در ابتدای نشست، مصطفی شیری از اعضای انجمن صنفی کارگردانان سینمای مستند و مجری برنامه گفت:خوشحالیم که برنامه‌ٔ شب‌های مستند پس از مدتی وقفه، با نمایش فیلمی آغاز می‌شود که به معنای واقعی، نمونه‌ای از سینمای مستقل مستند است.

محسن استادعلی تهیه‌کنندهٔ فیلم نیز ضمن خوشامدگویی به حاضران گفت: نمایش امشب را به پدر و مادر محمد نجفی تقدیم می‌کنم؛ زیرا اگر اعتماد آن‌ها نبود، قطعاً این فیلم ساخته نمی‌شد.

شیری با اشاره به جشنوارهٔ سینماحقیقت گفت: این جشنواره قرار است بازتابی از جریان روز سینمای مستند باشد، اما چنین نیست و از استادعلی پرسید که چرا «میراث» در این رویداد حضور ندارد؟ و

استادعلی پاسخ داد: از میانهٔ تولید فیلم که هم‌زمان بود با حوادث و تلخی‌های شوکه‌کننده‌ی سال ۱۴۰۱، مطمئن شدیم که در جشنوارهٔ سینماحقیقت نخواهیم بود و فیلم را نیز به جشنواره ارائه نخواهیم؛ زیرا قرابتی با آن فضا در شرایط فعلی اجتماعی ایران نداریم. معتقدم سینماحقیقت در روزگار کنونی تمامیت سینمای مستند ایران را نمایندگی نمی‌کند.

او تأکید کرد: با این‌حال بسیاری از همکاران ما در آن جشنواره حضور دارند و برایشان آرزوی موفقیت دارم. نباید اجازه دهیم فضای دوگانه‌ و قطبی‌سازی، وارد گفت‌وگوهای سینمای مستند شود یا باعث کدورت‌های سطحی شود.

استادعلی دربارهٔ همکاری با پروژه گفت: چنین فیلم‌هایی از دردی تجربه‌شده وارد ساحت مستند می‌شوند و یک نوع تراپی جمعی، هم پشت دوربین و هم جلوی دوربین رخ می‌دهد؛ همین باعث اثرگذاری دوچندان بر مخاطب است.

او ادامه داد: تعامل با کارگردان‌های مختلف را تجربه کرده‌ام؛ تجربه‌هایی که گاه دشوار بوده. اما محمد نجفی بسیار اهل مشورت، درونی و وسواس‌مند است و این باعث می‌شود با خیال راحت کنار او بایستم.

او دربارهٔ سوژهٔ فیلم نیز توضیح داد: چون موضوع در دل خانوادهٔ کارگردان شکل می‌گیرد، فیلم شکل تصنعی ندارد و برای من به‌عنوان اولین مخاطب، این نزدیک‌بودن به شخصیت‌ها بسیار ارزشمند است. در چنین مستندهایی فیلم و شخصیت‌ها رخ‌به‌رخِ مخاطب می‌ایستند و دردِ فیلم درست منتقل می‌شود.

او خاطرنشان کرد که کل پروژه چهار سال طول کشیده و افزود: صبر کارگردان بسیار مهم است. نجفی تلاش کرد علاوه بر مشاهده و تأمل، با شخصیت‌ها تعامل مستقیم داشته باشد تا تکنیک کارگردانی کمترین فاصله را با تماشاگر پیدا کند.

محمد نجفی کارگردان فیلم ضمن تشکر از حاضران گفت: از ابتدا تصمیم داشتم در فیلم حضور نداشته باشم؛ چون این حضور ممکن بود کنش و واکنش‌های اضافی ایجاد کند و مسیر فیلم را به بیراهه ببرد.

او دربارهٔ شکل‌گیری ایده توضیح داد: سال ۹۷ یکی از دوستانم مستند کوتاهی دربارهٔ پدربزرگش ساخت. فیلم را در خانه‌اش دیدیم و در مسیر بازگشت فهمیدم خودم نیز با موقعیتی مشابه روبه‌رو هستم. تصمیم گرفتم شروع کنم؛ اگر هم به نتیجه نرسید، آن را به‌عنوان یک یادگار خانوادگی نگه می‌داشتم.

نجفی گفت تصویربرداریِ اولیه ابتدا با گوشی آیفون و بدون صدابرداری حرفه‌ای شروع شد و او دربارهٔ استاندارد بودن این روش تردید داشت. تابستان ۹۸ در یک کارگاه یک‌روزه با بابک حیدری آشنا شدم. او تصاویرِ اولیه را دید و اظهار تمایل کرد و بعد به دنبال تهیه‌کننده رفت و به محسن استادعلی رسیدیم. پس از جلسات متعدد مشترک سه‌نفره برای طرح و توسعهٔ داستان و….، تصویربرداری پس از چهارسال در پایان ۱۴۰۱ تمام شد.

او ادامه داد: همیشه با گوشی از اتفاقات خانه فیلم می‌گرفتم، با پدربزرگ و مادربزرگم حرف می‌زدم و خودم هم در تصویر نبودم. دلیل استفاده از موبایل این بود که اتفاقات بسیاری ناگهانی رخ می‌داد و باید سریع دست‌به‌کار می‌شدم.

بابک حیدری  تدوینگر اثر گفت: فیلم از مجموعه‌ای از سکانس‌های ثابت تشکیل شده بود و من پیش‌تر تجربهٔ کار با تصویربرداری موبایلی نداشتم. این فیلم برای من حس کامل زندگی در سکون داشت. همه‌ٔ ما نمونه‌هایی از این شخصیت‌ها را در زندگی‌مان داریم وطبیعتا همین باعث همذات‌پنداری می‌شود.

او افزود: تجربه‌ای سخت و شیرین بود. خوشحالم که محسن استادعلی از ابتدا به‌عنوان مشاوری تعیین‌کننده و تهیه‌کننده کنار ما بود؛ نگاه او در تمام کارهایم همیشه کمک‌کننده و راهگشا بوده. صبر و اعتماد محمد نجفی نیز مثال‌زدنی است؛ چیزی که امروز کمتر دیده می‌شود!.

پژمان خلیلی که پیش‌تر نیز سابقهٔ آهنگسازی مستند داشته، گفت: در اولین دیدار بسیار تحت‌تأثیر فیلم قرار گرفتم. سعی کردیم موسیقی احساسات اضافی وارد نکند و جدا از فیلم نباشد. نباید از زحمات  علیرضا علویان، طراح صدا، برای باند صوتی هم غافل شد.

او دربارهٔ شیوهٔ آهنگسازی گفت: می‌دانید سازهای زهی و بادی بار احساسی بالاتری دارند. اما برای این خانواده چنین سازهایی کارکرد دیگری پیدا می‌کرد. خوشحالم که توانستیم زبان مشترک فیلم را پیدا کنیم. باید بگویم موسیقی این اثر را تماماً با اشک ساختم.

در این نشست افرادی همچون فرهاد ورهرام، ارد عطارپور، محمدحسن دامن زن، امید نجوان، محمدجعفری، بابک بهداد، مهرداد زاهدیان، پریسا عشقی، آرش اسحاقی، مهدی گنجی، مهدی اسدی، محمدرضا فرزاد، مصطفی امامی، محسن سخا، مهرداد فراهانی، هادی معصوم دوست، زینب تبریزی، سهیل رحیمی، جواد وطنی، علی علایی، مرتضی جذاب، فرشاد اکتسابی، خاطره حناچی و…حضور داشتند.

نوشته مستند «میراث» در خانه سینما نقد و بررسی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پس از نمایش فیلم، نشست پرسش و پاسخ نیز با حضور عوامل اثر برگزار خواهد شد.

«میراث» قصه‌ رابطه‌ و زندگی سه نسل از یک خانواده‌ای است که به بهانه‌‌ گذشته‌‌ مشترک‌ِشان کنار یکدیگر روزگار می‌گذرانند.

عوامل فیلم «میراث» عبارتند از: طراح، فیلمبردار و کارگردان: میرمحمد نجفی، تدوین: بابک حیدری، طراحی و ترکیب صدا: سیدعلیرضا علویان، موسیقی: پژمان خلیلی، رنگ‌آمیزی تصاویر: حمیدرضا‌ فطوره‌چیان، فرهاد طالبی‌نژاد، مجری طرح: نسرین عبدی، دستیار کارگردان: میثم امراللهی، طراح پوستر: شهرام ملک‌زاده، عکاس:‌ مهتاب استادعلی، پخش‌بین‌الملل: رفت فیلم، تهیه‌کننده: محسن استادعلی، محصول: کارگاه فیلم مستند.

نوشته نمایش مستند «میراث» در خانه سینما اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در خلاصه مستند «خسوف» آمده است: «می‌گن این خسوف، طولانی‌ترین خسوف قرن بیست و یکه. شیش ساعت و سیزده دقیقه و چهل و هشت ثانیه، سایه زمین روی ماه می‌افته و توی این مدت خبری از مهتاب نیست، خبری از نور نیست…»

در سلسله نشست‌های «مستند ماه؛ اثر مستند از ایده تا پرده نمایش» فیلم‌های منتخب حوزه سینمای مستند ایران در نخستین یکشنبه هر ماه در سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش درمی‌آید و پس از معرفی و تحلیل آن، ورک‌شاپ ساخت مستند (آشنایی با فرآیند تولید) با حضور کارگردان اثر برگزار می‌شود.

نوشته نمایش مستند «خسوف» در خانه هنرمندان ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در آستانه نمایش فیلم در جشنواره سینماحقیقت پوستر «هم قدم» که توسط  کژال ملک‌زاده طراحی شده، رونمایی و منتشر شد.

در خلاصه داستان فیلم آمده است: آقای مداح درگیر سرطان می شود و روزهای سختی را می‌گذراند، همسرش با همه نگرانی هایی که دارد  تلاش می کند که او این روزها را بگذراند.

عوامل این فیلم مستند عبارتند از: پژوهشگر ، تصویربردار و کارگردان:محسن سخا،تدوین :بابک حیدری، احسان میلانی، صداگذار: گیسو آزادروش،مدیر تولید: سلیم قاسمی،رنگ آمیزی تصاویر: حمیدرضا فطوره‌چیان و برنا جمشیدی، مجری طرح: کارگاه فیلم مستند، روابط عمومی : سپیده حیدرآبادی،تهیه کننده:محسن استادعلی،محصول شبکه مستند سیما.

نوشته «هم قدم» در راه جشنواره سینماحقیقت/ رونمایی از پوستر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پوستر فیلم «کمی با من برقص» توسط کژال ملک زاده و پوستر فیلم «زخم قند» توسط ابراهیم عاشوری طراحی شده است.

مستند «کمی با من برقص» در بخش کوتاه و مستند «زخم قند» در بخش نیمه بلند مسابقه اصلی جشنواره سینماحقیقت نمایش داده خواهد شد.

در خلاصه داستان «کمی با من برقص» آمده : «عقیل» سالهاست در انتظار پیوند کلیه است، شاید این بار کورسوی امیدی باشد….

عوامل این مستند عبارتند از: کارگردان :مصطفی امامی، فیلمبرداران : مجید پیل افکن و مهران شکر، تدوین: بابک حیدری، صدا برداران: بهشاد مطیعی و مهرداد دادگری، صدا گذار: گیسو ازاد روش، تصحیح رنگ: حمید رضا فطوره چیان، برنا جمشیدی، طراح پوستر: کژال ملک زاده، مجری طرح: کارگاه فیلم مستند، تهیه کننده: محسن استاد علی، تهیه شده در شبکه مستند سیما.

در خلاصه داستان «زخم قند» آمده است: بدلیل تغییر ساختار زندگی، تنِ مردم یزد درگیر بیماری شده است. هر چه مردم بیشتر درگیر می شوند، شهر نیز بیمارتر می شود.

عوامل این مستند عبارتند از: نویسنده و کارگردان: مهدی باقری، فیلمبردار: رضا تیموری، صدابردار: احمد رضا طایی، تدوین: طاهره حسینی، صداگذاری و میکس:مهرشاد ملکوتی، گوینده متن: مرتضی پایه شناس، انتخاب موسیقی: شهاب بلوکی، دستیار فیلمبردار: سهیل صباحی، طراح گرافیک: ابراهیم عاشوری، مدیر تولید: محسن عسکری زاده، مجری طرح :کارگاه فیلم مستند، تهیه کننده: محسن استاد علی، تهیه شده در شبکه مستند سیما.

نوشته رونمایی از پوسترهای «کمی با من برقص» و «زخم قند» به تهیه‌کنندگی محسن استادعلی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته محسن استادعلی رئیس انجمن کارگردانان سینمای مستند شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: برخی از آدم‌هایی‌که در این ۲ سال با آنها در ارتباط بودیم طی این مدت از دنیا رفتند.به عنوان مثال، دو خواهری که در انتهای فیلم نشان داده می شوند،در ابتدای کار،سه نفر بودند و یک شب متوجه شدیم که یکی از آنها به علت ماندن در سرما فوت کرده است.

کارگردان فیلم «زنانگی» با اشاره به اینکه در این فیلم سعی کرده نگاه تلخی نداشته باشد، گفت: سعی کردم در این مستند در کنار نشان دادن مشکلات، به زندگی آنها امیدوارانه نگاه کنم و درواقع می‌خواستم نشان دهم که آنچه که در این زنان از بین رفته ، زنانگی ظاهری است اما شرافت و انسانیتی که در آنها وجود داشت برایم بسیار ارزشمند بود وهمین موضوع دلیل اصلی ساخت این مستند بود.

استادعلی با اشاره به تدوین و ریتم درونی فیلم، گفت: در تمام فیلم‌هایی‌که ساخته‌ام با یک گروه مشخص کار کردم و تقریبا کسانیکه بخش‌هایی همچون تدوین، فیلمبرداری، صدابرداری و … را انجام می‌دهند افرادی هستند که سال ها درکنار من بودند و به همین دلیل با نگاه همدیگر کاملا آشنا هستیم.

وی ادامه داد: در زمان فیلمبرداری پلان و راش‌های زیادی نمی‌گیرم زیرا معتقدم در زمان تدوین کارسخت می‌شود.البته روند تدوین این فیلم به دلیل حساسیت موضوع کمی طولانی‌تر شد زیرا ما یک شخصیت دیگرهم در فیلم داشتیم اما بنا به دلایلی مجبورشدیم آنرا از نسخه نهایی فیلم حذف کنیم.

استادعلی در پاسخ به سوالی پیرامون واکنش زنان حاضر در فیلم در مقابل دوربین فیلمبرداری، گفت: قبل از شروع کار، مدت زمان زیادی را با آنها گذراندم و پژوهش‌های بسیاری درباره اینگونه زنان و خانه‌های سلامت انجام دادم و بعد آرام آرام با آنها ارتباط گرفتم و به شناخت دقیقتری از آنها رسیدم به شکلی که زمانیکه فیلمبرداری را شروع کردیم آنها زندگی خودشان و ما هم کار خودمان را می‌کردیم.

وی با اشاره به سختی زندگی این زنان، گفت: حضور در چنین خانه‌هایی برای بسیاری از زنانی‌که وضعیت موجود در فیلم زنانگی را دارند یک آرزوست زیرا تنها در شرایط پیچیده تر و وقتی هوا سرد می شود بسیاری از این زنان جایی برای زندگی ندارند و این موسسات خیریه ، سرپناهی را برای آنها بوجود می‌آورد.

استادعلی در پاسخ به این سوال مبنی بر اینکه این فیلم را برای مسئولان نمایش داده است؟ پاسخ داد: تلاش کردیم در شورای شهر این فیلم را نمایش دهیم تا اگر امکان داشت خانه بزرگتری برای آنها احداث شود اما متاسفانه امکان پذیر نشد و متوجه شدم که از جایی به بعد دیگر برای هر بخش و هر کمکی به شدت باید بجنگم و پیگیری کنم.

استادعلی همچنین گفت: در تلاش هستم تا در صورت فراهم شدن شرایط ،این فیلم در گروه هنر و تجربه اکران شود و به خوبی دیده شود.

وی با اشاره به مشکلات معیشتی مستندسازان، گفت: گذران زندگی من از راه مستندسازی نیست و به همین دلیل تلاش می کنم تا خودم به خودم سفارش دهم و برای ساخت فیلم به سمت علایق شخصی‌ام بروم، اما فیلم‌هایی‌که تا کنون ساخته‌ام نه تنها زیان‌ده نبوده بلکه به سوددهی کامل نیز رسیده اند.

استادعلی با اشاره به شیوه‌ای که در مستندسازی تعقیب می‌کند، گفت: در چند سال اخیر آثار مستندی دیدم که به شکلی غیر قابل قبول و غیراخلاقی ، روایت بیرونی وذهنی کارگردان را وارد فضای مستند کرده بودند و به نوعی دخل و تصرف در موضوع کرده‌اند وداستانسرایی شخصی را به جای پیگیری و سرکردن با موضوع و شخصیت، جا انداخته بودند که همین دلیل باعث ایجاد شک و تردید در مخاطب می‌گردد و به نظرم کار شرم‌آوری است.

وی ادامه داد: از سینمای دهه ۶۰ آثار فیلمسازانی همچون ابراهیم مختاری و محمدرضا مقدسیان را پیگیری می‌کردم که یک خط روایی پرکشش از درون موضوع و ازطریق زندگی با شخصیت ها را داشتند و همین امر باعث ماندگاری آن آثار شده است.

وی درباره اثری که قرار است به زودی بسازد، گفت: فیلم جدید من مانند آثار قبلی‌ام یک موضوع اجتماعی است و داستان مادر و پسری است که باهم اختلاف دارند و قرار است که یک هدف مشترک را به سرانجام برسانند ولی هنوز قطعیتی در ساخت آن نیست.

نوشته سینمای مستند درحال بازسازی و پیشروی قابل توجهی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محسن استادعلی کارگردان فیلم «زنانگی» در ابتدا گفت: از دید من افراد حاضر در این فیلم نه تنها بزهی را مرتکب نشده اند ، بلکه در پی ایجاد روزنه ای هستند که زندگی را رو به جلو حرکت دهند؛ و این امر نمایش امید به بودن در سخت ترین شرایط زندگی است.

وی ادامه داد: سوال اصلی من این است که چرا باید این افراد را مجرم صدا کرد؟ در زمان ساخت فیلم به این مساله فکر می‌کردم که در شرایط برابر بین زن و مرد و اینکه اگر در موقعیتی مشابه هردو جنس درگیر مساله ی اعتیاد باشند  و هردو نیز از خانواده طرد شده باشند ؛ مرد این ماجرا با هروضعیتی شغلی را برای خود بوجود می آورد و به نوعی اعتیاد برای مردان در جامعه مساله ای پذیرفتی است ولی اگر زنی در موقعیت طرد شدگی از خانواده باشد و درگیر اعتیاد نیز باشد ؛ شاید چاره ای نباشد و راه آخر را که تن فروشی است ، برگزیند …آیا این بزه با تعریف و مفهوم اساسی آن یکی است؟؟

استادعلی همچنین گفت: بستر زیست این آدم‌ها در جایی دورافتاده نیست، درست در جنوب تهران و حتی نه در حاشیه ی آن. حال چطور می‌شود که شرایط در پایتخت این کشور و در فضایی که عدالت مساله ی اساسی این شهر است؛ رنگ عوض می‌کند؟ درواقع زنانگی چهره ی پیدای پنهان این شهر است که تعداد زنان مستاصل آن ، روزانه رو به فزونی است ولی برچسب سیاهی و سیاه نمایی باعث عدم توجه به آن شده است.

در ادامه عباس شیری با اشاره به اهمیت فیلم «زنانگی» گفت: این فیلم بسیار شجاعانه است و بخشی از جامعه را نشان می دهد که کمتر دیده شده است. افرادیکه در این فیلم به آنها پرداخته می شود به نظر بزهکار می آیند اما مجرم نیستند.

وی ادامه داد: این مستند یک برش واقعی از وضعیت جامعه است که بسیار حرفه ای ساخته شده است و مفاهیم دارد. افرادیکه در این فیلم می بینیم شاید از نظر ما که مسائل دیگری را ارزش می دانیم نداشته باشند اما برای خود خرده فرهنگ دارند و کارهایی را می کنند که برای ما جز کارهایی‌ست که از انجام دادن آنها شرم داریم.

این جامعه شناس با تعریف جرم و تفاوت آن با بزه کاری گفت: جرم چهره های گوناگون دارد اما امروز و در علم جدید جرم شناسی  و علوم جامعه شناسی مهمترین سوالی که مطرح می شود این است که به جرم از منظرهای مختلف باید نگاه کرد و حتی به سمت جرم شناسی محکومانه حرکت می کنند یعنی آنکه به جرم حتی از منظر مجرم نیز باید نگاه کرد.

وی ادامه داد: این فیلم داستان افرادی را بیان می کند که هیچ چیزی برای از دست دادن ندارند و خطرات و مصیبت هایی را از سر گذرانده اند که حتی افراد عادی جامعه نمی توانند تصور آنرا کنند.طبیعی است که چنین فردی برای داشتن یک سرپناه و نان شب به هرکاری دست می زند.

در ادامه این نشست فیروز محمودی جانکی نیز طی سخنانی گفت: فیلم «زنانگی » مانند برخی آثار از این دست همچون آثار رخشان بنی اعتماد به زیرپوست شهر رفته و مارا به واقعیت نزدیک می کند.

وی ادامه داد: فیلم مستند با متدولوژی علمی ما را به واقعیت نزدیک می کند و در این میان بهترین تحلیل کننده هر فیلم مستند تماشاگران آن فیلم هستند .

محمودی با اشاره به روایت فیلم زنانگی از بخش ناپیدای جامعه امروز گفت: ما در این فیلم افرادی را میبینیم که دچار بزه دیدگی هستند اما این مساله به دلیل مشکلات ساختاری برای این افراد بوجود آمده است و اگر درست بررسی کنیم مقصر اصلی فقط خود شخصیت ها نیستند .

وی جامعه ایران را جامعه ای مذهبی معرفی کرد و افزود: در فیلم زنانگی می‌بینیم که حتی افرادی که دچار بیشترین بزهکاری هستند بازهم در اعماق وجودشان دارای اعتقادات مذهبی هستند که شاید هیچ کدام از ما آنرا احساس نکنیم.

رئیس موسسه جرم شناسی ادامه داد: در مشکلات جامعه ما مقصر فقط یک فرد یا یک ارگان نیست بلکه همه اعم از حاکمیت ، نهادهای مدنی، مردم در اشتباهات نقش دارند و همه ما در زندگی یکدیگر تاثیر داریم.

محمودی با اشاره به اینکه دولت می تواند بخشی از بودجه را به افراد نیازمند و بزهکار اختصاص دهد گفت: مثلا، در بخش وقف و موقوفات می توان به جای آنکه همه موقوفات را به سمت ساخت مسجد هدایت کرد بخشی از آنرا به افراد نیازمند اختصاص داد تا سرپناهی داشته باشند.

وی نوع نگاه انسان ها به جامعه و بزهکاران متاثر از میزان آگاهی آنها دانست و افزود: در جرم شناسی جدید بدنبال زمینه های وقوع جرم و دلایل انجام جرم هستند یعنی به جای آنکه بر رفتار افراد فقیر تکیه شود به خود فقر ، زمینه های فقر و نابسامانی هاییکه ایجاد شده توجه می شود.

محمودی ادامه داد: یک نظام اجتماعی سالم باید همه بخش های آن اعم از اقتصاد، زیست و … سالم داشته باشد . در این میان به حقوق کیفری نیز نیاز است اما حقوق کیفری آخرین راهکار است زیرا به صرف اجرای مجازات مشکلات حل نمی شود.

وی با انتقاد از اینکه در جامعه ایران برای مدیران اجرای حقوق کیفری با هدف حل مشکلات اجتماعی دم دستی ترین ابزار است افزود: در کشورهایی‌که مشی پوپولیستی در آنها قوی است، مجازات کیفری و فوری اجرا و تشدید می شود. مثلا امروز ما در آمریکا می بینیم که ترامپ به عنوان رئیس جمهور معرفی می شود درحالیکه در شعارهای انتخاباتی خود از اخراج مهاجران خبر داده بود و حتی بخشی از رایی که آورد به دلیل همین شعار بود.

محمودی با اشاره به تفاوت های نظام های ارزشی و فرهنگی کشورها با یکدیگر  گفت: امروز نه تنها یک کشور با کشور دیگر یک استان با یک استان دیگر تفاوت ارزشی و فرهنگی دارند بلکه حتی در شهری مانند تهران شاهد هستیم که نظام های ارزشی و فرهنگی در شمال شهر با جنوب شهر متفاوت است.

وی با تاکید بر اینکه فیلم «زنانگی» نگاهی جامعه شناسانه و آسیب شناسانه به مشکلات بخشی از زنان دارد گفت: نگاه حقوقی نگاهی است که از بالا به پایین است اما ما در فیلم زنانگی شاهد یک نگاه افقی هستیم که سعی می کند با برش زدن مشکل و نشان دادن واقعیت به ما بگوید که بسیاری از مجرم ها مرتکب جرم می شوند اما هیولا نیستند.

محمودی ادامه داد: جرم پاسخ یک شخصیت به یک وضعیت است و هر فردی در هر موقعستی رفتاری متفاوت دارد و ما نمی توانیم افراد درون این فیلم را محکوم کنیم که چرا دست به چنین بزهکاری هایی می زنند.

وی همچنین با انتقاد از جلوگیری از نمایش چنین فیلم هایی گفت: فیلم هایی مانند «زنانگی» با نشان دادن جامعه و نقد آن زمینه اصلاح مشکلات را فراهم می کند و کسانیکه می گویند باید جلوی نمایش این فیلم ها را به دلیل قبح زدایی آن گرفت اشتباه می کنند زیرا با چنین استدلالی باید جلوی انتشار اخبار اخلاس ها و فسادهای بانکی ر ا نیز گرفت.

نوشته «زنانگی» تصویری از بخش ناپیدای جامعه است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محسن استادعلی برنده لوح تقدیر ویژه داوران در بخش مستند بین الملل دهمین دوره جشنواره سینما حقیقت با اشاره به این که تدوین این مستند در مراحل پایانی قرار دارد، گفت: «کام تلخ» به بیماری دیابت می پردازد و این فیلم قسمت به قسمت ما را با شیوه های زندگی شهری آشنا می کند که یکی از مشکلات آن بیماری دیابت است.

وی افزود: در این مستند ۱۵ دقیقه ای که به سفارش موسسه آوای هنر سلامت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی تهیه شده، تلاش کردیم تا روند شکل گیری دیابت را به نمایش بگذاریم. طبق آخرین آمار هر روز ۱۰ تا ۱۲ نفر به جمع بیماران دیابتی ها اضافه می شوند و از هر دو نفر،‌یک نفر از بیماری خود آگاهی ندارد.

استاد علی با تاکید بر این که«کام تلخ» در راستای آگاهی بخشی مردم جامعه ساخته شده، توضیح داد: بسیاری از مبتلایان به این بیماری نسبت به ابتلای خودشان بی اطلاع هستند به همین دلیل سعی کردیم در این فیلم بینندگان را به این مرز آگاهی نزدیک کنیم.

وی عنوان کرد: به هر حال ما در ۱۵ دقیقه فیلم نمی توانستیم اصل ماجرا را به صورت مفصل مطرح کنیم بنابراین بیشتر سعی کردیم که به کلیت ماجرا برسیم و تلنگری به مردم جامعه بزنیم.

عوامل فیلم«کام تلخ» عبارتند از: کارگردان: محسن استادعلی، تصویربردار: فرهاد طالبی نژاد، صدابردار: علی پزشکی، مدیرتولید: سلیم قاسمی، تدوین و صداگذاری: بابک حیدری.

نوشته مستند «کام تلخ» به تدوین رسید/ راز یک بیماری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مستند در بیستمین جشنواره سینما حقیقت در روزهای جمعه ۱۹ آذرماه ساعت ۱۹:۱۵ دقیقه در سالن شماره یک و شنبه ۲۰ آذرماه ساعت ۲۰:۴۵ دقیقه سالن شماره دو نمایش خواهد داشت.

«زنانگی» در بخش بین الملل جشنواره سینما حقیقت با مستندهای دیگر کشورها نیز به رقابت می‌پردازد.

«زنانگی» روایت زندگی چند زن در شهر تهران است که به بهانه ای مشترک، کنار یکدیگر روزگار می گذرانند.

عوامل این مستند عبارتند از: طرح، پژوهش و کارگردانی: محسن استادعلی، فیلمبردار:فرهاد طالبی نژاد، تدوین: بابک حیدری،طراحی و ترکیب صدا:سیدعلیرضا علویان، موسیقی: ستار اورکی،صدابردار: علی علوی،رنگ آمیزی تصاویر:حمیدرضا فطوره چیان و سیندخت رحیمیان،مدیرتولید: سلیم قاسمی، مجری طرح: نسرین عبدی، دستیار کارگردان و برنامه ریز:یاسمن چراغعلی،عکاس: محمود حسینی،  طراحی لوگو و پوستر : بهمن طالبی نژاد ،مشاور رسانه ای: سپیده حیدرآبادی، تهیه کننده: محسن استادعلی، تهیه شده در کارگاه فیلم مستند.

استادعلی در کارنامه هنری خود ساخت مستندهایی همچون روز شغال ، عادت می کنیم،سکوت،جاده نمناک ،جایی برای زندگی و دم صبح را دارد.

اخبار و تصاویر بیشتر فیلم در کانال تلگرام و اینستاگرام به آدرس zananegimovie@ در دسترس علاقمندان است.

لینک دانلود: تیزر فیلم مستند «زنانگی»

نوشته تیزر فیلم مستند «زنانگی» رونمایی شد + فیلم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته «جایی برای زندگی» به اکران نوروزی پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

استاد علی درباره موضوع این مستند به سوره سینما گفت: مسئله طلاق موضوعی است که خیلی از افراد با آن روبرو هستند و مسئله بیگانه‌ای نیست. آمار طلاق در یک دهه اخیر با سرعت رو به افزایش است، به همین دلیل پرداختن به این موضوع باید از اولویت‌ها باشد. در این مستند به سراغ زوج های جوانی خواهیم رفت که در معرض طلاق هستند. در حقیقت مساله طلاق بهانه می‌شود تا به این نکته بپردازیم که چرا دو نفربه ویژه یک زوج نمی‌توانند با هم ارتباط درستی برقرار کنند و مشکلاتشان را حل کنند.

وی ادامه داد: تحقیقات برای ساخت این مستند را از دادسراها شروع کردیم و در طی این تحقیق یکساله به آمارهای عجیبی رسیدیم. برای مثال در یکی از شعبات از دادسراهای تهران در یک روز از فروردین ماه امسال ۳۲۰ طلاق توافقی ثبت شده است یا از هر ۱۰ زوج که طلاق می‌گیرند ۷ زوج زیر یک سال با هم زندگی کرده‌اند.

این مستندساز درباره انگیزه خود از انتخاب این موضوع افزود: برای انتخاب این موضوع دو نکته قابل تامل است، نکته اول این که مهمترین رکن یک جامعه نظام کوچک خانواده است. وقتی این نظام دچار ضعف باشد جامعه به خطر می افتد. برای مثال وقتی یک زوج از هم جدا می‌شوند امنیت اخلاقی موضوع بسیار مهمی می‌شود. حتی شاید بتوان یکی از عوامل افت جمعیتی کشور را همین موضوع طلاق زود هنگام زوج ها دانست. نکته دوم این است که آمار طلاق در دهه ۸۰ و چند سال اخیر با شیب خیلی زیادی رو به افزایش است و این آمار رو به افزایش نشان می‌دهد که دو فرد به راحتی نمی توانند با هم ارتباط برقرار کنند. در نتیجه بیش از گذشته باید به مسئله طلاق بپردازیم.

کارگردان مستند «جایی برای زندگی» درباره ساخت این مستند گفت: اکنون در مراحل تحقیقات و انتخاب کاراکتر برای تصویربرداری هستیم . اما به زودی تصویربرداری را آغاز خواهیم کرد. هنوز نامی برای این مستند انتخاب نکرده ایم.

نوشته طلاق موضوع یک مستند/ بررسی مشکل ارتباط میان زوج‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.