آن بخش از لت و پار کردن اگزجره و گل درشت هویت و فرهنگ ایرانی که با هر هدفی در بعضی از فیلم‌های مذکور روی می‌دهد و اصولاً عاری از راهکار و امیدواری نیز هستند، ما را ناچار می‌کند لفظ جشنواره‌ای را در توصیف چنین تولیداتی بپذیریم. فیلم‌هایی که ایران و ایرانی را در هاله‌ای از سیاهی مطلق به تصویر می‌کشند و ذهنیت جهانی را نسبت به ما ایرانیان منفی می‌سازند.

«بدون قرار قبلی» ساخته در حال اکران بهروز شعیبی از جمله فیلم‌هایی است که می‌تواند در حکم پاتک به این جریان عمل کند. زهر این نگاه سیاه و رادیکالیسم بد را بگیرد یا آن را تلطیف کند. فیلمی که با کارکردهای رادیکالیسم مثبت و رهیافت‌هایش از جمله در مسیر اصول‌گرایی منطقی و متین، پالایش ارزش‌های نهادینه شده اخلاقی، ملی و مذهبی همخوانی دارد.

در واقع «بدون قرار قبلی» تجویز نسخه‌ای آرامش‌بخش و روح‌افزا برای مخاطبان دور از وطنی است. کلکسیونی از نمادهای آشنای ایرانی و اسلامی را گردآورده است؛ بدون آنکه به دامن شعار بیفتد. خیلی لطیف و زیرکانه در لابه‌لای روایت توصیه به هم‌افزایی و همگرایی دارد. ترویج مهرورزی و هویتمندی می‌کند و بیننده را برای درک بهتر نمادهایش، به چالش فکری می‌کشد.

از این منظر اتفاقاً و فارغ از کیفیت سینمایی فیلم، «بدون قرار قبلی» می‌تواند ورژن دیگری از همان فیلم‌های جشنواره‌ای باشد؛ منتها با نتیجه‌بخشی خلاف آنچه فیلم‌های موصوف در ابتدای متن حاضر، خواسته یا ناخواسته در پی آن هستند. ویژگی ای که سبب شده تا در تبلیغات این فیلم و البته به زعم دیپلماسی سازمان سینمایی در مواجهه و مقابله با فیلمی چون «عنکبوت مقدس»، «بدون قرار قبلی» پاسخی درخور و موقر معرفی شود.

نمادگرایی‌های متکثر

فیلم شعیبی مملو از نمادگرایی است. نکته‌ای که مخاطب جدی تر را سوق می‌دهد به سمت دو دو تا چهار تا کردن و استنباط‌های متنوع. ضمن اینکه در این رهگذر برای عامه مخاطبان هم نشانه‌هایی کنار گذاشته تا در درک اتمسفر جاری در فیلم، دست خالی از سالن سینما بیرون نروند و ارتباطشان با فیلم گسسته نشود.

در ادامه به چند مصداق اشاره می‌کنم.

سفر کشف و شهود وار یاسمین لطفی (با بازی کم‌جان پگاه آهنگرانی) از آلمان به ایران و مهم‌تر از آن حضور در جغرافیای مشهد با بزک‌های جالبی همراه شده تا در شکل‌گیری فینال اثربخش افتد. محیط و مناسبات سرد و رنگ شبه خاکستری نماهای ابتدای فیلم که در آلمان روی می‌دهد در تضاد کامل با رنگ و لعاب گرم و جاندار سکانس‌های ایران و شهر مشهد هستند. مناسبات آدم‌ها، دیالکتیک میان شخصیت‌های فیلم و تفاوت در مراودات و گپ و گفت‌هایشان. نگاه کنید به گفت‌وگوی سرد مادر و یاسمین در آلمان که چه خنثی و بی حس و حال برگزار می‌شود. البته فیلمساز در میان کاراکترهای داخلی هم یکسره دست به تذهیب آدم‌ها نمی‌زند تا متهم به خوش‌بینی غیرواقعی نشود. در مقابل خسرو، برادر ناتنی مادی‌گرا و نچسب یاسمین، نرگس (الهام کردا) دخترخاله و خانواده صمیمی او را می‌گذارد. دخترخاله‌ای که به طرز معناداری اعتقاد دارد «دوست داشتن به دیدن ندیدن نیست»! یا به ازای صدری (صابر ابر) وکیل پدر یاسمین با همه دیسیپلین و جدیت عبوسش، مهندس مشایخ (مصطفی زمانی) را می‌نشاند که دلسوز و عاطفی است در پایان فیلم هم متوجه می‌شویم کفشدار حرم رضوی است. ضمن اینکه دلبستگی مهندس به حفظ هویت بومی شهر با سفارشی که در جایی می‌شنویم به پیرمرد در عدم فروش مِلک قدیمی‌اش کرده، نمود صریحی دارد.

اشاره الکس، پسر یاسمین در زبان گشودنش با واژه‌های نمادینی چون «انار» و «مامان»  (مادر) هم در همین راستا باید ارزیابی شوند. انار همواره در ادبیات و سپس در سینما با زایایی، پرورندگی و آبادانی پیوند و گاه جنبه‌های عمیق عرفانی و تأویل‌های رنگارنگ را با خود به همراه داشته است. مادر یا مام وطن هم تلویحاً اشاره به وطن‌پرستی دارد. آنچه که شخصیت یاسمین در بحران هویتی خود و در سیروسلوک این سفر ناخواسته، خلاً شان را به قول خودش در «چند هزار کیلومتر آن‌ور تر» حس می‌کرده است.

این نمادها در موارد ساده‌تری همچون کرسی منزل خانواده دخترخاله، ساز زدن همسر نرگس (با بازی امین میری)، قالی ایرانی اهدایی وکیل به یاسمین، سیاحت در بازار خاطره‌انگیز مشهد و در نهایت صحن حسرت‌برانگیز و دلگشای امام هشتم (ع) نیز تجلی می‌یابند.

یا گریز سمبلیک به شعر «خطابه بدرود» شاعری معرفت گرا و نمادپذیر مثل شفیعی کدکنی:  «خوش ندارم، زیرِ سنگی، جاودان خفتن خموش/ هرچه خواهی کُن ولی از رهسپاران کُن مرا».

هر چند فیلمساز تلاش دارد برای محصور نماندن در مضامین متبادر شده در هر یک از اینها، به‌سرعت ازشان بگذرد که گاه همین عبورهای آنی، از تأثیرگذاری شان می‌کاهد.

با این وصف و در همین حالت هم ما با کاراکتر یاسمین که در جایی می‌گوید «انگار داشتم پرواز می‌کردم، یه دفعه خوردن زمین» و قرار است در این سفرِ «بدون قرار قبلی» به تحول برسد، تا حدود زیادی همدلی می‌کنیم و نمادهایی که تشخیص می‌دهیم را ملموس می‌یابیم.

فیلمی که می‌توانست بهتر باشد

«بدون قرار قبلی» با همه ویژگی‌ها و ارزش‌های محتوایی‌اش اما از کاستی‌هایی نیز رنج می‌برد. ریتم کندی دارد و در تایم فعلی (نزدیک به دو ساعت) از فقدان خرده قصه‌هایی که تماشاگر را برای همراهی عمیق‌تر و منسجم‌تر تشویق کند، ضربه خورده است. حال آنکه موجزتر بودن می‌توانست جنبه‌های زیبایی‌شناسی فیلم را تقویت کند.

رجوع به استدلال «شخصیت‌محور بودن» فیلم یا لزوم کند بودن ضرباهنگ درونی قصه نیز نمی‌تواند این نقصان را چندان ترمیم بخشد. شخصیت‌ها در فیلمنامه نیاز به پرداخت بهتری داشته‌اند و اکتفا به موقعیت‌ها و نمادگرایی‌های متعدد فیلم و تمرکز مدام بر شخصیت اصلی، اجازه نداده تماشاگر کاراکترها را به طور کامل حلاجی کند، برایشان رفرنس دقیق بیابد و نسبت به آنان به شناخت دقیق‌تری برسد.

با تمام این اوصاف «بدون قرار قبلی» شعیبی فیلم شریفی است که با نیت خوبی ساخته شده است. گونه‌ای دلتنگی و حرمان عجیب در تار و پودش نهفته است و البته که در نهایت منجر به پوچ‌گرایی و سیاه‌نمایی نمی‌شود و به امیدواری و رجا توصیه دارد. مانند ساخته‌های قبلی شعیبی که بر تعابیری مثل اصالت، شرافت، میهن‌خواهی، ریشه‌داری، نجابت تکیه دارند، در اینجا هم همین روال برقرار است. نگاهی که مصداقش ایدئولوژی پدر فقید یاسمین است که در نامه به دخترش می‌گوید خود «از نژاد خاک» بوده و مادر یاسمین و در واقع همسر خود را به دلیل کَندن از وطن و مهاجرتش «از تبار باد» می‌خواند.

در نهایت هم باید گفت اهدای جایزه «سیمرغ زرین بهترین فیلم از نگاه ملی» در جشنواره فجر چهلم، با اعتنا به محتوا و منظورش، جایزه بسیار بامسمایی برای این فیلم بوده است!

نوشته انار و مادر، معنویت و عشق اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

جنس برخورد «بدون قرار قبلی» مبتنی بر انتقال احساسی صحنه‌ها در پس یک ریتم درونی و کم تعلیق است. چرا که فیلم سر آن دارد تا شخصیت اصلی خود را که حدود سه دهه در برلین زندگی کرده است به دلیل درگذشت پدر و وصیت‌نامه‌ی عجیبش به ایران بکشاند. این داستان حتی در کلی‌ترین شکل روایی‌اش داستانی مبتنی بر شناخت است. به همین دلیل فیلمنامه و کارگردان به درستی بر تعلیق‌های خرد، برخوردهای درونی و ریتم آرام انگشت تاکید گذاشته‌اند تا شخصیت اصلی فیلم فرصت کافی پیدا کند تا پس از سال‌ها دوری از وطن به تهران یا مشهد برود و در این محیط‌های تازه هویت خود را بازشناسی کند. برای پخته شدن و جاافتادن شخصیت در یک محیط تازه، انتخاب ریتم درونی و بطئی تعمدی آگاهانه و دقیق از سوی بهروز شعیبی است.

درام شخصیت‌محور

فیلم «بدون قرار قبلی» یکی از موفق‌ترین نمونه‌های سینمای ایران در پیگیری شخصیت است. در اغلب صحنه‌های این فیلم دکتر یاسمن لطفی (با بازی پگاه آهنگرانی) حضور دارد و داستان از زاویه‌ی نگاه او روایت شده و پیش می‌رود. شاید این انتخاب در وهله‌ی اول ساده به نظر بیاید اما حتی اگر به اغلب فیلم‌های شایسته و برجسته‌ی ایرانی نگاه کنیم به زحمت بتوانیم ده-پانزده فیلم را انتخاب کنیم که با سماجت شخصیت اصلی خود را پیگیری کرده باشد یا تمام ماجرا را از دید او جلو ببرد. روال رایج در سینمای ایران انتخاب راوی سوم شخص است و نه سوم شخص محدود. به این ترتیب، در یک فیلم سینمایی ابتدا شخصیت یا شخصیت‌هایی معرفی می‌شوند سپس آن‌ها رها می‌شوند و ما وارد یک موقعیت دیگر می‌شویم تا شخصیت‌های دیگری را ببینیم که در پیوند با شخصیت‌های اولیه قرار دارند. بعد این دو گروه شخصیتی به هم می‌رسند یا باهم دچار تعارض می‌شوند و فیلم در نوسان بین افراد و شخصیت‌های فرعی و اصلی پیش می‌رود تا درنهایت به موقعیت پایانی خود برسد. در این الگو که بسیاری از فیلم‌های ایرانی؛ حتی بسیاری از شاخص‌ترین آثار، از آن پیروی می‌کنند چیزی به عنوان زاویه دید شخصیت از دست می‌رود و راوی فیلم یک راوی دانای کل است. دانای کل اگرچه راوی خوبی برای نقل داستان است اما کلی است و اساساً قدرت همذات‌پنداری را در ما کم می‌کند. با این مقدمه، انتخاب راوی سوم شخص و محدود کردن آن به یک شخصیت به فیلم «بدون قرار قبلی» تشخصی قابل توجه می‌بخشد تا ما بتوانیم یک درام شخصیت‌محور را دنبال کنیم که در برآیند کلی‌اش به شخصیت اصلی خود وفادار است.

تعارض‌هایی که به شخصیت بُعد می‌دهد

بازگشت شخصیت اصلی پس از ۳۰ سال به ایران، علی‌رغم تغییرات اجتماعی و شهری کشور در سی‌سال گذشته، می‌تواند به فیلم خصلتی اگزوتیک ببخشد که ما با بیگانه‌ای در شهر مواجه شویم. اما در فیلم «بدون قرار قبلی» نه از این خصلت اگزوتیک نشانی هست و نه فیلم برخوردی توریستی با ایران دارد تا جلوه‌های فرهنگی و تمدنی آن را به رخ بکشد. در اینجا فیلم به پرهیز از نگاه توریستی و درعین‌حال با وفاداری داستانی به شخصیت اصلی خود، توانسته است از طریق تعارض‌های مختلف به شخصیت اصلی و به تبع آن به کلیت فیلم بعد و غنا ببخشد. خارج از کشور/ وطن، زبان آلمانی/ فارسی، لهجه‌ی تهرانی/ مشهدی، بیگانه/ آشنا موتیف‌هایی هستند که در برابر هم در این فیلم قد علم می‌کنند. این تعارض‌ها یا مفاهیم مختلف باعث می‌شود تا شخصیت درعین حال که به تصمیم‌های تازه‌ای می‌رسد همچنان دچار تعارض‌هایی در درون خود باشد و به این طریق بتواند شخصیت و تردیدهای درونی‌اش را نمایان کند.

داستان مستور

فیلم «بدون قرار قبلی» اقتباسی بسط یافته از کتاب «بهترین شکل ممکن» مصطفی مستور است. این کتاب شاید سینمایی‌ترین کتاب نویسنده‌ی شناخته شده‌ی آن باشد. در این اثر مستور سینما و ادبیات را بهم آمیخته است تا داستان‌های مختلفی از شهرهای مختلف کشور نقل کند. کتاب مبتنی بر شش داستان کوتاه است که در تهران، مشهد، شیراز، اهواز، اصفهان و بندر انزلی  رخ می‌دهد. این مجموعه در عین وفاداری به شیوه‌ی ساده‌نویسی همیشگی مصطفی مستور سبکی متفاوت با کارهای دیگر او دارد. تلاش نویسنده در این اثر آن است که با خصلتی سینمایی روایت‌هایی را از دوران عاشقی به دست دهد. عشق‌هایی که می‌تواند در هر کدام از این شهرها رخ بدهد.

فیلم «بدون قرار قبلی» در انتخاب لحن ساده و منسجم خود به روح داستان مستور نزدیک است. انتخاب ریتم درونی و آرام، ترجمه‌ی سینمایی خوب و قابل توجهی از سادگی سبک مستور در ادبیات و داستان‌پردازی‌هایش است. این انتقال و پرورش داستان به زبان سینما یکی دیگر از دلایل موفقیت فیلم اخیر شعیبی محسوب می‌شود.

بازی‌های قابل قبول

فیلم «بدون قرار قبلی» نه در روی کاغذ و فیلمنامه‌ی فرهاد توحیدی و مهدی تراب‌بیگی بلکه در اجرا قابل توجه است. پگاه آهنگرانی در بستر داستانی ساده و پر جزئیات فرصت کافی پیدا کرده است تا شخصیت دکتر یاسمن لطفی را به شکل قابل قبولی بازنمایی کند. انتخاب زبان ایرانی و آلمانی او درکنار لهجه‌ی مشهدی الهام کردا اگرچه ممکن است همیشه درست و دقیق نباشد، اما باورپذیر است. پگاه آهنگرانی توانسته است با انتخاب این شیوه‌ی دیالوگ گفتن فاصله و دوری بلندمدت خود از کشور را تشدید کند و الهام کردا توانسته است صفای باطن یک ایرانی را در درجه اول و سپس یک زن مشهدی را به معرض تماشا بگذارد.

اگرچه انتخاب پگاه آهنگرانی برای اجرای این نقش در وهله‌ی اول انتخابی دور از ذهن می‌نماید، اما مخاطب می‌تواند به راحتی تجربه‌ی بازی‌های قبلی این بازیگر شناخته شده را از یاد ببرد و او را در نقش دکتر یاسمن لطفی قبول کند و با او از برلین، تا تهران و در نهایت در حرم امام رضا (ع) همراه و همدل شود.

آرمان سادگی

موفقیت یک اثر هنری اتفاقی نیست بلکه باید عناصر مختلفی به خوبی باهم جفت‌وجور شوند تا محصول نهایی جلب توجه کند. در اینجا ما سعی کردیم نشان دهیم که انتخاب سادگی پر جزئیات، ریتم آرام و درونی، بازی‌های قابل قبول، انتقال احساسات در طول صحنه‌ها، کارگردانی غیرخودنمایانه و… عناصری است که فیلم «بدون قرار قبلی» به آن تکیه کرده است تا با فیلمی دلپذیر سروکار داشته باشیم که احتمالاً تماشای آن برای هر ایرانی خوشایند است. چرا که فیلم از جهان بیرونی و عینی سیر خود را دنبال می‌کند تا درنهایت شخصیت اصلی‌اش به تشرّف برسد و آداب حضور در حریم حرم امام رضا (ع) را بجا بیاورد.

نوشته تردید، تشرّف و آرمان سادگی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

پگاه آهنگرانی، مصطفی زمانی، الهام کردا و با حضور صابر ابر در فیلم سینمایی «بدون قرار قبلی» به ایفای نقش پرداخته‌اند.

این فیلم در چهلمین جشنواره فیلم فجر در شش رشته هنری کاندیدای دریافت جایزه شد که در نهایت سیمرغ بهترین صداگذاری و سیمرغ زرین بهترین فیلم از نگاه ملی را دریافت کرد.

نوشته پروانه نمایش «بدون قرار قبلی» صادر شد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته «هفت‌ماهگی» و تکرار یک سوژه‌ی نخ نما شده! اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

حمیدرضا قطبی به سوره سینما گفت: با گذشت ماه ها از جشنواره فیلم فجر هنوز زمان مشخصی برای اکران «جامه‌دران» تعیین نشده است. تا زمانی که فیلم نتواند در اکران هزینه خود را باز پس بیاورد هیچ تهیه کننده ای هم حاضر به سرمایه گذاری برای فیلم بعدی یک کارگردان نخواهد شد. در این اوضاع کارگردان ها با مشکل روبرو هستند چراکه تنها راه امرار معاش به خاطر چرخه ناقص و الکن سینما و عدم بازگشت سرمایه بسته می شود.

وی افزود: همه کارهای سینمایی به سرمایه بستگی دارد و تا زمانیکه اوضاع اقتصادی سینما سامان نگیرد نمی توان به کار بعدی فکر کرد. البته این رکود در همه بخش ها نفوذ کرده و همانطور که می بینیم تلویزیون هم مثل سابق تله نمی سازد. سریال ها هم بین یک عده معدود و مشخص مار می شود که در مناسبت‌های معلوم روی آنتن می رود. این روزها همه چیز در یک کادر کوچک قاب بندی شده است و اغلب هنرمندان و سینماگران از شرایط فعلی گلایه دارند.

این کارگردان گفت: بعد از «جامه دران» دو فیلمنامه اقتباسی دیگر از بلقیس سلیمانی را به نام های «بازی آخر بانو» و «خاله‌بازی» نوشتم تا سه گانه خود را کامل کنم. همین روزها با تهیه‌کننده ای در حال رایزنی هستم که بررسی کنیم تا هرچه زودتر بشود فیلم دوم را جلوی دوربین بیاوریم. «بازی آخر بانو» هم به نوعی اپیزودیک است اما با جنسی متفاوت از فیلم اولم روایت می‌شود و ساختاری مستقیم تر دارد.

قطبی گفت: در کارهای داستانی روایت گونه های مختلف دارد یا به صورت تک تک به تصویر می آید مانند «جامه دران» یا به صورت درهم و پازلی است که خیلی دراماتیک نیست. ما در «جامه دران» سعی کردیم فضاهای متفاوت مدرن و کلاسیک را به خصوص در اپیزود آخر به گونه ای چشم‌نواز به نمایش بگذاریم. از این رو داستان «بازی آخر بانو» اگر چه کاری دیگر از همان نویسنده است اما به شدت قضایی متفاوت دارد و در فیلمنامه هم این جنس تفاوت مشخص است.

وی افزود: اولویت من برای «جامه دران» اکران داخلی بود تا حضورش در جشنواره ها، اما با اینکه فیلم در بخش اصلی جشنواره شانگهای به نمایش درآمد و رقبای جدی داشت متاسفانه خیلی به آن پرداخته نشد و فیلمی دیگر از ایران که در بخش جنبی بود مورد توجه قرار گرفت.

نوشته «بازی آخر بانو» در انتظار تامین سرمایه/ رکود در همه بخش‌های سینما نفوذ کرده است اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- نشست رونمایی از فیلم سینمایی «نزدیکتر» به کارگردانی مصطفی احمدی و تهیه‌کنندگی سپهر سیفی شب یکشنبه با حضور کارگردان، بهرام بدخشانی مدیر فیلمبرداری، صابر ابر، پگاه آهنگرانی بازیگران فیلم در پردیس سینمایی ملت برگزار شد.

احمدی: ادعای ساخت شاهکار را ندارم

در ابتدای جلسه مصطفی احمدی با اشاره‌به شکل‌گیری این فیلم توضیح داد: «چهار سال پیش یک ایده با چند شخصیت در ذهنم شکل گرفت که آبان سل گذشته با هستی بشروتنی کار وارد مرحله نگارش فیلمنامه شدیم، ‌وقتی تمام شد آقای توکلی به ما پیوستند و کاری کارستان کردند. ایشان فیلمنامه‌ای نوشتند که هرکارگردان دیگری می‌بود آن را می‌قاپید. «نزدیکتر» یک فیلم ملودرام است ژانری که در سینمای ایران کمتر قدر دیده و خیلی خوب است که آن بپردازیم.»

احمدی در پاسخ به این پرسش که چرا نام خود را به عنوان فیلمنامه‌نویس ذکر نکرده گفت: «فکر می‌کنم اعتبار کارگردانی انقدر هست که نیازی به اعتباری بیشتری نداشته باشد»

این کارگردان با یادآوری اینکه با عوامل حرفه‌ای که با او در این فیلم همکاری داشتند، تاکید کرد: «شانس بزرگی که در زندگی داشتم این بود که توانستم با دوستانی رفاقت کنم که در حرفه خودشان به شدت آدم حسابی هستند و منش، اعتبار، سواد و دانش دارند. خوش‌شانس بودم که اولین انتخاب‌هام با جواب مثبت روبرو شدم. در وهله اول توانایی، استعداد و انگیزه برای من خیلی مهم بود و دوستی‌های بین ما کمک کرد تا حرف همدیگر را فهمیم. ادعای ساخت شاهکار را ندارم فقط می‌خواهم به تماشاگر بها بدهم.»

این کارگردان در پاسخ به چگونگی ارتباط با محمد بزرگ‌نیا به عنوان مشاور کارگردان، توضیح داد: « افتخار دستیاری در دو فیلم را با آقای بزرگ‌نیا داشتم. ایشان در تصمیم‌گیری‌های نهایی در کنار من بودند. هرجا کم می‌آوردم آقای بزرگ‌نیا به من اعتماد به نفس می‌دادند. در هنگام نوشتن فیلمنامه یا کارگردانی با اینکه جاهایی به شدت با هم اختلاف سلیقه داشتیم اما ایشان در کنار من بودند و مشاوره می‌دادند.»

احمدی با تاکید بر اینکه بدون ادعا فیلم اولش را ساخته است، گفت: «ادعایی ندارم اما امیدوارم فیلمی ساخته باشم که نمایشگر جزییات درونی داستان باشد و دوست دارم تماشاگر به راحتی از دیدن خیلی از پلان‌ها نگذرد و با دقت به فیلم نگاه کند. سینما دوستان به بازی بازیگران دقت کنند ما مجموعه‌ای از بازی‌های درخشان را در این فیلم داریم و سعی کردیم در روند انتقال جزییات به تماشاگر موفق باشیم.»

کارگردان «نزدیکتر» با اشاره به دیگر فیلمسازان این بخش تصریح کرد: «در بخش نگاه نو ۱۰ فیلم دیگر، که یکی بهتر از دیگری هست، حضور دارد. همه کارگردانان پرانرژی هستند و هیچکدام شبیه هم فیلم نساختند و از فیلمساز دیگری تقلید نکردند. با نگاه منحصر به فرد فیلم ساختند. من، صفی‌یزدانیان، حمیدرضا قطبی از نسل قبل و آیدا پناهنده،‌ بهتاش صناعی‌ها و امیرحسین عسگری از نسل جدید کارگردانان تازه‌ نفسی هستند که وارد سینما شدند. همه این افراد در سینما سابقه‌دارند و شناخته شده‌اند. این بخش را دستکم نگیرید. اتفاقات عجیبی رخ خواهد داد. خوشبختانه در این میدان رقابت همه با هم رفیقیم.»

بهرام بدخشانی: «نزدیکتر» به معضل سه میلیارد انسان می‌پردازد

بهرام بدخشانی با اشاره به سابقه دوستی و همکاری خود با احمدی، گفت: «آشنایی من با مصطفی به ۲۲ سال پیش برمی‌گردد و از چند سال گذشته همیشه این سوال برای من وجود داشت که چرا او فیلم نمی‌سازد.»

او ادامه داد: «من سعی کردم فیلمبردار در این فیلم دیده نشود و فقط به حرف‌های مصطفی گوش دادم. «نزدیکتر» فیلمی است که نسل من افسوس می‌خورد، چرا سال‌ها قبل ساخته نشده است. این فیلم به این می‌پردازد که چرا ما با هم حرف نمی‌زنیم و این معضل تقریبا سه میلیارد انسان است چون این روزها همه مشغول گیم و بازی هستیم و هیچ حرفی با هم نداریم. مصطفی کارگردانی است که ۲۰ سال در سینمای ایران حضور داشته و وقتش را هدر نداره، نگاه کرده،‌ یاد گرفته، ‌فیلم دیده، تحقیق کرده و می‌دانسته که قصه‌اش چه است و چه فیلمی می‌خواهد بسازد.»

بدخشانی درباره ویژگی‌ کار خود در این فیلم توضیح داد: «قبل از فیلمبرداری با کارگردان خیلی صحبت کردیم. قصه داخل یک خانه می‌گذرد.اکشن نیست و بیشتر متکی بر بازی بازیگر است. خوشبختانه طراح صحنه فیلم توانست لوکشینی پیدا کند که انگار برای این فیلم ساخته شده بود. در حال حاضر معایب دوربین‌های دیجیتال روی پرده دیده می‌شود اما سعی کردم تصاویری که تماشاگر روی پرده می‌بیند نزدیک به فیلم ۳۵ میلیمتری باشد.»

این فیلمبردار باسابقه سینمای ایران یادآوری کرد: «نزدیکتر فیلمی نیست که پس از پایان فیلم بتوانیم درباره آن نتیجه‌گیری کنیم باید از سینما بیرون بزنیم و ترجیح بدهیم قدم بزنیم، و فکر کنیم. فیلم کمی شاید حال‌وهوای فیلم «سه برادر» فرانچسکو رزی را داشته باشد. مصطفی احمدی کار عجیب و غریبی نکرد و تنها یک قصه را به زبان سینما بیان کرد.»

پگاه آهنگرانی: «نزدیکتر» فیلم پرمدعایی نیست

پگاه آهنگرانی با بیان اینکه از سال‌ها قبل با احمدی آشنایی داشته، تاکیدکرد: «با آقای احمدی از خیلی وقت پیش و از سر فیلم «سه‌زن» آشنا شدم. در فیلم‌های دیگری مانند «صداها»، «راه آبی ابریشم» با هم همکاری داشتیم. من همه مثل آقای بدخشانی همیشه این سوال را داشتم که وقتی این همه آدم فیلم می‌سازند چرا مصطفی احمدی نمی‌سازد. از ابتدا اصلا قرار نبود بازی کنم. چون نقش دختر در این فیلمنامه نبود  اما از همان ابتدا در جریان کار بودم.»

او ادامه داد: «خیلی سال هست که با هم همسایه هستیم. وقتی شنیدم که می‌خواهد فیلمش را بسازد خیلی خوشحال شدم. قبل از اینکه نسخه نهایی را بخوانم آرزویم این بود که در این فیلم بازی کنم. به جنس فیلمنامه خیلی علاقمند بودم . آقای توکلی نقش مهتاب را به فیلمنامه اضافه کردند. و من با هیجان و عشق و علاقه این نقش را قبول کردم. این دختر از خارج از خانه وارد این خانواده می‌شود و مدل و رنگش با بقیه فرق داشت. از بیرون ناظر داستان است و من جایگاه او را در فیلمنامه دوست داشتم.»

آهنگرانی در پاسخ به پرسش مجری درباره استقبال از این فیلم تاکید کرد: «استقبال خوبی  از فیلم خواهد شد.«نزدیکتر» فیلم پرمدعایی نیست. فیلم بسیار فیلم محترمی است. فیلم‌های اول نه با بودجه کلان ساخته می‌شوند و نه احتمالا اکران خوبی خواهند داشت اما ناراحت‌کننده است  و خیلی نامردی کردند که امسال با وجود اینکه می‌گفتند فیلم‌های خوبی در بخش مسابقه فیلم‌های اول است، هیچکدام از آنها را برای بخش سودای سیمرغ انتخاب نکردند.»

بازیگر پرکار جشنواره امسال با انتقاد از نبود فیلم‌های نگاه نو در بخش سودای سیمرغ گفت: «اتفاقا امسال باید تعداد بیشتری از این فیلم‌ها به بخش مسابقه سینمای ایران راه پیدا می‌کرد. اصلا نمی‌توان فیلم مصطفی احمدی را با کارگردانان فیلم اول مقایسه کرد. به همین خاطر است که می‌گویم نامردی کردند چون افرادی مثل صابر ابر که حقشان بود که سیمرغ بگیرند، از سودای سیمرغ کنار گذاشته شدند.»

وی‌افزود: «تجربه شخصی من بهم ثابت کرده که وقتی فیلمی تمام می‌شود و همه عوامل راضی‌اند و فکر می‌‌کنند کم اشتباه‌ترین کار خود را انجام داده‌اند،‌ فیلم خوب از آب درآمده است. در پایان کار تقریبا همه ما فکر می‌کردیم که کم اشتباه‌ترین فیلمی است که  در آن کار کردیم.»

صابر ابر: این فیلم نگاه ما را به تعداد زیادی از آدم‌های نزدیکمان تغییر می‌دهد

صابر ابر با اشاره به نوع همکاری‌اش با احمدی گفت: «مصطفی احمدی جدا از یک دوست خوب، مثل برادر بزرگتر من است. اولین کارم را در ۱۷ سالگی با مصطفی شروع کردم. او جز اولین کسانی بود که من را حمایت و تشویق کرد من سلیقه مصطفی را قبول دارم و کار کردن با او برایم خیلی لذتبخش است به همین دلیل بدون خواندن فیلمنامه هم می‌پذیرفتم که در آن بازی کنم و از همین الان هم می‌دانم که برای فیلم بعدی‌اش لازم نیست فیلمنامه را بخوانم.»

او با بیان اینکه تماشای فیلم باعث تغییر نگاه ما به اطرافیانمان می‌شود، توضیح داد:« کانسپتی که در آن حرف زده می‌شود سهمی در گفتن چیزی که باید اعلام شود، داشته باشم. کانسپت این فیلم به شدت من را علاقمند کرد. این فیلم نگاه ما را به تعداد زیادی از آدم‌های نزدیک ما عوض  کرده و تغییر می‌دهد و همین کار سینما است.»

نوشته ادعای ساخت شاهکار ندارم/ دفاع آهنگرانی از همبازی‌اش در «نزدیکتر» اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- پویا نبی: زمان کمی تا شرع سی و سومین جشنواره فیلم فجر باقی مانده است. استودیوهای صداگذاری، ساخت موسیقی و لابراتوارها روزهای پر مشغله را پشت سر می‌گذارند. با اینکه حدود ۱۵ روز پیش لیست نهایی فیلم‌ها در بخش‌های اصلی، فیلم‌های اول و فیلم‌های هنر و تجربه اعلام شده اما هنوز تعدادی از آثار مشغول آخرین مراحل فنی خود هستند. جشنواره سی و سوم با حضور قاطع نسل جوان فیلمسازی رنگ‌آمیزی شده و امسال برای اولین بار شاهد حضور مقدرانه نسل جوان فیلمسازی در جشنواره فجر هستیم. اما نکته قابل توجه این است که علاوه بر کارگردانان جوان شاهد حضور پرنگ جوانان در جلو و پشت دوربین اغلب فیلم‌های امسال هستیم به گونه ای که رکورد داران جشنواره امسال در صنوف مختلف عموما از نسل جوان هستند. در یادداشت پیش رو بررسی اجمالی داشتیم روی هشت صنف فعال سینمای ایران که آثارشان در بخش های سودای سیمرغ، هنر و تجربه و نگاه نو پذیرفته شده است و به بررسی کارنامه رکوردداران صنوف مختلف پرداختیم.

بازیگر مرد: بابک حمیدیان

برنده سیمرغ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد از جشنواره سی و دوم به روال سال گذشته پر کار ترین بازیگر جشنواره امسال است . بابک حمیدیان با فیلمهای : شکاف ( کیارش اسدی زاده) ، روباه ( بهروز افخمی) ، اعترافات ذهن خطرناک من ( هومن سیدی) ، من دیگو مارادونا هستم ( بهرام توکلی) و مرگ ماهی ( روح الله حجازی) در جشن سی و سوم حاضر است. از فیلم‌های شاخص این بازیگر جوان می توان به : چ ( ابراهیم حاتمی کیا) ، رستاخیز ( احمد رضا درویش) ، بغض ( رضا درمیشیان) و خاک آشنا ( بهمن فرمان آرا) اشاره کرد.

بازیگر زن: پگاه آهنگرانی

بهترین بازیگر نقش مکمل زن در جشنواره سی و یکم با فیلمهای : نزدیک تر ( مصطفی احمدی) ، جامه دران ( حمید قطبی) ، موقت ( امیر عزیزی) و خانه دختر ( شهرام شاه حسینی) در جشنواره امسال حاضر است. پگاه آهنگرانی در دوره سی و یکم جشنواره فیلم فجر برای بازی در فیلم دربند ساخته پرویز شهبازی موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. از کارهای شاخص این بازیگر جوان می توان به فیلم‌های دختری با کفش های کتانی ( رسول صدر عاملی) ، صداها ( فرزاد موتمن) ، زندان زنان ( منیژه حکمت) و راه آبی ابریشم ( محمد بزرگ نیا) اشاره کرد.

فیلمبرداری: علیرضا برازنده

خالق قاب های جیب بر خیابان جنوبی و پله آخر سال پر مشغله ای را پشت سر گذاشت و با فیلمبرداری پنج فیلم سینمایی توانست رکورد پرکار ترین فیلمبردار جشنواره فیلم فجر را از آن خود کند . علیرضا برازنده امسال با فیلمهای : دوران عاشقی ( علیرضا رئیسیان) ، شیفت شب ( نیکی کریمی) ، بوفالو ( کاوه سجادی حسینی) ، تگرگ و آفتاب ( رضا کریمی) و مبارک ( محمد رضا نجفی امامی) در جشنواره سی و سوم فیلم فجر حضور دارد.برازنده پیش از این برای فیلمبرداری جیب بر خیابان جنوبی نامزد دریافت تندیس از پنجمین جشن انجمن منتقدین سینمای ایران شده بود. از کارهای شاخص این فیلمبردار جوان می توان به : پله آخر ( علی مصفا) ، هفت دقیقه تا پاییز ( علیرضا امینی) ، آرایش غلیظ ( حمید نعمت‌الله) و فیلمبرداری فیلم سینمایی رستاخیز به کارگردانی احمد رضا درویش اشاره کرد.

تدوین : هایده صفی یاری و بهرام دهقانی

در حیطه تدوین دو تن از شناخته شده‌ترین تدوینگران سینمای ایران جز رکوردداران هستند، بهرام دهقانی که در جشنواره سی و یکم برای فیلم آسمان زرد کم عمق برنده سیمرغ بهترین تدوین شده بود امسال با فیلم‌های : نزدیکتر ( مصطفی احمدی)، رخ دیوانه ( ابوالحسن داودی) ، من دیگو مارادونا هستم ( بهرام توکلی) و طعم شیرین خیال ( کمال تبریزی) حضور دارد و هایده صفی‌یاری که سال گذشته برای عصبانی نیستم ( رضا درمیشیان) نامزد دریافت سیمرغ بلورین بود امسال با فیلم‌های شیفت شب (نیکی کریمی) ، دو (سهیلا گلستانی) ، دوران عاشقی ( علیرضا رئیسیان) و مرگ ماهی (روح الله حجازی) حضور دارد از کارهای شاخص این دو تدوینگر برجسته می توان به جدایی نادر از سیمین ( اصغر فرهادی ) ، درباره الی ( اصغر فرهادی) ، بغض ( رضا درمیشیان) ، پذیرایی ساده ( مانی حقیقی)، آژانس شیشه‌ای ( ابراهیم حاتمی‌کیا)، قارچ سمی (رسول ملاقلی‌پور)، اینجا بدون من ( بهرام توکلی) ، تقاطع ( ابوالحسن داودی) و من مادر هستم ( فریدون جیرانی ) اشاره کرد.

موسیقی متن: کارن همایونفر

آهنگساز به نام سینمای ایران پس از دو سال کم کاری امسال یکی از رکورد داران و مدعیان دریافت سیمرغ بلورین است . کارن همایونفر با فیلم‌های رخ دیوانه ( ابوالحسن داودی)، مردی که اسب شد ( امیر ثقفی)، شیفت شب (نیکی کریمی) و چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت (وحید جلیلوند) در جشنواره سی و سوم حاضر است . او همچنین فیلمهای دلم می خواد (بهمن فرمان‌آرا) و این سیب هم برای تو ( سیروس الوند) را در بخش خارج از مسابقه دارد. کارن همایونفر با فیلم همه چیز برای فروش توانست دیپلم افتخار بهترین موسیقی متن را از جشنواره سی و دوم فیلم فجر دریافت نماید . از کارهای شاخص این آهنگساز خوش قریحه می‌توان به کاغذ بی خط (ناصر تقوایی)، سلطان ( مسعود کیمیایی) ، خاک آشنا (بهمن فرمان‌آرا) ، گزارش یک جشن (ابراهیم حاتمی‌کیا) و سالاد فصل( فریدون جیرانی) اشاره کرد.

طراحی صحنه و لباس: کامیاب امین عشایری/ مشگین مهرگان / کیوان مقدم / ایرج رامین فر

تنها صنف حاضر در جشنواره فیلم فجر که هیچ رکورد داری ندارد! و چهار نفر با دو کار در جشنواره حضور دارند . ایرج رامین فر با فیلم‌های احتمال باران اسیدی (بهتاش صناعی ها) و در دنیای تو ساعت چند است؟ (صفی یزدانیان) . مشگین مهرگان با فیلم‌های مزار شریف (عبدالحسن برزیده) و حکایت عاشقی (احمد رمضان زاده) . کیوان مقدم با فیلم‌های دو ( سهیلا گلستانی) و من دیگو مارادونا هستم (بهرام توکلی) و کامیاب امین عشایری با فیلمهای : بوفالو ( کاوه سجادی حسینی) و مرگ ماهی ( روح الله حجازی) در جشنواره امسال حاضر هستند.

طراح چهره پردازی: مهرداد میرکیانی

چهره‌پرداز شناخته شده سینمای ایران امسال با فیلمهای : بهمن ( مرتضی فرشباف) ، اعترافات ذهن خطرناک من ( هومن سیدی) ، ماهی سیاه کوچولو (مجید اسماعیلی) ، دلم می خواد ( بهمن فرمان آرا) و مرگ ماهی ( روح الله حجازی) در جشنواره حاضر است . میرکیانی جز معدود طراحان چهره پردازی سینمای ایران است که با اغلب کارگردان های به نام سینمای ایران همکاری داشته ، از کارهای شاخص این طراح می توان به : گیلانه ( رخشان بنی اعتماد) ، جدایی نادر از سیمین ( اصغر فرهادی)، چ ( ابراهیم حاتمی کیا) و جهان پهلوان تختی ( بهروز افخمی) اشاره کرد . میرکیانی در بیست و چهارمین و بیست و پنجمین جشنواره فیلم فجر برای فیلمهای به نام پدر(ابراهیم حاتمی کیا) و خون بازی(رخشان بنی اعتماد) برنده سیمرغ بهترین چهره پردازی شده است.

صدابردار: یدالله نجفی

صدابردار پیشکسوت سینمای ایران امسال با چهار فیلم در جشنواره سی و سوم حضور دارد ، یدالله نجفی با فیلمهای : چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت ( وحید جلیلوند) ، شیفت شب ( نیکی کریمی) ، جامه دران ( حمید قطبی) و محمد ( مجید مجیدی) رکورد دار صنف صدابرداران سینمای ایران است . از کارهای شاخص این صدابردار توانا می توان به : رستاخیز ( احمد رضا درویش) ، آواز گنجشک ها ( مجید مجیدی) ، خون بازی ( رخشان بنی اعتماد) و مینای شهر خاموش ( امیر شهاب رضویان) اشاره کرد . نجفی در جشنواره سی و یکم فجر برای صدابرداری فیلم قاعده تصادف برنده سیمرغ بلورین بهترین صدابرداری شد.

طراحی و ترکیب صدا: علیرضا علویان

برنده سیمرغ بهترین صداگذاری جشنواره سی و دوم به سیاق سه سال گذشته لقب پرکار ترین صداگذار جشنواره سی و سوم را یدک می کشد ، علیرضا علویان امسال با فیلمهای من دیگو مارادونا هستم ( بهرام توکلی) ، عصر یخبندان ( مصطفی کیایی)، چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت ( وحید جلیلوند) ، بهمن ( مرتضی فرشباف) ، طعم شیرین( کمال تبریزی) ، روباه( بهروز افخمی) و یحیی سکوت نکرد( کاوه ابراهیم پور) در جشنواره امسال حضور دارد . از دیگر نکات قابل توجه در کارنامه امسال این صداگذار شناخته شده و توانا فعالیت او در زمینه باریگری است ، او امسال با فیلمهای کوچه بی نام ( هاتف علی مردانی) و شکاف ( کیارش اسدی زاده) به عنوان بازیگر حضور دارد . از کارهای برجسته این صداگذار جوان می توان به : مرهم ( علیرضا داودنژاد) ، سنتوری ( داریوش مهرجویی) ، سالاد فصل ( فریدون جیرانی) ، چ ( ابراهیم حاتمی کیا) ، امروز ( رضا میر کریمی) و صد سال به این سال ها ( سامان مقدم) اشاره کرد .علویان برای فیلمهای چ و آناهیتا از بیست و هشتمین و سی و دومین جشنواره فیلم فجر برنده سیمرغ بلورین بهترین صداگذاری شده است.

جلوه های ویژه میدانی: آرش آقابیک

طراح جوان جلوه های ویژه میدانی سینمای ایران امسال با پنج فیلم بهمن ( مرتضی فرشباف)، اعترافات ذهن خطرناک من (هومن سیدی)، دو ( سهیلا گلستانی)، خداحافظی طولانی (فرزاد موتمن)  و ارغوان (کیوان علیمحمدی و امید بنکدار) در جشنواره امسال حاضر است. از کارهای شاخص آرش آقابیک می‌توان به دهلیز (بهروز شعیبی)، اشباح (داریوش مهرجویی) و مهمان داریم ( محمد مهدی عسگرپور) اشاره کرد.

نوشته پرکارترین‌های سی و سومین جشنواره فیلم فجر را بشناسید/ حضور پررنگ نسل جوان اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما – به گزارش ارتباطات و اطلاع رسانی سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم فجر، در ابتدای این مراسم شایسته درباره این فیلم گفت: ما بر روی موضوعی بحث می‌کنیم که حرف نسل جوان را بیان می کند و تا به حال در سینمای ایران این موضوع وجود نداشته است و در نهایت مشاهده می‌کنیم که نسل من آن را درک می‌کند.

در ادامه پگاه آهنگرانی گفت: شهرام شاه‌حسینی فیلمساز خوبی است و چون می‌دانستم که قبلا نتوانسته فیلم‌هایش را ارائه کند و جایزه‌ای که استحقاقش را دارد دریافت کند، تصمیم گرفتم بازی در این فیلم را بپذیرم و دوست داشتم در این مجموعه باشم.

حامد بهداد نیز درباره علت حضور خود در این فیلم گفت: اصولا در روند حرفه‌ای خود اینگونه تشخیص می‌دهم که فقط باید کارم. در این بین با همکارانی آشنا شدم که این آشنایی بعدا تبدیل به دوستی شد.

وی افزود: من این فیلم را نقطه طلایی برای شاه‌حسینی می‌دانم و خوشحالم که او مرا برای این فیلم انتخاب کرد. نمی‌دانم که چرا شهرام شاه‌حسینی فیلمنامه را به من پیشنهاد داد. قبل از آنکه وارد این کار شوم از قصه فیلم خبر داشتم ولی شهرام شاه‌حسینی یک روز مانده به شروع فیلم فیلمنامه را به من داد.

وی اظهار کرد: خوشحالم که در این مجموعه قرار گرفتم و اینکه شهرام شاه‌حسینی این فرصت را به من داد تا با تجربه جدیدی را کسب کنم.

شهرام شاه‌حسینی در ادامه گفت: در حال حاضر می‌بینم که فیلم‌ها تک کاراکتری شده است و حس‌های خوبی را دارد ولی این رنگ آمیزی و اینکه این فیلم قهرمان ندارد برایم جذاب بود.

وی ادامه داد: پرویز شهبازی این نقش را برای حامد نوشته بود و من به محمد شایسته پیشنهاد حضور حامد را دادم.
پگاه آهنگرانی در پاسخ به این پرسش که آیا فیلم خانه دختر برای گروه سنی خاصی ساخته شده است، گفت: من خیلی با این موضوع که این فیلم برای گروه سنی خاصی ساخته شده، موافق نیستم، اگر چه به نظر من این فیلم یک نوع فیلم زنانه است و جذابیت ویژه‌ای برای دختران دارد.

وی در ادامه گفت: تعدادی از فیلم‌ها هستند که بر روی یک معضل اجتماعی تمرکز می‌کنند. من راجع به این فیلم این فکر را نمی‌کنم. سیر اصلی داستان این فیلم جست‌وجوی حقیقت است. مثلا در فیلم دختری با کفش‌های کتانی معضل اجتماعی فرار دختران بود ولی در این قصه دختری را مشاهده می‌کنید که به دنبال آزادی است و حقیقت گمشده را جست‌وجو می‌کند.

در ادامه امیرعلی نبویان در مورد حضور خود رد این فیلم اظهار کرد: وقتی به شما بگویند یک فیلمنامه خوب داریم که بازیگران مطرحی در آن حضور دارند مطمئنا بدون فکر کردن آن را می‌پذیرید. شاه حسینی قصه‌های امیرعلی را دیده بود و کاراکتری شبیه آن می‌خواست. من برای بازی کردن به دنبال بهانه نیستم، به دنبال دلیل هستم.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا ایده‌ای برای کامل شدن نقش خود در این فیلم داشتید، اینگونه توضیح داد: وقتی که فیلمنامه را می‌خوانی در پی آن به دنبال کاراکتر هستی و اینکه باید به دنبال چه چیزهایی برای پیدا کردن نقش خود باشی. من این روند را دنبال کردم تا توانستم این شخصیت را پیدا کنم.

وی در ادامه افزود: خیلی زود روی این صندلی نشستم. برای من به عنوان یک تجربه اول کار خطرناکی است که این کار را انجام دهم. وقتی سه سال در تلویزیون دیده می‌شوی ممکن است مخاطب باورت نکند.

حامد بهداد در ادامه شعار این فیلم را با عنوان «هیچ وقت یه چیزایی رو به من نگو» مطرح کرد و گفت: من به کسانی که به سالن سینما می‌روند، از هر رده سنی که به این شعور رسیده‌اند که به سینما بروند، ارادت دارم. متاسفانه ما تبدیل به تماشاگران ترسو شده‌ایم. در سمت تکاشاگر خودمان را سانسور می‌کنیم و جرات روبه‌رو شدن با سوژه و زیبایی‌شناسی را نداریم. خواهش می‌کنم فرهنگ و تبادلات را در این راستا بیشتر کنیم.

پگاه آهنگرانی درباره اینکه آیا این فیلم با استقبال خوبی روبه‌رو می‌شود گفت: به نظر من فیلم خوب احتیاجی به ترغیب کردن مردم ندارد. در چند سال اخیر ثابت شده است که فیمی که خوب باشد، همه مشاهده می‌کنند. آقای شایسته گفتند فیلم جنجالی نیست اما به نظر من این فیلم یکی از جنجال‌برانگیزترین آثار سینما است قطعا در جشنواره و زمان اکران می‌بینید که شهرام شاه‌حسینی در این فیلم حرفه‌ای کار کرده است.

شایسته در پایان اظهار کرد: جشنواره آن قدر به کیفیت اهمیت نمی‌دهد که لابی در آن تاثیرگذار باشد. ما از آن آدم‌هایی که پشت فیلم ما بایستند نداریم. از هیات انتخاب تشکر می‌کنم که فیلم ما را در بخش مسابقه قرار دادند، ولی من بچه سینما هستم امیدی به جایزه ندارم، اگر جایزه‌ای هم بدهند مطمئنا باید به حامد بهداد داده شود.

شهرام شاه‌حسینی نیز در پایان در مورد بازی مانی در این فیلم گفت: مانی فیلمنامه را خواند و ایده‌ای ارائه کرد. دوست داشتم در این فیلم بازی کند چرا که یک ارتباطی در این فیلم هست که نمی‌توان با بازیگر غریبه برقرار کرد و می‌توان گفت یک نوع ارتباط خانوادگی است.

نوشته «خانه دختر» را نقطه طلایی برای شاه حسینی می‌دانم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

شاه حسینی درباره فعالیت این روزهای خود به سوره سینما گفت: در حال حاضر مشغول تصویربرداری آخرین قسمت های سریال «همه چیز آنجاست» هستیم. کار ما تا ۱۰ روز دیگر ادامه دارد و پخش مجموعه نیز تا ۱۵ روز دیگر یعنی اولین روزهای بهمن ماه به پایان می رسد. این مجموعه بازیگران زیادی داشت، اما تعدد شخصیت ها چیزی نبود که باعث نزول سطح کیفی آن بشود. ما به واسطه خرده داستان های متعدد با آدم های بیشتری از جامعه سر و کار پیدا کردیم و فکر می کنم یکی از دلایل دیده شدن این سریال نیز عملکرد صادقانه افراد پشت دوربین و قصه روراست با مخاطب است.

این کارگردان درباره فیلم جدید خود که آن را در جشنواره امسال خواهیم دید و همچنین احتمال جنجالی شدن آن توضیح داد: نمی‌توانم دقیقا پیش بینی کنم که برای فیلم در جشنواره چه اتفاقی رخ می دهد اما اگر به خاطر موضوع خاصی که دارد قرار است سر و صدا به پا کند، امیدوارم که این جنجال، یک جنجال مثبت باشد که به رونق و گرمای جشنواره بیفزاید. جلب نظر منتقدان و داوران برای من اهمیت دارد، اما چیزی که در اولویت قرار می گیرد، نگاه مردم است. البته نمی خواهم قبل از جشنواره حرفی بزنم که توقع مخاطب را بالا ببرد. تنها عنوان می کنم که با همه توانم یک فیلم ساختم که فکر می کنم کار متفاوتی از آب در آمده و امیدوارم به دل تماشاگر بنشیند.

شهرام شاه حسینی در پاسخ به این سوال که برای گرفتن پروانه ساخت «خانه دختر» چه موانعی را گذرانده بود، اضافه کرد: دولت قبلی این فیلمنامه را رد کرد بدون اینکه آن را به طور کامل خوانده باشد. گویا مسوولان امر تنها به شنیده ها اکتفا کردند و با چنین مبنایی دست به قضاوت زدند. در دولت فعلی یک نسخه بازنویسی شده از فیلمنامه را ارائه دادیم و خدا را شکر با اعمال تغییرات اندکی برایش پروانه گرفتیم. اساسا ما وقتی شروع به کار می کنیم می دانیم باید فاصله مان از خط قرمزها به گونه ای باشد که بتوانیم از آن دفاع کنیم. جرح و تعدیل شدن فیلم، خوشایند هیچ فیلمسازی نیست. می‌خواهم بگویم فیلم غیر قابل اکران ساختن خیلی ساده تر از فیلم خوب و قانونمند ساختن است. ما تلاش کردیم یک موضوع ملتهب اجتماعی را به گونه ای مطرح کنیم که هم حرف مان را زده باشیم و هم خانواده ای با تماشای آن آزار نبیند.

وی در خصوص تعامل خود با پرویز شهبازی به عنوان نویسنده اثر نیز گفت: پرویز شهبازی بیست روز قبل از شروع فیلمبرداری ما به آمریکا رفت و احتمالا برای نمایش فیلم در جشنواره، در ایران حاضر باشد و اولین بار اثر را آنجا تماشا می کند. البته ما چند جلسه مفصل و طولانی داشتیم و من همه سوالات و ابهاماتی را که درباره فیلم داشتم، برطرف کردم. ایشان آخرین بازنویسی‌ها را هم خودش انجام داد. از قبل هم گفته بود اگر قرار باشد فیلمنامه ساخته شود حتما باید تجدیدنظرهایی روی آن اعمال شود.

شاه حسینی درباره وقفه ۶ ساله ای که در فعالیتش در سینما شاهد بودیم، افزود: من به دنبال قصه ای بودم که از «کلاغ پر» و «زن ها فرشته اند» و «آقای هفت رنگ» متفاوت باشد. نمی خواهم بگویم این فیلم هایم را دوست ندارم، صرفا عنوان می کنم که این آثار قرار بود مخاطب را بخندانند و همین کار را هم کردند. حالا وقت آن رسیده بود که من فضای تازه ای را تجربه کنم. می خواستم به ژانر مورد علاقه ام نزدیک شوم و «خانه دختر»، حاصل این تلاش است. من از عبارت فیلم هنری خوشم نمی آید و اساسا سوالم این است که مگر فیلم غیرهنری هم داریم؟ بنابراین از میان قصه هایی که داشتم باید یکی را انتخاب می کردم که بتوان روایت درستی را برای آن پیاده کرد و در عین حال که موضوع خاصی دارد، انگ هایی مثل فیلم هنری و نفروش به آن نچسبد. «خانه دختر» در جشنواره حاضر است و امیدوارم اتفاقات خوبی برای آن بیفتد.

«خانه دختر» به نویسندگی پرویز شهبازی و کارگردانی شهرام شاه حسینی در بخش سودای سیمرغ جشنواره امسال حضور دارد. این فیلم با بازی رعنا آزادی ور، پگاه آهنگرانی، پردیس احمدی، نسیم ادبی و … داستان مردی را روایت می کند که برای خلاص شدن از حرف مردم می خواهد خانه خود را بفروشد. این فیلم چهارمین تجربه سینمایی کارگردان است.

نوشته امیدوارم «خانه دختر» در جشنواره فیلم فجر دیده شود/ امتیازهای فیلمنامه پرویز شهبازی اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- فیلمبرداری این فیلم که ششمین محصول سینمایی ایران‌نوین‌فیلم است از اوایل آبان آغاز شد و ۳۹ جلسه به طول انجامید. خانه‌ای قدیمی در خیابان دازشیب و مناطقی از جمشیدیه، فشم، لواسان، جاجرود و درکه از دیگر لوکشین‌های این فیلم بودند.

تدوین همزمان فیلم توسط بهرام دهقانی در استودیو «ایران‌‌نوین‌فیلم» انجام می‌شود و تا کنون تدوین بیش از نیمی از سکانس‌ها به پایان رسیده، بهمن اردلان هم مشغول صداگذاری است تا فیلم برای حضور در جشنواره فجر آماده شود. اطلاعات این فیلم برای حضور در دو بخش مسابقه سینمای ایران و نگاه نو به دبیرخانه جشنواره فجر ارائه شده است.

«نزدیکتر» اولین تجربه بلند سینمایی مصطفی احمدی است که فیلمنامه آن را  بهرام توکلی و هستی بشروتنی نوشتند. داستان فیلم درباره خانواده‌ای است که بعد از مدت‌ها دور هم جمع می‌شوند. پگاه‌آهنگرانی و پارسا پیروزفر برای اولین بار در این فیلم همبازی شدند. نازنین فراهانی، محمد بحرانی، شیرین یزدانبخش، فراز مدیری و ستاره اسکندری دیگر بازیگران این فیلم هستند.

عوامل این فیلم عبارتند از: کارگردان مصطفی احمدی، نویسندگان فیلمنامه: بهرام توکلی و هستی بشروتنی، مشاور کارگردان: محمدرضا بزرگ‌نیا، مدیر فیلمبرداری: بهرام بدخشانی، تدوین: بهرام دهقانی، طراح صحنه و لباس: آتوسا قلمفرسایی، طراح چهره‌پردازی: سعید ملکان، مدیرتولید: حسین اکبری، دستیار اول فیلمبردار: مهرداد لشکری، صدابردار: امین میرشکاری، صداگذار: بهمن اردلان (استودیو بهمن)، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: مریم نراقی، منشی صحنه: حمیرا نعمت‌الله، عکاس: عبدالرضا نیکو، دستیار تولید: جواد سلیمانی، مدیر تدارکات: امیر یمینی، دستیار تدارکات: علیرضا اکبری، دستیار طراح صحنه و لباس: شقایق پورامین، دستیار دوم کارگردان: نوید صلاحی، اجرای چهره‌پردازی: آرزو کیقبادی و مسعود علمداری، بازیگران: پارسا پیروزفر، پگاه آهنگرانی، نازنین فراهانی، محمد بحرانی، شیرین یزدانبخش، فراز مدیری و ستاره اسکندری، مجری طرح: امیر اثباتی، تهیه‌کننده سپهر سیفی، محصول ایران نوین فیلم.

نوشته فیلمبرداری «نزدیکتر» تمام شد + عکس‌ها اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

نوشته اولین عکس‌های «نزدیکتر»/ فیلم جدید پارسا پیروزفر اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

سوره سینما- تمام بازیگران در این لوکشین در کنار هم جلو دوربین رفتند. گروه تولید پروژه در لوکشین اصلی درحال فیلمبرداری پلان‌های باقیمانده در خانه‌ای در خیابان دزاشیب تهران هستند و بزودی کار خود را در لوکشین‌های دیگر آغاز می‌کنند و فیلمبرداری صحنه‌های خارجی هم از چند روز آینده شروع می‌شود.بازی شیرین یزدانبخش در این فیلم فردا به پایان می‌رسد و کار با سایر بازیگران دنبال می‌شود.

«نزدیکتر» اولین فیلم بلند سینمایی مصطفی احمدی است. این فیلم داستان یک خانواده است که دوباره بعد از مدت‌ها دور هم جمع می‌شوند. بهرام توکلی به همراه هستی بروشتنی فیلمنامه این فیلم را نوشتند. «نزدیکتر» ششمین فیلمی است که با سرمایه‌گذاری «ایران نوین فیلم» ساخته می‌شود.

عوامل این فیلم عبارتند از کارگردان مصطفی احمدی، نویسندگان فیلمنامه: بهرام توکلی و هستی بشروتنی، مشاور کارگردان: محمدرضا بزرگ‌نیا، مدیر فیلمبرداری: بهرام بدخشانی، تدوین: بهرام دهقانی، طراح صحنه و لباس: آتوسا قلمفرسایی، طراح چهره‌پردازی: سعید ملکان، مدیرتولید: حسین اکبری، دستیار اول فیلمبردار: مهرداد لشکری، صدابردار: امین میرشکاری، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: مریم نراقی، منشی صحنه: حمیرا نعمت‌الله، عکاس: عبدالرضا نیکو، دستیار تولید: جواد سلیمانی، مدیر تدارکات: امیر یمینی، دستیار تدارکات: علیرضا اکبری، دستیار طراح صحنه و لباس: شقایق پورامین، دستیار دوم کارگردان: نوید صلاحی، اجرای چهره‌پردازی: آرزو کیقبادی و مسعود علمداری، بازیگران: پارسا پیروزفر، پگاه آهنگرانی، نازنین فراهانی، محمد بحرانی، شیرین یزدانبخش، فراز مدیری و ستاره اسکندری، مجری طرح: امیر اثباتی، تهیه‌کننده سپهر سیفی، محصول ایران نوین فیلم.

نوشته «نزدیکتر» به پایان راه نزدیک می‌شود اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«نزدیکتر» ششمین فیلمی است که با سرمایه‌گذاری «ایران نوین فیلم» ساخته می‌شود. سپهر سیفی تهیه‌کنندگی این فیلم را برعهده دارد. مصطفی احمدی دانش آموخته سینما در آمریکا است و فعالیت خود را در سینما با دستیارکارگردانی از سال ۱۳۷۰ شروع کرد. او در این سال‌ها دستیاری و برنامه ریزی را در کنار کارگردانانی از جمله رخشان بنی‌اعتماد، محمدرضا بزرگ‌نیا، مرضیه برومند، ابراهیم حاتمی‌کیا، منیژه حکمت، حسن فتحی و حمید لبخنده تجربه کرده و کارگردانی فیلم تلویزیونی «مکالمه» و مینی‌سریال «مسافر تاریکی» را هم در کارنامه خود دارد.

دیگر عوامل این فیلم عبارتند از: کارگردان مصطفی احمدی، نویسندگان فیلمنامه: بهرام توکلی و هستی بشروتنی، مشاور کارگردان: محمدرضا بزرگ‌نیا، مدیر فیلمبرداری: بهرام بدخشانی، تدوین: بهرام دهقانی، طراح صحنه و لباس: آتوسا قلمفرسایی، طراح چهره‌پردازی: سعید ملکان، مدیرتولید: حسین اکبری، دستیار اول فیلمبردار: مهرداد لشکری، صدابردار: امین میرشکاری، برنامه‌ریز و دستیار اول کارگردان: مریم نراقی، منشی صحنه: حمیرا نعمت‌الله، عکاس: عبدالرضا نیکو، دستیار تولید: جواد سلیمانی، مدیر تدارکات: امیر یمینی، دستیار تدارکات: علیرضا اکبری، دستیار طراح صحنه و لباس: شقایق پورامین، دستیار دوم کارگردان: نوید صلاحی، اجرای چهره‌پردازی: آرزو کیقبادی و مسعود علمداری، بازیگران: پارسا پیروزفر، پگاه آهنگرانی، نازنین فراهانی، محمد بحرانی، شیرین یزدانبخش، فراز مدیری و ستاره اسکندری، مجری طرح: امیر اثباتی، تهیه‌کننده سپهر سیفی، محصول ایران نوین فیلم.

نوشته پارسا پیروزفر و پگاه آهنگرانی در «نزدیکتر» همبازی می‌شوند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.