انتشار دو فیلمنامه اختصاصی «مرگ کسب و کار من است» اثر امیرحسین ثقفی، همراه با یادداشتی از این کارگردان و فیلمنامه «همنت» اثر کلویی ژائو و مگی اوفارل با ترجمه امیر صفار به همراه تحلیل‌هایی از فیلم و فیلمنامه «همنت» به عنوان نامزد دریافت اسکار بهترین فیلمنامه اقتباسی زینت بخش شماره جدید فیلم نگار هستند.

«روایت نگار» عنوان بخش تازه مجله فیلم نگار است که در این شماره میزگرد تخصصی بررسی پیدا و پنهان اسکار را با حضور دکتر محسن سوهانی (مدرس دانشگاه و پژوهشگر علوم انسانی و سینما)، دکتر فارس باقری (عضو هیات علمی دانشگاه، فیلمنامه‌نویس و کارگردان) و اسدالله نیک‌نژاد (تهیه کننده، کارگردان و عضو اکادمی علوم و هنرهای سینمایی اسکار) با میزبانی مصطفی محمودی به همراه دارد.

فراخوان فیلمنامه‌نویسی فیلم کوتاه، گفت‌و‌گو با مگی اوفارل، نویسنده کتاب و یکی از نویسندگان فیلمنامه همنت، کتاب روایت ها در اسکار اجازه برنده شدن دارند؟ ضد درام و بدن در فیلمنامه بمیر عشق من، بررسی تطبیقی شخصیت پردازی و فیلمنامه نورنبرگ با دادگاه نورنبرگ، بررسی فیلمنامه های آثار روز اکران سینمای ایران و جهان از جمله مطالب و موضوعات شماره جدید فیلم نگار هستند.

فیلم نگار ۲۷۵ در ۱۱۲ صفحه به صاحب امتیازی بنیاد سینمایی فارابی و با مدیریت مصطفی محمودی منتشر شده و علاقه‌مندان برای خرید نسخه الکترونیکی آن می‌توانند به آدرس www.filmnegar.ir مراجعه کنند.

نوشته شماره ۲۷۵ مجله فیلم نگار منتشر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی همچنین ضمن تشکر از خدمات ارزشمند نصر‌ت‌الله تابش در طول ۲۳ سال مدیریت مستمر نشریه فیلم‌نگار، مصطفی محمودی را به عنوان مدیر جدید فیلم‌نگار منصوب کرد.

تعامل موثر با اهالی فرهنگ، هنر و رسانه در مسیر ارتقای سطح اطلاع‌رسانی، شفافیت، بهبود ارتباطات درون و برون سازمانی و انعکاس مناسب فعالیت‌‌ها برای روابط عمومی این بنیاد و ارتقای جایگاه مجله تخصصی فیلم‌نگار به عنوان بازوی علمی فارابی و استفاده از ظرفیت رسانه‌های نوین، از جمله ‌ماموریت‌هایی است که حامد جعفری در احکام خود به آن‌ها تاکید کرده است.

بر اساس این گزارش، سیدمحمدصادق لواسانی علاوه بر آنکه هم‌اکنون مشاور رئیس مرکز روابط عمومی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، بیش از ۱۶ سال نیز به صورت مستمر در حوزه سینما، فعالیت رسانه‌ای داشته است که از آن جمله می‌توان به معاون خبر مرکز روابط عمومی وزارت فرهنگ، مدیر روابط عمومی جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، مدیر برنامه‌ریزی موسسه تصویر شهر، مدیر اداره فرهنگ و هنر خبرگزاری ایسنا، معاون چندرسانه‌ای خبرگزاری ایسنا، حضور در تیم مدیریت روابط عمومی جشنواره فیلم فجر طی ۹ دوره، مدیر روابط عمومی چندین جشنواره از جمله جشنواره‌ فیلم شهر، تهیه‌کنندگی چند فیلم کوتاه و انیمیشن، فعالیت تخصصی در حوزه کپی‌رایت بین‌الملل آثار ایرانی و مدیریت تبلیغات و رسانه بیش از ۶۰ فیلم و سریال اشاره کرد.

همچنین مصطفی محمودی از پیشکسوتان حوزه رسانه است که سابقه فعالیت ۳۴ ساله در این حوزه در بخشهای سردبیری و دبیری سرویس دارد. وی پیش از این در بنیاد سینمایی فارابی مسولیت‌هایی از جمله دبیری کارگروه کودک و نوجوان و مدیریت آموزش را بر عهده داشته است. پایه‌گذار و نخستین مدیر کل روابط عمومی معاونت سینمایی وزارت ارشاد بعد از انقلاب، دبیر نخستین جشن انجمن منتقدان خانه سینما، مدیریت روابط عمومی جشنواره بین المللی فیلم کودک و نوجوان، جشنواره بین المللی تاتر فجر و جشنواره متعدد ملی و بین المللی سینمایی و تاتری، عضو هیات انتخاب و داوری جشنواره‌های سینما وتاتر، تدریس در دانشگاه و نگارش چندین کتاب در حوزه ارتباطات، رسانه و تبلیغات بخشی از سوابق وی محسوب می‌شود.

نوشته مدیر روابط عمومی بنیاد سینمایی فارابی منصوب شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این نشست‌ها از ساعت ۱۵:۰۰ تا ۱۷:۰۰ و از یکشنبه ۲۸ اردیبهشت‌ماه تا جمعه ۲ خردادماه با حضور مصطفی محمودی، استاد دانشگاه، منتقد سینما و تئاتر و گوینده صداوسیما برگزار می‌شود.

مصطفی محمودی سابقه‌ای طولانی و حرفه‌ای در عرصه رسانه‌های مختلف جمعی به عنوان سردبیر، عضو شورای سردبیری، نویسنده، مجری کارشناس در رسانه‌های جمعی دارد. وی پیش‌تر نیز مدیریت نشست‌های نقد و بررسی سیزدهمین جشنواره تئاتر مقاومت را برعهده داشته است.

هجدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مقاومت به همت انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح و با دبیری دکتر جلال غفاری قدیر از ۲۷ اردیبهشت‌ماه تا ۲ خرداد در موزه انقلاب اسلامی و دفاع مقدس برگزار می‌شود.

نوشته برگزاری نشست‌های جشنواره فیلم مقاومت با اجرای مصطفی محمودی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این ملودرام و تلخی البته در بطن قصه وجود دارد و دلیل آن نیز منطقی است چرا که به هر حال تراژدی جنگ و مردمانی که آسیبهای آن را به هر شکلی تحمل کردند به ویزه در این داستان که اشاره مستقیمش به ماجرای بمباران شیمیایی سردشت در سالهای پایانی جنگ دارد نمی تواند شکل دیگری جز ملودرام سنگین باشد. اما مساله ای که وجود دارد و به نظر می رسد در فیلمنامه کمتر به آن توجه شده است تلاش اوس قادر برای یافتن آخرین فرزندش ژینا و همچنین تلاش های او برای ادعای دعوی از رژیم بعث عراق و راه یافتنش به دادگاه لاهه است. در واقع قصه و فیلمنامه آنقدر اسیر تلاش قادر برای نجات جان فرزندانش می شود که بخش اعظمی از زمان را به خود اختصاص می دهد و به همین دلیل نیز نویسندگان فیلمنامه ظاهرا مجبور می شوند بدون هیچگونه پرداخت دراماتیکی و بدون کمترین اشاره ای به تلاشهای بشر دوستانه قادر برای رساندن پیام خود به گوش جهانیان، ناگهان زمان را ده بیست سال جلو ببرند و ما قادر را در لاهه ببینیم و پس از آن نیز در یک پرش ده ساله از قصه ما را به زمان مرگ قادر و ابتدای فیلم و زمان حال برگردانند. که تصور میکنم اگر این تعادل منطقی در نگارش فیلمنامه صورت می گیرد و مخاطب می توانست سیر تحول تدریجی یا استحاله قادر را مشاهده کند بسیار بهتر می توانست با کلیت ماجرا کنار بیاید. اما گویا تاکید سازندگان اثر بر گرفتن هرچه بیشتر اشک و آه از سوی مخاطبان و تماشاگران بر همه مسائل مورد اشاره در خصوص فیلمنامه اولویت داشته است.

ساختار نیز مانند ساخته های قبلی مهدویان نشانه های آشنای این فیلمساز را دارد. صحنه های شلوغ و پر تنش و در هم برهم، شلوغی جمعیتی که هراسان و پراکنده اند، شهری که ویران شده هواپیما و هلیکوپتر و غیره همه و همه به نوعی مهر این فیلمساز جوان سینمای است که به گونه ای علاقه اش را به کارگردانی صحنه های لانگ شات و البته پرجمعیت و شلوغ آشکار می سازد. توجه فیلمساز به عنصر تاریخی زمان وقوع داستان مانند سایر آثار قبلیش نیز ستودنی است و باز هم وقت زیادی برای طراحی صحنه و لباس فیلم صرف شده است.  بازی ها هم خوب و قابل تامل است و البته یک پیمان معادی شاهکار دارد که تاکنون به اعتقاد من بهترین نقش دوران زندگی سینمایی اش را در همین فیلم «درخت گردو» بازی کرده و همچنین بازیگر نقش مریم همسر اوس قادر و البته سه کودک خردسال فیلم و تا حدی نیز مینا ساداتی و صد البته یک بازی بد و نچسب و غیر منطبق بر نقش از سوی مهران مدیری که همچنان انتخاب وی برای نقش دکتر با وجود تلاش بسیار زیاد مدیری به منظور ایفای نقشی متفاوت، برای من و بسیاری دیگر جای سئوال دارد. تدوین، موسیقی متن و فیلمبرداری «درخت گردو» به ویژه آن صحنه پایانی که در لانگ شات همه مشایعت کنندگان تدفین اوس قادر در میان برف و در یک ستون، درخت گردو که محل دفن قادر و همسر و فرزندانش است را ترک می کنند و البته از این صحنه ها کم نیستند در فیلم که سبب می شود تا تماشاگر اثری متفاوت را مشاهده کند.

در مجموع معتقدم آثاری همچون «درخت گردو» و یا «روز صفر» که در ردیف آثار استراتژیک و سیاسی سینمای ایران قرار می‌گیرند می بایست بسیار پیش از اینها ساخته می شدند و به جد اعتقاد دارم فیلمی همچون درخت گردو می بایست حداقل۲۵ سال پیش ساخته می شد. اگرچه ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است اما توجه سینمای ایران به ساخت آثاری مثل «روز صفر» و «درخت گردو» باید از این به بعد دو چندان شود. چرا که ساخت چنین آثاری هم به لحاظ تنوع مضمونی هم به لحاظ استقبال مخاطب و هم به لحاظ ارائه در عرصه های سینمایی و بین المللی یک معامله برد – برد خواهد بود.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «درخت گردو»/ لزوم توجه بیشتر سینمای ایران به آثار استراتژیک اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

دومین ساخته محسن تنابنده با نام «قسم» علاوه بر موضوع جذاب و ملتهبش ساختاری دقیق و حرفه‌ای دارد به گونه‌ای که به لحاظ محتوا و ساختار دقیقا در نقطه مقابل فیلم نخستش «گینس» که یک گروتسک  بی حس و حال با فضایی چند پاره بود قرار می گیرد. طرح مساله قسامه یکی از موضوعاتی که همواره محل بحث قرار داشته اما تنابنده بدون هرگونه پیشداوری، از این موضوع صرفا به عنوان یک بهانه استفاده می کند تا اولا مخاطب و بیننده، خودش راجع به موضوع مذکور بیندیشد و تصمیم گیری کند . ضمن اینکه وی استفاده خوبی از این مساله بعمل آورده تا موقعیت ملتهب و پیچیده آدمها را درمواجهه با این مساله تصویر کند و این چالش را به وجود بیاورد که وقتی جایگاه خوانده و خواهان تغییر می کند ممکن است چه اتفاقاتی رخ دهد.

ساختار دراماتیکی که برای طرح و نقد مقررات قسامه در حقوق ایران و قانون مجازات اسلامی در این فیلم به کار گرفته شده است ، نیز بسیار موفق و جذاب است . تمام این مقررات در قالب گفتگوهای مسافران اتوبوس در فصل اول فیلم گفته می شود می شود . ادامۀ فیلم در قالب داستان و روایت سینمایی ، عملاً نگاهی دارد  به این مساله که در جامعه ای که بیشتر افراد در پی کسب منافع و سودجویی خود هستند و شفافیت و  صداقت در ارتباطات فردی و جمعی تا حد زیادی رنگ باخته مراسم قسامه تا چه حدی می تواند حقیقت را از بین برده و واقعیت را نادیده بگیرد.

همچنین باید به این نکته هم اشاره کنم که قسم  با طرح موضوع تخصصی و حقوقی یک موضوع کاملاً تخصصی حقوقی را سوژۀ اصلی خود قرار داده است و بدون آنکه اطلاعات غلط به بیننده بدهد و  بی آنکه به فیلمش به کلاس درس تبدیل و به دیالوگهای آموزشی مستقیم و غیرسینمایی متوسل شود ، در اثری دراماتیک و بازبان سینما مساله را طرح کرده و به نوعی نقدی هم به آن وارد ساخته است.

شخصیت پردازی آدمهای فیلم هم در نوع خود قابل تامل است. با وجود اینکه در این داستان به اجبار با جمعی نزدیک به ۴۰ نفر طرف هستیم اما تنابنده با ظرافت چند خط توضیح راجع به هر شخصیت به ما ارائه می کند که مخاطب با نگاهی به هر یک از شخصیتهای فرعی داستان به راحتی می تواند آنان را شناخته و در موردشان اظهار نظر کند. تنابنده در حوزه فیلمنامه قسم به خوبی موفق شده تا آدمهای داخل اتوبوس  اتوبوس را به میانه این چالش اخلاقی پرتاب کند تا هم میزان ریاکاری‌ آن‌ها را نشان دهد و هم بگوید مفاهیم دینی مثل قسامه به چه شکلی می تواند بازیچه سودجویی انسان‌های طماعی مثل فامیل‌های راضیه شود. تقریباً تمام کسانی که با راضیه همراه شده‌اند تا علیه بهمن قسم بخورند برای منفعت شخصی‌شان قصد انجام این کار را دارند. خیلی‌ها می‌خواهند دیه را بگیرند و اعدام شدن یا نشدن بهمن چندان برایشان مهم نیست و بعضی‌ها هم که صرفا هدفشان یک سفر سیاحتی زیارتی است. ضمن اینکه موضوع ملتهب فیلم در نتیجه ترکیب با موضوعاتی که در طول سفر آدمهای داستان به صورت مداوم ایجاد می شود باعث به وجود آمدن موقعیت های گوناگونی می شود که کاملا در خدمت قصه قرار می گیرند و به پیشبرد داستان کمک می کنند و باعث ایجاد ضرباهنگ بسیار مناسبی در سیر روایی ماجرا می شوند. این مساله تا زمان سقوط اتوبوس به داخل استخر پرورش ماهی ادامه پیدا می کند و پس از آن ورق بر می گردد و تا پایان قصه موضوع با چرخشی مناسب همه حمله خود را متوجه راضیه کرده و او را در موقعیت جدید و کاملا متضاد با موقعیت قبلی قرار می دهد.

ساختار فیلم نیز بسیار زیباست. از همان صحنه ابتدایی که تنابنده به نوعی علاوه بر آماده ساختن ذهن تماشاگران، به نوعی شخصیتهای داستان را نیز معرفی می کندو تماشاگر در ادامه ماجرا و همراه شدن با قصه تصور می کند که آخر داستان قرار است این افراد همگی به مقصد برسند و قسم بخورند اما سفر ناتمام مسافران اتوبوس و برگشتن ورق همه محاسبات تماشاچی را بهم می ریزد. لوکیشن اصلی فیلم با اینکه یک اتوبوس است و کنترل و به دست گرفتن نبض تماشاچی در چنین اوکینشی با آنهمه آدم درونش کار بسیار سختی است اما به دلیل فیلمنامه مناسب که چنین فضایی را پیش بینی کرده، ریتم و ضرباهنگ به صورت خوبی حفظ می شود و تماشاگر نه تنها از بودن درون اتوبوس احساس خستگی نمی کند بلکه مشتاقانه در انتظار مشخص شدن نتیجه سفر و پایان آن است. فیلم یک مهناز افشار خوب دارد و تعدادی بازیگر که به درستی انتخاب شده اند و نقش را خیلی خوب باور پذیر ساخته و تصویر مناسبی از سطح فرهنگی و رفتاری یک فامیل ارائه داده اند.تدوین و فیلمبرداری نیز از دیگر نکات ارزشمند فیلم به شمار می رود که به دیدنی تر شدن آن کمک زیادی کرده اند.

در مجموع دومین ساخته تنابنده فیلمی نفسگیر و پر از تعلیق است و گویی تنابنده با ساخت گینس  به دنبال یک قلق گیری از توانایی هایش در عرصه نویسندگی و کارگردانی بوده و با ساخت قسم درست به هدف زده و سبب شده تا یک فیلم خوب دیگر به مجموع فیلمهای خوب شرکت کننده در جشنواره سی و هفتم فیلم فجر اضافه شود.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «قسم»/ موضوعی جذاب و ملتهب، ساختاری حرفه‌ای و دقیق اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

هفتیمن ساخته علیرضا رییسان در اواسط دهه ششم زندگی این کارگردان سینمای ایران درامی اجتماعی و خانوادگی را که یکی از آسیب های مهم فرهنگی و اجتماعی را دستمایه خود قرار داده پس از چهار سال از آخرین ساخته اش «دوران عاشقی» در سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر حضور یافته است. اصولا پرداختن به موضوع خشونت علیه زنان که یکی از دلایلش مسائل و مشکلات ناشی از شرایط روانی ناشی از مسائل اقتصادی، خانوادگی و فرهنگی است همواره از موضوعات جذاب سینماگران به شمار رفته  و می رود. علیرضا رییسان نیز اینبار قلمش را با این موضوع به حرکت درآورده تا شاهد دیدگاههای این سینماگر پیرامون این قضیه در قالب فیلم مردی بدون سایه باشیم. قبل از هر چیز باید اشاره کنم یکی از انتخاب های درستی که در تعیین نام فیلم برخلاف بسیاری از آثار به نمایش درآمده در جشنواره سی و هفتم صورت گرفته درباره همین فیلم «مردی بدون سایه» صدق می کند. این اسم در طول داستان اشارات آشکار و متعددی را از ابعاد مختلف به سوی مخاطب روانه می سازد که همین اشارات چند بعدی بیانگر دقت نظر نویسنده فیلمنامه در انتخاب نام صحیح و اثر گذار برای فیلمش است. رییسان تلاش می کند تا زمینه های تغییر هویت رفتاری ماهان را که مخاطب شناخت خوبی از او دارد در طول داستانش فراهم سازد و زمینه های بروز رفتار ظن آمیز او را که انسانی هنرمند و آرام و منطقی در مواجهه با مسائل مختلف بوده شرح دهد. که البته در حوزه مسائل رفتار شناسی افراد از بعد روانشناسی به مساله ورود نکرده و به همین دلیل آسیب شناسی مناسبی در این زمینه صورت نگرفته و صرفا طرح آن را در سکانس ابتدایی فیلم مستند ماهان که حاصلش کشته شدن زنی به دستش شوهر به دلیل ظن و بدگمانی است می بینیم و بس. رییسیان چنانچه به جای پرداختن به مسائلی همچون پولشویی و رانتخواری و ایجاد داستانکهایی در رابطه با مسائل داماد و برادر همسری که مدیر عامل و رییس هیات مدیره شرکت سایه هستند به سوی عمق دادن به ایده اصلی خود می رفت و قصه را به فضایی ظاهرا معما گونه و جنایی نمی برد اینک و بدون تردید با فیلمنامه بسیار محکم و داری چفت و بستی مواجه می بودیم که می توانست به شکل مطلوبی به  یکی از مهم ترین آسیب های فرهنگی و اجتماعی جامعه کنونی ما بپردازد که به هر حال این اتفاق رخ نداده است. و از همین روست که وجود و حضور پلیس برای حل معما و گشودن گره های به وجود آمده در داستان حالتی کاریکاتور گونه و سردستی به خود می گیرد که تلاش بسیار فرهاد اصلانی به نقش بازپرس اداره آگهی نیز تمی تواند از کم رمقی و نچسب بودن این بخشها بکاهد  بجز اینکه نویسنده با گنجاندن این بخش صرفا تلاش کرد گره هایی که خود در داستان ایجاد کرده بود و برخی از آنها دارای جذابیت لازم برای پیشبرد داستان بوده و تعداد دیگری نیز اساسا ایجادشان کارکردی نداشت و صرفا بر تعداد گره ها می افزود  به شیوه ای بسیار سریع و دم دستی با حضور یک پلیس برای مخاطب گره گشایی کند که در پایان فیلم تقریبا هیچ ابهامی برای مخاطب باقی نمایند. به همین دلیل معتقدم مردی بدون سایه بیش از هر عنصر دیگری از فیلمنامه ضعیف و سردستی شده در آخرش بسیار ضربه خورده و در یک سوم پایانی هم که اصلا موضوع اصلی فیلم به کلی رها شده است.

توجه بی دلیل رییسیان به برخی دیگر از مسائلی که جامعه امروز با آن مواجه است مانند رابطه آزاد و بی محابای نسل حوان با نسل های قبلی، موضوع پارتی های مختلط و مصرف مواد مخدر و مسائلی از این دست در داستان نه تنها پیش برنده نیست که صرفا سبب  کند شدن ضرباهنگ و ایجاد لکنت در لحن روایی قصه شده و بس که همه مسائل مورد اشاره مستقیما بر ساختار نیز تاثیر منفی خود را به هر حال گذاشته است. ساختار اما در مقایسه با متن بسیار بهتر و حرفه ای تر است. نورپردازی صحنه های مختلف به ویژه صحنه هایی که در منزل ماهان و سایه می گذرد، پرهیز از ذوق زدگی ناشی از فیلمبرداری اثر در یک کشور خارجی، طراحی صحنه و در نهایت فیلمبرداری خوب از عوامل مثبت در حوزه ساختاری فیلم به شمار می روند. انتخاب زوج علی مصفا و لیلا حاتمی به نظرم یکی از انتخاب های نادرست کارگردان است. تعدد حضور این زوج هنرمند در فیلم های مختلف با ژانر مشابه کارکرد تاثیر گذار خود را از دست داده و به نظر می رسد زمان آن فرا رسیده تا هر یک به تنهایی و در قالبهای متفاوت و زانرهای دیگر به ایفای نقش بپردازند. امیر آقایی و نادر فلاح هم البته نمی توانند شاهکاری در بازیگری خلق کنند و البته در این میان نسیم ادبی اگرچه لحظات بسیار کوتاهی در فیلم حضور دارد اما همین لحظات کوتاه نیز بسیار اثر بخش و دیدنی از کار درآمده است.

در مجموع به نظر می رسد «مردی بدون سایه» می توانست چه در محتوا و چه در فرم با توجه به ایده و پیرنگ اولیه خوب و مناسبش مبدل به یکی از آثار قابل تامل در سینمای ایران شود اما متاسفانه در وضعیت فعلی صرفا می توان از آن به عنوان یکی از فیلم های متوسط جشنواره و کارنامه کاری علیرضا رییسیان یاد کرد و بس.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «مردی بدون سایه»/ ایده و پیرنگ اولیه خوب اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«سمفونی نهم» بر خلاف تصورات و همچنین سه فیلم اخیر محمدرضا هنرمند در ژانر کمدی نیست. این فیلم اثری معناگرا، دینی و دارای رگه های فلسفی از مقوله عشق و مرگ است. اما چرا نام سمفونی نهم بر این اثر نهاده شده؟ سمفونی شماره ۹ آخرین سمفونی تکمیل‌شدهٔ لودویگ فان بتهوون است، اما تِم‌ها و نغمه‌های موسیقایی آن سال‌ها قبل از تصنیفِ این اثر در ذهن آهنگساز شکل گرفته بود. از این سمفونی گاهی به‌عنوان بهترین اثر بتهوون و یکی از بهترین‌های موسیقی کلاسیک یاد می‌کنند.حتی برخی، به‌طور مطلق، این سمفونی را عظیم‌ترین و بهترین قطعهٔ موسیقی در دنیای غرب می‌دانند. این سمفونی از اولین سمفونی‌هایی است که در آن از صدای انسان استفاده شده‌است. نکته قابل توجه اما در موومان های این اثر موسیقایی وجود دارد که کاملا همراه و همگام با مفاهیم درونی فیلم است. قسمت اول در فرم سونات است و به عقیده واگنر مبارزه روح انسان را با غم و اندوه بیان می کند. موومان دوم دارای روح شاد و مستانه است. موومان سوم با سرعت آهسته شروع می شود و بیانگر عشق، امید و احساس انسان است. در این موومان لحظاتی از غم و اندوه شنیده می شود اما هر چقدر به پایان قطعه نزدیکتر می شود نواهای غمگین دورتر می شوند. این سمفونی یکی از آثاری است که در تاریخ سیاست از آن استفاده شده‌است و در میان هر دسته و هر ایدئولوژی‌ای طرفداران بسیاری دارد. فریدریش انگلس می‌گوید: «روزی که بشر سمفونی نهم را آیین رفتاریِ خود قرار دهد، آن روز بتهوون جایگاه حقیقی خود را یافته‌است.» و اتو فون بیسمارک اعتقاد داشت که: «اگر من سمفونی نهم را بیشتر گوش کرده بودم امروز بسیار شجاع‌تر بودم.» به گفتهٔ پاول فون هیندنبورگ: «امروز اشک‌های زیادی در خانواده‌های آلمانی می‌ریزد، ولی بتهوون به ما می‌آموزد که اگر کسی خود را در اختیار موسیقی او بگذارد نمی‌تواند نگون‌بخت بشود. او تسکین‌دهندهٔ رنج‌های ماست.» در زمان جنگ جهانی دوم آلمانی‌ها هر جا را اشغال می‌کردند، این سمفونی را می‌نواختند.این سمفونی برای سالگرد تولد آدولف هیتلر نیز نواخته شد. نخست‌وزیر زیمبابوه آن را به‌عنوان سرود ملی کشورش انتخاب کرد. واتیکان از این سمفونی دفاع کرد، و بالاخره سرود شادی ،موومان چهارم این سمفونی، به‌عنوان سرود رسمی اتحادیهٔ اروپا انتخاب شد.بتهوون در این سمفونیِ باکلام، از اشعار جاودانه و بشردوستانهٔ یوهان فریدریش فون شیلر استفاده کرده‌است، که این اشعار به‌ نوعی بازگویی مضمون شعر بلندِ سعدی، «بنی‌آدم اعضای یک پیکرند» است.

نگاهی به آنچه در سطور بالا راجع به سمفونی نهم بتهوون گفته شد می تواند کلید حل معماهایی باشد که در تمام طول داستان برای مخاطب به وجود می آید. اما نکته اینجاست اگر مخاطبی که با موسیقی آشنا نیست و سمفونی بتهوون را نمی شناسد به تماشای این فیلم بنشیند چگونه می خواهد این معما و پرسشها را رمزگشایی کند؟ اینجاست که تیم نویسندگان اثر شامل محمدرضا هنرمند و حامد افضلی از رخدادهای تاریخی، ملی و فرهنگی ایرانیان وام می گیرند و به سراغ کوروش و بردیا و امیر کبیر و رودکی و سامانیان می روند تا هر مخاطبی با اندک اطلاعاتی از تاریخ و فرهنگ و هنر کشور بتواند ارتباط تقریبا مناسبی با مفاهیم درون فیلم برقرار کند. ذکر این نکته نیز در اینجا ضروری می نماید که اگرچه مواجهه فرشته مرگ با انسان سالها پیشتر از این در فیلم «گاهی به آسمان نگاه کن» کمال تبریزی نیزدر سینمای ایران وجود داشت اما فیلم محمدرضا هنرمند چه در محتوا و چه در فرم تفاوتهای ماهوی با فیلم کمال تبریزی دارد.همانگونه که فرشته مرگ در فیلم هنرمند با بازی فرخ نژاد اشاره ای به آیات قرآن می کند که او ملک الموت نیست و همانگونه که می دانیم خداوند متعال در قرآن کریم درباره گرفتن جان انسان ،در جایی می فرماید :” خدا جان مردم را می گیرد” و در جای دیگر می فرماید :” ملک الموت (عزرائیل ) جان مردم را می گیرد.” و البته در جای دیگری نیز می فرماید : “فرشتگان جان مردم را می گیرند”. خدا در قرآن به روشنی بیان می کند گرفتن جان انسان ها بر عهده ی یک نفر نیست و فرشتگان، رسولانی هستند که برای گرفتن جان های کسانی که هنگام مرگشان فرا رسیده است به سوی آنها فرستاده می شوند تا جانشان را بستانند. در فیلم «سمفونی نهم» ، مواجهه فرشته مرگ با انسان در زمان قبض روح و درگیری او با قصه آدمهایی که برای قبض روحشان مامور شده تا جایی بسط و گسترش یافته که می بینیم فرشته مرگ حتی به حالت زمینی شدن نیز می رسد و سایه اش بر روی زمین می افتد. او تلاش می کند تا به درک جدید و متفاوتی از معنای عشق برسد و البته همه اینها را فرخ نژاد به خوبی توانسته پیاده کند و باور پذیر سازد. مواجهه شخصیتهای داستان با غم و اندوه، عشق و امید و احساس، مجموعه مفاهیمی هستند که در اثر محمدرضا هنرمند وجود دارند و همانگونه که پیشتر نیز ذکر شد اساسا ویژگی هایی که سبب شده تا سمفونی نهم بتهوون از ماندگارترین آثار موسیقایی دنیا شود وجود همین مفاهیم در قسمتهای مختلف آن است.

بیان ساده و روان قصه، کارگردانی خوب با در نظر گرفتن ضرباهنگ مناسب، بازی‌های روان همه و همه در خدمت فیلم قرار گرفته اند و معتقدم «سمفونی نهم» محمدرضا هنرمند با همه ویژگی هایی که از آن بیان شد یکی از آثار قابل تامل و خوب سینمای ایران در حوزه مسائل دینی، انسانی و معنوی است و ایکاش که از اینگونه آثار در سینمای کشورمان بیشتر و بهتر ساخته شود.

نوشته نگاهی به فیلم سینمایی «سمفونی نهم»/ بنی‌آدم اعضای یک پیکرند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محمودی درخواست استعفای خود را در تاریخ دهم آذر ماه سال ۹۴ به اتحادیه شرکت های ویدئو رسانه ارائه کرد که این استعفا در جلسه ۲۰ اردیبهشت ماه مورد قبول قرار گرفت.

در متن این استعفا آمده است:

«از آنجا که متاسفانه در شرایط کنونی فضا و ابزار مناسب برای پیشبرد بهینه امور و همچنین وفاق و همدلی لازم بین اعضای محترم (که لازمه وجود یک تشکل صنفی قدرتمند است) وجود ندارد و همچنین با عنایت به افزایش مشغله های علمی و دانشگاهی اینجانب و برخی تنگناهای مالی موجود در اتحادیه با توجه به برآیند مسائل یاد شده و همچنین تراکم کاری و آشفتگی عجیب در امور مختلف مرتبط با صنف که خارج از توان فکری و جسمی بنده است، ضمن سپاس فراوان از حسن اعتماد اعضای محترم برای دو دوره هیات مدیره اتحادیه در انتخاب و ایفای اینجانب به عنوان دبیر این تشکل صنفی بدینویسله استعفای خود را از این سمت اعلام می دارم.

امیدوارم فرد جایگزین بتواند در انجام امور محوله و رشد و اعتلای افزون اتحادیه توفیق داشته باشد. ضمنا بنا به وظیفه اخلاقی تا زمان تعیین دبیر جدید بر خود فرض می دانم تا وظایف مربوط به دبیرخانه اتحادیه را به نحو احسن انجام دهم.

منبع: مهر

نوشته دبیر اتحادیه شرکت‌های ویدئو رسانه استعفا کرد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- کارگروه تخصصی پخش اتحادیه شرکتهای ویدئو رسانه (سینمای خانگی) ایران  اعتراض خود را از تدوین آیین نامه شورای صنفی پخش نمایش خانگی و آنچه که دخالت سازمان سینمایی در مسائل کاری و تخصصی شبکه سینمای خانگی نامید اعلام کرد.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی اتحادیه شرکتهای ویدئو رسانه (سینمای خانگی) ایران، مصطفی محمودی دبیر اتحادیه با اعلام این خبر افزود:  جلسه کارگروه تخصصی پخش اتحادیه با حضور تمام اعضای کارگروه متشکل از نمایندگان و مدیران شرکتهای تخصصی پخش مویرگی عضو اتحادیه برگزار شد. در این جلسه مباحث مختلفی در خصوص آیین نامه ابداعی معاونت فعالیت های سازمان سینمایی و دفتر نمایش خانگی تحت عنوان آیین نامه شورای صنفی نمایش خانگی مطرح و از آنجائی که نتیجه دخالت این شورا در کار پخش، چیزی جز ورشکستگی موسسات ویدئورسانه و پخش نمی باشد،در نهایت مقرر شد تا این کارگروه به شکل رسمی اعتراض خود را از تدوین آیین نامه مذکور و آنچه دخالت سازمان سینمایی در مسائل تخصصی شبکه سینمای خانگی می نامد به سازمان سینمایی اعلام کند. همچنین  این کارگروه به هیات مدیره اتحادیه پیشنهاد کرد تا از مراجع قانونی نسبت به  پیگیری های رسمی  به جهت غیر قانونی بودن آیین نامه مذکور اقدام نماید. کارگروه تخصصی پخش همچنین به اجرای آیین نامه مصوب این کارگروه در اتحادیه برای ساماندهی پخش در سال ۹۲ بدون هرگونه دخالت سازمان سینمایی تاکید کرد.

به گفته دبیر اتحادیه همچنین مقرر شد تا به جهت موازی کاری فعلی در خصوص صدور مجوز اقلام تبلیغاتی محصولات شبکه نمایش خانگی در اداره کل تبلیغات و اطلاع رسانی دولت، حداقل یک نماینده دارای اختیار تام در سازمان سینمایی مستقر شود تا هزینه های اداری، نیروی انسانی و مالی موسسات جهت پیگیری دریافت مجوز اقلام مذکور به حداقل کاهش یابد.

مصطفی محمودی ادامه داد:  با تصویب کارگروه مذکور مقرر شد حق عضویت ماهانه موسسات پخش  در سال ۹۲ به جهت وضعیت نامساعد مالی ناشی از عملکرد مبهم سازمان سینمایی در خصوص شبکه سینمای خانگی کاهش یابد. این شورا همچنین مواقت خود را با صدور مجوز رسمی فعالیت برای شرکت پخش سیما پخش شهر و پخش سینما رسانه آسیا (به شرط رفع برخی نقایص و عمل به پیشنهادات شورا)  اعلام کرد.

دبیر اتحادیه شرکتهای ویدئو رسانه (سینمای خانگی) ایران اعلام کرد: نشست بعدی کارگروه پخش حداکثر تا یکماه دیگر برگزار  می شود.

نوشته اعتراض کارگروه تخصصی پخش اتحادیه ویدئو رسانه به آیین نامه شورای صنفی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.