارانش گرفته» برعهدهٔ کمپانی آلمانی «مدیا لونا» است.

عوامل این فیلم عبارت‌اند از: تهیه‌کننده و کارگردان: مجید برزگر. نویسندگان: مجید برزگر. آرمان خوانساریان. مدیر فیلم‌برداری: مسعود امینی تیرانی. طراح صحنه و لباس: لیلا نقدی پری. صدابردار، طراح صدا و صداگذار: ایرج شهزادی. تدوین: حمیدرضا برزگر. طراح چهره‌پردازی: الهام صالحی. برنامه‌ریز و مدیر تولید: علی درخشنده. جانشین تهیه‌کننده و مجری طرح: مهدی برزگر. دستیار اول کارگردان: چاووش هنرآموز. منشی صحنه: مریم شقاقی. عکاس: حمید جانی پور. مدیر روابط‌عمومی: علی زادمهر، جلوه‌های ویژه بصری: محمد ثانی فر. جلوه‌های ویژه میدانی: آرش بیگ آقا. مدیر تدارکات: سعید میرزایی. فیلم پشت‌صحنه: محمدامین اسدی.

بازیگران: نازنین احمدی. علیرضا ثانی فر. مزدک میرعابدینی. ارشیا نیک‌بین. محمدرضا مالکی. کاوه هادی مقدم. سورن مناساکانیان. منصوره ایزدپناه. پریسا بهپوری. ناهید حدادی. رامین محمدیان. محمود کیان. پریسا خواجه دهی. سالار دریامج. یحیی حقیقت‌خواه. نهال موسوی. سعید میرزایی. شهین کاظمی. جمال سادات. رها تقوایی. علی موسوی‌نژاد. حمید امیدوار.

نوشته نمایش «ابر بارانش گرفته» در بخش مسابقه جشنواره فیلم دوربان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مجید برزگر نویسنده، تهیه‌کننده و کارگردان سینمای مستقل در ابتدای این گفت‌وگوی برخط با ارائه تعریفی از سینمای مستقل عنوان کرد: این یک موضوع پرمناقشه و درگیر کننده است. سال‌هاست عبارت سینمای مستقل در ایران استفاده می‌شود و کمی کاربرد آن پیچیده شده است. این عبارت در سینمای آمریکا ابتدا مطرح می‌شود و مربوط به بحث‌های کپی رایت است. این عبارت ابتدا در دوران طلایی هالیوود به جریان متفاوتی در اندیشه که می‌خواست وارد سینما شود و علیه نظام استودیویی قد علم کند، مطرح شد. از اوایل دهه ۴۰ تا نیمه دهه ۵۰ و تا قبل از افول فیلم فارسی در ایران نیز بعضا فیلم‌ها در استودیوها ساخته می‌شدند اما بعد از آن این جریان متوقف شد.

وی افزود: سینمای مستقل در فرانسه با شکل‌گیری سینمای موج نو تعریفش جدی‌تر شد. نگرانی از جریان اصلی یا مین‌استریم مدیران فرهنگی را به این فکر انداخت که ممکن است این سینما از بین برود و آنها شروع کردند به تاسیس مراکز دولتی که مالیات بر فروش فیلم‌های خارجی یا داخلی پرفروش دریافت کنند و از این منبع فیلم‌هایی مستقل را بتوانند بسازند. در آمریکا به تدریج استودیو خود به سازنده فیلم مستقل تبدیل و وارد تولید فیلم‌هایی با برآورد هزینه کمتر شد اما در اروپا دولت‌ها و بنیان‌های فرهنگی با تامین بودجه‌ها به ساخت این جنس فیلم‌ها روی آوردند.

وی ادامه داد: در این تعریف تقریبا ایران جایی ندارد. زیرا نه نظام ساخت فیلم استودیویی در کشورمان وجود دارد و نه تولید فیلم مستقل در کارنامه تهیه‌کنندگان فیلم‌های بدنه دیده نمی‌شود. از طرفی دولت نیز علاقه‌ای به ساخت فیلم‌های مستقل ندارد. این استقلال قرار بود در ساخت فیلم غیرسفارشی نمود یابد اما سینمای مستقل در ایران از دهه ۲۰ شروع می‌شود و شکل جدی‌تری در اواخر دهه ۳۰ به خود می‌گیرد که خارج از دلبستگی به اکران و مخاطبان عمومی فیلم‌هایی ساخته می‌شود. برای مثال پرویز صیاد تهیه‌کننده طبیعت بی‌جان و… می‌شود اما بعدتر این جریان کمتر دیده می‌شود.

وی خاطر نشان کرد: اول از همه ارزان بودن و دوری از بودجه‌های کلان که اگر می‌خواستند نیز به دستشان نمی‌رسید و دوم رها بودن در فرم و احساس فیلم دو مشخصه عمده‌ای است که سینمای مستقل را در ایران تعریف می‌کند. به معنایی این سینما شیفته سینما بودن تعریف می‌شود. وقتی از دهه ۶۰ و ۷۰ به مرور از سینمای آنالوگ رد می‌شویم و به دهه ۸۰ و گسترش سینمای دیجیتال می‌رسیم، تعریف در تولید متفاوت می‌شود و با دسترسی به تجهیزات و ظهور دیجیتال سینما به نوعی کوچک می‌شود به این معنا که دیگر به سادگی می‌توان با یک تلفن همراه فیلم ساخت. اگرچه در دهه ۹۰ به نظرم سینمای مستقل نقیض خود شد و رفتار محافظه‌کارانه خود را در دوران آنالوگ با خود نگه داشت و تنها دوربین‌اش تغییر کرد اما قصه‌گویی و ستارگانش همچنان به همان روال سابق باقی ماند.

برزگر استقلال فیلم را در حوزه اندیشه تعریف کرد و گفت: فیلمی که مستقل در اندیشه است و سفارش نمی‌پذیرد اما با بودجه بیشتری تولید می‌شود همچنان مستقل است. در جامعه سیاست‌زده ما اساسا فیلم مستقل در اندیشه تعریف می‌شود. بودجه آن می‌تواند از هر جایی تامین شود، اما فیلمساز باید فیلم خود را بسازد اما سوال این است که آیا هر جایی که وابسته به دولت نیز است حاضر است از ساخت اندیشه من حمایت کند؟ قطعا جواب لزوما مثبت نیست. این در حالی است که کشوری مثل سوئد، فیلمسازی چون برگمان را به عنوان یک سرمایه می‌داند و در تمام عمر او امکاناتی را در اختیارش قرار می‌دهد تا فیلم و تئاترهای خود را تولید کند.

وی ادامه داد: جنبش سینمای آزاد قبل از انقلاب یا شیوه فیلمسازی فریدون رهنما در ایران از جمله مصادیق سینمای مستقل در تاریخ سینما بوده است اما نمونه‌های آن چندان زیاد نیست و در دهه ۹۰ نیز تقریبا این جریان به صفر می‌رسد.

این سینماگر توضیح داد: مناسبات حرفه‌ای و نگرانی از این که اگر فیلم لهجه یا نابازیگری در آن حضور داشته باشد یا قصه به کلیشه‌ها نزدیک نباشد، ممکن است نفروشد، فیلم را به جریان اصلی و رایج نزدیک می‌کند و به مرور از سینمای مستقل فاصله می‌گیرد. در دهه ۹۰ سینما آنقدر گران شد که فرصت‌های تجربه کردن را از سینماگران گرفت. گاهی بخش خصوصی و حتی فیلمساز تمام سرمایه‌اش را به خدمت می‌گیرد تا از محل فیلمسازی علاوه بر اجرای ایده‌اش بتواند درآمدی داشته باشد. در این شرایط باید با احتیاط سراغ خواسته تماشاگر و تامین خواسته سرمایه‌گذار حرکت کرد و جریان تجربه‌گرایی در فیلم کوتاه و سینمای زیرزمینی و ساخت فیلم‌های متهورانه به آن بخش‌ها معطوف شد.

در ادامه این لایو مجیدرضا مصطفوی تهیه‌کننده و کارگردان سینمای ایران با اشاره به دو موضوع سرمایه و ایده و زبان سینما در ارتباط با سینمای مستقل عنوان کرد: به نظرم سرمایه فیلم مستقل از هر جایی می‌تواند تامین شود؛ به شرط آن که سرمایه‌گذار دخالتی در ایده نداشته باشد. در اینجا می‌توان به عملکرد کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در دهه ۶۰ و ۷۰ اشاره کرد که تنها به بحث تامین هزینه ورود کرده است اما با گذشت زمان مراکز و ارگان‌ها دخالت خود را بر جریان محتوا و فیلمنامه همزمان با تامین هزینه بیشتر کردند و این استقلال فیلم را برهم می‌زد.

وی افزود: این ماجرا باعث شد که خود من هیچ وقت به دنبال جذب سرمایه دولتی نباشم اما بیشترین تعریف فیلم مستقل به همان جریان محتوا و استقلال فیلمنامه از سفارش برمی‌گردد. در هنر و تجربه تاکنون ۱۸۹ فیلم بلند شامل پروانه سینمایی و غیرسینمایی اکران شده است که آمار قابل توجهی در دهه ۹۰ است و به نظرم دو ۵ سال متفاوت در دهه ۹۰ از نظر وضعیت فیلم‌های هنر و تجربه داشته‌ایم.

وی با بیان این که سینمای مستقل حمایت و مخاطبان جدی دارد، عنوان کرد: واقعیت این است که وقتی سالن‌ها و اکران‌های محدود هنر و تجربه را با سینمای جریان بدنه مقایسه می‌کنیم متوجه می‌شویم که بسیاری از آنها از فیلم‌های جریان اصلی بیشتر فروخته‌اند. مهم‌ترین چالش برای فیلم مستقل گرفتن مجوز از سازمان سینمایی است زیرا اعضای شورا بر اساس تجربه‌شان می‌دانند که این فیلم‌ها قرار است خروجی متفاوتی از سایر فیلم‌ها داشته باشند. برای ایستادگی و ساختن این جنس فیلم‌ها باید به مجوزهای ویدئویی فکر کرد که بعدها آن را دچار مشکل در نمایش می‌کند. این بحث را باید اینطور جمع‌بندی کرد که فیلمنامه‌های فیلم مستقل وقتی در اختیار عوامل قرار می‌گیرد آنها به خوبی در می‌یابند که فیلمنامه رویکرد متفاوتی نسبت به عمده فیلمنامه‌هایی دارد که شاید به دستشان می‌رسد و این گزاره اشتباهی است که شاید بازیگران چهره اقبالی نسبت به فیلم‌های مستقل ندارند.

وی با تقسیم‌بندی دهه ۹۰ به دو مقطع ۵ ساله از نظر شرایط تولید فیلم مستقل عنوان کرد: در ۵ سال ابتدای دهه ۹۰ همچنان می‌شد با مبلغ حدود ۵۰۰ میلیون تومان و با متوسط ۳۰ جلسه فیلمبرداری یک فیلم مستقل تولید کرد. در حالی که تورم سال‌های اخیر این مبلغ را به دست کم ۲ یا ۳ میلیارد افزایش داده است. هم‌چنین از نظر شرایط اکران نیز در ۵ سال دوم دهه ۹۰ پاتوق‌های فرهنگی و هنر و تجربه شرایط بهتری و پررونق‌تری را برای اکران فیلم‌های مستقل فراهم کردند. هم‌چنین اگر این فیلم‌ها بازیگران چهره داشته باشند می‌توانند در جمع فروش‌های خوب در شبکه نمایش خانگی جای بگیرند. بخشی از سرمایه‌شان در این نمایش‌های دانشگاهی و… برمی‌گردد. همچنین اهمیت فیلم‌های مستقل در نحوه پخش بین‌الملی‌شان نیز مشخص می‌شود و در ایران چند پخش کننده خوب فعالیت دارند.

از سال ۹۰ تا ۹۵ محافظه‌کاری در پروانه ساخت، نمایش و جشنواره درصد کمتری نسبت به نیمه دوم این دهه داشته است.

نوشته مجید برزگر: تعداد فیلم‌های مستقل در دهه ۹۰ تقریبا به صفر رسیده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در خلاصه داستان فیلم «مامان» آمده است : اگه می خوای مامان رو عوض کنی نمی شه… قرار نیست کسی کسی رو عوض کنه!

رویا افشار، امیر نوروزی، عرفان ابراهیمی، امیر شمس و شقایق شوریان بازیگران فیلم «مامان» هستند.

عوامل فیلم سینمایی «مامان» عبارتند از: نویسنده، کارگردان و تدوینگر: آرش انیسی، مشاور کارگردان: خسرو معصومی، فیلمبردار: فرید طهماسبی، آهنگساز: میلاد موحدی، طراح صحنه: پوریا اخوان، طراح لباس: صدف صالح ایزدخواست، طراح گریم: محسن دارسنج، طراحی و ترکیب صدا: زهره علی اکبری، صدابردار: سید وحید رضویان، منشی صحنه: الناز میرزا، جلوه های ویژه رایانه ای: امین پهلوان زاده، دستیار اول کارگردان: محمد داوودی کیا، برنامه ریز: امید طاهری، عکاس: بهنوش منصوری،  مشاور امور رسانه ای : علی زادمهر، مدیر صحنه: آرش رضوانی، فیلمبردار پشت صحنه: احمد طوسی، جلوه های ویژه میدانی: رضا ترکمان ، مدیر تدارکات: امیر نژاد دریانی، مدیر تولید و مجری طرح: مهدی برزگر.

سایر بازیگران: اسماعیل شفیعی، ندا اسدی، پونه پارسایی، مرتضی علی عباس میرزایی، سمیرا خلیلی، ثریا حقانی، اصغر نوعی، محمودرضا فردوسی، روحیه محمودی، میرحسین نونچی، فرشته صفایی، فرشید آلاشتی داداشی، شبنم ندیمی، شکوفه جعفری، نسرین کرد، سودا همرنگ، یاسمن میرزایی، فاطمه رحمانی، سپیده سروری و مجید نوربخش.

تهیه کننده: مجید برزگر، محصول مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و رسانه باران خیال.

نوشته رونمایی از آنونس فیلم سینمایی «مامان» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این کارگاه که طی دو روز با رعایت پروتکل های بهداشتی و با ظرفیت محدود و به همت انجمن سینمای جوانان ایران برقرار بود، مجید برزگر نویسنده، تهیه کننده و کارگردان سینما به عنوان مدرس حضور یافت.

ورود دوربین فیلمبرداری به سینمای ایران، شباهت ها و تفاوت های سینمای ایران با سینمای جهان، مرور مشخصه های آثار ماندگار سینما از جمله مباحث مطرح شده در روز نخست این کارگاه و بازی گرفتن از بازیگران، جایگاه فیلم کوتاه در ایران و جهان، نحوه مطلوب پیچینگ و نگارش طرح جامع داستانی، جریان سینمای آزاد به عنوان سینمای آوانگارد در ایران و سردمداران آن و تغییر جریان عمده روایت در سینما از دانای کل به اول و دوم شخص از جمله مباحث مطرح شده در کارگاه این فیلمساز مستقل در روز دوم برگزاری بود.

فیلمساز باید ثابت کند که لیاقت ساخت یک طرح را دارد

وی در بخشی از این کارگاه که به آموزش پیچینگ اختصاص داشت، خطاب به هنرجویان بیان کرد: در جلسه پیچینگ ضرورت ساخت فیلم از سوی فیلمساز توضیح داده می شود. چراکه وقتی برای فیلمساز تعریف مشخصی از هدف و ضرورت ساخت اثرش وجود داشته باشد، برای تهیه کننده نیز این مهم روشن خواهد شد. شناخت عمیق فیلمساز از موضوع ثابت می کند که هیچ کس جز او لیاقت ساخت آن اثر را ندارد.

برزگر با اشاره به مراحل تکمیل یک فیلمنامه از لاگ لاین یا ایده دو خطی، سیناپس، طرح گسترش یافته و فیلمنامه بدون دیالوگ تا فیلمنامه کامل، به نمایش نسخه ای از یک طرح سینمایی برای ارائه در جلسه پیچینگ پرداخت. این کتابچه دیجیتال شامل مواردی از جمله پیش بینی نوع دوربین مورد استفاده در تولید، لحن و ویژگی های اثر، لنزهای کاربردی، لاگ لاین، تصاویر، لوکیشن های مورد نظر، یادداشت و بیوگرافی کارگردان، نویسنده، مدیر فیلمبرداری و… می شد.

وی ادامه داد: همه این اطلاعات بر اینکه چه ضرورتی برای ساخت یک فیلم وجود دارد، تاکید می کند. برای خود من در مقام تهیه کننده در پیچینگ و طرحی که می خوانم حال و هوای اثر مهم است نه عکس کارگردان از خودش در پشت صحنه! بیشتر می خواهم بدانم مثلا وقتی او درباره لانگ شات و کادر اسکوپ صحبت می کند دقیقا درباره چه حرف می زند. بنابراین می توان از نقاشی ها، فیلم های ایرانی و خارجی دیگر وام گرفت تا به ایجاد تصویر روشن تری برای مخاطب از اثر کمک کرد.

روند کمرنگ تر شدن روایت دانای کل در ادبیات و سینما

کارگردان فیلم «پرویز» با اشاره به کمرنگ شدن روایت دانای کل در سینما نسبت به دهه های اولیه پیدایش این هنر عنوان کرد: اوایل قرن ۲۰ در ادبیات جنبش های زیادی راه افتاد و عموما در این جنبش ها راوی دانای کل و سوم شخص همه چیز را می دانست و بر رویدادهای گذشته اشراف داشت و یکباره صفحات زیادی از یک رمان یا کتاب به شرح این تسلط اختصاص می یافت. در این مقطع تاریخی این سوال مطرح شد که راوی مگر خداست که همه چیز را می داند؟! و پاسخ به این چالش ایجاد شده این بود که اگرچه راوی ممکن است قهرمان یا کسی باشد که در قصه از مردم دستگیری و به آن ها کمک کند اما این خصلت او باید در کنش و واکتش فیلم مطرح شود. تا اینکه دو نویسنده و سینماگر فرانسوی به نام های آلن رب گریه و مارگریت دوراس و همچنین محمدتقی غیاثی با بازخوانی اندیشه رب گریه در کتاب «قصه نو، انسان طراز نو» در ایران روایت دانای کل را به سمت اول و دوم شخص پیش بردند.

برای سینمای مستقل فرش قرمز پهن نمی کنند

این سینماگر و مدرس با اشاره به ضرورت حمایت دولت از سینمای مستقل توضیح داد: شاید مجموع هزینه هر ۴ فیلم من دستمزد یک بازیگر معروف باشد! بنابراین کسی فرش قرمزی برای تولید این جنس فیلم ها پهن نمی کند و مشخص است که دولت موظف است و باید از سینما حمایت کند. زیرا آنانی که این روزها به قدر همت خود کاری برای فرهنگ و هنر می کنند، دست تنها هستند.

وی با اشاره به فیلم «اون شب که بارون اومد» ساخته کامران شیردل که در گرگان فیلمبرداری شده است، بیان کرد: این فیلم در تاریخ سینما بی نهایت مهم است و روحیات و خلقیات ایرانیان را نمایش می دهد.

برزگر در ادامه به جنبش آوانگارد سینمای آزاد در تاریخ سینمای ایران اشاره و بیان کرد: سینمای آزاد نیز جنبش آوانگارد بسیار مهمی در سینمای ایران است که در سال های ۴۷ و ۴۸ آغاز شده و تا یک دهه بعد ادامه می یابد. این جنبش در همین سال ها با مدیریت فریدون رهنما و آثار تاثیرگذارش از جمله فیلم های سینمایی و کتاب «واقعیت گرایی فیلم»، تعداد بیشماری فیلم ۸ میلیمتری می سازد.

وی افزود: سینمای آزاد در اوج فعالیت خود فیلمسازان و نمایندگانی در شهرهای مختلف داشته که دوربین را برای یکدیگر در شهرهای مختلف پست می کرده اند. برای مثال کیانوش عیاری و داریوش عیاری در اهواز، زاون قوکاسیان در اصفهان، حسن بنی هاشمی در بندرعباس، عبدالله باکیده در همدان، ناصر غلامرضایی در خرم آباد و… نمایندگان این سینما بوده اند. این دوره از سینما بسیار پر رونق بود و متاسفانه از بسیاری از فیلم هایش تنها یک نسخه موجود است که پژوهشگرانی در حال یافتنش هستند.

سایر کارگاه های آموزشی چهاردهمین جشنواره ملی فیلم کوتاه رضوی به همت انجمن سینمای جوانان ایران و با مدیریت سعید پوراسماعیلی در شهر گرگان برگزار و متعاقبا اطلاع رسانی خواهد شد.

چهاردهمین جشنواره ملی فیلم کوتاه رضوی به دبیری سعید نجاتی با محوریت موضوع سیره علمی و عملی امام رضا علیه السلام به همت و مشارکت سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بنیاد بین المللی امام رضا علیه السلام و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان گلستان اسفند ماه امسال در شهر گرگان برگزار خواهد شد.

فراخوان این رویداد سینمایی در سایت  www.golestan.shamstoos.irقرار دارد و شناسه این جشنواره در اینستاگرام  @razavishortfilmfestival است.

نوشته کارگاه فیلمسازی مجید برزگر در گرگان برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این کارگاه که به منظور ارتقای سطح کیفی آثار فیلمسازان و نتیجه بخشی برگزاری جشنواره با مدیریت آموزشی سعید پوراسماعیلی برگزار می شود، طی دو روز در سالن نگاه تالار فخرالدین اسعد گرگانی با رعایت شرایط بهداشتی و اعمال محدودیت هایی برای پیشگیری از انتقال کرونا در جریان خواهد بود.

همچنین مسئولیت برگزاری این کارگاه ها را انجمن سینمای جوانان گرگان با مدیریت مهدی صاحبدل برعهده دارد.

هنرجویان و علاقه مندان استان های گلستان، مازندران و خراسان شمالی که مایل به حضور در این کارگاه هستند، می توانند با شماره ۰۹۱۱۸۶۷۵۱۵۶ تماس بگیرند.

چهاردهمین جشنواره ملی فیلم کوتاه رضوی به دبیری سعید نجاتی با محوریت موضوع سیره علمی و عملی امام رضا علیه السلام به همت و مشارکت سازمان سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، بنیاد بین المللی امام رضا علیه السلام و اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان گلستان اسفند ماه امسال در شهر گرگان برگزار خواهد شد.

فراخوان این رویداد سینمایی در سایت www.golestan.shamstoos.ir قرار دارد و شناسه این جشنواره در اینستاگرام  @razavishortfilmfestival است.

نوشته جزییات کارگاه کارگردانی مجید برزگر در جشنواره ملی فیلم کوتاه رضوی اعلام شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نازنین احمدی، مزدک میرعابدینی، علی ثانی‌فرو ارشیا نیک‌بین بازیگران اصلی فیلم «ابر بارانش گرفته» هستند.

عوامل این فیلم عبارتند از : کارگردان: مجید برزگر،نویسندگان: آرمان خوانساریان. مجید برزگر،مدیر فیلمبرداری: مسعود امینی تیرانی،طراح صحنه و لباس: لیلا نقدی پری،صدا: ایرج شهزادی،تدوین: حمیدرضا برزگر،طراح گریم: الهام صالحی،طراح جلوه های بصری: محمد ثانی،طراح جلوه های ویژه میدانی: آرش آقا بیک، مجری طرح: مهدی برزگر،مدیر تولید و برنامه ریز: علی درخشنده، تهیه کننده: مجید برزگر.

نوشته رونمایی از پوستر فیلم سینمایی «ابر بارانش گرفته» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مجید برزگر کارگردان فیلم «ابر بارانش گرفته» با اشاره به اکران این فیلم عنوان کرد: به اکران از این منظر نگاه می‌کنم که سینمای ایران در سال‌های گذشته کم تماشاگرتر بوده است. تجربه فیلم‌های قبلی‌ام این را نشان داده که اگر فیلم‌ها درست ساخته شوند تماشاگر خاموش سینما می‌تواند به فیلم‌های ما توجه کند و اگر می‌خواهد فیلم ببیند به سراغ این دسته از فیلم‌ها بیاید.

برزگر در پاسخ به سوالی درباره اکران و فروش فیلم توضیح داد: من فکر می‌کنم فیلم هایم را برای اقلیت و گروه خاموشی که سلیقه‌شان را دوست دارم تولید می‌کنم که البته تعدادشان کم هم نیست. تلاش من در این سال‌ها این چنین بوده و همین مسیر را رفته‌ام.

او درباره شباهت «ابر بارانش گرفته» به سینمای تارکوفسکی توضیح داد: مثل هر فیلمسازی که علایقی دارد برای من هم این فیلمساز الگو است. مشخصا در سکانس لیوان به فیلم «استاکر» تارکوفسکی ادای دین کرده‌ام و کل فیلم نیز در همین فضا است. مانند بقیه فیلم‌هایی که ممکن است در سینمای داخل یا خارج ایران ببینید من هم علایقی دارم که بدون اینکه بخواهم آن را کپی کنم مسیرشان را ادامه می‌دهم.

وی همچنین با اشاره به موسیقی متن فیلم توضیم داد: سرتاسر فیلم موسیقی داشت، یک قطعه از بتهوون انتخاب کردم و همین موسیقی از ابتدا تا پایان تکرار می‌شود.

نازنین احمدی در پاسخ به سئوالی درباره کم بودن دیالوگ‌هایش در این فیلم توضیح داد: نقشی که به عهده داشتم کم دیالوگ نبود، آقای برزگر اولین بار که طرح را به من داد، شیفته آن شدم. او لحظه به لحظه همراه من بود و از او برای این پیشنهاد متشکر هستم.

علی ثانی‌فر با اشاره به حس‌ وحالش در این فیلم گفت: برای بازیگری مثل من بازی در چنین فیلم‌هایی خوشایند است، دوست داشتم با مجید برزگر کار کنم و در این فیلم این تجربه برایم پیش آمد. در این فیلم نقش همسر سارا را بازی می‌کردم و مانیفست اصلی فیلم بین این دو شخصیت برقرار می‌شود و می‌خواستم این مانیفست بدون هیچ واسطه‌ای جاری شود.

آرامه اعتماد منتقد حاضر در جلسه بیان داشت: من طرفدار فیلم «پرویز» بودم و کارهای آقای برزگر را دوست دارم. میل زن قصه ما به خودکشی و کشتن مریض‌هایش جالب است. نهنگ صورتی که در دریا می‌بینیم نماد زندگی است برعکس نهنگ آبی که یادآور مرگ است. این فیلم نقاط قوت زیادی دارد و مانند باقی فیلم‌ها نقاط ضعف هم در آن دیده می‌شود.

آرمان خوانساریان نویسنده این فیلم با اشاره به همکاری‌اش با مجید برزگر در نگارش این فیلمنامه افزود: من و مجید زمانی که کار را شروع کردیم قرار بود روی ایده او که درباره اوتانازی بود، شروع به کار کردن درباره این سوژه کردیم. این فیلم شاعرانه و بیشتر شبیه فیلم‌های کوتاه آقای برزگر است.

وی افزود: سعی کردم فیلمنامه شاعرانه‌مان را روزمره‌تر و محاوره‌تر به تصویر بکشیم. همکاری با مجید برزگر باعث افتخار بود . خیلی کم می‌توان از کسی هنگام کار کردن چیز یاد گرفت اما کار کردن با او چیزهای زیادی به من آموخت.

در ادامه نشست، برزگر با تاکید به اینکه همه ارکان فیلم به خصوص فضاسازی آن برایم اهمیت داشت افزود: ما چندین ماه برای رسیدن به این فضا موسیقی گوش کردیم و نقاشی و فیلم تماشا کردیم. برای لوکیشن عمارتی که در فیلم می‌بینید خانه‌ای ویرانه در بندر کیاشهر پیدا بود که آن را بازسازی کردیم.همه آنجه که در فیلم می‌بینید محصول آن چیزی است که ما تولید کردیم.

الهام صالحی درباره گریم این فیلم که دیده نمی‌شود توضیح داد: قرار نیست گریم چشم را بدزدد بلکه باید زندگی در آن جریان داشته باشد و گریم به نشان دادن حال و هوای زندگی روزمره کمک کند.

مجید برزگر درباره داستان این فیلم توضیح داد: فکر می‌کنم دو سال پیش این داستان را در چند مدل نوشتیم که در نهایت به داستانی که امشب دیدید رسیدیم. در فیلم‌های قبلی که به عنوان تهیه‌کننده یا کارگردان حضور داشتم زمان زیادی طول می‌کشید تا پول‌هایمان را جمع کنیم، برای این فیلم نیز زمان زیادی طول کشید تا بتوانیم کمک بگیریم و موفق به ساخت فیلم شویم.

همچنین با اشاره به فضاسازی فیلم ادامه داد: بخش زیادی از این فضاسازی به طراحی لباس و صحنه مربوط بود. من لوکیشن خاصی می‌خواستم که تقریبا یک ماه به دنبال این عمارتی که فیلمبرداری انجام شده رسیدم. تقریبا تمام خانه‌ و بیمارستان طراحی شده است. بدون تردید همکاری‌ام با تمام عوامل این فیلم ادامه خواهد داشت زیرا من را به تمام چیزهایی که فکر کرده بودم رساندند.

اعتمادی با ابراز خوشحالی از حضور فیلم مستقل در جشنواره افزود:  در جشنواره‌ای که پر از حرف و حدیث است فیلم مجید برزگر حضور دارد که به صورت مستقل و با بودجه شخصی ساخته شده است، با خوب یا بد بودن این فیلم کاری ندارم که البته فیلم خوبی ا‌ست چیزی که برایم مهم است مستقل بودن آن است.

کارگردان فیلم «ابر بارانش گرفته» همچنین درباره تفاوت صدای این فیلم در سالن سینما و استودیو عنوان کرد: چیزی که در استودیوها به صورت استاندارد می‌شنویم چیزی نیست که در سالن می‌شنویم زیرا ما هنوز به استاندارد جهانی در سالن‌های سینما نرسیده ایم.

مسعود امینی تیرانی (مدیر فیلمبرداری) با اشاره به همکاری با مجید برزگر گفت: شانس بزرگی که برای یک فیلمبردار اتفاق می‌افتد همکاری با یک کارگردان با درک و کاربلد است، فیلمنامه را که خواندم احساس نزدیکی بیش از اندازه‌ای با آن کردم و تصمیم گرفتم در آن حضور داشته باشم.

او افزود: برای من مهم‌ترین اتفاق این بود که گاهی در زندگی اتفاقی که دوست داریم برایمان نمی‌افتد و نیاز به معجزه داریم، اگر تجربه مشابهی با این اتفاق داشته باشیم می‌توانیم خودمان را جای بازیگران بگذاریم و این رمزی بود که فیلم «ابر بارانش گرفته» را می‌ساخت. مجموع این عوامل باعث شد بتوانیم به یک شکل بصری برسیم.

لیلا نقدی پری، (طراح صحنه و لباس) با اشاره به سینمای مستقل گفت: جلسه قبلی را که می‌دیدم حس کردم سینمای مستقل چقدر تنهاست، خوشحالم که هنوز کسانی هستند که ما را همراهی می‌کنند.

او ادامه داد: صحنه و لباس برای من ویژگی خاصی ندارد و دقیقا همان چیزی است که در سالن مشاهده کردید.

ارشیا نیک بین (بازیگر این فیلم) در بخش دیگری از نشست گفت: از آقای برزگر تشکر می‌کنم که این تجربه را در اختیارم قرار داد و برای اولین بار در سینما جلوی دوربین او ایستادم.

مزدک میرعابدینی (بازیگر این فیلم) در ادامه گفت: همکاری  با مجید برزگر باعث افتخارم بود، اولین باری است که فیلم را می‌دیدم و بازی تمام بازیگران را دوست داشتم. احساس می‌کنم مجید برزگر جایگاه قابل توجهی در سینمای هنر و تجربه داشته و تاثیر به سزایی در این عرصه به جا گذاشته است.

حمیدرضا ملکی (بازیگر فیلم) درباره تفاوت این فیلم با دیگر فیلم‌ها تصریح کرد: همکاری با مجید برزگر برایم ارزش زیادی داشت و پشت صحنه این فیلم با تمام فیلم‌هایی که تا به حال دیده‌ام تفاوت داشت. تمام عوامل با تمرکز کارشان را می‌کردند و همه چیز در جای خود قرار داشت.

برزگر همچنین درباره تحقیق‌هایی که برای ساخت این فیلم انجام داده است، گفت: ما برای ساخت این فیلم مشاور پزشکی داشتیم و درباره تمام نکات پزشکی که در فیلم هست تحقیق کرده بودیم و به تنهایی و بدون مشاوره در هیچ زمینه‌ای وارد نشدیم.

خوانساریان نویسنده فیلم «ابر بارانش» گرفته درباره واژگانی که در فیلمنامه نوشته شده‌اند توضیح داد: یک سری واژگان در محاوره و مکالمه روزمره به کار می‌روند مانند قطع کردن از دستگاه که به معنای پیوند عضو هستند یا بهبود از مرگ مغزی که به معنای حیات است و در این فیلم آمده‌اند اما چون کمتر شنیده شده‌اند شاید برای مخاطب مفهوم نباشند.

نوشته نشست فیلم «ابر بارانش گرفته» برگزار شد/ مجید برزگر: اگر فیلم‌ها درست ساخته شوند تماشاگر خاموش به سینما می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حالا اما خبر رسیده که به تازگی اثری دیگری با سرمایه فرانسوی‌ تولید شده است و پس از پشت سرگذاشتن مراحل تولید درخواست پروانه نمایش کرده است. فیلمی به نام «داستان خانواده فرشچی» که نویسندگی و کارگردانی آن برعهده نادر تکمیل همایون و تهیه کنندگی آن برعهده مجید برزگر چهره فعال سینمای ایران در جذب سرمایه خارجی است.

براساس آنچه خبرگزاری مهر در خبر امروز خود منتشر کرده است، «داستان خانواده فرشچی» محصول شبکه «آرته» فرانسه به شمار می رود و داستان آن پیرامون یک خانواده قدیمی و سنتی در شهر تهران است که از فرش فروشان به‌ نام بازار تهران به شمار می روند. در ابتدای فیلم متوجه می شویم که پدر خانواده که در فرانسه زندگی می کند در این کشور فوت کرده و همسر و پسر آقای فرشچی با بازی گلاب آدینه و بابک حمیدیان برای بازگرداندن جسد پدر به فرانسه سفر می‌کنند و در این سفر ماجراهایی برای آنها رخ می دهد.

باید منتظر بود و دید که آیا جدیدترین اثر سینمای ایران که با سرمایه‌ فرانسوی‌های تولید شده است در مسیر داستانی خود ادامه دهنده دیگر آثار حمایت شده از سوی فرانسوی‌هاست و یا تصمیم گرفته مسیری متفاوت را انتخاب کند؟

نوشته اکران یک فیلم ایرانی-فرانسوی دیگر/ «داستان خانواده فرشچی» در راه اکران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.