در ابتدای این نشست مهمت بهادیر با ارایه یک بیوگرافی از خود گفت: در کودکی پدرم سرباز بود و به خاطر شغل او سفرهای مختلفی رفتیم به واسطه سفرهای متعدد با فرهنگ های متعدد آشنا شدیم که آن زمان در شکل گیری شخصیتم موثر بود البته متوجه این موضوع نبودم. آن زمان تمام سفرها به عنوان یک چالش برایم محسوب می شد. پدر من یک ارتشی عادی نبود بلکه در بخشی از ارتش بود که سربازهایی با پیچیدگی شخصیت زیر دستش بودند از همین رو با آدم های عجیب و غریب رو به رو بودم. ۷ ساله بودم که به منطقه سوریه رفتیم آن موقع جنگ اول عراق در سوریه رخ داده بود. آن زمان وقتی بمباران می شد در پناهگاه ها مستقر می شدیم یک بار در سینما بمباران رخ داد و آدم ها در سینما پناه گرفتند. به همین ترتیب من هم اولین بار بود که در سینما قرار گرفتم.

لحظه‌های خاص زندگی را باید درک کرد

بهادیر با اشاره به ساخت فیلم اولش بیان کرد: فیلم اولم درباره زلزله و الهام گرفته از خاطراتم بود، کودک که بودم زلزله آمد و ترسی که احساس کردم الهام بخش ساخت فیلم برای من شد. در همان سال ها فکر می کردم که چه کنم و این تصمیمی بخش بزرگی از زندگی من بود. زلزله که آمد داوطلب امداد شدم و با یک مهاجر غیرقانونی آشنا شدم. نباید این لحظه ها را در زندگی رد کنیم. این لحظه ها بر ما تاثیر مستقیم و گاهی غیرمستقیم می گذارد اما باید کاری کنیم حس جدیدی در ما ایجاد کند. مهم است که دنبال منبع الهام در زندگی خود باشیم. من این راه را انتخاب کردم که به قصه ها فکر کنم یعنی می گذارم منبع الهام من باشند.

این فیلمساز توضیح داد: آن زمان سوالی در زندگی من بود که چرا به آدم ها قصه می گوییم؟ قصه ها باعث می شود سوال پیش بیاد که چرا متفاوت خلق شدیم. اصلا چرا چیزی هستیم که الان هستیم؟ این دیدگاه ها در الهام بخشی تاثیر می گذارد. در این زمانه که ما زندگی می کنیم گاهی از واقعیت های زندگی دور می شویم، گاهی حواسمان پرت می شود و لحظات واقعی را از دست می دهیم سینما فرصتی در اختیار ما می گذارد که لحظات واقعی را خلق کنیم درام هایی که من خلق می کنم تحت تاثیر سه مقطع زمانی یعنی از زمان ساختن تا نمایش است که سعی می کنم توازنی بین آنها ایجاد کنم.

بهادیر عنوان کرد: به تازگی از یک فیلمبرداری در اکراین برگشته ام. ما این روزها با بیماری کرونا مواجه ایم و در این فیلمبرداری ها پلان هایی هستند که بازیگران باید فاصله فیزیکی کمی داشته باشند اما واقعیت زمان ما این است که بیماری وجود دارد و ممکن است این موضوع هم فاز با قصه نباشد به همین دلیل بازیگران احساس امنیت نمی کنند و این روی احساس آنها در زمان بازی تاثیر می گذارد، درام واقعی نمی شود و این واقعیت را زیر سوال می برد.

وی گفت: من به تخیل و فانتزی هم به عنوان یک مخاطب علاقه دارم .وقتی درباره واقعیت صحبت می کنم لزوما واقعیت پیش آمده منظور نیست منظورم از واقعیت این است که شرایطی که به عنوان نویسنده خلق می کنم یک واقعیت است نه صرفا «واقعیت مستقل».

این فیلمساز اظهار کرد: من ادبیات محور هستم و بزرگترین پایه خلق سینما برایم ادبیات است. بچه که بودم دوست داشتم بدانم در خانه های دیگران چه خبر است و این سوال برایم جادویی بود. کتاب ها یک زندگی دیگر بودند و فیلم هم همینطور. وقتی در فیلمی یک کاراکتر را دنبال می کنم سعی می کنم آن را نقد نکنم چون نمی خواهم کاراکتر را تحلیل کنم بلکه می خواهم کسی را ببینم که زندگی دیگری را تجربه می کند.

فیلمساز باید مقصدش را بشناسد

بهادیر درباره تولید پروژه های مشترک خطاب به فیلمسازان و مخاطبان توضیح داد: در پروژه های مشترک به طرف مقابل فقط به عنوان سرمایه گذار نگاه نکنید بلکه به قصه گویی مشترک برسید نه اینکه به او به عنوان فردی نگاه کنید که فقط هزینه های فیلم شما را می دهد. این دیدگاه خوب نیست.

وی با اشاره به روش های موفقیت افراد عنوان کرد: ممکن است یک نفر استعداد خاصی داشته باشد، راه خود را برود و موفق هم باشد اما سینما صرفا هنر نیست، مباحث تکنیکی دارد و باید تعادلی بین تکنیک و هنر ایجاد شود. فیلمساز باید بداند به کجا می خواهد برود و مقصد خود را بداند در غیر این صورت ممکن است پرت شود اگر فیلمی با تئوری شخص بسازید فیلم شما شانس بهتری خواهد داشت.

بهادیر درباره فیلمنامه هایش بیان کرد: من به سبک رمانتیسم می نویسم که این سبک مرزهایی دارد از همین رو باید شرایط را تفکیک و موقعیتی ایجاد کرد که کاراکتر به آن موقعیت پایبند باشد. وقتی کاراکتر خلق شد دیگر خودش پیش می رود. همیشه وقتی اولین نسخه فیلمنامه تمام می شود یک بار دیگر آن را می خوانم و خودم را جای کاراکترها می گذارم تا موقعیت کاراکترها واقعی شود.

منبع الهام جایی است که گردهم می‌آییم

این فیلمساز درباره وضعیت اکران در دوران کرونا و به واسطه گسترش تکنولوژی گفت: این روزها اکران فیلم وسیع تر از جشنواره است دیگر سینما تنها جایی نیست که فیلم اکران شود. عصر سالن های سینما در حال تمام شدن است چون رسانه های جدید برای نمایش آثار ایجاد شدند و سالن سینما دیگر مقدس نیست البته سالن سینما در بازه ای یک لزوم صنعتی بود این روزها مخاطب در سالن سینما فقط می تواند فیلم را از اول تا آخر ببیند ولی حالا با شکل گیری رسانه های جدید مخاطب می تواند برای مثال فیلم را قطع کند، در میان فیلم کار دیگری کند و… . به همین دلیل به نظرم دیگر مخاطبان دنبال فرمت های جدیدی هستند و این فرصت های خاص به فیلمسازان می دهد.

بهادیر مطرح کرد: وقتی چیزی را خلق می کنم به مخاطب فکر نمی کنم به این فکر می کنم که چه چیزی مرا به پروژه هدایت می کند.  یک فیلم می تواند منابع الهام متفاوتی داشته باشد چون هر آدمی احساس خود را نسبت به فیلم دارد.

وی درباره تولید مشترک به فیلمسازان گفت: از مرحله شروع فیلمنامه در جشنواره ها دنبال تولید مشترک باشید این تولید می تواند واقعا تولید مشترک باشد، می تواند نویسندگی یا کارگردانی مشترک باشد، می تواند به معنای صنعتی مشترک باشد یا می تواند در مرحله پس تولید مشترک باشد.

این فیلمساز در پایان بیان کرد: دوست دارم به تهران بیایم ما فیلمساز هستیم و منبع الهام واقعی آن جایی است که هم را می بینیم.

سی و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران به دبیری سید صادق موسوی با برگزاری نشست‌های «۲۰-۳۷»  تا ۱۷ آبان ادامه دارد.

نوشته توصیه فیلمساز اهل ترکیه به فیلمسازان جوان: به دنبال منابع الهام باشید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

در ابتدای این مراسم به صورت ویژه از داریوش غریب زاده و ابراهیم سعیدی که در جشنواره امسال مرور آثار آن ها انجام گرفته بود تقدیر شد.

سید صادق موسوی دبیر سی و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران پس از اهدای تقدیرنامه این هنرمندان در سخنان کوتاهی گفت: مهمترین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه خاورمیانه، جشنواره فیلم کوتاه تهران است. برای اولین بار در این فستیوال فیلم ها با صدای دالبی پخش شد و کیفیت پخش فیلم ها بسیار بالا بود. خوشحالم که با یاری خداوند توانستم این جشنواره را با کیفیت بالایی برگزار کنم. خوشبختانه هیئت داوران با حداکثر دقت کار کردند.

مدیرعامل انجمن سینمای جوانان ایران گفت: در این جشنواره سالن ها مملو از تماشاگر بودند و این نشان از اهمیت فیلم کوتاه دارد. در این دوره جشنواره ۱۱۷ کشور برای شرکت در فستیوال متقاضی بودند و ۶ هزار اثر نزدیک به هفت ماه بررسی شد.

* جوایز بخش «جنبی»

اولین بخش اهدا جوایز به سینمای «هنر و تجربه» تعلق داشت و جوایز آن توسط سیف الله صمدیان و شهرام مکری اهدا شد.

تندیس جشنواره و دیپلم افتخار گروه «هنر و تجربه» به همراه مبلغ۶۰ میلیون ریال به خانم عاطفه محرابی برای فیلم «#ساعت_چهار» تعلق گرفت.

انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی نیز برگزیدگان خود را معرفی کردند. دیپلم افتخار بخش داستانی انجمن به طوفان نهان قدرتی برای فیلم «زونا» اهدا شد. تندیس این بخش به آرمان فیاض مجتهدی برای فیلم «مانیکور» اهدا شد.

دیپلم افتخار بخش مستند به پدرام ابویی برای فیلم «بومرنگ» رسید. تندیس این بخش به آبتین حسینی برای فیلم «مرز مه آلود» تعلق گرفت.

در بخش جایزه «ایسفا» ، مدال و دیپلم افتخار «ایسفا» به آرمان فیاض مجتهدی برای فیلم داستانی «مانیکور» اهدا شد. مدال و دیپلم افتخار «ایسفا» نیز به محمدرضا مجد برای فیلم داستانی «سواد کوهی» رسید.

* جوایز بخش «بین الملل»

جوایز بخش بین الملل توسط حسین فریدون، روح الله حسینی و محمد فهیمی اهدا شد.

در بخش ویدیو آرت جایزه دوهزار یورویی بهترین اثر به «رویای هندسی» ساخته ویرجین باره اهدا شد. در بخش آسیا نیز جایزه دوهزار یورویی به فیلم «خانه» ساخته سلطنت زارنایوا تعلق گرفت. در بخش مذهب جایزه دوهزار یورویی به علی بهارلو برای فیلم «مهمان» اهدا شد.

در بخش پویانمایی جایزه سه هزار یورویی به «راه بی پایان» ساخته کارپیزو دودیگو تعلق گرفت. در بخش مستند جایزه سه هزار یورویی به فیلم «جمعه قالی» ساخته مهدی اسدی تعلق گرفت. در بخش داستانی نیز جایزه سه هزار یورویی به فیلم «آندرو» ساخته تورنیکه گورنیچیانی تعلق گرفت.

بخش بین‌الملل سی و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم کوتاه تهران به داوری  پروفسور آندره بدنارک ، پیتر موردما، جیپسی چانگ، عبیر هاشم و مهدی کرم‌پور انجام  شد.

* نکوداشت وحید نصیریان

پس از اعلام جوایز بخش بین المللی یادی از وحید نصیریان، انیماتور در گذشته شد و برای مراسم نکوداشت این هنرمند روانبخش صادقی، محمدمهدی طباطبایی نژاد و امیر سحرخیز به روی سن دعوت شدند. دختر وحید نصیریان پشت تریبون قرار گرفت و گفت: پدر من با تنها چیزی که آرام می شد و روحش را گرم می کرد این بود که فیلمش اکران عمومی شود و همه مردم ایران فیلمش را ببینند.

وی ادامه داد: می دانم که الان در کنار ماست با اینکه نمی توانیم او را ببینیم. تنها درخواستم این است که بگذارید فیلم پدرم اکران عمومی شود. یک هنرمند مثل مردم معمولی صحبت نمی کند بلکه با زبان هنر صحبت می کند.

* جوایز بخش «سینما و کتاب»

در بخش «سینما و کتاب» از میان ۷  کاندید دریافت جایزه دیپلم افتخار و مبلغ ۸۰ میلیون ریال به آبتین سلیمی برای فیلم داستانی «حضور» اهدا شد.

تندیس جشنواره و مبلغ ۲۰۰ میلیون ریال نیز مشترکاً به معین صمدی برای فیلم پویانمایی «جمشید؛ مرثیه‌ای بر یک اسطوره» و هاجر مهرانی برای فیلم پویانمایی «داش آکل» رسید.

تندیس بهترین فیلم جشنواره و مبلغ ۵۰ میلیون ریال در بخش «ایمان و امید از نگاه انسان معاصر» به جمیل عامل صادقی برای فیلم داستانی «جایی برای آرامش» تعلق گرفت.

تندیس جشنواره و مبلغ ۵۰ میلیون ریال در بخش «حقوق شهروندی» به رضا مجلسی برای فیلم مستند «به کجا می رویم؟» اهدا شد.

دیپلم افتخار و مبلغ  ۵۰ میلیون ریال در بخش «بهترین دستاورد» به پوریا پیشوایی برای فیلم «تاسوکی» رسید.

* جوایز بخش «ملی»

دیپلم افتخار بهترین بازیگر زن و مبلغ ۲۵ میلیون ریال به سونیا سنجری برای فیلم «سایه فیل» اهدا شد.

دیپلم افتخار بهترین بازیگر مرد و مبلغ ۲۵ میلیون ریال به مهدی حسینی نیا برای فیلم «سوادکوهی» رسید.

تندیس جشنواره و مبلغ ۶۰ میلیون ریال در بخش بهترین صدای فیلم به علی صفایی فر و حسین قورچیان برای صدای فیلم تجربی «کل به جزء» اهدا شد.

در بخش بهترین تدوین تندیس جشنواره و مبلغ ۶۰ میلیون ریال به عماد خدابخش برای فیلم داستانی «زونا» تعلق گرفت.

جایزه بخش بهترین فیلمبرداری تندیس جشنواره و مبلغ ۶۰ میلیون ریال به حامد حسینی سنگری برای فیلمبرداری فیلم  داستانی «فاش» و «علی قاضی» برای فیلمبرداری فیلم داستانی «خوابگردها» اهدا شد.

تندیس بهترین فیلم نامه به همراه  جایزه ۷۰ میلیونی جشنواره به امید شمس برای فیلم داستانی «شب تولد» اهدا شد.

هم چنین پرستو کاردگر جایزه ۸۰ میلیون ریالی و تندیس جشنواره را برای فیلم «ایکی» در بخش پویانمایی دریافت کرد.

جایزه بهترین فیلم مستند نیز به مهدی اسدی برای فیلم «جمعه قالی» اهدا شد. تندیس جشنواره و مبلغ ۱۰۰ میلیون ریال به فرهاد غلامی برای فیلم تجربی «کابوس نامه» اهدا شد.

تندیس جشنواره و مبلغ ۱۰۰ میلیون ریال بهترین کارگردانی فیلم هم مشترکاً  به آرمان خوانساریان برای کارگردانی فیلم «سایه فیل» و بهمن و بهرام ارک برای کارگردانی فیلم «حیوان» رسید.

در ادامه این مراسم با پخش فیلمی از ناصر غلامرضایی با حضور محمد مهدی حیدریان و محمد جواد حق شناس از ۴۰ سال فعالیت ناصر غلامرضایی تقدیر به عمل آمد.

ناصر غلامرضایی که در این مراسم از او تقدیر شد، اظهار داشت: صحبت های زیادی برای گفتن دارم اما امشب دو نفر از خانم ها حرف دل من را زدند. آرزوی ما آرزوی طول و درازی بوده است. فیلم کوتاه بعد از سال ها است که در حاشیه بوده اما سینمای کوتاه از حاشیه به متن آمده است. فکر میکنم همکاران من در سینمای بلند باید برگردند و فیلم کوتاه بسازند.

او با تاکید بر اینکه فیلم کوتاه باید اکران عمومی داشته باشد، افزود: یک طرح کامل و جامع برای اکران فیلم کوتاه باید وجود داشته باشد. افتخار میکنیم که در جمع مدیران سینمایی هستیم. به عنوان اولین و آخرین تقاضا می گویم که برای ایجاد مرکزی تحت عنوان موزه و فیلم خانه ملی ایران و فیلم کوتاه چاره اندیشی کنند.

وی افزود: لازم است بعد از ۴۰ الی ۵۰ سال که از تاریخ فیلم کوتاه میگذرد جایی برای جمع این فیلم ها، برای ترمیم فیلم های هشت میلیمتری و حتی نمایش آن ها به وجود بیاید. من خیلی خوشحالم که نسل بعد از من این مسیر را در فیلم کوتاه ادامه داده است. اگر سینمای کوتاه دیده شود قطعا شرایط فیلم بلند هم بهتر می شود. امروز شرایط فیلم کوتاه به مراتب از فیلم بلند بهتر است.

در ادامه این مراسم جوایز ویژه جشنواره به برندگان آن اهدا شد.

جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران ، تندیس جشنواره و مبلغ ۲۰ میلیون ریال به بهمن و بهرام ارک برای فیلم داستانی «حیوان» اهدا شد.

جایزه ویژه هیأت داوران ، تندیس جشنواره و  مبلغ ۱۲۰ میلیون ریال به درناز حاجیها برای فیلم‌های داستانی «مرضیه» و «مارلون» اهدا شد.

جایزه بهترین فیلم در بخش سینمای ایران نیز به بهمن و بهرام ارک برای فیلم «حیوان» رسید که جایزه این بخش تندیس جشنواره و مبلغ ۲۰۰ میلیون ریال وجه نقد بود.

جایزه بزرگ بخش بین الملل جشنواره نیز به فیلم «کارهای بد» ساخته پیوتر دوارتسی از لهستان اهدا شد.

در این مراسم مهمانان ویژه ای چون ، محمد جواد حق شناس ، سیف الله صمدیان و کاردار سفارت گرجستان حضور داشتند.

نوشته مراسم اختتامیه جشنواره فیلم کوتاه تهران برگزار شد/ درخشش برادران ارک/ تقدیر از ناصر غلامرضایی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

عضویت در شورای سرپرستی سینمای آزاد ایران، هیأت داوری جشنواره‌های منطقه‌ای و سراسری سینمای جوان ایران، کمیته انتخاب فیلم سومین جشنواره‌ جهانی سوپرهشت در تهران و برگزاری جشنواره سالیانه‌ سینمای آزاد لرستان برخی از فعالیت‌های این فیلمساز خرم‌آبادی ، به حساب می‌آیند.

غلامرضایی، ساخت و تهیه فیلم‌های کوتاه ۸ میلیمتری از جمله «زمستان در پیش است»، «چمریونه»، «مویه لیلو»، «غبار‌نشین‌ها»، «نزیر طاق‌های کاه‌گلی»، «آن مرد اسب دارد»، «دختربس نمی‌خواست تنها باشد» رادر کارنامه دارد. جایزه بهترین تکنیک‌کار و کسب بورس مطالعاتی داخل کشور از نخستین جشنواره سینمای جوان برای فیلم «غبارنشین»، مجسمه زرین و دیپلم افتخار بهترین فیلم به مفهوم مطلق از هفتمین جشنواره سینمای آزاد و اولین جشنواره جهانی سوپر ۸ در تهران، لوح سیمین هشتمین جشنواره سینمای آزاد ایران، جایزه ویژه هیأت داوران چهارمین جشنواره منطقه‌ای اتحادیه رادیو و تلویزیون‌های آسیا و اقیانوسیه برای فیلم «دختر بس» و سیمرغ بلورین به همراه دیپلم افتخار از پانزدهمین جشنواره فیلم فجر برای فیلم «خون‌‌بس» از جمله جوایز غلامرضایی محسوب می‌شوند.

سی‌و‌چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران ۲۵ تا ۳۰ مهرماه سال‌جاری برابر با ۱۷ تا ۲۲ اکتبر ۲۰۱۷ به دبیری سیدصادق موسوی در پردیس سینمایی ملت برگزار خواهد شد.

نوشته بزرگداشت ناصر غلامرضایی در اختتامیه جشنواره فیلم کوتاه تهران برگزار می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.