مریلا زارعی، امیر جعفری، سارا بهرامی، امیر نوروزی و محسن قصابیان، با هنرمندی: عباس جمشیدی، شهرام قائدی‌ و‌‌ پرویز فلاحی‌پور، با معرفی: سحر لطفی، وحید منتظری و با حضور‌: حدیث میرامینی، مجید نوروزی، ستایش دهقان، پویا نوروزی، غزاله اکرمی، جلال محبی، محمد اشکان‌فر، سیدعلی صالحی، عرفان ناصری، یسنا میرطهماسب و مریم کاویانی بازیگران این اثر هستند.

فهرست عوامل سریال «کوری» بدین شرح است: مدیر فیلمبرداری: سعید براتی، تدوین: خشایار موحدیان، الاهه ایزدی، موسیقی: حسام ناصری، مجری طرح و‌ مدیرتولید: مینا سنگ‌سفیدی، طراح صحنه: امیر زاغری، طراح گریم: محمود دهقانی، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، صداگذاری و ترکیب صدا: مهرشاد ملکوتی،محمد مهدی جواهری زاده، طراح لباس: زهرا صمدی، سرپرست گروه کارگردانی و برنامه ریزی: راما هاشمی، بازیگردان: علی صلاحی، مدیران تدارکات: امیر جعفری، اکبر مهری، طراح جلوه های ویژه بصری: امین پهلوان‌زاده، طراح جلوه های ویژه میدانی: آرش آقابیک، طراح بدلکاری: امیرحسین خنجری، منشی صحنه: گل کوشان، عکس: مجید طالبی، اصلاح رنگ و‌ نور: فائزه نظیری، فیلم پشت صحنه: رضا رشیدی‌فر، طراح پوستر: شان‌امینی، طراح لوگو‌: احسان حسینی.

نوشته پوستر رسمی سریال «کوری» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هر هفته چهره‌هایی از دل سینما، موسیقی و هنر سر برمی‌آورند که با حضورشان جریان خبری هفته را شکل می‌دهند. این هفته، روایت ما سراغ پنج چهره‌ای می‌رود که هر کدام با اتفاقی خاص در صدر اخبار قرار گرفتند؛ محسن قصابیان با یک نقش‌آقرینی پیچیده و غافلگیرکننده در «کلاغ» دیده شد و نشان داد سال‌های تجربه هنوز می‌تواند برگ برنده یک بازیگر باشد. علی لهراسبی با بازگشت به تیتراژخوانی، باردیگر صدای آشنای دهه‌های هشتاد و نود را به خانه مخاطبان آورد. رامبد جوان با پروژه تازه «دوئت» نشان داد که همچنان دغدغه کشف استعدادهای جوان را دارد و می‌خواهد نقش خود را در معرفی نسل تازه هنرمندان ادامه دهد. جواد خیابانی نیز با اعلام خداحافظی از تلویزیون دیده شد، صدایی که بیش از سه دهه با مهم‌ترین خاطرات فوتبالی ایرانیان همراه بود. و در نهایت الهام کردا، بازیگری که مسیر متفاوت خود را در سینمای کوتاه ادامه می‌دهد و هم‌زمان با آغاز اکران مستقل فیلم‌های کوتاه، بار دیگر اهمیت این مدیوم را یادآوری کرد.

محسن قصابیان؛ «پدرزن جلال» چگونه فاتح «کلاغ» شد

در روزگاری که ستاره‌های سینما و شبکه نمایش خانگی معمولاً پیش از پخش هر اثر، بخش مهمی از توجه رسانه‌ها را به نام خود اختصاص می‌دهند، گاهی یک بازیگر کم‌حاشیه و باتجربه از راه می‌رسد و نگاه‌ها را به سمت خود برمی‌گرداند. محسن قصابیان دقیقاً چنین موقعیتی را تجربه کرد. با آغاز پخش سریال «کلاغ»، ساخته محمدحسین مهدویان، بسیاری انتظار داشتند تمرکز مخاطبان روی شخصیت جلال و بازی هادی حجازی‌فر باشد اما آنچه در عمل رخ داد، جلب توجه گسترده به کاراکتری بود که قصابیان ایفا می‌کند؛ مردی بانفوذ، خشن، پیچیده و مرموز که گفته می‌شود بر اساس چهره نعمت‌الله نصیری، آخرین رئیس ساواک، طراحی شده است.

قصابیان در همان قسمت نخست موفق می‌شود چیزی فراتر از یک شخصیت منفی خلق کند. صحنه آدامس جویدن او هنگام بازجویی و شکنجه، تنها یک جزئیات رفتاری نیست؛ امضایی است که به شخصیت هویت می‌دهد. چند دقیقه بعد، زمانی که در فضای خصوصی خانه با دامادش گفت‌وگو می‌کند، لایه دیگری از این کاراکتر آشکار می‌شود؛ مردی که عشق افراطی به خانواده را با خشونت و قدرت درهم آمیخته و برای حفظ رفاه دخترش حاضر است از هر خط قرمزی عبور کند. نکته جالب اینجاست که قصابیان برای مخاطب عام چهره‌ای بسیار آشنا نیست. او سال‌ها در سینما و تلویزیون حضور داشته اما کمتر در مرکز توجه رسانه‌ها قرار گرفته است. بسیاری هنوز او را با نقش‌آفرینی در فیلم «منصور» به یاد می‌آورند؛ اثری که فرصت دیده‌شدن بیشتری برایش فراهم کرد. با این حال به نظر می‌رسد «کلاغ» قرار است این معادله را تغییر دهد.

سال ۱۴۰۵ برای قصابیان، سال نقش‌های مهم و دیده‌شدن دوباره است. او پیش‌تر با فیلم «غوطه‌ور» در جشنواره فجر حضور داشت و حالا هم‌زمان با «کلاغ»، در سریال «کوری» سجاد پهلوان نیز یکی از نقش‌های اصلی را برعهده دارد. این هم‌زمانی اتفاقی نیست؛ بلکه نتیجه سال‌ها حضور آرام و حرفه‌ای بازیگری است که حالا به نقطه برداشت رسیده است.

شاید هنوز برای قضاوت نهایی زود باشد اما نشانه‌ها می‌گویند قصابیان امسال در مهم‌ترین مقطع حرفه‌ای خود قرار گرفته است. اگر «کلاغ» بتواند کیفیت فعلی خود را حفظ کند و «کوری» نیز موفق ظاهر شود، امسال را باید سال خروج محسن قصابیان از سایه دانست؛ سالی که یک بازیگر باسابقه ثابت می‌کند هنوز هم دود از کنده بلند می‌شود.

علی لهراسبی؛ بازگشت صدای خاطره‌ها به تلویزیون

برای نسلی از مخاطبان تلویزیون، تیتراژ تنها چند دقیقه موسیقی پیش از آغاز یا پایان یک سریال نبود؛ بخشی از تجربه تماشای اثر بود. ترانه‌هایی که با قصه‌ها زندگی می‌کردند، حفظ می‌شدند و سال‌ها بعد نیز با شنیدن چند نت، خاطرات یک دوران را زنده می‌کردند. در میان صداهایی که با این حافظه جمعی پیوند خورده‌اند، نام علی لهراسبی جایگاه ویژه‌ای دارد.

خواننده‌ای که در دهه هشتاد و نود با آثاری چون «دلنوازان»، «فاصله‌ها»، «پیله‌های پرواز»، «شیدایی» و چندین سریال پرمخاطب دیگر، به یکی از صداهای ثابت تیتراژهای تلویزیونی تبدیل شد. آثار او معمولاً یک ویژگی مشترک داشتند؛ ملودی‌های احساسی و ترانه‌هایی که به‌سادگی در ذهن مخاطب باقی می‌ماندند.

این هفته اما او تیتراژ سریال «صفا با خانواده» را با قطعه‌ای به نام «مهتاب» اجرا کرده است؛ اثری که برخلاف بسیاری از کارهای شناخته‌شده او، فضایی شادتر و امیدوارانه‌تر دارد. ترانه‌ای که از عبور از روزهای سخت، امید به رسیدن و روشن ماندن چراغ زندگی سخن می‌گوید و به همین دلیل با فضای کمدی و خانوادگی سریال نیز هماهنگ شده است. اتفاقی که یادآور سال‌هایی است که مردم سریال‌ها را با ترانه‌هایشان به خاطر می‌سپردند.

اما این تنها حضور لهراسبی در خبرهای هفته نبود. هم‌زمان با نزدیک شدن به قسمت پایانی سریال «بی‌عاطفه»، موزیک‌ویدیوی قطعه‌ای با همین نام و صدای او منتشر شد و در شبکه‌های اجتماعی بازتاب قابل توجهی داشت. گویی لهراسبی پس از مدتی کم‌خبری، بار دیگر در حال بازیابی جایگاه رسانه‌ای خود است.

شاید مهم‌ترین سرمایه لهراسبی نه صرفاً صدای او، بلکه نسبت عاطفی‌ای باشد که طی دو دهه با مخاطبانش ساخته است. او از آن دسته خوانندگانی است که شنیدن صدایش، پیش از آنکه یادآور یک آهنگ باشد، یادآور یک دوره از زندگی است. بازگشت دوباره او به تیتراژخوانی تلویزیون نیز از همین جنس است؛ بازگشت یک صدا به خانه‌ای که سال‌ها بخشی از هویت آن بوده است و ساختن پیوند احساسی با مخاطب از او یک نوستالژی ساخته است.

رامبد جوان؛ مردی که هنوز به استعدادها ایمان دارد

برخی چهره‌ها در طول سال‌ها با یک برنامه یا یک نقش شناخته می‌شوند اما برخی دیگر به یک جریان تبدیل می‌شوند. رامبد جوان از دسته دوم است؛ هنرمندی که هرچند با بازیگری و کارگردانی وارد عرصه هنر شد، اما در یک دهه اخیر بیش از هر چیز به عنوان یک «استعدادیاب» و «فرصت‌ساز» شناخته شده است. این هفته نیز نام او نه به واسطه پروژه‌ای خبرساز شد که به نظر می‌رسد ادامه همان مسیری باشد که سال‌ها قبل آغاز کرده بود.

خبر برگزاری رویداد «دوئت» در روزهایی منتشر شد که فضای فرهنگی کشور همچنان تحت‌تأثیر اتفاقات و تحولات ماه‌های اخیر قرار دارد. با این حال استقبال گسترده از نشست معرفی و توجیهی این رویداد در باغ کتاب تهران نشان داد که عطش دیده شدن و ورود به عرصه حرفه‌ای هنر همچنان زنده است. سالن‌های شلوغ و صف‌های طولانی متقاضیان، بیش از آنکه درباره یک جشنواره سخن بگویند، از اعتبار نام رامبد جوان خبر می‌دادند.

شاید مهم‌ترین سرمایه رامبد جوان در این سال‌ها نه شهرت، بلکه اعتماد نسل جوان باشد. بسیاری از شرکت‌کنندگان می‌دانند که عبور از فیلتر او لزوماً به معنای موفقیت قطعی نیست، اما می‌تواند آغاز یک مسیر تازه باشد. این همان اتفاقی است که در «خندوانه» رخ داد؛ برنامه‌ای که تنها یک تاک‌شو یا مسابقه استندآپ نبود، بلکه سکوی پرتاب بسیاری از استعدادهایی شد که بعدها مسیر مستقل خود را پیدا کردند.

از امیرحسین قیاسی و ابوطالب حسینی گرفته تا علی صبوری و ده‌ها چهره دیگر، همگی به نوعی از فضای ایجادشده توسط رامبد جوان بهره بردند. همین اتفاق در سال‌های اخیر و با پروژه‌هایی مانند «کارناوال» نیز تکرار شد؛ جایی که چهره‌هایی کمتر دیده‌شده فرصت پیدا کردند توانایی‌های خود را مقابل مخاطبان گسترده‌تری به نمایش بگذارند.

نکته جالب توجه درباره «دوئت» این است که استقبال از آن به حدی بود که ثبت‌نام‌ها زودتر از موعد متوقف شد. خود رامبد جوان اعلام کرد حجم متقاضیان و آثار ارسالی فراتر از ظرفیت پیش‌بینی‌شده بوده و در نهایت تنها ۲۴ گروه به مرحله نهایی خواهند رسید. این اتفاق نشان می‌دهد که ایده استعدادیابی همچنان یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های اوست.

هم‌زمان خبر تهیه‌کنندگی نمایش «زنبورهای کارگر» نیز منتشر شد؛ نشانه‌ای از اینکه جوان همچنان پرانرژی و فعال باقی مانده است. او در دوره‌ای از فعالیت حرفه‌ای خود قرار دارد که بیش از آنکه به تثبیت جایگاهش فکر کند، به ساختن مسیر برای دیگران می‌اندیشد.

«دوئت» شاید در ظاهر یک مسابقه یا جشنواره باشد، اما در واقع ادامه یک ایده قدیمی است؛ ایده‌ای که می‌گوید هنوز هم می‌توان استعدادهای ناشناخته را پیدا کرد، به آنها میدان داد و روایت‌های تازه‌ای برای آینده هنر ایران ساخت.

جواد خیابانی؛ پایان یک صدا یا آغاز یک نوستالژی؟

برخی صداها آن‌قدر با خاطرات جمعی گره می‌خورند که حذف شدنشان از یک قاب، تنها یک جابه‌جایی شغلی نیست؛ پایان یک دوره است. این هفته ویدئوی خداحافظی جواد خیابانی از تلویزیون دقیقاً چنین حسی را برای بسیاری از مخاطبان فوتبال ایجاد کرد. مردی که بیش از سه دهه در کنار مسابقات بزرگ و کوچک فوتبال ایران حضور داشت، حالا از پایان همکاری‌اش با رسانه ملی سخن گفته و اعلام کرده است که دیگر جام جهانی ۲۰۲۶ را از قاب تلویزیون گزارش نخواهد کرد. خیابانی از سال ۱۳۶۹ وارد تلویزیون شد؛ دوره‌ای که فوتبال ایران در حال ورود به عصر تازه‌ای از پوشش رسانه‌ای بود. او در سال‌هایی رشد کرد که هنوز شبکه‌های اجتماعی وجود نداشتند و گزارشگران نقش مهمی در شکل دادن به تجربه تماشای فوتبال داشتند. نسلی که به قول اسکندر کوتی، رنسانس گزارشگری فوتبال در ایران را رقم زد.

آنچه او را از دیگران متمایز می‌کرد، تنها دانش فوتبالی یا هیجان گزارش نبود؛ بلکه سبک شخصی و منحصر به فردش بود. جملات غیرمنتظره، تشبیه‌های خاص، تحلیل‌های ناگهانی و نگاه متفاوتش به مسابقات، به مرور تبدیل به امضای حرفه‌ای او شد. سبکی که گاهی مورد انتقاد قرار می‌گرفت و گاهی سوژه شوخی‌های فضای مجازی می‌شد، اما در نهایت نام خیابانی را به برندی مستقل تبدیل کرد.

اوج این مسیر بدون تردید به بازی تاریخی ایران و استرالیا بازمی‌گردد. مسابقه‌ای که تنها یک بازی فوتبال نبود، بلکه بخشی از حافظه جمعی ایرانیان شد. در آن شب تاریخی، هیجان خیابانی و روایت او از صعود ایران به جام جهانی، برای همیشه در ذهن میلیون‌ها نفر ثبت شد. عباراتی که در آن گزارش به کار برد، هنوز هم پس از سال‌ها بازخوانی می‌شوند.

در سال‌های بعد شاید محبوبیت او مانند گذشته باقی نماند و برخی از گزارش‌هایش با واکنش‌های متفاوتی مواجه شد، اما این واقعیت را نمی‌توان انکار کرد که خیابانی بخشی از تاریخ گزارشگری فوتبال ایران است. نسلی که در کنار چهره‌هایی چون عادل فردوسی‌پور و مزدک میرزایی، دوران تازه‌ای را در روایت فوتبال رقم زد.

اکنون با اعلام بازنشستگی، پرسش اصلی این نیست که خیابانی چه اندازه محبوب بوده یا چه تعداد منتقد داشته است. پرسش این است که آیا نسل جدید گزارشگران می‌توانند همان میزان اثرگذاری و خاطره‌سازی را تجربه کنند؟ پاسخ این سؤال را آینده مشخص خواهد کرد، اما یک نکته روشن است؛ هرگاه صحبت از گزارش‌های ماندگار فوتبال ایران به میان بیاید، نام جواد خیابانی همچنان در میان نخستین نام‌ها خواهد بود.

الهام کردا؛ چرا سینمای کوتاه همچنان برای او مهم است؟

در سال‌هایی که بسیاری از بازیگران شناخته‌شده تمام تمرکز خود را روی سینمای بلند، سریال‌های پرمخاطب و پروژه‌های تجاری می‌گذارند، هنوز هم هنرمندانی هستند که سینمای کوتاه را جدی می‌گیرند؛ نه به‌عنوان سکوی پرتاب، بلکه به عنوان مدیومی مستقل و خلاق. الهام کردا یکی از همین چهره‌هاست؛ بازیگری که این هفته هم‌زمان با آغاز اکران عمومی بسته جدید فیلم‌های کوتاه در سینما، بار دیگر نامش در این حوزه مطرح شد.

کردا سال‌هاست در سینما، تلویزیون و تئاتر حضور دارد اما همواره تلاش کرده انتخاب‌هایش محدود به جریان اصلی تولیدات نباشد. او از آن دسته بازیگرانی است که میان دیده شدن و تجربه کردن، معمولاً گزینه دوم را هم فراموش نمی‌کند. حضورش در فیلم‌های کوتاهی چون «کینوپیو»، «۵۰۰ مثقال طلا» و «دور یا نزدیک» نشان داده که همکاری با فیلمسازان جوان برای او یک انتخاب آگاهانه است.

این بار اما فیلم کوتاه «های‌کپی» توجه‌ها را به سمت او جلب کرده است. اثری که کردا در آن نقش اصلی را بر عهده دارد و در قالب داستانی خانوادگی و سورئال، شخصیت زنی را به تصویر می‌کشد که در یک مهمانی با حقیقتی روبه‌رو می‌شود و باید تصمیمی بگیرد. چنین نقش‌هایی معمولاً فرصت مناسبی برای نمایش ظرافت‌های بازیگری فراهم می‌کنند؛ فرصتی که در بسیاری از آثار بلند به دلیل محدودیت‌های روایی و خلاقانه کمتر به دست می‌آید.

هم‌زمانی این حضور با آغاز اکران مستقل فیلم‌های کوتاه در سینماها نیز اهمیت موضوع را بیشتر کرده است. طرحی که توسط انجمن سینمای جوانان ایران و همکاری سینماهای بهمن سبز آغاز شده و در همین روزهای ابتدایی نشانه‌هایی از موفقیت را بروز داده است. استقبال مخاطبان و همراهی فیلمسازان نشان می‌دهد که سینمای کوتاه می‌تواند بیش از گذشته به فضای عمومی نمایش نزدیک شود.

برای الهام کردا، این اتفاق تنها یک حضور تازه در کارنامه نیست. او در سال گذشته در پروژه‌های بلند نیز فعال بود اما اغلب نقش‌های مکمل یا کمتر دیده‌شده را ایفا کرد. در مقابل، فیلم کوتاه به او امکان می‌دهد نقش‌هایی را تجربه کند که از نظر ساختار و شخصیت‌پردازی جسورانه‌تر هستند و گاهی مهم‌ترین تجربه‌های هنری نه در پروژه‌های پرهزینه و پرستاره، بلکه در جهان کوچک و جسور فیلم کوتاه شکل می‌گیرند.

نوشته از ستاره شدن به سبک «محسن» تا ستاره‌سازی با فرمول «رامبد» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلمنامه این مجموعه که به ‌صورت اختصاصی از پلتفرم فیلم‌نت پخش می‌شود، توسط امیر ابیلی نوشته شده است و از جمعه ۲۹ خرداد ۱۴۰۵، هر هفته ساعت ۱۲ ظهر در این پلتفرم منتشر خواهد شد.

مریلا زارعی، امیر جعفری، سارا بهرامی، محسن قصابیان و امیر نوروزی، با حضور افتخاری: عباس جمشیدی‌فر، شهرام قائدی، سید علی صالحی، عرفان ناصری، یسنا میرطهماسب، مریم کاویانی و پرویز فلاحی پور، با معرفی: سحر لطفی، وحید منتظری، با نقش آفرینی: حدیث میرامینی، مجید نوروزی، ستایش دهقان، پویا نوروزی، غزاله اکرمی، جلال محبی و محمد اشکان‌فر بازیگران این اثر هستند.

نوشته پخش سریال «کوری» از جمعه ۲۹ خرداد در فیلم‌نت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

بیژن میرباقری در تازه‌ترین فعالیت کارگردانی خود سریال اکشن-پلیسی «الگوریتم» را با طراحی و تهیه‌کنندگی ابوالفضل صفری و بر اساس فیلمنامه‌ای مشترک از خودش و آرش قادری جلوی دوربین برده است.

الگوریتم از جمله آثار پر بازیگر تلویزیون محسوب می‌شود. مهدی زمین‌پرداز، پیام احمدی‌نیا، بهار قاسمی، بهادر زمانی، سعید شریف و امیر کاوه آهنین‌جان و محسن قصابیان همراه با فرشید زارعی فرد، محمد رسول صفری، علی جلالی، سیاوش گرجستانی، مهدی علی‌پور، سانای امیرآبادی، سلمان فرخنده، کامران کاظمی، هدیه رضایی، سعید نبوی، نیکو آزاد، مریم ماهور، صالح صارمی و سام نوری در این سریال به ایفای نقش پرداخته‌اند.

در خلاصه داستان «الگوریتم» آمده است: «پیاده که به ته خط رسید، بازی عوض می شه بازیگر واقعی همون مهره ایه که دیده نمی شه مهره‌ای که نمی‌بینی، سرنوشتت رو رقم می زنه. حرکت بعدی همیشه از تو جلوتره. سربازی که به ته خط می رسه، سرباز نیست… وزیره! »

سریال «الگوریتم» از محصولات مرکز سیمافیلم است که به‌زودی هر شب ساعت ۲۰.۳۰ روی آنتن شبکه سه می‌رود.

عواملی که در تولید این سریال همکاری دارند عبارتند از: کارگردان: بیژن میرباقری،طراح و تهیه‌کننده: ابوالفضل صفری، کارگردان گروه دو: سید جواد حسینی، نویسنده: آرش قادری، بیژن میرباقری، مدیر فیلم‌برداری: شاهین توفان و آرمین یوسف زاد، تدوین: پریسا ناهید پور، جانشین تهیه‌کننده: سعید صفری، سرپرست گروه کارگردانی: محمد بدرلو، آهنگ‌ساز: پیام آزادی، طراحی و ترکیب صدا: محمدمهدی جواهری‌زاده، مدیر صدابرداری: مهرداد دادگری و فرشید احمدی، مهران بهروزی نیا، طراح چهره‌پردازی: سید جلال موسوی، طراح صحنه: حامد بدخشان، طراح لباس: مرجان گلزار، طراح جلوه‌های ویژه میدانی: حمید رسولیان، طراح جلوه‌های بصری: مهدیار سزاوار و  امیر عضدی، مدیر برنامه‌ریزی: سید بهزاد حسینی، مدیر تولید: پیمان جعفری و رامین بهزادی، منشی صحنه: لیدا صادقی و سپیده کریم‌خانی، عکاس: یوسف عبدالرضایی، مدیر روابط عمومی : علی زاد‌مهر.

نوشته «الگوریتم» از اواسط مهرماه روی آنتن شبکه سه می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این مریلا زارعی، امیر جعفری، سارا بهرامی و محسن قصابیان به عنوان بازیگران نقش‌های اصلی سریال «کوری» معرفی شده‌اند.

«کوری» به کارگردانی سجاد پهلوان زاده، تهیه‌کنندگی کاظم دانشی و نویسندگی امیر ابیلی برای پخش از فیلم‌نت در حال فیلمبرداری است‌.

در خلاصه داستان این سریال آمده است: «و عدالت برای همه…!»

برخی از عوامل سریال «کوری»عبارتند از: مدیر فیلمبرداری: سعید براتی، طراح صحنه: امیر زاغری، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، طراح گریم: محمود دهقانی، طراح لباس: زهرا صمدی، مدیر تولید: مینا سنگ‌سفیدی، دستیار کارگردان و مدیر برنامه‌ریزی: راما هاشمی، بازیگردان: علی صلاحی، منشی صحنه: گل کوشان، مدیران تدارکات: اکبر مهری و امیر جعفری، عکس: مجید طالبی.

نوشته عباس جمشیدی‌فر به سریال «کوری» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پیش از این سارا بهرامی، مریلا زارعی و امیر جعفری به عنوان بازیگران نقش‌های اصلی سریال «کوری» معرفی شده اند.

«کوری» به کارگردانی سجاد پهلوان زاده، تهیه‌کنندگی کاظم دانشی و نویسندگی امیر ابیلی برای پخش از فیلم‌نت در حال فیلمبرداری است‌.

در خلاصه داستان این سریال آمده است: «و عدالت برای همه…!»

لیست برخی از عوامل سریال «کوری» عبارتند از: کارگردان: سجاد پهلوان‌زاده، تهیه کننده: کاظم دانشی، نویسنده: امیر ابیلی، مدیر فیلمبرداری: سعید براتی، طراح صحنه: امیر زاغری، مدیر صدابرداری: مهدی ابراهیم‌زاده، طراح گریم: محمود دهقانی، طراح لباس: زهرا صمدی، مدیر تولید: مینا سنگ‌سفیدی، دستیار کارگردان و مدیر برنامه‌ریزی: راما هاشمی، بازیگردان: علی صلاحی، منشی صحنه: گل کوشان، مدیران تدارکات: اکبر مهری و امیر جعفری، عکس: مجید طالبی.

نوشته محسن قصابیان به سریال «کوری» پیوست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

طراحی چهره پردازی این سریال تاریخی بر عهده مسعود علمداری و آرزو کیقبادی است.

تصویربرداری «رویای نیمه شب» به نویسندگی سیدحسین امیرجهانی، در حالی ادامه دارد که از تازه‌ترین تصویر محسن قصابیان در نقشی خاص و متفاوت رونمایی شد.

محسن قصابیان پیش از این، در فیلم سینمایی «منصور» و سریال‌های «موج اول»، «مسافران شهر»، «بازپرس» و اخیرا در سریال «داریوش» ایفای نقش نموده‌ است.

سریال «رویای نیمه شب» محصول سازمان هنری رسانه‌ای اوج است که اقتباسی آزاد از رمان مطرح «رویای نیمه شب» نوشته مظفر سالاری است.

پیش از این بهاره افشاری، حسن معجونی و مه‌لقا باقری به عنوان بازیگران این سریال معرفی شده بودند و سایر بازیگران این اثر نیز به زودی معرفی خواهند شد.

حسن آخوندپور کارگردان این سریال، پیش از این سریال «عشق کوفی» را به تهیه‌کنندگی سعید سعدی کارگردانی کرده بود.

نوشته گریم متفاوت محسن قصابیان در «رویای نیمه شب» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«منصور» که از چهارشنبه ۱۹ آبان روانه پرده سینماهای سراسر کشور اکران می شود، با نگاهی به بخش‌هایی از زندگی شهید ستاری و طراحی و تولید اولین جنگنده کاملاً ایرانی در جنوب ایران و تهران ساخته شده و در آن بخش‌های ناگفته‌ای از هشت سال دفاع مقدس برای اولین بار روایت شده است.

محسن قصابیان نقش شهید ستاری را در فیلم سینمایی «منصور» ایفا می کند و لیندا کیانی، حمیدرضا نعیمی، علیرضا زمانی‌نسب، سیدجواد هاشمی، مهدی کوشکی و قاسم زارع دیگر بازیگران این فیلم هستند.

فیلم سینمایی«منصور» محصول سازمان هنری‌ رسانه‌ای «اوج» به تهیه‌کنندگی جلیل شعبانی و تولید شده در استودیو بادبان است و فیلمیران پخش این فیلم را برعهده دارد.

نوشته پوستر فیلم سینمایی «منصور» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سیاوش سرمدی کارگردان درباره پرداختن به  شخصیت «شهید ستاری» گفت: این فیلم قرار بود که درباره مهندس ثنایی و درباره روند ساخت هواپیما به صورت مستند ساخته شود، اما منابع تصویری مناسب در این باره وجود نداشت.

او با بیان اینکه هواپیماسازی کاری بسیار پیچیده است افزود: مهندس ثنایی در سال ۶۵ یک هواپیمای F5 را شبیه‌سازی کرده بود، این روند ساخت هواپیما برایم جذاب بود و می‌خواستم حتما این کار  را بسازم. در ابتدا شهید ستاری قهرمان داستان نبود به این دلیل که دغدغه فیلم به‌روز شود به تغییر نگاه قصه فکر کردم که داستان جذاب‌تری را به مخاطب ارائه کنم.

محسن قصابیان درباره ایفای نقش در فیلم «منصور» گفت: وقتی قرار است نقش یک قهرمان را بازی کنی، به خصوص در زمان معاصر، کار کمی سخت و پیچیده می‌شود؛ چرا که مردم با چنین شخصیت‌هایی آشنا هستند.

او افزود: ابتدا از خواندن فیلمنامه و بررسی آن شروع کردم و سپس به کتاب‌هایی درباره شهید ستاری روی آوردم. حتی به خانه پدری شهید رفتم و هر داده‌ای که درباره او وجود داشت را بررسی کردم.

او ادامه داد: من وقتی فکر می‌کنم کاری درست است آن را انجام می‌دهم اما گاهی اوقات شک هم می‌کنم. این فیلم حتی زندگی شخصی من را نیز تحت تاثیر قرار داد.

در ادامه لیندا کیانی درباره بازی در این پروژه گفت: با راهنمایی‌های آقای سرمدی تصمیم گرفتیم شخصیت همسر شهید ستاری را کمی متفاوت بازی کنیم. تمام تلاشم را کردم که بر خلاف کلیشه‌های همیشگی،  یک زن خیلی معمولی را بازی کنم.

در ادامه این نشست، علیرضا زمانی‌نسب نیز درباره حضور در فیلم «منصور» گفت: من بیست سال تلاش کردم بازی کنم و در این فیلم که بازی نکردم بیشتر دیده شد. این سبک برای من پیچیدگی‌های خودش را داشت و خوشحالم که در آن بازی کردم.

همچنین سیدجواد هاشمی درباره ایفای نقش در این فیلم توضیح داد: من در ابتدا به سراغ اسناد واقعی موجود درباره این شهدا رفتم. فکر می‌کنم این نزدیک بودن به استناد تاریخی، جذابیت بسیاری ایجاد کرده بود.

او افزود: نگاه سیاوش سرمدی بسیار ویژه و مستندگونه بود که این نقطه نظر به کمک فیلم آمد. فکر می‌کنم نقش من اهمیت زیادی نداشت و خود فیلم تجربه‌ای بسیار جذاب بود.

مجید گرجیان مدیر فیلمبرداری فیلم «منصور» درباره پلان‌هایی که به صورت دوربین روی دست گرفته شده است، گفت: این فیلم با دو دوربین فیلمبرداری شد و به صورت دوربین روی دست بود تا بهتر و روان‌تر بتوانیم درباره موضوع صحبت کنیم.

در این نشست، محمد برادران در خصوص طراحی جلوه‌های ویژه فیلم توضیح داد: بخش زیادی از هواپیما که در تصویر می‌بینید به صورت سه بعدی (۳D) کار شده و کار جلوه‌های ویژه این اثر حدود سه ماه زمان گرفت. اتفاق خیلی عجیبی نبود و  منابع کافی برای ما بود.

بابک کریمی طاری درباره طراحی صحنه فیلم گفت: ما دو بعد داریم که یکی نگاه تحقیقاتی و دیگری نگاه هنری است. کار طراح صحنه دهه شصت تنها تغییر زمان نیست، بلکه باید فضاسازی هنری نیز شکل بگیرد تا همه‌چیز به نفع فیلم پیش رود و مخاطب از فضاسازی فیلم لذت ببرد.

مهدی مطهر، مجری طرح پروژه «منصور» نیز طی سخنانی بیان کرد: سرمایه‌گذار اصلی فیلم سازمان «اوج» است و اسپانسر فیلمی شده که قهرمانش از ارتش است. این پروژه بیش از یک سال و نیم طول کشید و فیلمبرداری آن در بدترین زمان ممکن یعنی گرانی بنزین، حوادث آبان و شهادت سردار سلیمانی انجام شد. باید بگویم در فرم فیلم همه‌چیز به اندازه و دقیق است و بیش از آن‌که درباره جنگنده باشد، درباره یک قهرمان است.

سرمدی با بیان اینکه بسیاری از آثار تاریخی ما باورپذیر نیستند، افزود: تجربه مستندسازی به من کمک کرد تا فیلمی باورپذیر بسازم. از عناصر کلیشه‌ای در فیلم استفاده نکردم و مخاطب را احساساتی نکردم. از موسیقی پرحجم در فیلم استفاده نشده و در لحظه‌های احساسی تنها دوبار موسیقی داریم. اکشن‌ها در نمای دور است و از دیالوگ‌های شعاری حذر کردم. من سعی کردم که یک انسان خلق کنم که کنشگر است. برای اینکه این شخصیت باورپذیر شود،  تلاشی نکردم که مخاطب را احساساتی کنم.

او درباره انتخاب بازیگر نیز توضیح داد: کیومرث مرادی در انتخاب بازیگران نقشی بسیار مهمی داشت. بازیگران ما ستاره‌های تئاتر هستند و دقیقا نقطه مقابل چیزی که ما برای فیلم نیاز داشتیم، چراکه ما نیازمند یک بازی رئال و باورپذیر بودیم که زندگی را روایت کند.

گرجیان درباره جذابیت‌های فیلمبرداری «منصور» گفت: من تا به حال فیلمی با این ابعاد و درباره چنین قهرمانی کار نکرده بودم. چنین فیلمی به هر فیلمبرداری پیشنهاد شود، آن را می‌پذیرد و هدف من این بود که در فیلمبرداری خیلی کار فیلمبردار دیده نشود.

قصابیان در ادامه اظهار کرد: پسر شهید ستاری دوبار سر فیلمبرداری ما حضور داشتند. باید بگویم که در کنار یک گروه حرفه‌ای کار کردم. بازیگر به تنهایی کاری نمی‌تواند انجام دهد؛ کمک عوامل و بازیگران دیگر است که کار ما را شکل می‌دهد، چرا که بازیگر به یک کنش، واکنش نشان می‌دهد.

او افزود: وقتی روی نقشی کار می‌کنی فشار زیادی به تو وارد می‌شود و این کمک عوامل است که باعث می‌شود آرامشت را حفظ کنی.

مهدی مطهر در پاسخ به اینکه آیا خانواده ستاری فیلم را دیده‌اند، گفت: تا الان خانواده شهید ستاری فیلم را ندیده‌اند. پسر شهید ستاری به ما گفتند که من نمی‌خواهم با تماشای فیلم تاثیری روی کار شما بگذارم.

سرمدی در پاسخ به سئوالی مبنی بر اینکه آیا قصد ساخت سریال از این شخصیت دارد، توضیح داد: خیر، من برنامه‌ای برای ساخت سریال ندارم و کارم درباره شخصیت شهید ستاری در اینجا تمام شده است.

در خاتمه این نشست سرمدی درباره تدوین فیلم بیان کرد: من نمی‌خواستم خودم این فیلم را تدوین کنم، در ابتدا یک تدوینگر برجسته سینما فیلم را تدوین کرد و فیلم بدی شد و به ذهنیات من نزدیک نبود. به همین دلیل من خودم دوباره فیلم را تدوین کردم و به این اثر رسیدیم.

نوشته نشست فیلم «منصور» برگزار شد/ سیاوش سرمدی: تجربه مستندسازی به من کمک کرد تا فیلمی باورپذیر بسازم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «منصور» به کارگردانی سیاوش سرمدی و تهیه‌کنندگی جلیل شعبانی محصول سازمان هنری رسانه ای اوج است که در سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر رونمایی خواهد شد.

این فیلم سینمایی با نگاهی به بخش‌هایی از زندگی شهید ستاری و طراحی و تولید اولین جنگنده کاملا ایرانی ساخته شده که در آن بخشهای ناگفته از هشت سال دفاع مقدس روایت شده است.

محسن قصابیان، لیندا کیانی، حمیدرضا نعیمی، علیرضا زمانی‌نسب، سیدجواد هاشمی و قاسم زارع از جمله بازیگران فیلم «منصور» هستند.

عوامل این فیلم سینمایی عبارتند از: نویسنده و کارگردان و تدوینگر : سیاوش سرمدی، تهیه‌کننده: جلیل شعبانی، مجری طرح: مهدی مطهر، مدیر تولید: وحید معدنی، مشاور کارگردان: علیرضا داوودنژاد، مدیر برنامه‌ریزی: عادل معصومیان، دستیار اول کارگردان: سیدعلی هاشمی، بازی‌گردان: کیومرث مرادی، مدیر فیملبرداری: مجید گرجیان، مدیر صدابرداری: بهمن اردلان، موسیقی: علیرضا کهن‌دیری، طراح صحنه: بابک کریمی طاری، طراح لباس: مجید لیلاجی، طراح گریم: شهرام خلج، جلوه‌های ویژه رایانه‌ای: محمد برادران، منشی صحنه: فرحناز خسروآبادی، عکاس: حبیب مجیدی، مدیر روابط عمومی: علی زادمهر ، ساخت فیلم پشت‌صحنه: محمود نجفی، دستیار تولید: محمداسماعیل کلبی‌آبادی، مدیر تدارکات: میلاد مولازاده، تولید شده در استودیو بادبان، محصول سازمان هنری رسانه ای اوج.

نوشته رونمایی از پوستر فیلم سینمایی «منصور» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.