میز سینمای ایران این قسمت از برنامه به فیلم «بهشت تبهکاران» اختصاص دارد که با حضور رامتین شهبازی و جواد طوسی برگزار می‌شود.

همچنین گفتگوی ویژه این قسمت با حضور مسعود جعفری‌جوزانی کارگردان فیلم «بهشت تبهکاران» برگزار می‌شود.

روح‌الله سهرابی و آرمان درویش نیز در پرونده ویژه این قسمت نیز با موضوع «ایران» صحبت می‌کنند.

برنامه سینمایی «هفت» به تهیه‌کنندگی محمدحسین تنکابنی و اجرای محمدرضا مقدسیان جمعه شب‌ها ساعت ۲۳ روی آنتن شبکه نمایش ‌می‌رود.

نوشته مسعود جعفری‌جوزانی به برنامه «هفت» می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پس از قرائت آیاتی از کلام‌الله مجید و طنین‌انداز شدن سرود جمهوری اسلامی ایران، محمدرضا مقدسیان که اجرای این مراسم را برعهده داشت، گفت: یادی کنیم از همه عزیزان و تک تک ایرانی‌هایی که در تجاوز و وقاحت ۱۲ روزه رژیم کودک‌کش و نسل‌کش صهیونیستی از بین ما رفتند. همچنین گرامی میداریم یاد از تمام عزیزانی که مردانه پای ایران ایستادند. در آغاز پنجمین دهه از فعالیت سازمان سینمایی سوره، آیین بزرگداشت پیشکسوتان سینمای ایران و محفلی برای گفتگو و قدردانی از بزرگانی که چراغ سینمای ایران را روشن نگه داشتند، در دستور کار قرار گرفت و همچنان ادامه دارد.

در ادامه ویدئویی از ناتوران سینما با محوریت پاسداشت فعالان حوزه پخش‌ به نمایش درآمد.

مقدسیان یادآور شد: خسته نباشید می‌گوییم به همه عزیزانی که در ایامی که وضعیت عادی نبود به ویژه در جنگ ۱۲ روزه، در تمام دوران چراغ سینما را روشن نگه داشتند. همانطور که وطن یک انتخاب نیست و همه آن چیزی است که ما داریم، عشق به سینما هم یک انتخاب نیست و مایه حیات ماست. قریب به ۱۸۰ هزار نفر در طول جنگ دوازده روزه در سینماها حاضر شدند به واسطه تلاش‌هایی که عزیزان برای تعطیل نشدن سینما کردند و همچنین مردمی که تلاش کردند وفاداری خود را به هنر سینما و خاطراتی که برایشان رقم زده است، ثابت کنند. این چنین مراسم‌هایی به نوعی مسیری برای انتقال تجربه از نسل گذشته به نسل جدید است.

* صحبت‌های رئیس سازمان سینمایی سوره

در ادامه حمیدرضا جعفریان رئیس سازمان سینمایی سوره برای بیان صحبت‌های خود روی صحنه آمد.

حمیدرضا جعفریان رئیس سازمان سینمایی سوره در ابتدای صحبت‌های خود ضمن خوشامدگویی به مهمانان گفت: از شما سپاسگزارم که قبول زحمت کرده و تشریف آوردید. امشب، پنجمین شب سینمایی سوره است و این پنج عددی است که شاید از کنار آن راحت بگذریم ولی برای ما و تیم جدیدی که از ۵ سال پیش در سازمان سینمایی سوره مستقر شده، یادآور خاطرات بسیاری است؛ پنج اکران نوروزی، رساندن فیلم‌ها به جشنواره فجر، پنج مجموعه سریال، پنج باشگاه فیلم و پنج سال تلاش برای تحقق ایده‌ها.

وی ادامه داد: در این پنج سال تلاش کردیم ایده‌های ابتدایی خود را دنبال کنیم که یکی از مهمترین آن‌ها تمرکز بر مخاطب کودک و نوجوان بود. در این زمان چرخ انیمیشن راه افتاد و ما تمرکز خوبی در این راستا داشتیم که انیمیشن سینمایی «یوز» آخرین آن است که از هفته آینده در سینماها اکران می‌شود و بسیار امیدواریم که اتفاقات خوبی برایش رخ بدهد. سریال «هتل بسیار بسیار عجیب» را داریم که زحمت مرکز نوجوان سوره و باشگاه فیلم سوره است. در پخش سینما، موسسه بهمن سبز در حوزه کودک رقیبی ندارد و ۱۰ فیلم اخیری که در این حوزه اکران و جزو پرفروش شده، توفیقات بسیار خوبی داشته‌ است.

رئیس سازمان سینمایی سوره ادامه داد: ما تلاش کردیم تا در سراسر کشور فرصتی برای فیلمسازان جوان ایجاد کنیم و جشنواره فیلم ۱۰۰ یکی از این بسترهاست که به صورت جدی دنبال شده است. یکی دیگر از برنامه‌های قابل دفاع ما توجه به تنوع ژانر در تولیدات سینمایی بوده است. ما پس از فیلم‌های «عطرآلود» و «در آغوش درخت» به بلوغی در تولید فیلم اجتماعی رسیده‌ایم و اکنون نیز فیلم سینمایی «ناتوردشت» را در اکران داریم که امیدوارم این دیده شدن استمرار پیدا کند.

جعفریان در بخش دیگری از صحبت‌های خود گفت: یکی از موضوعات مهم این روزهای ما چیزی است که در بخش فلسطین آزاد در جشنواره ۱۰۰ راه انداخته شد و فراخوان اخیری که برای تولید فیلم کوتاه با نام «وطن پناهگاه» داشتیم. در این زمینه فیلمنامه‌هایی در مرحله نگارش است، فیلم سینمایی در دست تولید داریم و همچنین ایده‌هایی درباره مستند و انیمیشن.

وی در پایان خاطرنشان کرد: مساله فلسطین دعوای قدیمی‌ و ریشه‌دار حق و باطل است که به نوعی نمود آن مبارزه با رژیم اشغالگر صهیونیستی‌ست و همه را وادار به واکنش کرده است. اهالی هنر ندای مبارزه تمدنی حق و باطل را شنیده‌اند و همواره داغ‌دار چنین ظلم‌هایی بوده‌اند. بسیاری را هم دیده‌ایم که به دنبال ساخت اثر هنری و بیان این موضوع هستند. ما همواره تلاش کرده‌ایم هرچقدر می‌توانیم به این موضوع بپردازیم و به دنبال فکر و ایده هستیم و احساس می‌کنیم تا این ظلم بزرگ در جهان از بین برود کارهای بسیاری‌ست که باید انجام بدهیم. امشب از همه عزیزان هنرمند از مدیران گرفته تا سینماگران دعوت می‌کنم تا در این راه ما را همراهی کنند.

* پاسداشت حسین زندباف

در ادامه نوبت به آیین پاسداشت حسین زندباف تدوینگر پیشکسوت سینما رسید که آیتم مرتبط با این هنرمند پخش شد و سپس فرزاد موتمن، مستانه مهاجر، عباس رافعی، جابر قاسمعلی و محدثه پیرهادی برای این مراسم روی سن آمدند.

فرزاد موتمن نویسنده و کارگردان درباره این هنرمند گفت: خوشحالم که در مراسم تجلیل از چنین سینماگر مهمی از من دعوت شده است و اینجا هستم. برای من شخصا یکی از بهترین تجربه‌هایم پیش‌قدم شدن حسین زندباف برای تولید فیلمم بود. از ایشان متشکرم و جز رفاقت، همراهی و همکاری از او چیزی ندیده‌ام.

مستانه مهاجر تدوینگر نیز مطرح کرد: باعث افتخار من است که اینجا در حضور شما هستم. آقای زندباف شما نور سینما، نور چشم من و بسیار انسان بزرگی هستید.

عباس رافعی فیلمساز در سخنانی اظهار کرد: من و حسین زندباف فیلم «راز مینا» را سال ۷۹ با هم کار کردیم. به یاد دارم در اتاق مونتاژ فیلم، عباس کیارستمی به من گفت: «رافعی سینما همه‌اش شبیه کار با حسین زندباف خوب و خوش نیست و پیچیدگی‌های مختلفی دارد. همه هم مثل زندباف نیستند. این اولین باری است که وارد سینما شدی و حواست باشه.» خوشحالم با آقای زندباف کار کردم. امیدوارم سایه‌شان بالای سر سینمای ایران باشد.

جابر قاسمعلی فیلمنامه‌نویس نیز درباره حسین زندباف گفت: آقای تدوین، تهیه‌کننده سینما، مرد هنر، استاد صنعتگر، دست ورز کار کشته و جادوگر سینما، مرد خوشروی ساروی، رفیق گرمابه و گلستان سینما، زلال و آبی عین دریای مازندران، یک‌دله با سینما، حسین زندباف کودک هفتاد و نه ساله سینمای ایران.

سپس حسین زندباف پس از تشویق حاضران و برای تجلیل روی صحنه آمد و مطرح کرد: از همه شما عزیزان تشکر می‌کنم. به نظرم بسیار خوب است که چنین مراسمی برگزار می‌شود و از انتخاب بنده برای چنین آیین پاسداشتی سپاسگزارم.

* تجلیل از حسین یاری

در بخش دیگری از این برنامه، مراسم تجلیل از حسین یاری برگزار شد و پیش از حضور افراد روی سن، آیتم تجلیل این بازیگر به نمایش درآمد. محمدحسین لطیفی، مسعود اطیابی، جهانبخش سلطانی و وحید پناهلو برای این مراسم روی سن آمدند.

محمدحسین لطیفی در ابتدای صحبت‌های خود گفت: بسیار خوشحالم که در چنین شب و آیین پاسداشتی در خدمت شما هستم. من ۲۱ ساله بودم و حسین یاری ۱۶ سال داشت که نقش یک، اثری را بازی می‌کرد و برایم جذاب بود در این سن، مردانه در منطقه جنگی بین دو خط کار می‌کردیم. من کارهای زیادی با ایشان انجام دادم و در تمام همکاری‌ها جز آرامش، ادب، هنر چیزی از او چیزی ندیده‌ام و امیدوارم همواره بدرخشد.

مسعود اطیابی درباره این هنرمند مطرح کرد: خوشحالم اینجا حضور دارم. کارهای بسیار زیادی به عنوان تهیه‌کننده کارگردان و مدیر تولید با آقای حسین یاری انجام داده‌ام. ایشان واقعا بی‌حاشیه‌، خانواده‌دوست و با اخلاق و همچنین فوتبالیست بسیار خوبی است. امیدوارم همواره بهترین‌ها نصیب ایشان شود.

جهانبخش سلطانی درباره حسین یاری گفت: آقای یاری به دوستی با شما افتخار می‌کنم. ما سریال «مردان آنجلس» را باهم کار کردیم و خاطرات بسیار ماندگاری از ایشان دارم. من اوایل کارم که برای پروژه‌های مختلف به تهران دعوت می‌شدم، در منزل ایشان می‌ماندم. خوشحالم که چنین مراسمی برای بزرگداشت چنین هنرمند وارسته‌ای برگزار می‌شود.

در ادامه حسین یاری به همراه دخترش روی صحنه آمدند.

دختر حسین یاری درباره پدر خود گفت: پدرم فارغ از آثار ارزشمندی که در سینما دارد، بهترین پدر بوده و من به عنوان دخترش از ایشان تشکر می‌کنم که همیشه برای من پدری کرده‌اند.

حسین یاری پس از تجلیل مطرح کرد: در مقابل چنین هنرمندان پیشکسوت و نامی که در اینجا حضور دارند، واقعا صحبت کردن سخت است و تحت تاثیر قرار گرفتم. من کار خود را از حوزه هنری آغاز کردم و دوستان پیشکسوتی در همین عرصه در این فضا دارم و فکر می‌کردم پیشتر باید به آنها پرداخته می‌شد. از اینکه دوستان بنده را قابل دانستند، بسیار سپاسگزارم. در این مسیر توفیقاتی داشتم اما هیچکدام نمی‌تواند جای این نشست و محبت را بگیرد چراکه به صورت خودجوش اتفاق افتاده است.

وی خاطرنشان کرد: اگر من آثاری داشتم که در جشنواره‌ها مورد توجه بوده قرار گرفته و یا در تلویزیون کاری کردم که مخاطب زیادی داشته است مانند سریال «شب دهم» که قطعا به برکت صاحب اثر بوده است، تجلیل‌ها به واسطه اثر اتفاق افتاده است. امشب که دوستان لطف و محبت داشتند و به صورت خودجوش به فکر من افتادند که از من تقدیر کنند، بی‌نهایت سپاسگزارم و باید بگویم هیچ چیزی جای این حرکت خودجوش را نمی‌گیرد. قدردان تک تک دوستانی که اینجا می‌بینم، هستم.

در ادامه حامد عسگری به روایتگری از جنگ ۱۲ روزه پرداخت و پس از آن نیز امیر تیموری خواننده به همراه گروهش قطعه «این جان» را اجرا کرد و پس از آن قطعه «کو» برای اولین بار در این مراسم اجرا و رونمایی شد. همچنین در ادامه این خواننده قطعه «ای ایران» محمد نوری را بازخوانی کرد که با استقبال و خوانش جمعی مهمانان همراه بود.

*پاسداشت مسعود جعفری‌جوزانی

بخش پایانی این مراسم به آیین پاسداشت مسعود جعفری‌جوزانی کارگردان صاحب نام سینمای ایران اختصاص داشت که پس از پخش آیتم مرتبط با ایشان، امیرحسین آرمان، حسین یاری، مهدی جعفری، محمد ساسان، حسین زندباف و محمدحسین لطیفی برای این بخش از برنامه روی سن آمدند.

ابتدا ویدئویی از محمود کلاری فیلمبردار صاحب نام که به دلیل حضور در پروژه سینمایی نتوانسته بود در این مراسم حضور داشته باشد، پخش شد. وی عنوان کرد: من هم‌اکنون در پروژه «آقای قصه گو» به کارگردان هنری حمید جبلی هستم. جالب است که ما ۴۰ سال پیش در کار مسعود جعفری جوزانی با نام «جاده‌های سرد» با هم حضور داشتیم. به غیر از استاد علی نصیریان همه کسانی که در این فیلم حضور داشتند، در همه رشته‌ها صفر کیلومتر بودند و بار اولشان بود که به سینمای حرفه‌ای می‌آمدند.

وی خاطرنشان کرد: این لطف و شهامت اجرایی آقای مسعود جعفری جوزانی بود و ایشان جسارت عجیبی برای اولین فیلم خود به خرج داد و کسانی را انتخاب کرد که پیشینه حضور در سینما را نداشتند. استاد ما هرچه داریم از شما داریم و من بسیار مدیون شما هستم و بسیار سپاسگزارم که به من یاد دادی چه کنم و چگونه باشم. متاسفم امشب کنار شما نیستم و به شما تبریک می‌گویم. البته بیشتر از شما به بقیه که افتخار حضور در کنار شما را دارند، شادباش می‌گویم.

در ادامه حسین زندباف درباره این هنرمند تصریح کرد: افتخاری‌ست که درباره کارگردان بزرگ سینمای ایران مسعود جعفری جوزانی صحبت کنم؛ کسی که مولف است، الحق جایگاه ویژه‌ای در هنر ما دارد و افتخاری است برای سینما. لازم است بگویم که من در یکی از فیلم‌های آقای جعفری جوزانی کنارشان بودم و کار را تدوین کردم.

محمدحسین لطیفی نیز درباره این هنرمند پیشکسوت مطرح کرد: باعث افتخار است که چندین بار سر صحنه فیلم‌هایشان حضور یافتم و قطعا اگر در سینما به جایی رسیده‌ام از محضر مشق کردن کنار بزرگانی چون مسعود جعفری جوزانی است.

امیرحسین آرمان درباره مسعود جعفری‌جوزانی بیان کرد: شانس این را داشتم که در پروژه آخر ایشان حضور پیدا کنم و تجربه بسیار خوب و آموزنده‌ای برایم بود. باعث افتخار من است که توانستم برای پاسداشت مردی که حق بزرگی به گردن سینما دارد، حضور داشته باشم.

حسین یاری گفت: افتخار می‌کنم به خطه‌ای تعلق دارم که مسعود جعفری‌جوزانی نیز بدان جا تعلق دارد. سال ۷۴ توفیق این را داشتم که سیمرغ فجر را بگیرم و ایشان در هیات داوران فجر بودند. بعدها از دیگران شنیدم که نظرشان درباره انتخاب بنده نافذ بود‌. ایشان فیلمی از من در جشنواره دید و سپس دعوت به همکاری برای حضور در فیلم سینمایی «بلوغ» کرد.

مهدی جعفری نیز درباره مسعود جعفری‌جوزانی گفت: یادم می‌آید که پشت صحنه فیلم «شیرسنگی» رفته بودم و اولین مواجهه‌ام با استاد در آنجا بود. نمیدانستم بعدها شانس این را دارم که در دانشگاه سینما و تئاتر و در فاصله سال‌های ۶۸ تا ۷۰ استاد کارگردانی‌ام باشد. من در تمام این سال‌ها بسیار از ایشان آموخته‌ و مدیونشان هستم. امشب به نمایندگی از شاگردان ایشان اینجا حضور دارم و امیدوارم تن سالم و عمر بابرکت داشته باشند.

در ادامه محمد ساسان نیز درباره این هنرمند بیان کرد: ما جزو مخاطبان سال‌های سال استاد هستیم. هر زمان آثار آقای جعفری جوزانی از تلویزیون پخش می‌شود، باز همه مخاطبان آن را دنبال می‌کنند. امیدوارم هرچه زودتر «پوریای ولی» ساخته شود تا شاهکار دیگری از استاد ببینیم.

سپس مسعود جعفری‌جوزانی روی سن آمد و پس از دریافت لوح تقدیر خود گفت: شب بسیاری زیبایی است و انواع هنرمندان اینجا هستند. بودن در حضور شما هنرمندان افتخار بزرگی برای من است. سالها پیش بنا به دلایلی به وطن بازگشتم و حس کردم باید به لب چشمه بروم و درختی بکارم. الان که به عقب نگاه می‌کنم، باغ‌های بزرگی ساخته شده است که درختان کوچکی من هم در آن حضور دارند و از این بابت ذوق‌زده و خوشحالم. وقتی به پشت سر خود نگاه می‌کنم از مسیری که تا به امروز طی کرده‌ام، پشیمان نیستم.

* رونمایی از پوستر پنجمین شب سینمایی سوره

همچنین در پایان مراسم پوستر پنجمین «شب سینمایی سوره» با طرحی از دانیال فرخ رونمایی شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین قمی، محمدمهدی دادمان، حمیدرضا جعفریان، مسعود جعفری‌جوزانی، فرزاد موتمن، حامد جعفری، حبیب ایل‌بیگی، محمد احسانی، حسین زندباف، محمدحسین لطیفی، هادی مقدم‌دوست، مستانه مهاجر، علیرضا تابش، حسین یاری، جهانبخش سلطانی، فرهاد توحیدی، مسعود اطیابی، محمدحسین فرح‌بخش، امیرحسین آرمان، مرتضی شایسته، سیدابراهیم عامریان، مهدی فرجی، مریم پیرکاری، ابراهیم امینی، محمدرضا شفیعی، سعید خانی، محمد عسگری، محمدرضا مصباح، لیلی عاج، مهدی جعفری، مجتبی فرآورده، حبیب احمدزاده، هادی نائیجی، امیر قادری، اکبر نبوی، سعید الهی، محمد روح الامین، محمود گبرلو، مهرداد باقری، حسین تراب‌نژاد، حسین نمازی، محمدرضا شفاه، محمدجواد موحد، محمدرضا خردمندان، حامد عسکری، جابر قاسمعلی، علی شیرمحمدی، محمد سرشار، حامد عزیزی، محسن اسلام‌زاده، علی مسعودی، امیر بوالی، محمد حمزه‌ای، وحید امیرخانی، مجید رستگار، شهره پیرانی، آرمیتا رضایی‌نژاد، احسان کاوه، فرزانه فخریان، رضا ارژنگی، محمدمهدی مشکوری، یوسف بچاری، مینو خانی، سعید پروینی، حمیدرضا عطارد، مرتضی کهزادی، هاشم مرادی، محمد ساسان، امیررضا مافی، محمدرضا امامقلی، وحید پناهلو، محمدرضا باقری، محدثه پیرهادی، سمیه کاظم‌بیکی، الهه طه‌ئی، هادی اسماعیلی، مجتبی بهزادیان، حامد یامین‌پور و… از جمله حاضران در این مراسم بودند.

نوشته پاسداشت مسعود جعفری‌جوزانی، حسین یاری و حسین زندباف اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مسعود جعفری جوزانی با بیان اینکه «شیر سنگی» محصول جنگ است، گفت: در آن زمان جنگ ایران و عراق بود و من دو فیلم «شیر سنگی» و «در مسیر تندباد» را ساختم  و اگر توجه کرده باشید فیلم‌های من بیشتر درباره ابعاد جنگ است تا خود جنگ.

وی ادامه داد: وقتی بیگانه به خاک آدم می آید تحقیرآمیز‌ترین اتفاق ممکن است و هرکسی جز این، چیزی بگوید دروغ است. مردم در جنگ ایران و عراق دلاورانه و با دست خالی جنگیدند؛ در حدی که جیپ جنگی را هل می‌دادند تا روشن شود درحالیکه دشمن کاملا مسلح بود.

جعفری‌جوزانی با بیان اینکه کسانی که تفنگ در دست می‌گیرند باید حرمت تفنگ را هم یاد بگیرند و بدانند که نباید هرجایی تفنگ کشید، بیان داشت: من معتقدم تفنگ حرمت دارد و ملت ما حرمت تفنگ را نگه داشتند. آدم باید خیلی بی‌انصاف باشد که این تلاش‌ها و رشادت ها را فراموش کند. باور من این است که هیچ اجنبی مانند رژیم صهیونیستی در طول تاریخ نبوده که بچه‌های مردم را تا این حد فجیع بکشد و مردم را گرسنه نگه دارد تا بمیرند.

وی خاطرنشان کرد: در «شیر سنگی» برخورد سنت و مدرنیته را داشتیم و از طرفی هم با عدم آگاهی از مدرنتیه مواجه بودیم. برخورد این دو نگرش با هم چیزی جز جنگ نیست و در این فیلم نیز نام‌دارخان این جنگ را برنده می‌شود اما‌ خودش می‌داند که باید به گذشته‌اش احترام بگذارد.

عشایر ستون فقرات ملت ایران هستند

جعفری جوزانی با بیان اینکه دلش برای گذشته‌ها تنگ می‌شود ، خاطرنشان کرد: آدم‌ها در گذشته واقعا هنرمند بودند و مانند امروز کاسب‌کار نبودند. برخی از بچه‌ها که آن دوران کار می‌کردند بسیار بااخلاق‌تر و منظم‌تر بودند و همه‌جوره با پروژه همکاری می‌کردند. ما برای ساخت این فیلم در سیاه‌چادر زندگی ‌می‌کردیم و گاهی رتیل وارد چادرها می‌شد اما تمام عشق ما‌ این‌ بود که کار را به سرانجام برسانیم و حتی یک‌ نفر هم نسبت به شرایط اعتراض نمی‌کرد.

وی ادامه داد: در دهه ۶۰ انقلاب هنوز نو بود و ما واقعا می‌خواستیم فرهنگ را به جهان نشان دهیم‌ اما‌ این همبستگی دیگر این روزها پیدا نمی‌شود.

«شیر سنگی» تقابل سنت و مدرنیته است

جعفری جوزانی با اشاره به خرده فرهنگ عشایر در فیلم، گفت: عشایر ستون فقرات ملت ایران هستند و در طول تاریخ عشایر هرگز به این‌ مملکت خیانت نکرده‌اند و همواره ظلم‌ستیز بوده‌اند. در زمان جنگ نیز خط‌شکن‌های جبهه بچه‌های بختیاری بودند و فقط با نان و خرما به دل خط می‌زدند. من تا ۵ سالگی میان عشایر بزرگ شده‌ام و خاطرات آن‌ها همواره در ذهنم‌ مانده است و در فیلم‌هایم نیز از این تجربیات استفاده کرده‌ام.

وی با بیان اینکه جنگ اجتناب‌ناپذیر است، بیان داشت: جنگ‌را نمی‌توان در ابعاد یک کشور نشان داد اما در قالب یک ایل  به راحتی می‌توان نشان داد.‌ «شیر سنگی» صرفا یک فیلم قوم‌نگارانه نیست بلکه تقابل سنت و مدرنتیه و برخورد با تغییرات است.

جعفری جوزانی با بیان اینکه سینمای وسترن را خیلی دوست دارد، بیان داشت: واقعیت این است که از ابتدا قصد نداشتم یک فیلم‌ وسترن بسازم بلکه یکسری چیزها از درونم جوشیده است اما‌ نکته مهم اینجاست که خصوصیاتی در ایلات وجود دارد که یک فرهنگ به خصوص را تشکیل داده‌اند. این افراد مرام، رفاقت، انسانیت دارند و مهم‌تر از هرچیزی ازخودگذشتگی و فداکاری دارند و برای دیگران ایثار می‌کنند.

وی درباره زبان فیلم نیز گفت: اگر‌ می‌خواستیم‌ به طور کلی به زبان‌ لری صحبت کنیم ‌باید برای فیلم‌ زیرنویس فارسی می‌گذاشتیم به همین دلیل سعی کردیم آهنگ زبان محلی را حفظ کنیم و مجبور به استفاده از زیرنویس نشویم. هنگام نوشتن فیلمنامه ‌نیز به این اتفاق توجه داشتیم و با زنده یاد عزت الله انتظامی و علی نصیریان و سایر بازیگران تمرین می‌کردیم و هر کلمه‌ای که برایشان سخت بود آن را تغییر می‌دادیم تا به راحتی بیان کنند.

وی افزود: افرادی مانند علی نصیریان، عزت الله انتظامی، شجاع‌نوری و… عاشق سینما بودند و هرگز درباره دستمزدشان چیزی نمی‌گفتند. حتی وقتی هنگام ساخت فیلم به مشکل مالی شدیدی برخوردیم انتظامی و نصیریان پیش من آمدند و پیشنهاد دادند یکی از آنها خانه اش را بفروشد و به فیلم کمک کند و هر دو در یک خانه زندگی کنند. حتی یادم می‌آید اکبر عبدی برای فیلم «ناصرلدین شاه آکتور سینما» که من تهیه کننده فیلم بودم سفید امضا کرد و رفت و هیچ مبلغی را به من نگفت.

جعفری‌جوزانی درباره شخصیت‌پردازی خاکستری فیلم «شیر سنگی» نیز گفت: تمام تلاش ما این بود که شخصیت منفی در فیلم نداشته باشیم. درواقع در این فیلم اتفاقات نوینی در حوزه صنعت در میان عشایر رخ می‌دهد. یک طرف می‌گوید که ما زودتر باید به سمت صنعت برویم اما طرف مقابل می‌بیند که در پی این تغییرات ایلش ازهم پاشیده است. هر دو طرف نسبت به کاری که انجام می‌دهند و حرفی که بیان می‌کنند، اطمینان دارند و ما نمی‌خواستیم که یک طرف را منفی و یک طرف را مثبت نشان دهیم.

وی درباره تغییر لحن سینما ، بیان داشت: سینما وقتی آبرومند شد دو جریان آن را به نفع خود مصادره کردند؛ یکسری آدم بی‌ربط که پول زیاد وارد سینما کردند و سلیقه نازل خودشان را به سینماگران تحمیل کردند. فیلم تجاری چیز بدی نیست اما نباید به هر قیمتی آن را ساخت. گروه دوم نیز سینمای پروپاگاندا بود و پولی که ازطریق ارگان‌های دولتی وارد سینما شد و لحن فیلم‌ها را تغییر داد.

وی در پایان با بیان خاطره‌ای از اکران «شیر سنگی» در کانادا، گفت: یادم می آید در کانادا آقایی پیش ما آمد و گفت در اخبار از یک فیلم و گروه ایرانی تعریف کردند و او بسیار ذوق‌زده شده است. این آقا در همان اکران تعداد زیادی بلیت خرید و آن را بین دانشجوها تقسیم کرد تا بتوانند فیلم را تماشا کنند. همچنین پوسترهای مرتضی ممیز که برای «شیر سنگی» طراحی کرده بود را خرید و میان عده‌ای توزیع کرد. ما اسم آن آقا را هم نمی‌دانستیم اما مانند یک برادر و بدون هیچ توقعی همراه ما بود.

درگیری‌های ایلیاتی برایم جذاب بود

در ادامه علیرضا شجاع‌نوری تهیه کننده «شیر سنگی» گفت: پیش از هرچیزی از مرحوم عباس شباویز یاد می‌کنم زیرا در تهیه فیلم‌ همراه آقای جوزانی بود و پس از وی من در تهیه فیلم‌ به آقای جوزانی کمک کردم و امروز باید از ایشان که از تهیه کنندگان صاحب سبک بودند تشکر کنم.

وی با بیان اینکه داستان «شیر سنگی» برایش خیلی جذابیت داشت، ادامه داد: من‌ به واسطه شغلم در بنیاد سینمایی فارابی باید سینمای ایران را به کشورهای خارجی معرفی می‌کردم ، بازیگری هم آرزویم بود و به عنوان شغل دوم به آن نگاه می‌کردم زیرا به دلیل مشغله کاریم نمی‌توانستم هرنقشی را بازی کنم. «شیر سنگی» به نوعی گریبان من را گرفت و دلم‌ برای این فیلم رفت.

راه حضور سینمای ایران در خارج از کشور با فیلم جوزانی باز شد

شجاع نوری یادآور شد: در آن زمان خیلی تجربه بازیگری نداشتم و به جز داستان و حماسه آن، بودن در کنار بزرگانی همچون علی نصیریان، عزت‌الله انتظامی، ولی الله شیراندامی، احمد هاشمی، فهمیمه راستکار، اصغر همت، حمید جبلی و… برایم‌ افتخار و فرصت بزرگی بود و در راس آن درکنارآقای جوزانی که فرصت بسیار طلایی برایم بوجود آورد.

وی ادامه داد: «جاده‌های سرد» اولین فیلم‌ پس از انقلاب سینمای ایران بود که در خارج از کشور در جشنواره برلین راه باز کرد.

شجاع نوری درباره علاقه خود به حضور در «شیر سنگی» خاطرنشان کرد: درگیری‌های ایلاتی و کاراکتری فیلم برایم خیلی جذاب بود. زمانی که این فیلم ساخته شد ما به مدت ۴ ماه در سیمرم که لوکیشن ما بود، چادر زده بودیم و مانند ایلاتی‌ها همان‌جا زندگی می‌کردیم. درواقع حال و هوای پروژه کاملا دلی بود.یادم می آید ۱۸ کیلومتر با لب جاده فاصله داشتیم و فقط هر چند روز یک‌بار برای استحمام به شهر می‌رفتیم. حتی غذای موردنظرمان‌ را هم‌ خودمان در همانجا تهیه می‌کردیم و می‌پختیم.

وی درباره اکران این فیلم نیز گفت: اکران فیلم در تهران با تشییع پیکر شهدای حج همزمان شد و به همین دلیل در اکران این فیلم لطمه زیادی دید.

شجاع نوری خاطرنشان کرد: مرحوم پدرم با قشقایی‌ها خیلی کار کرده بود و از ایشان درباره عشایر چیزهایی شنیده بودم و همان صحبت‌ها در چندماهی که برای فیلم در چادر سمیرم خوابیدیم به من خیلی کمک کرد. ما در آن زمان دائم کلاه‌های بختیاری را روی سرمان می‌گذاشتیم زیرا باعث می‌شد که خط آفتاب‌سوختگی روی صورت همه ما بیافتد. یادم می آید در زمان تولید فیلم از زندگی واقعی آن منطقه جدا نبودیم و این اتفاق برای همه‌مان بسیار تاثیرگذار بود و توانستیم با نقش‌هایمان ارتباط بگیریم ضمن اینکه هدایت‌های مسعود جعفری جوزانی ناگفتنی است.

وی درباره ارتباط گرفتن با گویش محلی دراین‌ فیلم توضیح داد: شخصیت من توسط جلال مقامی دوبله شده بود اما سر صحنه به زبان محلی صحبت می‌کردیم. مرجع ما آقای جعفری جوزانی بود و ایشان به ما یاد می‌دادند که چگونه حرف بزنیم. البته به طور کلی باهم زندگی می‌کردیم و گویش محلی در جمع و پیرامون‌ ما جاری بود.

شجاع‌نوری درباره نمایش «شیر سنگی» در خارج از کشور نیز گفت: اولین نمایش بین‌المللی «شیر سنگی» را در کانادا داشتیم و یک روزنامه کانادایی مقاله مفصلی درباره این‌ فیلم نوشت درنتیجه کشورهای بیشتری درخواست اکران فیلم را داشتند اما این‌ فیلم‌ ۲۵ میلی‌متری بود و امکان اکران آن در برخی کشورها ممکن نبود.

وی با بیان اینکه فیلم به جشنواره‌های مختلفی راه پیدا کرد و موفقیت‌هایی کسب کرد، بیان داشت: در بین خارجی‌ها هم به عنوان سرگرمی و هم پیشینه تاریخی فیلم آنها را راغب می کرد تا به دنبال آن بروند. فیلم به جشنواره شیکاگو، مونترال، توکیو و … نمایش داده شد و مورد استقبال قرار گرفت.

«شیر سنگی» نشان از یک کارگردان کار کشته در سینما دارد

حمیدرضا مدقق که اجرای برنامه را برعهده داشت در ابتدا با بیان توضیحاتی درباره «شیر سنگی» از هنرمندان بزرگی که در فیلم حضور داشتند و از دنیا رفته‌اند، یاد کرد و گفت: فیلم «شیر سنگی» نشان از یک کارگردان کار کشته در سینما دارد. جعفری جوزانی در ادامه کار خود فیلم‌هایی همچون «جاده های سرد»، «در مسیر تندباد»، «بلوغ»، «پشت دیوار سکوت» و سریال ماندگار «در چشم باد» را ساخت و امیدوارم خیلی زود سریال«پوریای ولی» را هم به پخش برسانند.

این برنامه امروز(دوشنبه) با نمایش فیلم «گیلانه» ساخته رخشان بنی اعتماد در ساعت ۱۶ ادامه پیدا می‌کند و در ساعت ۱۸ نشست فیلم با حضور بهرام رادان بازیگر فیلم و آنتونیا شرکا منتقد سینما برگزار می شود.

گفتنی است این فیلم‌ها توسط فیلمخانه ملی ترمیم و مرمت شده است .

نوشته علیرضا شجاع‌نوری: «شیر سنگی» به نوعی گریبان من را گرفت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نمایش فیلم ساعت ۱۶ یکشنبه ۵ مردادماه در سالن فردوس خواهد بود و در ساعت ۱۸ دومین نشست با حضور مسعود جعفری‌جوزانی و علیرضا شجاع‌نوری با اجرای حمیدرضا مدقق برگزار خواهد شد.

این برنامه که توسط سازمان سینمایی برگزار می‌شود در روزهای دیگر به ترتیب با فیلم‌های «گیلانه» ساخته رخشان بنی‌اعتماد و محسن عبدالوهاب، «سرزمین خورشید» ساخته احمدرضا درویش و «ناخدا خورشید» ساخته ناصر تقوایی به همراه نشست‌های پرسش و پاسخ ادامه خواهد داشت و از روز شنبه ۱۱ مردادماه اکران همزمان این فیلم‌ها در سینماهای تهران و چندین شهر آغاز می‌شود.

این فیلم‌ها توسط فیلمخانه ملی اصلاح و مرمت شده است.

نوشته نمایش «شیر سنگی» در روز دوم «سینمای ایران برای وطن» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دکتر امید قبادی، نایب رئیس انجمن اهدای عضو ایرانیان هم در سخنانی با اشاره به آمادگی انجمن برای مشاوره‌ به فیلم‌نامه نویسان گفت: ساخت فیلم‌های ماندگار مانند «بودن یا نبودن» کیانوش عیاری، می‌تواند در نجات جان بیماران در انتظار پیوند، اثر مهم و حیاتی داشته باشد.

کیانوش عیاری هم با اظهار خرسندی از این اتفاق اثرگذار فرهنگی گفت: ایده جدیدی برای کمک به این اقدام نجات بخش انسانی دارم و امیدوارم بتوانم با لحنی شیرین برای پیوند عضو فیلم بسازم.

در این مراسم ضمن تبادل تفاهم‌نامه میان انجمن اهدای عضو ایرانیان و بنیاد سینمایی فارابی، کیانوش عیاری، مسعود جعفری جوزانی و رسول صدرعاملی سه کارگردان صاحب نام سینمای ایران به عنوان سفیران جدید پیوند اعضا معرفی شدند و محمد خزاعی رییس سازمان سینمایی هم با دریافت کارت اهدای عضو به این اقدام انسان دوستانه پیوست.

نوشته سه کارگردان برجسته سینما سفیر اهدای عضو شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«بهشت تبهکاران» تجربه‌ای تازه از همین فیلمساز است. کارگردانی که نه فقط در قاب تلویزیون که پیش‌تر بر پرده سینما هم ثابت کرده بود علقه‌ای خاص به تاریخ دارد و جالب اینکه هر گاه از این علاقه‌مندی چشم پوشیده و سراغ روایت قصه‌های امروز آمده، کمتر توفیق به دست آورده است. او همزمان علاقه‌مند به خلق قهرمانان ملی در آثار خود است و به پشتوانه همین علاقه‌مندی چند سالی می‌شود که سودای ساخت «پوریای ولی‌» را در سر دارد. «بهشت تبهکاران» در نقطه تلاقی این دو علاقه‌مندی کارگردانش متولد شده است. جوزانی به درستی در نشست رسانه‌‌ای فیلمش، آن را یک پژوهش تاریخی توصیف می‌کند و تأکید دارد که حتی درباره رنگ کروات کاراکترها هم براساس مستندات تاریخی پیش رفته است. از سوی دیگر او تلاش دارد در متن پژوهش تاریخی‌اش یک قهرمان ملی اما فراموش‌شده بیافریند و این قهرمان کسی نیست جز روزنامه‌نگاری که به جرم نقد، محکوم به اعدام شده است. حسن جعفری کاراکتری چندان شناخته‌شده برای افکار عمومی نیست و به نظر می‌رسد نسبتش با پرونده قتل مدیر مسئول تهران مصور، هم از نقاط چندان شفاف تاریخ  نیست اما جوزانی قهرمان مطلوب خود را در بستر این روایت تاریخی، یافته و تلاش کرده است آن را در «بهشت تبهکاران» به دار بکشد.

نسبت این پروژه با دو حوزه علاقه‌مندی جوزانی سبب شده است که فیلم، در قیاس با تجربه‌های اخیر این فیلم‌ساز، هم از نظر داستانی و هم از منظر ساختار سینما، چند سروگردن بالاتر از آثاری همچون «ایران برگر» و یا «پشت دیوار سکوت» قرار بگیرد اما چرا برخلاف تجربه‌ای از جنس «در چشم باد»‌ نمی‌توان «بهشت تبهکاران» را دوست داشت؟ از نکاتی مانند بدسلیقگی در انتخاب بازیگران نقش‌های اصلی (به جز امیرحسین آرمان) و یا تایم طولانی و زمان‌های تلف‌شده در پرداختن به حواشی (احتمالا به دلیل طراحی تولید پروژه برمبنای عرضه در قالب یک سریال) که بگذریم، اصلی‌ترین عامل را باید در ناقص‌الخلقه ماندن قهرمان فیلم، جستجو کرد.

حسن جعفری، لااقل به استناد آنچه جعفری جوزانی در فیلم روایت کرده است، به سختی می‌تواند شمایل یک «قهرمان ملی»‌ را به خود بگیرد. قهرمانی که پیش از کنش‌گری خودش در داستان، تلاش‌شده به‌واسطه واکنش‌های اطرافیان هویت پیدا کند و گویی تنها کهن‌الگویی که به کار راوی داستان آمده، کهن‌الگوی «قربانی‌» بوده است. گویی باید بپذیریم حسن قهرمان است، صرفا به این دلیل که تحت ظلم واقع شده است. او هیچ کنشگری قهرمانانه‌ای در داستان ندارد و همین نقطه ضعف باعث می‌شود حتی در سکانس خوش رنگ و لعاب اعدام هم دل مخاطب برایش نلرزد. قهرمانی که بیشتر ایده‌ها و شعارهایش را در فیلم «شنیدیم» و چیزی از قهرمانی‌اش «ندیدیم»!

نوشته عصر اعدام… اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در این نشست خبری، مسعود جعفری‌جوزانی؛ کارگردان، علی قائم مقامی و فتح‌الله جعفری‌جوزانی؛ تهیه‌کنندگان، مهدی حسینی‌وند؛ تدوینگر، محمود موسوی‌نژاد؛ صداگذار، آرش برومند؛ صدابردار، امیرحسین آرمان، سحر جعفری‌جوزانی، رضا یزدانی، حسام منظور و بهنام تشکر از جمله بازیگران این فیلم حضور داشتند.

در ابتدای این نشست، مسعود جعفری‌جوزانی؛ کارگردان این فیلم گفت: به دنبال کیسی بودم که همیشگی باشد، در مورد اینکه آدم‌هایی که دفاع می‌کنند، چرا اعدام‌ می‌شوند؟ اما اگر قرار بود در مورد یک مساله فیلم بسازیم، تبدیل به کلیشه فیلمسازی در حوزه قصاص می‌شد. در نهایت با دوستانم در انجمن حقوق‌شناسان مشورت کرده و تصمیم گرفتیم که یک مساله ریشه‌ای را در تاریخ بررسی کردیم.

وی افزود: کتابی درباره کاراکتر اصلی فیلم «حسن جعفری» نوشته نوشته شده که قطعی ثابت کرده این فرد بی‌گناه است. اسم کتاب «بی‌گناهی که بر دار شد» است. این که این فرد قاتل نبوده و چون سیاسی و اهل قلم بوده، اعدامش کرده‌اند.

جوزانی تاکید کرد: البته این فیلم اقتباسی به حساب نمی‌آید؛ بلکه اثری پژوهشی است. زیرا من تمام پرونده‌ها و اسناد مربوطه را مطالعه کردم. «بهشت تبهکاران» درباره اهمیت استقلال قوه قضاییه است، چراکه در هر سرزمین و کشوری اگر قوه قضاییه مستقل نباشد، بهشت تبهکاران است و جهنم انسان.

وی ادامه داد: زندگی حسن جعفری به‌واقع فیلم است و من همواره دوست دارم در ژانرهای مختلف فیلم‌هایی بسازم که بتواند رد پایی از من و علایقم باشد. این قصه می‌تواند و قابلیت سریال شدن هم دارد.

این کارگردان بیان کرد: دوست ندارم کاراکترها به طور صددرصد مابه‌ازای بیرونی داشته باشند. باید بگویم که شانسی تک‌تک بازیگران شبیه به کاراکترهای واقعی تاریخ درآمده‌اند.

جعفری‌جوزانی تصریح کرد: نشان دادن فیلم خام و ناقص، کار بسیار خطایی است و چیزی نیست که بتوانیم توجهیش کنیم.

این کارگردان اضافه کرد: اگر کسی به خودش احترام می‌گذارد، کار اشتباهی نمی‌کند. همان‌طور که در طراحی صحنه و لباس فیلم‌ نگاه کردید، حتی رنگ کراوات هم با تحقیق و طراحی همراه بوده است.

وی تاکید کرد: تدوین فیلم اکنون کاملا و درست است و هیچ اصلاحیه‌ای در آن اعمال نمی‌شود.

وی در واکنش به نقدهایی وارد شده بر فیلمش گفت: شما انگار فیلم خوب ندیده‌اید! این فیلم یک فیلم کاملا پژوهشی است و تمام روایت ها با تکیه بر اسناد دقیق روایت شده است.

جوزانی تصریح کرد: سریال‌ها معمولا خطی هستند اما در سینما خیلی نمی‌توانیم خطی نشان دهیم و پرش زمانی وجود دارد. برای این فیلم در ابتدا پروانه تولید ندادند و پس از آن به دوران کرونا خوردیم. به دلیل اینکه ما دکورها را از قبل ساخته بودم، باید حتما فیلم را تولید می‌کردیم.

وی تاکید کرد: بهترین کسی که می‌توانست نقش فروغ را بازی کند، دخترم سحر بوده است.

سحر جعفری‌جوزانی بازیگر این فیلم گفت: باعث افتخارم است که در فیلم‌های پدرم بازی کنم.

امیرحسین آرمان بازیگر نقش اصلی فیلم «بهشت تبهکاران» اظهار داشت: باعث خوش‌شانسی من بود که بازی در نقش حسن جعفری به من رسید. از لحظه لحظه بازی کردن این نقش در این فیلم لذت بردم و سعی کردم چیزی از شخصیت بسازم که واقعی باشد. من با براردزاده و خانواده‌ این شخص صحبت‌های بسیاری کردم تا قصه را طبق واقعیت‌ها، روایت کنیم.

وی ادامه داد: تک‌تک تصاویری که در فیلم می‌بینید، پشتش فکر است و ساعت‌ها درباره آن صحبت شده است. در کمتر فیلمی، این میزان از دقت کارگردان را دیده‌ام.

رضا یزدانی دیگر بازیگر این فیلم بیان کرد: من خواننده‌ای هستم که چند سالی‌ است بازیگری را هم تجربه می‌کنم. به واسطه چهره و صدایی که دارم، بیشتر نقش‌های منفی به من پیشنهاد می‌شود.

وی اضافه کرد: زمانی که فیلمنامه را خواندم، از این نقش منفی بسیار خوشم آمد و نمی‌دانم که توانسته‌ام از پس آن بربیام یا خیر؟! اما باید بگویم مسعود جعفری‌جوزانی از آن دسته کارگردانانی است که بازیگرش را خوب هدایت می‌کند.

یزدانی گفت: قطعا من یک خواننده هستم، اما بازیگری را هم دوست دارم.

حسام منظور دیگر بازیگر این فیلم گفت: زمانی که اسم آقای جعفری‌جوزانی پشت کاری باشد، بازیگر بدون فکر کردن آن را انتخاب می‌کند. متاسفانه فیلم‌های تاریخی خیلی کمتر ساخته می‌شود.

تجربه نشان داده مردم هم آثار تاریخی-ملی را بسیار دوست دارند و این آثار علاوه بر این که سینمایی است، پژوهشی هم هست.

علی قائم‌مقامی؛ تهیه‌کننده این فیلم گفت: فیلم «بهشت تبهکاران» از لحاظ پروداکشن پروژه سنگینی بود. چند روز قبل از شروع جشنواره فیلم فجر، با مدیران صحبت کردم که چند روزی برای رساندن نسخه نهایی صبر کنند، منتها گفتند قانون برای همه یکسان است و بلیت‌فروشی انجام شده است. پس آن ماجرایی که در روزهای ابتدایی جشنواره اتفاق افتاد و در آن روزها نسخه فیلم ما که روی پرده رفت، ناقص بود.

مهدی حسینی‌وند؛ تدوینگر‌ این فیلم نیز گفت: مسعود جعفری‌جوزانی استاد راهنمای پایان‌‌نامه من‌ بوده و کار کردن با ایشان بسیار سخت اما لذت بخش است.

محمود موسوی‌نژاد؛ صداگذار فیلم «بهشت تبهکاران» بیان داشت: همان‌طور که آقای حسینی‌وند اشاره کرد، کار کردن با آقای جعفری‌جوزانی سخت است و نظرات دقیقی می‌دهد؛ گویی که صداگذار حرفه‌ای است.

نوشته جعفری‌جوزانی: شما انگار فیلم خوب ندیده‌اید! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پوستر «بهشت تبهکاران» توسط مهدی احمدی بازیگر سینمای ایران طراحی شدە و با هدف آشنایی مخاطبان با این اثر سینمایی منتشر شده است.

در «بهشت تبهکاران» تعدادی از بازیگران سرشناس سینمای ایران از جمله؛ امیرحسین آرمان، لادن مستوفی، سحر جعفری‌جوزانی، پژمان بازغی، حمید گودرزی، رضا یزدانی، بهنام تشکر، هومن برق‌ نورد، حسام منظور، رضا شفیعی‌ جم، فریبا متخصص، فخرالدین صدیق شریف، اسماعیل خلج، علیرضا جلالی ‌تبار، محمدرضا هاشمی، سهیل برخورداری، حمید متقی، فتح‌الله جعفری‌جوزانی، مهدی مهریار و جواد طوسی به هنرنمایی پرداخته‌اند و همچنین در این اثر سینمایی؛ افسانه بایگان و فرهاد قائمیان با نقش آفرینی خود، حضور افتخاری دارند.

در خلاصه داستان این اثر سینمایی آمده است: یک نویسنده و فعال کارگرى جوان، ناخواسته اسیر دسیسه‌هاى تبهکاران مى‌شود.

تعدادی از عوامل فیلم سینمایی «بهشت تبهکاران» عبارتند از: کارگردان: مسعود جعفری‌جوزانی، مدیر فیلمبرداری: امیر کریمی، تدوین: مهدی حسینی ‌وند، موسیقی: فردین خلعتبری، فیلمنامه: مسعود جعفری‌جوزانی، فرید مصطفوی، طراح صحنه و لباس: اصغر نژاد ایمانی، طراح چهره‌پردازی: مهین نویدی، طراحی و ترکیب صدا: سید محمود موسوی ‌نژاد، صدابردار: آرش برومند، جلوه‌های ویژه میدانی: آرش آقابیک، جلوه‌های بصری: کامیار شفیع ‌پور، مدیرتولید: بهزاد هاشمی، عکاس: علی نیک ‌رفتار، طراح پوستر: مهدی احمدی، دستیاران کارگردان: على مهرآسا، مهدى حاجى یوسف، پارسا هاشمی، مشاور رسانه‌ای: منصور جهانی، محصول بنیاد سینمایی فارابی و جوزان فیلم،  تهیه‌کنندگان: فتح‌الله جعفری‌جوزانی، علی قائم مقامی.

نوشته رونمایی از پوستر فیلم سینمایی «بهشت تبهکاران» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اما ناامید نشدیم و نمی‌شویم چراکه هنوز خیلی‌ها را داریم که اگر بخواهند می‌توانند برایمان عاشقانه‌های تاریخی بنویسند، از دفاع مقدس و جنگ بگویند و خلأهای اجتماعی را روایت کنند. هنوز کسانی را داریم که اگر بخواهند کمدی می‌سازند و از ته دل ما را می‌خندانند و اتفاقاً فیلمشان را هم با افتخار تقدیم جشنواره فجر می‌کنند… امسال از آن سال‌هایی است که مسعود جعفری‌جوزانی را داریم و علی نصیریان و سعید پورصمیمی را می‌بینیم…

*جوزانی و بهشت تبهکارانش

امسال در جشنواره چهل و دوم مسعود جعفری‌جوزانی با «بهشت تبهکاران» به جشنواره می‌آید، فیلمی که سال گذشته انتظار حضورش را داشتیم و در لیست فیلم‌های رزروی قرار داشت اما متأسفانه به جشنواره نرسید.

مسعود جعفری جوزانی نامش آشناست و تفکرش عمیق! می‌نویسد، می‌سازد و مؤلف است اما خلاف بسیاری از کارگردانان دیگر، از کودکی «سینما» با او‌ نبوده، بیشتر از سینما چیزی که مسعود جعفری‌جوزانی را با هنر عجین می‌کرده، شعر بوده و ادبیات… وقتی برای اولین بار یک دوره‌گرد به روستایشان می‌آید و با نصب یک پارچه روی دیوار کاهگلی؛ پرده سینما درست می‌کند و فیلم نمایش می‌دهد، او هم عاشق فیلم می‌شود و سینما…

پس از این ماجرا، جوزانی به حدی به سینما علاقه‌مند می‌شود که حتی پس از شرکت در آزمون خلبانی نیروی هوایی ارتش و تحصیل در این رشته، باز هم بیش از هرچیز در فکر فیلم و فیلمسازی بوده است.

جوزانی از پیشتازان سینمای پس از انقلاب است که با ساخت نخستین اثر خود با عنوان «جاده‌های سرد» سینمای ایران بعد از انقلاب را به جهان معرفی کرد. او در سال‌های ۱۳۶۶ و ۱۳۶۷ در نزدیک به ۲۰ جشنواره جهانی از جمله جشنواره بین‌المللی فیلم برلین، جشنواره بین‌المللی فیلم هنگ‌کنگ، جشنواره بین‌المللی فیلم مونترال و … به عنوان پل ارتباطی سینمای شرق و غرب حضور داشت.

نخستین مستند سیاسی در تاریخ سینمای مستند ایران توسط او با عنوان «به سوی آزادی» در سال ۱۳۵۸ ساخته شد.

علاوه بر مستندسازی، فیلم‌های کوتاه می‌ساخت، نمایشنامه می‌نوشت و پژوهش می‌کرد. بارزترین خصوصیت او در نگارش، تحقیق و پژوهش است. به همین جهت است که کارنامه فیلمسازی‌ او متشکل از اسامی آثاری طویل نیست چراکه سال‌ها برای هر اثرش تحقیق می‌کند، می‌نویسد و بعد می‌سازد. او را می‌توان‌ راوی برش‌هایی از تاریخ دانست چراکه خوب می‌داند کجای تاریخ را می‌توان بدون نقص روایت کرد. برای روایت تاریخ دغدغه‌مند است و همچنان دل‌مشغولی ساخت دو اثر درباره کوروش بزرگ و یعقوب لیث صفاری را دارد. در جایی هم عنوان کرده بود: «همیشه یکی از آرزوهایم این بود که فیلمی درباره‌ کوروش بسازم. این انگیزه‌ به‌راستی حسی از زنده بودن به من می‌بخشید. حتی اگر من به آرزویم نرسم، دلم می‌خواهد پس از من یکی این کار را انجام بدهد و فیلمی در همین کشور درباره‌ کوروش بزرگ بسازد.»

در «شیر سنگی»، در «در مسیر تندباد» و در «در چشم باد» این ماجرا را به خوبی دیدیم و حالا در «بهشت تبهکاران» برش‌هایی از تاریخ را در تصویر خواهیم دید.

*«در مسیر تندباد»؛ روایتی متفاوت از جنگ جهانی دوم

جوزانی در سال ۱۳۶۷ یک داستان پرکشش را در مورد حضور بیگانگان در ایران در زمان جنگ جهانی دوم، در اثری عظیم با عنوان «در مسیر تندباد» کارگردانی کرد. این فیلم در هفتمین جشنواره فیلم فجر حضور داشت و توانست سیمرغ بهترین فیلم را از جشنواره دریافت کرد.

داستان فیلم، ماجرای دکتر راستان است که در بحبوحه جنگ جهانی دوم و اشغال ایران توسط ارتش متفقین برای مداوای شوهر خواهر خود به ایل قشقایی می‌رود. در آن جا با امیر هوشنگ، از بزرگان ایل و یاغی‌گری‌های قباد و دسته اش آشنا می‌شود. او به شیراز بازمی‌گردد. برادر کوچکش، علی، سر کرده اشرار شهر را از پا درآورده است. دکتر به اتفاق علی دوباره به محل ایل می‌رود و در آن جا افراد ایل را درگیر جنگی ناخواسته می‌بیند.

*«در چشم با‌د»؛ روایت ایران در سه جنگ

زمان زیادی از زندگی مسعود جعفری جوزانی در دهه ۸۰، به نوشتن و کارگردانی سریال عظیم «در چشم باد» گذشت. سریالی با ۴۴  قسمتِ پنجاه دقیقه‌ای که در زمره سریال‌های الف ویژه برای پخش از شبکه اول سیما آماده شده بود و روایتی دیدنی از ایران در سه جنگ بود: جنگ جهانی اول، جنگ جهانی دوم و جنگ تحمیلی هشت ساله (دفاع مقدس) که جوزانی هر سه را با جزییاتی دقیق به خوبی به تصویر کشید.

در واقع این سریال سه برهه تاریخ معاصر ایران (از قیام کوچک جنگلی تا جنگ ایران و عراق) را به تصویر می‌کشید که نگارش فیلم نامه این اثر دو سال به طول انجامید.

سریال تاریخی «در چشم باد»، وقایع سیاسی و اجتماعی سه دوره از تاریخ ایران را روایت می‌کند: پایان دوره قاجار و دوره پهلوی، جنگ جهانی دوم و یک دوره زمانی خاص بعد از انقلاب که دوره فتح خرمشهر است. برای ساخت این سریال به عنوان یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های سریال سازی در تلویزیون از ۴۸۰ لوکیشن استفاده و به بیش از ۱۰ شهرستان و استان دیگر سفر شده است. دوازدهمین جشن حافظ، عنوان بهترین کارگردان تلویزیونی را برای این سریال به مسعود جعفری جوزانی اختصاص داد.

*روایتی از مصدق در «بهشت تبهکاران»

فیلم سینمایی «بهشت تبهکاران» آخرین اثر این کارگردان است که خود را برای حضور در چهل و دومین جشنواره فیلم فجر آماده کرده است.

داستان «بهشت تبهکاران» در سال ۱۳۲۹ روایت می‌شود سالی که احمد دهقان؛ نماینده مجلس، روزنامه‌نگار و مدیر تئاتر «نصر» توسط حسن جعفری در خیابان لاله‌زار تهران به قتل می‌رسد.

در «بهشت تبهکاران» تعدادی از بازیگران سرشناس سینمای ایران از جمله؛ امیرحسین آرمان، لادن مستوفی، سحر جعفری جوزانی، پژمان بازغی، حمید گودرزی، رضا یزدانی، بهنام تشکر، هومن برق‌ نورد، حسام منظور، رضا شفیعی‌ جم، فریبا متخصص، فخرالدین صدیق شریف، اسماعیل خلج، علیرضا جلالی ‌تبار، محمدرضا هاشمی، سهیل برخورداری، حمید متقی، فتح‌الله جعفری جوزانی، مهدی مهریار و جواد طوسی به هنرنمایی پرداخته‌اند و همچنین در این اثر سینمایی؛ افسانه بایگان و فرهاد قائمیان با نقش آفرینی خود، حضور افتخاری دارند.

جوزانی طی مصاحبه‌ای در سال ۱۳۹۹ درباره این فیلم گفته است: «امسال هفتادمین سالگرد ملی شدن صنعت نفت است اما گویا ما فراموش کرده‌ایم از دکتر مصدق یاد کنیم. این کار را باید شرکت نفت انجام بدهد، اما چنین کاری نمی‌کند. داستان فیلم من، درباره یک کارمند جوان شرکت نفت است، اوکه تازه آزمون اعزام دانشجویی شرکت نفت به انگلستان را با موفقیت گذرانده، شیفته دختری می‌شود که تبهکاران ضد ملی شدن صنعت نفت، بر سر راهش قرار داده‌اند. عشقی که او را قدم به قدم به طناب دار نزدیک‌تر می‌کند.»

حالا «بهشت تبهکاران» از معدود آثار جشنواره چهل و دوم است که باز هم برای تماشای آن لحظه شماری می کنیم و برای پیدا کردن بهترین صندلی و زل زدن به پرده سالن، ابتدای صف می ایستیم…

* عکس مطلب از: علی نیک ‌رفتار

نوشته مسعود جعفری‌جوزانی؛ روایتگر تصویریِ تاریخ اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین بعد از ظهر روز چهارشنبه شورای صدور مجوز تولید سریال، با حضور اعضای حقیقی و حقوقی در ساترا تشکیل شد و اعضای شورا به بررسی طرح‌ها و فیلمنامه‌های وصول شده به دبیرخانه شورا پرداختند.

در این جلسه با طرح فیلمنامه سریال «بهشت تبهکاران» به نویسندگی مسعود جعفری‌جوزانی موافقت شد و فیملنامه «طاغی»، «سانفرانسیسکو» و «قمارباز» مورد بررسی اعضا قرار گرفت و مقرر شد جلسات کارشناسی با نویسندگان برگزار شود.

یکی از وظایف اصلی ساترا حمایت و تسهیل‌گری برای تولید و انتشار محتوای بومی سالم و متناسب با نیاز فرهنگی خانواده ایرانی و اسلامی است و در همین راستا جلسات شورای انتشار و تولید به صورت منظم و هفتگی در ساترا برگزار می‌شود و طرح‌های تولید برنامه و همچنین طرح‌ها و فیلمنامه سریال‌های وصول شده به دبیرخانه معاونت پایش و نظارت، مورد بررسی اعضا قرار می‌گیرد.

نوشته سریال جدید جعفری‌جوزانی در راه شبکه نمایش خانگی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مسعود جعفری‌جوزانی متولد ۱۳۲۷ ملایر، دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته فیلمسازی از دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو است. فیلم‌های سینمایی جاده‌های سرد، شیر سنگی، در مسیر تندباد، بلوغ و سریال عظیم تلویزیونی در چشم باد  از آثار مهم این سینماگر است.

مجید انتظامی متولد ۱۳۲۶ تهران و دانش‌آموخته کنسرواتوار برلین است. او برای بیش از صد اثر سینمایی موسیقی متن نوشته‌ و با دریافت ۴ سیمرغ بلورین از رکوردداران کسب این جایزه در رشته موسیقی فیلم است.

شهاب حسینی متولد ۱۳۵۲ در تهران است. این بازیگر تحسین شده در مجامع و جشنواره‌های مختلف جهانی، برای آثاری چون «درباره الی»، «جدایی نادر از سیمین» و «فروشنده» در  سال‌های اخیر، علاوه بر بازیگری، در عرصه کارگردانی و نیز تهیه‌کنندگی و تولید مشترک با کشورهای خارجی فعالیت کرده است.

محمدعلی باشه‌آهنگر متولد ۱۳۴۱ در دزفول است و برای فیلم‌های سینمایی فرزند خاک، ملکه و سرو زیرآب مورد تحسین واقع شده و جوایز متعددی دریافت کرده است.

محمد داوودی متولد ۱۳۳۷ تهران، مدیر فیلمبرداری و دانش‌آموخته مدرسه عالی تلویزیون و سینماست. از فعالیت‌های او فیلمبرداری آثاری چون «رنگ خدا» به کارگردانی مجید مجیدی و «تولد یک پروانه» به کارگردانی مجتبی راعی است.

مهدی سجاده‌چی متولد ۱۳۴۰ تهران، فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۶۸ با فیلم «پاتال و آرزوهای کوچک» آغاز کرد و آثاری چون روز سوم، قاعده بازی، مرد نامرئی، دمرل و سوفی‌ و دیوانه از مهمترین آثار این فیلمنامه‌نویس است

پژمان لشکری‌پور متولد ۱۳۵۴ در تهران و دانش‌آموخته رشته علوم و حقوق سیاسی از دانشگاه تهران و دانش آموخته کارگردانی و تدوین سینماست و هم‌اکنون عضو پیوسته انجمن منتقدان و نویسندگان آثار سینمایی ایران است.

چهلمین جشنواره فیلم فجر در دو بخش فرهنگی و رقابتی از ۱۲ تا ۲۲ بهمن به دبیری مسعود نقاش‌زاده برگزار خواهد شد.

نوشته اعضای هیئت‌داوران چهلمین جشنواره فیلم فجر معرفی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هئیت داوران جشنواره در بخش مستند؛ نهضت جهانی مستضعفین، لوح افتخار جشنواره را به اثر «داستان فوتبال(رقصنده با گرگ ها)» به کارگردانی مهدی افضل زاده تقدیم کرد. همچنین در بخش مدافعان حرم نیز لوح افتخار جشنواره به اثر «ژنرال» مهرداد یوسفی و اثر «آقای اصغر اکبر من» به کارگردانی احمد عبدالرحیمی اهدا شد. عبدالرحیمی که در این مراسم حضور نداشت جایزه خود را به خانواده شهید پاشاپور تقدیم کرد. فانوس جشنواره نیز به اثر «محاصره ۳۶۰ درجه» به کارگردانی حامد هادیان اهدا شد.

مهرداد یوسفی کارگردان مستند ژنرال بعد از دریافت جایزه خود در سخنانی کوتاه گفت: در هفته ی قبل در سالگرد شهادت حاج قاسم مسوولین سلیمانیه عراق یادواره ای برگزار کردند که در آن شخصت های برجسته ی عراق از جمله افراد شاخص دو طایفه با حضور قریب پنج هزار نفر حضور داشتند. من جایزه خودم را تقدیم می کنم به مردم کردستان عراق که خالصانه در یادواره شهید سلیمانی شرکت کردند. قبل از ماجرای نجات اربیل هم اتفاقاتی افتاده است که قصد داریم درباره آن هم کارهایی بسازیم و برای نمایش انظار عموم آماده کنیم.

هیئت داوران جشنواره در بخش مستند؛ حافظه ملی، لوح افتخار جشنواره را به اثر «نائب الامام» به کارگردانی محمدعلی یزدانی و اثر «جستجوگر» به کارگردانی محمدمهدی ابراهیمی نصر اهدا کرد. فانوس جشنواره نیز به اثر «پسر طلایی» به کارگردانی عباس وهاج تعلق گرفت.

عباس وهاج بعد از دریافت جایزه خود گفت: امن جایزه خودم را تقدیم می کنم به همه شهیدانی که با همه جانفشانیهایشان و رمشادتهای خود گمنام ماندند و در دل و قلب ما جاودان اند و امیدواریم آثاری تولید شود که برگی به کتاب قطور انقلاب اضافه کنیم.

بنابرین گزارش، هیئت داوران دوازدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار در بخش مستند؛ تاریخ فرهنگی اجتماعی و دفاع مقدس لوح افتخار جشنواره را به «شهرک دارخوین» به کارگردانی سیدمجتبی خیام الحسینی، «آورتین» به کارگردانی حسن وزیرزاده و «زنان جبهه شمالی» به کارگردانی محمد مجیدپور را اهدا کرد. فانوس جشنواره نیز به اثر «کد۰۲۴» به کارگردانی عبدالرضا رحمانی نسب اهدا شد.

رضا برجی از داوران بخش مستند؛ تاریخ فرهنگی اجتماعی و دفاع مقدس در سخنانی کوتاه گفت: بیانیه گام دوم رهبری بیانیه ای سنجیده شده است که در همه ابعاد برای ما برنامه و نقشه راه دارد که برای تدوین آن از نظر کارشناسان متخصص استفاده شده است اما متاسفانه همه مسوولین آن را فراموش کرده اند یا شاید نخوانده اند. وضعیت در جنبه های مختلف به حد اخطار رسیده است و اگر برنامه ای برای آن نداشته باشیم دیگر قابل جبران نخواهد بود.

وی ادامه داد: بیانیه گام دوم برای اقتصاد، اجتماع و فرهنگ ما برنامه دارد اما فراموش شده است. از مسوولین جشنواره عمار می خواهم از امسال روی این بیانیه تمرکز کنند و برنامه ریزی کنند تا سال آینده گامی در تحقق برنامه ی این بیانیه برداشته باشند.

در ادامه این مراسم، پس از اجرای گروه سرود وصال تهران و پخش بخشهایی از مستند «زنان جبهه شمالی»، همسر شهید محمد جنیدی از سوژه های این مستند روی سن حاضر شد.

همسر شهید محمد جنیدی در سخنان خود گفت:  از ویژگیهای حاج اقای جنیدی امام جمعه اسبق رودسر نگاه ویژه ایشان نسبت به زن بود. نسبت به خانواده خیلی اهمیت می دادند. به ما می گفتند: بعد از پیروزی انقلاب شما زن ها باید از جهت علمی و فرهنگی رشد کنید. انقلاب به زن احتیاج دارد و‌ باید زن ها خود را در انقلاب نشان دهد. ارزش و احترام زن در غرب، آنطور که باید و شاید رعایت نمی شد. انقلاب آمد و‌ به زن ها ارزش داد. تا زن بودن خود را بشناسند.

وی افزود: در همین احوال، هر که انقلاب به ما زنان نیاز داشت حضور داشتیم، از تدارک تا امور فرهنگی. سال ۶۵ بود خانم ها خیلی نگران بودند که چرا نتوانیم به جبهه برویم. ما چرا نتوانیم کار کنیم به من و حاج خانم می گفتند ما هم به حاج آقا منتقل می کردیم. الحمدالله جهاد فعالیت این خانم ها را پذیرفت، آنها را ثبت نام کردند و یک آشپزخانه در هویزه فراهم شد، برای هزار نفر هم غذا تهیه می شد‌. من می خواهم معجزه خدا را برای شما تعریف کنم. چه چیز باعث شده بود این خانم ها برای هفتصد هشتصد نفر ناهار و شام درست می کردند و خسته نمی شدند.

همسر شهید جنیدی ادامه داد: پیروزی جنگ ما با نیت خالص، پشتیبانی الهی و پشتیانی آقا امام زمان، با فداکاری رزمندگان اسلام پیش رفت، اگرنه ما با سلاح پیروزی نداشتیم.

جنیدی اظهار داشت: خانم ها بدون هیچ اخمی با شور و‌ نشاط هشت ماه آنجا کار می کردند. از سه صبح بیدار می شدند تا هشت صبح کار می کردند. ما چقدر نور آنجا می دیدم در همان آشپزخانه چقدر نور از دری وارد و از دری خارج می شد و بعد از جنگ حاج اقا به تقاضای خود خانم ها که طالب مکان فرهنگی بودند حوزه علمیه خانم ها را در شهرستان رودسر تاسیس کرد.

وی در پایان گفت: بعد از ارتحال حاج اقا، حاج خانم گفتند ما نمی توانیم بیکار بمانیم بنابرین در شهرستان پیشوا هم یک حوزه علمیه تاسیس کردیم. یکی دیگر از ویژگی های حاج آقا، این بود که ایشان خود محور نبود، خدا محور بود. همیشه دعا می کردند خدایا من را به جهنم ببر ولی این مردم خوبند آنها را به جهنم نبر‌.

هیئت داوران دوازدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار در بخش مستند؛ ملت قهرمان، لوح افتخار جشنواره راه به اثر «به رنگ مریم» حمید اکبرپور و «اباشه» به کارگردانی میثم جهان بین تقدیم کرد.

هیئت داوران جشنواره در بخش مستند؛ جنگ اقتصادی، لوح افتخار جشنواره را به اثر «گنج پنهان» به کارگردانی مظفر حسینخانی هزاوه و لوح افتخار بهترین پژوهش را به مستند «اکس نیهیل ، یک تراژدی اقتصادی» به کارگردانی محمد رضا نیرومند تقدیم کرد. داوران جشنواره، فانوس این بخش را به اثر «یکی از ما (بی بی)» به کارگردانی امیر اطهر سهیلی اهدا کرد.

محمدرضا نیرومند کارگردان مستند «اکس نیهیل ، یک تراژدی اقتصادی» بعد از دریافت جایزه خود در سخنانی گفت: ابتدای شروع این کار تصور ساده ای داشتیم. فکر می کردیم هر مساله ای باشد با باز کردن یک کتاب می توانیم جواب حل مشکلات را در آن بیابیم. وقتی وارد میدان شدیم دیدیم با یک مساله چند مجهولی طرفیم و این کار را برای ما سخت می کرد. به این نتیجه رسیدیم که باید یک پژوهش اساسی انجام دهیم و نمی توانیم سرسری وارد فاز تولید شویم اما مسوولیتی که در این بین متوجه دولت می شود این است که بین کارشناسان متخصص هم اندیشی و گفتگو انجام دهد تا به پاسخی جدی برای این سووالات برسیم. آقای رئیسی! آقای خاندوزی! مردم نگران مساله ارز هستند. امیدوارم جواب سنجیده ای برای این نگرانی داشته باشید. جوابی که به نفع مردم باشد.

در بخش دیگر اهدای جوایز،داوران جشنواره عمار در بخش مستند؛ رویای ایرانی، لوح افتخار جشنواره به اثر «رفاقت هایتک» به کارگردانی هاشم مسعودی و محمد صادق رمضانی مقدم تقدیم کرد. در این بخش داوران اثری را شایسته فانوس ندانستند.

هئیت داوران جشنواره در بخش مستند؛ نقد درون گفتمانی، لوح افتخار جشنواره را به اثر «آدرس غلط» به کارگردانی محمدهادی اینانلو و «بلوار اتحاد» به کارگردانی صادق زارع  اهدا کرد. فانوس این بخش به اثر «نان گزیده ها۲» به کارگردانی محمدرضا حاج‌محمدحسینی تقدیم کرد.

اینانلو پس از دریافت جایزه خود در سخنان کوتاهی از هئیت داوران بخاطر توجه به اثر او و حمایت خانواده خود تشکر کرد و گفت: هدیه خودم را تقدیم به عزیزانی می‌کنم که در شهرستان‌ها و مناطق دور افتاده‌ی کشور کلیپ، فیلم و نشریه تولید می‌کنند.

وی درخصوص ایده‌ی ساخت مستند خود بیان کرد: ساخت مستند در پاسخ به آدرس غلطی بود مسوولین سابق مطرح می‌کردند و کلید مشکلات کشور را در نیویورک و لوزان می‌دانستند درحالی که مشکل ما مروبط به نظام بانکی و خلق نقدینگی توسط بانک‌ها خصوصی است و تا زمانی‌که پول پاشی در بین نزدیکانشان حل نشود مشکل اقتصاد و تولید کشور حل نمی‌شود

محمدرضا حاج محمدحسینی کارگردان مستند «نان گزیده ها۲» نیز پس از دریافت جایزه گفت: جایزه خودم را تقدیم به روحانیون و اهالی رسانه‌ای می‌کنم که این جریان مطالبه‌گری مومنانه را در اراک راه انداختند و در جریان زندگی با اینکه تهدید شدند و هزینه دادند اما ناامید نشدند.

صادق زارع کارگردان مستند «بلوار اتحاد» هم پس از دریافت جایزه خود از مصطفی نوروزی سوژه مستندش بخاطر همراهی در جریان مطالبه‌گری تشکر کرد و گفت: نوروزی یکی از مطالبه‌گرانی است که در هیچ کاری ما را تنها نگذاشت و با در محله خودشان رفاه را به‌دور از کاغذ بازی‌های مرسوم ایجاد کرد.

براساس این گزارش، در ادامه این مراسم، با پخش مستند کوتاهی، یاد و نام مرحوم علی سلیمانی، بازیگر سینما و تلویزیون گرامی داشته شد. سلیمانی علاوه بر بازیگری، کارگردانی مشترک فیلم سینمایی «اشنوگل» را هم در کارنامه دارد، مرداد امسال به دلیل ابتلا به کرونا درگذشت.

در بخش دیگری از اختتامیه دوازدهمین جشنواره عمار، نشان شهید سیاح به خانم زهرا آراسته نیا اکران کننده دزفول خوزستان اهدا شد. آراسته نیا بعد از دریافت نشان سیاح، شعری طنز درباره مسائل روز و اکران های مردمی جشنواره عمار قرائت کرد.

* پاسداشت مسعود جعفری‌جوزانی

بنابرین گزارش، در بخش ویژه این مراسم، آیین پاسداشت مسعود جعفری جوزانی، نویسنده، کارگردان و فیلمساز باسابقه کشورمان و خالق آثاری مانند سریال ماندگار «در چشم باد» برگزار شد. در این آیین، با حضور پیمان جبلی، رئیس صداوسیما، امراله احمدجو، کارگردان سریال «روزی روزگاری»، مادر شهیدان خالقی‌پور، چفیه فرزند شهیدش، رسول خالقی‌پور را به عنوان جایزه ویژه جنشنواره عمار، به مسعود جعفری جوزانی اهدا کرد.

جبلی پیش از تقدیر از مسعود جعفری جوزانی در سخنانی گفت: ایام سالگرد شهادت سردار دلها را پشت سر گذاشتیم و در آستانه چهل و سومین پیروزی انقلاب اسلامی هستیم و در حال تجربه کردن دغدغه های متفاوتی در جامعه هستیم که از جنس های مختلفی هستند دغدغه دین اخلاق، معیشت، اقتصاد و سیاست. سالگرد شهادت حاج قاسم و سالگرد انقلاب و مسائلی که امروز به آن مبتلاییم تنها با یک کلمه رمز گونه گره خورده است و آن رمز چیزی نیست جزء مردم.

وی افزود: سردار حاج قاسم سلیمانی اقیانوسی از مردم را به جوش آورد. همان مردمی در طول چهل سال شاید یکی دو بار هم به تظاهرات نیامده بودند. در آستانه پیروزی انقلاب، مردمی که با تمام وجودشان در برابر تانک و سلاح، اسطوره قدرتی را توانستند به زیر بکشانند یعنی رژیم شاهشناهی. مردمی که نگران هستند و این اسم رمز و کلیدی است که باید به آن تمسک جست. کلیدی که مردم هستند. شاه راه همه راه ها، بازگشت به این اقیانوس است. بازگشت به مردم. رسانه ملی امانتی در دست ما است. مردمی که اخلاق، دین، افتخارات و شهدا را به ما سپردند تا این امانت را سالم تحویل دهیم.

جبلی افزود: خدا را شکر می کنم که توفیق داد در این جشنواره مردمی حضور داشته باشم. عمار یکی از راه حل های مسائل ما است. بازشگت به مردم هم به عنوان موضوع و هم به عنوان ابزار و هم به عنوان مردمی که انقلاب را به پیروزی رساندند و مردمی که در سوگ حاج قاسم نشستند. مهم این است که مردم و خودمان را باور کنیم تا زمانی که مردم را باور نداشته باشیم مشکلی را نمی توانیم حل کنیم. الان از عیادت نادر طالب زاده به اینجا می آیم، سلام به همه رساندند و حالشان هم خوب بود امیدواریم خدا سلامت و شفای کامل ایشان را عنایت کند.

امراله احمدجو نیز در سخنانی کوتاه با تاکید بر اینکه مسعود جعفری‌جوزانی نیاز به صحبت و تعریف ندارد، گفت: اکنون فرصتی برای صحبت کردن از جوزانی نیست و اصلا لزومی ندارد از او حرف بزنیم.

وی به ارتباط دلی خود با جعفری‌جوزانی اشاره کرد و افزود: تاکنون این فرصت سر نداده بود که جعفری‌جوزانی را ببینیم و این اولین باری است که ایشان را می‌بینم. تاکنون از دور هم‌دیگر را می‌شناختیم و امروز از نزدیک برای اولین بار در بهترین شرایط ایشان را دیدم.

کارگردان «روزی‌روزگاری» تصریح کرد: اینکه تاکنون جعفری‌جوزانی و بنده یکدیگر را ندیده‌ایم نشانه نامهربانی ما نیست بلکه نشان از حوصله مشترکی است که ما به دلیل نوع تربیت، سلیقه و نگاه نزدیک به هم دیگر داشتیم.امیدوارم که مسعود جعفری‌جوزانی مثل همیشه سرزنده و چالاک بازهم آثار ارزشمند تولید کند.

مسعود جعفری‌جوزانی پس از دریافت جایزه ویژه این بخش از دست مادران خالقی‌پور با بیان‌اینکه دریافت جایزه این بخش افتخار بزرگی است، اظهار داشت: جایزه جشنواره عمار بهتر از همه‌ی جایزه‌های دنیاست.

وی گفت: حس حضور در جشنواره عمار مثل چیزی است که اوایل انقلاب آرزو داشتیم. اوایل انقلاب بچه‌ها به‌قدری انرژی داشتند که می‌توانستند قله دماوند را جابه‌جا کنند اما آن بچه‌ها را آرام آرام ناامید کردند و خانه نشین شدند.

این فیلمساز تصریح کرد: امروز خدمت جوانان خلاق و هنرمند کشورم رسیدم تا بگویم من نه خود را هنرمند و نه خود را شایسته پاداشت می‌دانم چراکه تردید ندارم هنرمندان بهتر از من بسیار است. جعفری‌جوزانی خطاب به مدیریت فرهنگی کشور گفت: مس‌خوام یادآوری کنم که زندگی سخت شکست شکننده و ناپایدار است. یادآوری کنم که همه ما و حتی شما که قرعه‌ی به‌نامتان افتاده و در مسندی قرار گرفته‌ایم زمان برایمان هچون ابرهای بهاری شتابناک در حرکت‌اند و تا چشم بر هم بزنید همه چیز گذشته و تمام شده است.

وی ادامه داد: دلم می‌خواهد یاد کنم از کسانی که سال‌هاست راه تنفس را بر هنرمندان جوان بسته‌اند و بستگان خود و هم‌مسلکان خود را در کار قرار دادند. می‌خواهم از آن‌ها که زانوی مرگ‌بارشان را بر گردن هنرمندان و استعداد خلاق و نیروهای جوان گذاشته‌اند خواهم کنم که زانویشان را از گردن هنرمندان و استعدادهای خلاق کشور بردارند.

این فیلمساز تاکید کرد: هنر و هنرمند نیاز به آزادی دارد؛ نیاز به تنفس دارد و هوای تازه می‌خواهد. تمنا می‌کنم بدانید که این چند روز گذراست، دست بردارید. اگر می‌خواهید نامی، نه ننگی از شما بماند این چند روز را مغتنم بدانید و از به این ملت نجیب و سرافراز اعتماد کنید و اجازه دهید استعدادهای جوانان رشد کند.

جعفری‌جوزانی به ممنوع القلم کردن جبار آذین اشاره کرد و گفت: جبار آذین که از اهالی دانشگاه و فرهیخته است و در جهت شما سخن می‌گوید اما متاسفانه وقتی می‌گوید شکاف طبقاتی وجود دارد ممنوع کار می‌شود. او کار به جایی ندارد و دنبال زر و زور نیست و اصلا دستش به جایی نمی‌رسد.

در ادامه اختتامیه جشنواره عمار، در بخش دیگری از اهوای جوایز هیئت داوران دوازدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار در بخش مستند «جنگ نرم»، با حضور خانواده شهید بهمنی و شهید صدرزاده، لوح افتخار جشنواره را به اثر «کودتای لیتیومی» به کارگردانی سجاد رضا زاده و فانوس جشنواره را به اثر «قیچی تیز» به کارگردانی علیرضا باغشنی اهدا کرد.

همچنین داوران جشنواره در بخش فیلم «داستانی کوتاه» لوح افتخار جشنواره را به اثر «کوچه های خراسان» به کارگردانی مشترک آقایان امیر بشیری و سجاد انتظاری تقدیم کرد. فانوس این بخش به اثر «نگین سلیمان» به کارگردانی محمدامین امامی تعلق گرفت.

سجاد انتظاری بعد از دریافت جایزه خود گفت: در جلسه امشب آقای جبلی حضور دارد، حضور محترمی است حدود هفت -هشت-ده فیلمساز با ایشان صحبت کردند. آقای جبلی! ما در استان ها با بودجه ی محدودی که داریم سعی می کنیم کارهای متنوعی تولید کنیم. از شما می خواهیم ظرفیت ها را در استان ها بیشتر کنید. امیدواریم با حضور آقای وحید جلیلی این مساله پررنگ تر شود.

وی افزود: امسال در حوزه هنری خراسان رضوی کارهای مختلفی در بخش های مختلف داشتیم. در زیسب بوم شهر مشهد که سندش هم در حوزه هنری کشور تنظیم شده و مورد تایید قرار گرفته است بحث حماسه را در اولویت قرار دادیم و سال آینده فراخوانی در این زمینه منتشر می کنیم برای تولید آثار داستانی سینما. با توجه به اینکه الان رسانه ها روی این تمرکز کرده اند که حس ناامیدی را تلقین کنند امیدواریم با تولید این فیلم ها بتوانیم به مقابله با این جریان کمکی کرده باشیم.

هئیت داوران در بخش فیلم «داستانی بلند» لوح افتخار بهترین بازیگری نیز به گلاره عباسی برای بازی در فیلم داستانی «دختر ایران» اهدا کرد. لوح افتخار بهترین صدابرداری نیز به حسین بشاش و بهترین تصویربرداری به هاشم مرادی برای اثر «تروا» تقدیم شد.

در این بخش، هیئت داوران فانوس بهترین کارگردانی را به سیدجلال دهقانی اشکذری برای اثر «دختر ایران» را اهدا کرد. همچنین فانوس ویژه دبیر جشنواره نیز به آقای محمد علیزاده فرد برای اثر«تروا» تقدیم شد. در این بخش ، هیئت داوران هیچ اثری را شایسته دریافت فانوس جشنواره ندانست.

محمد علیزاده‌فرد بعد از دریافت جایزه خود گفت: ساخته شدن «تروا» مدیون خیلی ها است که می خواهم از آنها تشکر کنم. اول از همه از همسر و دخترم که سه سال صبوری کرده اند و همچنین از مهدی آذر پندار متشکرم که اگر حمایت های او نبود تروا و فیلمسازی مثل محمد علیزاده الان وجود نداشت. از آقای آذرپندار و خانه تولیدات جوان شبکه سه متشکرم و از محمد جواد موحد که در کنارم بوده است.

بنابرین گزارش در ادامه اختتامیه دوازدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار، پس از شعرخوانی فرزند شهید مدافع حرم مصطفی صدرزاده، فیلم سینمایی «تروا» به کارگردانی محمد علیزاده فرد به عنوان پتیان بخش این مراسم پخش شد.

نوشته برگزیدگان دوازدهمین جشنواره عمار معرفی شدند/ پاسداشت مسعود جعفری‌جوزانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مسعود جعفری جوزانی، متولد ۱۸ آذر ۱۳۲۷ در ملایر است و فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۴۸ شروع کرده است. وی دارای مدرک کارشناسی ارشد فیلمسازی از دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو آمریکاست اما به دلیل مبارزات انقلابی‌اش، به خصوص بعد از واقعه هفده شهریور و کشتار میدان ژاله، بورسیه تحصیلی‌اش از طرف رژیم ستمشاهی قطع شد. او در همان ایام، با ساخت چند فیلم کوتاه همانند «در قفس» و «آغاز» افکار انقلابی‌اش را به تصویر کشید. مستند «به سوی آزادی» او که نخستین مستند سیاسی تاریخ سینمای مستند ایران به‌شمار می‌رود در اولین سالگرد پیروزی انقلاب  اسلامی در ۲۱ بهمن ۱۳۵۸ از تلویزیون پخش شد. جعفری جوزانی با ساخت «جاده‌های سرد»، سینمای انقلاب را در سطح جشنواره‌های جهانی مطرح کرد. او در این فلیم ماندگار با بازی عزت‌الله انتظامی، علی نصیریان، حمید جبلی و علیرضا شجاع نوری به ماجرای حضور انگلیسی‌ها در ایران و مبارزات بختیاری‌ها می‌پردازد.

جوزانی جعفری کارنامه پرباری دارد و از دیگر آثار او در مقام نویسندگی و کارگردانی می‌توان به کارهایی مانند «شیر سنگی»، «در مسیر تندباد»، «یک مرد یک خرس»، «دل و دشنه»، «بلوغ»، «ایران برگر»، «پشت دیوار سکوت» و سریال ماندگار «در چشم باد» اشاره کرد. او همچنین در آثاری همچون «سایه خیال»، «ناصرالدین شاه آکتور سینما»، «چشم‌هایش»، «غروب شد بیا»، «هم‌خانه» و «خط ویژه» نیز به عنوان تهیه‌کننده حضور داشته است.

بنابرین گزارش، آیین اختتامیه دوازدهمین جشنواره مردمی فیلم عمار، جمعه ۲۴دی‌ماه، ساعت ۱۸ در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار می‌شود. حضور برای عموم در این مراسم آزاد است.

متن کامل ویژه‌نامه پاسداشت مسعود جعفری جوزانی در جشنواره عمار

نوشته پاسداشت مسعود جعفری‌جوزانی در اختتامیه دوازدهمین جشنواره عمار اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای مراسم، جبار آذین منتقد سینما در خصوص جایگاه سینمای ایران گفت: سازمان سینمایی حوزه هنری در صدد برنامه‌هایی نوآورانه در حوزه فرهنگ و هنر کشور است در حالی‌که این مجموعه، در دهه ۶۰ شروع بسیار خوبی در زمینه تولید فیلم داشته است؛ اما به علت تغییر و تحولات اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، تلاش‌ها با رکود مواجه شد. تولید فیلم و بقای سینما نیاز به حمایت از سینماگران و در دسترس قرار دادن سالن‌ها دارد؛ بدین منظور، حوزه هنری با ایجاد بسترهایی برای گفتمان فرهنگی، سینما را وارد دوره جدیدی کرده و در فضای سیاسی و سینمازده کشور، به دنبال ناگفته‌های سینمای ایران است و به بیان برخی مسایل و حقایق می‌پردازد.

وی افزود: سازمان سینمایی حوزه هنری به طور ماهیانه از سینماگران شاخص کشور دعوت می‌کند که با تحلیل‌ها و بررسی‌های خود، راهکارهایی را برای حل مشکلات سینمای ایران تبیین، و به بهبود بیماری‌های سینمای ایران بپردازند. موضوع الزامات سینمای ملی در شرایط نامساعد کشور و تقویت آن، از جمله اصولی است که به بقای آن کمک می‌کند. این در حالی است که نمای بیرونی سینمای ایران و سطح فیلم‌های تولید و اکران شده در سینما نشان می‌دهد که ما سینما داریم ولی از صنعت سینما محروم هستیم.

این منتقد سینما خاطرنشان کرد: در کشور ما سینما تعریف و تبیین مشخصی ندارد و این امر در رویارویی با دیگر مشکلات، مانع از جلوه‌گری سینما شده است در حالی‌که امروز با وجود سینماگران خوب، در عرصه تولیدات ملی کم‌کار بوده و سینمایی تحت عنوان سینمای ملی نداریم. به طور کلی با وجود همه بضاعت‌های ایران، اوضاع سینمای ما نابسامان بوده و در جریان مسلط فرهنگی، ناکام بوده است.

در ادامه، مسعود جعفری جوزانی کارگردان سینما در خصوص سینمای ملی و عوامل ناکامی آن در ایران گفت: سینما یک پدیده فرهنگی عصر مدرنیته است که تولید آن، مجموعه‌ای از نیروهای خلاق و متخصص در عرصه‌های متناوب و متفاوت هنری، علمی، جامعه شناختی و مدیریتی تا کارگران ساده و بازاریابان را در بر می‌گیرد. از این رو، امروز سینما یکی از شاخصه‌های توسعه فرهنگی کشورهای تولیدکننده آن، به‌حساب می‌آید؛ چرا که تا کشوری دارای فرهنگ، نیروی خلاق و دانش کافی نباشد؛ قادر به تولید جمعی (تیم‌ورک) فرهنگی نیست. آن هم تولیدی که محصولات آن مانند هر تولید جمعی دیگر، بتواند به هنگام نمایش گروه، طبقه و یا جمعی از مردم را که نشانه رفته است، جذب کند تا پاسخگوی سرمایه خود باشد. خصیصه‌ای که سینما و سینماگر را مجبور می‌کند؛ سلیقه مخاطب را در نظر بگیرد. از این رو، با پژوهش جامعه‌شناسانه در فیلم‌های سینمایی اعم از فیلم‌های تجاری پرمخاطب تا فیلم‌های فرهنگی و هنری یک کشور، به‌راحتی می‌توان به ارزش‌ها، ایده‌آل‌ها، رؤیاها، طرز تفکر، سلیقه و نیازهای آشکار و پنهان سیاسی، اجتماعی و روانی آن ملت پی برد.

کارگردان سریال تاریخی «در چشم باد» در ادامه سخنانش اظهار داشت: به عبارت دیگر، فیلم‌های تولید شده یک کشور در مجموع، یک تابلوی تمام قد از سلیقه، آداب و رسوم، اخلاقیات، رؤیاها، باورهای دینی، فلسفی، زبان اشاره، سنت‌ها، رفتارهای اجتماعی، ارزش‌ها، خواسته‌های آشکار و پنهان سیاسی و بطور کلی روش زندگی و طبقات اجتماعی یک جامعه را در معرض دید جهان قرار می‌دهد. با این تعریف، شاید بشود سینمای ملی را پای‌بندی آن به جوهر اصول و ارزش‌های فرهنگی که طی تاریخ یک ملت پایدار و پیشرو را در عرصه فرهنگی، انسانی، معنوی و تاریخی استوار نگه داشته، تعریف کرد.

وی همچنین گفت: بدیهی است داشتن چنین سینمایی، تدبیر و برنامه‌ریزی می‌خواهد. اما اینکه چرا سینمای ایران، پس از دوران طلایی دهه شصت، سیر نزولی طی کرد و امروز در تنگنای ستاره محوری و تجاری‌سازی‌های سطحی گرفتار شده، حرف دیگری است که یک وجه آن به مسئولین دولتی و وجه دیگر آن به وضعیت و واقعیت‌های اقتصادی موجود بر می‌گردد. از آنجا که معیار گزینش مسئولان سینمایی پیش و بیش از آنکه به دانش سینمایی، جهان‌بینی و تخصص متکی باشد، به تعهدات حزبی و سرسپردگی آنها متکی است. بیش از آنکه به سینمای ملی بیاندیشند با دیدگاه تنگ‌نظرانه حزبی به سینما و سینماگر نگاه می‌کنند و انگیزه‌ای برای فعالیت و برنامه‌ریزی‌های طولانی مدت فرهنگی در آنها وجود ندارد.

کارگردان فیلم سینمایی «شیر سنگی» در ادامه سخنانش گفت: از این روی بیشتر به کمیت و آمار (معمولا ساختگی) بسنده می‌کنند. اینگونه افراد از آنجا که معمولا از دردسر و نقد هراس دارند، مشاورین خود را نیز از بین هم حزبی‌ها و نزدیکان انتخاب می‌کنند. تا به کمک آنها بتوانند سخنرانی‌هایی را که معمولا پر از امید کاذب است؛ برای جشن‌های پرخرج و بی‌خاصیت بنویسند. متأسفانه مشکلاتی از این دست، در این دوران بحرانی و سیاست‌زده، که میانگین شعور جمعی ملی از سقف شعور دولتی بالاتر است، به گونه‌ای مضاعف به فرهنگ و سینما لطمه وارد می‌کند.

وی افزود: فراموش نکنیم که در آغاز پیروزی انقلاب، ملت و دولت و مدیر و مسئول و سینماگر یکی بودند و یک هدف داشتند. غول شرق بیدار شده بود و نیروهای مردمی، با انگیزه و خلاق آزاد شده بودند، نیروهای امیدواری که با همه توان، خلاقیت و دانش به میدان آمده بودند. همه یا حداقل بیشترمان با شوق و شور و شعف تلاش می‌کردیم افق تازه‌ای در سینمای ایران و جهان پدید آوریم. انگیزه و امید داشتیم، چیزی که باعث پیشرفت شد و در مدتی کوتاه سینمای نوین و اندیشمندی پدید آورد؛ که مرکز توجه آزادیخواهان و روشنفکران جهان شد، سینمایی که صف‌های طولانی تماشاگران را در داخل کشور و همچنین شیفتگی مسئولان و مدیران جشنواره‌های جهانی را در خارج از کشور در پی داشت.

کارگردان فیلم سینمایی «جاده‌های سرد» در بخش دیگری از سخنانش گفت: متأسفانه با گذر زمان، دیدگاه سیاست‌زده، تنگ‌نظرانه حزبی، شتاب پیشرفت سینما را گرفت و آن را به نقطه صفر، که امروز در آن هستیم رساند. جالب است که امروزه، پس از گذشت بیش از صد سال از حضور سینما در ایران و حتی با احتساب تاریخ تولید اولین فیلم ایرانی «آبی و رابی» ۹۰ سال می‌گذرد، اما هنوز هیچ قانون و دولتی این پدیده پیشرو و ارزشمند را به عنوان یک صنعت به رسمیت نشناخته است. یعنی هنوز پدیده سینما و کارکنان آن، هیچ تعریف قانونی در ایران ندارند. حتی در سازمان بیمه تأمین اجتماعی هم کارکنان و سازندگان فیلم را تحت عنوان «ماهیگیران فصلی» بیمه می‌کنند.

وی افزود: جالب است که این تولید جمعی بی‌تعریف، بیش از فیلم و سینماگر، سازمان و مسئول و مدیر و وزیر و نهاد و بنیاد و رئیس و منشی و راننده و مستخدم دارد. بودجه‌‌هایی هم که برای آن تعریف و از جیب ملت پرداخت می‌شود؛ معمولا صرف جشن و جشنواره و هر چیز و کار بیهوده دیگری به غیر از فیلم و فیلمسازی است، به مصرف می‌رسد. جشن و جشنواره‌هایی که به شیوه موجودات تک یاخته‌ای به سرعت تکثیر می‌شوند و با وجود خیل فارغ‌التحصیلان بیکار، هر روز حیات خلوت‌های جدیدی به نام مدرسه و دانشکده و دانشگاه سینمایی افتتاح می‌کنند که جز فقر اندیشه و اقتصادی و خالی‌کردن جیب مردم، کاری از پیش نمی‌برند.

این کارگردان سینما اذعان داشت: مدتی است که مسئولین فرهنگی تصمیم گرفته‌اند بودجه اندکی را هم که به سینما تعلق می‌گرفت، قطع کنند و رسما آنرا به‌دست سرمایه بسپارند. این اتفاق که به بهانه کمبود بودجه، از هفت سال پیش، شدت بیشتری گرفته است، تصمیمی که صد البته مانند همیشه، بدون مشورت با اهالی سینما انجام گرفت و ابعاد مثبت و منفی آن در نظر گرفته نشد. نتیجه هم امروز به وضوح قابل مشاهده است. منظور اینکه چنانچه سینما درست در اختیار سرمایه قرار بگیرد، مانند هر تولید دیگر، صرفا باید به عرضه و تقاضا فکر کند و با استفاده از سلیقه موجود کالای فرهنگی بسازد.

چهره ماندگار سینمای ایران در بخش دیگری از سخنانش اظهار داشت: در نتیجه، نیازی به این همه وزارتخانه و نهاد و بنیاد و کارمند ندارد. پس، پیش از این عمل؛ کلیه نهادها و بنیادها و وزارتخانه‌ها را باید تعطیل می‌کردند. سینما را هم رها کنند تا در خدمت سرمایه‌های مشکوک و سرمایه‌گذاران نوکیسه، فقط و فقط به عرضه و تقاضا بیاندیشد. بدیهی است در شرایط موجود، جایگاهی برای سینمای ملی که مدعی است، روح ملی را به‌نمایش می‌گذارد وجود نخواهد داشت. امروز، سینما برده سرمایه و سرمایه‌گذار است و سینماگر اگر برده این نوکیسه‌ها نشود خانه‌نشینش می‌کنند، در نتیجه، فیلمسازان مقصر وضعیت و شرایط موجود نیستند. طبیعی است چنین سیاست و برنامه‌ای عوام و عوام‌زدگی را رواج می‌دهد و ارزش‌گذاری فیلم هم تغییر ماهوی می‌کند.

وی همچنین گفت: امروز، فیلم خوب و بد را سینماداران و مافیای سرمایه، تعیین می‌کنند نه پیشتازان فرهنگ و اندیشه. در شرایط موجود، هر فیلمی که به هر قیمت ممکن تماشاگر بیشتری داشته باشد و سود بیشتری عاید سرمایه‌دار کند، فیلم برتری است. واقعیت تلخ این است که سیاست‌بازان با همکاری نوکیسه‌ها و با سوءاستفاده از مدیران بی‌بصیرت، آن سینمایی را که به همت فرزندان ملت انقلابی، طی یک دهه چنان درخشید که مرکز توجه و امید آزادیخوان و روشنفکران جهان شد؛ به خاک سیاه نشاندند.

در ادامه، جبار آذین خاطر نشان کرد: سینمای ملی، شناسنامه هویت سینمایی ایران در کنار آیین‌ها، سنت‌ها و ادیان است، اما متأسفانه این مؤلفه‌ها در فیلم‌های ایرانی به‌درستی نشان داده نمی‌شود. ما در فضای فرهنگ، به دنبال فرهنگسازی هستیم اما مسئولان ما به‌جای بها به آن به فرهنگ‌سوزی می‌پردازند و حتی فرهنگ ملی و‌ باورهایمان را هم به‌دست نیاورده‌ایم. به‌نوعی ملوک الطوایفی بر عرصه فرهنگ ایران حاکم است و دستگاه‌های متصدی این اقدام، منجر به عدم شکل‌گیری مسیری روشن و فعال فرهنگی در کشور شده است .

وی تأکید کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان متولی قانونی فرهنگی کشور است؛ اما خود مدیران این مجموعه، بر مبنای فرهنگ و ‌رسانه گزینش نشده و براساس سیاست و‌ رفاقت انتخاب شده‌اند. بر این اساس امور فرهنگی در جایگاه خواستگاه سیاسی قرار گرفته است. ساز و کارهای موجود نیز سلیقه‌ای است و شاهد اختصاص بودجه و به جریان‌ها،‌ افراد خاص و ‌همسو با اندیشه‌های خاص است. زمانی‌که فیلم مجوزدار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تلویزیون، به دلیل ایرادات محتوایی فاقد مجوز و نمایش معرفی می‌شود و حتی برخی از آن ها مناسب سینماهای خانوادگی حوزه هنری نیستند یعنی ما سیاست و قانون مدونی برای سینمای کشور نداریم و در این زمینه با افراد غیر متخصص و غیر حرفه‌ای در مقام تصمیم گیر طرف هستیم. سازمان سینمایی سازمانی است که تصمیم های آن منجر به بازدارندگی فعالیت هنرمندان دلسوز منجر می‌شود.

در بخش دیگری از این نشست، جعفری جوزانی سینما را سیاست‌زده و حزبی معرفی کرد و گفت: واقعیت این است که در شرایط موجود، سینمای ایران پایه و اساسی پایدار ندارد و ذاتا سلیقه‌ای، سیاست‌زده و حزبی است. در حالی‌که سینما به‌عنوان یک کالای فرهنگی ملی باید ریشه در واقعیت‌های زندگی، رؤیاها، سلیقه، آداب، رسوم و اخلاقیات، آیین‌ها، باورها، اعتقادات و خواسته‌های سیاسی آشکار و پنهان ملت داشته باشد تا بتواند روح ملی کشور بزرگ ایران را به نمایش بگذارد.

وی در ادامه، اظهار داشت: تاریخ معاصر ایران نشانگر این واقعیت تلخ است که در عرصه فرهنگ و هنر به‌ویژه سینما، همیشه یکی بوده و هست که زور بگوید و سلیقه خود را به سینما و سینماگر تحمیل کند. سینما از همان آغاز ورود به ایران، دچار این مصیبت بوده و همچنان در آن به‌سر می‌برد. از آغاز تولید فیلم سینمایی مسئولین وقت، قریب به سی سال به منظور دخالت در موضوع و سانسور، سینما را به دست شهربانی سپردند، بعدتر وزارت فرهنگ تأسیس کردند و این مجرم مهجور را به‌دست آن دادند. پس از انقلاب هم چهل و یک سال است که در زیر مجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی قرار دارد. به عبارت دیگر از همان آغاز تولید فیلم سینمایی دولت‌ها یکی پس از دیگری، نهاد یا سازمانی را در مقابل سینما و سینماگران قرار دادند، تا پای رهروی آنرا محکم بگیرد و هر وقت صلاح دانست و دلش خواست، فیلم را سانسور و فیلمساز را تمشیت کند.

این تهیه‌کننده و کارگردان باسابقه سینما یادآور شد: یکی از مشکلات کلان و اصلی سینما در ایران نبود یک تعریف قانونی برای این پدیده مظلوم است. یعنی پس از یک قرن هنوز، حکومت و دولتی نیامده که این تولید جمعی فرهنگی را به‌عنوان صنعت، تعریف و آنرا به‌رسمیت بشناسد. اتفاقی که تا رخ ندهد، معضلات و مصائب کارکنان و محصولات آنها در کشور پا برجاست. یعنی نه می‌شود از تکثیر و دزدی محصولات سینمایی جلوگیری کرد و نه از سازندگان آن حمایتی به‌عمل آورد.

وی همچنین گفت: صنعت سینمای ایران در شرایط کنونی خود قربانی سیاست‌زدگی و جاه‌طلبی مسئولان بی‌برنامه و تصمیمات حزبی آنهاست. معمولا هر کشوری که دچار بحران‌های ناخواسته فرهنگی، سیاسی و اقتصادی می‌شود باید با مشورت مردم روشی برای برون رفت از بحران‌های پیش‌آمده تبیین کند، نه اینکه مسئولین یک طرفه تصمیم بگیرند و شبانه جیب ملت را خالی کنند.

این کارگردان سرشناس سینمای ایران در پایان سخنانش تأکید کرد: متأسفانه در شرایط موجود، مسئولین و مدیران فرهنگی بحران‌ها را بر دوش اهالی فرهنگ و سینما تلنبار کرده‌اند و شرایطی پدید آورده‌اند که فیلم ساختن نیازی به متخصص و تحصیلکرده ندارد. بدیهی است در شرایط سرمایه‌سالاری، سرمایه حرف اول و آخر را می‌زند در نتیجه، روز به روز به خیل فارغ‌التحصیلان بیکار و فعالان عرصه فرهنگی سینما افزوده می‌شود. در این شرایط هردمبیل سست نهاد و بی‌برنامه، نباید توقع یک سینمای فراگیر ملی داشته باشیم. خلاصه آنکه باغ بی‌باغبان به‌ثمر نمی‌نشیند.

در پایان سلسله نشست‌های «سینماگپ حوزه هنری» با موضوع «الزامات سینمای ملی ایران» جبار آذین تأکید کرد: آنچه که بر روی پرده‌های سینما به عنوان فیلم‌های شبه اجتماعی اکران می‌شود حاصل خطاها و‌ اشتباهات است. ما برای دستیابی به سینمای ملی نیاز اساسی به خانه تکانی داریم. و برای ادامه فعالیت در این عرصه، به انتقال سینما از بازار به صنعت سینما نیاز داریم؛ چرا که باید انقلابی فرهنگی بروز کند تا انحرافات و‌ زواید حذف شده و ‌فضا برای متخصصان فراهم شود.

شایان ذکر است سلسله برنامه‌های «سینماگپ» حوزه هنری به صورت دوهفتگی با حضور چهره‌های شاخص سینما یا مدیریت فرهنگی به میزبانی سازمان سینمایی حوزه هنری برگزار می‌شود.

برپایی جشن تولد مسعود جعفری جوزانی در برنامه «سینماگپ» حوزه هنری

نوشته در شرایط سرمایه‌سالاری نباید توقع یک سینمای فراگیر ملی داشته باشیم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این برنامه با موضوع «الزامات سینمای ملی  ایران» پیش بینی شده و میهمانان ضمن ارائه سخنرانی و گفت‌وگو، پاسخ‌گوی پرسش‌های حاضران خواهند بود.

بر پایه این خبر، «موقعیت کنونی سینما و موانع دستیابی به سینمای ملی، نقش و سهم سینماگران و دستگاه‌های سینمایی در شکل دهی سینمای ملی، مهمترین موانع تحقق سینمای ملی، رقابت سینمای ملی و بین‌الملل، سازمان سینمایی، بنیاد سینمایی فارابی و حوزه هنری و سایر نهادهای دولتی یا خصوصی در مسیر رسیدن به سینمای ملی» از جمله محورها و موضوعات این برنامه است.

برنامه «سینماگپ» حوزه هنری با اهدافی چون: «بررسی ضرورت‌ها و نیازهای سینمای ایران»، « ارائه دیدگاه‌ها و نظرات کارشناسان و صاحب نظران»، « انتقال تجارب اساتید سینما»، «کالبدشکافی چالش‌های مدیریت سینما» و … توسط روابط عمومی و محافل سازمان سینمایی حوزه هنری طراحی شده است.

استفاده از این برنامه برای عموم آزاد است و علاقمندان می‌توانند روز دوشنبه طی ساعت ۱۶ تا ۱۸ در سالن تماشاخانه ماه حوزه هنری از آن استفاده نمایند.

شایان ذکر است سلسله برنامه های «سینماگپ» حوزه هنری به صورت دوهفتگی با حضور یک چهره شاخص سینما یا مدیریت فرهنگی به میزبانی سازمان سینمایی حوزه هنری برگزار می‌شود.

نوشته مسعود جعفری‌جوزانی میهمان «سینماگپ» حوزه هنری می‌شود/ الزامات سینمای ملی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.