مژده لواسانی به سوره سینما گفت: امسال در طول نوروز برنامه ای ندارم، البته برای هر مجری، بودن در کنار مردم آن هم در ایام ویژه سال، اتفاق دلنشینی است اما در سال ۹۴ چنین سعادتی ندارم. معمولا باید شرایط زیادی دست به دست هم بدهند تا اجرای یک برنامه با ویژگی‌هایی که مطلوب فرد است مهیا شود. در کل، معیارهایی مثل ساختار برنامه، رویکردی که در برخورد با مخاطب دارد، مهمانانی که دعوت می‌شوند و … در تصمیم‌گیری من برای پذیرفتن یا نپذیرفتن برنامه موثر است، حال چه نوروزی باشد چه نه. همیشه باید برنامه را از آن خود و خود را از آن برنامه احساس کنی تا بتوانی با آن خو بگیری و من همیشه تلاشم بر این بوده با چنین نگاهی کارم را شروع کنم.

وی در پاسخ به این سوال که آیا بین «کافه سوال» در سال ۹۲ با همین برنامه در سال ۹۳ تفاوتی احساس می کند، توضیح داد: اگر بخواهم نظر شخصی خودم را بدهم، برنامه مان در سال ۹۲ را بیشتر دوست داشتم، اما کافه سوال ۹۳ هم خوب و قابل قبول از آب در آمد و از اینکه در سال جاری باز هم ادامه داشت خوشحالم و از اینکه قرار است در سال ۹۴ هم پخش داشته باشد، احساس خوبی دارم. امسال ما در پاییز اصلا برنامه نداشتیم و امیدوارم در سال جدید اتفاقی مثل وقفه در پخش را دیگر شاهد نباشیم. همین جا اعلام می‌کنم که به احتمال قریب به یقین «کافه سوال» در سال ۹۴ هم ادامه دارد اما تغییرات احتمالی آن هنوز برای خودمان هم معلوم نیست.

لواسانی افزود: اصولا برنامه سازی در رادیو و تلویزیون تابع خلاقیت هاست و همه برنامه سازان با در نظر داشتن این اصل شروع به کار می‌کنند. دغدغه من در سال ۹۳ این بود که «کافه سوال» سال ۹۲ را تکرار نکنم و البته حفظ تازگی و نو بودن،  کار ساده‌ای نبود. با این حال امسال هم برنامه ما فصل هایی را پشت سر گذاشت که هنوز هم در ذهن مردم باقی مانده و این یکی از معانی موفقیت است. در کل نباید فراموش کرد که گاهی برخی از موضوعات به ذات جذاب هستند و برخی از موضوعات دیگر به خودی خود، کنجکاوی کمتری را بر می انگیزند.

این مجری جوان صدا و سیما درباره سال ۹۴ بیان داشت: سال گذشته این افتخار را داشتم که در نوروز زائر حرم سیدالشهدا(ع) باشم. امسال مثل همیشه بهار را در حرم حضرت امام رضا (ع) آغاز می‌کنیم و از همان جا برای همه مردم سرزمینم دعا خواهم کرد. مردمی که ما را از خود دور نمی‌بینند  و با نگاه خود باعث دلگرمی ما می‌شوند. تا وقتی به مخاطب خودمان دلخوش هستیم واقعا ناملایمات فراموشمان می‌شود و خستگی را احساس نمی کنیم. امیدوارم سال خوبی در انتظار همه مردم ایران باشد.

نوشته «کافه سوال» سال ۹۴ هم ادامه دارد/ بهار را در حرم امام رضا (ع) آغاز می‌کنم اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

مژده لواسانی درباره پخش نشدن گفت و گوهایی با خانواده نامزدهای ریاست جمهوری صحبت کرد.

سوره سینما-سارا کنعانی:  می‌توان گفت تلویزیون  در سال ۹۲ در زمینه برنامه‌های زنده ترکیبی اجتماعی گام های رو به جلویی برداشت. ما از شبکه‌های مختلف برنامه های متعددی را شاهد بودیم که سعی داشتند در یک زمان کوتاه با حفظ جذابیت‌های لازم، به بررسی کارشناسی یا طرح یک مسئله بپردازند. «کافه سوال» یکی از این برنامه‌ها بود، این مصاحبه بهانه ای است تا با مجری جوان این برنامه صحبت کنیم و از سالی که گذشت بپرسیم.

سال ۹۲ برای تو سال خوبی بود. اینطور نیست؟

مژده لواسانی: خدا را شکر بله. من مهر ماه اجرای «کافه سوال» را شروع کردم، اما جالب است بدانی اجرای بسیار ویژه ای را امسال تجربه کردم که اصلا پخش نشد. در خرداد ۹۲ ما مصاحبه هایی را با خانواده‌های کاندیدهای ریاست جمهوری ضبط کرده بودیم که نقطه عطف خیلی عجیب و غریبی در کارنامه من به حساب می آید. گروه خانواده شبکه اول سیما برای اولین بار دست به این اقدام زده بود که به سراغ خانواده های کاندیدهای ریاست جمهوری برود و از همسران و فرزندان شان درباره زندگی شخصی شان سوال کند. ایده جالبی بود و گفت و گوهای بسیار جذابی گرفتیم. برای من نیز یک تجربه منحصر به فرد و ارزنده بود. من با هر قشری گفت و گو  کردم جز این افراد. اگر این برنامه پخش می‌شد، یک اتفاق در رسانه ملی بود. به هر حال محقق نشد، درست مثل خیلی اتفاقات دیگر. من شهریور ماه هر روز ویژه برنامه «خونه زندگی» را اجرا کردم که آن هم تجربه جالبی بود. ما با خانواده چهره های شاخص اجتماع مثل آقای فتح الله زاده صحبت کردیم و این هم تجربه خوبی بود. بازگشایی «کافه سوال» یک رویکرد تازه ای به لحاظ حرفه ای در اجرای من بود.

اجرای سال تحویل مگر چیست که شما مجری ها اینقدر دوستش دارید؟

واقعیت این است که اجرای سال تحویل برای من دوست داشتنی است، اما دغدغه ام نبوده است. البته خیلی از هم قطارهای من هستند که برای گرفتن چنین اجرایی راغب هستند. در این سال‌ها همیشه هنگام تحویل سال یا مشهد بوده‌ام یا کربلا و یا جای زیارتی دیگر. همیشه این تأکید را داشته ام. امسال هم با پدر و مادرم به کربلا می‌رویم. من تنها فرزند خانواده هستم و همین موضوع باعث می‌شود بیشتر مراقب دل پدر و مادرم باشم. شاید همین روزهای نوروز است که ما در یک مدت مداوم کنار هم هستیم و دلم نمی خواهد این فرصت را از دست بدهم. این ۱۳ روز را با کمال میل در اختیار خانواده هستم.

ولی نگفتی در یک نگاه کلی چرا اجرای سال تحویل برای مجریان اهمیت دارد؟

ارزش این اجرا در این است که طیف های مختلف بیننده هنگام تحویل سال مقابل تلویزیون می نشینند. پس ما یک جمعیت غیرقابل تکرار داریم. البته هنگام مناظره های تلویزیونی برای انتخابات ریاست جمهوری این امکان وجود دارد که چنین موقعیتی تکرار شود، اما عموما هیچ اجرایی به اندازه اجرای سال تحویل مخاطب ندارد. دیگر آنکه تحویل کردن سال در کنار هفتاد میلیون نفر آدم موضوع قابل توجهی است. بگذارید یک مثال بزنم، هر چند که قیاس مع الفارق باشد. زیارت حضرت رضا (ع) همیشه توصیه شده ، اما می بینیم در ایام خاصی مثل روز تولد ایشان چقدر حرم شلوغ تر است. آن لحظات شاید لحظات استجابت دعاست و مردمی که آن روز آنجا باشند، اقبال خوبی داشته اند. مجری ها هم روی اجرای خاصی مثل اجرای سال تحویل حساب ویژه ای باز می کنند.

و اما «کافه سوال». به نظرم خوب شروع کردید. ولی در ادامه کمی از آن طوفانی بودن کم شد. چرا؟

شروع هر کار و تداوم اش خیلی مهم است. یک زنجیره وجود دارد و گاهی پیش می آید که چیزهایی از دست ما خارج باشد. در یک برنامه مشارکتی باید اهداف اسپانسر را هم در نظر گرفت. من معتقدم اسپانسر باید در خدمت برنامه باشد، هر چند که به طور کلی اسپانسر داشتن برنامه ممکن است از نظر محتوایی تا حدی لطمه زننده باشد. گاهی ممکن است آنان موضوعاتی را پیشنهاد کنند که یک برنامه چالشی اقتضائات آن را نداشته باشد. خدا را شکر ما فصل اول مان را خیلی خوب شروع کردیم و فصل دوم مان نیز که درباره شبکه های اجتماعی بود، چیزی بود که قبلا به این شکل مطرح نشده بود. ما رویکردهای متفاوتی درباره شبکه های اجتماعی به شکل اجتماعی بحث کردیم و همین روند برای موضوع آلودگی هوا نیز وجود داشت. ما درست در وسط همین بحران شهر تهران برنامه را روی آنتن بردیم. خانم ابتکار در صحبتی گفته بود که دیگر نمی توان کاری کرد و شهرداری وارد عمل شده بود و … . به نوعی برنامه وظیفه خودش می دانست که در همان برهه زمانی به این موضوع بپردازد.  بعد از اینکه ما درباره زیبایی ظاهر صحبت کردیم، بسیاری از برنامه های تلویزیونی دیگر نیز به سراغ این موضوع رفتند. بعد از اینکه به موضوع شبکه اجتماعی پرداختیم نیز بودند برنامه های سیاسی که به همین موضوع پرداختند. آخرین فصل موضوعی ما قبل از نوروز هم به مسئله فرهنگ مصرف سوخت می پرداخت که به نظرم به عنوان یک موضوع اجتماعی اهمیت زیادی داشت و به هر حال بخشی از وظیفه تلویزیون فرهنگ سازی است. برخی موضوعات هم هست که برای یک برنامه تلویزیونی به مدت چند هفته کشش لازم را ندارد، اما باید قبول کرد که هر برنامه ای فراز و فرودهای خودش را دارد. گاهی باید آرام رفت و گاهی باید ضربه های چکشی وارد کرد. همه اینها برنامه را زیبا می کند. من از روند شش ماه «کافه سوال» به نسبت راضی هستم.

فکر می کنید «کافه سوال» یک سبک به تلویزیون معرفی کرد؟

ما یک نگاه به نسبت جدید را حتی به لحاظ ساختار برای «کافه سوال» تجربه کردیم. همیشه مهمان و مجری می نشستند و نظرات به طور محدود منعکس می شد، اما ما سعی کردیم چیزی شبیه میزگرد برقرار باشد. دیگر آنکه هیچ وقت از هنرمندان به عنوان زبان گویای مردم استفاده نمی شد. ما از هنرمند به شکل هدفمند استفاده کردیم. یعنی علاوه بر اینکه مختصرا درباره فعالیت های حرفه ای او سوال می کردیم، از او می خواستیم از نگاه هنری خودش موضوع مورد بحث ما را تحلیل کند. مثلا هنرمندی دعوت کردیم که خودش از حاشیه های محیط مجازی در رنج افتاده بود یا دیگری کسی بود که خودش با مسئله آلودگی هوا دست و پنجه نرم می کرد. خلاصه ما تلاش کردیم خیلی موضوع محور ارتباط بین کارشناس و هنرمند را برقرار کنیم.

اجرای بانوان در تلویزیون کشور ما با محدودیت‌های مسلمی رو به روست. چطور از این تحدید استفاده کردی تا خلاق تر باشی؟

سعی من همیشه بر این بوده که اتو کشیده یا در قید و بند تکلف ها نباشم و در یک کلام پشت کلمه ها قایم نشوم. تلاش کرده ام عین مردم باشم نه اینکه بخواهم پشت خطابه های آنچنانی بزرگ نمایی کنم. اخیرا یکی از استادهای بزرگ کافه سوال را دیده بود و از اینکه ما سریع وارد بحث می شویم استقبال کرد گفت: امروز دیگر وقت آن نیست که مجری بخواهد در یک پلاتوی طویل آسمان و ریسمان بهم ببافد. اجرای صحیح رسانه امروز یعنی تو سریع و بی مقدمه موضوعی را مطرح کنی و بعد وارد بحث بشوی. البته برای اجرای درست این شیوه سنجیده گویی و مهارت گزیده گویی نیز اهمیت خیلی زیادی دارد.

اگر روزی درست دم اجرا حالت خوب نباشد، چه کار می‌کنی؟

برنامه زنده گزارش حال  و روز مجری است. باید دانست که مخاطب از چهره و نگاه و لحن مجری می‌فهمد آن روز چه بر او گذشته است. نمی توان نقش بازی کرد و اصلا نباید که بازی کرد.

به گمانم مردم در مورد راه های مجری شدن زیاد از تو سوال می‌پرسند.

بله چنین سوال هایی زیاد از من پرسیده می‌شود و حتی می توان این حرف ها را در نظرات اینستاگرامی هم دید. باید بگویم همه چیز به توانایی شخص بر می‌گردد. بعد از آن کسب مهارت ها و تجربه‌اندوزی و کارآموزی اهمیت زیادی دارد.

درباره کلاس هایی که در این زمینه برگزار می‌شود چه نظری داری؟ توصیه شان می‌کنی؟

کلاس های متنوعی وجود دارد، اما من پیشنهاد نمی کنم. به نظر من تنها مجراهایی که به سازمان صدا و سیما متصل هستند می‌توانند در این زمینه مفید باشند. مراکزی مثل باشگاه خبرنگاران جوان، باشگاه رادیویی جوان و دانشکده صدا و سیما. برای مثال می‌توانم به طرح جم اشاره کنم. این طرح مدتی پیش اجرا شد و طی یک فراخوان عده ای را جذب کرد و تست گرفت و به آنان آموزش داد. در حال حاضر هم بسیاری از مجریان خوب سازمان هستند که از همین طریق وارد عرصه شده اند.

کمی هم از نوروز بگوییم. این رسم باستانی را دوست داری؟

همیشه تهیه کردن وسایل هفت سین و چیدن آن را دوست داشتم. همینکه اعضای یک خانواده کنار هم بنشینند و دعا کنند، اتفاق خیلی قشنگی است. همیشه لحظات دل دل کردن برای رسیدن با ثانیه تحویل سال را خیلی دوست دارم. همینکه بخواهی یک سال طی شده را به دست زمان  بسپاری و سال جدید را بپذیری موضوع قشنگی است. همیشه برایم مهم بوده که این لحظات هوشیار و در حال دعا کردن باشم و حتی هنگامی که سال تحویل به نیمه شب می افتد، تأکید دارم که حتما خواب نمانم.

امسال از خداوند چه می‌خواهی؟

سال ۹۲ برای من سال خاصی بود و این خاص بودن ویژگی موقعیت های مختلف زندگی من است. برای سال جدید از خداوند آرامش می‌خواهم و ثبات داشتن را. در سفر کربلا نیز چنین حاجتی را می‌طلبم. آرامش واقعی در گرو پذیرش قلبی خواست و صلاحدید خداست. البته آرزو می کنم که این مصلحت به دلخواسته ما هم نزدیک تر باشد.

برای دوستداران خودت جمله ای یادگاری داری؟

ترانه ای از افشین یدالهی به ذهنم می‌آید: همه دنیا بخواد و تو بگی نه، نخواد و تو بگی آره تمومه/همین که اول و آخر تو هستی، به محتاج تو محتاجی حرومه

نوشته در اجرا پشت کلمات پنهان نمی‌شوم/ ماجرای مصاحبه‌هایی که پخش نشد اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.

«کافه سوال» از دیدگاه سازندگان آن قرار است وجوه سیاه و سفید موضوعات اجتماعی را مطرح کند تا مخاطب خود به نتیجه برسد.

سوره سینما-سارا کنعانی: مدت‌هاست که نام صدا و سیما با پایبندی به برخی چارچوب‌ها و حد و مرزها به ذهن آورده می شود. «کافه سوال» اما یکی از برنامه‌های گروه اجتماعی شبکه دو است که مخاطبانش را با صراحت بیانی که دارد، غافلگیر کرده است. کمتر از یک ماه از شروع برنامه می‌گذرد و نزدیک به ۳۰ قسمت درباره موضوع جراحی زیبایی صحبت شده است. اگر بدانید دیگر مضامین چالش برانگیزی که قرار است در شب‌های آینده شاهد باشیم چیست، قطعا ساعت ۲۱ را فراموش نمی‌کنیم. چون بحث‌های شکل گرفته در برنامه گاهی به حدی داغ می شود که در شب نشینی‌های مردم جایگاه ویژه پیدا می‌کند و ممکن است تماشای این «کافه سوال»، باعث شود فنجان‌های چای سرد شوند.

ما فقط ذهن را قلقلک می‌دهیم

سهیل سلیمانی تهیه کننده «کافه سوال» در باره موضوع‌های برنامه می‌گوید: قرار است در آینده درباره شبکه‌های اجتماعی و تاثیر اینترنت برنامه داشته باشیم که به گمانم ۹ قسمت ادامه پیدا می‌کند. خط قرمزهایی را که خیلی‌ها ممکن است فکر کنند داریم، از میان بر می‌داریم. بعد از آن هم یک فصل شش قسمتی در مورد مصرف دارو خواهیم داشت. ما یکی در میان، یک فصل پزشکی با نگاهی اجتماعی داریم و یک فصل صرفا اجتماعی. تاثیر شبکه های ماهواره ای بر رفتار مردم از دیگر موضوعات برنامه ما خواهد بود. قرار است در مورد تغییر ذائقه فرهنگی مردم در اثر تماشای این شبکه‌ها، یک نگاه مثبت و منفی خاکستری داشته باشیم و قضاوت نهایی را بر عهده مخاطب بگذاریم. ما فقط ذهن را قلقلک می‌دهیم.

با سپردن صورت به تیغ جراحی، آینده کاری عوض نمی‌شود

به استودیوی شماره ۲۲ آمده‌ام. جایی که «کافه سوال» روی آنتن فرستاده می‌شود. مهمان‌های امشب قبل از عوامل برنامه رسیده‌اند! سپیده خداوردی و پزشک متخصص گوش و حلق و بینی به همراه دستیار تهیه وارد می شوند. به سراغ خانم بازیگر جوان می‌روم تا از او بپرسم اصلا چطور شد که تصمیم گرفت در این برنامه شرکت داشته باشد؟ قبل از شروع صحبت خوب به چهره اش دقت می‌کنم. هیچ نشانی از رد جراحی در آن دیده نمی‌شود.

سپیده خداوردی می‌گوید: حرف هایی بود که فکر کردم برای گفتن آن بهتر است به برنامه بیایم. به نظر من هر چیزی که در صورت انسان وجود دارد، اگر طبیعی باشد زیباتر است. مگر اینکه عارضه‌ای پیدا شود که آزار دهنده باشد و فرد را از روال طبیعی و عادی زندگی خود دور کند. همه چیز وقتی طبیعی است، «آن» مخصوص خودش را دارد. شاید بعد از عمل جراحی چهره کسی زیبایی ویژه پیدا کند، اما این ویژگی به اندازه آن چیزی که خدادادی است، دلچسب نیست.

او ادامه می دهد: خدا را شکر مشکلی در ظاهر خودم ندارم و البته از این موهبت الهی سپاسگذار خداوند هستم. من نمی‌توانم خودم را جای کسی بگذارم و بگویم اگر در چهره خودم مشکلی داشتم به سراغ جراحی زیبایی نمی‌رفتم.

سپیده خداوردی در پاسخ به این سوال که چهره بازیگر تا چه حد در کار او نقش دارد، می‌گوید: آنچه در بازیگری اهمیت دارد اصل این هنر است. وقتی کسی بداند جایگاه خودش در حرفه اش کجاست از هر لحظه کار خود لذت می‌برد. اساسا فکر می‌کنم چهره بازیگر در هر گروهی از چهره ها که قرار بگیرد، به درد بازی کردن در یک نوع نقش می خورد و شدنی نیست که بازیگری بخواهد با سپردن صورتش به تیغ جراحی، برای خود آینده کاری متفاوتی رقم بزند.

دایره خط قرمزها آنقدرها که می‌گویند وسیع نیست

به سراغ سهیل سلیمانی می‌روم. روزنامه نگار جوانی که وارد فضای تهیه‌کنندگی شده و مهم تر از آن چنین برنامه پر سر و صدایی را روی آنتن فرستاده است. سلیمانی می گوید: این اولین برنامه ای است که خودم تهیه می کنم، اما پیش از این در تهیه برنامه های تلویزیونیزیادی همکاری داشته ام. برنامه سال تحویل، «سیب سرخ عید»، «یخ در بهشت»، در شبکه تهران هم «یه اتفاق ساده» را برای عید سال آینده خواهیم داشت.

او در مورد برنامه تلویزیونی اش توضیح می دهد: «کافه سوال» زاییده یک اتاق فکر است که ایده های اولیه اش از سمت من بود، اما الان اصلا نمی خواهم آن را شخصی کنم. اتاق فکر متشکل بود از من، خانم لواسانی به عنوان کسی که اجرا می کند، آقای مجید یوسفی به عنوان کسی که پزشک ها را برای ما انتخاب می کند و همچنین آقایان تافته ، خسروی و مقدم نیز گرافیست و کارگردان هنری و مدیر تولید ما هستند. ما شش نفر اتاق فکر اصلی برنامه هستیم به علاوه خانم مقدم که نویسنده هستند. برخی خطوط قرمز هستند که ذهن نوشته خود ما هستند، در صورتی که اینطور نیست. مطرح کردن مباحث مربوط به زیبایی به این شکل موجود، برای اولین بار در تلویزیون یک تابوشکنی بود. ما مدیران مان را توجیه کردیم و گفتیم ما نه می خواهیم تبلیغ صرف کنیم و نه می خواهیم آن طور که بقیه تخریب می کنند، عمل کنیم. زیبایی یک موهبت خدادادی است که اگر بشود آن را تقویت کرد، چرا نباید این کار را کرد؟ می توان درباره مشکلاتش حرف زد و درباره مزایای آن هم توضیح داد. جراحی های زیبایی به هر حال تب جامعه ما هست و در میان مردم به شدت دیده می شود. ما فکر کردیم خوب می شود اگر به عنوان قدم اول به سراغ این موضوع برویم.

قصد تبلیغ کردن برای هیچ پزشکی نداشتیم

سلیمانی تاکید می کند: من تجربه هایی در تلویزیون داشتم و همچنین سالیان دراز در مطبوعات فعالیت کردم. وقتی رسانه های مختلف با نگاه های مختلف می آیند به یک برنامه تلویزیونی که همه نسبت به آن گارد دارند ، می پردازند، این یعنی برنامه اقبال رسانه ای پیدا کرده است. از طرف دیگر وقتی پیامک های برنامه در طول روز بیشتر می شود، شما می فهمید بخش مهمی از مسیر را رفته اید. تماس های تلفنی به سازمان نیز نشانگر جا باز کردن برنامه است. خدا را شکر بازخورد برنامه برای ما خیلی خوب بوده است. قطعا منتقدانی هم داشتیم.پزشکان اتفاقا با ما همکاری زیادی داشتند. البته ما در انتخاب خود بسیار به مقوله تخصص توجه داشتیم. بودند کسانی که می خواستند به مقاصدی غیر از اهداف برنامه ما وارد «کافه سوال» شوند و وقتی ما نگذاشتیم، علیه ما بلند شدند. ما به هیچ وجه قصد تبلیغات نداشتیم و از پزشکانی که در کار خودشان متخصص بودند، خواهش کردیم به برنامه ما بیایند. پزشکانی هم بودند که می گفتند اساسا چه دلیلی دارد در تلویزیون درباره مبحث زیبایی صحبت شود؟ ما به آنان می‌گفتیم درصد بالایی از برنامه های تلویزیون برای خوشایند شما ساخته می‌شود؛ اجازه دهید این بار ما برای کسانی برنامه بسازیم که شاید پیش از این کسی صدایشان را نمی‌شنید.

برای خارجی‌ها الگو شدیم

این تهیه کننده جوان درباره تاثیرگذاری این برنامه توضیح می دهد: از روزی که کارمان اوج گرفت، مشابه برنامه «کافه سوال» به شدت دارد در شبکه های ماهواره ای خارجی دیده می‌شود. حتی یکی از آنها سعی کرده دکورش را هم شبیه ما بسازد. این شاید جزء معدود دفعاتی باشد که به جای اینکه ما از آنان کپی برداری کنیم، این اتفاق برعکس صورت گرفته است. امیدوارم موفق شویم به خوبی کار را ادامه دهیم. ما می خواستیم بازیگر ها هم بیایند و واقعیت نظر خودشان را بگویند. بازیگر ها به عنوان قشری که دیده می شوند، می توانند صاحب نظر باشند. آنان کسانی هستند که با چهره شان در حال ارتزاق هستند. اینکه بازیگری درباره رضایت یا عدم رضایت خود درباره جراحی زیبایی صحبت کند، باعث می شود دیگران بیشتر توجه کنند. البته از میان مردم عادی هم عده ای را آورده ایم. بحث زیبایی را تا ۲۷ قسمت اضافه می کنیم، چون نمی خواهیم به تکرار بیفتیم. البته اگر بعدها ببینیم حرف تازه ای هست شاید دوباره فصل تازه ای را شروع کنیم.

مژده لواسانی مجری برنامه نیز می‌گوید: خیلی مهم است بدانم هر شب چه کسی مهمان برنامه می‌شود. ما فهرست مهمان‌ها را از یک هفته قبل داریم و البته پیش می‌آید کسی سربزنگاه آمدنش را لغو کند. در این شرایط من یا روابط عمومی برنامه یا دیگر دوستان با کمک گرفتن از دوستان چهره ای که داریم، اجازه نمی‌دهیم لطمه ای به برنامه وارد شود.

تا امروز نفیسه روشن، شراره رخام، پرستو صالحی، شبنم مقدمی و … به برنامه آمده‌اند و درباره باید و نبایدهای جراحی های زیبایی با صداقت و برگرفته از زندگی شخصی خود صحبت کرده‌اند.

نوشته «کافه سوال» و فنجان‌های چای شبانه که سرد می‌شوند اولین بار در سوره سینما پدیدار شد.