ابعاد شکل گیری و پیشگیری از سوانح ، پیچیدگی هایی دارد که کار را بیش از تصورم طولانی کرد.این روند سال ها به مرور مسائل در ایران و سایر کشورها و با مستند کردن و ثبت و نگارش مطالب گوناگونی در راه ها و اقلیم های ایران همراه بوده و در نهایت به طراحی سه گانه سینمایی و ده ها مستند آموزشی و پیشگیرانه انجامیده.

اولین اقدام نگارش و ساخت فیلم سینمایی «پیش از برخورد» به انگیزه ایجاد گفتمان پیشگیرانه عمومی بوده. سپس ساخت فیلم های آموزشی مکمل و سایر اقدامات. به حکم عقل و وظیفه ، با امکانات شخصی پژوهش ها و نگارش ها را در این سال ها انجام داده ام. اما تولید فیلم ها نیاز به سرمایه گذاری بیشتری دارد که از عهده من خارج است. سه سال گذشته برای ساخت «پیش از برخورد» با مرتبطین و سازمان های دولتی نامه نگاری های پیوسته ای انجام داده ام و پس از ماه ها همچنان منتظر و امیدوارم به وظیفه خود عمل کنند.

«پیش از برخورد» ضمیمه هایی دقیق ، با الویت کاهش تصادفات و صدمات انسانی دارد که  قرار گذاشته بودم با آغاز نمایش‌های فیلم، به جامعه ملی و مدیران مربوطه ارائه شوند. اما مرگ و معلولیت هر روزه انسان ها و ماه ها بلاتکلیف ماندن پروژه، از زمان پایان نگارش و دریافت پروانه ساخت تا کنون ، من را وا داشت تا با جمعبندی ، هر کدام را به تدریج منتشر کنم.

نخستین ضمیمه فیلم سینمایی «پیش از برخورد» که روند طولانی آن مدت هاست من را برای ساخت فیلم بعدی ام متوقف کرده،       «ایمنی از اول» نامگذاری شده.

به پاس تلاش انسان ها برای بقا و زیست سلامت ، با وجود کاستی ها و برخی کم توجهی ها، به خانواده های شریف این مرز و بوم و سایر جوامع بشری تقدیم می شود :

یک – ایمنی از اول

بنا به آخرین اعلام سازمان ملل ، از میان سه هزار و هفتصد مرگ روزانه بر اثر تصادفات در جهان،  بخشی از آنها مربوط به موتور سواران است.آمار مرگ و معلولیت و ضربه مغزی موتورسواران در ایران نیز متاسفانه بالاست.

هنوز به هر دلیل موتور سواران بدون کلاه ایمنی در انواع مسیرهای شهری ، جاده ای و سایر مناطق تردد می کنند  و بر اثر سوانح دچار مرگ و آسیب می شوند.ادامه داشتن این روند دلایلی بنیانی دارد که با اجرا و تکامل این پیشنهادات ، شرایط پس از دهه ها آسیب و خسارت تغییر خواهد کرد.فقط کافی است یکی از سازمان ها یا گروه های مرتبط کمی فداکاری کند و این طرح ساده اجرا بشود.

یک نوع کلاه ایمنی تکامل یافته که توسط علوم و تکنولوژی و سایر آگاهی های انسانی و مناسب ترین آلیاژها ساخته شده ، طراحی و با هزینه ای اندک در اختیار  موتورسواران قرار بگیرد و یا به آنها اهداء گردد.کلاه ایمنی های فعلی مشکلات گونا گونی دارند که در یک بررسی میدانی قابل درک هستند و برخی دلایل عدم استفاده از آنها نیز مشخص می گردد.به واقع کلاه ایمنی های امروزه موارد غیر استاندارد متعددی دارند و ترجیح بسیاری از راکبان در بسیاری از مناطق استفاده نکردن از آنهاست.بر اساس همین رویه و بررسی سایر موارد ، طرح نسبتا جامعی تهیه شده است:

طراحی و ساخت کلاه ایمنی باید دقیقا برای سر و گردن راکبان باشد.با وجود تکنولوژی های در دسترس امروز و اسکنرهای موجود این روند به سادگی امکانپذیر است.

این کلاه ها باید به نحوی باشند که هنگام استفاده در گرما ،سرما ، باران و…هیچ مشکلی به وجود نیاید و موتورسوار را از استفاده منصرف نکند.

ویژگی های ده گانه اصلی عبارتند از :

– قالب سر راکبان موتور سوار ، با اسکن آناتومی و شکل فیزیکی سر و گردن هر فرد.

– درون نرم و ضربه گیر ، با قابلیت شستشو و تمیز شدن یا تعویض آسان روکش درونی ، پس از مدتی استفاده از کلاه ایمنی شخصی هر فرد.

– دارای دید مناسب برای موتور سوار در سه جهت مقابل ، چپ و راست.

– جایی برای فیلتر هوا هنگام بسته بودن همه منافذ.

– طلق ضد نور مستقیم و با ترتیبی که قطرات باران را عبور بدهد و قابلیت تعویض پس از مدتی استفاده یا خش افتادگی را داشته باشد.

– دارای استقامت مواد تشکیل دهنده لایه خارجی و پوشش کامل سر و تضمین ایمنی گردن.

– دارای شبرنگ مناسب به شکل حلقه در کلاه ایمنی که با هر نوری و از هر جهتی قابل تشخیص باشد.

– فضایی تعبیه شده در دو طرف کلاه ایمنی برای شنیده شدن صداهای بیرون و احیانا سرنشین عقب تا موتور سوار برای شنیدن مجبور به تغییر جهت سرش نشود.

– بسته شدن کامل و محکم کلاه ایمنی ، بدون مزاحمت برای گردن موتورسوار.

– …

یک سوم مرگ موتورسواران به دلیل نبودن کلاه یا مناسب نبودن آنهاست.متاسفانه اکنون کلاه های غیر استاندارد خود عاملی برای صدمات هستند.گاهی در یک برخورد خردمی شوند و به صورت و چشم آسیب می زنند.گاهی هم با اولین ضربه از سر جدا می شوند. طراحان و مهندسان در شرکت های دانش بنیان برای ساخت کلاه ایمنی مناسب و سایر ملزومات نیز نقشی کلیدی در این روند دارند.

به این ترتیب کلاه ایمنی مجهز و دقیق و استفاده فراگیر از آن باید در دستور کار همگان قرار داشته باشد.

لباس دارای گارد برای محافظت از آرنج و زانو و سایر نقاط آسیب پذیر بدن نیز می تواند در اختیار موتورسواران باشد.استفاده از دستکش در نقاط و زمان های سرد در حفظ تعادل دائمی موتور سوار اهمیت دارند.تولید کنندگان انواع موتورها نیز می توانند با حساسیت و مسئولانه به روند بالا بردن ایمنی بپیوندند و با رویکرد های تازه ای مسیر تولید را دنبال کنند.مجموعاً باید گفت موتورها می توانند تغییرات مهمی برای ارتقاء داشته باشند.چرخ سوم که در گذشته بیشتر رواج داشت ، به عنوان نگه دارنده در طراحی و ساخت موتورها می تواند به عنوان یک نوع نگه دارنده برای پیشگیری از سقوط وجود داشته باشد.

موتورهای برقی برای حذف سوخت رایج و آلایندگی های زیاد ، اگر بتوانند به ضریب ایمنی بالایی نیز برسند ، یک امیدواری بزرگ در این مهم محسوب می شود.

با کمک و هماهنگی همه مرتبطین و تقسیم کار و هم افزایی نهادهای دولتی ، مراجعه ساده  موتور سوار به مراکز مشخص شده برای امورات همه جانبه می تواند بسیاری از تلفات و سوانح ، آسیب های اجتماعی ، ناکار آمدی های کنترلی ،اعتراضات و بی نظمی ها و…را به حد اقل برساند و با تداوم این روند ، یک مصیبت بزرگ بشری به تدریج از جوامع حذف شود. به این ترتیب از یک روز بیاد ماندنی حوادث کمتر خواهند شد.ناهنجاری های اجتماعی کمتر خواهد شد و کشور به سوی بکارگیری علوم برای آرامش و امنیت زیستی و پایداری زندکی  برای همگان پیش خواهد رفت.شروع همه این موارد می تواند با تقسیم کار بین مرتبطین یعنی سازمان ها ، بیمه ها و تشکل های مردم نهاد از سال آینده اجرا شود.

تردید در جهت حرکت برای لحظات خاص مدام موتورسوار را تهدید می کند.بسیاری از تصادفات نشان می دهد عکس العمل مناسبی روی نداده.گویی دو وسیله نقلیه غیرهوشمند بدون ملاحظه به هم برخورد کرده اند.یا این که یک یا هر دو طرف در عملکرد اشتباه کرده اند. این نوع عدم توجه به زیست جمعی  باید با آموزش های لازم به یک خود آگاهی عمومی تبدیل شود.عجله موتور سوار خصوصا جوانان یا آنهایی که درآمدشان به موتور وابسته است ، در بسیاری از حوادث عامل اصلی عامل اصلی شکل گیری سوانح می شود.این روند آسیب های متعددی برای آن ها و افراد نزدیکشان به دنبال دارد.

از طرفی تعداد تصادف کنندگان تکرارشونده موتورها بالاست و لازم است برای این افراد آموزش ها ، هشدارها و آسیب شناسی هایی صورت بگیرد.

نکته بعدی یکپارچه نبودن خط یا مسیر عبور حرکت موتور سوار در انواع مسیرهای شهری و جاده ای است باید طبق یافته های امروزی مشخص و به آنها آموزش داده شود.اکنون موتورها بدون هیچ ضابطه ای و تنها با مشاهده مسیر بهتر در پیش رویشان حرکت می کنند و گاهی مدام تغییر جهت می دهند.این عادت سرانجام به حادثه ای منجر می شود و سرنوشت او را ممکن است تغییر بدهد.این که محل حرکت موتور سوار در انواع راه ها کجا و چگونه است و مسائل مهم دیگری هستند که نیاز به همفکری متخصصان علوم و قانون گذاران دارد.

جدا از عابران ، حریم ویژه برای کودکان ، نوجوانان و افراد کهنسال باید توسط موتور سواران رعایت شود.بچه آمادگی هر جهش یا حرکتی غیر قابل پیش بینی را در گذرگاه ها دارند.یک کودک ممکن است حتی با دیدن یک گربه یا پرنده ، ناگهان در جهت  راه رفتنش تغییر ایجاد بشود و یا در یک لحظه سرعتش را اضافه کند.راننده و راکب باید به این نکته دائما توجه داشته باشد که حریم ویژه برای کودکان در هنگام حرکت  رعایت شود.

توجه به جغرافیای منطقه تردد و دقت به سطح راه هنگام حرکت در همه زمان ها یک ضرورت است.انجام دقیق کار فرهنگی  و آموزشی یک مکمل کارساز در ادامه این روند است.به عبارت دیگر برای توضیحات پیرامون مسائل مختلف ، قوانین و نحوه راندن موتور در مکان های مختلف ، انجام آموزش های یکپارچه ضروری به نظر می رسد.

حدود سی درصد موتورها در تهران شماره گذاری می شوند و پایتخت ایران می تواند کانون آغاز تغییرات وضعیت فعلی به موارد پیشنهاد شده باشد.بررسی و تصمیم گیری با ایجاد شرایطی برای تشویق و ترغیب همه موتورسواران کشور و شروع رعایت های همگانی از سال هزار چهارصد یک تحول انسان محوربزرگ در کشور است.

ایمنی از اول به سوی بروز فرهنگی و  ایجاد همزیسی ایران زمین برای مردمانش و جهانیان است.برنامه ای که با دقت قابل انجام نتیجه بخش خواهد بود.

نکاتی برای گفتگو های عمومی

شاید حساس ترین وسیله نقلیه موتور باشد. موتور به دلیل حرکت روی دو چرخ بسیار آسیب پذیر است.زیرا کمترین تعادل را در هنگام استفاده دارد.جدا از توانایی ها و تدابیر موتور سواران ، سلامت جسمی و سالم بودن اجزاء وسیله ای که می راند اهمیت بالایی دارند.جدا از این دو مسئله ، باید گفت عوامل خارجی زیادی هم هستند که در انجام سفر ایمن سرنشینان موتورها نقش دارند.

نکته خاص این که  در طور سالها موتور سواری، اگر فقط یک بار این دو چرخ از تعادل خارج شود ممکن است مرگ، ضربه مغزی، معلولیت یا آسیب های دیگری به موتورسوار و همراهش وارد شود. به طوری که تا آخر عمر شاید به وضعیت سلامت باز نگردند.اگر فردی موتورهای امروزی را برای  تردد انتخاب می کند ،  باید از اولین  حرکت نکات حیاتی و مهمی را در نظر داشته باشد.مثلا اگر در لحظات پر هیجان ، عصبانیت ، ضعف جسمانی یا افسردگی قرار دارد ، نباید حتی ثانیه ای سوار موتور حرکت کند.

اکنون صدها میلیون موتور سیکلت با اشکال و انواع مختلف در جهان تردد می کنند و میلیون ها موتور در ایران وجود دارند. موتورسوارها تقریباً در همراه جاده های ایران دیده شده اند.شمال ، جنوب ، شرق ، غرب و سایر مختصات جغرافیایی ایران. حتی در نقاطی که اتومبیل ها قادر به رفتن به آنجا نیستند.

خطرات زیادی در هنگام موتورسواری وجود دارد. موتورسوار ممکن است در فضای تجمع حشرات در هوا وارد شود و یا با راه پر غبار یا دود گرفته مواجه شود که همگی این شرایط خطرناک هستند. ممکن است علاوه بر دید نامطمئن مقابل چشمانش نیز در معرض آسیب و بسته شدن ناخودآگاه قرار شود. راه پیشگیری از این گونه موارد سانحه ساز، کلاه ایمنی است.

داشتن کلاه ایمنی که از لحاظ مناسب، اندازه سر، مجهز و متناسب با سر حرفه ای و دقیق برای هر کس که ممکن است سوار موتور شود، یک ضرورت است.

باید همه نکات پیشگیرانه را هنگام حرکت با موتور بدون استثنا و بی وقفه رعایت کرد.شاید این موارد زیاد دست و پا گیر به نظر برسد.اما توجه آگاهانه به آنها خیلی زود به عادت تبدیل و انجام آنها آسان خواهد بود.

محدودیت دید خصوصا در هوای ابری و بارانی یا به هر دلیلی که باشد ،تنها با دید و دقت دائمی و هوشیاری کامل رانندگان امکانپذیراست.در چنین شرایطی تابلوها و خطوط راه ها هم نقش مهمی دارند.حتی توصیه می شود چراغ های وسایل نقلیه در بارندگی های روز هم  روشن باشد و توصیه دیگر این که هنگام بارش ها به دلیل دید ناکافی همگان و  خطرات جنبی گوناگون دیگر اصلا از موتور استفاده نشود و در صورت ضرورت تا پایان بارش ها حرکت را به تاخیر بیندازیم.

احتیاط و احتیاط در همه ثانیه های حرکت، می تواند سفرهای ایمنی را با سلامتی کامل سرنشینان به انجام رساند. داشتن سرعتی که در هر لحظه برای موتور سوار قابل کنترل باشد، راهنما زدن در هنگام تغییر مسیر، ترمزهای کارآمد، چراغ های سالم، برای موتور سواران حکم مرگ و زندگی را دارد. باید گفت تغییر مسیر ناگهانی برای موتور سواران در همه وقت و همه جا باید با احتیاط انجام شود.مشاهده دقیق دو طرف و پشت سر با کمک آینه ها و تسلط بر فضای راه دو شرط اصلی قبل از تصمیم به تغییر لاین حرکتی است.سپس راهنما زدن ، داشتن سرعت ایمن متناسب با راه و بعد اقدام به موقع برای تغییر مسیر می تواند حوادث مربوط به تغییر مسیر ناگهانی را حذف کند.

راننده موتور باید حداقل گفتگو را با سرنشین همراهش داشته باشد.جدا از صرف انرژی بالا برای حرف زدن ،حواس او نیز ممکن است از تمرکز بالا فاصله بگیرد یا در جایی کمی برگردد که همه این موارد خطرسازند.بهتر است گفتگوها در توقف مقصد انجام بشود و نگاه موتورسوار پیوسته به مسیر پیش رو و گاهی به آینه ها باشد.

نکته دیگر مربوط به شرایط عمومی وسایل نقلیه است.در بعضی از نقاط حساس راهها، مثل شیب ها موتورهای فرسوده یا با سرنشین بیش از دو نفر ، علاوه بر خطرات معمولی بسیار آسیب پذیرند.

باید گفت موتورهای فرسوده یک چالش بزرگ است. جدا از مسائل ایمنی ، هر موتور فرسوده به اندازه چندین اتومبیل آلودگی تولید می کند که برای ساکنان شهرها بسیار مضر است. کارخانه ها در این فرآیند نقش اصلی را دارند.

توجه به جغرافیای منطقه تردد و دقت به سطح راه هنگام حرکت در همه زمان ها یک ضرورت است.

وجود خطوط دقیق و روشن و تابلوهای مناسب ، موتور سوارانی که خود و وسیله شان ایمن هستند را به مقصد می رساند.

نوشته یادداشت محمدابراهیم معیری/ راهی روشن برای ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این که از انواع دستکش و ماسک استفاده کنیم بخشی از رعایت همگانی است که برای مصون ماندن  خود فرد  موثر است.اما این همه احتیاط خصوصا برای دیگران نیست.شاید ناخود آگاه برای ثانیه ای دست های پوشیده با دستکش با صورت ، چشم ، دهان یا بینی تماس پیدا کرده باشد.حتی نشستن یک پشه روی صورت هم می تواند موجب حرکت دست ما برای خلاص شدن از آن باشد.همین حرکت ممکن است ویروس را از دست یا دستکش های آلوده به صورت منتقل کرده باشد.نکته بسیار بد این که کسانی که با دستکش مثلا در پمپ بنزین ها ، بانک ها ، فروشگاه ها ، صندوق های تبادل پول و… کار می کنند ، ممکن است در هر حرکتی نا خواسته ، ناقل ویروس باشند.مشاهده شده این افراد دستکش به دست ، با آسودگی همه جا و همه چیز را لمس می کنند.دائما پول با مردم رد و بدل می کنند و چون خود را محفوظ می پندارند ، مسئله اصلی تر که همان قطع زنجیره انتقال است را فراموش می کنند.با دستکش های آلوده ، هر پول یا چیزی که به دیگران می دهند ، احتمالا آلوده به ویروس است.ضد عفونی و تعویض مرتب دستکش ها و در نظر داشتن نظم زمانی  و مکانی مشخص برای این منظور ضروری است.دور انداختن دستکش و ماسک فقط درون کیسه نایلون روشن و مشخص ، که با گره محکمی بسته شده و درون سطل های زباله معقول به نظر می رسد.

حرکت در کنار همه خوبی هایش اگر با ایمنی و هشیاری همراه نباشد وضعیت تاسف باری را بوجود می آورد.جایی نرفتن یعنی این که ناخودآگاه ، بر حسب عادت و احساس  یا اتفاقی با دیگران تماس یا برخورد نداشتن.در حرکت  است که فرد مبتلا به ویروس ممکن است به سطوحی دست بزند یا جایی برود که دیگران هم همان موقع آنجا باشند و یا بعد از او به آن مکان  بروند و  به این ترتیب ویروس ریز و آلوده را منتقل شود.

نکته نا محسوس و پیچیده تر ، در هوای اطراف و تنفس افراد نهفته است.این که با بروز کوچکترین نشانه از دیگران فاصله بگیریم و برای بررسی پزشکی اقدام کنیم یک هوشمندی است.اما برای پیشگیری باید از هم فاصله داشته باشیم و در مواقع سرفه یا عطسه نکاتی که همه می دانیم را رعایت کنیم.در این روزها دریافتم لباس جیب دار چقدر اهمیت دارد.در طول سال ها هر قدر پول و چیزهای قیمتی در جیب هایمان نگه داشته ایم، به اندازه یک دستمال کوچک در این شرایط به کارمان نمی آمده! یک دستمال جلوی مرگ و مرگ هایی را می گیرد.طوری که همه محتویات جیبمان در طی سال ها ، نسبت به همان دستمال تمیز  ،بی ارزش است!

پوشیدن لباس جیب دار این روزها برای همه یک ضرورت است.آن هم برای در دسترس بودن دائمی دستمال ، خصوصا هنگام حضور در کنار فرد یا افراد.برای کودکان و سالخوردگان و در کنار آنها ، قاعده دستمال در جیب باید یک قانون انسانی باشد.

اصولا زنجیره کرونا در هر مکان و زمان فقط با آگاهی، برنامه ریزی و دقت در انجام صحیح مراحل از بین می‌رود. هوشمندی ، هشیاری و پایداری انسان بر ویروس های منحوس زره بینی امروز و شاید آینده غلبه خواهد کرد.رعایت‌های فردی از این نوع و اصول چند گانه مطرح شده از جامعه پزشکان و پرستاران فداکار این روزها ، به همراه اعتماد به پیشرفت های علمی ملی و جهانی ، به نحو موثری می تواند در قطع زنجیره کرونا نجات بخش  باشد.

چاره ای نداریم جز این که  هوشمند باشیم. چون انسان می تواند با رعایت نکاتی که فهمیده ، خود و دیگران را نجات بدهد.پس از آگاهی و تصمیم به رعایت ها ، در کنار توکل بر خدایی که بر همه اجزا و مخلوقاتش احاطه دارد ، موفقیت به جوامع انسانی باز می گردد.

امسال باید زنجیره کرونا را قطع کنیم و سپس با همکاری و همدلی؛ برای آینده ای بهتر در کنار یکدیگر بمانیم. در این صورت می‌توانیم آسیب های مانده از سال های دور را نیز حذف کنیم. برای آرامش نیاز به زنجیره هایی از امید داریم با نقشی که همگان ایفا می کنند. حفظ طبیعت که در قرن ها شکل گرفته ، پاک نگه داشتن  آب و خاک و حراست از درختان  در همه سرزمین ها، کاهش تصادفات و آسیب های اجتماعی در کنار بالا بردن بهره وری ملی ، با برنامه دولت ها و حمایت مردم می تواند نتایج امیدبخشی را برای همگان امروز و آیندگان فردا به همراه داشته باشد.

نوشته یادداشت محمدابراهیم معیری/ شکست دادن کرونا و فرصتی برای آینده پر امید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

با تمرکز به اطراف و پیش رویتان دقیق بشوید: در چند سال گذشته بخش وسیعی از خاورمیانه  به جای  رشد مطلوب و پیشرفت ، به سمت جدال ها سوق داده شد.برنامه ریزی های ماهرانه ای در رویدادهای اجتماعی ، و تصمیمات سیاسی و فرهنگی ، مکمل این اقدامات خصمانه بودند و دوران تلخی را برای مردمان چند کشور رقم زدند.این برخورد ناجوانمردانه با ادیان ، اقوام و نگرشها ، با بازیگری جاهلان ، از تعصبات  وهم آلود آغاز شد و به خشونت ها انجامید.آسیب ها و تجربیات فراوانی را برای بشریت بر جای گذاشت.

امروزه هیچ حاکمیتی حتی در شرایط نیمه هشیار  یا بحرانی ،  مردمان خودش را آواره نمی کند.چرا که آسیب ها و هزینه های گوناگون و بی سرانجام ، نسل هایش را درگیر خواهد کرد.

عدم برخورد صحیح حاکمیت کشورتان در وقایع پیش آمده ، مردم را با سرنوشتی نا معلوم رها می کند و شما نظاره گرید ! به جای یکه تازی خرافات ، این را بفهمانید که انسان ها حق حیات دارند.ظلم به آنها یعنی بی اعتنایی به همه بشریت.

بدانید که تعالیم اصیل و روشنگرانه بودا را از مقابل چشمان و هوش مهاجمان برداشته اند. شما هم گیج و سردرگم ، یا به عمد و به دلایل پوچ سیاسی ، دارید افزایش تدریجی ظلم و تاریکی را در بخش هایی از مشرق زمین  نظاره می کنید.

شما برای امروز و آینده باید پاسخگو باشید.

قانون کارما طبق آموزه بودا و دیگر ادیان وجود دارد.آنها  مدام  مرز پایداری و سقوط را گوشزد می کنند.جوامع در هر موقعیتی که در جهان قرار دارند ، نمی توانند این نکات را نادیده بگیرند.

حالا به این راه حل ها توجه کنید خانم سوچی ! این راه حل ها را درمدت کوتاهی  می توانید انجام بدهید.آنوقت جهان را در طلوع صبحی روشن یاری کرده اید :

با یک نامه ، استقرار ارتش صلح را در مناطق آشفته ، از جهان بخواهید.بسیاری از کشورها و همسایگان نیز حاضرند به شما کمک کنند.

با آن عده اندک افراطی از مردم سرزمین تان ، با تعالیم اصیل بودا سخن بگویید.وگرنه بودای راستین را برای همیشه  در سرزمین تان کشته اید و بوداهای متنوع دیگری خلق کرده اید.

چون بودای راستین به دنبال همدردی فراگیر و سپس کشاندن تمام

جهان به جاده آزادی و آرامش است.

مسیر صلح و همزیستی جهانی که روزی سرانجام  به مقصد می رسد ، را نمی توان به این آشکاری برخلافش رفت و از آن دور شد.بهتر است در همین زمان ، تعالیم اصیل بودا را دوباره مرور کنید.تفسیر صحیح تعالیم بودا را به مهاجمان بفهمانید.

با وجدانتان ، انسانیت را یاری کنید وبرخورد بازدارنده  را با متخلفین و تعرض کنندگان به مردم ، در دستور کار خود قرار بدهید.

همین امروز به این فکر کنید که مردم به عنوان سرمایه های اصلی کشورتان می توانند چه نقش هایی را به نفع همزیستی و توسعه سرزمین شان ایفا کنند؟

خیلی زود می فهمید این مردم در تهدید عمدتا مسلمان ، که امروز شرایط نامعلومی دارند ، چگونه می توانند در طراحی نقشه توسعه کشورتان سهم خودشان را ادا کنند.به شرطی که برنامه کاملی برای بهبود حقوق بشر در کشورتان داشته باشید.

همزیستی ادیان ، نشانه مسیر بلوغ کشورها و  قاره هاست.و توجه همه جانبه به خلقت متنوع آفرینش ، راه پیشرفت پایدار همه ملت ها و دولت هاست.

بودا در مورد حقیقت زندگی بشر می گوید : “آنها نمی دانند چگونه یکدیگر را دوست و عزیز بدارند ، با بگومگو و ستیز بر سر چیزهای بی ارزش ، جز رنج و عذاب خویشتن بهره نمی یابند ، و زندگی برایشان دور و تکرار ناشادی های دلتنگ کننده می شود.”

بودا در توصیه های راه وصول به معرفت می گوید :” اگر انسان را روح توبه گر و بخشایش طلب باشد ، گناهانش پاک شود ، و اگر خیره سر و کوشا در گناه باشد ، گناهش بر گردن بماند و همیشه بر او نفرین بارد.”

در بودای حقیقی ، آنجا که به یگانگی راهنمایی می کند ، همزیستی با مخلوقات و تفکر دائمی در امور توصیه شده.بودا پیوسته از همه کس و همه چیز می آموزد.می آموزد و پیش می رود.

اکنون مجموعه ای از مسلمانان در آن سرزمین ساکنند و برای جهان مشخص است که باید به حقوقشان احترام بگذارید.جهان قرن بیست و یک ، التهابات فاجعه باری را به دلیل خودخواهی ها و عدم تمرکز در مسائل مهم انسانی به خود تحمیل کرده که باید به سرعت از آنها گریخت.

فرمایشات بودا ، پیامبران دوران های مختلف  و محمد ، در انتهای پیامبران الهی ، بارها مسیر مملو از نیکی و روشنایی را به بشریت توصیه نموده اند. کتاب یگانه پیامبر اسلام قرآن کریم ، در کنار فرمایشات شخص پیامبر و امامان را پیش رویتان قراردهید تا اسلام را بشناسید.مسلمانان  با پشتوانه ای عمیق و قابل فهم ، از رازهای خلقت هستی ، معرفت انسانی و مفاهیم و راه حل های امروزی ، برای تحقق صلح و همزیستی دارند زندگی می کنند.برای کشورتان چه فرصتی بهتر از این می تواند  پشتوانه ها را در کنار هم قرار دهد ؟

همه جای دنیا نیاز به دانایی بیشتر دارند.یکی از مزیت های شما استفاده از ویژگی های مثبت و دانایی مسلمانان و بودائیان در کنار همدیگراست.

شما می توانید در وضعیت فعلی ، تهدیدات آن مناطق را هوشمندانه به فرصت های ملی تبدیل کنید.چشم های آزادگان جهان به اقدامات  شماست.

به هوش باشید خانم سو چی !

در روشنایی قرار بگیرید.

محمد ابراهیم معیری- تهران

شهریور ۱۳۹۶ –  سپتامبر ۲۰۱۷

نوشته یادداشت محمدابراهیم معیری در اعتراض به کشتار مسلمانان میانمار/ به هوش خانم سو چی ! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلم سینمایی «گلوگاه» به کارگردانی محمدابراهیم معیری این روزها روی پرده رفته، فیلم تولید دشواری داشته و موضوع و فضایی متفاوت دارد. طبیعی است که در جو این روزهای سینمای ایران، همین که «گلوگاه» به اکران عمومی رسیده برای سازنده‌اش یک اتفاق فرخنده است. هر چند که معیری به دلیل بی مهری هایی که در جشنواره فیلم فجر و اکران عمومی به فیلمش شده چندان خوشحال نیست.

موضوع این فیلم چگونگی دغدغه شما شد و ایده آن از کجا شکل گرفت؟

محمدابراهیم معیری: در ۲۰ کیلومتری شهرستان بهشهر در مازندران که زادگاه من است منطقه‌ای با نام گلوگاه وجود دارد که شغل قالب مردم در این منطقه ساخت دکل‌های فشار قوی برق است. فضای کلی و حال و هوای مردم این منطقه برای من همیشه جذاب و منحصر به فرد بوده است. همواره حوادث و برق گرفتگی‌های زیادی در آنجا اتفاق می‌افتد. از زمانی که اولین فیلم سینمایی‌ام «پروانه‌ها بدرقه می‌کنند» را ساختم دامنه وسیع موضوعات این منطقه و به تصویرکشیدن آنها در سینما دغدغه من بود. تقابل انسان و طبیعت با تکنولوژی، تاثیر نوع کار مردان بر روی خانواده، کشته‌های فراوان و  مسائل گسترده‌ای که در این منطقه وجود دارد. در نهایت بعد از طی کردن یک مرحله طولانی تحقیق و پژوهش و نگارش به فیلمنامه قابلی اجرایی رسیدیم که شاید حق مطلب را درباره این مردمان و زندگی‌اشان کاملا ادا نکند، اما گوشه‌ای از آن شرایط  را به تصویر می‌کشد. 

برای ساخت این فیلم که به لحاظ تولید شرایط خاصی را می‌طلبید، چطور با جهانگیر کوثری به عنوان تهیه کننده به نتیجه رسیدید؟

بعد از ساخت فیلم سینمایی «کتونی سفید» از نتیجه کار من و تهیه کننده آقای کوثری راضی بودیم، اواخر تولید آن کار وقتی آقای کوثری شنید بر روی چنین موضوعی کار می‌کنم برای ساخت آن ابراز علاقه کردند و بعد تر که تحقیقات و پژوهش‌های تصویری از آن منطقه و مردمانش پیش رفت این علاقه مندی بیشتر شد و همکاری دوباره شکل گرفت.

 چیدمان بازیگران انتخاب اول شما بود یا اینکه بسته به شرایط تولید به چنین لیستی رسیدید؟

از آنجا که شرایط تولید این فیلم و موقعیت لوکیشنی آن بسیار غیر متعارف بود ما باید با بازیگرانی وارد مذاکره می‌شدیم که علاقمند نسبت به این نوع  کار کردند بودند. در سینمای ما به علت باب شدن یک جریان تولید ساده و شهری بسیاری از بازیگران نمی‌توانند یا عادت ندارند شرایط یک فیلم غیر شهری را بپذیرند. این قضیه از یک طرف ما را به بازیگران کنونی رساند و از طرف دیگر تمایل داشتم از بازیگرانی برای شخصیت‌های فیلم استفاده کنم که تجربیات محدودتری داشته و چهره آنها کمی برای تماشاگر تازگی داشته باشد. بعدتر خانم لادن مستوفی به لیست اضافه شد و آقای علی اوسیوند و سیامک اطلسی بادیدن فیلم‌های مستندی که جهت پژوهش از آن فضا گرفته بودم نسبت به همکاری ابراز علاقه کردند. بخشی دیگر از بازیگران بومی بودند که پیش‌تر تجربه بازیگری داشتند.

«گلوگاه» تولید سال ۸۹ است چرا هم اکنون با گذشت حدود ۳ سال توانسته رنگ پرده اکران عمومی را به خود ببیند؟

در این مدت چندین بار اقداماتی برای نمایش عمومی این فیلم انجام گرفت که با وجود برخی جریانات  مضحک در اکران و کج سلیقه ‌گی‌ها بعد از گذشت سه سال این فیلم توانست روانه اکران عمومی شود. در جشنواره فیلم فجر هم برخوردی معمولی با این فیلم شد. در صورتی که اگر کمی هوشمندی و تحلیل در نگاه داوران وجود داشت حداقل این فیلم به لحاظ فنی دیده می‌شد فیلمبرداری و طراحی صحنه و لباس این فیلم واقعا مستحق توجه بودند. نادیده گرفتن چنین فیلم‌هایی جای سوال دارد. عناصر مهمی مانند طبیعت از سینمای ایران گرفته شده و در جریانات اکران با پیروی از کلیشه‌ها مسیری برای آثار سینمایی مشخص شده که از ذات سینما به لحاظ هنری همواره دورتر می‌‎شویم. 

 از نحوه و زمان اکران فیلم راضی هستید؟

نه واقعا راضی نیستم. هیچ گونه زیرساخت و برنامه ریزی اکران مناسب  برای چنین فیلم‌هایی که با نگاه و موضوعی بکر و تازه در شرایط سخت ساخته شده‌اند وجود ندارد. سینما آزادی تنها یک تک سانس در روز را به این فیلم اختصاص داده و پردیس ملت هم ظاهرا فیلم را برداشته است. چنین فیلم‌هایی باید با تامل و مدت زمان بیشتری اکران شوند تا مخاطب خود را پیدا کنند. البته اشکال از سینماداران نیست انگار جریانی در پس زمینه وجود دارد که مانع رشد چنین سینمایی می‌شود. نهادهای مسئول و جامعه منتقدین و آموزشی سینما باید واکاوی کنند که چرا سینما سمت و سویش عوض شده و سطح سلیقه مخاطبان و فیلمسازان پایین آمده است. فیلمی مانند «دونده» امیر نادری مطمئنا در جریانات تولید سینمای امروز جایگاهی ندارد . تعریف‌ها عوض شده و احساسم این است که جامعه منتقدین خواب آلود رفتار می‌کنند. 

در این شرایط شما برای  ادامه مسیر سمت و سوی فیلمسازی‌تان را بر مبنای مناسبات روز چرخه تولید و اکران، تغییر می‌دهید؟

نه نباید به زانو درآمد. سینما مانند یک منشور است که طیف‌های رنگی مختلفی باید در آن وجود داشته باشد. سینمای ایران در حال حاضر نگاه‌های مختلف و ژانرهای گوناگون را ندارد از این رو به نظر راهش را اشتباه می‌رود. تک بعدی شدن سینما و مرسوم شدن تنها یک جریان خاص به ضرر این هنر تمام می‌شود. برخی از فیلمها تولیدشان الزامی است و شاید در گیشه به قولی به باشگاه میلیاردی‌ها نپیوندند اما به لحاظ تاثیر فرهنگی از ارزش بسیار بالاتری برخوردار باشند. من سعی می‌کنم روند کاری خودم را ادامه دهم اما به عملکرد کسانی که دراین نوع سینما کارشکنی می‌کنند نیز دقت می‌کنم.

فیلمنامه جدیدی را در اولویت کاری دارید؟

در صدد هستم در سال آینده یک فیلم با فضا حال و هوای شبه وسترن شرقی از همین موقعیت منطقه گلوگاه و موضوعات دیگری که در آن جریان دارد کار کنم که به زودی نگارش فیلمنامه آن را شروع خواهم کرد.

نوشته «گلوگاه» شایسته جایزه بود/ نمی‌خواهند بعضی فیلم‌ها دیده شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- پخش فیلم «گلوگاه» بر عهده شرکت رسانه فیلمسازان با مدیریت حبیب اسماعیلی است و اکران آن از امروز در سالن های شهر تهران آغاز شده است، البته تعدادی از سالن ها فردا پنجشنبه ششم تیرماه به چرخه اکران این فیلم اضافه می‌شوند. «گلوگاه»   در سالن های آزادی، ملت، زندگی، فلسطین، شکوفه، ماندانا، آستارا، ایران، راگا، کیان، شاهد و … به نمایش در آمده است و داستان آدم هایی را روایت می کند که سهم آنان از عبور ما گاهی حتی یک نیم نگاه هم نیست!

هادی دیباجی، لادن مستوفی، کامران تفتی و …  بازیگران این فیلم هستند.

نوشته «گلوگاه» مهمان ۱۱ سینمای تهران شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمدابراهیم معیری کارگردان سینما درباره آخرین خبرها از وضعیت تولید فیلم جدیدش و اکران «گلوگاه» به سوره سینما گفت: نگارش فیلمنامه «نجات یافتگان» تمام شده و در دو ماه آینده برای دریافت پروانه ساخت آن اقدام خواهیم کرد. در حال حاضر درگیر وضعیت اکران «گلوگاه» هستم.

وی افزود: پروانه نمایش این فیلم صادر شده است. اما تأخیری که  در اکران این فیلم بوجود آمده و دلیلش هم  آن معلوم نیست، مشخص می‌کند که گویا جریاناتی از اکران این فیلم خوششان نمی‌آید. قرار بود اکران «گلوگاه» اکران دوم عید باشد اما این اتفاق نیفتاد بعد از آن اردیبهشت ماه را برای اکران معرفی کردند که باز هم این اتفاق نیفتاد. به هر حال همچنان منتظر اکران این فیلم هستم.

وی گفت: اکران خوبی را برای «گلوگاه» پیش‌بینی می‌کنم. این فیلم از نظر فرهنگی فیلم خوبی است و گیشه متعادلی خواهد داشت. حمید نجفی آنونس فیلم را ساخته است که به زودی در فضای مجازی منتشر می‌شود.

نوشته معیری: برخی از اکران «گلوگاه» خوششان نمی‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- محمدابراهیم معیری کارگردان سینما یادداشتی در اختیار سوره سینما قرار داده که درباره دوستی و اتحاد میان ملت‌ها است. معیری در این متن نوشته: اگر یک میز صلح دائمی در تهران وجود داشته باشد، می تواند بسیاری از جدال های قومی خاور میانه و آفریقا را کنترل کند. در بسیاری از موارد اختلاف نظرهای ساده،برداشت‌های متفاوت،تعصبات و رویدادهای معمولی تبدیل به جنگ های طولانی می شوند.

یک میز صلح شناخته شده دائمی می تواند صدای مردمی را به هم برساند،که پشت پرده رویدادهای تاثیر گذار اطرافشان رابه درستی نمی دانند.در حقیقت به آنها اطلاعات حقیقی و منصفانه داده نمی شود.هدایت کنندگان این جریان‌ها طوری برنامه ریزی می‌کنند که مردم پشت صحنه طراحی شده را ندانند. که اگر بدانند ،به دام از دست رفتن امنیت و نابودی همنوعان نمی افتند.

آنها با جنگ های فرقه ای،جراحات تاریخی به هم وارد می کنند و به اکنون و آینده صدمات فراوانی می زنند. بهتر است در هر جای جدال که هستند، دور یک میز سفید،گرد هم بیایند و نسبت به شرایط، تصمیمات تازه وواقع بینانه تری بگیرند. اگر نمایندگان گروه های مردمی درگیر،مکانی دائمی برای گفتگو با همداشته باشند و اوضاع بیرونی پیوسته به آنها گوشزد شود، شاید بسیاری از نزاع های فعلی خاتمه پیدا کند.

ایران در سیاست بین المللی این روند را دنبال می کند.اما با تمرکز دائمی برای صلح وپشتیبانی فرهنگی ، پیشگیری از این جنگ ها میسر خواهد شد.هر روزه نبردهای فرقه ای تازه تلفات جانی ،مادی و ساختاری زیادی به انسان معاصر تحمیل می‌کند.جوامع به جای رشد،پسرفت می کنند و وابسته و در مواردی اشغال شده باقی می‌مانند.

آسیب کودکان،خانواده ها و ساختار های اجتماعی درعراق،پاکستان،افغانستان،سوریه،میانمار،مصر و برخی از نقاط آفریقا در سال ۲۰۱۳ نیز با ابعاد پیچیده تری در حال وقوع است. این حوادث مانند نسل کشی‌های هدایت شده قبلی در اروپا و آسیاست که ارتقاء بشریت را مورد هجوم قرار داده.این در حالی است که آئین انبیاء از آدم تا خاتم برای نجات بوده و دشمنی ها همواره به این روند آسیب زده است.

این روز ها تقدیر برای ایران این طور رقم خورده که ملت های در حال گسست بیش از هر زمانی به صلح طلبی،تجربیات پایداری در روز های دشوار،از خود گذشتگی،آرمان‌های انسانی و…این پهنه پابرجانیاز دارند. میز صلح دائمی در تهران خواهد توانست نبض بسیاری از رویدادهای دو قاره را به نفع مردم در حال آسیب ،به طپش وا دارد.جایی که نظامیان برای سیطره وارد عمل می شوند، شاید زبان گفتگو کاری از پیش نبرد.

اما وقتی از غفلت افکار و احساسات مردم برای ایجاد اختلاف و نابود کردن خودشان استفاده می شود،گفتگوی پیشگیرانه و دائمی موثر خواهد بود.آن هم در سرزمینی که یادگار پیامبران است و مهد تولد و بلوغ عارفان و عالمان و ادیبان.در زمانی، یکی از گوهرانش را بر سردر سازمان سردرگم ملل نگاشته بودند.اما تاثیرش را تاب نیاوردند و همچنان ضد آن پیش می‌روند.

بنی آدم اعضای یک پیکرند    که در آفرینش ز یک گوهرند

نوشته ایران محور امنیت و صلح در منطقه باشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.