این جشنواره با هدف حمایت از فیلمسازان مستقل با موضوعات آسیب‌های اجتماعی و محیط زیستی از ۷ تا ۱۳ اکتبر برابر با ۲۰ تا ۲۶ مهر در ایتالیا برگزار می‌شود.

مستند «نفس» پیش از این جایزه بهترین فیلم را در بخش «سینمای دیگر» چهل و سومین دوره جشنواره Paladino d’Oro Sport Film Festival دریافت کرد و فینالیست یازدهمین دوره جشنواره راه ابریشم ترکیه، نوستالژیای ایتالیا و نامزد بهترین مستند از جشنواره World Music &Independent Film Festival آمریکا و جیپور هند شده است.

«نفس» که پخش بین‌المللی آن برعهده مینروافیلم با مدیریت الهه گودرزی است، تنهایی و عدم ارتباط آدم‌ها در دوران همه‌گیری کرونا و تاثیر آن بر زیست فردی، خلوت و خلاقیت‌های هنرمندان را در کشورهای مختلف جهان به تصویر می‌کشد.

الفبا سرور آشوری‌فر ، یلدیز ابرام، ویسل باشچی، ارویل برویلد، کلادیا بورجا، مسعود چنگیز، مهدی خلیل‌زاده، آذر فهیمی، کوروش قزوینه، سروش قهرمانلو و فربد یداللهی از افراد حاضر در این مستند هستند.

عوامل «نفس» عبارتند از؛ طراح، تهیه‌کننده و کارگردان: بهزاد رضایی، مشاوران کارگردان: زنده‌یاد خسرو سینایی و امیر یوسفی‌سادات، تدوین: عدنان مسچی و بهزاد رضائی، صداگذاری و میکس: علیرضا کریمی، تیتراژ پایانی: کیکاووس مختاری و محسن جلیلی، خطاط: آرش قهرمانلو، ترجمه و زیرنویس: فهیمه فروغی، ساخت تیزر: حامد حسینی، تصویربرداران: محسن فلاحی، یزدان موسی‌خانی و حسین مظاهری.

نوشته «نفس» فینالیست یک جشنواره ایتالیایی شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او ادامه داد: خانواده‌ام همیشه من را برای تحصیل حمایت می‌کردند. همیشه به می‌گفتند که باید درس بخوانم، مستقل باشم و فقط به خودم تکیه کنم. آن‌ها از همان ابتدا اجازه ندادند که منزوی شوم. من را به مدرسه و محیط جامعه آوردند و اجازه دادند توانایی‌هایم را بروز دهم.

متقیان با تاکید بر این‌که همیشه موانع و عوامل ناامیدکننده وجود داشته‌اند افزود: سختی‌های زیادی کشیدم و فراز و نشیب‌های زیادی داشتم اما هیچ‌وقت از تمریناتم نزدم. بعضی مواقع آدم‌های اطرافم حرف‌های ناامیدکننده می‌زدند اما من اهمیتی به آن‌ها نمی‌دادم. فقط به هدفم فکر می‌کردم.

در بخشی دیگر از برنامه مادر این قهرمان درباره اولین و آخرین مدال‌آوری هاشمیه در مسابقات پاراآسیایی ۲۰۱۴ گفت: آن لحظه خیلی خوشحال شدم. او خیلی سختی‌کشیده و تلاش کرده بود. خوشحال بودم که به هدفش رسیده بود. در مسابقه آخر به همه می‌گفتم او طلا می‌گیرد. حس قلبی‌ام به من می‌گفت که دخترم قهرمان می‌شود.

زهرا کرم‌زاده مربی متقیان نیز در قسمتی دیگر بیان کرد: من از زمانی که هاشمیه عنوان قهرمانی کشوری را کسب کرد شاهد سختی‌ها و تلاش‌هایش بودم. همیشه با حداقل‌ها کنار می‌آمد. در محدودیت توانست به اوج مطلوبیت برسد. یکی از بهترین خاطرات زندگی من، لحظه قهرمانی و رکوردشکنی او بود. همیشه در اردوها به هاشمیه می‌گفتم حواست باشد ما داریم می‌رویم مدال طلایمان را بگیریم.

متقیان خطاب به مادر و مربی‌اش گفت: خیلی خوشحالم که مادرم امشب کنار من حضور دارد. اگر من به این جایگاه رسیدم به‌خاطر حمایت‌ها و دعاهای اوست. از خانم کرم‌زاده خیلی ممنون هستم. همیشه پشتم بوده و در این پنج سال مربی شخصی‌ام شد و پای من ایستاد.

شهلا حدیدی دیگر ورزشکار پرتاب نیزه کشورمان که دوست صمیمی متقیان است اواخر برنامه به جمع مهمانان اضافه شد. حضور او یک سورپرایز برای متقیان بود زیرا او از این موضوع خبر نداشت. حدید درباره هاشمیه گفت: آن لحظه که مدال طلا گرفت بهترین لحظه زندگی‌ام بود. روز مسابقه از شش صبح چشمم به موبایل بود که او را روی سکو ببینم. او لایق این طلا و حتی بیشتر از این حرف‌هاست. واقعاً زندگی زحمت کشید. او دختری جنگنده، قوی و با جرات است. از خانم کرمی خیلی تشکر می‌کنم او پابه‌پای ما تمرین کرد.

در پایان برنامه، از طرف مدیریت شبکه نسیم، تابلوی نقاشی نفیسی که طرحی از لحظه قهرمانی، فریاد و مدال طلا به گردنش بود، به‌رسم یادبود به این قهرمان اهدا شد.

برنامه «نفس» با اجرای فلورا سام، هر شب ساعت ۲۱:۳۰ از شبکه نسیم پخش می‌شود.

نوشته از فریادهای جاودان بانوی قهرمان تا پیش‌بینی مادرش برای مدال طلا/ اوج مطلوبیت در محدودیت اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

کرمی با اشاره به این‌که از بچگی عاشق کار معلمی بوده است بیان کرد: من با خودم عهد کردم حالا که خدا این فرصت را در اختیار من قرار داده، کنار بچه‌ها باشم و تا جایی که می‌توانم به آن‌ها کمک کنم. معلمی، حس قشنگی بود. فقط آموزش بچه‌ها برایم مهم نبود. پرونده بچه‌ها را می‌خواندم و سعی می‌کردم تا جایی که می‌توانم باری از روی دوششان بردارم و هیچ‌وقت ارتباطم را با بچه‌ها قطع نکردم.

این معلم فداکار که همسرش مانند خودش فرهنگی است، در خصوص ازدواجشان، توضیح داد: همسرم مردی صبور، وفادار و مسئولیت‌پذیر است. همیشه من را تشویق کرده است. او مشاور خانواده بود و در راه کمک‌کردن به بچه‌ها همواره کنارم بوده و حتی خودش به آن‌ها مشاور می‌داد.

بعد از بخش ویدئویی از زندگی معصومه کرمی، فاطمه و زهرا دو شاگرد نوجوان او در کنارش حاضر شدند. ابتدا، فاطمه درباره او گفت: من مادرم را از بچگی ندیدم. خانم کرمی این ماجرا را فهمیده بود و به من گفت که می‌توانم با او صحبت کنم. از آن موقع برای من مانند یک مادر بود. او مدیر ما بود اما هیچ‌وقت مثل یک مدیر با ما رفتار نکرد. همیشه دوست ما بود. وقتی او را دیدم حس کردم پشتم گرم است و می‌توانم به او تکیه کنم.

زهرا ادامه داد: روز اول که وارد مدرسه شدم هیچ دوستی نداشتم. خانم کرمی وقتی سر صف صحبت کرد من انرژی گرفتم و با خودم گفتم حتی اگر هیچ دوستی پیدا نکنم، خانم کرمی دوست من می‌شود. کم‌کم باهم صحبت کردیم و صمیمی شدیم.

کرمی در پایان افزود: من سال دیگر بازنشسته می‌شوم و خیلی ناراحتم که دوران خدمتم تمام می‌شود. امیدوارم هدفی که در این سال‌ها درباره بچه‌ها داشتم را ببینم.

«نفس» با رویکردی محتوامحور درباره مادران سرزمینمان ایران به تهیه‌کنندگی مقداد مومن‌نژاد، کارگردانی محمد پیوندی، اجرای فلورا سام در شب‌های ماه محرم و صفر هر شب ساعت ۲۱:۳۰ روی آنتن شبکه نسیم می‌رود. بازپخش این برنامه روز بعد در ساعات ۱ بامداد، ۹ و ۱۵ خواهد بود.

نوشته مادری در قامت مدیریت/ معلمی حس قشنگی است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

ذاکری درباره زندگی متاهلی‌اش، توضیح داد: در ۱۸ سالگی، کاملاً سنتی ازدواج کردم. همسرم، کارگر بود و نوع زندگی‌شان با ما فرق داشت. تحمل آن زندگی سخت بود چون معتقدم، آدم‌ها حق‌شان است که خوب زندگی کنند. بعد از مدتی متوجه شدم که از همه چیز دور افتاده‌ام. بعد از چند سال همسرم معتاد شد. همیشه به پدر و مادرم گله می‌کردم که چرا من را به او شوهر دادند؛ البته آن‌ها همیشه از من حمایت کردند. من تلاش کردم شوهرم را برگردانم اما نشد و وقتی بچه‌هایم بزرگ شدند از او جدا شدم.

رقیه ذاکری مدتی مغازه نانوایی پدرش را اجاره کرد. بعد از هفت سال کار نانوایی را کنار گذاشت و شروع به خیاطی کرد اما در ملاقات با یک مشاور خانواده مسیر زندگی‌اش عوض شد. او در این‌باره افزود: بعد از چند سال جلسات مشاور خانواده را شروع کردم. در همان جلسه  اول مشاورم به من گفت تو یک الگو هستی و می‌توانی خانم‌هایی مانند خودت را نجات دهی. با حرف او انگیزه‌ام برای پیشرفت بیشتر شد. بعد از مدتی یک NGO برای توانمندسازی و کمک به زنان تشکیل دادیم. با این کار تحولی در استان هرمزگان ایجاد کردیم. می‌خواستم تا جامعه‌ای با فکر نو داشته باشیم.

او ادامه داد: در کنار NGO مغازه نانوایی را داشتم و خیاطی هم می‌کردم. چند وقت که گذشت، طی یک‌سری پیشنهادات و بعد از بررسی‌های متعدد کارخانه صنایع غذایی را راه انداختیم. مشکلات زیادی سر راهم بود و تقریباً همه به من می‌گفتند کنار بکشم اما من می‌خواستم کارخانه‌دار شوم و شدم.

در ادامه برنامه بعد از پخش ویدیویی کوتاه، مجید پسر رقیه و مهناز یکی از دوستانش، در استودیو حاضر شدند. مهناز نحوه آشنایی و اخلاقییات رقیه را چنین توصیف کرد: بعد از اتمام دانشگاه به واسطه یکی از دوستان برای کار به ایشان معرفی شدم. او از همان روز اول صمیمی، مهربان و نسبت به همه دلسوز بود. هیچ‌وقت او را به چشم رئیس کارخانه ندیدیم بلکه او را به عنوان خواهر بزرگ‌تر خودمان می‌دانستیم. سرکار هیچ فرقی بین ما با بچه‌هایش نمی‌گذارد.

مجید هم خطاب به مادرش گفت: آرزو دارم تا یک روز بتوانم جواب تمام زحمات و اعتمادی که مادرم به من کرد را بدهم. امیدوارم آن چیزی که مادرم می‌خواست، باشم؛ از خدا می‌خواهم تا روزهای خوب را در کنار هم احساس کنیم و مطمئنم این اتفاق می‌افتد.

این کارآفرین برجسته جنوبی در پایان افزود: اهداف زیادی دارم و هیچ‌وقت دوست ندارم بازنشسته شوم. دلم می‌خواهد تا وقتی زنده‌ام برای خانواده و جامعه‌ام تلاش کنم. دوست دارم یک سرزمین خوب داشته باشم. همه می‌توانند خوب زندگی کنند و برای خودشان دولت داشته باشند. دوست دارم زنان کشورم حس کنند که هر کدام‌شان یک دولت‌اند.

«نفس» با رویکردی محتوامحور درباره مادران سرزمین‌مان ایران به تهیه‌کنندگی مقداد مومن‌نژاد، کارگردانی محمد پیوندی، اجرای فلورا سام در شب‌های ماه محرم و صفر هرشب ساعت ۲۱:۳۰ روی آنتن شبکه نسیم می‌رود. بازپخش این برنامه روز بعد در ساعات ۱ بامداد، ۹ و ۱۵ خواهد بود.

نوشته خستگی ناپذیریِ مادری کارآفرین/ از نانوایی تا کارخانه‌داری اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او ادامه داد: من از همان دوران نوجوانی غیرتم اجازه نمی‌داد از مادرم پول بگیرم. در کنار مدرسه و حتی در تعطیلات هم کار می‌کردم. خانواده‌ام نمی‌دانستند کار می‌کنم. خیلی به من سخت گذشت اما باعث شد بهتر تربیت شوم.

او درخصوص ماجراهای بعد از تصادفش، توضیح داد: در ۱۷ سالگی تصادف کردم. در تصادف من کسی مقصر نبود؛ سوار موتور بودم که لاستیک جلوی آن ترکید؛  بعد از تصادف، زندگی برای من و خانواده‌ام تغییر کرد. همه فقط می‌خواستند که من زنده بمانم. قبل از تصادف، به‌ دلیل مرگ پدرم خیلی به خدا شکایت می‌کردم. وقتی در بیمارستان به‌هوش آمدم و متوجه شدم یک دست ندارم، گفتم خدایا من از تو چیز دیگری می‌خواستم و تو به من چه دادی! اما حالا بابت این حرف، هر روز از خدا معذرت‌خواهی می‌کنم.

مهران در ادامه افزود: نمی‌دانستم این اتفاق برایم سکوی پرتاب است. تصمیم گرفتم از این آزمایش الهی به‌نحو احسن عبور کنم. تصمیم گرفتم به هر قیمتی شده، بلند شوم و این‌بار من دست خانواده‌ام را گرفتم.

این قهرمان زیبایی اندام، درباره تصمیم ورزشی‌اش بعد از تصادف، توضیح داد: تصمیم گرفتم دوباره ورزش را شروع کنم و در رشته زیبایی اندام مسابقه دهم. خیلی سخت بود. یک‌سال تمرین کردم تا عضلات سمت راستم را پرورش دهم. من را دست کم گرفته بودند. خیلی‌ حرف‌ها شنیدم اما به آن‌ها اعتنا نکردم و ادامه دادم و در مسابقات طلا گرفتم.

بعد از پخش یک فیلم کوتاه، مادر و برادر مهران در کنار او حاضر شدند. مادر مهران در ابتدا گفت: مهران هم خودش بلند شد، هم ما را بلند کرد. تا وقتی زنده‌ام از او ممنونم. من سعی کردم خودم را نبازم. هیچ‌وقت ندیدم ناامید شود. هرگز جلوی مهران گریه نکردم؛ از من خواسته بود کسی که می‌خواهد گریه کند به عیادتش نیاید؛ تمام درد د‌ها و گریه‌هایم پیش مادرم بود؛ زنی که مادر واقعی من نبود اما حق مادری به گردن من داشت.

در همین بخش محمد، برادر مهران ادامه داد: مهران آدم خاصی است. خیلی سربلند از این ماجرا عبور کرد. کارهایی انجام می‌داد که خیلی به او و روحیه‌اش امیدوار شدیم.

مهران در بخش پایانی گفت: من خیلی خوشحالم که در فضای مجازی یا مصاحبه‌هایی که داشته‌ام، توانسته‌ام آدم‌هایی را مجاب کنم که در هر شرایطی هستید، می‌توانید از زندگی لذت ببرید. هر انسانی که به دنیا می‌آید یک رسالتی دارد و من خدا را شاکرم که توانستم سربلند شوم.

«نفس» با رویکردی محتوامحور درباره مادران سرزمین‌مان ایران به تهیه‌کنندگی مقداد مومن‌نژاد، کارگردانی محمد پیوندی، اجرای فلورا سام در شب‌های ماه محرم و صفر هرشب ساعت ۲۱:۳۰ روی آنتن شبکه نسیم می‌رود. بازپخش این برنامه روز بعد در ساعات ۱ بامداد، ۹ و ۱۵ خواهد بود.

نوشته از قطع عضو تا قهرمانی جهان/ پسری که قهرمان مادرش شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

زهرا خاتون، مامای روستای یوسف‌آباد بوده است؛ او در این باره افزود: من از همان بچگی مجبور بودم به پدرم در کارها کمک کنم؛ دوست داشتم درس بخوانم اما اجازه ندادند؛ چند سال بعد از ازدواج، مامایی را یاد گرفتم. اوایل انقلاب، تصدیق مامایی‌ام را گرفتم؛ آن زمان به بی‌سوادها هم تصدیق می‌دادند. نزدیک ۳۰۰ بچه به دنیا آوردم.

او درباره رابطه خود با شوهرش افزود: من و شوهرم خیلی یکدیگر را دوست داشتیم؛ همه‌جا با او می‌رفتم؛ هیچ‌وقت او را تنها نمی‌گذاشتم؛ خیلی به من احترام می‌گذاشت. درواقع تمام زندگی‌اش بودم؛ مادرش را هم خیلی دوست داشتم؛ ۲۵ سال از او مراقبت کردم.

بعد از پخش یک میان‌برنامه پسردایی زهرا خاتون که خودش او را به دنیا آورده و به او شیر داده بود در استودیو حاضر شد؛ او گفت: عزیز، به‌اندازه مادرم برایم زحمت کشیده است؛ او واقعاً شیرزن است؛ مانند مادرم او را دوست دارم.

در ادامه دختر و نوه زهرا خاتون نیز در کنار او حاضر شدند؛ دخترش درباره رابطه‌اش با زهرا خاتون توضیح داد: من هم دخترش، هم همسایه‌اش، هم رفیق و هم همدمش هستم؛ اگر یک روز مادرم را نبینم، نمی‌توانم روزم را شروع کنم؛ او خیلی به‌روز است؛ من نمی‌توانم مانند مادرم باشم اما سعی می‌کنم او را الگوی خودم قرار دهم. می‌توان مادرم را فرشته دانست.

در پایان برنامه، فلورا سام از زهرا خاتون خواست تا چند کلمه‌ای با شوهرش صحبت کند و او با سردادن نوایی دلنشین همسرش را یاد کرد.

«نفس» با رویکردی محتوامحور درباره مادران سرزمینمان ایران به تهیه‌کنندگی مقداد مومن‌نژاد، کارگردانی محمد پیوندی، اجرای فلورا سام در شب‌های ماه محرم و صفر هر شب ساعت ۲۱:۳۰ روی آنتن شبکه نسیم می‌رود. بازپخش این برنامه روز بعد در ساعات ۱ بامداد، ۹ و ۱۵ خواهد بود.

نوشته نوای دلنشین پیرزن ۱۰۰ ساله به یاد همسرش/ اجازه ندادند درس بخوانم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او ادامه داد: هیچ وقت نگفتم چرا جایگاه من این‌جاست؛ من از کارم، این‌که روی پا خودم ایستاده بودم و خرج خانواده را می‌دادم، لذت می‌بردم. بعد از چند سال خسته شدم، دلم می‌خواست کنار خانواده‌ام باشم و با خواهرهایم بزرگ شوم؛ بنابراین تصمیم گرفتم به سمیروم برگردم.

این قهرمان جهان ضمن تاکید بر شرایط مالی زندگی‌شان و هزینه‌های زیاد ورزشی‌اش، بیان کرد: این را شاید در هیچ برنامه‌ای نگفته باشم، هفته‌ای سه جلسه به یک باشگاه در اصفهان می‌رفتم؛ در آن‌جا مربی هر دفعه من را برای هوگو و دستکش نداشتن دعوا می‌کرد یا من شهریه را نداشتم که بدهم و از دست منشی فرار می‌کردم، او هم جلو همه من را دعوا می‌کرد. همیشه با استرس وارد باشگاه می‌شدم البته آن‌ها شرایط مالی من را نمی‌دانستند؛ گاهی اوقات یک گونی از خانه برمی‌داشتم، لاستیک‌ها را جمع کرده و می‌فروختم تا کرایه اتوبوس را بدهم؛ شرایط سختی داشتم اما به هدفم نگاه می‌کردم.

منصوریان درخصوص وضعیت بانوان ورزشکار و بیمه آن‌ها توضیح داد: در ورزش بانوان شرایط مالی زیاد خوب نیست مگر این‌که مدال بیاوری! متاسفانه حتی یک بیمه تامین اجتماعی هم به آن‌ها تعلق نمی‌گیرد. ما فقط یک بیمه بیماری داریم که مبلغ آن ۶۰ هزار تومان است و عملا نمی‌توان با آن کاری کرد.

او درباره مادرش گفت: مادرم سختی‌های زیادی در زندگی کشید؛ او بیماری قلبی داشت اما با آن بیماری مجبور بود قالی و گلیم ببافد تا خرج زندگی را بدهد؛ وقتی که ما در مسابقات مدال آوردیم و کمی معروف شدیم، توانستیم آرزوهایش را برآورده کنیم تا گوشه‌ای از زحمات و سختی‌هایش جبران شود.

منصوریان در این برنامه تنها نبود و همسرش، امید نوابی هم کنارش بود. نوابی درباره ازدواجش با شهربانو و آرزوهایش برای او گفت: قبل از اینکه شهربانو وارد تیم ملی شود ما باهم ازدواج کردیم؛ بعد از این‌که وارد تیم ملی شد، بیشتر اوقات نبود؛ خیلی سخت بود اما برایش خوشحالم. امیدوارم که به آرزوهایش برسد و موفق باشد. او در همه مسابقات مهم جهانی مدال آورده است. تنها مدالی که او در ویترین قهرمانی‌هایش ندارد مدال المپیک است. او مطمئن است که این مدال را می‌گیرد و شهربانو در این‌باره توضیح داد: یکی از آرزوهای هر ورزشکاری رفتن به المپیک است. من فقط مدال المپیک را ندارم؛ یکی از آرزوهایم این است که این اتفاق برایم بیفتد. چهار سال بعد ورزش موتای به المپیک اضافه می‌شود و من می‌خواهم که در آن حضور پیدا کنم حتی اگر یک درصد این اتفاق نیفتد، رشته‌ای را انتخاب می‌کنم که المپیک داشته باشد.

این مدال آور کشورمان در پایان افزود: امیدوارم تغییراتی در ورزش بانوان ما رخ دهد و ورزش بانوان بیشتر دیده شود. دیده شدن ورزشکاران خانم باعث می‌شود اتفاقات خوبی برای‌شان بیفتد.

«نفس» با رویکردی محتوامحور درباره مادران سرزمین‌مان ایران به تهیه‌کنندگی مقداد مومن‌نژاد، کارگردانی محمد پیوندی، اجرای فلورا سام در شب‌های ماه محرم و صفر هرشب ساعت ۲۱:۳۰ روی آنتن شبکه نسیم می‌رود. بازپخش این برنامه روز بعد در ساعات ۱ بامداد، ۹ و ۱۵ خواهد بود.

نوشته سرسختی‌های مادری قهرمان/ آرزویم رفتن به المپیک است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او با اشاره به ‌این‌که مادرش زن زحمت‌کشی بوده است بیان کرد: ما از مقطع راهنمایی به بعد برای تحصیل به شهر رفتیم؛ مادر من هر روز با پای پیاده ۱۰ کیلومتر را تا مدرسه می‌آمد، به ما نهار می‌داد و برمی‌گشت؛ برای جبران زحمات آن‌ها، بعد از مرگ‌شان تصمیم گرفتم، منزل پدری‌ام را بازسازی کنم و حالا نوه‌های‌شان آخر هفته‌ها را در آن‌جا سر می‌کنند.

سهرابی گفت: من همیشه سعی کردم روی پا خودم بایستم؛ زمانی که دانشجو بودم، به عنوان کارآموز به اداره کشاورزی مرند رفتم و چون کارم خوب بود به من حقوق می‌دادند. آن‌ دوران برای من خیلی شیرین بود. در آن‌جا بود که با همسرم آشنا شدم و حس کردم او با بقیه برای من فرق می‌کند.

در ادامه برنامه بعد از پخش وله‌ای، عبدالرضا گلکاری‌حق، همسر مرضیه سهرابی وارد استودیو شد. او درباره دوران آشنایی‌اش با مرضیه سهرابی گفت: ما شش ماه باهم همکار بودیم؛ من به او علاقمند شده بودم اما چون جنگ شروع شده بود و من باید برای سربازی به خط اعزام می‌شدم، به او چیزی نگفتم؛ چند وقت بعد من مجروح شدم و برگشتم؛ فصل سیب‌چینی در آذربایجان بود و آن‌ها هم در منزل‌شان تلویزیون داشتند؛ به این بهانه با هم به خانه‌شان رفتیم؛ این‌گونه پای من به آن‌جا باز شد و در نهایت از ایشان خواستگاری کردم.

سهرابی در ادامه افزود: من همیشه ساده‌زیست بوده‌ام؛ می‌دانستم که هر دو ما آدم‌های تلاشگری هستیم؛ وقتی برای تحصیل به تهران آمدیم، من در یک شرکت، روز مزد کار می‌کردم؛ علاوه بر این‌ها سمت کرج ۲۰ هکتار باغ بود که همه آن را به تنهایی هرس می‌کردم؛ به حدی که دستانم تاول زده بود. هر دو ما درآمد داشتیم و باهم خرج می‌کردیم. هیچ‌وقت مال من، مال تو بین‌مان نبود؛ زندگی‌مان پر چالش اما شیرین بود.

در انتهای برنامه سحر و سینا گلکاری، فرزندان این زوج کارآفرین به جمع مهمانان پیوستند. در ابتدا سحر گلکاری گفت: همیشه یکی از اصلی‌ترین مشخصه‌های مادر این بود که او خودش بوده است. او هیچ‌وقت برای هیچ چیزی، ارزش‌های خود را زیر پا نگذاشته است.

سهیل گلکاری هم در پایان ادامه داد: چند وقت پیش به این فکر می‌کردم که چه جملاتی باعث خوشحالی آدم می‌شود. یکی از آن جملات «خدا پدر مادرت را بیامرزد» است. این جمله به این معنی است که تو الگوی خوبی در زندگی داشته‌ای. مادر من همیشه می‌گوید کمک کن تا گره از کار دیگران باز شود و من این کار را از آن‌ها به ارث برده‌ام.

«نفس» با رویکردی محتوامحور درباره مادران سرزمین‌مان ایران به تهیه‌کنندگی مقداد مومن‌نژاد، کارگردانی محمد پیوندی، اجرای فلورا سام در شب‌های ماه محرم و صفر هرشب ساعت ۲۱:۳۰ روی آنتن شبکه نسیم می‌رود. بازپخش این برنامه روز بعد در ساعات ۱ بامداد، ۹ و ۱۵ خواهد بود.

نوشته کمک‌های بی‌دریغ مادر وهمسری خودساخته/ زندگی‌مان پرچالش اما شیرین بود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

او با اشاره به زندگی کودکی‌اش درباره آرزوهای دوران نوجوانی خود چنین گفت: من همیشه تصور می‌کردم که در آینده یک زندگی خوب، ساده و آرامی خواهم داشت؛ زندگی‌ای مانند زندگی خانوادگی خودم.

این همسر فداکار در ۱۷ سالگی با شهید املاکی ازدواج کرد. او در این باره توضیح داد: خواستگاری ما بسیار ساده برگزار شد؛ او (شهید املاکی) قبل از ازدواج به من گفت که پاسدار است و ممکن است شهید بشود؛ البته من می‌دانستم اما او می‌خواست که من آگاهانه برای ازدواج با او تصمیم بگیرم؛ زمان ازدواج ما ایشان در جبهه حضور داشت؛ او مرد بسیار خوبی بود و همه در روستای ما او را می‌شناختند و به او احترام می‌گذاشتند؛ حتی آن‌قدر همه او را قبول داشتند که در شب خواستگاری حتی راجع‌به مهریه با او صحبتی نکردند؛ من در روز عقد متوجه شدم که خودش برای من مهریه‌ای در نظر گرفته است؛ شش روز بعد از عقد او به جبهه رفت؛ ما عقد ساده‌ای داشتیم و بیشتر مخارج عقد از جمله حلقه‌هایمان را برای کمک به جبهه دادیم.

او ادامه داد: من هم مانند هر دختری آرزو داشتم و می‌ترسیدم که او را از دست بدهم اما آن‌قدر او را دوست داشتم که پذیرفتم چون او مرد خیلی خوبی بود؛ حسین به‌قدری صبور، باتقوا و مردمی بود که نمی‌توانستم از او بگذرم.

طبیعتاً جدایی یک زوج در روزهای اول ازدواج کار سختی است اما گاهی جنگ چاره‌ای جز جدایی نمی‌گذارد. زهرا سحری هم که از این قاعده مستثنی نبود درباره آن روزهای سخت گفت: در آن زمان دفاعی وجود داشت به نام دفاع مقدس؛ جنگ را ایران آغاز نکرده بود؛ اگر ایشان و امثال او نمی‌رفتند زندگی ما معنی نمی‌داد؛ ما هم یکی مثل فلسطین و عراق می‌شدیم که در را با پوتین و لگد باز می‌کردند و وارد حریم خصوصی‌مان می‌شدند؛ در طول ۵ سال زندگی مشترک ما شاید او سه ماه خانه بود.

او افزود: من فقط یکبار به او گفتم که بیشتر بمان، چون دخترمان داشت به دنیا می‌آمد؛ اما چیزی درباره شهرهای مرزی ما گفت که من دیگر هیچ‌وقت از او چنین چیزی نخواستم. من با او همراه و همدل بودم چون او چیزهایی را در جبهه می‌دید که من نمی‌دیدم؛ من هم دلم تنگ می‌شد اما با دلتنگی‌هایم صبوری می‌کردم.

سحری درباره شهادت شهید املاکی توضیح داد: او بعد از چند سال اصرار داشت که ما را با خود به مناطق جنگی ببرد؛ من قبول کردم. او به پدرش گفته بود که مانند امام حسین (ع) که خانواده‌اش را در جنگ کنارش داشت من هم می‌خواهم زن و بچه‌هایم آنجا باشند. در سنندج هفته‌ای یکبار به ما سر می‌زد تا ۹ فروردین که شهید شد. همسایه‌ها به من گفتند که او مجروح شده است و من هم فکر کردم که مانند دفعات قبل واقعاً مجروح شده است؛ در راه از من درباره زندگی‌ام می‌پرسیدند، وقتی به منزل پدر شوهرم رسیدم دیدم شلوغ است و آنجا متوجه شدم که شهید شده است؛ یک‌لحظه تمام زندگی‌ام جلوی چشمانم آمد؛ فهمیدم دیگر کاملاً تنها شدم.

همسر شهید املاکی در ادامه راجع‌به زندگی بعد از شهادت شوهرش گفت: خیلی‌ها از لحاظ اعتقادی با او درگیر بودند و به او اعتراض می‌کردند که چرا به جبهه می‌رود؛ وقتی او شهید شد من به چشم دیدم که یک‌سری از شهادت او خوشحال شدند. بعضی وقت‌ها رفتارهایی از مردم می‌دیدم که شهادت او را فراموش می‌کردم. این رفتارها برایم سنگین و عذاب‌آور بود.

مرضیه املاکی دختر شهید املاکی، همراه مادر در برنامه حضور داشت؛ او گفت که وقتی پدرش شهید شد فقط چهار سال داشته است، بنابراین هیچ خاطره‌ای از پدرش در ذهن ندارد و هر چیز که از او می‌داند از گفته‌های اطرافیان است.

او درباره نحوه شهادت پدرش توضیح داد: او در عملیات والفجر ۵ بود که در خاک عراق انجام شد؛ در آن عملیات گاز شیمیایی از نوع سیانور زده بودند و یک بسیجی دیگر ماسک می‌خواسته و پدرم هم ماسک خودش را به او داده است؛ البته آن بسیجی هم شهید شد؛ متأسفانه پیکر پدرم هنوز نیامده است و نتوانستند آن را از عراق بیاورند. من همیشه ناراحتم که حداقل چرا نباید مزاری برای پدرم باشد تا خودم را در آنجا کمی آرام کنم و دلم به این خوش باشد که حداقل یک‌تکه استخوانی از او آمده و در این حد او را دارم.

نوشته صبوری‌های بانویی که پیکر همسر شهیدش را هم ندید اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فلک‌ناز در ابتدا درباره کودکی، خانواده و زندگی عشایری‌اش گفت: ما ۵ نفر بودیم. دو برادر و دو خواهر داشتم. چندین سال در سیاه‌چادرها زندگی می‌کردیم؛ اما کوچ‌نشینی برای‌مان صرف نداشت بنابراین ساکن روستا شدیم. پدرم کشاورز و دامدار بود. زندگی‌مان بد نبود. زمستان‌ها به روستا می‌آمدیم و تابستان‌ها در ولایت خودمان کشاورزی می‌کردیم. پدرم تنها بود و ما هم در کارها به او کمک می‌کردیم؛ مخصوصا از وقتی که برادرهایم به کویت رفتند، من شدم همه‌کس پدرم و تقریبا همه کارهایش را انجام می‌دادم. من سعی کردم که جای برادرهایم را برایش پر کنم تا جای خالی آن‌ها را احساس نکند. حتی اگر کسی به او زور می‌گفت من به پشتیبانی‌ از او برایش دعوا می‌کردم. در آن زمان من اصلا دنبال بازی کردن نبودم یعنی نمی‌توانستم باشم چون باید حواسم را جمع می‌کردم تا کسی به پدرم زور نگوید یا محصول‌مان را ندزدند.

فلک‌ناز در ۱۶ سالگی با یک مرد ۵۰ ساله ازدواج می‌کند. او با اشاره به اینکه زن دوم بود، توضیح داد: شوهرم کدخدا زاده بود و زن اولش من را برای او انتخاب کرد. من حتی نمی‌دانستم که من را شوهر داده‌اند. یکی از اقوام ما به جای من رفته بود همه کارها از جمله عقد بین ما را هم انجام داده بود و بعد به من گفتند. پدرم پیر شده بود و نمی‌خواست من در خانه باشم و من را شوهر داد تا زن دوم بگیرد. زن اول شوهرم که اتفاقا اسم او هم فلک‌ناز بود خانم خیلی مهربانی بود و من او را مثل مادرم می‌دانستم. ما باهم خیلی خوب بودیم. وقتی کسی به خانه ما می‌آمد نمی‌فهمید که من عروس‌اش هستم یا هووی او.

او ادامه داد: اوایل ازدواج حس بدی داشتم. نمی‌تواستم چیزی بگویم. در اصل او زن خانه بود و من از راه دور آمده بودم. وجدانم اجازه نمی‌داد بخواهم حرفی بزنم؛ از حق نگذریم زن خیلی خوبی بود. من بچه‌هایش را هم اندازه خودش دوست دارم. او بعد از من هم دو بچه دیگر آورد که من خودم به آن‌ها شیر دادم و حتی نام‌شان هم در شناسنامه من است.

فلک‌ناز که یک‌سال بعد از ازدواج، همراه شوهرش شروع به کشاورزی کرد؛ افزود: شوهرم دست تنها و ما هم تعدادمان زیاد بود؛ برای همین مجبور شدم کنار او کشاورزی را ادامه دهم. اگر من نبودم کار کشاورزی شوهرم را از چنگ‌اش درآورده بودند. البته او اصلا قدر ما را نمی‌دانست. نه برای زن اولش کاری کرد و نه برای من. خودم برای خودم همه چیز می‌خریدم و او کاری به هیچ چیز نداشت.

او درباره ازدواج بچه‌هایش گفت: زمان ازدواج آن‌ها ما دست‌مان خیلی خالی بود. دخترهایم مدتی با ما زندگی می‌کردند. البته قدیم هم مانند الان نبود همه کنار هم با خوشی زندگی می‌کردند. من از عروس‌هایم هم خیلی راضی هستم.

بعد از پخش یک ویدیو از زندگی فلک‌ناز، بچه‌های او و هوویش در استودیو حاضر شدند و درباره او و رابطه با مادرشان گفتند. آنها اظهار داشتند که نه تنها رابطه بین آن‌ها بسیار صمیمی بود حتی با بچه‌های یکدیگر نیز رابطه خوبی داشتند. همچنین بین خواهر و برادرها، تنی و ناتنی وجود نداشت. همدیگر را به یک اندازه دوست داشتند و مانند یک خانواده کاملا عادی زندگی می‌کردند.

فلک‌ناز در انتها درباره وضعیت زندگی حال حاضران گفت: ما الان دو سال است که دیگر کار کشاورزی نمی‌کنیم چون آب نداریم. حتی آب برای خوردن هم نیست. هیچ‌کس کاری برای‌مان انجام نمی‌دهد. تا چند سال پیش هم کمبود آب داشتیم اما امسال دیگر هیچی نمانده است.

قاب پایانی «نفس» صحبت‌های فرزندان فلک‌ناز بود که با بغض و دست‌بوسی از مادر خود تشکر کردند؛ دعای خیر این مادر فداکار در حق تمام فرزندان ایران، اتمام بیماری کرونا و درنهایت سلامتی فرزندان‌اش خاتمه داستان شنیدنی مادر فداکار سرزمین‌مان فلک‌ناز رییسی بود.

«نفس» با رویکردی محتوا محور درباره مادران سرزمین‌مان ایران به تهیه‌کنندگی مقداد مومن‌نژاد، کارگردانی محمد پیوندی، اجرای فلورا سام در شب‌های ماه محرم و صفر هرشب ساعت ۲۱:۳۰ روی آنتن شبکه نسیم می‌رود. بازپخش این برنامه روز بعد در ساعات ۱ بامداد، ۹ و ۱۵ خواهد بود.

نوشته روایتی دیگر از مادری فداکار از خطه بختیاری‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این‌ رویداد سینمایی گزیده ای از فیلم های ارائه شده به بخش اسکار خارجی را نمایش می دهد که فیلم سینمایی«نفس» نیز جز فیلم هایی است که در این مرکز نمایش می دهند.

نمایش فیلم ها در این رویداد سینمایی از روز گذشته ۱۵ دی ماه آغاز شده و تا ۲۱ همین ماه نیز ادامه دارد.

محمد اطبایی (مستقل های ایرانی) عرضه و پخش بین الملل فیلم «نفس» را به عهده دارد.

نوشته نمایش «نفس» در آمریکا/ مرور فیلم‌های ارائه شده به بخش اسکار خارجی زبان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

همچنین فیلم «کوپال» ساخته کاظم ملایی در بیست و ششمین جشنواره فیلم برکلی جایزه بهترین فیلم خارجی را از آن خود کرد.

متن این دو پیام‌ تبریک به شرح زیر است:

«سرکار خانم نرگس آبیار

سرکار خانم ساره نور موسوی

موفقیت شما با فیلم «نفس» در جشنواره فیلم مینسک بلاروس موجب مسرت و خوشحالی است. سپاس که افتخاری دیگر برای‌ سینمای بزرگ ایران آفریدید. ضمن تبریک به شما و تمامی عوامل این فیلم، امید داریم موفقیت‌هایتان استمرار یابد.

جشنواره جهانی فیلم فجر»

«جناب آقای کاظم ملایی

موفقیت فیلم «کوپال» در جشنواره فیلم برکلی موجب خوشوقتی است. صمیمانه به شما و تمامی عوامل این فیلم تبریک می‌گوئیم و امیدواریم موفقیت‌هایتان ادامه یابد.

جشنواره جهانی فیلم فجر»

نوشته تبریک جشنواره جهانی فجر به عوامل دو فیلم «نفس» و «کوپال» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

عرضه و پخش بین فیلم سینمایی «نفس» به عهده محمد اطبایی است و این فیلم تاکنون ۶ جایزه بین المللی دریافت کرده که ٣ جایزه به عنوان بهترین کارگردان به نرگس آبیار اهدا شده است.

فیلم سینمایی «نفس» به کارگردانی نرگس آبیار به عنوان نماینده ایران در آکادمی اسکار پذیرفته شده است.

نوشته کارگردان و بازیگر «نفس» بهترین‌های جشنواره فیلم بلاروس شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم سینمایی «خیبولا» به کارگردانی جورج اواشویلی از کشور گرجستان با بازی حسین محجوب به عنوان یک بازیگر ایرانی در بخش اصلی این جشنواره حضور دارد. همچنین فیلم بلند «راز» ساخته نیما فرهی نیز در بخش خارج از مسابقه شرکت می کند.

فیلم سینمایی «نفس» به کارگردانی نرگس آبیار به عنوان نماینده ایران در آکادمی اسکار پذیرفته شده است.

نوشته «نفس» به جشنواره فیلم «مینسک، لیستاپاد» بلاروس می‌رود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم «یه وا» که پیش از این در جشنواره های فیلم مونترال (کانادا) و میل ولی (آمریکا) به نمایش در آمده است، در مقام محصولی مشترک از دو کشور ارمنستان و ایران جهت رقابت در اسکار رشته بهترین فیلم خارجی زبان از سوی ارمنستان به فرهنگستان علوم و هنرهای سینمایی معرفی شده است.

جشنواره فیلم «دنیای آسیا» از ۳ تا ۱۱ آبان سال جاری در شهر لس آنجلس آمریکا برگزار می شود.

نوشته نمایش فیلم‌های «یه وا»، «نفس» و «زرد» در جشنواره فیلم «دنیای آسیا» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.