همچنین با آغاز هفته دوم اکران این فیلم در سینماها، از دومین پوستر «منصور» نیز رونمایی شد.

بر اساس این گزارش، اکران‌های جانبی «منصور» نیز توسط سامانه عماریار در شهرهای فاقد سینما آغاز شد که باگذشت دو روز بیش از ۵۰۰ درخواست برای اکران این فیلم ثبت شده و بیش از هزار نفر نیز در دو روز نخست اکران‌های جانبی به تماشای «منصور» نشستند.

«منصور» با نگاهی به بخش‌هایی از زندگی شهید ستاری و طراحی و تولید اولین جنگنده کاملاً ایرانی در جنوب ایران و تهران ساخته شده و در آن بخش‌های ناگفته‌ای از هشت سال دفاع مقدس برای اولین‌بار روایت شده است.

محسن قصابیان در نقش شهید ستاری، لیندا کیانی، مهدی کوشکی، حمیدرضا نعیمی، علیرضا زمانی‌نسب، سید جواد هاشمی و قاسم زارع دیگر بازیگران فیلم سینمایی «منصور» هستند.

فیلم سینمایی «منصور» محصول سازمان هنری رسانه‌ای «اوج» به تهیه‌کنندگی جلیل شعبانی و تولید شده در استودیو بادبان است و فیلمیران پخش این فیلم را برعهده دارد.

نوشته «منصور» نیم میلیاردی شد/ رونمایی از پوستر جدید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی افزود: به تصویر کشیدن تلاش‌های دوران دفاع مقدس کار خیلی سختی است نه تنها برای شهید ستاری بلکه برای بسیاری از شهدای ما، بسیاری از بزرگان ما کسانی که در دوران دفاع مقدس، در دوران دفاع از حرم، در دوران سازندگی، در همین دوران اخیر که برای این کشور و برای این انقلاب زحمت کشیده‌اند و تلاش کردند؛ و ساختن یک فیلم یک ساعت و نیمه از زندگی این افراد کار بسیار مشکل و قابل تقدیری است.

فرمانده ارتش جمهوری اسلامی ایران ادامه داد: شهید ستاری در تمام هشت سال دفاع مقدس هیچ دقیقه‌ای را از دست نداد و نشان دادن این تلاش و مجاهدت هشت ساله در یک اثر سینمایی دو ساعته بسیار کار بزرگی است و شاید در یک سریال سی چهل قسمتی بتوان بخش‌ها و فرازهایی مهم از زندگی شهید ستاری و امثال او را بتوان به نسل جدید نمایش داد.

* زاویه دید «منصور» ارزنده و قابل تقدیر است

امیر سیدعبدالرحیم موسوی همچنین با تقدیر از نوع پرداخت فیلم «منصور» به شهید ستاری خاطرنشان کرد: زاویه دیدی که فیلم «منصور» به آن نگاه کرده و راجع به شهید ستاری صحبت کرده موضوع بسیار ارزنده و ارزشمندی است که می‌تواند شهید ستاری و ستاری‌ها را به نسل امروز و نسل آینده نشان بدهد.

* «منصور» یک شروع بسیار خوب برای نشان دادن شهید ستاری‌ها است

وی تاکید کرد: با دیدن فیلم «منصور» به نسل امروز و نسل آینده می‌توانیم بگوئیم که این کشور از چه عقبه‌هایی برخوردار بوده و از چه سختی‌هایی گذشته و با پشت سر گذاشتن موانع امروز و موانعی که در آینده پیش راه ما خواهد بود چگونه می‌شود با اخلاص، تلاش و مبارزه با کسانی که خیلی وقت‌ها علی الظاهر فکر می‌کنیم در جبهه خودی هستند اما خودآگاه یا ناخودآگاه در جبهه غریبه کار می‌کنند، دست و پنجه نرم کنیم تا بتوانیم به دنبال ایده‌آل‌ها، آرمان‌ها و اهداف انقلاب اسلامی باشیم.

فرمانده ارتش جمهوری اسلامی ایران در ادامه بیان داشت: با در نظر گرفتن موارد بالا به نظرم فیلم «منصور» یک قدم و یک شروع خیلی خوبی است برای معرفی امثال شهید ستاری به جامعه و حتما لازم هست یک بار دیگر به عنوان یک سرباز از سازندگان این فیلم تشکر کنم.

* می‌توان اسم «منصور» را «مصائب فرمانده» گذاشت

امیر موسوی با اشاره به تطبیق‌پذیری «منصور» با شخصیت واقعی شهید ستاری به عنوان فرمانده نیروی هوایی ارتش اظهار داشت: وقتی فیلم را تماشا می کردم فکر می‌کردم به عنوان کسی که دستی در ساحت هنر ندارم، اگر قرار بود اسم بگذارم اسم «مصائب فرمانده» را می‌گذاشتم چرا که تقریبا همه فرماندهان ما چه در گذشته چه در امروز با چنین مصائبی مواجه هستند.

* ساخت فیلم توسط یک ارگان سپاه برای ارتش جای تقدیر دارد

فرمانده نیروی هوایی ارتش همچنین با تقدیر از سازمان اوج برای ساخت فیلمی در ارتباط با ارتش جمهوری اسلامی ایران خاطرنشان کرد: به نظرم یکی از اتفاقات خوبی که افتاده این است که سازمان اوج که منتسب به سپاه است، فیلمی در مورد یک امیر ارتشی می‌سازد.

وی در خاتمه بیان داشت: ساخت فیلم توسط اوج برای یک فرمانده ارتش یکی از نقاط بسیار خوب و امیدآفرین است که این نوید را می‌دهد که این راه و این شروع بعد از این هم محکم‌تر، پربرکت‌تر، هماهنگ‌تر و با ایده‌های دو طرف ادامه پیدا کند. تا واقعا برای مردم ما معلوم شود که از روز اول پیروزی انقلاب اسلامی، سپاه و ارتش در کنار هم قرار گرفتند و تا امروز برادرانه در کنار هم بوده‌اند و این هم یک عرصه جدیدی است که این برادری و اخوت را سازمان اوج اینطوری نشان داد و بسیار اقدام مبارکی است.

براساس این گزارش فیلم سینمایی «منصور» با محوریت زندگی شهید ستاری و ساخت اولین جنگنده ایرانی به کارگردانی سیاوش سرمدی از چهارشنبه ۱۹ اکران خود را در سینماها آغاز کرده است و در حال نمایش در سینماهای سراسر کشور است که با استقبال مردم مواجه شده است.

نوشته فرمانده ارتش به تماشای «منصور» نشست اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حال اکران عمومی این فیلم سینمایی با یک تغییر همراه است و با کاهش ۱۷ دقیقه‌ای زمان آن، در ۱۰۰ دقیقه اکران می‎شود.

«منصور» با نگاهی به بخش‌هایی از زندگی شهید ستاری و طراحی و تولید اولین جنگنده کاملاً ایرانی در جنوب ایران و تهران ساخته شده و در آن بخش‌های ناگفته‌ای از هشت سال دفاع مقدس برای اولین بار روایت شده است.

محسن قصابیان نقش شهید ستاری را در فیلم سینمایی «منصور» ایفا می‌کند و لیندا کیانی، مهدی کوشکی، حمیدرضا نعیمی، علیرضا زمانی‌نسب، سیدجواد هاشمی، و قاسم زارع دیگر بازیگران این فیلم هستند.

فیلم سینمایی «منصور» محصول سازمان هنری‌ رسانه‌ای «اوج» به تهیه‌کنندگی جلیل شعبانی و تولید شده در استودیو بادبان است و فیلمیران پخش این فیلم را برعهده دارد.

نوشته آغاز اکران «منصور» در سینماها/ فیلم ۱۷ دقیقه‌ کوتاه شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

محسن قصابیان نقش شهید ستاری را در فیلم سینمایی «منصور» ایفا می‌کند و لیندا کیانی، حمیدرضا نعیمی، علیرضا زمانی‌نسب، سید‌جواد هاشمی، مهدی کوشکی و قاسم زارع دیگر بازیگران این فیلم هستند.

ساخت تیزر «منصور» را امید میرزایی بر عهده داشته است.

«منصور» محصول سازمان هنری‌ رسانه‌ای «اوج» به تهیه‌کنندگی جلیل شعبانی و تولید شده در استودیو بادبان است و فیلمیران پخش این فیلم را برعهده دارد.

نوشته تیزر فیلم سینمایی «منصور» رونمایی شد/ داستان یک قهرمان! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«منصور» که از چهارشنبه ۱۹ آبان روانه پرده سینماهای سراسر کشور اکران می شود، با نگاهی به بخش‌هایی از زندگی شهید ستاری و طراحی و تولید اولین جنگنده کاملاً ایرانی در جنوب ایران و تهران ساخته شده و در آن بخش‌های ناگفته‌ای از هشت سال دفاع مقدس برای اولین بار روایت شده است.

محسن قصابیان نقش شهید ستاری را در فیلم سینمایی «منصور» ایفا می کند و لیندا کیانی، حمیدرضا نعیمی، علیرضا زمانی‌نسب، سیدجواد هاشمی، مهدی کوشکی و قاسم زارع دیگر بازیگران این فیلم هستند.

فیلم سینمایی«منصور» محصول سازمان هنری‌ رسانه‌ای «اوج» به تهیه‌کنندگی جلیل شعبانی و تولید شده در استودیو بادبان است و فیلمیران پخش این فیلم را برعهده دارد.

نوشته پوستر فیلم سینمایی «منصور» رونمایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «منصور» با نگاهی به بخش‌هایی از زندگی شهید ستاری و طراحی و تولید اولین جنگنده کاملاً ایرانی ساخته شده و در آن بخش‌های ناگفته‌ای از هشت سال دفاع مقدس روایت شده است.

محسن قصابیان نقش شهید ستاری را در فیلم سینمایی «منصور» ایفا می‌کند و لیندا کیانی، حمیدرضا نعیمی، علیرضا زمانی‌نسب، سیدجواد هاشمی، مهدی کوشکی و قاسم زارع سایر بازیگران این فیلم هستند.

عوامل فیلم سینمایی «منصور» عبارتند از: نویسنده و کارگردان: سیاوش سرمدی، تهیه کننده: جلیل شعبانی ، مجری طرح: مهدی مطهر، مشاور کارگردان: علیرضا داوودنژاد، مدیر تولید: وحید معدنی، مدیر برنامه‌ریزی: عادل معصومیان، دستیار اول کارگردان: سیدعلی هاشمی، بازیگردان: کیومرث مرادی، مدیر فیملبرداری: مجید گرجیان، مدیر صدابرداری: بهمن اردلان، تدوین: سیاوس سرمدی، موسیقی: علیرضا کهن‌دیری، طراح صحنه: بابک کریمی طاری، طراح لباس: مجید لیلاجی، طراح گریم: شهرام خلج، جلوه‌های ویژه رایانه‌ای: محمد برادران، منشی صحنه: فرحناز خسروآبادی، عکاس: حبیب مجیدی، مدیر روابط عمومی و تبلیغات: مریم عرفانیان، ساخت فیلم پشت صحنه: محمود نجفی، دستیار تولید: محمداسماعیل کلبی آبادی، مدیر تدارکات: میلاد مولازاده، پخش: موسسه فیلمیران.

فیلم سینمایی«منصور» محصول سازمان هنری‌ رسانه‌ای «اوج» به تهیه‌کنندگی جلیل شعبانی و تولید شده در استودیو بادبان است و فیمیران پخش این فیلم را برعهده دارد.

نوشته فیلم سینمایی «منصور» از ۱۹ آبان به سینماها می‌آید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

متن بیانیه هیأت داوران فیلم های قرآنی سی و نهمین جشنواره فیلم فجر به این شرح است:

هوالمصور

نظر به اهمیت تولید فیلم های قرآنی در حوزه سینما که از مفاهیم و مضامین « قرآن و عترت» الهام گرفته است و نقش هنرمندان به عنوان طلایه دارانِ تولید این آثار، برای سومین سال متوالی هیئت داورانِ معاونت قرآن و عترت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ضمن ادای احترام به ساحت کلام‌الله مجید ،مراتب تقدیر و تشکر خود را از اصحاب هنر سینما و همه دست‌اندرکاران سی و نهمین جشنواره فیلم فجر، بر خود واجب دانسته و از هنرمندان عزیزی که باعث رونق و ارتقاء سطح کمی و کیفی این دوره از جشنواره شده‌اند و با خلق آثار خود بر غنای هنر سینما افزوده‌اند، قدردانی می‌نماید.

بر این اساس، هیأت داوران ضمن بررسی فیلم های این دوره ، ضمن تقدیر از فیلمنامه «تک تیرانداز» جایزه بهترین فیلمنامه را به آقایان حسین دارابی، احسان ثقفی و احمد حیدریان نویسندگان فیلمنامه «مصلحت» به خاطر انتقال مفاهیم و مضامین قرآنی با تکیه بر مفهوم عدالت محوری در روند فیلم اهدا می‌کند.

همچنین به پاس یک عمر مستند سازی در محورِ مقاومت و تلاش مجاهدانه برای ثبت و ترویج فرهنگ جهاد و شهادت و نیز تاکید بر روحیه خودباوریِ ملی، جایزه بهترین کارگردانی را به آقای سیاوش سرمدی برای کارگردانی فیلم سینمایی «منصور» اهدا می نماید.

هیأت داوران بخاطر نقش آفرینیِ زیبا و متفاوت در راستای ترسیم عفو و بخشش در آموزه های دینی، جایزه بهترین بازیگری را به خانم نازنین فراهانی برای بازی در فیلم سینمایی «مصلحت» اعطا می‌کند.

هیأت داوران: عباس صالح مدرسه ای، سید مصطفی زراوندیان، حسین سلیمانی

دبیر هیأت داوران: مرتضی خدمتکار

نوشته معرفی فیلم‌های قرآنی سی‌و‌نهمین جشنواره فجر/ «مصلحت» و «منصور» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته سه فیلم سینمایی پروانه نمایش گرفتند/ «بی همه چیز»، «آرزوی زیبا» و «منصور» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سیاوش سرمدی کارگردان درباره پرداختن به  شخصیت «شهید ستاری» گفت: این فیلم قرار بود که درباره مهندس ثنایی و درباره روند ساخت هواپیما به صورت مستند ساخته شود، اما منابع تصویری مناسب در این باره وجود نداشت.

او با بیان اینکه هواپیماسازی کاری بسیار پیچیده است افزود: مهندس ثنایی در سال ۶۵ یک هواپیمای F5 را شبیه‌سازی کرده بود، این روند ساخت هواپیما برایم جذاب بود و می‌خواستم حتما این کار  را بسازم. در ابتدا شهید ستاری قهرمان داستان نبود به این دلیل که دغدغه فیلم به‌روز شود به تغییر نگاه قصه فکر کردم که داستان جذاب‌تری را به مخاطب ارائه کنم.

محسن قصابیان درباره ایفای نقش در فیلم «منصور» گفت: وقتی قرار است نقش یک قهرمان را بازی کنی، به خصوص در زمان معاصر، کار کمی سخت و پیچیده می‌شود؛ چرا که مردم با چنین شخصیت‌هایی آشنا هستند.

او افزود: ابتدا از خواندن فیلمنامه و بررسی آن شروع کردم و سپس به کتاب‌هایی درباره شهید ستاری روی آوردم. حتی به خانه پدری شهید رفتم و هر داده‌ای که درباره او وجود داشت را بررسی کردم.

او ادامه داد: من وقتی فکر می‌کنم کاری درست است آن را انجام می‌دهم اما گاهی اوقات شک هم می‌کنم. این فیلم حتی زندگی شخصی من را نیز تحت تاثیر قرار داد.

در ادامه لیندا کیانی درباره بازی در این پروژه گفت: با راهنمایی‌های آقای سرمدی تصمیم گرفتیم شخصیت همسر شهید ستاری را کمی متفاوت بازی کنیم. تمام تلاشم را کردم که بر خلاف کلیشه‌های همیشگی،  یک زن خیلی معمولی را بازی کنم.

در ادامه این نشست، علیرضا زمانی‌نسب نیز درباره حضور در فیلم «منصور» گفت: من بیست سال تلاش کردم بازی کنم و در این فیلم که بازی نکردم بیشتر دیده شد. این سبک برای من پیچیدگی‌های خودش را داشت و خوشحالم که در آن بازی کردم.

همچنین سیدجواد هاشمی درباره ایفای نقش در این فیلم توضیح داد: من در ابتدا به سراغ اسناد واقعی موجود درباره این شهدا رفتم. فکر می‌کنم این نزدیک بودن به استناد تاریخی، جذابیت بسیاری ایجاد کرده بود.

او افزود: نگاه سیاوش سرمدی بسیار ویژه و مستندگونه بود که این نقطه نظر به کمک فیلم آمد. فکر می‌کنم نقش من اهمیت زیادی نداشت و خود فیلم تجربه‌ای بسیار جذاب بود.

مجید گرجیان مدیر فیلمبرداری فیلم «منصور» درباره پلان‌هایی که به صورت دوربین روی دست گرفته شده است، گفت: این فیلم با دو دوربین فیلمبرداری شد و به صورت دوربین روی دست بود تا بهتر و روان‌تر بتوانیم درباره موضوع صحبت کنیم.

در این نشست، محمد برادران در خصوص طراحی جلوه‌های ویژه فیلم توضیح داد: بخش زیادی از هواپیما که در تصویر می‌بینید به صورت سه بعدی (۳D) کار شده و کار جلوه‌های ویژه این اثر حدود سه ماه زمان گرفت. اتفاق خیلی عجیبی نبود و  منابع کافی برای ما بود.

بابک کریمی طاری درباره طراحی صحنه فیلم گفت: ما دو بعد داریم که یکی نگاه تحقیقاتی و دیگری نگاه هنری است. کار طراح صحنه دهه شصت تنها تغییر زمان نیست، بلکه باید فضاسازی هنری نیز شکل بگیرد تا همه‌چیز به نفع فیلم پیش رود و مخاطب از فضاسازی فیلم لذت ببرد.

مهدی مطهر، مجری طرح پروژه «منصور» نیز طی سخنانی بیان کرد: سرمایه‌گذار اصلی فیلم سازمان «اوج» است و اسپانسر فیلمی شده که قهرمانش از ارتش است. این پروژه بیش از یک سال و نیم طول کشید و فیلمبرداری آن در بدترین زمان ممکن یعنی گرانی بنزین، حوادث آبان و شهادت سردار سلیمانی انجام شد. باید بگویم در فرم فیلم همه‌چیز به اندازه و دقیق است و بیش از آن‌که درباره جنگنده باشد، درباره یک قهرمان است.

سرمدی با بیان اینکه بسیاری از آثار تاریخی ما باورپذیر نیستند، افزود: تجربه مستندسازی به من کمک کرد تا فیلمی باورپذیر بسازم. از عناصر کلیشه‌ای در فیلم استفاده نکردم و مخاطب را احساساتی نکردم. از موسیقی پرحجم در فیلم استفاده نشده و در لحظه‌های احساسی تنها دوبار موسیقی داریم. اکشن‌ها در نمای دور است و از دیالوگ‌های شعاری حذر کردم. من سعی کردم که یک انسان خلق کنم که کنشگر است. برای اینکه این شخصیت باورپذیر شود،  تلاشی نکردم که مخاطب را احساساتی کنم.

او درباره انتخاب بازیگر نیز توضیح داد: کیومرث مرادی در انتخاب بازیگران نقشی بسیار مهمی داشت. بازیگران ما ستاره‌های تئاتر هستند و دقیقا نقطه مقابل چیزی که ما برای فیلم نیاز داشتیم، چراکه ما نیازمند یک بازی رئال و باورپذیر بودیم که زندگی را روایت کند.

گرجیان درباره جذابیت‌های فیلمبرداری «منصور» گفت: من تا به حال فیلمی با این ابعاد و درباره چنین قهرمانی کار نکرده بودم. چنین فیلمی به هر فیلمبرداری پیشنهاد شود، آن را می‌پذیرد و هدف من این بود که در فیلمبرداری خیلی کار فیلمبردار دیده نشود.

قصابیان در ادامه اظهار کرد: پسر شهید ستاری دوبار سر فیلمبرداری ما حضور داشتند. باید بگویم که در کنار یک گروه حرفه‌ای کار کردم. بازیگر به تنهایی کاری نمی‌تواند انجام دهد؛ کمک عوامل و بازیگران دیگر است که کار ما را شکل می‌دهد، چرا که بازیگر به یک کنش، واکنش نشان می‌دهد.

او افزود: وقتی روی نقشی کار می‌کنی فشار زیادی به تو وارد می‌شود و این کمک عوامل است که باعث می‌شود آرامشت را حفظ کنی.

مهدی مطهر در پاسخ به اینکه آیا خانواده ستاری فیلم را دیده‌اند، گفت: تا الان خانواده شهید ستاری فیلم را ندیده‌اند. پسر شهید ستاری به ما گفتند که من نمی‌خواهم با تماشای فیلم تاثیری روی کار شما بگذارم.

سرمدی در پاسخ به سئوالی مبنی بر اینکه آیا قصد ساخت سریال از این شخصیت دارد، توضیح داد: خیر، من برنامه‌ای برای ساخت سریال ندارم و کارم درباره شخصیت شهید ستاری در اینجا تمام شده است.

در خاتمه این نشست سرمدی درباره تدوین فیلم بیان کرد: من نمی‌خواستم خودم این فیلم را تدوین کنم، در ابتدا یک تدوینگر برجسته سینما فیلم را تدوین کرد و فیلم بدی شد و به ذهنیات من نزدیک نبود. به همین دلیل من خودم دوباره فیلم را تدوین کردم و به این اثر رسیدیم.

نوشته نشست فیلم «منصور» برگزار شد/ سیاوش سرمدی: تجربه مستندسازی به من کمک کرد تا فیلمی باورپذیر بسازم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم را فیلم‌سازی ساخته که چشم‌هایش و دیدش به جامعه دور بین است؛ دور را خوب می‌بیند نزدیک را نه. به همین دلیل همه‌چیز را با فاصله نگاه می‌کند، همه‌چیز دور از ماست و خیلی دور از ما. جزئیات مهم نیست و فقط شِمایی از هر چیز، از هر نقشه و آدمی مهم است. دوربینِ فیلم گزارشگر است، خودش هم نمی‌داند که باید به چه‌چیزی بها بدهد، چه‌چیزی را بزرگ‌نمایی کند چه چیزی را کنار بگذارد. نمی‌داند کجا را آب‌وتاب بدهد کجا را نه، خبر ندارد به چه موقعیت‌هایی باید نزدیک شود، چه جاهایی را باید بگذارد و برود. این دوربین سرگردان نیست، ترسو و محافظه‌کار است؛ ترسوست چون نگران است با نزدیک شدن به آدم‌ها و موقعیت‌ها، واقع‌گرایی‌اش زیر سؤال برود.

این البته از فُرمی می‌آید که سازنده از زمان نگارش فیلم‌نامه انتخاب کرده. سرگردانی از همین‌جا شروع می‌شود. معلوم نیست هدف اصلی فیلم چیست. می‌خواهد از شخصیت اصلی‌اش قهرمان بسازد؟ پس چرا روی او تمرکز نمی‌کند؟ می‌خواهد تعمیر و ساخت یک هواپیمای وطنی را در یک موقعیت بحرانی و کشاکش مخالفت‌های داخلی و خارجی نمایش دهد پس چرا رنجِ آن همه آدم دیده نمی‌شود. بله خب، دو، سه پلان هست که آدم‌ها از بی‌پولی گلایه می‌کنند یا مهندسی را زندان می‌اندازند. اما حتی این‌ها هم روح ما خراش نمی‌دهد، نگرانمان نمی‌کند. می‌دانیم که در چنین فیلمی حتماً همه‌چیز به نتیجه می‌رسد و شکست‌ها همان اندازه بی‌مایه‌اند که پیروزی‌ها. فرودها همان‌قدر کم‌رمقند که اوج‌ها. ساختار تکه‌تکه فیلم‌نامه کمک نکرده به روایت کامل‌تر و دید همه‌جانبه؛ حالا که منصور را می‌بینیم این برش‌ها و تکه‌ها شبیه وصله‌پینه‌هایی‌اند که قطعات را کنار هم چیده‌اند تا زمان لازم برای یک فیلم بلند فراهم شود. می‌شود خیلی تکه‌ها را برداشت، جابه‌جایشان کرد و باز هم دید که آب از آب تکان نمی‌خورَد. نه از پیوستگی دراماتیک خبری هست نه از پی‌رنگی که هدایتمان کند به یک سمت مشخص. این نمونه گزارشگریِ بد است که هدفش توصیف وقایع و آدم‌هاست اما چیزی جز خلاصه خبر به ما عرضه نمی‌کند. آن هواپیمایی که آخر فیلم بلند می‌شود حماسه نیست، ادای حماسه را درمی‌آورد. چون فیلم از ما خواسته جدی‌اش نگیریم. منصور جان ندارد و فیلم بی‌جان هم ارزشی ندارد.

نوشته نقد کریم نیکونظر بر فیلم «منصور»/ بگذار نگرانت شویم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«منصور»

بلاشک بهترین فیلم جشنواره تا این لحظه. فیلمی که مصداق بارز وتو شدن فرم توسط محتوا است. شکی نیست که «سیاوش سرمدی» فیلم‌نامه را از دل تحقیقی مدون مبتنی بر سلوک «منصور ستاری» تدوین کرده است و مخاطب هر چه ضعف فرمی فیلم باشد را با فیلم‌نامه نسبتاً خوب عوض می‌کند و دو ساعت از وقت خود را صرف تماشای یک فیلم «ملی» می‌کند. می‌گوییم «ملی» تا منصور را یک فیلم «حکومتی» تلقی نکنیم. البته منصور با روایت رسمی از سران حکومتی بیگانه نیست اما سرمدی توانسته فیلمی فرهنگی و نه تبلیغاتی بسازد. «ستاریِ» سرمدی شخصیتی است خاکستری، البته نه به‌سان شخصیت‌های بی‌آرمان «مهدویان»؛ بلکه خاکستری بدان معنی که ستاری در برابر تصمیم‌های سخت، تصمیم‌های سخت می‌گیرد و نه از همه تصمیم‌هایش جان سالم بدر نمی‌برد و نه همه تصمیم‌هایش پاک و پاستوریزه‌اند. سرمدی درعین‌حال که برای ما قهرمان می‌سازد، «قهرمان‌سازی» نمی‌کند، بلکه ستاری را آن‌گونه که پیوند واقعیت و درام می‌پسندند به ما معرفی می‌کند.

منصور داستان یک مرد جنگ است و جالب اینکه همه قهرمانان جمهوری اسلامی به صحنه جنگ تعلق دارند، نه میزهای بوروکراتیکش؛ خاصه میزهای بوروکراتیکی که در روایت سرمدی توسط ریشوها و روحانیونی اشغال‌شده که همه مانع ملی‌گرایی ستاری‌اند.‌ «ستاریِ» سرمدی مصداق توازن مردانگی و زنانگی در یک شخصیت است او آنجا که باید قاطع است و لج‌باز و آنجا که باید، لطیف است و نسبی. انتخاب شجاعانه سرمدی در عدم استفاده او از موسیقی در فیلم قابل‌ستایش است که قطعاً به تجربه او در مستند‌سازی بازمی‌گردد، زیرا که مستند‌ساز می‌داند که شخصیت می‌بایست بدون دوپینگ موسیقی بر جان مخاطب رخنه کند. دوربین روی دست‌های سرمدی زائدند و بی‌منطق اما قابل‌اغماض و آنچه قابل‌اغماض نیست روابط قدرتی است که امروز به ستاری‌ها اجازه بروز نمی‌دهد. آری کاسبان تحریم و قدرت پرونده‌سازی ایشان همچنان وجود دارند و امروز قدرتمندتر نیز شده‌اند. آیا روابط قدرت امروز همچنان «ستاری»‌پرور است؟ هنوز برای قضاوت زود است اما به استناد منصور می‌توان سرمدی را فیلم‌ساز جریان انقلاب (نه اصولگرایان رانتی انحصارگرا) دانست؛ فیلم‌سازی که یک تقلا برای ملی ماندن را به تصویر کشیده است. این جشنواره، جشنواره بن‌بست است، اما منصور همه توان خود را برای عبور از بن‌بست‌ها به کار می‌بندد.

«شیشلیک»

امتداد ماجرای نیمروز۱؛ همان چیزی که از همان ابتدا مهدویان بود. مهدویان، جمهوری اسلامی را نظامی فاقد معنا و ایدئولوژی می‌داند و در شیشلیک -همانند ماجرای نیمروز– آن را با سازمان مجاهدین خلق مقایسه می‌کند؛ این بار صریح‌تر و روشن‌تر. شیشلیک نه طنز است و نه یک فیلم سیاسی، نه فیلم‌نامه مدونی دارد و نه شخصیت‌پردازی و نه موقعیت خنده‌داری. شیشلیک مسئولان جمهوری اسلامی را افراد دورویی می‌داند که با قربانی کردن زیر‌مجموعه‌های گوش‌به‌فرمان خود را تطهیر می‌کنند، مسئولانی که نه‌فقط در کارخانه بلکه در مدرسه نیز حضور دارند و وظیفه آن‌ها یک‌چیز است: کنترل دستگاه میل شهروندان. آری، شیشلیک فقط موضوع یک میل بیولوژیک (غذای خوشمزه) نیست، بلکه «شیشلیک» یعنی هر آنچه جامعه ممکن است بر‌خلاف نظم پادگانی قدرت به سمت آن میل‌ورزی کند. در جامعه پسا‌انقلابی ایران با توصیف شیشلیک ، میل، میل اربابان است، بردگان از خود میلی ندارند و تنها با معاوضه بدنشان است که شاید بتوانند به خواسته‌های خود برسند. در این جامعه، سالگرد روزی که بدبختی و گرسنگی آن‌ها شروع شده (تلویحاً انقلاب) را با مطرب بازی جشن می‌گیرند و در طی جشن نیز مطمئن می‌شوند معنا تولید نشود. مردمان شیشلیک تولید‌کننده «پشم» نظام حاکم‌اند. آن‌ها به‌واسطه فقر، مدرسه و رسانه (نوشته‌های روی دیوار) و یا عدم دسترسی به آن و البته شهید سازی کنترل می‌شوند. فیلم، ایران پسا‌انقلابی را نظمی توتالیتر توصیف می‌کند. چیزی در نمادهای کارخانه و مدرسه نیست که با پادگانی منافقین که قبلاً مهدویان در ماجرای نیمروز‌۲ به ما نشان داده متفاوت باشد.

از همه این‌ها که بگذریم می‌ماند یک خطای فیلم‌نامه‌ای: چرا شخصیت «رضا عطاران» به رئیس کارخانه در رستوران به خاطر خوردن شیشلیک حمله می‌کند؟ مگر رئیس کارخانه قبلاً برای او بال و پای مرغ نیاورده بود؟ اساساً رئیس کارخانه به نظر نمی‌رسید ازآنچه فیلم قبلاً درباره سلوک اقتصادی او به ما نشان داده بود تخطی کرده باشد. او نفاق نداشت. او خودش بود. او تغییر موضع نداده بود. او فقط خودش را بهتر نشان داد. درست مثل کارگردان.

مهدویان نه تغییر موضع داده نه لزوماً پسرفت کرده است. او خود واقعی‌اش را به ما نشان داده: جوان خوش‌ذوقی که توانست از فرم‌زدگی حزب‌اللهی‌های مقهور تکنیک سود برده و بدون هیچ مطالعه و مسئله جدی، هرسال مجموعه‌ای از تصاویر بی‌سر‌و‌ته متحرک را راهی جشنواره‌ها کند. مسئولانی که با «سازمان مجاهدین خلق» مقایسه شده‌اید؛ محصول خود را تحویل بگیرید!

«زالاوا»

زالاوا قطعاً نمی‌تواند اعتبار یک فیلم در ژانر وحشت را از آن خود کند. فیلم به‌هیچ‌وجه وحشتناک نیست، اما نباید زالاوا خاصه فیلم‌نامه آن را بدون تحسین رها کرد. فیلم‌نامه تمام تلاش خود را کرده که از گره‌ها و تعلیق‌های دراماتیک بهره ببرد و در این امر نیز ناموفق ظاهر نشده است. زالاوا فیلمی است از جهاتی شبیه به پوست و از جهاتی شبیه سرخپوست؛ ازآن‌جهت شبیه پوست است که به یک قصه و یا افسانه بومی تکیه زده و آن را برای مخاطب مرکز ملموس کرده و البته ابهام‌های فولکلور پوست را هم ندارد. و ازآن‌جهت شبیه سرخپوست است که این‌بار نیز بین دونیروی حکومتی دستگاه شاهنشاهی عشقی درمی‌گیرد و در آن بیرون، یک معضل حل‌نشده وجود دارد. زالاوا به زبان «لاکان»ی جدال بین امر واقع (ساحت ارواح و اجنه که قابل‌درک و حس نیستند) و ساحت نمادین (ساحت عقل مدرن، عقل طب و امنیت مدرن) است. در زالاوا ارواح و اجنه به ساخت نمادین حمله کردند و اما حضور و وجود آن‌ها از جانب بانیان عقل مدرن نفی می‌شود. این جدال، جدال بین خرافه و عقل، غیر‌محسوسات و محسوسات تا آخر فیلم همراه ما است و درنهایت فیلم‌ساز نیز موضعی بینابینی می‌گیرد. فیلم‌ساز نه نافی اجنه می‌شود و نه نکوهش خرافه را سرزنش می‌کند و این قطعاً موضعی شجاعانه است. آنچه شجاعانه نیست مردم را سراسر جن‌زده و احمق نشان دادن است. آیا در میان این مردم، یک فرد آزاده نبود که در عین عدم نفی حضور اجنه، مواجهه روستاییان با اجنه را هدایت کند؟ آیا مذهب نمی‌توانست اینجا به‌مثابه نیرویی رهایی‌بخش ظاهرشده، حل مشکل کند؟ البته فیلم خوشحالی مردم را درنهایت مذمت می‌کند؛ مردمانی که رهایی خود از جن را با دکتر بدن خود معاوضه کردند، اما این مذمت تلویحی برای رهایی فیلم از موضعی ارتجاعی کافی نیست.

البته می‌توان زالاوا را همچو سرخپوست سیاسی هم خواند: در این صورت زالاوا داستان غلبه خرافات برآمده از مذهب به رهبری یک مرتاض جن‌گیر بر عقلانیت و امنیت مدرن نظام شاهنشاهی است. در این صورت نیز انگشت اتهام به سمت رئیس پاسگاهی است که نتوانست بین امنیت دولت و بدن شهروندان و اعتقادات مذهبی توازن برقرار کند و با خرافه خواندن و بی‌اعتنایی به باورهای مردم دست‌آخر موجبات قربانی شدن دختر و پزشک وطن را فراهم آورد! برعکس سرخپوست اینجا اعلیحضرت شخصیتی اخلاقی نیست؛ او متهم ردیف اول مرگ دختر وطن است. زالاوا فیلم بی‌شناسنامه و بی‌هویتی نیست. فیلم است. من به زالاوا احترام می‌گذارم اما مصداق سینمای بن‌بست است.

نوشته نقد میلاد دخانچی بر فیلم‌های «منصور»، «شیشلیک» و «زالاوا»/ عبور از بن‌بست‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

۱- منصور در گرداب تکنیک‌زدگی اسیر نشده است و روایتی سرراست و روراست از سوژه و ایده مرکزی‌اش با ما در میان گذاشته و این را مدیون تجربه‌ای است که «سیاوش سرمدی» از عالم مستندسازی با خودش به همراه آورده است. «حاتمی‌کیا» در جایی گفته بود ای‌کاش فیلم‌سازان داستانی همه‌شان از مستندسازی به عالم سینمای داستانی ورود کنند؛ و این فیلم مؤیدی بر گفته حاتمی‌کیاست. منصور نه اسلوموشن متظاهرانه‌ای دارد و نه موسیقی را اسراف‌گونه خرج فیلم کرده است. دوربین، در عین اینکه خودش را به رخ نمی‌کشد، آماتوری و ناشیانه هم نیست و آینه‌وار اجازه می‌دهد که سوژه به ما نزدیک شود. نه یک دکوپاژ کلاسیک و حکاکی شده دارد و نه به ورطه شلختگی و گیجی افتاده است.

۲- در ساخت فیلم‌های بیوگرافیک، مهم‌ترین مسئله پیدا کردن یک خط روایت از زندگی آن شخصیت و متحد کردن خرده‌روایت‌ها در دل آن خط اصلی است. منصور به‌خوبی از پس این کار برآمده است. خط پی‌رنگ، درگیری «منصور ستاری» با نیروهای مخالف (دلالان، تحریم، مشکلات خانوادگی و مالی، ضعف فنی و مهندسی، ناهمراهی سیاسیون و‌…) برای رسیدن به هدفی معین است که این هدف همانا افزایش توان دفاعی داخلی برای حفاظت از مردم است. اغلب خرده‌روایت‌های انتخاب‌شده از زندگی شهید ستاری در دل همین روایت سرراست به وحدت رسیده و از روایت کلاژی گریخته است.

۳- خوشحالیم که بار دیگر بازیگری با عقبه تئاتری به سطح اول سینمای ایران ورود کرده و چه خوش درخشیده است. بازی به‌اندازه و حس‌آمیز «محسن قصابیان» ما را غافلگیر کرده و به‌طور حتم پدیده این جشنواره است. اضافه کردن یک ظرفیت به سینمای ایران کاری است که باید قدرش را دانست.

۴- مهم‌ترین نکته این است: از معدود دفعاتی است که شاهد یک قهرمان کنشگر و زمینه‌مند در سینمای ایران هستیم. قهرمان‌های ما معمولاً یا کنش‌پذیر و منفعل و مستأصل هستند یا خودبنیاد و سوپرمن و منقطع از زمینه؛ اما «منصورِ» ستاری به‌عنوان یک افسر بلندپایه ارتش جمهوری اسلامی، نه تسلیم زمینه است و نه منقطع از آن. او در همین زمانه و زمینه راه باز می‌کند و معبر می‌زند. اساساً هنر قهرمان برقراری نسبت درست با عناصر زندگی پیرامونش است، نه انجام کارهای محیرالعقول. هنر قهرمان این است که از اداره وام تبعیض‌آمیز نگیری، از پول خانه‌ات بگذری، دردسر تعمیر و طراحی و ساخت قطعات هواپیما را به جان بخری و جا نزنی و الخ. آن‌هم در زمان جنگ که می‌بینی جلوی چشمت با دو‌مَن ریش رشوه می‌گیرند؛ آن‌هم در زمانه‌ای که دلالان رسماً در حاکمیت نفوذ کرده‌اند و تولید و خودکفایی را زمین می‌زنند. اینکه به‌عنوان یک مقام مسئول، خیانت‌ها را ببینی اما نه جار‌و‌جنجال راه بندازی و کار را زمین بگذاری و نه تسلیم شوی و استعفا بدهی، کاری است که یک قهرمان می‌کند. البته بهتر بود کمی بیشتر از خلوت قهرمان می‌دیدیم تا کشمکش باطنی به‌موازات کشمکش ظاهری هم شکل می‌گرفت. شهدای ما هم با دشمن بیرونی می‌جنگیدند و هم با دشمن‌ترین دشمنانشان که همان «نفس‌»شان است.

۵- فیلم به‌درستی از دهه شصت کلیشه‌زدایی می‌کند. دهه شصت از درودیوار معنویت و ایثار و پاکی نمی‌بارید. همان زمان در دل حاکمیت جریان‌های خبیثی بودند که مانع بودند و هم‌زمان شهید ستاری هم بود که با آن‌ها می‌جنگید. آنچه به چشم خودمان امروز در وجود امثال شهید «فخری‌زاده» هم دیدیم. به همین ترتیب درام سیاسی فیلم هم شکل می‌گیرد و نقد سیاسی آن با مسئله امروز ما هم مماس می‌شود تا فیلم علاوه بر ارزش سندی و تاریخی، کارکردی متناسب با زمانه کنونی پیدا کند.

این نکته را هم اضافه کنم که ظاهراً فیلم با عجله تدوین شده است. می‌توان با یک تدوین دوباره فیلم را سرحال‌تر و ضرب‌آهنگ و لحن را دقیق‌تر کرد.

سازمان هنری و رسانه‌ای «اوج» در سال‌های اخیر اوج و فرودهای بسیاری را تجربه کرده است. شاید این فیلم را بتوان از موفق‌ترین تجربه‌های «اوج» به‌حساب آورد. فیلمی که حتی اگر در گیشه موفق نباشد، می‌تواند راه تربیت نسل جدید فیلم‌سازی را هموار کند و این از هر اولویتی مهم‌تر است.

نوشته نقد سیدعلی سیدان بر فیلم‌ «منصور»/ نزدیکی به ساحت «قهرمان» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اما پس بررسی آثار، از میان ۱۱۰ فیلم، نهایتاً ۶۲ فیلم حائز شرایط داوری شدند و از ۲۰ دی ماه داوران به شکل شبانه‌روزی به داوری این آثار پرداختند.

روز گذشته یعنی ۷ بهمن ماه نهایتاً نتیجه داوری فیلم‌ها مشخص شد و ۱۶ فیلم که حداقل در یکی از بخش‌های جشنواره کاندیدا شدند، به بخش مسابقه «سودای سیمرغ» راه یافته و جهت اکران در سی‌و‌نهمین جشنواره فیلم فجر معرفی شدند.

نکته جالب توجه در این میان حضور ۴ فیلم با موضوع انقلاب و دفاع مقدس در لیست فیلم‌های نهایی است که نشان می‌دهد تولید آثاری با موضوع انقلاب و دفاع‌مقدس هم‌چنان جایگاه ویژه‌ای در میان سینماگران دارد.

با بررسی خلاصه داستان این فیلم‌ها نکته‌ دیگری که هویدا می‌شود، تنوعی است که باز در قصه‌ها وجود دارد. پرداختن به زوایای ناپیدایی از انقلاب و دفاع‌مقدس که منظری تازه را پیش چشم مخاطب می‌گشاید.

فیلم «تک تیرانداز» به کارگردانی علی غفاری و تهیه‌کنندگی ابراهیم اصغری به داستان زندگی شهید عبدالرسول زرین می‌پردازد. تک تیرانداز ایرانی که به واسطه مهارتش تبدیل به کابوسی مرگبار برای افسران و فرماندهان ارتش بعثی شده است؛ تا جایی که صدام شخصاً جایزهای برای سر او تعیین می‌کند.

غفاری پیش از این با فیلم «استرداد» که آن هم درونمایه‌ای سیاسی_تاریخی داشت در جشنواره فیلم فجر درخشیده بود.

«مصلحت» هم دیگر فیلم انقلابی جشنواره است که در مسیر فیلم‌های موفق سیاسی_تاریخی سال‌های اخیر به داستانی منحصر به فرد و از جهتی حساس پرداخته است.

مصلحت نخستین ساخته بلند سینمایی حسین دارابی است و توسط محمدرضا شفاه تهیه شده است.

در خلاصه داستان این فیلم آمده است: « فرزند یکی از مقامات بلندپایه قضایی در سال ۱۳۵۹، ناخواسته در یک درگیری خیابانی، جوانی را به قتل می‌رساند.»

فیلم «منصور» هم فیلمی با درونمایه دفاع مقدس است که به داستان زندگی شهید خلبان منصور ستاری می‌پردازد.

این فیلم که توسط جلیل شعبانی تهیه‌کننده نام‌آشنای فیلم‌های دفاع مقدس تولید شده، نخستین تجربه فیلمسازی سیاوش سرمدی در سینمای داستانی است.

این فیلم به روایت فعالیت‌های شهید ستاری و همراهانش در تولیده هواپیماهای جنگی می‌پردازد که بعدها با نام‌های آذرخش و صاعقه در نیروی هوایی ایران مورد استفاده قرار گرفتند.

فیلم «یدو» ساخته مهدی جعفری هم یکی از فیلم‌های دفاع‌مقدسی جشنواره امسال است. جعفری دو دوره قبل در جشنواره فیلم فجر با فیلم «۲۳ نفر» درخشید. فیلمی که مورد استقبال تماشاگران قرار گرفت. جعفری در فیلم جدید خود هم روایتی از تاثیر جنگ بر زندگی نوجوانان می‌دهد.

در این فیلم که محمدرضا مصباح آن را تهیه کرده است ماجرای پیوستن یک نوجوان به جبهه‌های نبرد حق علیه باطل به تصویر کشیده است.

در خلاصه داستان فیلم «یدو» آمده: «در زمان محاصره آبادان، پسر نوجوان یک خانواده تصمیم می‌گیرد تا مادر، خواهر و برادر کوچکتر خود را از شهر خارج کند و خود برای دفاع به دیگر رزمندگان ملحق شود.»

به نظر می‌رسد حضور یک سومی فیلم‌هایی با موضوع دفاع‌مقدس در لیست نهایی آثار تاکیدی باشد بر اقبال مردمی به آثاری با این موضوع. از سویی حضور این فیلم‌ها در اکران نهایی جشنواره مهر تاییدی است بر کیفیت ساخت این آثار چرا که مشخص می‌شود این آثار چه از لحاظ موضوع و چه از لحاظ تصویری هم‌چنان قابلیت‌های سینمایی فراوانی دارند.

امید است که این اقبال به فیلم‌ها با موضوع دفاع‌مقدس هم‌چنان مورد توجه فیلمسازان و مدیران سینمایی قرار بگیرد.

نوشته فجر به رنگ فجر/ استقبال جشنواره فیلم فجر از سینمای انقلاب و دفاع‌ مقدس اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «منصور» به کارگردانی سیاوش سرمدی و تهیه‌کنندگی جلیل شعبانی محصول سازمان هنری رسانه ای اوج است که در سی و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر رونمایی خواهد شد.

این فیلم سینمایی با نگاهی به بخش‌هایی از زندگی شهید ستاری و طراحی و تولید اولین جنگنده کاملا ایرانی ساخته شده که در آن بخشهای ناگفته از هشت سال دفاع مقدس روایت شده است.

محسن قصابیان، لیندا کیانی، حمیدرضا نعیمی، علیرضا زمانی‌نسب، سیدجواد هاشمی و قاسم زارع از جمله بازیگران فیلم «منصور» هستند.

عوامل این فیلم سینمایی عبارتند از: نویسنده و کارگردان و تدوینگر : سیاوش سرمدی، تهیه‌کننده: جلیل شعبانی، مجری طرح: مهدی مطهر، مدیر تولید: وحید معدنی، مشاور کارگردان: علیرضا داوودنژاد، مدیر برنامه‌ریزی: عادل معصومیان، دستیار اول کارگردان: سیدعلی هاشمی، بازی‌گردان: کیومرث مرادی، مدیر فیملبرداری: مجید گرجیان، مدیر صدابرداری: بهمن اردلان، موسیقی: علیرضا کهن‌دیری، طراح صحنه: بابک کریمی طاری، طراح لباس: مجید لیلاجی، طراح گریم: شهرام خلج، جلوه‌های ویژه رایانه‌ای: محمد برادران، منشی صحنه: فرحناز خسروآبادی، عکاس: حبیب مجیدی، مدیر روابط عمومی: علی زادمهر ، ساخت فیلم پشت‌صحنه: محمود نجفی، دستیار تولید: محمداسماعیل کلبی‌آبادی، مدیر تدارکات: میلاد مولازاده، تولید شده در استودیو بادبان، محصول سازمان هنری رسانه ای اوج.

نوشته رونمایی از پوستر فیلم سینمایی «منصور» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کارو»، «منصور»، «مصلحت نظام» و انیمیشن «پسر دلفینی» آثار سینمایی سازمان اوج در جشنواره فیلم فجر محسوب می‌شوند و همچنین مستندهای «کمیته» و «دستمال سرخ ها» در بخش آثار مستند این جشنواره حضور دارند. فیلم کوتاه «من آمریکایی هستم» نیز در بخش فیلم کوتاه جشنواره به نمایش در می‌آید.

فیلم سینمایی «منصور» به نویسندگی و کارگردانی سیاوش سرمدی و تهیه‌کنندگی جلیل شعبانی با نگاهی به بخش‌هایی از زندگی شهید ستاری و طراحی و تولید  اولین جنگنده کاملا ایرانی ساخته شده که در آن بخشهای ناگفته از هشت سال دفاع مقدس روایت شده است.

فیلم سینمایی «کارو» به کارگردانی احمد مرادپور، تهیه کنندگی حسین صابری و نویسندگی فهیمه سلیمانی نیز فیلمی در حوزه دفاع مقدس است که به علت شرایط سخت تصویربرداری در کوهستان های استان اردبیل و آب و هوای نامناسب، به جشنواره سال گذشته نرسید.

فیلم سینمایی «مصلحت نظام» به کارگردانی حسین دارابی و تهیه‎‌کنندگی محمدرضا شفاه نخستین فیلم سینمایی مشترک سازمان اوج و حوزه هنری به حساب می آید. این فیلم یک تریلر جاسوسی- امنیتی است که داستان آن در اواخر دهه ۵۰ می‌گذرد و قرار است در جشنواره فیلم فجر رونمایی شود.

انیمیشن سینمایی «پسر دلفینی» نیز به نویسندگی و کارگردانی محمد خیر اندیش و تهیه کنندگی محمد امین همدانی در سی و نهمین جشنواره فیلم فجر به نمایش درخواهد آمد.

مستندهای «کمیته» و «دستمال سرخ ها» نیز در جشنواره سینما حقیقت به نمایش در آمده اند و با استقبال مخاطبین روبرو شدند.

نوشته حضور سازمان اوج با ۴ فیلم سینمایی در سی‌و‌نهمین جشنواره فیلم فجر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.