در این دوره، تندیس طلایی بهترین فیلم جشنواره در بخش جایزه شهید آوینی به مرتضی پایه‌شناس برای مستند «آبراه کوچکی در میان هور» اهدا شد. همچنین جایزه ویژه هیأت داوران در بخش ایران به محسن اسلام‌زاده و محمدمهدی حبیبی برای مستند «شاخه‌ای روی آب» تعلق گرفت.

علی فراهانی‌صدر تندیس بهترین تدوین را برای مستند «رویای ناتمام» دریافت کرد و سارا طالبیان نیز برای کارگردانی همین اثر، موفق به دریافت تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه ویژه هیأت داوران شد. افزون بر این، محمد حمیدی‌مقدم جایزه ویژه دبیر جشنواره را به محمدصادق اسماعیلی، کارگردان مستند «آگیرا» اهدا کرد.

تنوع موضوعی آثار تولیدشده و گستره جوایز کسب‌شده بیانگر توجه همه‌جانبه مرکز مستند سوره به مسائل روز، دغدغه‌های اجتماعی و نیازهای فرهنگی جامعه است؛ رویکردی که جایگاه این مرکز را در سینمای مستند ایران بیش از پیش تثبیت کرده است.

لازم به ذکر است مرکز مستند سوره با ۷ اثر «آبراه کوچکی در میان هور»، «آگیرا»، «پلز، اراده سنگی»، «رویای ناتمام»، «شاخه ای روی آب»، «موتورسواران» و «هویدا، یک پرتره صوتی» در ۳ بخش جشنواره «سینماحقیقت» نوزدهم شامل مسابقه بلند ملی، جایزه شهید آوینی و ایران حضور داشت.

نوشته کسب ۵ جایزه از ۹ نامزدی برای مرکز مستند سوره در «سینماحقیقت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شروعی کم‌رمق برای جشنواره‌ای جدی

با این حال، جشنواره از همان ابتدا با چالش‌هایی روبه‌رو شد. مراسم افتتاحیه، به‌ویژه از نگاه رسانه‌ها، ضعیف و بی‌رمق بود؛ نه آن شور و ضرباهنگی که انتظار می‌رفت و نه آن حس آغاز یک رویداد مهم سینمایی. از سوی دیگر، ترافیک و شلوغی مسیرهای منتهی به پردیس ملت در روز نخست، بسیاری از مهمانان و خبرنگاران را سردرگم کرد.

نکته قابل‌توجه این بود که حتی با آغاز نمایش آثار در روز اول، همچنان شاهد آماده‌سازی فضا، نصب المان‌ها و چینش هویت بصری جشنواره بودیم؛ موضوعی که با توجه به اعلام زودهنگام جابه‌جایی جشنواره از پردیس چارسو به پردیس ملت، قابل‌دفاع به نظر نمی‌رسید. جشنواره‌ای با سابقه «حقیقت» انتظار می‌رفت از نخستین ساعت، با انسجام کامل میزبان مخاطبانش باشد.

مانند همه جشنواره‌ها از روز دوم اما اوضاع بهتر شد. جشنواره رفته‌رفته به ریتم خود رسید و آثار پرمخاطب جای خود را در جدول نمایش پیدا کردند. در میان گونه‌های متنوع سینمای مستند، طبق معمول، مستندهای پرتره بیش از سایر آثار مورد توجه قرار گرفتند؛ فیلم‌هایی که روایت زندگی یک فرد را دستمایه قرار می‌دهند و وقتی سوژه اصلی در سالن حضور دارد، تجربه تماشای آن‌ها دوچندان می‌شود.

مستند «لاماسو» درباره زندگی و فعالیت‌های حرفه‌ای امیر علی‌اکبری کشتی‌گیر سابق و فایتر کنونی، یکی از پرمخاطب‌ترین آثار روز دوم بود. حضور سوژه فیلم در کنار مخاطبان، به اکران حال‌وهوای متفاوتی داد؛ تجربه‌ای که سینماحقیقت به‌درستی روی آن سرمایه‌گذاری کرده است. در همین مسیر، مستند «سهیل» به کارگردانی وحید فرجی نیز با استقبال مواجه شد؛ روایتی از زندگی ورزشکاری ماجراجو که پس از یک حادثه تلخ و قطع نخاع، وارد جهانی تازه می‌شود. مستند «آخرین بازمانده» ساخته سارا طالبیان اما یکی از احساسی‌ترین اکران‌های جشنواره را رقم زد. کیان، سوژه فیلم که پدر و مادرش را در جنگ ۱۲ روزه از دست داده، در میان مخاطبان جشنواره کیک تولدش را فوت کرد؛ لحظه‌ای که به‌جای شادی، اشک را به چشم حاضران آورد و نشان داد مستند، گاهی بی‌واسطه‌ترین ارتباط انسانی را شکل می‌دهد.

غیبت نشریه روزانه؛ خلأیی غیرمنتظره

در همان روزهای ابتدایی، یک غیبت بیش از همه به چشم آمد: نبود بولتن یا همان نشریه روزانه جشنواره. اتفاقی کم‌سابقه در «سینماحقیقت» که بدون توضیح ماند و برای رسانه‌ها سؤال‌برانگیز شد. در عوض، اطلاع‌رسانی برخی برنامه‌ها، نشست‌ها و بزرگداشت‌ها از طریق پیامک انجام می‌شد؛ روشی که در عمل دقیق‌تر و کارآمدتر بود و باعث می‌شد برنامه‌هایی که ممکن بود از چشم مخاطب دور بماند، دیده شود.

نقد و بررسی؛ از سالن به قاب مجازی

نشست‌های نقد و بررسی هم در این دوره شکل متفاوتی داشت. جشنواره به‌جای برگزاری نشست‌های روزانه پس از هر اکران، برنامه‌ای ویدئویی با عنوان «فیلم-خبر» را طراحی کرد؛ گفت‌وگوهایی که در پلاتویی داخل محل جشنواره ضبط و در فضای مجازی منتشر می‌شد. در این قالب، منتقدانی چون هانیه یوسفیان، سید سعید هاشم‌زاده و شاهین امین روبه‌روی صاحبان آثار نشستند و فیلم‌ها را به بحث گذاشتند. مدلی که اگرچه جای گفت‌وگوی حضوری را نمی‌گرفت، اما امکان دسترسی گسترده‌تر مخاطبان را فراهم می‌کرد.

رکورد مخاطب و چالش در اکران

در روز سوم، جشنواره به اوج خود رسید؛ بیش از ۲۲۰۰ تماشاگر تنها در یک روز به پردیس ملت آمدند. از اینجا به بعد، فیلم‌ها میان مخاطبان دست‌به‌دست می‌شدند؛ توصیه می‌شدند، نقد می‌شدند و درباره‌شان بحث شکل می‌گرفت. با این حال، نبود سالن‌های بزرگ‌تر برای آثار پرمخاطب، به یکی از گلایه‌های اصلی تبدیل شد. سیاست جشنواره در اختصاص دو سانس برابر به همه آثار، از بخش مسابقه ملی گرفته تا غیررقابتی، در ظاهر عادلانه بود؛ اما در عمل، عدالت همیشه به معنای پاسخ‌گویی به نیاز مخاطب نیست. از نیمه جشنواره به بعد، مشخص بود که برخی فیلم‌ها می‌توانستند سانس‌های بیشتری داشته باشند و در روزهای پایانی این تراکم را شاهد بودیم.

«رادیو کمپر»؛ صداهایی بیرون از سالن و معضل تبلیغات محیطی

از اتفاقات تازه و قابل‌توجه امسال، راه‌اندازی «رادیو کمپر» بود؛ پادکستی که در محوطه بیرونی پردیس ملت مستقر شد و به گفت‌وگو با مستندسازان و فعالان این حوزه پرداخت. صادق داوری‌فر، متولی این پروژه، هدف آن را فراتر از جشنواره تعریف می‌کند؛ رساندن مستندها به مناطقی که دسترسی کمتری به سینما دارند. «رادیو کمپر» اگرچه در حاشیه فیزیکی جشنواره بود، اما از نظر محتوا، یکی از فعال‌ترین بخش‌های آن به شمار می‌رفت.

حالا که صحبت از محوطه بیرونی پردیس ملت شد، کوچ جشنواره از پردیس چارسو به ملت، هزینه‌هایی هم داشت. تبلیغات محیطی ضعیف، چه در داخل پردیس و چه در فضای شهری، باعث شد هویت بصری جشنواره کم‌رنگ شود. حقیقت سال‌ها خیابان جمهوری و مرکز شهر را تحت تأثیر قرار می‌داد؛ چیزی که امسال از آن خبری نبود.

چهره‌ها؛ کم‌اهمیت اما حاشیه‌ساز

سینمای مستند اساساً سینمای چهره‌ها نیست و مخاطبانش هم چندان در انتظار دیدن سلبریتی‌ها نمی‌مانند. با این حال، حضور برخی چهره‌ها بی‌حاشیه نبود؛ از مهدی تاج که بی‌سروصدا برای تماشای «رویای ناتمام» آمد، تا نمایندگان مجلس و هادی حجازی‌فر که برای تماشای مستند «آبراه کوچکی در میان هور» محصول سازمان سینمایی سوره به پردیس ملت آمد. حضورهایی گذرا، بدون آنکه تمرکز جشنواره را تغییر دهند.

کتابخانه مستند؛ ایده‌ای خوب با اجرایی محدود

کتابخانه مستند، یادگار دوران کرونا، همچنان یکی از ظرفیت‌های ارزشمند «سینماحقیقت» است؛ دسترسی به آرشیو آثار بدون محدودیت سانس. با این حال، جانمایی نامناسب و تعداد محدود لپ‌تاپ‌ها در این دوره، از کارآمدی آن کاست. ایده خوب بود، اما اجرا می‌توانست حرفه‌ای‌تر باشد.

«روباه و ماه صورتی»؛ لحظه اوج جشنواره

روز چهارم اما نقطه عطفی داشت؛ اکران مستند «روباه و ماه صورتی» ساخته مهرداد اسکویی. فیلمی که پس از درخشش در ایدفای آمستردام، برای نخستین‌بار در ایران نمایش داده می‌شد. استقبال به حدی بود که صندلی‌ها پر شد، مخاطبان روی زمین نشستند و سالن دوم به‌سرعت اضافه شد. روایت صادقانه مهاجرت غیرقانونی از زاویه نگاه یک دختر افغان، مخاطبان را تا پایان شب نگه داشت و رضایتی عمومی به‌جا گذاشت؛ آن‌قدر که فیلم در روز پایانی هم سانس ویژه گرفت.

پایان پرشور و سؤال‌های باز

ترکیب هیئت داوران در اغلب بخش‌ها، مورد قبول بدنه حرفه‌ای مستند بود؛ از داوران بخش ملی گرفته تا بین‌الملل. ترکیب‌هایی متنوع از تجربه تولید، نقد و آموزش که نوید انتخاب‌هایی قابل دفاع را می‌داد.

روز پایانی، با سانس‌های فشرده و ازدحام مخاطبان، شور جشنواره را دوچندان کرد. بسیاری با حسرت می‌گفتند که آن‌قدر تعداد مستندها زیاد بود فرصت دیدن همه فیلم‌ها را پیدا نکرده‌اند؛ گلایه‌ای آشنا در شب آخر.

در میان نامزدها، «بال‌های آوازخوان» ساخته هیمن خالدی با پنج نامزدی پیشتاز شد؛ مستندی محیط‌زیستی و انسانی درباره همزیستی انسان و لک‌لک‌ها در مریوان، مستندی که پیش‌تر هم در بوسان درخشیده بود. «بازگشت گور ایرانی» ساخته فتح‌الله امیری و نیما عسگری در چهار بخش نامزد شد و «ارس رود خروشان» مورد توجه قرار گرفت.  درخشش آثار محیط‌زیستی و اجتماعی، چه در آرای مردمی و چه در نامزدی‌ها، شاید مهم‌ترین نشانه این دوره بود: مخاطبی که نه‌تنها خسته نمی‌شود، بلکه برای طبیعت و انسان، اشک می‌ریزد.

نوزدهمین «سینماحقیقت» بدون حضور وزیر فرهنگ در ایام برگزاری به پایان رسید و سیدعباس صالحی ترجیح داد مهمان اختتامیه این رویداد باشد. اما پرسش‌ها باقی می‌مانند: آیا مستندسازان در آینده به ذائقه تازه مخاطب توجه خواهند کرد؟ یا مسیر شخصی خود را ادامه می‌دهند و مخاطب را با خود همراه می‌کنند؟ حقیقت، مثل همیشه، پاسخ را به زمان می‌سپارد.

نوشته جشنواره‌ای با سالن‌های پُر، مستندهای جسور و پرسش‌های همیشگی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مراسم اختتامیه با اجرای پرفورمنسی با شعر نیما یوشیج آغاز شد.

سپس محمد حمیدی‌مقدم دبیر جشنواره «سینماحقیقت» در سخنانی بیان کرد: با افتخار برای هفتمین بار میزبان شما در «سینماحقیقت» هستم و خدا را سپاس می‌گویم که فرصت این تجربه را به من داد. پیش از آنکه، از مسیر طولانی پشتِ سر بگویم، به آینده و چشم‌اندازی اشاره می‌کنم که بخشی از آن در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» دیدنی شد. نسلی تازه از جوانانِ فیلمساز، از سراسر ایران در جشنواره حاضر شدند، آثارشان را به داوری گذاشتند، در شش روزِ ثمربخش، کنار هم فیلم دیدند، در کارگاه‌ها شرکت کردند و از سینمای مستند گفتند. فیلمسازانی از نسل‌های مختلف، با نگاه‌ها و سلایق متفاوت، به احترام «سینماحقیقت» زیر یک چتر جمع شدند، این گردهمایی و تضارب آرا، مغتنم است.

وی تاکید کرد: «سینماحقیقت» رویدادی بزرگ به وسعت ایران و به گستردگی سینمای مستند بود، اگر فیلمسازان و شرکت کنندگان در این گردهمایی نبودند، این تصویر ِروشنِ چندوجهی، از جهان و ایران، خلق نمی‌شد. از این همراهی سپاسگزارم.

حمیدی‌مقدم با اشاره به مهمانان خارجی جشنواره گفت: مهمانانی از کشورهای مختلف به جشنواره آمدند و تماشاگر شوق و شوری شدند که «سینماحقیقت» را به یکی از مهمترین و اصیل‌ترین رخدادهای هنری ایران و خاورمیانه تبدیل کرده است. در بخش ملی و بین‌الملل مستندهایی با مضامین و ساختارهایی متفاوت روی پرده رفتند، امروز صحبت کردن درباره تنوع و تکثر آثار، آسان‌تر است، شما شاهد این گوناگونی و رنگارنگی بودید.

وی ادامه داد: سینمای مستند ایران، با وجود کاستی‌ها، یکی از نقاط قوت فرهنگی و سرمایه ملی ما است و می‌تواند فراتر از مرزهای داخلی، قدرت و نفوذ خود را برای دیده شدن در کشورهای همسایه و همسو و افق‌هایی دورتر، افزایش دهد. تجربه مشترک تولید فیلم در غزه، در دلِ بحران، این درس بزرگ را به ما آموخت که می‌شود به مسیرهای تازه برای شنیده شدن صداهای مختلف اندیشید. در جهان امروز، که پیچیدگی‌ها و بحران‌های خاص خود را دارد، ما به دنبال ثبت واقعیت هستیم، برای این هدف، تعامل با کشورهای همسایه و سرزمین‌هایی با ویژگی‌ها و پیوندهای مشترک را در اولویت قرار خواهیم داد.

دبیر جشنواره درباره بخش عکس تصریح کرد: در نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» با توجه ویژه به عکس مستند، در خانه هنرمندان ایران، روایتگر موضوع عکس مستند بودیم و با برگزاری کارگاه‌های آموزشی در این بخش، تلاش کردیم فقدان اطلاعات در این حوزه را جبران کنیم. از داوران محترم این بخش، سپاسگزارم.

وی درباره بخش ایران توضیح داد: امسال در بخشی ویژه به «ایرانِ عزیز، ایرانِ بزرگ» ادای احترام کردیم. پس از تجاوز آشکار رژیم اشغالگر صهیونیستی، قلب ما ایرانیان، زخم خورده از شهادت هم وطنانمان و داغدار خانواده‌های آسیب دیده، به‌هم پیوند خورد. همدلی، راهی بود برای عبور از روزهای دشوار، ما تجربه چنین رنجی را داشتیم، پس مانند سال‌های دفاع مقدس، قلب‌هایمان را یکی کردیم و برای «ایران» قدم برداشتیم، با هر دیدگاه و سلیقه، از سرزمینی گفتیم که مادر ماست و پیوندی ناگسستنی میان ما و او پابرجاست. بخش «ایران»، هم تاریخ و فرهنگ مان را بازتاب داد و هم انعکاسی از جنگ ۱۲ روزه، بود. با خانواده‌های بزرگوار شهدای آن روزها، به تماشای فیلم‌ها نشستیم و به قربانیان این جنگ، ادای احترام کردیم.

حمیدی مقدم در پایان تاکید کرد: امشب و این مراسم را با نام «ایران» آغاز می‌کنیم، خانه‌ای امن و روشن که آبادی و ماندگاری‌اش آرزوی مشترک همه ما است.

در ادامه مراسم جایزه ویژه شبکه مستند به فیلم «برای ابراهیم» به کارگردانی علی محمد صادقی اهدا شد.

همچنین جایزه معاونت راهبردی رئیس‌جمهوری به «چهارراه حوادث» به کارگردانی فرشاد اکتسابی تعلق گرفت.

در بخش دانشجویی مستندهای «میسوفونیا» به کارگردانی سوگند رضایی و «مسخ‌کراسی» به کارگردانی امیر کمالی الموتی لوح تجلیل دریافت کردند.

همچنین در بخش عکس اصغر بشارتی برای مجموعه عکس «صید هندسه»، امیرحسین یوسفی برای مجموعه عکس «فوچل» و پژمان مولایی برای مجموعه عکس «معدن مرگ سیاه» لوح تجلیل دریافت کردند.

در بخش دیگری از این مراسم رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی روی صحنه آمد و گفت: سال گذشته در همین جا آرزو کردم که ای‌کاش سینمای مستند بیش از پیش جایگاه خود را در صنعت تصویری ما پیدا کند و امسال شکرخدا بخش زیادی از این آرزو ‌محقق شد. ما در جشنواره امسال شاهد آثار متنوع و متکثری بودیم.

وی در ادامه تاکید کرد: کارکرد سینمای مستند فراتر از وجه ثبت وقایع است. سینمای مستند ‌ثبت‌ اکنون، روایت گذشته و حفظ حافظه برای آینده است.

سپس جایزه ویژه هیئت داوران در بخش مسابقه غزه به فیلم «یادداشت‌هایی بر تبعید» به کارگردانی گوستاوو کاسترو از کشورهای برزیل و فلسطین اهدا شد.

جایزه بهترین فیلم در بخش مسابقه غزه به مستند «بازی ادامه دارد» به کارگردانی محمد مصباح از کشورهای فرانسه و فلسطین و «غزه کودکی به یغما رفته» به کارگردانی مؤمن غنیم از کشورهای فلسطین و قطر رسید.

در بخش مستند کوتاه و نیمه بلند بین‌الملل جایزه ویژه هیئت داوران به فیلم «اصواتی از پرتگاه» به کارگردانی اروین سرانو و ویکتور رخون از کشور مکزیک تعلق گرفت.

همچنین نشان ویژه این بخش به فیلم «پناهجویان» به کارگردانی آدام نات از کشور استرالیا اهدا شد.

تندیس بهترین مستند نیمه بلند بین‌الملل به سپیده سپهی برای مستند «کوروش» رسید.

سپس جایزه بهترین فیلم بلند بخش بین‌الملل به فیلم «بز۵۰۱» به کارگردانی اوریم چرواتولو اهدا شد.

جایزه ویژه این بخش به فیلم «کسوف ماه سرخ» به کارگردانی کارولین گمبال از کشور بلژیک تعلق گرفت.

سپس رشید مشهراوی داور بین‌الملل این جشنواره گفت: در ایران تحت تاثیر محبت شما قرار گرفتم و این که مرکز گسترش از تولید ۴ مستند حمایت کرد درواقع این کار حمایت از مردم غزه است. از «سینماحقیقت» متشکرم که فرصت دادند عضوی از داوران این رویداد باشم. به عنوان داور جشنواره نکته‌ای را به نامزدهایی که جایزه دریافت نکردند می‌گویم؛ ما ۱۴ مستند بلند، خوب و باکیفیت دیدیم، شرکت در جشنواره خودش یک جایزه است و همه نامزدها برگزیده‌اند.

مشهراوی در پایان اظهار کرد: از همه شما تشکر می‌کنم و این همکاری را همکاری ایران و فلسطین می‌دانم.

سپس در بخش ایران مستندهای «راش» به کارگردانی ‌نیما مهدیان، «نجوای چیزها» به کارگردانی ‌علی همراز، «ارس رود خروشان» به کارگردانی ‌هادی آفریده لوح تجلیل دریافت کردند و جایزه ویژه هیئت داوران به محسن اسلام‌زاده و محمدمهدی حبیبی برای فیلم «شاخه‌ای روی آب» اهدا شد.

در ادامه مراسم تندیس طلایی شهید آوینی برای فیلم «آبراه کوچکی در میان هور» به کارگردانی ‌مرتضی پایه‌شناس اهدا شد.

تندیس نقره‌ای شهید آوینی برای فیلم «ایستاده در کنار تیمز» به کارگردانی سیدمصطفی موسوی‌تبار تعلق گرفت.

تندیس برنزی شهید آوینی برای فیلم «عمق میدان» به کارگردانی علی شهاب‌الدین‌ و محمدعلی یزدانپرست رسید.

سپس جایزه سرباز وطن با حضور زینب سلیمانی فرزند شهید قاسم سلیمانی به امیر دریادار ناصر سرنوشت شخصیت اصلی فیلم «عمق میدان» اهدا شد.

در ادامه سید عباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی روی صحنه آمد و گفت: دکتر محمدرضا اصلانی می‌گفتند که ایران بهشت مستندسازان است و این حرف اغراق نیست. از منظر سوژه، شاید کمتر کشوری مانند ایران ظرفیت چنین گسترده‌ای برای سینمای مستند داشته باشد. ایران از یک سو دارای تاریخ کهن و عمیقی است که فرصت‌های گسترده‌ای برای سوژه‌های متنوع فراهم می‌کند. از سوی دیگر، اقلیم گسترده و متنوع، تنوع فرهنگ‌ها و آئین‌ها، ادبیات و قصه‌های ایرانی، مناسک فردی، جمعی و مذهبی و همچنین وضعیت رنگارنگ و پویای جامعه ایرانی، دستمایه‌ای بی‌نظیر برای مستندسازان است.

صالحی تصریح کرد: به عنوان یک شهروند ایرانی از همه مستندسازانی که در سخت‌ترین شرایط، حتی وقتی همکاری لازم با آنها صورت نمی‌گرفت، مسئولیت خود را فراموش نکردند و دوربین به دست، روایت‌هایی ماندگار از ایران سرافراز خلق کردند، تشکر می‌کنم. این روایت‌ها برای ما، برای نسل آینده و برای جهان، گواهی است بر اینکه ایران، تسلیم‌پذیر نیست و همیشه سر بلند داشته است.

وزیر ارشاد در پایان گفت: قدر آن روزها و آن تلاش‌ها را بدانیم، فراموششان نکنیم و مبادا با بدخلقی و تنگ‌نظری، آن سایه‌های محو و مقدس را از یاد ببریم.

سپس نوبت به جوایز بخش ملی رسید و ابراهیم حصاری برای کارگردانی فیلم «فصل انگور» جایزه بهترین کارگردانی مستند کوتاه را دریافت کرد.

بهترین کارگردانی فیلم مستند نیمه بلند به سپیده سپهی برای کارگردانی فیلم «کوروش» اهدا شد.

حامد سعادت پژوهشگر فیلم «جنگل قائم» جایزه بهترین پژوهش فیلم مستند را دریافت کرد.

آرش اسحاقی برای گویندگی و نویسندگی فیلم «پیکار با پیکر» و علی کهن برای گویندگی فیلم «جنگل قائم» تندیس دریافت کردند.

آرش قاسمی تندیس بهترین صداگذاری را برای فیلم «لاماسو» دریافت کرد.

افشین عزیزی و آرش عزیزی برای موسیقی فیلم «نامش زن» تندیس بهترین موسیقی را دریافت کردند.

تندیس بهترین تدوین به علی فراهانی صدر برای تدوین فیلم «رویای ناتمام» اهدا شد.

تندیس بهترین فیلمبرداری به فرشاد افشین‌پور برای فیلمبرداری فیلم «البرز وحشی» اهدا شد.

تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه ویژه هیئت داوران به سارا طالبیان برای کارگردانی فیلم «رویای ناتمام» اهدا شد.

هیمن خالدی برای کارگردانی فیلم «بال‌های آوازخوان» تندیس بهترین کارگردانی مستند بلند را دریافت کرد.

نشان فیروزه بهترین فیلم «سینماحقیقت» به مهدی عوض‌زاده، هاشم مسعودی و مجتبی احسانی برای تهیه‌کنندگی فیلم «برای دخترم» اهدا شد.

سپس سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ‌ و ارشاد اسلامی با اهدای یک تابلو از نصیر حیدریان که سوژه فیلم «نصیر؛ سمفونی پنجم» بود تجلیل کرد.

در بخش دیگری از این مراسم، محمد حمیدی مقدم دبیر جشنواره از فیلم «بازگشت گور ایرانی» به کارگردانی فتح‌الله امیری و نیما عسگری تجلیل کرد.

پس از آن دبیر از محمود رحمانی برای ساخت مستند «مثل یک بهمن»، محمدصادق اسماعیلی برای کارگردانی «آگیرا» و معین کریم‌الدینی کارگردان «زیر درخت لور» نیز تجلیل کرد.

همچنین مستند «بازی برنده‌ها» ساخته احسان صدیقی از سوی دبیر تجلیل شد.

در نهایت و در بخش پایانی این آیین اختتامیه جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران به «کابوک» ساخته جعفر صادقی اهدا شد.

در این مراسم افرادی همچون سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، رائد فریدزاده رئیس سازمان سینمایی، همایون اسعدیان، مهدی شفیعی معاون توسعه منابع سازمان سینمایی، منوچهر شاهسواری، حبیب ایل بیگی مدیر عامل سینماشهر، حامد جعفری مدیرعامل بنیاد سینمایی فارابی، علیرضا اسماعیلی معاون توسعه فناوری سازمان سینمایی، بهروز افخمی، مهرداد زاهدیان، سیف‌الله صمدیان، محمد کارت، بهروز شعیبی، داوران بخش‌های مختلف و… حضور داشتند.

نوشته برگزیدگان نوزدهمین «سینماحقیقت» معرفی شدند/ «کابوک» مستند منتخب تماشاگران اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نامزد‌های آثار مرکز مستند سوره در «سینماحقیقت» نوزدهم به شرح زیر است:

* مستند «رویای ناتمام»

نامزد بهترین فیلم از نگاه تماشاگران: با سرمایه‌گذاری سازمان سینمایی سوره

نامزد بهترین فیلم: به تهیه‌کنندگی احسان مشکور و کیومرث کُرده

نامزد بهترین کارگردانی: سارا طالبیان

نامزد بهترین تدوین: علی فراهانی صدر

نامزد بهترین صداگذاری: امین شریفی

* مستند «آگیرا»

نامزد بهترین تدوین: حمید نجفی‌راد

نامزد بهترین صدابرداری و صداگذاری: حمید زیباکلام و محمدحسین ابراهیمی

* مستند «آبراه کوچکی در میان هور»

نامزد جایزه شهید آوینی: مرتضی پایه‌شناس

* مستند «شاخه‌ای روی آب»

نامزد جایزه بخش ایران: محسن اسلام‌زاده و محمدمهدی حبیبی

همچنین مستند «آگیرا» با جذب ۶۵۵ مخاطب در ۴ سانس، پرمخاطب‌ترین فیلم این دوره از جشنواره شد.

نوشته ۹ نامزدی برای سوره در جشنواره نوزدهم «سینماحقیقت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«بازگشت گور ایرانی» – با سرمایه گذاری مرکز سیمرغ

«رویای ناتمام» – با سرمایه‌گذاری سازمان سینمایی سوره

«سهیل» – با سرمایه‌گذاری وحید فرجی و مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی

«کابوک» – با سرمایه‌گذاری جعفر صادقی و مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی

«مشت‌زنی در رینگ ترجمه» – با سرمایه گذاری آریان عطارپور و سرمایه‌گذاری مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی

مراسم اختتامیه نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» سه‌شنبه ۲۵ آذرماه در تالار وحدت برگزار می‌شود.

نوشته معرفی نامزدهای جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران «سینماحقیقت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

فیلم‌های مستند «نبض در خط مقدم به کارگردانی مرتضی شعبانی، «بازی برنده‌ها» به کارگردانی احسان صدیقی، «ابوالمشاغل» به کارگردانی هادی محمدی نسب، «زنده گیر» به کارگردانی علی اسدی، «ماجو» به کارگردانی ابراهیم مرادی، «چهارراه حوادث» به کارگردانی فرشاد اکتسابی، «حلقه» به کارگردانی رایحه مظفریان، «آگیرا» به کارگردانی محمدصادق اسماعیلی، «میناو» به کارگردانی عارف حاتمی، «شنا خلاف جهت» به کارگردانی جواد رزاقی زاده، «برای ابراهیم» به کارگردانی علی‌محمد صادقی، «کوروش» به کارگردانی سپیده سپهی، «دیدار بلوط» به کارگردانی فرهاد ورهرام، «دخترک» به کارگردانی فرزاد رضایی، «فصل انگور» به کارگردانی ابراهیم حصاری، «آخرین کلک» به کارگردانی عباس رفیعی، «رویای ناتمام» به کارگردانی سارا طالبیان، «موسیلی» به کارگردانی الهه اذکاری، «بال‌های آوازخوان» به کارگردانی هیمن خالدی، «جایی برای ایستادن» به کارگردانی آرمان قلی‌پور، «کابوک» به کارگردانی جعفر صادقی، «در معرکه» به کارگردانی وحید فرجی، «صغری رئیس» به کارگردانی سیدصادق کاظمی، به‌عنوان آثار منتخب نوزدهمین دوره جشنواره سینما حقیقت در ۴۱ شهر و در دو سانس ۱۶ و ۱۸ به نمایش در می‌آید.

براین ‌اساس طی روزهای ۳۰ آذر و ۱ دی‌ماه در سینماهای منتخب شهرهای همدان، کرج، گرگان، بابل، کرمانشاه، جوانرود، صحنه، زنجان، ارومیه، تبریز، اراک، بجنورد، مشهد، قروه، رشت، اردبیل، سمنان، قزوین فیلم‌های «نبض در خط مقدم» به کارگردانی مرتضی شعبانی، «بازی برنده‌ها» به کارگردانی احسان صدیقی، «ابوالمشاغل» به کارگردانی هادی محمدی نسب، «زنده گیر» به کارگردانی علی اسدی، «ماجو» به کارگردانی ابراهیم مرادی، «چهارراه حوادث» به کارگردانی فرشاد اکتسابی، «حلقه» به کارگردانی رایحه مظفریان، «آگیرا» به کارگردانی محمدصادق اسماعیلی، «میناو» به کارگردانی عارف حاتمی، «شنا خلاف جهت» به  کارگردانی جواد رزاقی‌زاده، «برای ابراهیم» به کارگردانی علی‌محمد صادقی، به نمایش در می‌آید.

همچنین در طی روزهای ۷ و ۸ دی‌ماه فیلم‌های «کوروش» به کارگردانی سپیده سپهی، «دیدار بلوط» به کارگردانی فرهاد ورهرام، «دخترک» به کارگردانی فرزاد رضایی، «فصل انگور» به کارگردانی ابراهیم حصاری، «آخرین کلک» به کارگردانی عباس رفیعی، «رویای ناتمام» به کارگردانی سارا طالبیان، «موسیلی» به کارگردانی الهه اذکاری، «بال‌های آوازخوان» به کارگردانی هیمن خالدی، «جایی برای ایستادن» به کارگردانی آرمان قلی‌پور، «کابوک» به کارگردانی جعفر صادقی، «در معرکه» به کارگردانی وحید فرجی، «صغری رئیس» به کارگردانی سیدصادق کاظمی، در سینمای شهرهای اهواز، شوشتر، دزفول، آبادان، بهبهان، بوشهر، ایلام، اصفهان، کرمان، بیرجند، خرم‌آباد، بروجرد، کوهدشت، قم، یاسوج، شهرکرد، زابل، چابهار، زاهدان، بندرعباس، شیراز، یزد و بهمئی به نمایش در می‌آید.

این آثار با استفاده از ظرفیت گروه سینمایی هنروتجربه به نمایش درمی‌آید.

نوشته اعلام اسامی و زمان نمایش آثار «سینماحقیقت» در شهرستان‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

* نامزدهای نشان فیروزه بهترین فیلم سینما حقیقت

۱- فتح‌اله امیری برای تهیه‌کنندگی فیلم «بازگشت گور ایرانی»

۲- سرگل مرادی، اینا تدژوا و زینا برویان برای تهیه کنندگی فیلم «بال‌های آوازخوان»

۳- مهدی عوض‌زاده، هاشم مسعودی و مجتبی احسانی برای تهیه‌کنندگی فیلم «برای دخترم»

۴- احسان مشکور و کیومرث کُرده برای تهیه‌کنندگی فیلم «رویای ناتمام»

* نامزدهای بهترین کارگردانی فیلم مستند بلند

۱- فتح‌اله امیری و نیما عسگری برای کارگردانی فیلم «بازگشت گور ایرانی»

۲- هیمن خالدی برای کارگردانی فیلم «بال‌های آوازخوان»

۳- مهدی عوض‌زاده برای کارگردانی فیلم «برای دخترم»

۴- سارا طالبیان برای کارگردانی فیلم «رویای ناتمام»

۵- معین کریم‌الدینی برای کارگردانی فیلم «زیر درخت لور»

۶- جعفر صادقی برای فیلم «کابوک»

۷- ماریا ماوتی برای فیلم «نامش زن»

* نامزدهای بهترین کارگردانی فیلم مستند نیمه‌بلند

۱- آرش اسحاقی برای کارگردانی فیلم «پیکار با پیکر»

۲- حامد سعادت برای کارگردانی فیلم «جنگل قائم»

۳- علی مومن علائی برای کارگردانی فیلم «سمیرا»

۴- صادق دهقانی برای کارگردانی فیلم «فصل فرار اسب‌ها»

۵- سپیده سپهی برای کارگردانی فیلم «کوروش»

* نامزدهای بهترین کارگردانی فیلم مستند کوتاه

۱- سپیده جمشیدی‌نژاد برای کارگردانی فیلم «بَراَفتو»

۲- ابراهیم حصاری برای کارگردانی فیلم «فصل انگور»

۳- نازنین زهرا رفیعی برای کارگردانی فیلم «مُک»

۴- الهه اذکاری برای کارگردانی فیلم «موسیلی»

۵- علی همراز برای کارگردانی فیلم «نجوای چیزها»

* نامزدهای بهترین پژوهش فیلم مستند

۱- هادی آفریده پژوهشگر فیلم «ارس رود خروشان»

۲- طهمورث صفایی، اصغر مبارکی، عباس دلاور، محمد سفرنگ، پرویز بختیاری، محمد اصغری پژوهشگران فیلم «البرز وحشی»

۳- آرش اسحاقی پژوهشگر فیلم «پیکار با پیکر»

۴- حامد سعادت پژوهشگر فیلم «جنگل قائم»

۵- فرشاد اکتسابی پژوهشگر فیلم «چهارراه حوادث»

۶- محمود رحمانی پژوهشگر فیلم «مثل یک بهمن»

۷- حنیف شهپرراد و آریان عطارپور پژوهشگر فیلم «مشتزنی در رینگ ترجمه»

* نامزدهای بهترین تدوین فیلم

۱- حمید نجفی‌راد برای تدوین فیلم «آگیرا»

۲- لقمان سخنور برای تدوین فیلم «بال‌های آوازخوان»

۳- مصیب حنایی برای تدوین فیلم «برای دخترم»

۴- فرشاد اکتسابی برای تدوین فیلم «چهارراه حوادث»

۵- علی فراهانی صدر برای تدوین فیلم «رویای ناتمام»

۶- محدثه گلچین عارفی برای تدوین فیلم «مثل یک بهمن»

* نامزدهای بهترین فیلمبرداری

۱- فرشاد افشین‌پور برای فیلمبرداری فیلم «البرز وحشی»

۲- نیما عسگری برای فیلمبرداری فیلم «بازگشت گور ایرانی»

۳- وریا عبدیانی برای فیلمبرداری فیلم «بال‌های آوازخوان»

۴- ارسطو مداحی گیوی و سپیده جمشیدی برای فیلمبرداری فیلم «برافتو»

۵- رضا تیموری برای فیلمبرداری فیلم «کوروش»

۶- مهرداد امین برای فیلمبرداری فیلم «نامش زن»

* نامزدهای بهترین صدا

۱- حمید زیباکلام برای صدابرداری و محمدحسین ابراهیمی برای صداگذاری فیلم «آگیرا»

۲- احسان افشاریان برای صداگذاری فیلم «بازگشت گور ایرانی»

۳- مهدی یگانه و ارسطو مفاخری برای صدابرداری و بهمن اردلان برای صداگذاری فیلم «بال‌های آوازخوان»

۴- امین شریفی برای صداگذاری فیلم «رویای ناتمام»

۵- آرش قاسمی برای صداگذاری فیلم «لاماسو»

۶- مهرداد عباس‌پور و شاهین پورداداشی برای صدابرداری و شاهین پورداداشی برای صداگذاری فیلم «مثل یک بهمن»

* نامزدهای بهترین موسیقی متن

۱- کاوه عابدین برای موسیقی فیلم «برای دخترم»

۲- فردین خلعتبری برای موسیقی فیلم «مک»

۳- مسعود سخاوت‌دوست برای موسیقی فیلم «موسیلی»

۴- افشین عزیزی و آرش عزیزی برای موسیقی فیلم «نامش زن»

* نامزدهای بهترین نویسنده یا گوینده گفتار متن

۱- شبنم مقدمی برای گویندگی فیلم «ارس رود خروشان»

۲- مسعود جعفری برای گویندگی فیلم «پرندگان مانگرو»

۳- آرش اسحاقی برای گویندگی و نویسندگی فیلم «پیکار با پیکر»

۴- حامد سعادت برای نویسندگی و علی کهن برای گویندگی فیلم «جنگل قائم»

۵- شهرام درخشان برای نویسندگی و گویندگی فیلم «طجرشت»

نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» ساعت ۱۸ سه‌شنبه ۲۵ آذرماه در تالار وحدت به پایان می‌رسد.

نوشته اعلام نامزدهای بخش ملی نوزدهمین جشنواره «سینماحقیقت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مستندسازی در بحران با شرایط مرسوم قابل اجرا نیست

امین قدمی‌، مستندساز در این نشست گفت: در بحران مستندسازی با شرایط مرسوم قابل اجرا نیست. در فضای مستندسازی بحران حتی شاید فرصت فکر کردن هم نداشته باشیم.

وی افزود: اینکه در بحران وقتی دوربین را روشن کردیم چه انتخابی داشته باشیم، اهمیت ویژه دارد.

وی با بیان اینکه در انفجار میدان تجریش در جنگ ۱۲ روزه بودم، ادامه داد: با دوربین بزرگ نتوانستم فیلم بگیرم. با گوشی فیلم گرفتم. یک نفر فریاد زد که فیلم نگیر من هم گفتم مستندساز هستم. به این فکر می‌کردم که چه تصوری از مستندسازی دارد.

قدمی افزود: بعد از آن دیدم نمی‌توانم فیلم بگیرم؛ با خودم گفتم حداقل همه چیز را خوب ببین. در همان شرایط تک تک سوژه‌هایی که می‌توانست هر کدام یک فیلم باشد را از نظر می‌گذارندم.  با خودم می‌گفتم کدام سوژه مهم‌تر است و فردا کدام اهمیت بیشتری خواهد داشت.

اولین تلاش فیلمساز فلسطینی حفظ جان است تا بتواند پروژه را ادامه دهد

رشید مشهراوی، مستندساز فلسطینی، نیز در این نشست گفت: بزرگترین بحران ما در فلسطین رژیم صهیونیستی است. تفاوت ما با بقیه کشورها این است که در سایر کشورها دوربین را برمی‌دارند و دنبال بحران می‌روند. اما ما در فلسطین خودمان هدف هستیم. پس اولین هدف می‌شود نجات جان. اولین تلاش ما حفظ جانمان است که بتوانیم پروژه را ادامه دهیم.

وی با بیان اینکه در ۱۹۸۷ اولین فیلم را ساختم و در آن هم کارگردان بودم و هم فیلمبردار، ادامه داد: در آن زمان دوربین‌ها بزرگ بود و برای صدا بیسیمی به دستگاهی وصل می‌شد که کار را سخت و حرکت را کند می‌کرد.

مشهراوی افزود: گاهی دوربین را مقابل صورتم می‌گرفتم که خودم را حفظ کنم. به یاد دارم که یکبار با مهندس صدا پشت جدول ۲۰ سانتی‌متری پناه گرفتیم.

این مستندساز فلسطینی افزود: در آن مقطع شخصیت و رویدادی مهم بود که در قلب ماجرا باشد. ما در شرایط آرامی نیستیم که سوژه انتخاب کنیم. ما در یک درگیری بزرگ هستیم که من خودم را به رویداد می سپارم. به اعتقاد من اول رویداد و بعد موضوع آن رویداد اهمیت دارد.

اولین موضوع مهم در بحران دور کردن خود از مفهوم قومیت است

وی افزود: در ساخت مستند ابتدا هدف باید مشخص شود و از طرفی لازم است داستانی را حفظ و برای آیندگان بازگو کنم. اولین موضوع مهم در بحران دور کردن خود از مفهوم قومیت است.

مشهراوی گفت: شاید در بحران صدها شهید داشته باشیم اما امروز برای من افرادی که زنده می‌مانند اهمیت دارند. مرگ برای مرده‌ها دردناک نیست، بلکه برای زنده‌ها دردناک است. من در سوریه و عراق و خیلی جاها بودم و از ماجرای هفت اکتبر ۳۲ فیلم ساختم.

وی افزود: پیشنهاد من این است که نباید برای مستندساز محدودیت بودجه اهمیت داشته باشد؛ در مقابل اگر شخص با استعداد باشد و سینمایی فکر کند بدون امکانات هم می تواند فیلم خوب بسازد.

مستندساز فلسطینی ادامه داد: فیلم هایی که ساختم به جشنواره‌ کن و اسکار راه یافت و با کمترین امکانات ساخته شد.

فیلمسازی که با صداقت سخن می‌گوید پیامش در تمام جهان شنیده می‌شود

مشهراوی به ساخت فیلمی از خود اشاره کرد و گفت: شرایط برای راوی مانند افرادی است که درگیر جنگ هستند و به همین دلیل نقطه، سفر بود.

وی افزود: مهم‌ترین سوال من این بود که مستند قرار است چه چیزی اضافه کند و چه نقشی داشته باشد. همیشه در اعماق وجودم به تاثیر سینما اعتقاد داشتم و به همین دلیل سراغ داستان‌های ناگفته رفتم.

وی افزود: روزی که اسرائیل، ۵۰۰ فلسطینی را کشت و در خبر فقط یک عدد را مطرح کرد، ما در سینما این اعداد را به افراد، آرزوها و زندگی ها تبدیل کردیم.

وی به تجربه «می مصری» مستندساز برجسته فلسطینی اشاره کرد و گفت: در فیلم «سه هزار شب» تجربه زنان در زندان‌های اسرائیل را ساختم.

داور نوزدهمین جشنواره سینماحقیقت معتقد است: فیلمسازی که با صداقت سخن می‌گوید پیامش در تمام جهان شنیده می‌شود.

تک تک انسان‌ها در بحران سوژه هستند

محسن اسلام‌زاده، مستندساز، در این نشست در خصوص ساخت مستند در بحران گفت: ۱۲ روز از آنچه غزه در ۷۰ سال تجربه کرد را تجربه کردیم و آنجا وسط بحران تک تک انسان‌ها سوژه هستند. به شخصه اگر وسط رویداد باشم برایم پایان فیلمم است. چند نفر را دنبال می‌کنم و وارد زندگی‌ آنها می‌شوم.

وی افزود: مشکل من به عنوان مستندساز با بودجه محدود این است که فرصت کوتاهی برای ساخت فیلم دارم و نمی‌توانم مدت طولانی در کرانه باختری باشم. سوال این است که در چنین شرایطی چگونه می‌توان فیلم ساخت.

اسلام‌زاده با بیان این موضوع که وقتی به عنوان مستندساز غیربومی به شرایط بحران وارد می‌شویم بهترین فرمول فیلمسازی چیست، ادامه داد: به دلیل محدودیت‌ها بیشتر به سمت ساخت سفرنامه رفتم و خودم راوی فیلم‌ها شدم.

وی گفت: در سفرم به لبنان بسیار دنبال سوژه گشتم اما در نهایت یک پدر و پسر را پیدا کردم که پدر به خاطر پرنده‌هایش روستا را رها نمی‌کرد و روبه‌روی پایگاه اسرائیل بودند. ۱۳ روز با آنها بودم ‌که در نهایت خانه‌شان به آتش کشیده شد.

وی معتقد است: اسرائیلی‌ها جنگ رسانه‌ای را باختند.

اسلام زاده افزود: توصیه پیشکسوتان این است که در زمینی که نمی‌شناسی آنجا فیلم نساز. من کارگردان اگر جایی را نشناسم فیلمم یک گزارش خبری می‌شود.

وی افزود: در لبنان فیلمی از پهپاد‌ها ساختم به اسم «ام‌کامل». در نقد و بررسی آن در لبنان عنوان می‌کردند که اصلی ترین ویژگی فیلم راستگویی آن است.

این مستندساز گفت: ما هر وقت می‌رویم جنگ به دنبال آدم‌هایی هستیم که حرفی برای گفتن دارند.

شعار در جهان اهمیت ندارد

مشهراوی در بخش دیگری از این نشست به رعایت زبان و ایده سینمایی اشاره کرد و گفت: شعار در جهان اهمیت ندارد. من یک سوژه انتخاب می‌کنم و به سراغ آن می‌روم. به عنوان مثال کسی که گرسنگی می‌کشد روزی هزاران بار می‌میرد. این سوژه از فردی که مرده است اهمیت بیشتری دارد. ممکن است کسی جمله‌ای به شما بگوید که به یک درگاه بزرگ تبدیل می‌شود.

وی افزود: یک نفر در فلسطین گفت من دیگر از مرگ نمی‌ترسم، از زندگی می‌ترسم و خود این موضوع برای من یک سوژه بود. یک سوژه دیگر ماجرای فردی بود که عاشق دختری شده بود که زیر آوار بود و نتوانسته بودند او را خارج کنند. برایم سوال بود که اگر عشق بمیرد چه چیزی اهمیت دارد. اگر ما سینماگران هم در مورد این صحبت نکنیم دیگر چه کسی می‌خواهد اهمیت بدهد. این سوژه تبدیل به فیلم «جاد و ناتالی» شد. برای اینکه این دو تصمیم گرفته بودند بعد از ازدواج اسم پسرشان را جاد و دخترشان را ناتالی بگذارند.

وی افزود: هدف ما مستند کردن مردن نیست بلکه امید دادن و انگیزه دادن برای زندگی است. ما چیزی برای فیلمبرداری نداشتیم جز یک جوان عاشق و یک حس.

مستندساز فلسطینی افزود: قبل از رسیدن به فیلمبرداری من و کارگردان در غزه به اسم فیلم اجماع کردیم و ایده این شد که در روز بارانی پسر به کنار محل کشته شدن دختر برود و ماجرا شروع شود.

وی ادامه داد: داستان ما در مورد بمباران و جنگ نبود و وارد سیاست نشدیم بلکه سراغ انسان بی‌گناهی رفتیم که همه چیز خود را از دست می‌دهد.

مشهراوی بزرگترین چالش فعالیت حرفه‌ای خود را تشریح اهمیت سینما در چین شرایط حساسی دانست و افزود: افرادی که اولویتشان تامین غذا و سرپناه است به سینما اهمیت نمی‌دهند اما قانعشان کردم که در این مسیر ماندگار شویم.

وی اضافه کرد: من وقتی روایت می‌کنم نمی گویم فلسطینی، ایرانی یا هر جای دیگر بلکه انسان را بیان می‌کنم. مساله‌ای اگر انسانی مطرح شود همه در آن مشترک هستیم. همین اتفاق غزه در ایران در ۱۲ روز اتفاق افتاد. همان تجربه‌ها را ایرانی‌ها هم داشتند و می‌توانند از آن فیلم بسازند.

وی با بیان اینکه هر کارگردانی زبان و ایده‌های خود را دارد، اضافه کرد: به عنوان مثال سوژه‌ای داشتیم که نمی‌توانستیم آن را بسازیم به همین دلیل از عروسک‌ها استفاده کردیم یا فیلمی داشتیم که تماما نقاشی بود. فیلم  جدیدی هم داریم که بر اساس صدای ضبط شده از کودکان ساخته می‌شود و برای جلوگیری از مرگ کودکان سعی می‌کند کودکان را به انیمیشن تبدیل کند.

مشهراوی معتقد است: سینما ابزار خطرناکی است که نمی‌توانیم به خوبی از آن استفاده کنیم و یک تجربه لایتناهی است. در واقع فرمول خاصی برای فیلم موفق نداریم و باید به قلب آن برویم و انجام دهیم. فرمول اصلی داشتن صداقت است. من اول سینمایی و بعد یک فلسطینی هستم.

نوزدهمین جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت روز سه‌شنبه ۲۵ آذر با برگزاری مراسم اختتامیه در تالار وحدت به پایان می‌رسد.

نوشته نشست «فیلمسازی در شرایط بحران» در «سینماحقیقت» برگزار شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

* نامزدهای بخش جایزه شهید آوینی

مرتضی پایه‌شناس برای فیلم «آبراه کوچکی در میان هور»

سیدمصطفی موسوی‌تبار برای فیلم «ایستاده در کنار تیمز»

علی‌محمد صادقی برای فیلم «برای ابراهیم، مردی با دوربین فیلمبرداری»

محمدمهدی خالقی و وحید فرجی برای فیلم «در معرکه»

علی شهاب‌الدین و محمدعلی یزدانپرست فیلم «عمق میدان»

محمدرضا ابوالحسنی برای فیلم «فرشته‌ها نمی‌میرند»

محمدعلی فارسی برای فیلم «مثل هیچکس»

* نامزدهای بخش ایران (جنگ ۱۲ روزه، میراث کهن)

۱- هادی آفریده برای کارگردانی فیلم «ارس رود خروشان» (میراث کهن)

۲-  پیام میرتبریزیان برای کارگردان یفیلم «پرده آبی» (جنگ ۱۲ روزه)

۳- علی صمدی برای کارگردانی فیلم «دیوار دفاعی گرگان» (میراث کهن)

۴-   نیما مهدیان برای کارگردانی فیلم «راش» (جنگ ۱۲ روزه)

۵-  محسن اسلام‌زاده و محمدمهدی حبیبی برای کارگردانی فیلم «شاخه‌ای روی آب» (جنگ ۱۲ روزه)

۶-  ماریا ماوتی برای کارگردانی فیلم «نامش زن» (جنگ ۱۲ روزه)

۷-  علی همراز برای کارگردانی فیلم «نجوای چیزها» (جنگ ۱۲ روزه)

* نامزدهای بخش دانشجویی

۱- «میسوفونیا» به کارگردانی سوگند رضایی

۲- «فصل جدید در خانه مجردی» به کارگردانی مهدی ناصری

۳- «خط مقدم سعادت‌آباد» به کارگردانی ریحانه حاتمی

۴- «مسخ‌کراسی» به کارگردانی امیر کمالی الموتی

نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» سه‌شنبه ۲۵ آذر با معرفی برگزیدگان به پایان می‌رسد.

نوشته نامزدهای سه بخش از جشنواره «سینماحقیقت» معرفی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوزدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم مستند ایران «سینماحقیقت» سه‌شنبه ۲۵ آذرماه به کار خود پایان می‌دهد.

نوشته داوران بخش مسابقه غزه جشنواره «سینماحقیقت» معرفی شدند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این مستند به‌طور ویژه بر زندگی و تمرینات تیم‌های فوتسال بانوان ایران تمرکز دارد. طالبیان، به‌عنوان یک مستندساز، با بهره‌گیری از تصاویر نزدیک و مستند، به شکلی واقع‌گرایانه چالش‌های این ورزشکاران را به نمایش گذاشته است. موضوعاتی چون مشکلات مالی، کمبود امکانات، فشارهای اجتماعی و فقدان توجه رسانه‌ای، ازجمله محورهای اصلی این مستند است. همچنین مستند «رویای ناتمام» به بررسی تبعیض‌های جنسیتی و اثرات آن بر روحیه و عملکرد ورزشکاران می‌پردازد و تصویری شجاعانه از تلاش‌های بی‌وقفه بانوان فوتسالیست را به نمایش می‌گذارد.

فوتسال بانوان ایران سال‌هاست که با مشکلات متعددی دست‌وپنجه نرم می‌کند. در این مستند مشکلاتی همچون عدم حضور در مسابقات بین‌المللی، کمبود امکانات ورزشی، نبود حمایت مالی و همچنین تبعیض‌های اجتماعی به‌خوبی به تصویر کشیده شده است. این مستند با استفاده از مصاحبه‌های صمیمی و تصاویر واقعی، تلاش می‌کند تا مخاطب را با این مشکلات آشنا کرده و چالش‌هایی را که در مسیر پیشرفت این ورزشکاران وجود دارد، نمایان سازد.

یکی از مهم‌ترین اهداف این مستند، نشان دادن اراده و استقامت زنان ایرانی در عرصه‌های مختلف ورزشی است. در شرایطی که اغلب اخبار مرتبط با ورزش زنان به حاشیه رانده می‌شود، «رویای ناتمام» می‌خواهد این ورزشکاران را در مرکز توجه قرار دهد و نشان دهد که با وجود تمام مشکلات، آن‌ها همچنان در حال تلاش برای رسیدن به اهداف خود هستند. این مستند علاوه بر تأکید بر مشکلات، به موفقیت‌ها و دستاوردهای فوتسال بانوان نیز اشاره دارد و امید و انگیزه‌ای برای نسل‌های جدید ایجاد می‌کند.

مستند «رویای ناتمام» در کنار روایت دل‌نشین از زندگی فوتسالیست‌های بانوان ایران، نگاهی به مشکلات و موانع پیش روی آن‌ها دارد. سارا طالبیان با این اثر خود توانسته است روایتگر امید، تلاش و استقامت زنان ورزشکار ایرانی باشد. این مستند نه‌تنها به مسائل اجتماعی و فرهنگی پرداخته، بلکه در سطح بین‌المللی نیز می‌تواند تأثیرگذار باشد.

حضور این اثر در نوزدهمین جشنواره سینمای مستند ایران نشان از اهمیت و تأثیرگذاری این مستند در عرصه سینمای مستند کشور دارد و این امید وجود دارد که با پخش و معرفی این‌گونه آثار، شاهد حمایت‌های بیشتری از ورزش بانوان در ایران باشیم.

نوشته «رویای ناتمام»؛ روایتگر امید، تلاش و استقامت زنان ورزشکار ایرانی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

اجرای آیین اختتامیه را فرزاد حسنی برعهده دارد. امروز دوشنبه ۲۴ آذرماه برنامه نمایش آثار در خانه جشنواره، موزه سینما و خانه هنرمندان ایران ادامه دارد.

برنامه‌های خانه هنرمندان (بخش مجموعه عکس مستند) تا سه‌شنبه ۲۵ آذرماه برای علاقه‌مندان عکس مستند، برپاست.

نوشته فرزاد حسنی مجری اختتامیه جشنواره «سینماحقیقت» شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی ادامه داد: اما از نظر گستردگی موضوعی، تنوع بسیار خوبی داشتیم. شخصاً تلاش کردم در پکیجی که ارائه می‌دهم، همه گونه‌ها حضور داشته باشند: ورزشی، اجتماعی، آرت و… تا جشنواره سفره‌ای رنگین باشد و مخاطب با هر ذائقه‌ای بتواند فیلم مناسب خود را پیدا کند.

این مستندساز درباره کیفیت آثار توضیح داد: با وجود تعداد بسیار بالا، کیفیت کلی آثار به نظرم رضایت‌بخش نبود. واقعیت این است که از میان این ۴۵۰ فیلم، شاید فقط حدود ۵۰ فیلم سر و شکل دار برای انتخاب باقی می‌ماند. اما این به معنای نبود فیلم خوب نیست. اتفاقاً من خودم شش، هفت فیلم فوق‌العاده دیدم که از نظر من در بخش بین‌الملل هم کاملاً موفق خواهند بود. حتی فکر می‌کنم در بعضی موارد، فیلم‌های کوتاه امسال از فیلم‌های بلند موفق‌تر عمل کنند.

وی افزود: قطعاً همیشه در فرایند انتخاب، بحث حذف و نگه‌داشتن مطرح است. جالب است که دوستان گفتند من بیشترین انتخاب مشترک را با سایر اعضا داشته‌ام که برایم خوشحال‌کننده بود و نشان می‌دهد دیدگاه‌هایم دقیق و همسو بوده و فیلم‌هایی که انتخاب کرده‌ام، مورد پذیرش بقیه نیز قرار گرفته است. با این حال یکی‌دو فیلم هم بود که دوست داشتم در پکیج نهایی حضور داشته باشد اما محدودیت‌ها-از جمله تعداد مجاز آثار و گاهی بحث‌های نظارتی-این امکان را نداد. طبیعی است؛ همیشه چند فیلم هستند که حذف‌شدنشان در دل می‌ماند.

شریعتی در بخش دیگری از صحبت‌های خود بیان کرد: امسال خیلی فیلم شتاب‌زده‌ دیدم. سوژه‌های فوق‌العاده، اما هدررفته. اگر این فیلم‌سازان یک منتور خوب داشتند-کسی که در تجربه اولیه کمکشان کند-نتیجه متفاوت می‌شد. ما همه در این مسیر فیلم‌به‌فیلم تجربه کسب می‌کنیم. اما وجود یک منتور می‌تواند سال‌ها یک جوان مستندساز را جلو بیندازد؛ از نحوه ساخت تا کارگردانی، تدوین و حتی برداشت از سوژه. با این وجود، در پکیج امسال حداقل چهار–پنج فیلم واقعاً موفق حضور دارند که امیدوارم در جشنواره دیده شوند.

هادی شریعتی در پایان گفت: پروژه جدیدم کار سنگینی است که با فرایندهای طولانی و سختی سروکار دارد؛ از مسائل حفاظتی گرفته تا نظارت و مجوزها. اگر در سال جاری بتوانم آنچه در ذهن دارم را با سوژه و شخصیت‌ها هماهنگ کنم، احتمال دارد برای سال آینده به جشنواره برسد. اگر هم نرسید، مشکلی نیست؛ عجله‌ای ندارم. معتقدم فیلم باید خوب از آب دربیاید. اگر عجله کنیم، نتیجه ارزشمند نخواهد بود.

نوشته مستندهای شتاب‌زده و سوژه‌های هدررفته/ عجله نکنیم! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

وی در حاشیه این بازدید در جمع خبرنگاران  با اشاره به حضور پررنگ مستندسازان، این گردهمایی را نشانه اعتبار این رویداد دانست و از برنامه‌های سازمان سینمایی برای حمایت از تولید مستند خبر داد.

فریدزاده در ادامه در مورد مستند «شاخه‌ای روی آب» اظهار کرد: بنده افتخار همکاری چندساله با شهید طهرانچی را در دانشگاه شهید بهشتی داشته‌ام، ارتباط بنده با ایشان قلبی بود و خوشحالم که فیلمی در جشنواره با زحمات آقای حمیدی‌مقدم و‌ مرکز گسترش مرتبط با ایشان در حال پخش است.

فریدزاده درباره بخش بین‌الملل جشنواره امسال گفت: با همت همکاران بخش بین‌الملل مرکز گسترش، شاهد پویایی بسیار خوبی هستیم. حضور فیلم‌های قوی، صاحبان آثار و داوران برجسته از اتفاقات مهم امسال است و برای اولین بار در حوزه تولید مشترک شاهد حرکت‌های مهمی بوده‌ایم.

وی در پاسخ به سؤالی درباره حمایت از تولیدات سینمایی بنیاد فارابی و به خصوص سازمان سینمایی در قبال آثار اجتماعی تصریح کرد: خوشبختانه فراخوان‌ها هر موسسه اعلام و ارزیابی‌ها توسط همان مؤسسه انجام گرفته و پروژه‌هایی که مورد استقبال قرار گرفته‌اند، برای مشارکت انتخاب شده‌اند. این فرآیند انشالله تداوم خواهد داشت.

فریدزاده در ادامه در مورد محل دائمی جشنواره‌های سینمایی خاطرنشان کرد: بحث مکان دائمی برای برگزاری جشنواره‌ها یک معضل جدی است و باید فکر اساسی برای آن کرد. این موضوع از توان سازمان سینمایی و حتی وزارت خانه فراتر است و به یک همت فرابخشی نیاز دارد. بررسی‌های اولیه انجام شده و امیدوارم با کمک‌های لازم، بتوانیم خانه ثابتی برای همه جشنواره‌ها داشته باشیم.

او در پاسخ به سوالی درباره ارتقای جایگاه بین‌المللی جشنواره حقیقت، گفت: رویکرد کل مؤسسات و سازمان سینمایی، کمک به ارتقای سینمای ایران در تراز جهانی است. جشنواره سینماحقیقت به عنوان یک جشنواره معتبر بین‌المللی، جایگاه خود را پیدا کرده و قطعاً با روند فعلی، این جایگاه بهتر و مستحکم‌تر خواهد شد.

فریدزاده در ادامه در پاسخ به شوالی مبنی بر اینکه بسته تشویقی برای مستندسازان جوان در نظر گرفته‌اید، گفت: برای اینکه بتوان ‌مستندسازان ‌و‌ سینماگران‌ حوزه تجربی را تقویت کرد و نگاه ویژه‌ای به آنها داشت، آقای حمیدی‌مقدم و مجموعه ایشان برنامه‌هایی در دست تدوین دارند که اگر به ثمر بنشیند اطلاع‌رسانی خواهد شد.

نوشته رئیس سازمان سینمایی به جشنواره «سینماحقیقت» آمد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

این آثار از ساعت ۱۷:۳۰ تا ۲۰ در سالن شماره ۹ پردیس سینمایی ملت به نمایش درمی‌آیند.

نوزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینماحقیقت» به دبیری محمد حمیدی‌مقدم از ۱۹ تا ۲۵ آذرماه در پردیس سینمایی ملت در حال برگزاری است.

نوشته نمایش ویژه آثار رشید مشهراوی در جشنواره «سینماحقیقت» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.