پویا افضلی نویسنده و کارگردان «دراکولا» از دلایل عدم موفقیت انیمیشن سازها در زمینه فیلمنامه نویسی می‌گوید: با توجه به این نکته که چرخه‌ی صنعتی انیمیشن در ایران هنوز کامل نشده است، و مثلاً نویسنده و کارگردان انیمیشن ایرانی‌ای که می‌خواهد فیلم سینمایی انیمیشن تولید کند هنوز به معنای حقیقی‌اش تجربه‌ی اکران در کنار مردمش را ندارد، رک و روراست باید گفت چنین هنرمندی توان روایت بدون نقص ندارد. غیر از آن‌که در دورانی زندگی می‌کنیم که حتی در سینمای ایران هم که این تجربه سال‌هاست آزموده شده است، مشکل روایت بسیار پررنگ است.

وی می افزاید: به نظر می‌رسد جریان انیمیشن ایران به طور کلی در مسیر اشتباهی قرار گرفته است. در سال‌های اخیر فرمی که در انیمیشن ایران بسیار مورد توجه قرار گرفته، فرم انیمیشن هالیوودی است. به طوری که همه سعی می‌کنند به آن نزدیک شوند و شبیه به آن بسازند. اما در همین سال‌ها اگر به تولیداتی که مورد استقبال عموم مردم قرار گرفته است نگاهی بیاندازیم -کارهای سروش رضایی، مجموعه دیرین دیرین، شکرستان و…- متوجه می‌شویم، که پسند مخاطب ایرانی صرفاً پسندی هالیوودی نیست. هنرمندان انیمیشن ایران به این دلیل که خودشان نتوانسته‌اند فرم خلق کنند، محتوا را هم به سمت محتوای هالیوودی کشانده‌اند، در حالی‌که مخاطبِ کودکِ امروز و پدر مادرهایشان، که اکثراً متولد دهه شصت هستند، همه نوع انیمیشنی از ژاپن گرفته تا اروپا دیده‌اند.

محمدرضا نجفی امامی کارگردان فیلم «مبارک» درخصوص فیلمنامه‌های ضعیف انیمیشن‌های ایرانی معتقد است اولین ویژگی یک فیلمنامه خوب این است که اکت زیادی داشته باشد. فیلمنامه‌‎های ما بیشتر دیالوگ محور هستند صحنه‌های اکشن و اصطلاحا بازاری کمی دارند. دومین ویژگی نیز در کنار فیلمنامه‌نویس‌ها به انیماتورها مرتبط می‌شود. یعنی ممکن است نویسنده در فیلمنامه تیک‌های رفتاری و بدنی یکه کاراکتر را نوشته یا ننوشته باشد، انیماتور باید با دقت زیادی سعی در تعریف تیک‌های شخصیتی باشد تا بتواند یک کاراکتر کمدی را به خوبی به تصویر بکشد. مسلما از یک انیمیشن توقع اثری جدی و رئال نمی‌رود و هر اثری باید ته مایه‌های کمدی داشته باشد.

وی می گوید: خیلی از فیلمنامه نویس‌های ما خلاق هستند ولی بهای کمی به انیمیشن می‌دهند. فیلمنامه‌های انیمیشن خیلی سخت‌تر از آثار رئال است و نویسندگان این آثار ترجیح می‌دهند به جای اینکه شش ماه وقت بگذارند و با وجود تمام ریزه کاری‌ها، اثرشان دیده نشود، یک کار رئال بنویسند و در عرض یک ماه کار را جمع کنند و با استقبال انبوهی از مخاطب هم روبرو شوند. باید این را قبول کنیم که تا زمانیکه اکران و توزیع موفقی در زمینه انیمیشن وجود نداشته باشد، فیلمنامه نویس‌ها نیز نمی‌توانند از تمام انرژی‌شان برای این آثار استفاده کنند،بالاخره برای هر اثر هنری یک انگیزه مورد نیاز است و به نظر من در زمینه انیمیشن مسئولان و مدیران این حوزه باید آن را برای هنرمندان به وجود بیاورند.

امیررضا مافی، طی یادداشتی دررابطه با دوری انیمیشن ایران از تخیل و خیال پردازی در فیلمنامه‌ها از زاویه دیگری به موضوع نگاه می کند.

وی معتقد است در انیمیشن،شخصیت‌ها٬ کمتر واجد عمق روحی‌اند و بیشتر تیپ‌اند٬ وقایع و حوادث در آشکارترین وجه خود رخ می‌دهند و عمدتا پیچیدگی‌های روایی ندارند. انیمیشن باید در خیال آسوده مخاطب بنشیند و با گره‌های فرمی ‌بیش از حد یا محتوایی سخت٬ مخاطب را مشوش ننماید. انیمیشن بستر خیال است و خیال تا ناکجا آباد٬ بال پرواز دارد.

مافی بر این باور است  امروز اما در ایران انیمیشن‌ها کمتر خیال پردازی دارند٬ انیمیشن‌ها را نویسندگان فیلم‌های رئال می‌نویسند و نمی‌توانند به طور مداوم خود را از فضای فیلمنامه‌ها و شخصیت‌های واقعی منفک کنند. همین است که ما می‌بینیم انیمیشن‌ها٬ یا خیلی واقعی‌اند و فیلمنامه‌هایشان را می‌توان در وضعیت رئال همان گونه که هست ساخت یا بسیار انتزاعی و پیچده‌اند و مخاطب نمی‌فهمد که چه محتوایی را دریافت می‌کند. خیال در انیمیشن ما کمتر وجود دارد. یا همه چیز مصور کردن همان واقعیاتی است که هر روز با چشم‌های خودمان٬ پیرامون‌مان می‌بینیم٬ یا چنان سخت است که انگار باید برای واکاوی معنایش٬ به کندن لایه‌های سمبولیک بپردازیم. ذهن ما از خیال تهی شده و این خیال گریزی دلایل مختلفی دارد.

نوشته فیلمنامه؛ پاشنه آشیل انیمیشن در ایران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در پاسخ به این سوال که در این شرایط سخت چرا انیمیشن-رئال «مبارک» را ساختید گفت:  «مبارک» با کمک حوزه هنری، صدا و سیما و… در شرایط سختی ساخته شد اما خوب دیده شد و امیدوارم که مسئولین از سایر انیمیشن ها نیز حمایت کنند.

نجفی امامی اظهار کرد: ساختن انیمیشن در ایران ریسک پذیر است و ما ریسک کردیم چون عشق داشتیم وگرنه  کار انیمیشن در ایران بسیار دشوار است و به دلیل عدم حمایت هایی که می شود گاهی آدم رغبت به فعالیت نمی کند.

وی در ادامه از حمایت علی نجفی امامی برادر خویش در این کار سخن گفت و بیان داشت: برادرم در این عرصه بسیار مرا حمایت کرد و شاید اگر ایشان در این کار بنده را حمایت نمیکرد من هم مانند بسیاری دیگر از کارگردان های انیمیشن در اواسط راه دست از کار می کشیدم!

محمد رضا نجفی امامی از فروش خوب انیمیشن «مبارک» در سینماها نیز خبر داد و افزود: با توجه به این که به عید نوروز نزدیک می شویم و مردم مشغول خرید عید و…هستند اما با این حال فروش بسیار خوبی تا الان داشتیم اما باید متذکر شوم که نیت ما بیشتر بحث باور پذیری و دیده شدن کار خوب در دنیای انیمیشن است چرا که هدف ما ترویج فرهنگ در آن سوی مرز های دنیا بود.

کارگردان انیمیشن-رئال «مبارک» در پایان سخنان خود از حمایت خوب حوزه هنری گفت و اظهار کرد: در این مدت که با حوزه هنری آشنا شدم تجربه‌های بسیار مفید و خوبی داشتم و باید بگویم که حوزه هنری بهترین موسسه ای است که می تواند دنیای انیمیشن را حمایت کند.

نوشته حال انیمیشن ایران خوب نیست/ حوزه هنری بهترین موسسه‌ای است که انیمیشن را حمایت می‌کند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.