سوره سینما- در یادداشتی که محمدابراهیم معیری کارگردان سینما در اختیار سایت سوره سینما قرار داده، نوشته شده: گام‌هایی لازم است تا یک چتر حمایتی دائمی بر روی فلسطین شکل بگیرد. ظرفیت هایی برای جلوگیری از تهاجم به مناطق مسکونی وکشته شدن بیگناهان ، وجود دارند.تقویت آنها ، تا رسیدن به رعایت حقوق اولیه بشر ، اقداماتی را می طلبد.شکل هایی که بتوانند ، دست های مسلمانان و آزادگان جهان را در دست های مردم فلسطین بگذارند.

قبول سرپرستی کودکان و خانواده های آسیب دیده ودر تهدید ،از سوی داوطلبان ملل جامعه جهانی. این پیوند بشردوستانه  با اشکال مختلف در حوادث و رویدادها ،  به تناسب شرایط قابل انجام است.کافی است اسامی ، تصاویر و نیازهای آنها منتشر شود تا مردم دنیا با یافتن راه هایی، موثر عمل کنند. ایجاد خطوط دریایی صلح  توسط اندک دولت هایی که احساس مسئولیت عمومی دارند ، مسلمانان و جنبش های آزادیخواه.دریای آزاد مدیترانه وسواحل غزه تنها مسیر حمایت از مردمی است که در محاصره و تهدیدند.شناورهایی، با کمک های ضروری  می توانند از سواحل دنیا به سوی غزه حرکت کنند و خطوط دریایی صلح را شکل بدهند.با سرنشینانی داوطلب از پزشکان ، مددکاران ، مهندسان ، معماران ، متخصصان ، اهالی فرهنگ و رسانه و…که حاضرند مانند مسافران کشتی های آزادی و مرمره از محاصره بگذرند.

پذیرش فلسطین به عضویت افتخاری و موثر درجنبش عدم تعهد ، برای حمایت دائمی  و همه جانبه کشورها و مردمشان از ملت مظلوم این سرزمین. اقداماتی موثر به نفع انتفاضه فرهنگی با ساختارهای نوین ، توسط  فعالان  و داوطلبانی از سراسر جهان.افراد،گروه های اجتماعی ، سازمان های مردم نهاد و دولتهای مسئول می توانند جبهه ای جهانی و بدون مرز را فعال و در حمایت های گوناگون از مردم گام بردارند. این روند با پشتیبانی های فرهنگی موثر خواهد بود.آگاهی رسانی عمومی به جهان وحتی حامیان صهیونیست.زیرا مهاجمان به امنیت جوامع بیش از دیگران نیاز به خود آگاهی دارند.

  باز خوانی منشور حقوق کودک توسط رسانه ها و در صورت لزوم بازنگری مسئولانه و اضافه کردن بندهایی قابل اجرا و متناسب با وقایع قرن اخیر. گوشزد کردن وضعیت نابسامان کودکان در خطر و تحت هجوم انواع سلاح ها و روش ها و آسیب دیدگی ها به یونیسف.این سازمان جهانی باید بداند در وظایفش چه تعهداتی قرار دارد و با اتکا به  دایره استقلالش ، اولویت های اولیه را محقق کند.حفظ جان و سلامت کودکان مورد توافق جامعه جهانی است و یونیسف باید در وقایعی مانند غزه به هر نحوی آن را تضمین کند و اگر لازم است  از سایر بخش های سازمان ملل جدا باقی بماند و به وظایفش عمل کند.اگر نه ، برنامه ریزان مسئول در این سازمان بهتر است به طور جمعی علت کم کاری شان را برای جامعه جهانی آشکار سازند و از آنها کمک بخواهند.

سال۲۰۱۴ از سوی سازمان ملل به نام سال همبستگی با مردم فلسطین نام گذاری شده.بیش از نیم قرن تجربیات تلخ فلسطینیان و نسلهای پی در پی و حتی کودکان این دوران ، نقاط تاریکی در زیست بشری بوده. پیش از پایان این سال ، برنامه اجرایی دقیقی در تضمین امنیت فلسطینیان باید از سوی سازمان ملل آغاز شود.این یک انتظار جهانی برای تحقق صلح است. گذرگاه آزاد صلح و همزیستی و ایجاد آن در یکی از مرز های غزه ، می تواند یک اقدام موثر سازمان ملل متحد و جامعه جهانی باشد.   

نوشته یادداشت کارگردان «کتونی سفید» درباره غزه/ راهکارهایی برای خروج از بحران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

معیری به سوره سینما گفت: این روزها روی یک فیلمنامه جدید کار می کنم. نام آن «جزیره‌ای در آسمان» است و به مسائلی می پردازد که در سینما مورد بحث قرار نگرفته یا اینکه مغفول باقی مانده است. این گفته به معنای آن نیست که من به سراغ مسائل خط قرمزی رفته باشم، بلکه موضوعی را انتخاب کرده ام که جای کشف بسیاری دارد و می توان آن را به عنوان یک سوژه سینمایی معرفی کرد، از بس که قبلا کسی به آن نپرداخته است.

وی توضیح داد: امروزه مکانیزم سینما بر پایه فروش بیشتر است و سلیقه سینماداران است که محور قرار می‌گیرد. من اما تصمیم گرفتم از بعد دیگری به ماجرا نگاه کنم و مفاهیم و شیوه های انتقال آن باشد که بیشتر از هر چیز برای من اهمیت داشته باشد. البته مفهوم گرا بودن یک اثر سینمایی چیزی است که باید هم برای سینماداران و هم برای سینماگران مهم باشد و شاید من از کسانی هستم که دارند  تلاش می کنند اولین قدم ها  برای تداوم داشتن یک نگاه جدید در سینما برداشته شود.

معیری در پاسخ به این سوال که کلیت فیلمنامه جدید او شامل چه مضامینی است افزود: خرده فرهنگ های بسیاری هستند که لا به لای فرهنگ اصیل ما گم شده اند. برخی از آنها اصل فرهنگ مان را نابود می‌کنند و برخی دیگر به رشد آن می‌انجامند، اما مسئله‌ای که وجود دارد دور از چشم باقی ماندن آنهاست. من فکر کردم به گونه‌ای فیلمنامه بنویسم که نظر تماشاگر به سمت مسائلی از این دست جلب شود.

کارگردان «گلوگاه» درباره جنبه مخاطب پسندی فیلم نیز بیان داشت: مخاطب را می شود راضی کرد، اما با چه سطح از تأثیرگذاری؟ باید اثری را در روح و روان مخاطب به وجود بیاوری که با گذشت مدت کوتاهی از ذهن او پاک نشود و در واقع عمق تصویری که برای او می‌سازی زیاد باشد. این شاید چالش بزرگ سینما باشد. فیلمساز باید خود کشف کند و از مخاطب هم بخواهد به کشفیات برسد. باید به مخاطب تلنگر زد و به یاد او آورد که سینما تنها خندیدن نیست.

معیری با اشاره به نام یک کتاب نوشته شده توسط یک فیلمساز هندی ادامه داد: دغدغه متفاوت صحبت کردن، در سینمای دیگری مثل سینمای هند هم وجود دارد. بالیوود یک سینمای تجاری است و فیلمسازانی در این سینما فعالیت می‌کنند که به چیزهایی غیر از گیشه پسندی اثر فکر کرده و تأکید دارند هر سینمایی باید فیلم‌هایی داشته باشد که هرازگاهی تماشاگر را به سمت و سویی ورای آنچه غالب سینماست، سوق دهد. در درازمدت، چنین تلاش‌هایی ثمر خواهد داد.

محمدابراهیم معیری کارگردانی فیلم‌های سینمایی «دامنه‌های سفید»، «گلوگاه»، «کتونی سفید» و «پروانه ها بدرقه می‌کنند» را در کارنامه دارد.

نوشته خرده فرهنگ‌های گم شده در «جزیره‌ای در آسمان»/ سلیقه سینماداران حاکم است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.